Q.S Qaf (ق) - 45 ཚིགས་བཅད་ཀྱི་གྲངས།

قۤ ۗوَالْقُرْاٰنِ الْمَجِيْدِ ۖ

qāf, wal-qur'ānil-majīd(i).

Qaf. འཕགས་པའི་ཁ་ཆེའི་གསུང་རབ་ཀྱིས།

بَلْ عَجِبُوْٓا اَنْ جَاۤءَهُمْ مُّنْذِرٌ مِّنْهُمْ فَقَالَ الْكٰفِرُوْنَ هٰذَا شَيْءٌ عَجِيْبٌ ۚ

bal ‘ajibū an jā'ahum munżirum minhum faqālal-kāfirūna hāżā syai'un ‘ajīb(un).

༼ཁོང་གིས་ངོས་ལེན་མ་འབད་བར་༽ ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ཧ་ལས་ཏེ་ ཉེན་བརྡ་འབད་མི་ཅིག་ ཁོང་རའི་ནང་ལས་འོང་ཡོདཔ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གིས་ འདི་ གནམ་མེད་ས་མེད་ ཡ་མཚན་ཅན་ཅིག་ཨིན་ཟེར་སླབ་ནུག།

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا ۚ ذٰلِكَ رَجْعٌۢ بَعِيْدٌ

a'iżā mitnā wa kunnā turābā(n), żālika raj‘um ba‘īd(un).

ང་བཅས་ཤི་སྟེ་ས་གཞི་ལུ་འགྱུར་སོང་པ་ཅིན་ ༼ང་བཅས་ལོག་འོང་ག༽ ག་དེ་སྦེ་སྨོ? དེ་ཡང་ འབྱུང་མ་ཚུགས་པའི་ ལོག་འོང་མི་ཅིག་ཨིན།

قَدْ عَلِمْنَا مَا تَنْقُصُ الْاَرْضُ مِنْهُمْ ۚوَعِنْدَنَا كِتٰبٌ حَفِيْظٌ

qad ‘alimnā mā tanquṣul-arḍu minhum, wa ‘indanā kitābun ḥafīẓ(un).

ང་བཅས་དང་གཅིག་ཁར་ ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ ཉམས་སྲུང་འབད་དེ་ཡོད་པའི་ ཀི་དེབ་ཅིག་ཡོདཔ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཧེ་མ་ལས་རང་ འཛམ་གླིང་གིས་ ཁོང་གི་གཟུགས་ལས་ ག་ཅི་ བརྡུང་ཡི་ག་ ཤེས་ཏེ་ཡོདཔ་ཨིན།

بَلْ كَذَّبُوْا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْ فَهُمْ فِيْٓ اَمْرٍ مَّرِيْجٍ

bal każżabū bil-ḥaqqi lammā jā'ahum fahum fī amrim marīj(in).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་གིས་ བདེན་པ་འདི་ ༼བདེན་པ་༽ ཁོང་ལུ་ལྷོདཔ་ད་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བར་ མགུ་ཐོམ་སི་སི་སྦེ་སྡོད་ནུག།

اَفَلَمْ يَنْظُرُوْٓا اِلَى السَّمَاۤءِ فَوْقَهُمْ كَيْفَ بَنَيْنٰهَا وَزَيَّنّٰهَا وَمَا لَهَا مِنْ فُرُوْجٍ

afalam yanẓurū ilas-samā'i fauqahum kaifa banaināhā wa zayyanāhā wa mā lahā min furūj(in).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཁོང་གི་ལྟག་ལུ་ཡོད་པའི་གནམ་མཁའ་ལུ་བལྟ་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ག་དེ་སྦེ་བཟོ་བསྐྲུན་འབད་དེ་ མཛེས་ཆ་དང་ལྡནམ་སྦེ་བཟོ་སྟེ་ དེ་ནང་ ཕྲང་ཏང་ཏ་ཅིག་ཡང་ མེདཔ་ཨིན་ན?

وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍۙ

wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli zaujim bahīj(in).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱབ་སྤེལ་འབད་དེ་ རི་བོ་སྒྲིང་སྒྲིང་ཚུ་བཙུགས་ཏེ་ མཛེས་སྡུག་ཅན་གྱི་རྩི་ཤིང་ཚུ་བཙུགས་ཏེ་ ས་གཞི་འདི་ དེ་གུ་ལུ་བཙུགས་ཡོདཔ་ཨིན།

تَبْصِرَةً وَّذِكْرٰى لِكُلِّ عَبْدٍ مُّنِيْبٍ

tabṣirataw wa żikrā likulli ‘abdim munīb(in).

ལོག་འོང་མི་ གཡོགཔོ་ག་ར་ལུ་ བསླབ་བྱ་དང་ཉེན་བརྡ་ཅིག་སྦེ་འོང་དགོཔ་ཨིན།

وَنَزَّلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً مُّبٰرَكًا فَاَنْۢبَتْنَا بِهٖ جَنّٰتٍ وَّحَبَّ الْحَصِيْدِۙ

wa nazzalnā minas-samā'i mā'am mubārakan fa'ambatnā bihī jannātiw wa ḥabbal-ḥaṣīd(i).

དེ་ལས་ གནམ་ཁ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ བྱིན་རླབས་བྱིན་མི་ ཆུ་བཏང་ཞིནམ་ལས་ དེ་དང་གཅིག་ཁར་ ང་བཅས་ཀྱིས་ གྱིབ་མ་ཅན་གྱི་ཤིང་དང་ བསྡུ་བསྒྱོམ་འབད་ཚུགས་པའི་ འབྲུ་སྣ་ཚུ་ འཛུགས་སྐྱོང་འབདཝ་ཨིན།

وَالنَّخْلَ بٰسِقٰتٍ لَّهَا طَلْعٌ نَّضِيْدٌۙ

wan-nakhla bāsiqātil lahā ṭal‘un naḍīd(un).

གྱལ་རིམ་ནང་ལུ་ ཀེ་ནཱང་ཡོད་པའི་ ཚལ་ལུ་ཤིང་རིངམོ་ཚུ་ཨིན།

رِّزْقًا لِّلْعِبَادِۙ وَاَحْيَيْنَا بِهٖ بَلْدَةً مَّيْتًاۗ كَذٰلِكَ الْخُرُوْجُ

rizqal lil-‘ibād(i), wa aḥyainā bihī baldatam maitā(n), każālikal-khurūj(u).

ང་བཅས་ཀྱི་གཡོགཔོ་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ འཚོ་བཅུད་དང་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཤི་སོང་མི་ ས་གཞི་དེ་ ཆུ་གིས་ ལོག་སྟེ་གསོན་པོ་བཟོ་ཡི། དེ་སྦེ་ ལོག་སྟེ་གསོན་པོ་སྦེ་ལོང་མི་འདི་ ༼དུར་ཁུངས་ལས་༽ འབྱུངམ་ཨིན།

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّاَصْحٰبُ الرَّسِّ وَثَمُوْدُ

każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa aṣḥābur-rassi wa ṡamūd(u).

ཁོང་གི་ཧེ་མ་ ནོཝ་གི་མི་ཚུ་ རཱསི་དང་ས་མུད་ཀྱི་མི་སེར་ཚུ་གིས་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བར་ཡོདཔ་ཨིན།

وَعَادٌ وَّفِرْعَوْنُ وَاِخْوَانُ لُوْطٍۙ

wa ‘āduw wa fir‘aunu wa ikhwānu lūṭ(in).

དེ་ལས་ (དེ་བཟུམ་སྦེ་) ཨད་ཀྱི་མི་རིགས་དང་ ཕ་རོ་གི་མི་རིགས་དང་ ལུཊ་གི་མི་རིགས་ཚུ་ཡང་།

وَّاَصْحٰبُ الْاَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍۗ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيْدِ

wa aṣḥābul-aikati wa qaumu tubba‘(in), kullun każżabar-rusula faḥaqqa wa‘īd(i).

དེ་ལས་ (ཡང་) ཨའི་ཀ་དང་ ཏུབ་བཱ་གི་མི་ཚུ་ཨིན། དེ་ཚུ་ག་ར་གིས་ སྐུ་ཚབ་ཚུ་ལུ་རྫུན་མ་སླབ་སྟེ་ཡོདཔ་ལས་ ངེ་གི་ཉེན་བརྡ་འདི་ (ཁོང་ལུ་) འགྱོཝ་ཨིན།

اَفَعَيِيْنَا بِالْخَلْقِ الْاَوَّلِۗ بَلْ هُمْ فِيْ لَبْسٍ مِّنْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ࣖ

afa ‘ayīna bil-khalqil-awwal(i), bal hum fī labsim min khalqin jadīd(in).

དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་འགོ་དང་པ་བཟོ་མི་ལས་ ཐང་ཆད་ཡི་ག? ༼ག་ནི་ཡང་མེན༽ དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚུ་གསརཔ་བཟོ་ནི་ལུ་ དོགས་པ་ཡོད་པའི་གནས་སྟངས་ནང་ཡོདཔ་ཨིན།

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهٖ نَفْسُهٗ ۖوَنَحْنُ اَقْرَبُ اِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيْدِ

wa laqad khalaqnal-insāna wa na‘lamu mā tuwaswisu bihī nafsuh(ū), wa naḥnu aqrabu ilaihi min ḥablil-warīd(i).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ མི་བཟོ་སྟེ་ ཁོ་གི་སེམས་ཁར་ ག་ཅི་སླབ་ཨིན་ན་ ཤེས་ཏེ་ ང་བཅས་ཁོ་གི་ མགུ་ཏོ་གི་རྩ་ལས་ ཉེ་འདབས་ལུ་ཡོདཔ་ཨིན།

اِذْ يَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّيٰنِ عَنِ الْيَمِيْنِ وَعَنِ الشِّمَالِ قَعِيْدٌ

iż yatalaqqal-mutalaqqiyāni ‘anil-yamīni wa ‘anisy-syimāli qa‘īd(un).

(དྲན་) མཁའ་འགྲོ་གཉིས་ཀྱིས་ (ཁོ་གི་ལཱ་ཚུ་) ཐོ་བཀོད་འབད་བའི་སྐབས་ གཅིག་གཡས་ཁ་ཐུག་དང་ གཞན་མི་གཡོན་ཁ་ཐུག་ལུ་སྡོད་ནུག།

مَا يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ اِلَّا لَدَيْهِ رَقِيْبٌ عَتِيْدٌ

mā yalfiẓu min qaulin illā ladaihi raqībun ‘atīd(un).

ཁོ་གིས་ ཚིག་གཅིག་ཡང་མ་སླབ་རུང་ ཁོ་གི་ཕྱོགས་ལུ་ ལྟ་རྟོག་འབད་མི་ ཕོ་ཉ་ཅིག་ཡོདཔ་ད་ ཁོ་གིས་ དུས་རྒྱུན་དུ་ གྲ་སྒྲིག་འབད་དེ་ཡོདཔ་ཨིན་པས།

وَجَاۤءَتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ ۗذٰلِكَ مَا كُنْتَ مِنْهُ تَحِيْدُ

wa jā'at sakratul-mauti bil-ḥaqq(i), żālika mā kunta minhu taḥīd(u).

དེ་ལས་ ཤི་རྐྱེན་ངོ་མ་འདི་འོང་ཡི། དེ་ཡང་ ཁྱོད་ཀྱིས་ འགོ་དང་པ་རང་ བཀག་དགོ་མནོ་མི་འདི་ཨིན།

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِۗ ذٰلِكَ يَوْمُ الْوَعِيْدِ

wa nufikha fiṣ-ṣūr(i), żālika yaumul-wa‘īd(i).

དེ་ལས་དུང་འཕངས་ནུག། དེ་ཡང་ ཉེན་ཁ་བྱུང་བའི་ཉིནམ་འདི་ཨིན་པས།

وَجَاۤءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّعَهَا سَاۤىِٕقٌ وَّشَهِيْدٌ

wa jā'at kullu nafsim ma‘ahā sā'iquw wa syahīd(un).

མི་ཆ་མཉམ་གྱིས་ (ཕོ་ཉ་) མཉམ་འབྲེལ་དང་ (ཕོ་ཉ་) དཔང་པོ་དང་གཅིག་ཁར་འོང་འོང་།

لَقَدْ كُنْتَ فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا فَكَشَفْنَا عَنْكَ غِطَاۤءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيْدٌ

laqad kunta fī gaflatim min hāżā fakasyafnā ‘anka giṭā'aka fabaṣarukal-yauma ḥadīd(un).

ཁྱོད་ཀྱིས་ཧེ་མ་ལས་ འདི་ལུ་ སྣང་མེད་བཞག་སྟེ་ཡོདཔ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ཀྱི་མིག་ཏོ་གི་གདོང་ཁེབས་འདི་ བཏོན་བཏང་ཡི།

وَقَالَ قَرِيْنُهٗ هٰذَا مَا لَدَيَّ عَتِيْدٌۗ

wa qāla qarīnuhū hāżā mā ladayya ‘atīd(un).

དེ་ལས་ ཁོ་དང་གཅིག་ཁར་འོང་མི་ ཕོ་ཉ་གིས་ ང་ལུ་ཡོད་པའི་ ལཱ་གི་ཐོ་ཡིག་འདི་ཨིན་ཟེར་སླབ་ནུག།

اَلْقِيَا فِيْ جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيْدٍ

alqiyā fī jahannama kulla kaffārin ‘anīd(in).

༼ཨཱལ་ལཱ་གིས་གསུངས་༽ ཁྱེད་གཉིས་ཆ་ར་ ཧ་ཅང་གིས་ བཀའ་མ་གནངམ་དང་ སྒྱིད་ལུག་ཅན་ཚུ་ག་ར་ དམྱལ་བ་ནང་ བཀོ་བཞག་དགོ།

مَنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ مُّرِيْبٍۙ

mannā‘il lil-khairi mu‘tadim murīb(in).

།གང་གིས་དགེ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་དོགས་པ་དག །ཚད་ལས་འདས་ཤིང་ཐེ་ཚོམ་བྱེད་པ།

ۨالَّذِيْ جَعَلَ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَاَلْقِيٰهُ فِى الْعَذَابِ الشَّدِيْدِ

allażī ja‘ala ma‘allāhi ilāhan ākhara fa'alqiyāhu fil-‘ażābisy-syadīd(i).

ག་གིས་ ལྷ་གཞན་ཚུ་དང་གཅིག་ཁར་ འབྲེལ་བ་འཐབ་པ་ཅིན་ ཁོ་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་ཚབས་ཆེན་བཀལ་དགོ།"

۞ قَالَ قَرِيْنُهٗ رَبَّنَا مَآ اَطْغَيْتُهٗ وَلٰكِنْ كَانَ فِيْ ضَلٰلٍۢ بَعِيْدٍ

qāla qarīnuhū rabbanā mā aṭgaituhū wa lākin kāna fī ḍalālim ba‘īd(in).

ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ ང་གིས་ཁོ་ལུ་འཛོལ་བ་མ་བཏང་པར་ ཁོ་རང་ འཛོལ་བ་སྦོམ་སྦེ་རང་ འགྱོ་ཡི་ཟེར་སླབ་ནུག

قَالَ لَا تَخْتَصِمُوْا لَدَيَّ وَقَدْ قَدَّمْتُ اِلَيْكُمْ بِالْوَعِيْدِ

qāla lā takhtaṣimū ladayya wa qad qaddamtu ilaikum bil-wa‘īd(i).

༼ཨ་ལཱ་༽ གིས་ ངེ་གི་གདོང་ཁར་ འཁྲུག་རྩོད་མ་འབད་ ངོ་མ་རང་ ང་གིས་ཧེ་མ་ལས་ ཁྱོད་ལུ་ཉེན་བརྡ་འབད་ཡི།

مَا يُبَدَّلُ الْقَوْلُ لَدَيَّ وَمَآ اَنَا۠ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِ ࣖ

mā yubaddalul-qaulu ladayya wa mā ana biẓallāmil lil-‘abīd(i).

ངེ་གི་ཐག་བཅད་ཚུ་ བསྒྱུར་བཅོས་འབད་མི་ཚུགས་ནི་ཨིནམ་ལས་ ངེ་གི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ལུ་ འཛོལ་བ་མི་འབད།”

يَوْمَ نَقُوْلُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امْتَلَـْٔتِ وَتَقُوْلُ هَلْ مِنْ مَّزِيْدٍ

yauma naqūlu lijahannama halimtala'ti wa taqūlu hal mim mazīd(in).

(དྲན་) ཉིནམ་ (ནམ་) ང་བཅས་ཀྱིས་ ཇ་ཧ་ནཱམ་ལུ་ “ཁྱོད་ཚངམ་ཨིན་ན?” ཁོ་གིས་ལན་ལུ་ "ཁ་སྐོང་ག་ཅི་ཡང་ཡོདཔ་ཨིན་ན?"

وَاُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِيْنَ غَيْرَ بَعِيْدٍ

wa uzlifatil-jannatu lil-muttaqīna gaira ba‘īd(in).

དེ་དང་གཅིག་ཁར་ ཞིང་ཁམས་འདི་ ཐག་རིང་སར་མེད་པའི་ ས་གནས་ཅིག་ནང་ ཆོས་སེམས་ཅན་ཚུ་ལུ་ ཉེ་འདབས་ལུ་འབག་འོང་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

هٰذَا مَا تُوْعَدُوْنَ لِكُلِّ اَوَّابٍ حَفِيْظٍۚ

hāżā mā tū‘adūna likulli awwābin ḥafīẓ(in).

དེ་ལས་ ཁྱེད་ལུ་ཁས་བླངས་འབད་མི་ བྱིན་རླབས་འདི་ དུས་རྒྱུན་དུ་ འགྱོད་པ་བསྐྱེད་དེ་ ༼ཨ་ལཱ་ལུ་༽ བརྩི་སྲུང་འབད་མི་ གཡོགཔོ་ག་ར་ལུ་ བྱིན་རླབས་འདི་ཨིན།

مَنْ خَشِيَ الرَّحْمٰنَ بِالْغَيْبِ وَجَاۤءَ بِقَلْبٍ مُّنِيْبٍۙ

man khasyiyar-raḥmāna bil-gaibi wa jā'a biqalbim munīb(in).

༼དེ་ཡང་༽ མཐོང་མ་ཚུགས་རུང་ སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱི་ཨཱལ་ལཱ་ལུ་འཇིགས་སྣང་བསྐྱེད་མི་དེ་ འགྱོད་པ་སྐྱེད་པའི་སེམས་ཁར་འོངམ་ཨིན།

ۨادْخُلُوْهَا بِسَلٰمٍ ۗذٰلِكَ يَوْمُ الْخُلُوْدِ

udkhulūhā bisalām(in), żālika yaumul-khulūd(i).

༼ཞིང་ཁམས་ནང་༽ ཉེན་སྲུང་དང་ལྡནམ་སྦེ་འཛུལ། དེ་ བརྟན་པའི་ཉིནམ་འདི་ཨིན།”

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ فِيْهَا وَلَدَيْنَا مَزِيْدٌ

lahum mā yasyā'ūna fīhā wa ladainā mazīd(un).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ དེ་ནང་ལུ་ ག་ཅི་དགོཔ་ཨིན་ན་ ཐོབ་དོ་ཡོདཔ་ད་ ང་བཅས་དང་གཅིག་ཁར་ ཁ་སྐོང་ཡང་ཡོདཔ་ཨིན།

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍ هُمْ اَشَدُّ مِنْهُمْ بَطْشًا فَنَقَّبُوْا فِى الْبِلَادِۗ هَلْ مِنْ مَّحِيْصٍ

wa kam ahlaknā qablahum min qarnin hum asyaddu minhum baṭsyan fanaqqabū fil-bilād(i), hal mim maḥīṣ(in).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་གི་ཧེ་མ་ མི་ག་དེམ་ཅིག་མེདཔ་བཏང་ཡི་ག་ ༼དེ་སྦེ་འབད་རུང་༽ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་འདི་ཚུ་ལས་ སྟོབས་ཤུགས་ཆེཝ་སྦེ་ཡོདཔ་ཨིན། ཁོང་གིས་རྒྱལ་ཁབ་ལེ་ཤ་ཅིག་ནང་འཚོལ་ཞིབ་འབད་ཡོདཔ་ཨིན། ༼ཁོང་ཚུ་གི་དོན་ལུ་གཏོར་བཤིག་ལས་༽ ཐར་ཐབས་ཅིག་ཡོདཔ་ཨིན་ན?

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِمَنْ كَانَ لَهٗ قَلْبٌ اَوْ اَلْقَى السَّمْعَ وَهُوَ شَهِيْدٌ

inna fī żālika lażikrā liman kāna lahū qalbun au alqas-sam‘a wa huwa syahīd(un).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ འདི་ནང་ལུ་ སེམས་ཁར་ཡོད་མི་དང་ ཡང་ན་ གོ་ཐོས་ལག་ལེན་འཐབ་མི་ཚུ་ལུ་ ཉེན་བརྡ་ཅིག་འོང་དགོཔ་ཨིན་ དེ་ཡང་ ཁོང་གིས་ དཔང་པོ་འབད་བའི་སྐབས་ལུ་ཨིན།

وَلَقَدْ خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍۖ وَّمَا مَسَّنَا مِنْ لُّغُوْبٍ

wa laqad khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyām(in), wa mā massanā mil lugūb(in).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ དུས་རབས་དྲུག་ནང་ ཞིང་ཁམས་དང་ ས་གཞི་ དེ་ལས་ དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ཡོད་མི་ཚུ་ བཟོ་ཡོདཔ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ དུམ་གྲ་ཅིག་ཡང་ ཐང་ཆད་མ་ཚུགས།

فَاصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوْعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوْبِ ۚ

faṣbir ‘alā mā yaqūlūna wa sabbiḥ biḥamdi rabbika qabla ṭulū‘isy-syamsi wa qablal-gurūb(i).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་སླབ་མི་ལུ་བཟོད་སྒོམ་འབད་དེ་ ཉིམ་མ་ཤར་བའི་ཧེ་མ་དང་ ཉིམ་མ་ནུབ་པའི་ཧེ་མ་ ཁྱོད་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་བསྟོད་པ་ཕུལ་དགོ།

وَمِنَ الَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَاَدْبَارَ السُّجُوْدِ

wa minal-laili fasabbiḥhu wa adbāras-sujūd(i).

དེ་ལས་མཚན་མོ་དང་སྨོན་ལམ་ག་ར་གི་ཤུལ་ལས་ཁོ་ལུ་གཟི་བརྗིད་ཕུལ།

وَاسْتَمِعْ يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ مِنْ مَّكَانٍ قَرِيْبٍ

wastami‘ yauma yunādil-munādi mim makānin qarīb(in).

དེ་ལས་ ཉེ་འདབས་ཀྱི་ས་གནས་ལས་ ཁ་སླབ་མི་ (ཕོ་ཉ་) གིས་ ཁ་སླབ་པའི་ཉིནམ་ལུ་ (ཁ་པར་ལུ་) ཉན་དགོ།

يَوْمَ يَسْمَعُوْنَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ۗذٰلِكَ يَوْمُ الْخُرُوْجِ

yauma yasma‘ūnaṣ-ṣaiḥata bil-ḥaqq(i), żālika yaumul-khurūj(i).

།དེའི་ཉིན་མོ་དེ་ལ་དངོས་གནས་འཇིགས་སུ་རུང་བའི་སྒྲ་ཞིག་ཐོས་སོ། དེ་ཡང་ ༼དུར་ཁུང་ལས་༽ ཐོན་པའི་ཉིནམ་ཨིན།

اِنَّا نَحْنُ نُحْيٖ وَنُمِيْتُ وَاِلَيْنَا الْمَصِيْرُۙ

innā naḥnu nuḥyī wa numītu wa ilainal-maṣīr(u).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ཚེ་སྲོག་བྱིན་ཏེ་ ཤི་རྐྱེན་བཟོཝ་ཨིནམ་ལས་ ང་བཅས་ལུ་ ལོག་འོང་དགོཔ་ཨིན།

يَوْمَ تَشَقَّقُ الْاَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ۗذٰلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيْرٌ

yauma tasyaqqaqul-arḍu ‘anhum sirā‘ā(n), żālika ḥasyrun ‘alainā yasīr(un).

(དེ་ཡང་) འཛམ་གླིང་ཁ་ཕྱེ་བའི་ཉིནམ་ལུ་ ཁོང་ཚུ་མགྱོགས་པ་རང་ཐོན་ནུག། འདི་ང་བཅས་ལུ་བསྡུ་སྒྲིག་འཇམ་ཏོང་ཏོ་ཅིག་ཨིན།

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَقُوْلُوْنَ وَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِجَبَّارٍۗ فَذَكِّرْ بِالْقُرْاٰنِ مَنْ يَّخَافُ وَعِيْدِ ࣖ

naḥnu a‘lamu bimā yaqūlūna wa mā anta ‘alaihim bijabbār(in), fażakkir bil-qur'āni may yakhāfu wa‘īd(i).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་གིས་ག་ཅི་སླབ་ཨིན་ན་ ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ཤེས་ཏེ་ ཁྱོད་(མུ་ཧ་མཱད་) ཁོང་ལུ་བཙན་ཤེད་འབད་མི་ཅིག་མེན། དེ་འབདཝ་ལས་ ངེ་གི་ཉེན་བརྡ་ལས་འཇིགས་སྣང་ཡོད་མི་ཚུ་ལུ་ ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་དང་གཅིག་ཁར་ ཉེན་བརྡ་བྱིན།