طٰسۤ ۚ تِلْكَ اٰيٰتُ الْقُرْاٰنِ وَكِتَابٍ مُّبِيْنٍ ۙ

Ṭā sīn, tilka āyātul-qur'āni wa kitābim mubīn(in).

Tha Sin. འདི་ཚུ་ ཀུ་རཱན་གྱི་ཚིག་ཕྲད་ཚུ་ཨིནམ་དང་ དེབ་གསལ་ཏོག་ཏོ་འདི་ཨིན།

هُدًى وَّبُشْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ ۙ

hudaw wa busyrā lil-mu'minīn(a).

།དད་པ་ཅན་རྣམས་ལ་ལམ་སྟོན་དང་གཏམ་བཟང་།

الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَ

allażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum yūqinūn(a).

(དེ་ཡང་) སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་ ཟ་ཀཏ་སྤྲོད་མི་ མི་ཚུ་ དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཚེ་ཕྱི་མའི་གནས་སྟངས་ལུ་ ཡིད་ཆེས་བསྐྱེདཔ་ཨིན།

اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمْ اَعْمَالَهُمْ فَهُمْ يَعْمَهُوْنَ ۗ

innal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati zayyannā lahum a‘mālahum fahum ya‘mahūn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཕྱི་མའི་ཚེ་ལུ་ཡིད་ཆེས་མེད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་གི་(ངན་པའི་)ལཱ་ཚུ་ མཛེས་ཏོག་ཏོ་སྦེ་མཐོང་བཅུག་སྟེ་ འཛོལ་བ་ནང་ འཕྱེལ་འགྱོཝ་ཨིན།

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَهُمْ سُوْۤءُ الْعَذَابِ وَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ هُمُ الْاَخْسَرُوْنَ

ulā'ikal-lażīna lahum sū'ul-‘ażābi wa hum fil-ākhirati humul-akhsarūn(a).

དེ་ལས་ ༼འཛམ་གླིང་འདི་ནང་༽ སྡུག་བསྔལ་ངན་པ་ཐོབ་མི་དང་ ཚེ་ཕྱི་མའི་ནང་ གྱོང་རྒུད་མང་ཤོས་རང་ ཐོབ་མི་དེ་ཚུ་ཨིན།

وَاِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْاٰنَ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ عَلِيْمٍ

wa innaka latulaqqal-qur'āna mil ladun ḥakīmin ‘alīm(in).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ལུ་ (མུ་ཧ་མཱད་) ཤེས་རབ་ཅན་དང་ ག་ར་ཤེས་མི་ (ཨཱལ་ལཱ་) ལས་ ཀུ་རཱན་འདི་ ངོ་མ་རང་ བྱིན་ཡོདཔ་ཨིན།

اِذْ قَالَ مُوْسٰى لِاَهْلِهٖٓ اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًاۗ سَاٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ اٰتِيْكُمْ بِشِهَابٍ قَبَسٍ لَّعَلَّكُمْ تَصْطَلُوْنَ

iż qāla mūsā li'ahlihī innī ānastu nārā(n), sa'ātīkum minhā bikhabarin au ātīkum bisyihābin qabasil la‘allakum taṣṭalūn(a).

༼དྲན་༽ མུ་ས་གིས་ ཁོ་རའི་བཟའ་ཚང་ལུ་ "ངོ་མ་རང་ མེ་མཐོང་ཡི་ ང་གིས་ཁྱོད་ལུ་ གནས་ཚུལ་འབག་འོང་། ཡང་ན་ མེ་གི་མེ་ལྕེ་ (མེ་ལྕེ) འབག་འོང་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ མེ་གི་ཉེ་འདབས་ལུ་ གཟུགས་དྲོད་བཏང་ཚུགས།"

فَلَمَّا جَاۤءَهَا نُوْدِيَ اَنْۢ بُوْرِكَ مَنْ فِى النَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

falammā jā'ahā nūdiya am būrika man fin-nāri wa man ḥaulahā, wa subḥānallāhi rabbil-‘ālamīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་དེ་ཁར་ལྷོདཔ་ད་ ༼མེ་གི་ས་སྒོ་༽ ཁོ་ལུ་ མེ་གི་ཉེ་འདབས་ལུ་ཡོད་མི་ཚུ་དང་ མེ་གི་མཐའ་འཁོར་ལུ་ཡོད་མི་ཚུ་ བྱིན་རླབས་ཅན་ཨིན།

يٰمُوْسٰٓى اِنَّهٗٓ اَنَا اللّٰهُ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ۙ

yā mūsā innahū anallāhul-‘azīzul-ḥakīm(u).

(ཨཱལ་ལཱ་གིས་གསུངས་ནུག) "ཨོ་མུ་སཱ། ངོ་མ་རང་ ང་ཨཱལ་ལཱ་ སྟོབས་ཤུགས་ཅན་དང་ ཤེས་རབ་ཅན་ཅིག་ཨིན།"

وَاَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰى لَا تَخَفْۗ اِنِّيْ لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُوْنَ ۖ

wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā lā takhaf, innī lā yakhāfu ladayyal-mursalūn(a).

དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་ལྕགས་ཀྱུ་འདི་མར་བཀོག་ཤིག!” དེ་འབདཝ་ལས་ ༼ལྕགས་ཐག་འདི་སྦུལ་ལུ་འགྱུར་ཏེ་༽ མོ་ཟེས་ཀྱིས་ དེ་སྦུལ་མགྱོགས་དྲགས་སྦེ་འགྱོ་ས་མཐོངམ་ད་ལུ་ མ་བལྟ་བར་ལོག་འགྱོ་ནུག། མ་འཇིགས་ཤིག། ངེ་གི་གདོང་ཁར་ སྐུ་ཚབ་ཚུ་ འདྲོག་དགོཔ་མེད།

اِلَّا مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًاۢ بَعْدَ سُوْۤءٍ فَاِنِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

illā man ẓalama ṡumma baddala ḥusnam ba‘da sū'in fa innī gafūrur raḥīm(un).

མི་དྲང་བདེན་གྱི་ལཱ་འབད་མི་ཚུ་མ་གཏོགས་ དེ་ལས་ ངན་པའི་ཤུལ་ལས་ ལེགས་ཤོམ་ལུ་འགྱུར་བཅོས་འབད་མི་ཚུ་མ་གཏོགས། དེ་འབདཝ་ལས་ ང་གིས་ དགོངས་ཡངས་གནང་མི་དང་ སྙིང་རྗེ་ཅན་ཅིག་ཨིན།

وَاَدْخِلْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍۙ فِيْ تِسْعِ اٰيٰتٍ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهٖۚ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

wa adkhil yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), fī tis‘i āyātin ilā fir‘auna wa qaumih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་རའི་ལགཔ་འདི་ ཁྱོད་རའི་གྱོན་ཆས་ཀྱི་ལྟག་ལུ་བཙུགས་ཏེ་ སྐྱོན་མེད་པར་ དཀརཔོ་སྦེ་ ཐོན་འོང་། (འདི་གཉིས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་འདི་) ཕ་རཱོ་དང་ཁོ་གི་མི་སེར་ཚུ་ལུ་ རྫུ་འཕྲུལ་རིགས་དགུ་ཚུད་དེ་ཡོདཔ་ཨིན། ཁོང་ཚུ་ངོ་མ་རང་མི་ངན་ཚུ་ཨིན།”

فَلَمَّا جَاۤءَتْهُمْ اٰيٰتُنَا مُبْصِرَةً قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

falammā jā'athum āyātunā mubṣiratan qālū hāżā siḥrum mubīn(un).

དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱི་གསལ་ཏོག་ཏོ་གི་རྫུ་འཕྲུལ་ཚུ་ ཁོང་ལུ་ལྷོདཔ་ད་ ཁོང་གིས་ "འ་ནི་འདི་ངོ་མ་རྫུ་འཕྲུལ་ཨིན་ཟེར་སླབ་ནུག"

وَجَحَدُوْا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَآ اَنْفُسُهُمْ ظُلْمًا وَّعُلُوًّاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

wa jaḥadū bihā wastaiqanathā anfusuhum ẓulmaw wa ‘uluwwā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གི་སེམས་ཀྱིས་ ༼བདེན་པ་༽ ལུ་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་དེ་འབད་རུང་ ཁོང་གི་དྲང་བདེན་མེད་མི་དང་ ང་རྒྱལ་ལས་བརྟེན་ཏེ་ ངོས་ལེན་མི་འབདཝ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ གནོད་སྐྱོན་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ ག་ཅི་འབྱུངམ་ཨིན་ན་ གཙོ་བོར་བསྟེན་དགོ།

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ عِلْمًاۗ وَقَالَا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ فَضَّلَنَا عَلٰى كَثِيْرٍ مِّنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad ātainā dāwūda wa sulaimāna ‘ilmā(n), wa qālal-ḥamdu lillāhil-lażī faḍḍalanā ‘alā kaṡīrim min ‘ibādihil-mu'minīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ དཱ་ཝུད་དང་ སོ་ལོ་མོན་ལུ་ ཤེས་ཡོན་བྱིན་ཡི། དེ་ལས་ཁོང་གཉིས་ཀྱིས་ ང་བཅས་ལུ་ ཁོ་རའི་དད་པ་ཅན་གྱི་ཕྱག་ཞུ་མི་ལེ་ཤ་ཅིག་ལས་ གདམ་ཁ་རྐྱབ་མི་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་བསྟོད་པ་ཕུལ་ཟེར་སླབ་ནུག།

وَوَرِثَ سُلَيْمٰنُ دَاوٗدَ وَقَالَ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَاُوْتِيْنَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍۗ اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِيْنُ

wa wariṡa sulaimānu dāwūda wa qāla yā ayyuhan-nāsu ‘ullimnā manṭiqaṭ-ṭairi wa ūtīnā min kulli syai'(in), inna hāżā lahuwal-faḍlul-mubīn(u).

དེ་ལས་ སོ་ལོ་མོན་གྱིས་ ད་བིད་ཀྱི་ཤུལ་འཛིན་འབད་དེ་ ཁོ་གིས་ (སུ་ལའི་མཱན་) གིས་ "ཨོ་མི་རིགས་ ང་བཅས་ལུ་ བྱ་གི་སྐད་ཡིག་སྟོན་བྱིན་ཡོདཔ་ལས་ ག་ར་བྱིན་ཡོདཔ་ཨིན། ངོ་མ་རང་ འདི་མངོན་གསལ་ཅན་གྱི་བྱིན་རླབས་ཨིན།"

وَحُشِرَ لِسُلَيْمٰنَ جُنُوْدُهٗ مِنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ وَالطَّيْرِ فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ

wa ḥusyira lisulaimāna junūduhū minal-jinni wal-insi waṭ-ṭairi fahum yūza‘ūn(a).

དེ་ལས་ཁོ་གི་དམག་སྡེ་ཚུ་ ཇིན་དང་མི་དང་བྱ་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ སོ་ལོ་མོན་གྱི་དོན་ལུ་བསྡུ་སྟེ་ གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ འགྱོ་ནུག།

حَتّٰىٓ اِذَآ اَتَوْا عَلٰى وَادِ النَّمْلِۙ قَالَتْ نَمْلَةٌ يّٰٓاَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوْا مَسٰكِنَكُمْۚ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمٰنُ وَجُنُوْدُهٗۙ وَهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

Ḥattā iżā atau ‘alā wādin-naml(i), qālat namlatuy yā ayyuhan-namludkhulū masākinakum, lā yaḥṭimannakum sulaimānu wa junūduhū wa hum lā yasy‘urūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ བྱི་ཙི་གི་ལུང་གཤོང་ནང་ མ་ལྷོདཔ་ཚུན་ཚོད་ བྱི་ཙི་གཅིག་གིས་ བྱི་ཙི་ཚུ་ ཁྱོད་རའི་ཚང་ནང་འཛུལ་ཏེ་ སོ་ལོ་མོན་དང་ཁོ་གི་དམག་མི་ཚུ་གིས་ མ་ཤེས་པར་ ཁྱོད་ལུ་ རྐངམ་བརྡུང་མི་ཚུགས།

فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِّنْ قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَدْخِلْنِيْ بِرَحْمَتِكَ فِيْ عِبَادِكَ الصّٰلِحِيْنَ

fatabassama ḍāḥikam min qaulihā wa qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa adkhilnī biraḥmatika fī ‘ibādikaṣ-ṣāliḥīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་གིས་ (སུ་ལའི་མཱན་) མཛུམ་མདངས་བཏོན་ཞིནམ་ལས་ བྱི་ཙི་གི་ཚིག་ལུ་ གད་མོ་ཤོར་ནུག། དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་ "ཨོ་ ངེ་གི་གཙོ་བོ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ང་དང་ངེ་གི་ཕམ་ཚུ་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་གནང་མི་ བྱིན་རླབས་ལུ་ བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཟེར་ སེམས་ཤུགས་བྱིན་གནང་ དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ངོས་ལེན་འབད་མི་ ལཱ་ལེགས་ཤོམ་ཚུ་ འབད་ཚུགསཔ་བཟོ་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་ ཆོས་ཅན་གྱི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ཁར་ བཙུགས་བཅུག་ཟེར་ སྨོན་ལམ་བཏབ་གནང་ཡི།"

وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَآ اَرَى الْهُدْهُدَۖ اَمْ كَانَ مِنَ الْغَاۤىِٕبِيْنَ

wa tafaqqadaṭ-ṭaira fa qāla mā liya lā aral-hudhud(a), am kāna minal-gā'ibīn(a).

དེ་ལས་ཁོ་གིས་བྱ་ཚུ་བརྟག་དཔྱད་འབད་དེ་ ང་གིས་ཧུད་ཧུད་ག་ཅི་འབད་མ་མཐོངམ་སྨོ་ཟེར་སླབ་ནུག།

لَاُعَذِّبَنَّهٗ عَذَابًا شَدِيْدًا اَوْ لَاَا۟ذْبَحَنَّهٗٓ اَوْ لَيَأْتِيَنِّيْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

la'u‘ażżibannahū ‘ażāban syadīdan au la'ażbaḥannahū au laya'tiyannī bisulṭānim mubīn(in).

ཁོ་གིས་ རྒྱུ་མཚན་གསལ་ཏོག་ཏོ་ཅིག་འབད་དེ་ ང་ལུ་མ་འོང་པ་ཅིན་ ང་གིས་ཁོ་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་དྲག་པོ་བཀལ་ནི་དང་ ཡང་ན་ བསད་ནི་ཨིན།"

فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيْدٍ فَقَالَ اَحَطْتُّ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهٖ وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَاٍ ۢبِنَبَاٍ يَّقِيْنٍ

famakaṡa gaira ba‘īdin faqāla aḥaṭtu bimā lam tuḥiṭ bihī wa ji'tuka min saba'im binaba'iy yaqīn(in).

དེ་ལས་ ཡུན་མ་རིངམོ་ཅིག་ཁར་ ༼ཧུད་ཧུད་འོང་ཡི་༽ དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ད་ལྟོ་ཡང་མ་ཤེས་མི་ཅིག་ ང་གིས་མཐོང་ཡི་ ང་གིས་ སྦ་གི་ས་གཞི་ལས་ ཁྱོད་ལུ་ ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་ཚུགས་པའི་ གནས་ཚུལ་འབག་འོང་ཡི་ཟེར་ སླབ་ནུག།

اِنِّيْ وَجَدْتُّ امْرَاَةً تَمْلِكُهُمْ وَاُوْتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَّلَهَا عَرْشٌ عَظِيْمٌ

innī wajattumra'atan tamlikuhum wa ūtiyat min kulli syai'iw wa lahā ‘arsyun ‘aẓīm(un).

ངོ་མ་རང་ ང་གིས་ཁོང་ལུ་དབང་བའི་ཨམ་སྲུ་གཅིག་ཡོདཔ་མཐོང་སྟེ་ མོ་ལུ་ག་ར་བྱིན་རླབས་ཅན་དང་ ཁྲི་སྦོམ་ཅིག་ཡོདཔ་ཨིན།

وَجَدْتُّهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُوْنَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ فَهُمْ لَا يَهْتَدُوْنَۙ

wajattuhā wa qaumahā yasjudūna lisy-syamsi min dūnillāhi wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum fa ṣaddahum ‘anis-sabīli fahum lā yahtadūn(a).

ང་གིས་ (ཧུད་བྱ་) ཁོ་དང་ཁོ་གི་མི་ཚུ་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་མེན་པར་ ཉིམ་ལུ་ཕྱག་འཚལ་ས་མཐོང་ཡི། དེ་ལས་ སཱ་ཏན་གྱིས་ ཁོང་གི་ (ངན་པ་) ལཱ་ཚུ་ ཁོང་ལུ་ མཛེས་ཏོག་ཏོ་སྦེ་མཐོང་བཅུག་སྟེ་ དེ་སྦེ་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ (ཨཱལ་ལཱ་གི་) ལམ་ལས་བཀག་བཞག་སྟེ་ ལམ་སྟོན་འབད་མི་ཚུགས།

اَلَّا يَسْجُدُوْا لِلّٰهِ الَّذِيْ يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُخْفُوْنَ وَمَا تُعْلِنُوْنَ

allā yasjudū lillāhil-lażī yukhrijul-khab'a fis-samāwāti wal-arḍi wa ya‘lamu mā tukhfūna wa mā tu‘linūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ནང་ གསང་བ་འབད་མི་ཚུ་ ཕྱི་ཁར་བཏོན་མི་དང་ ཁྱོད་ཀྱིས་ གསང་བ་འབད་མི་དང་ གསལ་སྟོན་འབད་མི་ཚུ་ ཤེས་མི་ ཨ་ལཱ་ལུ་ ཕྱག་འཚལ་མི་བཏུབ།

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ۩

allāhu lā ilāha illā huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).

ཨཱལ་ལཱ་ ཁྲི་ཆེན་པོ་ཡོད་མི་གཙོ་བོ་ཁོ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ལྷ་གཞན་མེད།”

۞ قَالَ سَنَنْظُرُ اَصَدَقْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

qāla sananẓuru aṣadaqta am kunta minal-kāżibīn(a).

ཁོ་གིས་ (སུ་ལའི་མཱན་) ཁྱོད་བདེན་པ་ཨིན་ན་ ཡང་ན་ རྫུན་མ་སླབ་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན་ན་ ང་བཅས་ཀྱིས་བལྟ་འོང་ཟེར་ སླབ་ནུག།

اِذْهَبْ بِّكِتٰبِيْ هٰذَا فَاَلْقِهْ اِلَيْهِمْ ثُمَّ تَوَلَّ عَنْهُمْ فَانْظُرْ مَاذَا يَرْجِعُوْنَ

iżhab bikitābī hāżā fa alqih ilaihim ṡumma tawalla ‘anhum fanẓur māżā yarji‘ūn(a).

ངེ་གི་ཡི་གུ་འདི་འབག་སྟེ་འགྱོ་ཞིནམ་ལས་ ཁོང་ལུ་བཀོག་ཞིནམ་ལས་ ཁོང་ལས་ཕྱི་ཁར་འགྱོ་ཞིནམ་ལས་ ཁོང་གིས་ག་ཅི་སླབ་ཨིན་ན་ གཙོ་བོར་བསྟེན་དགོ།"

قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اِنِّيْٓ اُلْقِيَ اِلَيَّ كِتٰبٌ كَرِيْمٌ

qālat yā ayyuhal-mala'u innī ulqiya ilayya kitābun karīm(un).

ཁོ་གིས་ (Balqis) གིས་ "ཨོ་ གཟི་བརྗིད་ཅན་ཚུ་ ངོ་མ་རང་ ང་ལུ་ གཟི་བརྗིད་ཅན་གྱི་ཡི་གུ་ཅིག་བཏང་ཡི།"

اِنَّهٗ مِنْ سُلَيْمٰنَ وَاِنَّهٗ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ ۙ

innahū min sulaimāna wa innahū bismillāhir-raḥmānir-raḥīm(i).

དོན་དངོས་ཐོག ༼ཡི་གུ་༽ སུ་ལའི་མཱན་ལས་ཨིནམ་ད་ དེ་ནང་ "ཐུགས་རྗེ་ཆེ་ཤོས་དང་ སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་ཡོད་མི་ ཨཱལ་ལཱ་གི་མིང་ནང་།

اَلَّا تَعْلُوْا عَلَيَّ وَأْتُوْنِيْ مُسْلِمِيْنَ ࣖ

allā ta‘lū ‘alayya wa'tūnī muslimīn(a).

ང་ལུ་ཆེ་འདོད་མ་བསྐྱེད་པར་ ང་ལུ་ཕུལ་མི་བཟུམ་སྦེ་འོང་དགོ།"

قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَفْتُوْنِيْ فِيْٓ اَمْرِيْۚ مَا كُنْتُ قَاطِعَةً اَمْرًا حَتّٰى تَشْهَدُوْنِ

qālat yā ayyuhal-mala'u aftūnī fī amrī, mā kuntu qāṭi‘atan amran ḥattā tasyhadūn(i).

ཁོ་གིས་ (Balqis) གིས་ "ཨོ་ གཟི་བརྗིད་ཅན་ཚུ་ ང་ལུ་ གནད་དོན་འདི་ལུ་ བརྩི་འཇོག་འབད་གནང་། ཁྱོད་ཚུ་ (ངེ་གི་) ཚོགས་སྡེ་ནང་ མ་འོང་པའི་ཧེ་མ་ གནད་དོན་འདི་ ང་གིས་ ཐག་མ་བཅད།"

قَالُوْا نَحْنُ اُولُوْا قُوَّةٍ وَّاُولُوْا بَأْسٍ شَدِيْدٍ ەۙ وَّالْاَمْرُ اِلَيْكِ فَانْظُرِيْ مَاذَا تَأْمُرِيْنَ

qālū naḥnu ulū quwwatiw wa ulū ba'sin syadīd(in), wal-amru ilaiki fanẓurī māżā ta'murīn(a).

ཁོང་གིས་ "ང་བཅས་ལུ་ ཁྱད་དུ་འཕགས་པའི་སྟོབས་ཤུགས་དང་ བློ་སྟོབས་ཡོད་རུང་ ཐག་བཅད་ནི་འདི་ ཁྱོད་ཀྱི་ལགཔ་ནང་ཡོདཔ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ག་ཅི་བཀའ་རྒྱ་གནང་ནི་ཨིན་ན་ བལྟ་དགོ།"

قَالَتْ اِنَّ الْمُلُوْكَ اِذَا دَخَلُوْا قَرْيَةً اَفْسَدُوْهَا وَجَعَلُوْٓا اَعِزَّةَ اَهْلِهَآ اَذِلَّةً ۚوَكَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ

qālat innal-mulūka iżā dakhalū qaryatan afsadūhā wa ja‘alū a‘izzata ahlihā ażillah(tan), wa każālika yaf‘alūn(a).

ཁོ་གིས་ (བཱལ་ཀིས) གིས་ "ངོ་མ་རང་ རྒྱལ་པོ་ཚུ་གིས་ རྒྱལ་ཁབ་ཅིག་ དབང་དུ་བསྡུ་བའི་སྐབས་ རྒྱལ་ཁབ་འདི་ ངེས་པར་དུ་མེདཔ་བཏང་སྟེ་ དེ་ནང་གི་ མི་དྲག་ཚུ་ མར་ཕབ་འབད་འོང་ དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ དེ་སྦེ་རང་ འབད་འོང་།"

وَاِنِّيْ مُرْسِلَةٌ اِلَيْهِمْ بِهَدِيَّةٍ فَنٰظِرَةٌ ۢبِمَ يَرْجِعُ الْمُرْسَلُوْنَ

wa innī mursilatun ilaihim bihadiyyatin fanāẓiratun bima yarji‘ul-mursalūn(a).

དེ་ལས་ ང་གིས་ ཁོང་ལུ་ གསོལ་རས་འབག་སྟེ་ སྐུ་ཚབ་ཚུ་གཏང་འོང་ དེ་ལས་ སྐུ་ཚབ་ཚུ་གིས་ ག་ཅི་འབག་འོང་ག་ བསྒུག་སྡོད་ནི་ཨིན།”

فَلَمَّا جَاۤءَ سُلَيْمٰنَ قَالَ اَتُمِدُّوْنَنِ بِمَالٍ فَمَآ اٰتٰىنِ َۧ اللّٰهُ خَيْرٌ مِّمَّآ اٰتٰىكُمْۚ بَلْ اَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُوْنَ

falammā jā'a sulaimāna qāla atumiddūnani bimālin famā ātāniyallāhu khairum mimmā ātākum, bal antum bihadiyyatikum tafraḥūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ༼སྐུ་ཚབ་ཚུ་༽ སོ་ལོ་མོན་ལུ་ལྷོདཔ་ད་ ཁོ་གིས་ ༼སུ་ལེ་མཱན་༽ ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལུ་རྒྱུ་ནོར་བྱིན་ནི་ཨིན་ན?

اِرْجِعْ اِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُوْدٍ لَّا قِبَلَ لَهُمْ بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُمْ مِّنْهَآ اَذِلَّةً وَّهُمْ صٰغِرُوْنَ

irji‘ ilaihim falana'tiyannahum bijunūdil lā qibala lahum bihā wa lanukhrijannahum minhā ażillataw wa hum ṣāgirūn(a).

ཁོང་ཚུ་ལུ་ལོག་ཤོག! ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་གིས་ བཀག་ཆ་འབད་མ་ཚུགས་པའི་ དམག་སྡེ་ཅིག་དང་གཅིག་ཁར་ འོང་ནི་ཨིནམ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ངོ་ཚ་སྟེ་ ས་གཞི་འདི་ནང་ལས་ བཏོན་བཏང་འོང་ དེ་ལས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ངོ་ཚ་སྟེ་ བཙོན་པ་ལུ་འགྱུར་འོང་།"

قَالَ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَيُّكُمْ يَأْتِيْنِيْ بِعَرْشِهَا قَبْلَ اَنْ يَّأْتُوْنِيْ مُسْلِمِيْنَ

qāla yā ayyuhal-mala'u ayyukum ya'tīnī bi‘arsyihā qabla ay ya'tūnī muslimīn(a).

ཁོ་གིས་ (སུ་ལའི་མཱན་) གིས་ ཁྱེད་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ག་གིས་ ང་ལུ་འོང་ཞིནམ་ལས་ མགུ་ཏོ་མ་བཏོག་པའི་ཧེ་མ་ ཁོ་གི་ཁྲི་འདི་ ང་ལུ་འབག་འོང་ཚུགསཔ་སྨོ?

قَالَ عِفْرِيْتٌ مِّنَ الْجِنِّ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ تَقُوْمَ مِنْ مَّقَامِكَۚ وَاِنِّيْ عَلَيْهِ لَقَوِيٌّ اَمِيْنٌ

qāla ‘ifrītum minal-jinni ana atīka bihī qabla an taqūma mim maqāmik(a), wa innī ‘alaihi laqawiyyun amīn(un).

ཇིན་གྱི་ཨིཕ་རིཊ་གིས་ ཁྱོད་རང་སྡོད་ཁྲི་ལས་མ་ལོང་བའི་ཧེ་མ་ ང་གིས་ཁྱོད་ལུ་འབག་འོང་ཟེར་སླབ་ནུག། ངོ་མ་རང་ ང་འདི་འབད་ཚུགས་པའི་སྟོབས་ཤུགས་ཡོདཔ་ལས་ བློ་གཏད་ཚུགས།

قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ

qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).

དེབ་འདི་ལས་ཤེས་ཡོན་ཡོད་མི་ཅིག་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་མིག་ཏོ་མ་བཙུམ་པའི་ཧེ་མ་ ང་གིས་ཁྱོད་ལུ་ ཁྲི་འདི་འབག་འོང་ཟེར་སླབ་ནུག། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་གིས་ ༼སུ་ལའི་མཱན་༽ གིས་ ཁོ་གི་གདོང་ཁར་ ཁྲི་འདི་མཐོངམ་ད་ལུ་ ངེ་གི་གཙོ་བོ་གི་ཐུགས་རྗེ་གི་གྲལ་ལས་ ང་ལུ་བརྟག་དཔྱད་འབད་ནི་གི་དོན་ལུ་ ང་གིས་ བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཟེར་ཞུ་ནི་ཨིན།

قَالَ نَكِّرُوْا لَهَا عَرْشَهَا نَنْظُرْ اَتَهْتَدِيْٓ اَمْ تَكُوْنُ مِنَ الَّذِيْنَ لَا يَهْتَدُوْنَ

qāla nakkirū lahā ‘arsyahā nanẓur atahtadī am takūnu minal-lażīna lā yahtadūn(a).

ཁོ་གིས་ (Sulaiman) གིས་ "ཁོ་གི་ཁྲི་འདི་བསྒྱུར་བཅོས་འབད་དགོ། ཁོ་གིས་ (Balqis) གིས་ཤེས་ག་དང་ ཡང་ན་ ད་ལས་ཕར་མ་ཤེས་ག་ ང་བཅས་ཀྱིས་བལྟ་འོང་ཟེར་སླབ་ནུག"

فَلَمَّا جَاۤءَتْ قِيْلَ اَهٰكَذَا عَرْشُكِۗ قَالَتْ كَاَنَّهٗ هُوَۚ وَاُوْتِيْنَا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِمِيْنَ

falammā jā'at qīla ahakażā ‘arsyuk(i), qālat ka'annahū huw(a), wa ūtīnal-‘ilma min qablihā wa kunnā muslimīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་ (བཱལ་ཀིས་) འོང་པའི་སྐབས་ ཁོ་ལུ་ (ཁོ་ལུ་) "ཁྱོད་ཀྱི་ཁྲི་འདི་བཟུམ་ཅིག་ཨིན་ན?" ཁོ་གིས་ (Balqis) གིས་ “དེ་ཁོ་ཨིནམ་བཟུམ་སྦེ་” ཟེར་སླབ་ནུག། ༼དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ Balqis གིས་སླབ་ནུག༽ "ང་བཅས་ལུ་ ཧེ་མའི་ཤེས་ཡོན་བྱིན་ཡོདཔ་ལས་ ང་བཅས་ཚུ་ (Allah) ལུ་ཕུལ་མི་ཚུ་ཨིན།"

وَصَدَّهَا مَا كَانَتْ تَّعْبُدُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاِنَّهَا كَانَتْ مِنْ قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ

wa ṣaddahā mā kānat ta‘budu min dūnillāh(i), innahā kānat min qaumin kāfirīn(a).

དེ་ལས་ ཁོ་གི་ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ གཞན་ལུ་ཕྱག་འཚལ་ནི་གི་གོམས་གཤིས་འདི་གིས་ ཁོ་ལུ་ ༼ཨིསི་ལམ་གྱི་སྐྱེས་བ་ལས་༽ བཀག་ཆ་འབད་ཡོདཔ་ཨིན།

قِيْلَ لَهَا ادْخُلِى الصَّرْحَۚ فَلَمَّا رَاَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَّكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَاۗ قَالَ اِنَّهٗ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّنْ قَوَارِيْرَ ەۗ قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ وَاَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰنَ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

qīla lahadkhuliṣ-ṣarḥ(a), falammā ra'athu ḥasibathu lujjataw wa kasyafat ‘an sāqaihā, qāla innahū ṣarḥum mumarradum min qawārīr(a), qālat rabbi innī ẓalamtu nafsī wa aslamtu ma‘a sulaimāna lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

ཁོ་ལུ་ (Balqis) "ཕོ་བྲང་ནང་འཛུལ།" དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་གིས་ (བཱལ་ཀིས) གིས་ (ཕོ་བྲང་གི་ས་གཞི་) མཐོངམ་ད་ལུ་ ཆུ་རྫིང་སྦོམ་ཅིག་ཨིནམ་སྦེ་མནོ་བསམ་བཏང་སྟེ་ ཁོ་རའི་བོང་བུ་གཉིས་ ཕྱེ་སྟེ་ ༼བཀབ་སྟེ་༽ བཞག་ནུག། ཁོ་གིས་ (Sulaiman) གིས་སླབ་མི་ནང་ "ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ འ་ནི་འདི་ ཕོ་བྲང་གི་ས་གཞི་འདི་རྐྱངམ་ཅིག་ ཤེལ་གྱི་སྤུབས་ཏེ་ཡོདཔ་ཨིན།" ཁོ་གིས་ (Balqis) གིས་ "ཨོ་ ངེ་གི་གཙོ་བོ་ ང་གིས་ ང་རང་ལུ་ འཛོལ་བ་འབད་ཡི། ང་གིས་ སོ་ལོ་མོན་དང་གཅིག་ཁར་ འཛམ་གླིང་ག་ར་གི་གཙོ་བོ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་ཨིན།"

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ فَاِذَا هُمْ فَرِيْقٰنِ يَخْتَصِمُوْنَ

wa laqad arsalnā ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥan ani‘budullāha fa'iżā hum farīqāni yakhtaṣimūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ སཱ་མུད་ལུ་ ཁོང་གི་ཕོ་རྒནམ་ སཱ་ལེ་ཧ་ལུ་ སྐད་རྐྱབ་སྟེ་ "ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ཕྱག་འཚལ་ཟེར་" བཏང་ཡི། དེ་འབདཝ་ད་ གློ་བུར་དུ་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ དགྲ་བྱང་ཕྱད་སྡེ་ཚན་གཉིས་ལུ་འགྱུར་ནུག།

قَالَ يٰقَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُوْنَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِۚ لَوْلَا تَسْتَغْفِرُوْنَ اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

qāla yā qaumi lima tasta‘jilūna bis-sayyi'ati qablal-ḥasanah(ti), lau lā tastagfirūnallāha la‘allakum turḥamūn(a).

དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ ངེ་གི་མི་སེར་ཚུ་གིས་ ལེགས་ཤོམ་གྱི་ཧེ་མ་ ངན་པ་འདི་ མགྱོགས་པ་རང་ འབད་དགོཔ་སྦེ་ ག་ཅི་འབད་ ཞུཝ་སྨོ?

قَالُوا اطَّيَّرْنَا بِكَ وَبِمَنْ مَّعَكَۗ قَالَ طٰۤىِٕرُكُمْ عِنْدَ اللّٰهِ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُوْنَ

qāluṭ ṭayyarnā bika wa bimam ma‘ak(a), qāla ṭā'irukum ‘indallāhi bal antum qaumun tuftanūn(a).

ཁྱོད་དང་ཁྱོད་མཉམ་ཡོད་མི་ཚུ་གྱིས་ང་བཅས་ལུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་ཡི་ཟེར་སླབས་ནུག།། ཁོ་གིས་ (Saleh) གིས་ “ཁྱོད་ཀྱི་ལས་དབང་འདི་ Allah དང་ཅིག་ཁར་ཨིན་ (ང་བཅས་མེན) དེ་འབདཝ་ད་ ཁྱོད་བརྟག་དཔྱད་འབད་བའི་མི་རིགས་ཅིག་ཨིན།”

وَكَانَ فِى الْمَدِيْنَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُّفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ

wa kāna fil-madīnati tis‘atu rahṭiy yufsidūna fil-arḍi wa lā yuṣliḥūn(a).

དེ་ལས་ ཁྲོམ་ཁར་ མི་དགུ་ཡོདཔ་ད་ ཁོང་གིས་ རྒྱལ་ཁབ་ནང་ བསྒྱུར་བཅོས་མ་འབད་བར་ ངན་ལྷད་འབད་དེ་ སྡོད་ནུག།

قَالُوْا تَقَاسَمُوْا بِاللّٰهِ لَنُبَيِّتَنَّهٗ وَاَهْلَهٗ ثُمَّ لَنَقُوْلَنَّ لِوَلِيِّهٖ مَا شَهِدْنَا مَهْلِكَ اَهْلِهٖ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

qālū taqāsamū billāhi lanubayyitannahū wa ahlahū ṡumma lanaqūlanna liwaliyyihī mā syahidnā mahlika ahlihī wa innā laṣādiqūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་དང་ཁོ་གི་བཟའ་ཚང་ཚུ་ མཚན་མོ་ལུ་ ངེས་པར་དུ གནོདཔ་བཀལ་འོང་ཟེར་ མནའ་བསྐྱལ་ཞིནམ་ལས་ ཁོ་གི་བརྒྱུད་འཛིན་ཚུ་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོ་གི་བཟའ་ཚང་ཚུ་ མེདཔ་བཏང་མི་འདི་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མ་མཐོང་ཟེར་ སླབ་འོང་ཟེར་ སླབ་སྟེ་ ང་བཅས་བདེན་པ་ཡོད་ཟེར་ སླབ་ནུག།

وَمَكَرُوْا مَكْرًا وَّمَكَرْنَا مَكْرًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa makarū makraw wa makarnā makraw wa hum lā yasy‘urūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་གཡོ་སྒྱུ་འབད་ཡི་ ང་བཅས་ཀྱིས་གཡོ་སྒྱུ་ཅིག་བརྩམས་ཏེ་ ཁོང་གིས་མ་ཤེས་པར་འབད་ཡི།

فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ مَكْرِهِمْ اَنَّا دَمَّرْنٰهُمْ وَقَوْمَهُمْ اَجْمَعِيْنَ

fanẓur kaifa kāna ‘āqibatu makrihim annā dammarnāhum wa qaumahum ajma‘īn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གི་མགུ་སྐོར་གྱི་གྲུབ་འབྲས་འདི་བལྟ་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་དང་ཁོང་གི་མི་ག་ར་མེདཔ་བཏང་ཡི།

فَتِلْكَ بُيُوْتُهُمْ خَاوِيَةً ۢبِمَا ظَلَمُوْاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

fatilka buyūtuhum khāwiyatam bimā ẓalamū, inna fī żālika la'āyatal liqaumiy ya‘lamūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གི་ཁྱིམ་ཚུ་ དབང་ཚད་ལས་བརྟེན་ གྱང་ཤོར་སོང་ནུག། དོན་དངོས་ཐོག དེ་ནང་ལུ་ ཤེས་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ངོ་མ་རང་ རྟགས་མཚན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَاَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ

wa anjainal-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་སྐྱབས་མཛད་དེ་ དུས་རྒྱུན་དུ་དད་པ་བསྐྱེད་དེ་སྡོདཔ་ཨིན།

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata wa antum tubṣirūn(a).

དེ་ལས་ (ལུཊ་གི་ལོ་རྒྱུས་དྲན་དགོཔ་) ཁོ་གིས་ ཁོ་རའི་མི་སེར་ཚུ་ལུ་ ཁྱེད་ཀྱིས་ ༼བཙོག་པ་༽ གི་ལཱ་ཚུ་ མཐོང་རུང་ ག་ཅི་འབད་ ཕ་ཧི་སི་ཡ་ (བཙོག་པ་) འབད་མི་འདི་ འབདཝ་སྨོ་ཟེར་སླབ་པའི་སྐབས་ལུ་

اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِ ۗبَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ

a'innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumun tajhalūn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་ ག་ཅི་འབད་ ཕོ་སྐྱེས་ཚུ་ལུ་ ༼ཁྱོད་ཀྱི་༽ རེ་འདོད་ཚུ་ ༼འགྲུབ་ནིའི་དོན་ལུ་༽ འགྱོཝ་ཨིན་ན་ ཨམ་སྲུ་ཚུ་ལུ་ ༼བལྟ་བར་༽ མ་འགྱོཝ་སྨོ? དོན་དམ་པར་ཁྱོད་ནི་མི་ཤེས་པའི་མི་(ཁྱོད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ)།

۞ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْٓا اٰلَ لُوْطٍ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۙ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ

famā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijū āla lūṭim min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).

ཁོ་གི་མི་ཚུ་གི་ལན་འདི་ "ལུཏ་དང་ཁོ་གི་བཟའ་ཚང་ཚུ་ ཁྱོད་རའི་ས་གཞི་ནང་ལས་བཏོན་གཏང་། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ དམ་པ་སྦེ་བརྩི་མི་ མི་ཚུ་ཨིན།"

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنٰهَا مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

fa'anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū qaddarnāhā minal-gābirīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་དང་ཁོ་གི་ཨམ་སྲུ་མ་གཏོགས་ཁོ་གི་བཟའ་ཚང་ཚུ་ སྐྱབས་མཛད་ཡི། ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་ བཀོག་བཞག་མི་ (མེདཔ་བཏང་མི་) གི་གྲལ་ཁར་ ཚུད་དགོཔ་སྦེ་ ཐག་བཅད་ཡི།

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ ࣖ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fasā'a maṭarul-munżarīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ཆརཔ་ (རྡོ་) བཏང་ཡོདཔ་ལས་ ཉེན་བརྡ་བྱིན་མི་ཚུ་ལུ་ ཆརཔ་རྐྱབ་མི་འདི་ གནམ་མེད་ས་མེད་ ངན་པ་ཅིག་ཨིན་པས།

قُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ وَسَلٰمٌ عَلٰى عِبَادِهِ الَّذِيْنَ اصْطَفٰىۗ ءٰۤاللّٰهُ خَيْرٌ اَمَّا يُشْرِكُوْنَ ۔

qulil-ḥamdu lillāhi wa salāmun ‘alā ‘ibādihil-lażīnaṣṭafā, āllāhu khairun ammā yusyrikūn(a).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ལུ་ "ཨཱལ་ལཱ་ལུ་བསྟོད་པ་དང་ ཁོ་གིས་གདམ་ཁ་རྐྱབ་མི་ ཁོ་གི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ལུ་ ཞི་བདེ་འབྱུང་བཅུག། ཨཱལ་ལཱ་འདི་ ལེགས་ཤོམ་ཨིན་ན་ ཡང་ན་ ཁོང་གིས་ ༼ཁོ་དང་གཅིག་ཁར་༽ མཉམ་འབྲེལ་འབད་མི་འདི་ ག་ཅི་ཨིན་ན་ཟེར་ སླབ་དགོ།

اَمَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا بِهٖ حَدَاۤىِٕقَ ذَاتَ بَهْجَةٍۚ مَا كَانَ لَكُمْ اَنْ تُنْۢبِتُوْا شَجَرَهَاۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ يَّعْدِلُوْنَ ۗ

am man khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa ambatnā bihī ḥadā'iqa żāta bahjah(tin), mā kāna lakum an tumbitū syajarahā, a'ilāhum ma‘allāh(i), bal hum qaumuy ya‘dilūn(a).

གནམ་དང་ས་གཞི་བཟོ་སྟེ་ གནམ་ཁ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ ཆུ་བཏང་ཞིནམ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ དེ་དང་གཅིག་ཁར་ མཛེས་སྡུག་ཅན་གྱི་མཐོང་སྣང་ཡོད་པའི་ ལྡུམ་ར་ཚུ་ སྐྱེས་བཅུག་ཡི་ག་ མེན་ནམ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཤིང་རྣམས་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་པའི་ལྷ་(གཞན་)ཡོད་དམ། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་ནི་(བདེན་པ་ལས་)ཕྱིར་ལོག་པའི་མི་ཡིན།

اَمَّنْ جَعَلَ الْاَرْضَ قَرَارًا وَّجَعَلَ خِلٰلَهَآ اَنْهٰرًا وَّجَعَلَ لَهَا رَوَاسِيَ وَجَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حَاجِزًاۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ

am man ja‘alal-arḍa qarāraw wa ja‘ala khilālahā anhāraw wa ja‘ala lahā rawāsiya wa ja‘ala bainal-baḥraini ḥājizā(n), a'ilāhum ma‘allāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

འཛམ་གླིང་འདི་ སྡོད་གནས་བཟོ་མི་ འཛམ་གླིང་འདི་ གཙང་ཆུ་བཟོ་མི་ གངས་རི་བཟོ་མི་ དེ་ལས་ མཚོ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ དབྱེ་བ་བཟོ་མི་ ཁོ་མེན་ན? ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་པའི་ལྷ་(གཞན་)ཡོད་དམ། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ མང་ཤོས་ཅིག་གིས་རང་ མི་ཤེས་པས།

اَمَّنْ يُّجِيْبُ الْمُضْطَرَّ اِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوْۤءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاۤءَ الْاَرْضِۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗقَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ

am may yujībul-muḍṭarra iżā da‘āhu wa yaksyifus-sū'a wa yaj‘alukum khulafā'a fil-arḍ(i), a'ilāhum ma‘allāh(i), qalīlam mā tażakkarūn(a).

དཀའ་ངལ་ནང་ཚུད་མི་ མི་ཚུ་གིས་ ཁོ་ལུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་སྐབས་ ༼སྨོན་ལམ་བཏབ་མི་༽ ངོས་ལེན་འབད་དེ་ དཀའ་ངལ་ཚུ་ བཏོན་བཏང་སྟེ་ ཁྱེད་ཚུ་ ༼མི་༽ འཛམ་གླིང་ནང་ ཀ་ལི་ཕ་ ༼འགོ་ཁྲིདཔ་༽ བཟོ་མི་འདི་ ཁོ་གིས་ (ཨཱལ་ལཱ་) མེན་ནམ། ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་པའི་ལྷ་(གཞན་)ཡོད་དམ། ཁྱོད་ཀྱིས་ (ཨཱལ་ལཱ་གི་བྱིན་རླབས་ཚུ་) ཧ་ཅང་ཉུང་སུ་ཅིག་དྲན་འོང་།

اَمَّنْ يَّهْدِيْكُمْ فِيْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَنْ يُّرْسِلُ الرِّيٰحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗتَعٰلَى اللّٰهُ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

am may yahdīkum fī ẓulumātil-barri wal-baḥri wa may yursilur-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), a'ilāhum ma‘allāh(i), ta‘ālallāhu ‘ammā yusyrikūn(a).

ཁྱོད་ལུ་ས་དང་མཚོ་གུ་གནག་དུང་དུ་ལམ་སྟོན་འབད་མི་དང་ ཁོ་གི་སྙིང་རྗེ་མ་ལྷོད་པའི་ཧེ་མ་ རླུང་འདི་ གནས་ཚུལ་བཟང་པོ་སྦེ་གཏང་མི་འདི་ ཁོ་མེན་ན? ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་པའི་ལྷ་(གཞན་)ཡོད་དམ། གཅིག་གིས་གཅིག་ལུ་མཉམ་འབྲེལ་འབད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་འདི་མཐོ་དྲགས་སྦེ་ཡོདཔ་ཨིན།

اَمَّنْ يَّبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ وَمَنْ يَّرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

am may yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduhū wa may yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍ(i), a'ilāhum ma‘allāh(i), qul hātū burhānakum in kuntum ṣādiqīn(a).

འགོ་ཐོག་ལས་ ༼སྲོག་ཆགས་ཚུ་༽ བཟོ་སྟེ་ དེ་ལས་ བསྐྱར་ལོག་འབད་དེ་ ༼ལོག་སྟེ་༽ ཁྱོད་ལུ་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ལས་ འཚོ་སྐྱོང་བྱིན་མི་འདི་ ཁོ་ (ཨཱལ་ལཱ་) མེན་ནམ། ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་པའི་ལྷ་(གཞན་)ཡོད་དམ། ཁྱོད་བདེན་པ་ཨིན་པ་ཅིན་ ཁྱོད་རའི་བདེན་པ་གི་སྒྲུབ་བྱེད་བྱིན་ཟེར་སླབ།

قُلْ لَّا يَعْلَمُ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الْغَيْبَ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَمَا يَشْعُرُوْنَ اَيَّانَ يُبْعَثُوْنَ

qul lā ya‘lamu man fis-samāwāti wal-arḍil gaiba illallāh(u), wa mā yasy‘urūna ayyāna yub‘aṡūn(a).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཟེར་སླབ་སྟེ་ "ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ནང་ལུ་ མཐོང་མ་ཚུགས་མི་འདི་ ཨཱལ་ལཱ་མ་གཏོགས་ ག་གིས་ཡང་མི་ཤེས། དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ནམ་ལོག་འོང་ནི་ཨིན་ན་ མི་ཤེས་པས།"

بَلِ ادّٰرَكَ عِلْمُهُمْ فِى الْاٰخِرَةِۗ بَلْ هُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْهَاۗ بَلْ هُمْ مِّنْهَا عَمُوْنَ ࣖ

balid dāraka ‘ilmuhum fil-ākhirah(ti), bal hum fī syakkim minhā, bal hum minhā ‘amūn(a).

ཐ་ན་ཁོང་ཚོའི་ཚེ་ཕྱི་མའི་ཤེས་བྱ་ཡང་(དེ་ཁར་)མི་ལྷོད། དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་གིས་ཡང་ དེ་ལུ་དོགས་པ་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་གི་སྐོར་ལས་ ཁོང་ཚུ་ཡང་ མིག་ཏོ་ཞརཝ་ཨིན།

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا ءَاِذَا كُنَّا تُرٰبًا وَّاٰبَاۤؤُنَآ اَىِٕنَّا لَمُخْرَجُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū a'iżā kunnā turābaw wa ābā'unā a'innā lamukhrajūn(a).

དེ་ལས་མ་དད་པ་ཅན་ཚུ་གིས་ ང་བཅས་ས་གཞི་དང་ ང་བཅས་ཀྱི་ཕ་བརྒྱུད་ཚུ་གིས་ ང་བཅས་འཛམ་གླིང་ལུ་འགྱུར་བའི་ཤུལ་ལས་ ང་བཅས་ཚུ་ ༼དུར་ཁུང་ལས་༽ བཏོན་འོང་ཟེར་སླབ་མི་འདི་ བདེན་པ་ཨིན་ན?

لَقَدْ وُعِدْنَا هٰذَا نَحْنُ وَاٰبَاۤؤُنَا مِنْ قَبْلُۙ اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

laqad wu‘idnā hāżā naḥnu wa ābā'unā min qabl(u), in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

དང་ཕུ་ལས་རང་ ང་བཅས་ལུ་ འདི་གིས་ ཉེན་ཁ་བཟོ་སྟེ་ཡོདཔ་ཨིན། ང་བཅས་དང་ང་བཅས་ཀྱི་ཕ་བརྒྱུད་ཚུ། ངོ་མ་ལུ་ འ་ནི་འདི་ སྔོན་མའི་མི་ཚུ་གི་ གཏམ་རྒྱུད་ཅིག་ཨིན།"

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ

qul sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཟེར་སླབ་སྟེ་ “འཛམ་གླིང་ནང་འགྱོ་ཞིནམ་ལས་ སྡིག་ཅན་ཚུ་གི་མཇུག་བསྡུ་ག་ཅི་ཨིན་ན་ བལྟ།

وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُنْ فِيْ ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُوْنَ

wa lā taḥzan ‘alaihim wa lā takun fī ḍaiqim mimmā yamkurūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གི་དོན་ལུ་ སེམས་སྡུག་མ་བསྐྱེད་པར་ ཁོང་གི་མགུ་སྐོར་རྐྱབ་མི་འདི་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་བྲང་ཁོག་འདི་ ཕྲང་ཏང་ཏ་སྦེ་མ་མནོ་བས།"

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ (དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གིས་) ཁྱེད་ཚུ་བདེན་པ་བཤད་པ་ཅིན་ ཁས་བླངས་(ཉེས་ཆད་) ནམ་འོང་འོང་ག་ཟེར་སླབ་ནུག།

قُلْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ رَدِفَ لَكُمْ بَعْضُ الَّذِيْ تَسْتَعْجِلُوْنَ

qul ‘asā ay yakūna radifa lakum ba‘ḍul-lażī tasta‘jilūn(a).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ལུ་ "ཁྱོད་ཀྱིས་ མགྱོགས་དྲགས་སྦེ་སླབ་མི་ ༼ཉེས་ཆད་༽ ལ་ལུ་ཅིག་ ཁྱོད་ལུ་ལྷོད་དེ་ཡོདཔ་འོང་།

وَاِنَّ رَبَّكَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَشْكُرُوْنَ

wa inna rabbaka lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡarahum lā yasykurūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལུ་ ངོ་མ་རང་ མི་ཚུ་ལུ་ གསོལ་རས་ཡོད་རུང་ མང་ཤོས་ཅིག་གིས་ བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཟེར་ཞུ་ནི་ཨིན།

وَاِنَّ رَبَّكَ لَيَعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُوْرُهُمْ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

wa inna rabbaka laya‘lamu mā tukinnu ṣudūruhum wa mā yu‘linūn(a).

དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གིས་ ཁོང་གི་སེམས་ཁར་གསང་བ་དང་ གསལ་སྟོན་འབད་མི་ཚུ་ མཁྱེན།

وَمَا مِنْ غَاۤىِٕبَةٍ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa mā min gā'ibatin fis-samā'i wal-arḍi illā fī kitābim mubīn(in).

དེ་ལས་ ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞི་ནང་ ག་ནི་ཡང་ གསང་བ་འབད་དེ་མེདཔ་ལས་ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ ཀི་དེབ་ནང་ བཀོད་དེ་ཡོདཔ་ཨིན།

اِنَّ هٰذَا الْقُرْاٰنَ يَقُصُّ عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَكْثَرَ الَّذِيْ هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

inna hāżal-qur'āna yaquṣṣu ‘alā banī isrā'īla akṡaral-lażī hum fīhi yakhtalifūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག ཀུ་རཱན་འདི་གིས་ ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཚུ་ལུ་ ཁོང་གིས་རྩོད་བསྡུར་འབད་མི་ ༼གནད་དོན་༽ མང་ཤོས་ཅིག་རང་ འགྲེལ་བཤད་རྐྱབ་ཨིན།

وَاِنَّهٗ لَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِيْنَ

wa innahū lahudaw wa raḥmatul lil-mu'minīn(a).

དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ (ཀུ་རཱན་) འདི་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ ངོ་མ་རང་ ལམ་སྟོན་དང་ སྙིང་རྗེ་ཨིན།

اِنَّ رَبَّكَ يَقْضِيْ بَيْنَهُمْ بِحُكْمِهٖۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْعَلِيْمُۚ

inna rabbaka yaqḍī bainahum biḥukmih(ī), wa huwal-‘azīzul-‘alīm(u).

ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གིས་ ཁོ་རའི་ཁྲིམས་ལུགས་ཀྱིས་ཁོང་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ ༼གནད་དོན་ཚུ་༽ ཐག་བཅད་འོང་།

فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّكَ عَلَى الْحَقِّ الْمُبِيْنِ

fatawakkal ‘alallāh(i), innaka ‘alal-ḥaqqil mubīn(i).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་རའི་ཨཱལ་ལཱ་ལུ་བློ་གཏད་བཞག་དགོ། ངོ་མ་རང་ ཁྱོད་(མུ་ཧ་མཱད་)འདི་ བདེན་པ་ངོ་མ་ལས་ལྷག་སྟེ་ཡོདཔ་ཨིན།

اِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاۤءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِيْنَ

innaka lā tusmi‘ul-mautā wa lā tusmi‘uṣ-ṣummad-du‘ā'a iżā wallau mudbirīn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཤི་མི་ཚུ་ལུ་ གོ་བཅུག་ནི་དང་ ༼ཡང་ན་༽ གླངམོ་ཆེ་ཚུ་ལུ་ ངུ་སྐད་གོ་བཅུག་མི་ཚུགས།

وَمَآ اَنْتَ بِهٰدِى الْعُمْيِ عَنْ ضَلٰلَتِهِمْۗ اِنْ تُسْمِعُ اِلَّا مَنْ يُّؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ مُّسْلِمُوْنَ

wa mā anta bihādil-‘umyi ‘an ḍalālatihim, in tusmi‘u illā may yu'minu bi'āyātinā fahum muslimūn(a).

དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་མིག་ཏོ་ཞརཝ་ཚུ་ ཁོང་རའི་འཛོལ་བ་ལས་ལམ་སྟོན་འབད་མི་ཚུགས། ཁྱོད་ཀྱིས་ (ག་ལུ་ཡང་) གོ་བཅུག་མི་ཚུགས། ང་བཅས་ཀྱི་ཚིག་ཚུ་ལུ་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་མི་ཚུ་མ་གཏོགས་ དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ མཐོ་གཏུགས་འབདཝ་ཨིན།

۞ وَاِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ اَخْرَجْنَا لَهُمْ دَاۤبَّةً مِّنَ الْاَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ اَنَّ النَّاسَ كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا لَا يُوْقِنُوْنَ ࣖ

wa iżā waqa‘al-qaulu ‘alaihim akhrajnā lahum dābbatam minal-arḍi tukallimuhum annan-nāsa kānū bi'āyātinā lā yūqinūn(a).

དེ་ལས་ ཚིག་ཚུ་ ༼རང་བཞིན་གྱི་གཏོར་བརླག་གི་དུས་ཚོད་ཀྱི་དགོངས་དོན་༽ ཁོང་ལུ་ ལག་ལེན་འཐབ་པའི་སྐབས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ འཛམ་གླིང་ནང་ལས་ སྲོག་ལྡན་དང་ འགུལ་སྐྱོད་འབད་མི་ སེམས་ཅན་ཚུ་ བཏང་འོང་།

وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّنْ يُّكَذِّبُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ

wa yauma naḥsyuru min kulli ummatin faujam mimmay yukażżibu bi'āyātinā fahum yūza‘ūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མི་སྡེ་ག་ར་ལས་ ང་བཅས་ཀྱི་ཚིག་ཚུ་ལུ་ ཡིད་ཆེས་མ་བསྐྱེད་མི་ སྡེ་ཚན་ཅིག་ བསྡུ་སྟེ་ དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ སྡེ་ཚན་སྦེ་ བགོ་བཤའ་རྐྱབ་སྟེ་ བཞག་ནུག།

حَتّٰٓى اِذَا جَاۤءُوْ قَالَ اَكَذَّبْتُمْ بِاٰيٰتِيْ وَلَمْ تُحِيْطُوْا بِهَا عِلْمًا اَمَّاذَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

Ḥattā iżā jā'ū qāla akażżabtum bi'āyātī wa lam tuḥīṭū bihā ‘ilman ammāżā kuntum ta‘malūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་ཚུ་འོང་པའི་སྐབས་ ཁོ་གིས་ (ཨཱལ་ལཱ་) གིས་ ཁྱོད་ལུ་ ངེ་གི་ཚིག་ཚུ་གི་སྐོར་ལས་ ཤེས་ཡོན་མེད་པའི་སྐབས་ ཡང་ན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ག་ཅི་འབད་ཡི་ག་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ག་ཅི་འབད་ ངོས་ལེན་མ་འབད་ཡི་ག་ཟེར་ གསུངས་ནུག།

وَوَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ بِمَا ظَلَمُوْا فَهُمْ لَا يَنْطِقُوْنَ

wa waqa‘al-qaulu ‘alaihim bimā ẓalamū fahum lā yanṭiqūn(a).

དེ་ལས་ ཚིག་ཚུ་ (ཉེས་ཆད་ཀྱི་ཁས་བླངས་) ཁོང་གི་དྲང་བདེན་མེད་པའི་དབང་གིས་ ཁོང་ལུ་བྱུང་ཡོདཔ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཁ་སླབ་མ་ཚུགས།

اَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا الَّيْلَ لِيَسْكُنُوْا فِيْهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

alam yarau annā ja‘alnal-laila liyaskunū fīhi wan-nahāra mubṣirā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ངལ་གསོ་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་ མཚན་མོ་བཟོ་སྟེ་ ཉིནམ་འདི་འོད་བྱིན་ནིའི་དོན་ལུ་བཟོ་ཡི་ཟེར་ ཁོང་གིས་མ་མཐོང་ག? དོན་དངོས་ཐོག དེ་ནང་ལུ་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ རྟགས་མཚན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَيَوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَفَزِعَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَكُلٌّ اَتَوْهُ دٰخِرِيْنَ

wa yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa fazi‘a man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), wa kullun atauhu dākhirīn(a).

དེ་ལས་ ༼དྲན་༽ དུང་སྒྲ་བཏང་པའི་ཉིནམ་ལུ་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་གུ་ཡོད་མི་ཚུ་ག་ར་ ཧ་ལས་ཏེ་ འགྱོ་འོང་། དེ་ལས་ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ཁོ་གི་སྐུ་མདུན་ལུ་མར་ཕབ་འབད་དེ་འོང་ནུག།

وَتَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً وَّهِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِۗ صُنْعَ اللّٰهِ الَّذِيْٓ اَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍۗ اِنَّهٗ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَفْعَلُوْنَ

wa taral-jibāla taḥsabuhā jāmidataw wa hiya tamurru marras saḥāb(i), ṣun‘allāhil-lażī atqana kulla syai'(in), innahū khabīrum bimā taf‘alūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ གངས་རི་ཚུ་ རང་སོའི་ས་གནས་ནང་ བརྟན་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ བཞག་སྟེ་ཡོདཔ་སྦེ་ མནོ་རུང་ གངས་རི་ཚུ་ འགྱོ་དོ་བཟུམ་སྦེ་ འགྱོ་དོ་ཡོདཔ་ཨིན། (དེ་ཡང་) ག་ར་ཡང་དག་པར་བསྐྲུན་པའི་ཨཱལ་ལཱ་གི་གསར་གཏོད་འདི་ཨིན། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོ་གིས་ཁྱོད་ཀྱིས་འབད་མི་ལུ་ གནམ་མེད་ས་མེད་གཟབ་གཟབ་འབདཝ་ཨིན།

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ خَيْرٌ مِّنْهَاۚ وَهُمْ مِّنْ فَزَعٍ يَّوْمَىِٕذٍ اٰمِنُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati falahū khairum minhā, wa hum min faza‘iy yauma'iżin āminūn(a).

ག་གིས་ ལེགས་ཤོམ་འབག་འོང་པ་ཅིན་ དེ་ལས་ དེ་ལས་ལྷག་པའི་ ༼གསོལ་རས་༽ ཐོབ་འོང་།

وَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوْهُهُمْ فِى النَّارِۗ هَلْ تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa man jā'a bis-sayyi'ati fakubbat wujūhuhum fin-nār(i), hal tujzauna illā mā kuntum ta‘malūn(a).

དེ་ལས་ག་གིས་ངན་པ་འབག་འོང་པ་ཅིན་ ཁོང་གི་གདོང་དམྱལ་བ་ནང་བཀོག་འོང་། ཁྱོད་ལུ་གསོལ་རས་མི་ཐོབ་ དེ་འབདཝ་ད་ ཁྱོད་ཀྱིས་འབད་མི་ལུ་ ༼ཚད་ལྡན་སྦེ་༽ བྱིན་འོང་།

اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ رَبَّ هٰذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِيْ حَرَّمَهَا وَلَهٗ كُلُّ شَيْءٍ وَّاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ ۙ

innamā umirtu an a‘buda rabba hāżihil-baldatil-lażī ḥarramahā wa lahū kullu syai'iw wa umirtu an akūna minal-muslimīn(a).

ང་ (མུ་ཧ་མཱད་) ལུ་ ས་ཆ་འདི་གི་གཙོ་བོ་ (མེ་ཀ་) ལུ་ ཕྱག་འཚལ་དགོཔ་སྦེ་ བཀའ་རྒྱ་གནང་མི་འདི་ ཁོ་གིས་ དམ་པ་བཟོ་སྟེ་ ག་ར་ཁོ་གི་ཨིན། དེ་ལས་ང་ལུ་མུ་ས་ལིམ་གྱི་གྲལ་ཁར་འོང་དགོ་པའི་བཀའ་རྒྱ་གནང་ཡི།

وَاَنْ اَتْلُوَا الْقُرْاٰنَ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَقُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ

wa an atluwal-qur'ān(a), famanihtadā fa'innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla faqul innamā ana minal-munżirīn(a).

དེ་ལས་ ང་གིས་ ཀུ་རཱན་(མི་ཚུ་ལུ་) ལྷག་དགོཔ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ ག་ར་འབད་རུང་ ལམ་སྟོན་འབད་མི་འདི་གིས་ ཁོ་རའི་དོན་ལུ་ ལམ་སྟོན་ཐོབ་འོང་།

وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ سَيُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖ فَتَعْرِفُوْنَهَاۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa qulil-ḥamdu lillāhi sayurīkum āyātihī fata‘rifūnahā, wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

དེ་ལས་ (མུ་ཧ་མཱད་) ལུ་ "ཨཱལ་ལཱ་ལུ་བསྟོད་པ་ཕུལཝ་ཨིན། ཁོ་གིས་ཁྱོད་ལུ་ཁོ་རའི་རྟགས་མཚན་ཚུ་སྟོན་འོང་། དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་ཚུགས། ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གིས་ཁྱོད་ཀྱིས་ག་ཅི་འབདཝ་ཨིན་ན་ མ་ཤེསཔ་མེན།"