Q.S ཨན་ནཇམ། (اَلنَّجْم) - 62 ཚིགས་བཅད་ཀྱི་གྲངས།

وَالنَّجْمِ اِذَا هَوٰىۙ

wan-najmi iżā hawā.

སྐར་མ་ཚུ་ནུབ་པའི་སྐབས་ལུ།

مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوٰىۚ

mā ḍalla ṣāḥibukum wa mā gawā.

ཁྱོད་ཀྱི་གྲོགས་པོ་མུ་ཧ་མཱད་འདི་འཛོལ་བ་ཡང་མེན།

وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوٰى

wa mā yanṭiqu ‘anil-hawā.

དེ་ལས་ཁོ་གིས་སླབ་མི་འདི་ (ཀུ་རཱན་) ཁོ་གི་འདོད་པ་དང་འཁྲིལ་ཏེ་མེན།

اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْيٌ يُّوْحٰىۙ

in huwa illā waḥyuy yūḥā.

གང་ཡང་མ་གཏོགས་ (ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ) འདི་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་ཡོདཔ་ཨིན།

عَلَّمَهٗ شَدِيْدُ الْقُوٰىۙ

‘allamahū syadīdul-quwā.

དེ་ཡང་ དབང་ཚད་ཅན་གྱི་ (ཇིབ་རིལ་) གིས་ཁོ་ལུ་སྟོན་ཡོདཔ་ཨིན།

ذُوْ مِرَّةٍۗ فَاسْتَوٰىۙ

Żū mirrah(tin), fastawā.

གང་ལ་བརྟན་པ་ཡོད། དེ་ལས་ (ཇིབ་རིལ་) ཁོ་རའི་ངོ་མའི་བཟོ་ལྟ་ནང་ཐོན་ཡོདཔ་ཨིན།

وَهُوَ بِالْاُفُقِ الْاَعْلٰىۗ

wa huwa bil-ufuqil-a‘lā.

མཐོ་སྒང་ལུ་ཡོད་པའི་སྐབས།

ثُمَّ دَنَا فَتَدَلّٰىۙ

Ṡumma danā fa tadallā.

དེ་ལས་ཁོ་གིས་ ༼མུ་ཧ་མཱད་ལུ༽ དེ་ལས་ ཉེ་འདབས་ལུ་འོང་ནུག།

فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنٰىۚ

fa kāna qāba qausaini au adnā.

དེ་འབདཝ་ལས་ ཐག་རིང་ཐུང་འདི་ (སྐོར་) མདའ་གཉིས་ཡང་ན་ ཉེ་འདབས་ལུ་ (ལོག་སྟེ་) ཨིན།

فَاَوْحٰىٓ اِلٰى عَبْدِهٖ مَآ اَوْحٰىۗ

fa auḥā ilā ‘abdihī mā auḥā.

དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ ཁོ་རའི་གཡོགཔོ་ (མུ་ཧ་མཱད་) ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་མི་འདི་ བརྡ་སྤྲོད་འབད་ནུག།

مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَاٰى

mā każabal-fu'ādu mā ra'ā.

ཁོ་གི་སེམས་ཀྱིས་མཐོང་མི་འདི་ཁས་མ་ལེན་པས།

اَفَتُمٰرُوْنَهٗ عَلٰى مَا يَرٰى

afa tumārūnahū ‘alā mā yarā.

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་(མེ་ཀ་གི་ལྷ་མང་པོ་དད་པ་ཅན་ཚུ་) ཁོ་གིས་མཐོང་མི་དེ་གི་སྐོར་ལས་ ཁོ་དང་གཅིག་ཁར་ རྩོད་བསྡུར་འབད་ནི་ཨིན་ན?

وَلَقَدْ رَاٰهُ نَزْلَةً اُخْرٰىۙ

wa laqad ra'āhu nazlatan ukhrā.

དེ་ལས་ དོན་དངོས་ཐོག་ཁོ་གིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) དེ་ (དེ་གི་རྣམ་པ་ངོ་མ་ནང་) དུས་ཚོད་གཞན་ཅིག་ནང་ མཐོང་ཡོདཔ་ཨིན།

عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهٰى

‘inda sidratil-muntahā.

(མིང་ཡང་) སི་དྲ་ཏུལ་མུན་ཏ་ཧ་ལུ།

عِنْدَهَا جَنَّةُ الْمَأْوٰىۗ

‘indahā jannatul-ma'wā.

དེའི་ཉེ་འགྲམ་དུ་གནས་པའི་ལྡུམ་ར་ཡོད།

اِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشٰىۙ

iż yagsyas-sidrata mā yagsyā.

༼མུ་ཧ་མཱད་ཀྱིས་ གེ་བི་རིལ་མཐོང་༽ སི་དྲ་ཏུལ་མུན་ཏ་ཧ་འདི་ ག་ཅི་ཅིག་གིས་ བཀབ་པའི་སྐབས་ལུ་ བཀབ་བཞག་ནུག།

مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغٰى

mā zāgal-baṣaru wa mā ṭagā.

ཁོ་གི་མཐོང་ཚུལ་ (མུ་ཧ་མཱད་) ཁོ་གིས་མཐོང་མི་ལས་ ཐ་དད་མ་འགྱོ་བར་ དེ་ལས་ (བརྒལ་ཏེ་) མ་འགྱོ་བས།

لَقَدْ رَاٰى مِنْ اٰيٰتِ رَبِّهِ الْكُبْرٰى

laqad ra'ā min āyāti rabbihil-kubrā.

དོན་དངོས་ཐོག་ཁོ་གིས་ཁོ་རའི་གཙོ་བོ་གི་རྟགས་མཚན་སྦོམ་ཤོས་ལ་ལུ་ཅིག་མཐོང་ནུག།

اَفَرَءَيْتُمُ اللّٰتَ وَالْعُزّٰى

afa ra'aitumul-lāta wal-‘uzzā.

དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་(ལྷ་མང་པོ་དད་པ་ཅན་ཚུ་གིས་)(སྐུ་འདྲ་ཚུ་)ཨཱལ་ལ་ཏ་དང་ཨཱལ་ཨུ་ཛ་ལུ་བརྩི་འཇོག་འབད་དགོཔ་ཨིན་ན།

وَمَنٰوةَ الثَّالِثَةَ الْاُخْرٰى

wa manātaṡ-ṡāliṡatal-ukhrā.

དེ་ལས་ མ་ནཏ་ གསུམ་པ་ (ཤུལ་ལས་) (ཨཱལ་ལཱ་གི་བུམོ་སྦེ་) ཨིན།

اَلَكُمُ الذَّكَرُ وَلَهُ الْاُنْثٰى

alakumuż-żakaru wa lahul-unṡā.

ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ཕོ་དང་ཁོ་གི་དོན་ལུ་མོ་ཨིན་ན?

تِلْكَ اِذًا قِسْمَةٌ ضِيْزٰى

tilka iżan qismatun ḍīzā.

དེ་ཡང་ ངེས་པར་དུ་དྲང་བདེན་མེད་པའི་དབྱེ་བ་ཅིག་ཨིན།

اِنْ هِيَ اِلَّآ اَسْمَاۤءٌ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ اِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْاَنْفُسُۚ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مِّنْ رَّبِّهِمُ الْهُدٰىۗ

in hiya illā asmā'un sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā anzalallāhu bihā min sulṭān(in), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa mā tahwal-anfus(u), wa laqad jā'ahum mir rabbihimul-hudā.

འདི་ཚུ་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་ཕམ་ཚུ་གིས་ གསར་བཏོད་འབད་མི་མིང་ཚུ་ལས་ལྷག་སྟེ་ གཞན་ག་ནི་ཡང་མེན། ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོང་ལུ་ བདེན་ཁུངས་ག་ནི་ཡང་ མ་བཏང་པས། ཁོང་གིས་ ཚོད་དཔག་རྐྱངམ་ཅིག་དང་ ཁོང་གི་འདོད་པ་ག་ཅི་ར་ཨིན་རུང་ དེ་ལུ་རྗེས་སུ་འཇུགཔ་ཨིན། ངོ་མ་རང་ ཁོང་ལུ་ལམ་སྟོན་འདི་ ཁོང་གི་གཙོ་བོ་ལས་འོང་ཡི།

اَمْ لِلْاِنْسَانِ مَا تَمَنّٰىۖ

am lil-insāni mā tamannā.

།ཡང་ན་མིས་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་འཐོབ་པར་འགྱུར།

فَلِلّٰهِ الْاٰخِرَةُ وَالْاُوْلٰى ࣖ

fa lillāhil-ākhiratu wal-ūlā.

༼མེན༽ དེ་འབདཝ་ལས་ ཕྱི་མ་དང་འཛམ་གླིང་འདི་གི་མི་ཚེ་འདི་ ཨ་ལཱ་ལུ་ཨིན།

۞ وَكَمْ مِّنْ مَّلَكٍ فِى السَّمٰوٰتِ لَا تُغْنِيْ شَفَاعَتُهُمْ شَيْـًٔا اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ اَنْ يَّأْذَنَ اللّٰهُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَرْضٰى

wa kam mim malakin fis-samāwāti lā tugnī syafā‘atuhum syai'an illā mim ba‘di ay ya'żanallāhu limay yasyā'u wa yarḍā.

དེ་ལས་ གནམ་མཁའ་ལུ་ ཕོ་ཉ་ག་དེམ་ཅིག་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ཁོང་གི་སྨོན་ལམ་འདི་ ཕན་ཐོགས་ག་ནི་ཡང་མེདཔ་ཨིན།

اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ لَيُسَمُّوْنَ الْمَلٰۤىِٕكَةَ تَسْمِيَةَ الْاُنْثٰى

innal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati layusammūnal-malā'ikata tasmiyatal-unṡā.

དོན་དམ་པར་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མར་མ་དད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་ཕོ་ཉ་རྣམས་ལ་བུད་མེད་ཀྱི་མིང་བཏགས་དོ།

وَمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍۗ اِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِيْ مِنَ الْحَقِّ شَيْـًٔاۚ

wa mā lahum bihī min ‘ilm(in), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓann(a), wa innaẓ-ẓanna lā yugnī minal-ḥaqqi syai'ā(n).

དེ་ལས་ཁོང་ལུ་དེ་གི་སྐོར་ལས་ཤེས་ཡོན་མེད། དེ་ཚུ་ ཚོད་དཔག་ཚུ་གི་ཤུལ་ལས་ གཞན་ག་ནི་ཡང་མེན་པར་ དོན་དངོས་ལུ་ ཚོད་དཔག་འདི་ཚུ་གིས་ བདེན་པ་ལུ་ ཕན་ཐོགས་ཆུང་ཀུ་ཅིག་ཡང་ མེདཔ་ཨིན།

فَاَعْرِضْ عَنْ مَّنْ تَوَلّٰىۙ عَنْ ذِكْرِنَا وَلَمْ يُرِدْ اِلَّا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۗ

fa a‘riḍ ‘am man tawallā, ‘an żikrinā wa lam yurid illal-ḥayātad-dun-yā.

དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱི་ཉེན་བརྡ་ལས་ ཕྱིར་ལོག་འབད་མི་འདི་ ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ བཀོག་བཞག་སྟེ་ ཁོ་གིས་ འཛམ་གླིང་འདི་གི་མི་ཚེ་འདི་རྐྱངམ་ཅིག་ རེ་བ་བསྐྱེདཔ་ཨིན།

ذٰلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِّنَ الْعِلْمِۗ اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖۙ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدٰى

Żālika mablaguhum minal-‘ilm(i), inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlih(ī), wa huwa a‘lamu bimanihtadā.

དེ་ཡང་ ཁོང་གི་ཤེས་ཡོན་གྱི་གནས་ཚད་ཨིན། ངོ་མ་རང་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གིས་ ཁོ་གི་ལམ་ལས་ ག་གིས་ འཛོལ་བ་ཨིན་ན་ ཁོ་གིས་ ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ཤེས་དོ་ཡོདཔ་མ་ཚད་ ག་གིས་ ལམ་སྟོན་འབད་མི་འདི་ཡང་ ཁོ་གིས་ ཤེས་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ لِيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اَسَاۤءُوْا بِمَا عَمِلُوْا وَيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا بِالْحُسْنٰىۚ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), liyajziyal-lażīna asā'ū bimā ‘amilū wa yajziyal-lażīna aḥsanū bil-ḥusnā.

དེ་ལས་ ཞིང་ཁམས་དང་ ས་གཞི་ནང་ཡོད་མི་ཚུ་ག་ར་ ཨ་ལཱ་གི་ཨིན། (དེ་སྦེ་) ངན་པ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ ཁོང་གིས་འབད་མི་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ གསོལ་རས་བྱིན་འོང་ དེ་ལས་ ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ གསོལ་རས་ལེགས་ཤོམ་བྱིན་འོང་ (ཞིང་ཁམས་)།

اَلَّذِيْنَ يَجْتَنِبُوْنَ كَبٰۤىِٕرَ الْاِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ اِلَّا اللَّمَمَۙ اِنَّ رَبَّكَ وَاسِعُ الْمَغْفِرَةِۗ هُوَ اَعْلَمُ بِكُمْ اِذْ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاِذْ اَنْتُمْ اَجِنَّةٌ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْۗ فَلَا تُزَكُّوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقٰى ࣖ

allażīna yajtanibūna kabā'iral-iṡmi wal-fawāḥisya illal-lamam(a), inna rabbaka wāsi‘ul-magfirah(ti), huwa a‘lamu bikum iż ansya'akum minal-arḍi wa iż antum ajinnatun fī buṭūni ummahātikum, falā tuzakkū anfusakum, huwa a‘lamu bimanittaqā.

དེ་ཡང་) འཛོལ་བ་ཆུང་ཀུ་ཚུ་མ་གཏོགས་ སྡིག་པ་སྦོམ་དང་ གདུག་རྩུབ་ཅན་གྱི་ལཱ་ཚུ་ལས་ ཐག་རིང་སར་སྡོད་མི་ཚུ་ཨིན། ངོ་མ་རང་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་འདི་ དགོངས་ཡངས་གནང་ནི་ནང་ རྒྱ་ཆེཝ་སྦེ་ཡོདཔ་ཨིན། ཁྱོད་ཀྱི་ཨའི་གི་མངལ་ནང་ལུ་ མངལ་ཆགས་པའི་སྐབས་ལུ་ ཁྱོད་ས་ལས་བཟོ་ཡོདཔ་ལས་ ཁོ་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་སྐོར་ལས་ཤེས། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་རང་དམ་པ་སྦེ་མ་བརྩི། ཁོ་གིས་ ཆོས་སེམས་ཅན་གྱི་མི་ཚུ་གི་སྐོར་ལས་ཤེས།

اَفَرَءَيْتَ الَّذِيْ تَوَلّٰىۙ

afa ra'aital-lażī tawallā.

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ༼ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་ལས་༽ མི་ཚུ་ ཕྱིར་ལོག་འབད་མི་ཚུ་ མ་མཐོང་ག?

وَاَعْطٰى قَلِيْلًا وَّاَكْدٰى

wa a‘ṭā qalīlaw wa akdā.

དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ ༼ཁས་བླངས་འབད་མི་ལས་༽ དུམ་གྲ་ཅིག་བྱིན་ཞིནམ་ལས་ ལྷག་ལུས་ཚུ་ བཞག་ནུག།

اَعِنْدَهٗ عِلْمُ الْغَيْبِ فَهُوَ يَرٰى

a‘indahū ‘ilmul-gaibi fahuwa yarā.

མ་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་ཁོ་ལུ་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ དེ་གིས་ (དེ་) མཐོང་ཚུགསཔ་ཨིན་ན?

اَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِيْ صُحُفِ مُوْسٰى

am lam yunabba' bimā fī ṣuḥufi mūsā.

ཡང་ན་ མོ་སཱེས་ཀྱི་ཤོག་ལེབ་ནང་ ག་ཅི་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ༼ཁོ་ལུ་༽ སྙན་ཞུ་མ་འབད་བར་ཡོདཔ་ཨིན་ན?

وَاِبْرٰهِيْمَ الَّذِيْ وَفّٰىٓ ۙ

wa ibrāhīmal-lażī waffā.

དེ་ལས་ (ཤོག་ལེབ་ཚུ་) ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་ དུས་རྒྱུན་དུ་ཁས་བླངས་ཚུ་ འགྲུབ་ཚུགསཔ་ཨིན་ན?

اَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۙ

allā taziru wāziratuw wizra ukhrā.

།སྡིག་པ་ཅན་གྱིས་གཞན་གྱི་སྡིག་པ་མི་བཟོད་པར་འགྱུར་རོ།

وَاَنْ لَّيْسَ لِلْاِنْسَانِ اِلَّا مَا سَعٰىۙ

wa al laisa lil-insāni illā mā sa‘ā.

དེ་ལས་མི་དེ་གིས་ ཁོ་གིས་ལཱ་འབད་མི་འདི་རྐྱངམ་ཅིག་ཐོབ་ཨིན།

وَاَنَّ سَعْيَهٗ سَوْفَ يُرٰىۖ

wa anna sa‘yahū saufa yurā.

དངོས་གནས་ཁོ་གི་འབད་བརྩོན་འདི་སྟོན་འོང་།

ثُمَّ يُجْزٰىهُ الْجَزَاۤءَ الْاَوْفٰىۙ

Ṡumma yujzāhul-jazā'al-aufā.

དེ་ལས་ཁོ་ལུ་ལན་ཡང་དག་ཤོས་ཅིག་ཐོབ་འོང་།

وَاَنَّ اِلٰى رَبِّكَ الْمُنْتَهٰىۙ

wa anna ilā rabbikal-muntahā.

ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལུ་ མཐའ་མཇུག་འདི་ཨིན།

وَاَنَّهٗ هُوَ اَضْحَكَ وَاَبْكٰى

wa annahū huwa aḍḥaka wa abkā.

དངོས་གནས་མི་རྣམས་གད་མོ་ཤོར་བ་དང་ངུ་བཅུག་མཁན་དེ་ཁོ་ཡིན།

وَاَنَّهٗ هُوَ اَمَاتَ وَاَحْيَاۙ

wa annahū huwa amāta wa aḥyā.

ངེས་པར་དུ་འཆི་བ་དང་ཚེ་སྲོག་བསྐྱེད་མཁན་དེ་ཡིན།

وَاَنَّهٗ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۙ

wa annahū khalaqaz-zaujainiż-żakara wal-unṡā.

ཕོ་མོའི་ཆ་གཅིག་བཟོ་མཁན་དེ་ཁོ་རང་ཨིན།

مِنْ نُّطْفَةٍ اِذَا تُمْنٰىۙ

min nuṭfatin iżā tumnā.

མངལ་ནས་བཏོན་པའི་ཚེ།

وَاَنَّ عَلَيْهِ النَّشْاَةَ الْاُخْرٰىۙ

wa anna ‘alaihin nasy'atal-ukhrā.

དོན་དངོས་ཐོག་ཁོ་རང་གིས་གཞན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ཅིག་གཏན་འབེབས་བཟོཝ་ཨིན།

وَاَنَّهٗ هُوَ اَغْنٰى وَاَقْنٰىۙ

wa annahū huwa agnā wa aqnā.

དངོས་གནས་ཁོ་རང་རྒྱུ་ནོར་དང་ལངམ་སྦེ་བྱིན་མི་དེ་ཨིན།

وَاَنَّهٗ هُوَ رَبُّ الشِّعْرٰىۙ

wa annahū huwa rabbusy-syi‘rā.

དོན་དངོས་ཐོག་ཁོ་རང་སྐར་མ་ཤི་ར་གི་གཙོ་བོ་ཨིན།

وَاَنَّهٗٓ اَهْلَكَ عَادًا ۨالْاُوْلٰىۙ

wa annahū ahlaka ‘ādanil-ūlā.

དེ་ལས་ ཧེ་མ་ལས་རང་ ཨད་ཀྱི་མི་ཚུ་ མེདཔ་བཏང་མི་འདི་ ཁོ་གིས་ཨིན།

وَثَمُوْدَا۟ فَمَآ اَبْقٰىۙ

wa ṡamūda famā abqā.

དེ་ལས་ ས་མུད་ཀྱི་མི་ཚུ་ ཁོ་གིས་ མི་གཅིག་ཡང་མ་བཞག།

وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا هُمْ اَظْلَمَ وَاَطْغٰىۗ

wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū hum aẓlama wa aṭgā.

དེ་ལས་ (དེ་ཡང་) དེ་གི་ཧེ་མ་ ནོ་ཝ་གི་མི་ཚུ་ཨིན། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ དྲང་བདེན་མེད་མི་དང་ བཀའ་མ་བརྩི་མི་ མི་ཚུ་ཨིན།

وَالْمُؤْتَفِكَةَ اَهْوٰىۙ

wal-mu'tafikata ahwā.

རླུང་འཚུབ་ཀྱི་རླུང་འཚུབ་ཀྱིས་ ༼ལུཊ་གི་མི་རིགས་ཀྱི་ས་ཆ༽ མེདཔ་བཏང་ནུག།

فَغَشّٰىهَا مَا غَشّٰىۚ

fa gasysyāhā mā gasysyā.

དེ་ལས་ ས་གཞི་འདི་ ༼ཉེས་ཆད་སྦེ་༽ དེ་གུ་ལྷོད་མི་ ༼གྱང་ཤུལ་ཚུ་༽ བསྡུ་བསྒྱོམ་འབད་ནུག།

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكَ تَتَمَارٰى

fa bi'ayyi ālā'i rabbika tatamārā.

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གི་བྱིན་རླབས་ག་ཅི་ལུ་ ད་ལྟོ་ཡང་ དོགས་པ་ཡོདཔ་སྨོ?

هٰذَا نَذِيْرٌ مِّنَ النُّذُرِ الْاُوْلٰى

hāżā nażīrum minan-nużuril-ūlā.

འདི་ (མུ་ཧ་མཱད་) ཧེ་མ་ལས་འོང་མི་ ཉེན་བརྡ་འབད་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ཉེན་བརྡ་འབད་མི་གཅིག་ཨིན།

اَزِفَتِ الْاٰزِفَةُ ۚ

azifatil-āzifah(tu).

ཉེ་འདབས་ཀྱི་གཅིག་ (Doomsday) འདི་ ཉེ་འདབས་ལུ་འོངམ་ཨིན།

لَيْسَ لَهَا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ كَاشِفَةٌ ۗ

laisa lahā min dūnillāhi kāsyifah(tun).

༼དེ་ཉིན་གྱི་བྱུང་རིམ་༽ ཨཱལ་ལཱ་མ་གཏོགས་ ག་གིས་ཡང་གསལ་བསྒྲགས་འབད་མི་ཚུགས།

اَفَمِنْ هٰذَا الْحَدِيْثِ تَعْجَبُوْنَۙ

afamin hāżal-ḥadīṡi ta‘jabūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ གནས་ཚུལ་འདི་གིས་ ཁྱོད་ཧ་ལས་ཏེ་ཡོདཔ་ཨིན་ན?

وَتَضْحَكُوْنَ وَلَا تَبْكُوْنَۙ

wa taḍḥakūna wa lā tabkūn(a).

ཁྱོད་གད་མོ་ཤོར་ཞིང་མ་སྔུ།

وَاَنْتُمْ سٰمِدُوْنَ

wa antum sāmidūn(a).

ཁྱོད་སྣང་མེད་སྦེ་ཡོད་པའི་སྐབས་ལུ་ (ཁོ་ལས་)།

فَاسْجُدُوْا لِلّٰهِ وَاعْبُدُوْا ࣖ ۩

fasjudū lillāhi wa‘budū.

དེ་འབདཝ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ ཕྱག་འཚལ་དགོ།