Q.S ཨེས་-ས་ཕཊ། (اَلصَّافَّات) - 182 ཚིགས་བཅད་ཀྱི་གྲངས།

وَالصّٰۤفّٰتِ صَفًّاۙ

waṣ-ṣāffāti ṣaffā(n).

༼ཕོ་ཉའི་ཆ་རོགས་ཚུ་༽ གྱལ་རིམ་ནང་བསྒྲིགས་ཏེ་ཡོདཔ་ཨིན།

فَالزّٰجِرٰتِ زَجْرًاۙ

faz-zājirāti zajrā(n).

།ལྷག་ཏུ་འགོག་པའི་(གྲོགས་པོ་)རྣམས་ཀྱིས།

فَالتّٰلِيٰتِ ذِكْرًاۙ

fat-tāliyāti żikrā(n).

།ཉེན་བརྡ་བཟླས་པའི་(གྲོགས་པོ)གིས།

اِنَّ اِلٰهَكُمْ لَوَاحِدٌۗ

inna ilāhakum lawāḥid(un).

།དོན་དམ་པར་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གཅིག་སྟེ།

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِۗ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā wa rabbul-masyāriq(i).

གནམ་ས་དང་དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ཡོད་པའི་བདག་པོ་དང་།

اِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِزِيْنَةِ ِۨالْكَوَاكِبِۙ

innā zayyannas-samā'ad-dun-yā bizīnatinil-kawākib(i).

ང་བཅས་ཀྱིས་ འཛམ་གླིང་གི་ཞིང་ཁམས་འདི་ སྐར་མའི་མཛེས་རྒྱན་གྱིས་མཛེས་རྒྱན་བཏགས་ཡོདཔ་ཨིན།

وَحِفْظًا مِّنْ كُلِّ شَيْطٰنٍ مَّارِدٍۚ

wa ḥifẓam min kulli syaiṭānim mārid(in).

དེ་ལས་ (ང་བཅས་ཀྱིས་) གྱེན་ལོག་པའི་བདུད་ག་ར་ལས་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་ཡི།

لَا يَسَّمَّعُوْنَ اِلَى الْمَلَاِ الْاَعْلٰى وَيُقْذَفُوْنَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍۖ

lā yassammā‘ūna ilal-mala'il-a‘lā wa yuqżafūna min kulli jānib(in).

དེ་ཚུ་གིས་ ཕོ་ཉ་ཚུ་གི་ཁ་སླབ་མི་ཚུགས་པར་ ཕྱོགས་ག་ར་ལས་ བཀོག་བཞགཔ་ཨིན།

دُحُوْرًا وَّلَهُمْ عَذَابٌ وَّاصِبٌ

duḥūraw wa lahum ‘ażābuw wāṣib(un).

ཁོང་ཚུ་བདའ་གཏང་ནིའི་དོན་ལུ་ ཁོང་ལུ་རྟག་པ་གི་ཉེས་ཆད་ཐོབ་འོང་།

اِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَاَتْبَعَهٗ شِهَابٌ ثَاقِبٌ

illā man khaṭifal-khaṭfata fa'atba‘ahū syihābun ṡāqib(un).

ཨརཝ་བརྐུ་མི་ (བདུད་) མ་གཏོགས་ (ཁ་སླབ་ཅིག) དང་། ག་ཅི་སྨོ་ཟེར་བ་ཅིན་ ཁོ་ལུ་སྐར་མ་འབར་མི་གཅིག་གིས་ བདའ་འོངམ་ཨིན།

فَاسْتَفْتِهِمْ اَهُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمْ مَّنْ خَلَقْنَا ۗاِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّنْ طِيْنٍ لَّازِبٍ

fastaftihim ahum asyaddu khalqan am man khalaqnā, innā khalaqnāhum min ṭīnil lāzib(in).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་ལུ་དྲི་བ་བཀོད་དགོ། དོན་དམ་པར་ང་བཅས་ཀྱིས་དེ་ཚུ་འདམ་ལས་བཟོ་ཡི།

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُوْنَ ۖ

bal ‘ajibta wa yaskharūn(a).

ཁྱོད་ཡང་ (མུ་ཧ་མཱད་) ཧ་ལས་ཏེ་ (ཁོང་གིས་ མ་གུས་པ་ལུ་) ཁོང་གིས་ (ཁྱོད་ལུ་) བརྙས་བཅོས་འབད་ནུག།

وَاِذَا ذُكِّرُوْا لَا يَذْكُرُوْنَ ۖ

wa iżā żukkirū lā yażkurūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་ལུ་ཉེན་བརྡ་བྱིན་པའི་སྐབས་ལུ་ ཉན་མི་བཏུབ་པས།

وَاِذَا رَاَوْا اٰيَةً يَّسْتَسْخِرُوْنَۖ

wa iżā ra'au āyatay yastaskhirūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ རྟགས་མཚན་ཅིག་མཐོང་པའི་སྐབས་ ༼ཨཱལ་ལཱ་གི་མཐོ་ཚད་༽ དེ་ལུ་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་ཨིན།

وَقَالُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

wa qālū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ འདི་ངོ་མ་རང་ མགུ་སྐོར་མ་གཏོགས་ གཞན་ག་ནི་ཡང་མེན།

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَۙ

a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

ང་བཅས་ཤི་སྟེ་ ཐལཝ་དང་རུ་ཏོ་ལུ་འགྱུར་སོང་པ་ཅིན་ ང་བཅས་ལོག་སྟེ་འཐོན་འོང་ཟེར་ བདེན་པ་ཡོདཔ་ཨིན་ན?

اَوَاٰبَاۤؤُنَا الْاَوَّلُوْنَۗ

awa ābā'unal-awwalūn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱི་ཧེ་མའི་ཕ་བརྒྱུད་ཚུ་ཡང་ ལོག་སྟེ་གསོན་པོ་སྦེ་ལོང་འོང་ག?”

قُلْ نَعَمْ وَاَنْتُمْ دٰخِرُوْنَۚ

qul na‘am wa antum dākhirūn(a).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ “ཨིན་ དེ་ལས་ཁྱོད་ལུ་དམའ་འབེབས་འབད་འོང་ཟེར་སླབ།”

فَاِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَّاحِدَةٌ فَاِذَا هُمْ يَنْظُرُوْنَ

fa'innamā hiya zajratuw wāḥidatun fa'iżā hum yanẓurūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ལོག་སྟེ་ལོང་ནི་འདི་ སྐད་གཅིག་གིས་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིན། དེ་ལས་དེ་འཕྲོ་ལས་ཁོང་གིས་མཐོང་ནུག།

وَقَالُوْا يٰوَيْلَنَا هٰذَا يَوْمُ الدِّيْنِ

wa qālū yā wailanā hāżā yaumud-dīn(i).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ག་དེ་ཅིག་སྡུག་བསྔལ་ཅན་ཨིན་ན?

هٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ ࣖ

hāżā yaumul-faṣlil-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་ཚར་གཅིག་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཐག་གཅོད་ཀྱི་ཉིནམ་འདི་ཨིན།

اُحْشُرُوا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا وَاَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوْا يَعْبُدُوْنَ ۙ

uḥsyurul-lażīna ẓalamū wa azwājahum wa mā kānū ya‘budūn(a).

༼ཕོ་ཉ་ལུ་བཀའ་གནང་སྟེ་༽ ཉེས་པ་འབད་མི་ཚུ་དང་ ཁོང་གི་ཆ་རོགས་ཚུ་དང་ ཧེ་མ་ཕྱག་འཚལ་མི་དེ་ཚུ་ གཅིག་ཁར་བསྡུ་དགོ།

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَاهْدُوْهُمْ اِلٰى صِرَاطِ الْجَحِيْمِ

min dūnillāhi fahdūhum ilā ṣirāṭil-jaḥīm(i).

དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཁོང་ལུ་ དམྱལ་བའི་ལམ་སྟོན།

وَقِفُوْهُمْ اِنَّهُمْ مَّسْـُٔوْلُوْنَ ۙ

waqifūhum innahum mas'ūlūn(a).

བཀག་བཞག ༼ངལ་གསོ་ས་ཚིགས་ལུ༽ ངེས་པར་དུ་ཁོང་ལུ་དྲིས་འོང་།

مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُوْنَ

mā lakum lā tanāṣarūn(a).

“ཁྱོད་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་རོགས་མི་བྱེད་དམ།”

بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُوْنَ

bal humul-yauma mustaslimūn(a).

དེ་རིང་ཡང་ཁོང་གིས་མགུ་སྐོར་རྐྱབ་ནུག (ཨཱལ་ལཱ་གི་ཐག་བཅད་ལུ)།

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

wa aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

དེ་ལས་ཁ་ཅིག་གིས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལུ་གདོང་ཐུག་རྐྱབ་སྟེ་ རྩོད་པ་རྐྱབ་ནུག།

قَالُوْٓا اِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُوْنَنَا عَنِ الْيَمِيْنِ

qālū innakum kuntum ta'tūnanā ‘anil-yamīn(i).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་གི་(རྗེས་འཇུག་པ་ཚུ་གིས་) ༼ཁོང་གི་འགོ་ཁྲིདཔ་ཚུ་ལུ་༽ "ཁྱོད་ཚུ་ གཡས་ཁ་ཐུག་ལས་ ང་བཅས་ལུ་འོང་མི་ཨིན།"

قَالُوْا بَلْ لَّمْ تَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَۚ

qālū bal lam takūnū mu'minīn(a).

༼འགོ་ཁྲིདཔ་ཚུ་༽ ཁོང་གིས་ལན་ལུ་ ཁྱེད་ཆ་ཁྱབ་ཡང་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུགས།

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍۚ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طٰغِيْنَ

wa mā kāna lanā ‘alaikum min sulṭān(in), bal kuntum qauman ṭāgīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱེད་ལུ་དབང་ཚད་མེད་རུང་ དོན་དངོས་ལུ་ཁྱེད་ཚུ་ ཁྲིམས་འགལ་འབད་མི་མི་རིགས་ལུ་འགྱུར་ཡོདཔ་ཨིན།

فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖاِنَّا لَذَاۤىِٕقُوْنَ

fa ḥaqqa ‘alainā qaulu rabbinā, innā lażā'iqūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ དཀོན་མཆོག་གི་ཁྲིམས་ (doom) ང་བཅས་ལུ་འབྱུང་མི་འདི་འོས་འབབ་ཡོདཔ་ཨིན། ངེས་པར་དུ་ང་ཚོས་(ཉེས་ཆད་)མྱོང་རྒྱུ་ཡིན།

فَاَغْوَيْنٰكُمْ اِنَّا كُنَّا غٰوِيْنَ

fa agwainākum innā kunnā gāwīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱེད་ལུ་འཛོལ་བ་བཟོ་ཡི་ ང་བཅས་རང་ འཛོལ་བ་འགྱོ་ཡི།"

فَاِنَّهُمْ يَوْمَىِٕذٍ فِى الْعَذَابِ مُشْتَرِكُوْنَ

fa innahum yauma'iżin fil-‘ażābi musytarikūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཉིནམ་དེ་ལུ་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ཀྱིས་ ཉེས་ཁྲིམས་གཅིག་ཁར་མྱོང་འོང་།

اِنَّا كَذٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِيْنَ

innā każālika naf‘alu bil-mujrimīn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ང་བཅས་ཀྱིས་སྡིག་པ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ འདི་བཟུམ་སྦེ་འབདཝ་ཨིན།

اِنَّهُمْ كَانُوْٓا اِذَا قِيْلَ لَهُمْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ يَسْتَكْبِرُوْنَ ۙ

innahum kānū iżā qīla lahum lā ilāha illallāhu yastakbirūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག ཁོང་ལུ་ "ལཱ་ཨི་ལ་ཧ་ཨི་ལ་ལཱ་" (ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་ལྷག་པའི་ལྷ་མེད་) ཟེར་སླབ་པའི་སྐབས་ ཁོང་གིས་བསྟོད་པ་རྐྱབ་ནུག།

وَيَقُوْلُوْنَ اَىِٕنَّا لَتَارِكُوْٓا اٰلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُوْنٍ ۗ

wa yaqūlūna a'innā latārikū ālihatinā lisyā‘irim majnūn(in).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ སྙན་ངག་པ་སྨྱོན་པ་ཅིག་ལས་བརྟེན་ཏེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཕྱག་འཚལ་ནི་འདི་ བཀོག་བཞག་དགོཔ་ཨིན་ན་ཟེར་ སླབ་ནུག།

بَلْ جَاۤءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِيْنَ

bal jā'a bil-ḥaqqi wa ṣaddaqal-mursalīn(a).

མ་གཞི་ཁོ་(མུ་ཧ་མཱད་)གིས་བདེན་པ་དང་གཅིག་ཁར་འོང་ཞིནམ་ལས་(ཧེ་མའི་)སྐུ་ཚབ་ཚུ་ལུ་བདེན་པ་བཏོན་ཡོདཔ་ཨིན།

اِنَّكُمْ لَذَاۤىِٕقُوا الْعَذَابِ الْاَلِيْمِ ۚ

innakum lażā'iqul-‘ażābil-alīm(i).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ངེས་པར་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཉེས་ཆད་ཅིག་ མྱོང་འོང་།

وَمَا تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۙ

wa mā tujzauna illā mā kuntum ta‘malūn(a).

྿ །ཁྱོད་ཀྱིས་བྱས་པ་མ་གཏོགས་པའི་བྱ་དགའ་མི་ཐོབ་ཅིག །

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

དེ་འབདཝ་ད་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ ༼སྡིག་པ་ལས་༽ གཙང་མ་བཟོ་ཡོདཔ་ཨིན།

اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُوْمٌۙ

ulā'ika lahum rizqum ma‘lūm(un).

ཁོང་ཚོས་གཏན་འཁེལ་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་ཐོབ་པ།

فَوَاكِهُ ۚوَهُمْ مُّكْرَمُوْنَۙ

fawākihu wa hum mukramūn(a).

།ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུའོ། དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་གཟི་བརྗིད་ཅན་གྱི་མི་ཚུ་ཨིན།

فِيْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِۙ

fī jannātin na‘īm(i).

།ཞིང་ཁམས་བདེ་བས་གང་བ་རུ།

عَلٰى سُرُرٍ مُّتَقٰبِلِيْنَ

‘alā sururim mutaqābilīn(a).

(ཁོང་ཚོ་གདན་སྟེང་དུ་གདོང་གདོང་གདོང་དུ་བསྡད།

يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِّنْ مَّعِيْنٍۢ ۙ

yuṭāfu ‘alaihim bika'sim mim ma‘īn(in).

དེ་ཚུ་ ཆུ་མིག་ལས་ ༼ཞིང་ཁམས་༽ ཤེལ་ཕོརཔ་ཚུ་གི་མཐའ་འཁོར་ལུ་བཏང་ཡོདཔ་ཨིན།

بَيْضَاۤءَ لَذَّةٍ لِّلشّٰرِبِيْنَۚ

baiḍā'a lażżatil lisy-syāribīn(a).

།ཁ་དོག་ནི་དཀརཔོ་གཙང་མ་ཡིན་པས་འཐུང་བའི་མི་རྣམས་ལ་བྲོ་བ་བཟང་།

لَا فِيْهَا غَوْلٌ وَّلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُوْنَ

lā fīhā gauluw wa lā hum ‘anhā yunzafūn(a).

དེ་ནང་ལུ་ མྱོས་བཅུག་མི་ ག་ནི་ཡང་མེདཔ་ལས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ དེ་ལས་ མྱོས་མི་བཏུབ།

وَعِنْدَهُمْ قٰصِرٰتُ الطَّرْفِ عِيْنٌ ۙ

wa ‘indahum qāṣirātuṭ-ṭarfi ‘īn(un).

དེ་ལས་ དེ་ཚུ་གི་སྦོ་ལོགས་ཁར་ མིག་ཏོ་མཛེས་ཏོག་ཏོ་ཡོད་མི་དང་ མཐོང་ཚུལ་ཚད་འཛིན་འབད་མི་ (nymphs) ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན།

كَاَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُوْنٌ

ka'annahum baiḍum maknūn(un).

ལེགས་ཤོམ་སྦེ་བདག་འཛིན་འཐབ་མི་སྒོང་རྡོག་ཚུ་བཟུམ།

فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

fa'aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གཉིས་ ཁ་སླབ་སྡོདཔ་ད་ གཅིག་གིས་གཅིག་ལུ་གདོང་ཐུག་རྐྱབ་ནུག།

قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ اِنِّيْ كَانَ لِيْ قَرِيْنٌۙ

qāla qā'ilum minhum innī kāna lī qarīn(un).

དེ་ལས་གཅིག་གིས་ ཧེ་མ་ང་ལུ་ ༼འཛམ་གླིང་ནང་༽ ཆ་རོགས་གཅིག་ཡོདཔ་ཨིན།

يَّقُوْلُ اَءِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِيْنَ

yaqūlu a'innaka laminal-muṣaddiqīn(a).

ཁྱོད་ངོ་མ་རང་ ༼གསོན་པོ་སྦེ་ལོང་པའི་ཉིནམ་༽ ངེས་གཏན་བཟོ་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན་ན?

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَدِيْنُوْنَ

a'iżā mitnā wa kunnā turāban a'innā lamadīnūn(a).

ང་བཅས་ཤི་སྟེ་ ཐལཝ་དང་རུ་ཏོ་ལུ་འགྱུར་སོང་པ་ཅིན་ ང་བཅས་ངོ་མ་རང་ དགྲ་ལེན་འཇལ་ནིའི་དོན་ལུ་ ༼གསོན་པོ་སྦེ་ལོང་ནི་ཨིན་ན༽ ཨིན་ན?

قَالَ هَلْ اَنْتُمْ مُّطَّلِعُوْنَ

qāla hal antum muṭṭali‘ūn(a).

ཁོ་གིས་ “ཁྱོད་ཀྱིས་ (ངེ་གི་ཆ་རོགས་) བསྐྱར་ཞིབ་འབད་ནི་ཨིན་ན?”

فَاطَّلَعَ فَرَاٰهُ فِيْ سَوَاۤءِ الْجَحِيْمِ

faṭṭala‘a fa ra'āhu fī sawā'il-jaḥīm(i).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་གིས་བལྟ་ཞིནམ་ལས་ མེ་འབར་བའི་དམྱལ་བ་གི་སྦུག་ལུ་ ཁོ་རའི་(ཆ་རོགས་)མཐོང་ནུག།

قَالَ تَاللّٰهِ اِنْ كِدْتَّ لَتُرْدِيْنِ ۙ

qāla tallāhi in kitta laturdīn(i).

ཁོ་གིས་སླབ་མི་ནང་ "ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལུ་ཧ་ལམ་གནོད་པ་བཀལ་ཡི།

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِيْنَ

wa lau lā ni‘matu rabbī lakuntu minal-muḥḍarīn(a).

གལ་སྲིད་ ངེ་གི་གཙོ་བོ་གི་ཐུགས་རྗེ་མེད་པ་ཅིན་ ང་ཡང་ ༼དམྱལ་བ་ནང་༽ འདྲུད་བཏང་མི་ཚུ་གི་གྲངས་སུ་ཚུད་འོང་།"

اَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِيْنَۙ

afamā naḥnu bimayyitīn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་མི་ཤིཝ་ཨིན་ན?

اِلَّا مَوْتَتَنَا الْاُوْلٰى وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِيْنَ

illā mautatunal-ūlā wa mā naḥnu bimu‘ażżabīn(a).

ང་བཅས་ཀྱི་ཤི་རྐྱེན་འདི་ འགོ་དང་པ་མ་གཏོགས་ ༼འཛམ་གླིང་འདི་ནང་༽ ང་བཅས་ལུ་ཉེས་ཁྲིམས་ ༼ཤུལ་མའི་མི་ཚེ་ནང་༽ མ་ཕོག་པ་ཅིན་?”

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

inna hāżā lahuwal-fauzul-‘aẓīm(u).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ འདི་ངོ་མ་རང་ གཟི་བརྗིད་ཅན་གྱི་རྒྱལ་ཁ་ཅིག་ཨིན་པས།

لِمِثْلِ هٰذَا فَلْيَعْمَلِ الْعٰمِلُوْنَ

limiṡli hāżā falya‘malil-‘āmilūn(a).

༼རྒྱལ་ཁ་༽ འདི་བཟུམ་སྦེ་ བྱམས་བརྩེ་འབད་ཚུགས་མི་ཚུ་གིས་ བྱམས་བརྩེ་འབད་བཅུག།

اَذٰلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا اَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّوْمِ

ażālika khairun nuzulan am syajaratuz-zaqqūm(i).

༼ཞིང་ཁམས་ཀྱི་ཟས་༽ འདི་ལས་ལེགས་ཤོམ་གྱི་ཟས་ཅིག་ཨིན་ན་ ཡང་ན་ ཟ་ཀུམ་ཤིང་འདི་ཨིན་ན?

اِنَّا جَعَلْنٰهَا فِتْنَةً لِّلظّٰلِمِيْنَ

innā ja‘alnāhā fitnatal liẓ-ẓālimīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ དེ་ (ཟཀུམ་ཤིང་) འདི་ ཉེས་ཅན་ཚུ་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་བཟོ་ཡི།

اِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِيْٓ اَصْلِ الْجَحِيْمِۙ

innahā syajaratun takhruju fī aṣlil-jaḥīm(i).

ངོ་མ་རང་ དམྱལ་བ་ཇ་ཧིམ་གྱི་གཏིང་ལས་ཐོན་པའི་ཤིང་ཅིག་ཨིན།

طَلْعُهَا كَاَنَّهٗ رُءُوْسُ الشَّيٰطِيْنِ

Ṭal‘uhā ka'annahū ru'ūsusy-syayāṭīn(i).

བདུད་ཀྱི་མགུ་ཏོ་བཟུམ་མཐོངམ་མས།

فَاِنَّهُمْ لَاٰكِلُوْنَ مِنْهَا فَمَالِـُٔوْنَ مِنْهَا الْبُطُوْنَۗ

fa innahum la'ākilūna minhā fa māli'ūna minhal-buṭūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ དེ་ལས་ ལ་ལུ་ཅིག་ ༼ཤིང་གི་ཤིང་འབྲས་༽ ཟ་སྟེ་ དེ་གི་ཤིང་འབྲས་ ༼ཟ་ཀུམ་༽ གིས་ ཕོཝ་བཀང་ནུག།

ثُمَّ اِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيْمٍۚ

Ṡumma inna lahum ‘alaihā lasyaubam min ḥamīm(in).

དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ༼ཟ་ཀུམ་ཤིང་འབྲས་༽ ཟ་ཚར་བའི་ཤུལ་ལས་ ཆུ་ཚ་དྲགས་སྦེ་ སླ་བསྲེ་རྐྱབ་སྟེ་ འཐུང་ཆུ་ཅིག་ ཐོབ་ནུག།

ثُمَّ اِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَاِلَى الْجَحِيْمِ

Ṡumma inna marji‘ahum la'ilal-jaḥīm(i).

དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་གི་ལོག་འོང་སའི་ས་ཁོངས་འདི་ ངེས་པར་དུ་ཇ་ཧིམ་གྱི་དམྱལ་བ་ཨིན།

اِنَّهُمْ اَلْفَوْا اٰبَاۤءَهُمْ ضَاۤلِّيْنَۙ

innahum alfau ābā'ahum ḍāllīn(a).

དོན་དམ་པར་ཁོང་གིས་ཕ་མེས་ཚུ་འཛོལ་བའི་གནས་སྟངས་ནང་ལུ་མཐོང་ནུག།

فَهُمْ عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ يُهْرَعُوْنَ

fahum ‘alā āṡārihim yuhra‘ūn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཁོང་རའི་ (ཕ་བརྒྱུད་ཀྱི་) རྐང་རྗེས་ལུ་ མགྱོགས་པ་རང་ འགྱོ་ནུག།

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ اَكْثَرُ الْاَوَّلِيْنَۙ

wa laqad ḍalla qablahum akṡarul-awwalīn(a).

དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ཁོང་ཚུ་གི་ཧེ་མ་ (ཀུ་རེ་ཤི་) སྔོན་མའི་མི་མང་ཤོས་ཅིག་རང་ འཛོལ་བ་འགྱོ་སྟེ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا فِيْهِمْ مُّنْذِرِيْنَ

wa laqad arsalnā fīhim munżirīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ཚུ་གི་གྲལ་ཁར་ ཉེན་བརྡ་འབད་མི་ཚུ་བཏང་ཡི།

فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِيْنَۙ

fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-munżarīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཉེན་བརྡ་འབད་མི་ཚུ་གི་མཇུག་ལུ་ དོ་སྣང་འབད།

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ ࣖ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

༼སྡིག་པ་ལས་༽ གཙང་མ་བཟོ་མི་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་མ་གཏོགས།

وَلَقَدْ نَادٰىنَا نُوْحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيْبُوْنَۖ

wa laqad nādānā nūḥun falani‘mal-mujībūn(a).

དེ་ལས་ ནོཝ་གིས་ ང་བཅས་ལུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་ཡོདཔ་ལས་ ང་བཅས་ར་སྨོན་ལམ་བཏབ་བཅུག་མི་ དྲག་ཤོས་ཅིག་ཨིན།

وَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِۖ

wa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་དང་ཁོ་གི་རྗེས་འཇུག་ཚུ་རྐྱེན་ངན་སྦོམ་ལས་སྐྱབས་འབད་ཡི།

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهٗ هُمُ الْبَاقِيْنَ

wa ja‘alnā żurriyyatahū humul-bāqīn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་གི་ཨ་ལོ་དང་ཚ་བོ་ཚུ་ ཁོང་གི་བརྒྱུད་པ་འཕྲོ་མཐུད་དེ་རང་ འགྱོ་མི་ མི་བཟོ་ཡི།

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ

wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ ཤུལ་ལས་འོང་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ནུ་ཧ་གི་དོན་ལུ་ བདག་འཛིན་འཐབ་ཅི།

سَلٰمٌ عَلٰى نُوْحٍ فِى الْعٰلَمِيْنَ

salāmun ‘alā nūḥin fil-‘ālamīn(a).

འཛམ་གླིང་ནང་ལུ་ ནོཝ་ལུ་ ཡར་རྒྱས་ (ང་བཅས་ཀྱིས་བྱིན་ཡི།)

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ འདི་བཟུམ་སྦེ་ གསོལ་རས་བྱིནམ་ཨིན།

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

ངེས་པར་དུ་ཁོ་ང་བཅས་ཀྱི་དད་པ་ཅན་གྱི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ཨིན།

ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرِيْنَ

Ṡumma agraqnal-ākharīn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་གཞན་ཚུ་ཆུ་ནང་བཙུགས་ཡི།

۞ وَاِنَّ مِنْ شِيْعَتِهٖ لَاِبْرٰهِيْمَ ۘ

wa inna min syī‘atihī la'ibrāhīm(a).

དེ་ལས་ ངོ་མ་རང་ ཨབ་ར་ཧམ་འདི་ ཁོ་གི་སྡེ་ཚན་ནང་ལུ་ཡོདཔ་ཨིན།

اِذْ جَاۤءَ رَبَّهٗ بِقَلْبٍ سَلِيْمٍۙ

iż jā'a rabbahū biqalbin salīm(in).

།སེམས་གཙང་མའི་སྒོ་ནས་རང་གི་གཙོ་བོ་དྲུང་དུ་འོངས་པའི་ཚེ།

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَاذَا تَعْبُدُوْنَ ۚ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī māżā ta‘budūn(a).

(དྲན་པར་ཤོག) དེའི་ཚེ་ཁོ་རང་གི་ཕ་དང་ཁོ་རའི་མི་རིགས་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་མི་འདི་ག་ཅི་སྨོ?

اَىِٕفْكًا اٰلِهَةً دُوْنَ اللّٰهِ تُرِيْدُوْنَۗ

a'ifkan ālihatan dūnallāhi turīdūn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་པའི་ལྷ་གཞན་དང་གཅིག་ཁར་ཉལ་དགོ་མནོཝ་ཨིན་ན?

فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

famā ẓannukum birabbil-‘ālamīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ འཛམ་གླིང་ག་ར་གི་དཀོན་མཆོག་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ག་ཅི་སླབ་སྨོ?"

فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى النُّجُوْمِۙ

fa naẓara naẓratan fin-nujūm(i).

།དེ་ནས་སྐར་མ་ལ་མིག་ཟུང་བལྟས་པ།

فَقَالَ اِنِّيْ سَقِيْمٌ

fa qāla innī saqīm(un).

དེ་ལས་ཁོ་གིས་ (ཨིབ་རཱ་ཧམ་) གིས་ "ང་ནཝ་ཨིན་" ཟེར་སླབ་ནུག།

فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِيْنَ

fa tawallau ‘anhu mudbirīn(a).

དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་ཁོ་ལས་རྒྱབ་ལོག་འགྱོ་ཞིནམ་ད།

فَرَاغَ اِلٰٓى اٰلِهَتِهِمْ فَقَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَۚ

farāga ilā ālihatihim faqāla alā ta'kulūn(a).

དེ་ལས་ཁོ་ (ཨིབ་རམ་) ཁུ་སིམ་སིམ་སྦེ་ ཁོང་གི་སྐུ་འདྲ་ཚུ་ལུ་འགྱོ་ནུག། དེ་ལས་ཁོ་གིས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ག་ཅི་འབད་མ་ཟཝ་སྨོ?

مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُوْنَ

mā lakum lā tanṭiqūn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་ག་ཅི་འབད་ལན་མ་བཏབ་སྨོ་ཟེར་གསུངསམ་ད།

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا ۢبِالْيَمِيْنِ

farāga ‘alaihim ḍarbam bil-yamīn(i).

དེ་ལས་ཁོ་གིས་ ལགཔ་གཡསཔ་གིས་ བརྡུང་བའི་སྐབས་ ཁོང་ཚུ་ལུ་ (སྐུ་འདྲ་ཚུ་) གདོང་ལན་འབད་ནུག།

فَاَقْبَلُوْٓا اِلَيْهِ يَزِفُّوْنَ

fa aqbalū ilaihi yaziffūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་(ཁོ་གི་མི་ཚུ་)ཁོ་གི་སྦོ་ལོགས་ཁར་འོང་ཡི།

قَالَ اَتَعْبُدُوْنَ مَا تَنْحِتُوْنَۙ

qāla ata‘budūna mā tanḥitūn(a).

ཁོ་གིས་ (ཨིབ་རམ་) ཁྱོད་ཀྱིས་ བརྐོས་ཡོད་པའི་སྐུ་འདྲ་ཚུ་ལུ་ ཕྱག་འཚལ་འོང་ག?

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُوْنَ

wallāhu khalaqakum wa mā ta‘malūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག་ལུ་ ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱིས་ག་ཅི་འབདཝ་ཨིན་ན་ བཟོ་མི་འདི་ ཨཱལ་ལཱ་ཨིན།"

قَالُوا ابْنُوْا لَهٗ بُنْيَانًا فَاَلْقُوْهُ فِى الْجَحِيْمِ

qālubnū lahū bun-yānan fa'alqūhu fil-jaḥīm(i).

ཁོང་གིས་ཁོ་ལུ་ ཨབ་ར་ཧམ་ལུ་མེ་བཏང་ནིའི་དོན་ལུ་ སྒྲིང་ཁྱིམ་ཅིག་བཟོ་ཞིནམ་ལས་ མེ་འབར་བའི་མེ་ནང་བཀོག་ཟེར་སླབ་ནུག

فَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَسْفَلِيْنَ

fa arādū bihī kaidan faja‘alnāhumul-asfalīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཁོ་ལུ་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་སྟེ་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་ནི་གི་ མནོ་བསམ་བཏང་སྟེ་ ༼དེ་འབདཝ་ད་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁོ་ལུ་ སྐྱབས་མཛད་གནང་ཡི།༽ དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ཚུ་ མི་ངན་བཟོ་ཡི།

وَقَالَ اِنِّيْ ذَاهِبٌ اِلٰى رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ

wa qāla innī żāhibun ilā rabbī sayahdīn(i).

དེ་ལས་ཁོ་གིས་ (ཨིབ་རམ་) ང་གིས་ ངེ་གི་གཙོ་བོ་ལུ་འགྱོ་དགོཔ་ཨིན་ ཁོ་གིས་ང་ལུ་ལམ་སྟོན་འབད་འོང་།

رَبِّ هَبْ لِيْ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

rabbi hab lī minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ངེ་གི་གཙོ་བོ་ ང་ལུ་ ༼ཨ་ལོ་༽ ཆོས་ལྡན་གྱི་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་གནང་།"

فَبَشَّرْنٰهُ بِغُلٰمٍ حَلِيْمٍ

fa basysyarnāhu bigulāmin ḥalīm(in).

དེ་འབདཝ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་ བཟོད་སྒོམ་ཅན་གྱི་ཨ་ལོ་ཅིག་ ༼ཨིསི་མཱལ་༽ གི་གནས་ཚུལ་བཟང་པོ་བྱིན་ཡི།

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ

falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཨ་ལོ་འདི་ ༼ལོ་ཚད་༽ ལུ་ལྷོདཔ་ད་ ཁོ་དང་གཅིག་ཁར་ འབད་རྩོལ་བསྐྱེད་ཚུགསཔ་ལས་ ༼ཨིབ་རམ་༽ གིས་ "ཨོ་ངེ་གི་བུ། ངོ་མ་རང་ ང་གིས་ཁྱོད་བསད་པའི་རྨི་ལམ་མཐོང་ཡི། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ག་ཅི་མནོཝ་ཨིན་ན་ མནོ་བསམ་གཏང་།" ཁོ་གིས་ (ཨིསི་མཱལ་) གིས་ ལན་གསལ་འབད་ནུག "ཨོ་ ངེ་གི་ཨ་པ་ ཁྱོད་ལུ་ (ཨཱལ་ལཱ་) གིས་བཀའ་གནང་མི་འདི་ འབད་དགོ།

فَلَمَّآ اَسْلَمَا وَتَلَّهٗ لِلْجَبِيْنِۚ

falammā aslamā wa tallahū lil-jabīn(i).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གཉིས་ཆ་ར་གིས་ མགུ་ཏོ་བཏོག་ཞིནམ་ལས་ ཁོ་གིས་ (ཨིབ་རམ་) ཁོ་རའི་བུ་འདི་ (ཁོ་གི་) ལྷ་ཁང་ནང་བཙུགས་ཏེ་ ༼ཨཱལ་ལཱ་གི་བཀའ་རྒྱ་སྒྲུབ་ནིའི་དོན་ལུ་༽ བཞག་ནུག།

وَنَادَيْنٰهُ اَنْ يّٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۙ

wa nādaināhu ay yā ibrāhīm(u).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་ཨབ་ར་ཧམ་ཟེར་སླབ་ཅི།

قَدْ صَدَّقْتَ الرُّءْيَا ۚاِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

qad ṣaddaqtar-ru'yā, innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་རྨི་ལམ་དེ་བདེན་པ་བཏོན་ཡི།” ང་བཅས་ཀྱིས་ ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ འདི་བཟུམ་སྦེ་ གསོལ་རས་བྱིནམ་ཨིན།

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْبَلٰۤؤُا الْمُبِيْنُ

inna hāżā lahuwal-balā'ul-mubīn(u).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ འདི་ངོ་མ་རང་ བརྟག་དཔྱད་ངོ་མ་ཅིག་ཨིན།

وَفَدَيْنٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيْمٍ

wa fadaināhu biżibḥin ‘aẓīm(in).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཨ་ལོ་འདི་ མཆོདཔ་སྦོམ་ཅིག་གིས་ བླུ་ཐབས་འབད་ཡི།

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ

wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་ཤུལ་ལས་འོང་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་དོན་ལུ་ བདག་འཛིན་འཐབ་ཅི།

سَلٰمٌ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ

salāmun ‘alā ibrāhīm(a).

ཨབ་ར་ཧམ་བཟུམ་སྦེ་བཀྲ་ཤིས་བདེ་ལེགས།

كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

każālika najzil-muḥsinīn(a).

དེ་སྦེ་ང་བཅས་ཀྱིས་ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་གསོལ་རས་བྱིནམ་ཨིན།

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

ངེས་པར་དུ་ཁོ་ང་བཅས་ཀྱི་དད་པ་ཅན་གྱི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ཨིན།

وَبَشَّرْنٰهُ بِاِسْحٰقَ نَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa basysyarnāhu bi'isḥāqa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་ ཆོས་སེམས་ཅན་གྱི་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན་མི་ ལུང་སྟོན་པ་ ཨི་སཱག་གི་ བཀའ་དྲིན་བསྐྱང་ཡི།

وَبٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلٰٓى اِسْحٰقَۗ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَّظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖ مُبِيْنٌ ࣖ

wa bāraknā ‘alaihi wa ‘alā isḥāq(a), wa min żurriyyatihimā muḥsinuw wa ẓālimul linafsihī mubīn(un).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་དང་ཨི་སཱག་ལུ་བྱིན་རླབས་གནང་ཡི། དེ་ལས་ གཉིས་ཆ་རའི་བརྒྱུད་པ་ནང་ལས་ ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་དང་ རང་ལུ་ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ ངན་པ་འབད་མི་ཚུ་ཡང་ཡོདཔ་ཨིན།

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلٰى مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۚ

wa laqad manannā ‘alā mūsā wa hārūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ མུ་ས་དང་ཧ་རུན་ལུ་ བྱིན་རླབས་གནང་ཡི།

وَنَجَّيْنٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِۚ

wa najjaināhumā wa qaumahumā minal-karbil-‘aẓīm(i).

྿ །ཡང་ང་ཚོས་ཁོང་དང་དེའི་འབངས་རྣམས་རྐྱེན་ངན་ཆེན་པོ་ལས་སྐྱོབ་པར་མཛད་དོ།

وَنَصَرْنٰهُمْ فَكَانُوْا هُمُ الْغٰلِبِيْنَۚ

wa naṣarnāhum fakānū humul-gālibīn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་གྲོགས་རམ་འབད་ཡི།

وَاٰتَيْنٰهُمَا الْكِتٰبَ الْمُسْتَبِيْنَ ۚ

wa ātaināhumal-kitābal-mustabīn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་གཉིས་ཆ་ར་ལུ་ དཔེ་ཆ་ཧ་ཅང་གསལ་ཏོག་ཏོ་ཅིག་བྱིན་ཡི།

وَهَدَيْنٰهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيْمَۚ

wa hadaināhumaṣ-ṣirāṭal-mustaqīm(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་གཉིས་ཆ་ར་ལུ་ ལམ་ཕྲང་ཏང་ཏ་སྟོན་ཡི།

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ

wa taraknā ‘alaihimā fil-ākhirīn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་གཉིས་ཆ་རའི་དོན་ལུ་ ཤུལ་ལས་འོང་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ འཆི་མེད་བཟོ་ཡི།

سَلٰمٌ عَلٰى مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

salāmun ‘alā mūsā wa hārūn(a).

མོ་ཟེས་དང་ཨ་རོན་ལུ་བཀྲ་ཤིས་བདེ་ལེགས་ཞུ།

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

དེ་སྦེ་ང་བཅས་ཀྱིས་ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་གསོལ་རས་བྱིནམ་ཨིན།

اِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahumā min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་གཉིས་ཆ་ར་ ང་བཅས་ཀྱི་དད་པ་ཅན་གྱི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་གི་གྲངས་སུ་ཚུདཔ་ཨིན།

وَاِنَّ اِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ

wa inna ilyāsa laminal-mursalīn(a).

དེ་ལས་ ཨི་ལི་ཡ་འདི་ ངོ་མ་རང་ སྐུ་ཚབ་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན་མས།

اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَلَا تَتَّقُوْنَ

iż qāla liqaumihī alā tattaqūn(a).

(དྲན་) ཁོ་གིས་ཁོ་རའི་མི་ཚུ་ལུ་ ཁྱོད་ཚུ་ག་ཅི་འབད་ཆོས་ལུགས་མ་བཏུབ་སྨོ་ཟེར་སླབ་པའི་སྐབས་ལུ།

اَتَدْعُوْنَ بَعْلًا وَّتَذَرُوْنَ اَحْسَنَ الْخٰلِقِيْنَۙ

atad‘ūna ba‘law wa tażarūna aḥsanal-khāliqīn(a).

བཱལ་ལུ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ (ཨཱལ་ལཱ་) བཟོ་མི་དྲག་ཤོས་འདི་བཞག་དགོཔ་ཨིན་ན?

اللّٰهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ اٰبَاۤىِٕكُمُ الْاَوَّلِيْنَ

allāha rabbakum wa rabba ābā'ikumul-awwalīn(a).

(དེ་ཡང་) ཨཱལ་ལཱ་འདི་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་དང་ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མའི་ཕ་བརྒྱུད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཨིན་ན?”

فَكَذَّبُوْهُ فَاِنَّهُمْ لَمُحْضَرُوْنَۙ

fakażżabūhu fa'innahum lamuḥḍarūn(a).

འོན་ཀྱང་ཁོང་ཚོས་ཁས་མི་ལེན། (Ilyas) དེ་ལས་དངོས་གནས་ཁོང་ཚོ་(དམྱལ་བ་ལུ)འདྲུད་འོང་།

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

༼སྡིག་པ་ལས་༽ གཙང་མ་བཟོ་མི་ ཨཱལ་ལཱ་གི་གཡོག་པོ་ཚུ་མ་གཏོགས།

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۙ

wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཤུལ་ལས་འོང་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ཨི་ལི་ཡས་ (བསྟོད་པ) གི་དོན་ལུ་ འཆི་མེད་བཟོ་ཡི།

سَلٰمٌ عَلٰٓى اِلْ يَاسِيْنَ

salāmun ‘alā ilyāsīn(a).

Ilyas ལུ་བཀྲ་ཤིས་བདེ་ལེགས་ཞུ།

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

དེ་སྦེ་ང་བཅས་ཀྱིས་ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་གསོལ་རས་བྱིནམ་ཨིན།

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

ངེས་པར་དུ་ཁོ་ང་བཅས་ཀྱི་དད་པ་ཅན་གྱི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ཨིན།

وَاِنَّ لُوْطًا لَّمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ

wa inna lūṭal laminal-mursalīn(a).

དེ་ལས་ ལུཏ་འདི་ ངོ་མ་རང་ སྐུ་ཚབ་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན་མས།

اِذْ نَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اَجْمَعِيْنَۙ

iż najjaināhu wa ahlahū ajma‘īn(a).

།དྲན་པར་བྱོས།

اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ

illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).

མ་གཏོགས་ ཨམ་སྲུ་རྒས་ཤོས་ཅིག་ (ཁོ་གི་ཨམ་སྲུ་) མི་ཚུ་དང་གཅིག་ཁར་ ༼ཁྲོམ་ཁར་༽ སྡོད་མི་ཚུ་ཨིན།

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ

Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་མི་གཞན་ཚུ་མེདཔ་བཏང་ཡི།

وَاِنَّكُمْ لَتَمُرُّوْنَ عَلَيْهِمْ مُّصْبِحِيْنَۙ

wa innakum latamurrūna ‘alaihim muṣbiḥīn(a).

ཁྱོད་ཚོ་(མེ་ཀ་གི་མི་ཚུ་) དྲོ་པ་ཁོང་ཚུ་གི་ལྷག་ལུས་ཚུ་བརྒྱུད་དེ་འགྱོ་འོང་།

وَبِالَّيْلِۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa bil-lail(i), afalā ta‘qilūn(a).

།མཚན་མོ་དང༌། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ག་ཅི་འབད་ཧ་མ་གོ་སྨོ?

وَاِنَّ يُوْنُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ

wa inna yūnusa laminal-mursalīn(a).

ཡོ་ནཱ་འདི་སྐུ་ཚབ་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན།

اِذْ اَبَقَ اِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِۙ

iż abaqa ilal-fulkil-masyḥūn(i).

(དྲན་) ཁོས་བརྒྱུགས་པའི་སྐབས། ཅ་ལག་གིས་གང་བའི་གྲུ་གཟིངས་ལུ།

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِيْنَۚ

fa sāhama fakāna minal-mudḥaḍīn(a).

དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ རྒྱན་ཤོག་ནང་འཛུལ་ཏེ་ ཕམ་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ གཅིག་ཨིནམ་སྦེ་ ཐོན་ནུག།

فَالْتَقَمَهُ الْحُوْتُ وَهُوَ مُلِيْمٌ

faltaqamahul-ḥūtu wa huwa mulīm(un).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་ ཉ་སྦོམ་ཅིག་གིས་ ངོ་ཚ་བའི་གནས་སྟངས་ནང་ བརྡུང་ཡོདཔ་ཨིན་པས།

فَلَوْلَآ اَنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِيْنَ ۙ

falau lā annahū kāna minal-musabbiḥīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་ར་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ དཱི་ཀར་(སྨོན་ལམ་) ལེ་ཤ་རྐྱབ་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་མེན་པ་ཅིན།

لَلَبِثَ فِيْ بَطْنِهٖٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَۚ

lalabiṡa fī baṭnihī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

ངེས་པར་དུ་ཁོ་ ༼ཉ་གི་༽ ཕོཝ་ནང་ འཆི་བ་ལས་གསོན་པོ་སྦེ་ལོང་པའི་ཉིནམ་ཚུན་ཚོད་ སྡོད་འོང་།

۞ فَنَبَذْنٰهُ بِالْعَرَاۤءِ وَهُوَ سَقِيْمٌ ۚ

fa nabażnāhu bil-‘arā'i wa huwa saqīm(un).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་ན་བའི་སྐབས་ལུ་ ས་སྟོང་ནང་བཀོག་བཞག་ཡི།

وَاَنْۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّنْ يَّقْطِيْنٍۚ

wa ambatnā ‘alaihi syajaratam miy yaqṭīn(in).

དེ་ལས་ཁོ་གི་དོན་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ གུ་རམ་གྱི་རིགས་ཀྱི་ཤིང་ཅིག་འཛུགས་སྐྱོང་འབད་ཡི།

وَاَرْسَلْنٰهُ اِلٰى مِائَةِ اَلْفٍ اَوْ يَزِيْدُوْنَۚ

wa arsalnāhu ilā mi'ati alfin au yazīdūn(a).

དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་མི་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་ཡང་ན་དེ་ལས་ལྷག་སྟེ་བཏང་ཡི།

فَاٰمَنُوْا فَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ

fa'āmanū famatta‘nāhum ilā ḥīn(in).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ལུ་བརྟེན་ཏེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ དུས་ཚོད་ངེས་ཏིག་ཅིག་གི་དོན་ལུ་ མི་ཚེ་གི་དགའ་སྤྲོ་བྱིནམ་ཨིན།

فَاسْتَفْتِهِمْ اَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُوْنَۚ

fastaftihim alirabbikal-banātu wa lahumul-banūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཁོང་ལུ་ ༼མེ་ཀ་གི་མ་བདེན་པ་ཚུ་ལུ་༽ བུམོ་ཚུ་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གི་དོན་ལུ་ཨིན་ན་ བུ་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ཨིན་ན?

اَمْ خَلَقْنَا الْمَلٰۤىِٕكَةَ اِنَاثًا وَّهُمْ شٰهِدُوْنَ

am khalaqnal-malā'ikata ināṡaw wa hum syāhidūn(a).

ཡང་ན་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཕོ་ཉ་ཚུ་ ཨམ་སྲུ་གི་རྣམ་པ་ལུ་བཟོ་སྟེ་ ཁོང་གིས་ དཔང་པོ་འབད་བའི་སྐབས་ལུ་ བཟོ་ཡི་ག་?

اَلَآ اِنَّهُمْ مِّنْ اِفْكِهِمْ لَيَقُوْلُوْنَۙ

alā innahum min ifkihim layaqūlūn(a).

དྲན་དགོ་ ཁོང་གི་རྫུན་གཏམ་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ཁོང་གིས་ངོ་མ་སླབ་ནུག།

وَلَدَ اللّٰهُ ۙوَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَۙ

waladallāh(u), wa innahum lakāżibūn(a).

“དཀོན་མཆོག་ལུ་བུ་གཅིག་ཡོདཔ་ཨིན།” དེ་ལས་བདེན་པ་སྦེ་ཁོང་ཆ་ཁྱབ་རྫུན་གཏམ་རྫུན་མ་ཨིན།

اَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِيْنَۗ

aṣṭafal-banāti ‘alal-banīn(a).

ཁོ་གིས་ (ཨཱལ་ལཱ་) བུཚ་ཚུ་ལས་ བུམོ་ཚུ་གདམ་ཁ་རྐྱབ་ཨིན་ན?

مَا لَكُمْۗ كَيْفَ تَحْكُمُوْنَ

mā lakum, kaifa taḥkumūn(a).

ཁྱོད་ག་ཅི་འབད་ནཱ་ལུ་འོངམ་སྨོ? ག་དེ་སྦེ་ (ག་དེ་སྦེ་) གཏན་འབེབས་འབདཝ་སྨོ?

اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَۚ

afalā tażakkarūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ག་ཅི་འབད་མནོ་བསམ་མ་གཏང་སྨོ?

اَمْ لَكُمْ سُلْطٰنٌ مُّبِيْنٌۙ

am lakum sulṭānum mubīn(un).

ཡང་ན་སྒྲུབ་བྱེད་གསལ་པོ་ཡོད་དམ།

فَأْتُوْا بِكِتٰبِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

fa'tū bikitābikum in kuntum ṣādiqīn(a).

།དེ་ནས་བདེན་པའི་མི་ཡིན་ན་ཁྱོད་ཀྱི་དཔེ་ཆ་འབག་ཤོག །

وَجَعَلُوْا بَيْنَهٗ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا ۗوَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ اِنَّهُمْ لَمُحْضَرُوْنَۙ

wa ja‘alū bainahū wa bainal-jinnati nasabā(n), wa laqad ‘alimatil-jinnatu innahum lamuḥḍarūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ཁོ་དང་ ཇིན་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ ན་སབ་(བཟའ་ཚང་) མཐུན་ལམ་གཞི་བཙུགས་འབད་ནུག། དོན་དངོས་ཐོག་ལུ་ ཇིན་ཚུ་གིས་ ངེས་པར་དུ་འདྲུད་འོང་ (དམྱལ་བ་ལུ) ཤེས་ཡོདཔ་ཨིན།

سُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يَصِفُوْنَۙ

subḥānallāhi ‘ammā yaṣifūn(a).

གཟི་བརྗིད་ཨ་ལཱ་ལུ་ཁོང་གིས་ག་ཅི་བཀོད་མི་འདི་ལས་ཨིན།

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

༼སྡིག་པ་ལས་༽ གཙང་མ་བཟོ་མི་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་མ་གཏོགས།

فَاِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَۙ

fa'innakum wa mā ta‘budūn(a).

།དེ་ལྟར་བདེན་པར་ཁྱོད་དང་གང་ལ་ཕྱག་འཚལ།

مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفٰتِنِيْنَۙ

mā antum ‘alaihi bifātinīn(a).

འདོན་སྤེལ།: ༢༠༡༡/༠༤/༢༠ རིག་པ།(༡)

اِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيْمِ

illā man huwa ṣālil-jaḥīm(i).

དམྱལ་བ་ཇ་ཧིམ་ལུ་འགྱོ་མི་ཚུ་མ་གཏོགས།

وَمَا مِنَّآ اِلَّا لَهٗ مَقَامٌ مَّعْلُوْمٌۙ

wa mā minnā illā lahū maqāmum ma‘lūm(un).

ང་བཅས་གཅིག་ཡང་མེན་པར་ རེ་རེ་ལུ་གནས་རིམ་ངེས་ཏིག་ཡོདཔ་ཨིན།

وَّاِنَّا لَنَحْنُ الصَّۤافُّوْنَۖ

wa innā lanaḥnuṣ-ṣāffūn(a).

ང་བཅས་རང་ དུས་རྒྱུན་དུ་ གོ་རིམ་སྒྲིག་སྟེ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَاِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُوْنَ

wa innā lanaḥnul-musabbiḥūn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ངོ་མ་རང་ གཟི་བརྗིད་བསྐྱེད་དེ་རང་སྡོདཔ་ཨིན།

وَاِنْ كَانُوْا لَيَقُوْلُوْنَۙ

wa in kānū layaqūlūn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ (མེ་ཀ་གི་མ་དད་པ་) ངོ་མ་སྦེ་སླབ་ནུག།

لَوْ اَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِّنَ الْاَوَّلِيْنَۙ

lau anna ‘indanā żikram minal-awwalīn(a).

ང་བཅས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལུ་ ༼གསལ་སྟོན་འབད་མི་ཀི་དེབ་ཚུ་ལས་༽ སྔོན་མའི་མི་ཚུ་གི་ཀི་དེབ་ཅིག་ཡོད་པ་ཅིན་

لَكُنَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

lakunnā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

ང་བཅས་ར་ ༼སྡིག་པ་ལས་༽ གཙང་མ་བཟོ་མི་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཅིག་འོང་ནི་ཨིན།"

فَكَفَرُوْا بِهٖۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

fa kafarū bih(ī), fasaufa ya‘lamūn(a).

དེ་འབདཝ་ད་ མཐོང་སྣང་ལུ་ ཁོང་གིས་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བས། དེ་ལས་ཤུལ་ལས་ཁོང་གིས་ཤེས་འོང་།

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

wa laqad sabaqat kalimatunā li‘ibādinal-mursalīn(a).

ང་བཅས་ཀྱི་ཁས་བླངས་འདི་ ང་བཅས་ཀྱི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ལུས་ཡོདཔ་ཨིན།

اِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُوْرُوْنَۖ

innahum lahumul-manṣūrūn(a).

(མིང་ཅན་) ཁོང་ཚོས་ངེས་པར་དུ་རོགས་རམ་ཐོབ་འོང་།

وَاِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

wa inna jundanā lahumul-gālibūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱི་དམག་སྡེ་འདི་ ངེས་པར་དུ་རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་འོང་།

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰى حِيْنٍۙ

fatawalla ‘anhum ḥattā ḥīn(in).

དེ་འབདཝ་ལས་ དུས་ཚོད་ངེས་ཏིག་ཅིག་ཚུན་ཚོད་ ཁོང་ལས་ ཁྱོད་རའི་རྒྱབ་ཁར་ (མུ་ཧ་མཱད་) འགྱོ་དགོ།

وَّاَبْصِرْهُمْۗ فَسَوْفَ يُبْصِرُوْنَ

wa abṣirhum, fa saufa yubṣirūn(a).

དེ་སྦེ་ང་བཅས་ཀྱིས་ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་གསོལ་རས་བྱིནམ་ཨིན།

اَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُوْنَ

afabi‘ażābinā yasta‘jilūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ཀྱི་ཉེས་ཁྲིམས་འདི་ མགྱོགས་དྲགས་སྦེ་ ཞུ་དོ་ཡོདཔ་ཨིན་ན?

فَاِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاۤءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِيْنَ

fa iżā nazala bisāḥatihim fa sā'a ṣabāḥul-munżarīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གི་སྒོ་ར་ནང་ ༼སྡུག་བསྔལ་༽ མར་འབབ་པའི་སྐབས་ ཉེན་བརྡ་འབད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ དྲོ་པ་ གནམ་མེད་ས་མེད་ སྐྱོ་དྲགས་འོང་།

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰى حِيْنٍۙ

wa tawalla ‘anhum ḥattā ḥīn(in).

དུས་ངེས་ཏིག་གི་བར་དུ་དེ་ལས་ལྡོག་པར་བྱ།

وَّاَبْصِرْۗ فَسَوْفَ يُبْصِرُوْنَ

wa abṣir, fasaufa yubṣirūn(a).

དེ་ལས་སྟོན་ཞིནམ་ལས་ ཉིནམ་གཅིག་ཁོང་གིས་ (ཉེས་ཆད་) མཐོང་འོང་།

سُبْحٰنَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُوْنَۚ

subḥāna rabbika rabbil-‘izzati ‘ammā yaṣifūn(a).

ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལུ་གཟི་བརྗིད་ཡོད།

وَسَلٰمٌ عَلَى الْمُرْسَلِيْنَۚ

wa salāmun ‘alal-mursalīn(a).

དེ་ལས་ སྐུ་ཚབ་ཚུ་ལུ་ བཀྲ་ཤིས་བདེ་ལེགས།

وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

དེ་ལས་ བསྟོད་པ་ག་ར་ འཛམ་གླིང་ག་ར་གི་གཙོ་བོ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ཨིན།