Q.S གྷ་ཕིར། (غَافِر) - 85 ཚིགས་བཅད་ཀྱི་གྲངས།

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

Ha Mim

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِۙ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-‘alīm(i).

དེབ་འདི་ (Quran) ནི་ དབང་ཕྱུག་དང་ ག་ར་ཤེས་མི་ ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་ བཀའ་དྲིན་བསྐྱང་ཡོདཔ་ཨིན།

غَافِرِ الذَّنْۢبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ شَدِيْدِ الْعِقَابِ ذِى الطَّوْلِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ

gāfiriż-żambi wa qābilit-taubi syadīdil-‘iqābi żiṭ-ṭaul(i), lā ilāha illā huw(a), ilaihil-maṣīr(u).

སྡིག་པ་དགོངས་ཡང་གནང་མི་དང་ འགྱོད་པ་སྐྱེད་མི་དང་ ཁོ་གི་ཉེས་ཆད་དྲག་པོ་ཚུ་ ངོས་ལེན་འབད་མི་; ག་ལུ་གསོལ་རས་ཡོདཔ་ཨིན་ན། ལྷ་མ་གཏོགས་གཞན་མེད་དོ། ཁོ་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ (སྲོག་ཆགས་ག་ར་) ལོག་འོང་།

مَا يُجَادِلُ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ اِلَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَلَا يَغْرُرْكَ تَقَلُّبُهُمْ فِى الْبِلَادِ

mā yujādilu fī āyātillāhi illal-lażīna kafarū falā yagrurka taqallubuhum fil-bilād(i).

དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་མ་གཏོགས་ གཞན་གྱིས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཚིག་ཚུ་གི་སྐོར་ལས་ རྩོད་པ་མི་བསྐྱེད། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་(མུ་ཧ་མཱད་) རྒྱལ་ཁབ་ནང་འཁོད་ལུ་ ཁོང་གི་འབད་བརྩོན་འདི་ མཐར་འཁྱོལ་བྱུང་མི་ལུ་ མགུ་སྐོར་མ་གཏང་།

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّالْاَحْزَابُ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۖوَهَمَّتْ كُلُّ اُمَّةٍۢ بِرَسُوْلِهِمْ لِيَأْخُذُوْهُ وَجَادَلُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ فَاَخَذْتُهُمْ ۗفَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ

każżabat qablahum qaumu nūḥiw wal-aḥzābu mim ba‘dihim, wa hammat kullu ummatim birasūlihim liya'khużūhu wa jādalū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa fa'akhażtuhum, fa kaifa kāna ‘iqāb(i).

དེ་ལས་ ཁོང་གི་ཧེ་མ་ ནོ་ཝ་གི་མི་ཚུ་དང་ ཁོང་གི་ཤུལ་ལས་ མཐུན་ཕྱོགས་སྡེ་ཚན་ཚུ་གིས་ རྫུན་མ་སླབ་སྟེ་ ༼སྐུ་ཚབ་༽ མི་སྡེ་ག་ར་གིས་ ཁོང་གི་སྐུ་ཚབ་ལུ་ འཛིན་བཟུང་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་ ༼མགུ་སྐོར་༽ འཆར་གཞི་བརྩམས་ཏེ་ བདེན་པ་མེདཔ་བཏང་ནིའི་དོན་ལུ་ རྫུན་མ་ ༼རྒྱུ་མཚན་༽ ཚུ་དང་གཅིག་ཁར་ རྩོད་བསྡུར་འབད་ནུག། དེ་འབདཝ་ལས་ ང་གིས་ཁོང་ཚུ་བཙོན་པ་སྦེ་བཟུང་ཡི། དེ་འབདཝ་ལས་ ངེ་གི་ཉེས་ཁྲིམས་འདི་ ག་དེ་སྦེ་ (ན་ཟུག་ཅན་) འོང་ག?

وَكَذٰلِكَ حَقَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّهُمْ اَصْحٰبُ النَّارِۘ

wa każālika ḥaqqat kalimatu rabbika ‘alal-lażīna kafarū annahum aṣḥābun-nār(i).

དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གི་བཀའ་ཁྲིམས་འདི་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ ངེས་པར་དུ་ལག་ལེན་འཐབ་ཡོདཔ་ཨིན།

اَلَّذِيْنَ يَحْمِلُوْنَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهٗ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَيَسْتَغْفِرُوْنَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۚ رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَّعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِيْنَ تَابُوْا وَاتَّبَعُوْا سَبِيْلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِ

allażīna yaḥmilūnal-‘arsya wa man ḥaulahū yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim wa yu'minūna bihī wa yastagfirūna lil-lażīna āmanū, rabbanā wasi‘ta kulla syai'ir raḥmataw wa ‘ilman fagfir lil-lażīna tābū wattaba‘ū sabīlaka wa qihim ‘ażābal-jaḥīm(i).

འདོན་སྤེལ།: ༢༠༡༠/༠༣/༠༣ རིག་པ།(༡) འདི་ཡང་ གྱིས་ བཤད་ནུག འདི་ཡང་ གྱིས་ བཤད་ནུག འདི་ཡང་ གྱིས་ བཤད་ནུག

رَبَّنَا وَاَدْخِلْهُمْ جَنّٰتِ عَدْنِ ِۨالَّتِيْ وَعَدْتَّهُمْ وَمَنْ صَلَحَ مِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَاَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُۙ

rabbanā wa adkhilhum jannāti ‘adninil-latī wa‘attahum wa man ṣalaḥa min ābā'ihim wa azwājihim wa żurriyyātihim, innaka antal ‘azīzul-ḥakīm(u).

ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་ཁས་བླངས་འབད་མི་ ཨ་དན་གྱི་ལྷ་ཡུལ་ནང་ ཁོང་ཚུ་དང་ ཁོང་གི་ཕ་བརྒྱུད་དང་ཨམ་སྲུ་ དེ་ལས་ བརྒྱུད་པ་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ དྲང་བདེན་གྱི་མི་ཚུ་ འཛུལ་བཅུག་གནང་། །དོན་དམ་པར་ཁྱོད་ནི་མཐུ་སྟོབས་དང་མཁས་པ་ཡིན་ནོ།

وَقِهِمُ السَّيِّاٰتِۗ وَمَنْ تَقِ السَّيِّاٰتِ يَوْمَىِٕذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهٗ ۗوَذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ ࣖ

wa qihimus-sayyi'āt(i), wa man taqis-sayyi'āti yauma'iżin faqad raḥimtah(ū), wa żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

དེ་ལས་ ངན་པ་ (རྐྱེན་ངན་) ལས་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་དགོ། དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ དེ་ཉིནམ་ལུ་ གནོད་པ་ལས་ ཉེན་སྲུང་འབད་མི་ཚུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ སྙིང་རྗེ་གནང་ཡོདཔ་ལས་ རྒྱལ་ཁ་སྦོམ་འདི་ དེ་བཟུམ་ཅིག་ཨིན།"

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُنَادَوْنَ لَمَقْتُ اللّٰهِ اَكْبَرُ مِنْ مَّقْتِكُمْ اَنْفُسَكُمْ اِذْ تُدْعَوْنَ اِلَى الْاِيْمَانِ فَتَكْفُرُوْنَ

innal-lażīna kafarū yunādauna lamaqtullāhi akbaru mim maqtikum anfusakum iż tad‘ūna ilal-īmāni fatakfurūn(a).

དོན་དངོས་ཐོག དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ ༼མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཉིནམ་ལུ་༽ འབོ་འོང་། "དོན་དངོས་ཐོག་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཞེན་ཁོག་འདི་ ཁྱོད་རང་ལུ་ཞེན་ཁོག་ལས་ མཐོ་དྲགས་སྦེ་ཡོདཔ་ཨིན།

قَالُوْا رَبَّنَآ اَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَاَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ فَاعْتَرَفْنَا بِذُنُوْبِنَا فَهَلْ اِلٰى خُرُوْجٍ مِّنْ سَبِيْلٍ

qālū rabbanā amattanaṡnataini wa aḥyaitanaṡnataini fa‘tarafnā biżunūbinā fa hal ilā khurūjim min sabīl(in).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ལུ་ ཚར་གཉིས་བསད་དེ་ ཚར་གཉིས་ གསོན་པོ་སྦེ་བཟོ་སྟེ་ དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ སྡིག་པ་ ངོས་ལེན་འབད་ཡི།

ذٰلِكُمْ بِاَنَّهٗٓ اِذَا دُعِيَ اللّٰهُ وَحْدَهٗ كَفَرْتُمْۚ وَاِنْ يُّشْرَكْ بِهٖ تُؤْمِنُوْا ۗفَالْحُكْمُ لِلّٰهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيْرِ

Żālikum bi'annahū iżā du‘iyallāhu waḥdahū kafartum, wa iy yusyrak bihī tu'minū, fal-ḥukmu lillāhil-‘aliyyil-kabīr(i).

འདི་ཡང་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ངོ་མ་རང་ ཨཱལ་ལཱ་རྐྱངམ་གཅིག་ལུ་ ཕྱག་འཚལ་ནིའི་དོན་ལུ་ འབོ་མི་འདི་ ངོས་ལེན་མ་འབད་མི་ལུ་བརྟེན་ཏེ་ཨིན། དེ་ལས་ཨཱལ་ལཱ་ཁྱོད་དང་གཅིག་ཁར་འབྲེལ་བ་ཡོད་པ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེདཔ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ ཐག་བཅད་འདི་ (ད་ལྟོ་) མཐོ་ཤོས་དང་ མཐོ་ཤོས་འདི་ ཨཱལ་ལཱ་དང་གཅིག་ཁར་ཨིན།

هُوَ الَّذِيْ يُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖ وَيُنَزِّلُ لَكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ رِزْقًا ۗوَمَا يَتَذَكَّرُ اِلَّا مَنْ يُّنِيْبُ

huwal-lażī yurīkum āyātihī wa yunazzilu lakum minas-samā'i rizqā(n), wa mā yatażakkaru illā may yunīb(u).

ཁྱོད་ལུ་ཁོ་རའི་རྟགས་མཚན་སྟོན་མི་དང་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ གནམ་ཁ་ལས་ འཚོ་བཅུད་བཏང་མི་འདི་ ཁོ་གིས་ཨིན། དེ་ལས་ བསླབ་བྱ་ཐོབ་མི་ཚུ་ལས་ལྷག་སྟེ་ གཞན་ག་ཡང་ ༼ཨཱལ་ལཱ་ལུ་༽ ལོག་འོང་མི་ཚུ་མེན།

فَادْعُوا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ

fad‘ullāha mukhliṣīna lahud-dīna wa lau karihal-kāfirūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་རའི་ཆོས་ལུགས་ནང་ དྲང་བདེན་དང་ དྲང་བདེན་གྱི་ཐོག་ལས་ ཨ་ལཱ་ལུ་ཕྱག་འཚལ་དགོ།

رَفِيْعُ الدَّرَجٰتِ ذُو الْعَرْشِۚ يُلْقِى الرُّوْحَ مِنْ اَمْرِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ لِيُنْذِرَ يَوْمَ التَّلَاقِۙ

rafī‘ud-darajāti żul-‘arsy(i), yulqir-rūḥa min amrihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādihī liyunżira yaumat-talāq(i).

༼ཁོ་༽ གོ་གནས་མཐོ་ཤོས་ཡོད་མི་དང་ ཁྲི་ཡོད་མི་ཁོ་རང་གི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ག་ར་ལུ་ ཁོ་རའི་བཀའ་དང་བཅསཔ་སྦེ་ གསལ་བསྒྲགས་ཚུ་བཏང་སྟེ་ མི་ཚུ་ལུ་ ཞལ་འཛོམས་ཀྱི་ཉིནམ་གི་སྐོར་ལས་ ཉེན་བརྡ་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་ཨིན།

يَوْمَ هُمْ بٰرِزُوْنَ ۚ لَا يَخْفٰى عَلَى اللّٰهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ ۗلِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ۗ لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ

yauma hum bārizūn(a), lā yakhfā ‘alallāhi minhum syai'(un), limanil-mulkul-yaum(a), lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).

(i.e.) ཉིནམ་ (ནམ་) ཁོང་ཚུ་ (དུར་ཁུང་ལས་) ཐོན་པའི་ཉིནམ་ལུ། གང་ཡང་ཁོང་ཚོའི་གནས་སྟངས་ནང་ཨཱལ་ལཱ་ལས་གསང་བ་མེད། (དེ་ལས་ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་) "ད་རེས་རྒྱལ་ཁབ་འདི་ག་གི་ཨིན་ན?" དབང་ཤུགས་ཅན་དང་ རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་མི་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་དབང་བའི་ཨིན།

اَلْيَوْمَ تُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ ۗ لَا ظُلْمَ الْيَوْمَ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

al-yauma tujzā kullu nafsim bimā kasabat, lā ẓulmal-yaum(a), innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

ཉིནམ་འདི་ཁར་ མི་ག་ར་ལུ་ རང་གིས་འབད་མི་ལཱ་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ གསོལ་རས་བྱིནམ་ཨིན། ད་རེས་ མི་གཅིག་ལུ་ཡང་ གནོད་སྐྱོན་མ་བྱུང་པས། ངོ་མ་རང་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ རྩིས་རྐྱབ་པའི་སྐབས་ གནམ་མེད་ས་མེད་མགྱོགས་དྲགས་སྦེ་ཡོདཔ་ཨིན།

وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْاٰزِفَةِ اِذِ الْقُلُوْبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كٰظِمِيْنَ ەۗ مَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ حَمِيْمٍ وَّلَا شَفِيْعٍ يُّطَاعُۗ

wa anżirhum yaumal-āzifati iżil-qulūbu ladal-ḥanājiri kāẓimīn(a), mā liẓ-ẓālimīna min ḥamīmiw wa lā syafī‘iy yuṭā‘(u).

དེ་ལས་ སེམས་ཁམས་(དབུགས་འགག་) བློ་འགྱོད་བཀག་ཐབས་ལས་ ལྐདམོ་ལུ་ལྷོདཔ་ད་ ཉིནམ་འོང་ནི་ཨིན་མི་གི་སྐོར་ལས་ ཉེན་བརྡ་འབད་དགོ། འཛོལ་བ་འབད་མི་ལུ་ དད་དམ་ཅན་གྱི་ཆ་རོགས་མེདཔ་མ་ཚད་ ངོས་ལེན་འབད་མི་ལུ་ གྲོགས་རམ་འབད་མི་ཡང་མེདཔ་ཨིན།

يَعْلَمُ خَاۤىِٕنَةَ الْاَعْيُنِ وَمَا تُخْفِى الصُّدُوْرُ

ya‘lamu khā'inatal-a‘yuni wa mā tukhfiṣ-ṣudūr(u).

མིག་ཏོ་ནང་ལུ་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་མི་ (བལྟ་) དང་ བྲང་ཁོག་ནང་ལུ་ ག་ཅི་སྦ་བཞག་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ཤེས།

وَاللّٰهُ يَقْضِيْ بِالْحَقِّ ۗوَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَقْضُوْنَ بِشَيْءٍ ۗاِنَّ اللّٰهَ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ ࣖ

wallāhu yaqḍī bil-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yaqḍūna bisyai'(in), innallāha huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

དེ་ལས་ཨཱལ་ལཱ་གིས་བདེན་པ་དང་གཅིག་ཁར་ཐག་བཅདཔ་ཨིན། དེ་བསྒང་ཁོ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཕྱག་འཚལ་མི་ཚུ་གིས་ ག་ཅི་ཡང་ ཐག་བཅད་མ་ཚུགསཔ་ཨིན། ངོ་མ་རང་ ཨ་ལཱ་ཧ་ ག་ར་ཉན་མི་དང་ ག་ར་མཐོང་མི་ཨིན།

۞ اَوَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ كَانُوْا مِنْ قَبْلِهِمْ ۗ كَانُوْا هُمْ اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَّاٰثَارًا فِى الْاَرْضِ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْ ۗوَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ وَّاقٍ

awalam yasīrū fil-arḍi fayanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna kānū min qablihim, kānū hum asyaddu minhum quwwataw wa āṡāran fil-arḍi fa'akhażahumullāhu biżunūbihim, wa mā kāna lahum minallāhi miw wāq(in).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་འཛམ་གླིང་ནང་འགྲུལ་བསྐྱོད་འབད་དེ་ དེ་ལས་ ཁོང་གི་ཧེ་མ་སྡོད་མི་ཚུ་ལུ་ ག་ཅི་བྱུང་ཡི་ག་ མ་མཐོང་ག? མི་འདི་ཚུ་ལས་ སྟོབས་ཤུགས་སྦོམ་ཡོདཔ་མ་ཚད་ འཛམ་གླིང་ནང་ ༼མངམ་༽ ཤུལ་བཞག་༼ཡར་ཐོན་གནས་སྟངས་༽ ཡོད་རུང་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁོང་གི་སྡིག་པའི་ཉེས་ཁྲིམས་བཀལ་ནུག། དེ་ལས་ ༼ཨཱལ་ལཱ་གི་ཉེས་ཁྲིམས་༽ ལས་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་མི་ག་ནི་ཡང་མི་འོང་།

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانَتْ تَّأْتِيْهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَكَفَرُوْا فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ ۗاِنَّهٗ قَوِيٌّ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

Żālika bi'annahum kānat ta'tīhim rusuluhum bil-bayyināti fakafarū fa'akhażahumullāh(u), innahū qawiyyun syadīdul-‘iqāb(i).

དེ་ཡང་ བཀའ་བློན་ཚུ་གིས་ ངོ་མ་རང་ ཁོང་ལུ་ སྒྲུབ་བྱེད་གསལ་ཏོག་ཏོ་འབག་འོང་སྟེ་ དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ངོས་ལེན་མ་འབད་མི་ལུ་བརྟེན་ཏེ་ཨིན་པས། དེ་ལས་ཨཱལ་ལཱ་གིས་ཁོང་ལུ་ཉེས་ཆད་བཀལ་ནུག། ངོ་མ་རང་ ཁོ་ར་ དབང་ཚད་ཆེ་ཤོས་དང་ ཉེས་ཆད་དྲག་ཤོས་ཅིག་ཨིན།

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).

ང་བཅས་ཀྱིས་ མོ་སཱེས་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱི་ཚིག་དང་ བརྡ་དོན་གསལ་ཏོག་ཏོ་ཚུ་ བཏང་ཡི།

اِلٰى فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَقَارُوْنَ فَقَالُوْا سٰحِرٌ كَذَّابٌ

ilā fir‘auna wa hāmāna wa qārūna faqālū sāḥirun każżāb(un).

ཕ་རོ་ལུ་ཧ་མཱན་དང་ཀ་རུན། དེ་ལས་ཁོང་གིས་ "(མོ་སཱེས་) འདི་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་མི་དང་ རྫུན་མ་སླབ་མི་ཅིག་ཨིན་ཟེར་སླབ་ནུག"

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوا اقْتُلُوْٓا اَبْنَاۤءَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ وَاسْتَحْيُوْا نِسَاۤءَهُمْ ۗوَمَا كَيْدُ الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ

falammā jā'ahum bil-ḥaqqi min ‘indinā qāluqtulū abnā'al-lażīna āmanū ma‘ahū wastaḥyū nisā'ahum, wa mā kaidul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་གིས་ ང་བཅས་ལས་ བདེན་པ་འབག་འོང་པའི་སྐབས་ ཁོང་གིས་ ཁོ་དང་གཅིག་ཁར་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་བུ་ཚུ་བསད་ཞིནམ་ལས་ ཁོང་གི་བུམོ་ཚུ་ སྲོག་སྐྱབས་འབད་ཟེར་སླབ་ནུག དེ་འབདཝ་ད་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་མགུ་སྐོར་འདི་ དོན་མེད་ཨིན་མས།

وَقَالَ فِرْعَوْنُ ذَرُوْنِيْٓ اَقْتُلْ مُوْسٰى وَلْيَدْعُ رَبَّهٗ ۚاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّبَدِّلَ دِيْنَكُمْ اَوْ اَنْ يُّظْهِرَ فِى الْاَرْضِ الْفَسَادَ

wa qāla fir‘aunu aqtul mūsā walyad‘u rabbah(ū), innī akhāfu ay yubaddila dīnakum au ay yuẓhira fil-arḍil-fasād(a).

དེ་ལས་ ཕ་རཱོ་གིས་ ༼ཁོ་གི་འགོ་དཔོན་ཚུ་ལུ་༽ ང་གིས་ མོ་སཱེས་བསད་དེ་ ཁོ་གི་གཙོ་བོ་ལུ་ སྨོན་ལམ་བཏབ་དགོ་པའི་བཀའ་རྒྱ་གནང་བཅུག།

وَقَالَ مُوْسٰىٓ اِنِّيْ عُذْتُ بِرَبِّيْ وَرَبِّكُمْ مِّنْ كُلِّ مُتَكَبِّرٍ لَّا يُؤْمِنُ بِيَوْمِ الْحِسَابِ ࣖ

wa qāla mūsā innī ‘użtu birabbī wa rabbikum min kulli mutakabbiril lā yu'minu biyaumil-ḥisāb(i).

དེ་ལས་ (མོ་སཱེས) གིས་ ང་གིས་ ངེ་གི་གཙོ་བོ་དང་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལུ་ རྩིས་ཁྲའི་ཉིནམ་ལུ་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་མི་ག་ར་ལས་ སྐྱབས་བཅོལ་འཚོལཝ་ཨིན།

وَقَالَ رَجُلٌ مُّؤْمِنٌۖ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ اِيْمَانَهٗٓ اَتَقْتُلُوْنَ رَجُلًا اَنْ يَّقُوْلَ رَبِّيَ اللّٰهُ وَقَدْ جَاۤءَكُمْ بِالْبَيِّنٰتِ مِنْ رَّبِّكُمْ ۗوَاِنْ يَّكُ كَاذِبًا فَعَلَيْهِ كَذِبُهٗ ۚوَاِنْ يَّكُ صَادِقًا يُّصِبْكُمْ بَعْضُ الَّذِيْ يَعِدُكُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّابٌ

wa qāla rajulum mu'min(um), min āli fir‘auna yaktumu īmānahū ataqtulūna rajulan ay yaqūla rabbiyallāhu wa qad jā'akum bil-bayyināti mir rabbikum, wa iy yaku kāżiban fa ‘alaihi każibuh(ū), wa iy yaku ṣādiqay yuṣibkum ba‘ḍul-lażī ya‘idukum, innallāha lā yahdī man huwa musrifun każżāb(un).

དེ་ལས་ ཕ་རཱོ་གི་བཟའ་ཚང་ནང་ལས་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཅིག་གིས་ དད་པ་གསང་བཞག་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ མི་གཅིག་བསད་ནི་ཨིན་ན? ངེ་གི་གཙོ་བོ་འདི་ ཨཱལ་ལཱ་ཨིན་ཟེར་ སླབ་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལས་ བདེན་ཁུངས་གསལ་ཏོག་ཏོ་ཚུ་ འབག་འོང་ཡི། ཁྱོད་ ངོ་མ་རང་ ཚད་གཞི་ལས་བརྒལ་མི་དང་ རྫུན་མ་སླབ་མི་ཚུ་ལུ་ ལམ་སྟོན་མི་འབད།

يٰقَوْمِ لَكُمُ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ظٰهِرِيْنَ فِى الْاَرْضِۖ فَمَنْ يَّنْصُرُنَا مِنْۢ بَأْسِ اللّٰهِ اِنْ جَاۤءَنَا ۗقَالَ فِرْعَوْنُ مَآ اُرِيْكُمْ اِلَّا مَآ اَرٰى وَمَآ اَهْدِيْكُمْ اِلَّا سَبِيْلَ الرَّشَادِ

yā qaumi lakumul-mulkul-yauma ẓāhirīna fil-arḍ(i), famay yanṣurunā mim ba'sillāhi in jā'anā, qāla fir‘aunu mā urīkum illā mā arā wa mā ahdīkum illā sabīlar-rasyād(i).

ཀྱེ་ངེ་གི་མི་དམངས། ད་རེས་ རྒྱལ་ཁབ་འདི་ འཛམ་གླིང་ནང་ ཁྱོད་དང་གཅིག་ཁར་ དབང་ཚད་ཡོདཔ་ཨིན་རུང་ ང་བཅས་ལུ་ ༼ཉེས་ཁྲིམས་དེ་༽ འབྱུང་པ་ཅིན་ ང་བཅས་ལུ་ ཨ་ལཱ་གི་ཉེས་ཁྲིམས་ལས་ ག་གིས་ གྲོགས་རམ་འབད་འོང་ག་ཟེར་ ཕ་རཱོ་གིས་ ང་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ ང་གིས་ ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ མནོ་མི་འདི་རྐྱངམ་ཅིག་ སླབ་ཨིན།

وَقَالَ الَّذِيْٓ اٰمَنَ يٰقَوْمِ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ مِّثْلَ يَوْمِ الْاَحْزَابِۙ

wa qālal-lażī āmana yā qaumi innī akhāfu ‘alaikum miṡla yaumil-aḥzāb(i).

དེ་ལས་དད་པ་ཅན་གྱིས་ ངེ་གི་མི་རིགས་ཚུ་ ངོ་མ་རང་ མཐུན་ཕྱོགས་སྡེ་ཚན་ཚུ་ མེདཔ་བཏང་བའི་ཉིནམ་བཟུམ་སྦེ་ ཁྱེད་ལུ་ ༼རྐྱེན་ངན་༽ འབྱུང་འོང་ཟེར་ འདྲོགས་ཏེ་ཡོད།

مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ وَالَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗوَمَا اللّٰهُ يُرِيْدُ ظُلْمًا لِّلْعِبَادِ

miṡla da'bi qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūda wal-lażīna mim ba‘dihim, wa mallāhu yurīdu ẓulmal lil-‘ibād(i).

(དེ་ཡང་) ནོ་ཝ་གི་མི་རིགས་ ཨད་དང་ས་མུད་ དེ་ལས་ དེ་གི་ཤུལ་ལས་འོང་མི་ཚུ་གི་ལུགས་སྲོལ་བཟུམ་སྦེ་ཨིན། ཨིན་རུང་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོ་རའི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ལུ་ དྲང་བདེན་མེདཔ་སྦེ་ མནོ་མི་བཏུབ།"

وَيٰقَوْمِ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنَادِۙ

wa yā qaumi innī akhāfu ‘alaikum yaumat-tanād(i).

དེ་ལས་ཨོ་ངེ་གི་མི་ཚུ། ངོ་མ་རང་ ང་ཁྱོད་ལུ་ ༼མནར་གཅོད་༽ གཅིག་གིས་གཅིག་ལུ་ ཁ་སླབ་པའི་ཉིནམ་འདི་ལུ་ ངོ་མ་རང་ ཚ་གྱང་ལང་སྟེ་ཡོད།

يَوْمَ تُوَلُّوْنَ مُدْبِرِيْنَۚ مَا لَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ عَاصِمٍۚ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

yauma tuwallūna mudbirīn(a), mā lakum minallāhi min ‘āṣim(in), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

༼དེ་ཡང་༽ ཁྱོད་ཀྱིས་ལོག་འགྱོ་བའི་ཉིནམ་ལུ་ ༼བརྒྱུགས་༽ ཁྱོད་ལུ་ ༼ཨ་ལཱ་གི་ཉེས་ཆད་༽ ལས་ མི་གཅིག་གིས་ཡང་སྐྱོབ་མི་ཚུགས། དེ་ལས་ ག་ར་འབད་རུང་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ འཛོལ་བ་འགྱོ་བཅུག་པ་ཅིན་ ལམ་སྟོན་ག་ནི་ཡང་ བྱིན་མི་ཚུགས།"

وَلَقَدْ جَاۤءَكُمْ يُوْسُفُ مِنْ قَبْلُ بِالْبَيِّنٰتِ فَمَا زِلْتُمْ فِيْ شَكٍّ مِّمَّا جَاۤءَكُمْ بِهٖ ۗحَتّٰىٓ اِذَا هَلَكَ قُلْتُمْ لَنْ يَّبْعَثَ اللّٰهُ مِنْۢ بَعْدِهٖ رَسُوْلًا ۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُّرْتَابٌۙ

wa laqad jā'akum yūsufu min qablu bil-bayyināti famā ziltum fī syakkim mimmā jā'akum bih(ī), ḥattā iżā halaka qultum lay yab‘aṡallāhu mim ba‘dihī rasūlā(n), każālika yuḍillullāhu man huwa musrifum murtāb(un).

དེ་ལས་ ཡོ་སེབ་ཀྱི་ཧེ་མ་ ཁྱོད་ཀྱི་ས་ཁར་ སྒྲུབ་བྱེད་གསལ་ཏོག་ཏོ་འབག་འོང་རུང་ ཁྱོད་ཀྱིས་ དུས་རྒྱུན་དུ་ ཁོ་གིས་ ག་ཅི་འབག་འོང་ག་ཟེར་ དོགས་པ་བསྐྱེད་དེ་ ཤི་བའི་སྐབས་ལུ་ཡང་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁོ་གི་ཤུལ་ལས་ སྐུ་ཚབ་ག་ཡང་ བཏང་མི་བཏུབ་ཟེར་ སླབ་ནུག། འདི་བཟུམ་སྦེ་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཚད་ལས་བརྒལ་མི་དང་ དོགས་པ་ཡོད་མི་ཚུ་ འཛོལ་བ་འགྱོ་བཅུགཔ་ཨིན།

ۨالَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ بِغَيْرِ سُلْطٰنٍ اَتٰىهُمْۗ كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ

allażīna yujādilūna fī āyātillāhi bigairi sulṭānin atāhum, kabura maqtan ‘indallāhi wa ‘indal-lażīna āmanū, każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā kulli qalbi mutakabbirin jabbār(in).

(དེ་ཡང་) རྒྱུ་མཚན་གང་ཡང་མེད་པར་ཨཱལ་ལཱ་གི་ཚིག་ཚུ་ལུ་རྩོད་པ་རྐྱབ་མི་ཚུ་ཨིན། ༼ཁོང་ཚུ་གི་དོན་ལུ་༽ ཨཱལ་ལཱ་དང་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་གདོང་ཁར་ ཁྲོ་གཏུམ་སྦོམ་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ མི་ག་ར་གི་སེམས་ཁར་ མཐོ་དྲགས་དང་ གང་འདོད་ཀྱི་ལཱ་འབད་མི་ཚུ་ བསྡམ་བཞགཔ་ཨིན།

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يٰهَامٰنُ ابْنِ لِيْ صَرْحًا لَّعَلِّيْٓ اَبْلُغُ الْاَسْبَابَۙ

wa qāla fir‘aunu yā hāmānubni lī ṣarḥal la‘allī ablugul-asbāb(a).

྿ །དེ་ནས་ཕ་རོའོ་ཡིས་ཧ་མན་ང་ལ་ཁང་པ་མཐོ་པོ་ཞིག་བཟོས་ནས་སྒོ་ཁར་སླེབས་པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ།

اَسْبَابَ السَّمٰوٰتِ فَاَطَّلِعَ اِلٰٓى اِلٰهِ مُوْسٰى وَاِنِّيْ لَاَظُنُّهٗ كَاذِبًا ۗوَكَذٰلِكَ زُيِّنَ لِفِرْعَوْنَ سُوْۤءُ عَمَلِهٖ وَصُدَّ عَنِ السَّبِيْلِ ۗوَمَا كَيْدُ فِرْعَوْنَ اِلَّا فِيْ تَبَابٍ ࣖ

asbābas-samāwāti fa aṭṭali‘a ilā ilāhi mūsā wa innī la'aẓunnuhū kāżibā(n), wa każālika zuyyina lifir‘auna sū'u ‘amalihī wa ṣudda ‘anis-sabīl(i), wa mā kaidu fir‘auna illā fī tabāb(in).

དེ་ལས་ ང་གིས་ མོ་ཟེས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་འདི་ མཐོང་ཚུགས་ནིའི་དོན་ལུ་ ཞིང་ཁམས་ཀྱི་སྒོ་ཚུ་ ང་གིས་ ད་ལྟོ་ཡང་ ཁོ་རྫུན་མ་སྦེ་མཐོངམ་ཨིན།

وَقَالَ الَّذِيْٓ اٰمَنَ يٰقَوْمِ اتَّبِعُوْنِ اَهْدِكُمْ سَبِيْلَ الرَّشَادِۚ

wa qālal-lażī āmana yā qaumittabi‘ūni ahdikum sabīlar-rasyād(i).

དེ་ལས་དད་པ་ཅན་གྱིས་ ངེ་གི་མི་རིགས་ ངེ་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཤིག་ ང་གིས་ཁྱོད་ལུ་ ལམ་བཟང་པོ་སྟོན་འོང་ཟེར་ སླབ་ནུག།

يٰقَوْمِ اِنَّمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا مَتَاعٌ ۖوَّاِنَّ الْاٰخِرَةَ هِيَ دَارُ الْقَرَارِ

yā qaumi innamā hāżihil-ḥayātud-dun-yā matā‘(un), wa innal-ākhirata hiya dārul-qarār(i).

ཀྱེ་ངེ་གི་མི་དམངས། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ འཛམ་གླིང་འདི་གི་མི་ཚེ་འདི་ ༼གནས་སྐབས་ཀྱི་༽ དགའ་སྤྲོ་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིནམ་དང་ ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཚེ་སྲོག་འདི་ བརྟན་བཞུགས་ཀྱི་ས་ཆ་ཨིན།

مَنْ عَمِلَ سَيِّئَةً فَلَا يُجْزٰىٓ اِلَّا مِثْلَهَاۚ وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُوْنَ فِيْهَا بِغَيْرِ حِسَابٍ

man ‘amila sayyi'atan falā yujzā illā miṡlahā, wa man ‘amila ṣāliḥam min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa'ulā'ika yadkhulūnal-jannata yurzaqūna fīhā bigairi ḥisāb(in).

ག་གིས་ངན་པ་འབད་རུང་དེ་དང་བསྟུན་པའི་གསོལ་རས་ཐོབ་འོང་།། དེ་ལས་ ཕོ་མོ་ག་ར་གིས་ དད་པ་བསྐྱེད་དེ་སྡོད་པའི་སྐབས་ལུ་ ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ ལྷ་ཡུལ་ནང་འཛུལ་འོང་ དེ་ལས་ དེ་ནང་ བཤད་མ་ཚུགས་པའི་ འཚོ་བཅུད་ཚུ་ བྱིན་འོང་།

۞ وَيٰقَوْمِ مَا لِيْٓ اَدْعُوْكُمْ اِلَى النَّجٰوةِ وَتَدْعُوْنَنِيْٓ اِلَى النَّارِۗ

wa yā qaumi mā lī ad‘ūkum ilan-najāti wa tad‘ūnanī ilan-nār(i).

དེ་ལས་ཨོ་ངེ་གི་མི་ཚུ། འདི་ག་དེ་སྦེ་སྨོ་ ང་གིས་ཁྱོད་ལུ་ཐར་པ་ལུ་འབོཝ་ཨིན་རུང་ ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལུ་དམྱལ་བ་ལུ་འབོཝ་ཨིན།

تَدْعُوْنَنِيْ لِاَكْفُرَ بِاللّٰهِ وَاُشْرِكَ بِهٖ مَا لَيْسَ لِيْ بِهٖ عِلْمٌ وَّاَنَا۠ اَدْعُوْكُمْ اِلَى الْعَزِيْزِ الْغَفَّارِ

tad‘ūnanī li'akfura billāhi wa usyrika bihī mā laisa lī bihī ‘ilmuw wa ana ad‘ūkum ilal-‘azīzil-gaffār(i).

༼ག་ཅི་འབད་༽ ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་དད་པ་མ་བསྐྱེད་པར་ ང་གིས་ཤེས་མ་ཚུགས་པའི་ ཅ་ལ་ཅིག་དང་གཅིག་ཁར་ མཉམ་འབྲེལ་འབད་དགོཔ་སྦེ་ འབོཝ་ཨིན་ན?

لَا جَرَمَ اَنَّمَا تَدْعُوْنَنِيْٓ اِلَيْهِ لَيْسَ لَهٗ دَعْوَةٌ فِى الدُّنْيَا وَلَا فِى الْاٰخِرَةِ وَاَنَّ مَرَدَّنَآ اِلَى اللّٰهِ وَاَنَّ الْمُسْرِفِيْنَ هُمْ اَصْحٰبُ النَّارِ

lā jarama annamā tad‘ūnanī ilaihi laisa lahū da‘watun fid-dun-yā wa lā fil-ākhirati wa anna maraddanā ilallāhi wa annal-musrifīna hum aṣḥābun-nār(i).

ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལུ་ཁོ་ལུ་འབོ་མི་འདི་ འཇིག་རྟེན་འདི་ནང་ཡང་ འཇིག་རྟེན་འདི་ནང་ཡང་ ཕན་ཐོགས་ཅན་གྱི་འབོད་བརྡ་ཅིག་མེན་པས། ང་བཅས་རའི་ལོག་འོང་ནི་འདི་ ངེས་པར་དུ་ཨ་ལཱ་ལུ་ཨིནམ་ལས་ ཚད་ལས་བརྒལ་མི་ཚུ་ དམྱལ་བ་ནང་སྡོད་མི་ཚུ་ཨིན།

فَسَتَذْكُرُوْنَ مَآ اَقُوْلُ لَكُمْۗ وَاُفَوِّضُ اَمْرِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَصِيْرٌ ۢبِالْعِبَادِ

fa satażkurūna mā aqūlu lakum, wa ufawwiḍu amrī ilallāh(i), innallāha baṣīrum bil-‘ibād(i).

དེ་ལས་ ཉིནམ་གཅིག་གི་ཚེ་ ང་གིས་ཁྱོད་ལུ་སླབ་མི་ཚུ་ སེམས་ཁར་དྲན་འོང་། ང་གིས་ ངེ་གི་ལཱ་ཚུ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ རྩིས་སྤྲོད་འབདཝ་ཨིན། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཨཱལ་ལཱ་འདི་ ཁོ་རའི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ག་ར་མཐོང་ཚུགསཔ་ཨིན།"

فَوَقٰىهُ اللّٰهُ سَيِّاٰتِ مَا مَكَرُوْا وَحَاقَ بِاٰلِ فِرْعَوْنَ سُوْۤءُ الْعَذَابِۚ

fa waqāhullāhu sayyi'āti mā makarū wa ḥāqa bi'āli fir‘auna sū'al-‘ażāb(i).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁོ་ལུ་ ཁོང་གི་མགུ་སྐོར་གྱི་ངན་པ་ལས་ ཉེན་སྲུང་འབད་ཡོདཔ་ད་ ཕིར་ཨཱོན་དང་ཁོ་གི་མི་ཚུ་ ཉེས་ཁྲིམས་ གནམ་མེད་ས་མེད་ ངན་པ་གིས་ བསྐོར་ར་རྐྱབ་སྟེ་ཡོདཔ་ཨིན་པས།

اَلنَّارُ يُعْرَضُوْنَ عَلَيْهَا غُدُوًّا وَّعَشِيًّا ۚوَيَوْمَ تَقُوْمُ السَّاعَةُ ۗ اَدْخِلُوْٓا اٰلَ فِرْعَوْنَ اَشَدَّ الْعَذَابِ

an-nāru yu‘raḍūna ‘alaihā guduwwaw wa ‘asyiyyā(n), wa yauma taqūmus-sā‘ah(tu), adkhilū āla fir‘auna asyaddal-‘ażāb(i).

དྲོ་པ་དང་ཕྱི་རུ་ དེ་ལས་ ཆུ་ཚོད་ཀྱི་ཉིནམ་ལུ་ དམྱལ་བ་སྟོན་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ ཕོ་ཉ་ལུ་བཀའ་གནང་ནུག

وَاِذْ يَتَحَاۤجُّوْنَ فِى النَّارِ فَيَقُوْلُ الضُّعَفٰۤؤُا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ اَنْتُمْ مُّغْنُوْنَ عَنَّا نَصِيْبًا مِّنَ النَّارِ

wa iż yataḥājjūna fin-nāri fayaqūluḍ-ḍu‘afā'u lil-lażīnastakbarū innā kunnā lakum taba‘an fahal antum mugnūna ‘annā naṣībam minan-nār(i).

དེ་ལས་ དམྱལ་བ་ནང་ ཁ་ཤགས་རྐྱབ་པའི་སྐབས་ ཞན་ཁོག་ཚུ་གིས་ བསྟོད་པ་བརྐྱབ་མི་ཚུ་ལུ་ ང་བཅས་ཁྱོད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་མི་ཚུ་ཨིནམ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ང་བཅས་ལུ་བྱུང་མི་ མེ་གི་༼ཉེས་ཁྲིམས་༽ ལ་ལུ་ཅིག་ བཏང་ཚུགས་ག་ཟེར་ སླབ་འོང་།

قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُلٌّ فِيْهَآ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ حَكَمَ بَيْنَ الْعِبَادِ

qālal-lażīnastakbarū innā kullun fīhā innallāha qad ḥakama bainal-‘ibād(i).

དཔའ་ཉམས་ཅན་ཚུ་གིས་ ལན་གསལ་འབད་མི་ནང་ "ང་བཅས་ག་ར་དམྱལ་བ་ནང་གཅིག་ཁར་ཡོདཔ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ༼ཁོ་གི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་གི་བར་ན་ གྲོས་ཐག་བཅད་དེ་ཡོདཔ་ཨིན།༽

وَقَالَ الَّذِيْنَ فِى النَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ادْعُوْا رَبَّكُمْ يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْمًا مِّنَ الْعَذَابِ

wa qālal-lażīna fin-nāri likhazanati jahannamad‘ū rabbakum yukhaffif ‘annā yaumam minal-‘ażāb(i).

དེ་ལས་ དམྱལ་བ་ནང་ཡོད་མི་ཚུ་གིས་ དམྱལ་བའི་སྲུང་རྒྱབ་ཚུ་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་འདི་ ཉིནམ་གཅིག་གི་དོན་ལུ་ མར་ཕབ་འབད་བཅུག་ཟེར་སླབ་ཨིན།

قَالُوْٓا اَوَلَمْ تَكُ تَأْتِيْكُمْ رُسُلُكُمْ بِالْبَيِّنٰتِ ۗقَالُوْا بَلٰىۗ قَالُوْا فَادْعُوْا ۚوَمَا دُعٰۤؤُا الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ ࣖ

qālū awalam taku ta'tīkum rusulukum bil-bayyināt(i), qālū balā, qālū fad‘ū, wa mā du‘ā'ul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

དེ་འབདཝ་ལས་ (དམྱལ་བའི་སྲུང་སྐྱོབཔ་ཚུ་གིས་) སྐུ་ཚབ་ཚུ་གིས་ ཁྱེད་ལུ་ བདེན་ཁུངས་གསལ་ཏོག་ཏོ་འབག་སྟེ་ མ་འོངམ་ཨིན་ན? འོང་ཡི་ཟེར་ལན་བཏབ་ནུག།། (དམྱལ་བའི་སྲུང་མ་ཚུ་གིས་) སྨོན་ལམ་བཏབ་ཟེར་སླབ་རུང་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་སྨོན་ལམ་འདི་ དོན་མེད་ཨིན་མས།

اِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُوْمُ الْاَشْهَادُۙ

innā lananṣuru rusulanā wal-lażīna āmanū fil-ḥayātid-dun-yā wa yauma yaqūmul-asyhād(u).

ང་བཅས་ཀྱིས་ ང་བཅས་ཀྱི་སྐུ་ཚབ་དང་ འཛམ་གླིང་གི་མི་ཚེ་དང་ དཔང་པོ་ཚུ་ འབྱུང་བའི་ཉིནམ་ལུ་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ གྲོགས་རམ་འབད་འོང་།

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ الظّٰلِمِيْنَ مَعْذِرَتُهُمْ وَلَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ

yauma lā yanfa‘uẓ-ẓālimīna ma‘żiratuhum wa lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).

(དེ་ཡང་) དགོངས་སེལ་ཞུ་མི་འདི་གིས་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ ཕན་ཐོགས་མེདཔ་ལས་ དམོད་བོར་དང་ སྡོད་གནས་ངན་པ་ཐོབ་པའི་ཉིནམ།

وَلَقَدْاٰتَيْنَا مُوْسَى الْهُدٰى وَاَوْرَثْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْكِتٰبَۙ

wa laqad ātainā mūsal-hudā wa auraṡnā banī isrā'īlal-kitāb(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ མོ་སཱེས་ལུ་ལམ་སྟོན་བྱིན་ཡི། དེ་ལས་ ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཚུ་ལུ་ ཀི་དེབ་འདི་ བཀའ་དྲིན་བསྐྱང་ནུག།

هُدًى وَّذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ

hudaw wa żikrā li'ulil-albāb(i).

སེམས་ཁམས་བདེ་ཏོག་ཏོ་ཡོད་མི་ཚུ་ལུ་ ལམ་སྟོན་དང་ཉེན་བརྡ་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་ཨིན།

فَاصْبِرْ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّاسْتَغْفِرْ لِذَنْۢبِكَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ

faṣbir inna wa‘dallāhi ḥaqquw wastagfir liżambika wa sabbiḥ biḥamdi rabbika bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).

དེ་འབདཝ་ལས་ བཟོད་སྒོམ་འབད་དགོ་ ངེས་པར་དུ་ཨ་ལཱ་གི་ཁས་བླངས་འདི་བདེན་པ་ཨིནམ་ལས་ ཁྱོད་རའི་སྡིག་པའི་དགོངས་ཡངས་ཞུ་སྟེ་ ཕྱི་རུ་དང་དྲོ་པ་ ཁྱོད་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་བསྟོད་པ་ཕུལ་བའི་སྐབས་ ཁྱོད་རའི་གཟི་བརྗིད་བསྐྱེད།

اِنَّ الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ بِغَيْرِ سُلْطٰنٍ اَتٰىهُمْ ۙاِنْ فِيْ صُدُوْرِهِمْ اِلَّا كِبْرٌ مَّا هُمْ بِبَالِغِيْهِۚ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ

innal-lażīna yujādilūna fī āyātillāhi bigairi sulṭānin atāhum, in fī ṣudūrihim illā kibrum mā hum bibāligīh(i), fasta‘iż billāh(i), innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

དོན་དངོས་ཐོག རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་ ༼སྒྲུབ་བྱེད་༽ མ་ལྷོདཔ་སྦེ་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཚིག་ཚུ་ རྩོད་པ་རྐྱབ་མི་ཚུ་གིས་ ཁོང་གི་ བྲང་ཁར་ཡོད་མི་ཚུ་ག་ར་ མཐོ་དྲགས་སྦེ་ ཐོབ་མི་ཚུགས་ནི་ཨིནམ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ ཉེན་སྲུང་ཞུ་དགོཔ་ཨིན། དོན་དམ་པར་ཁོ་ནི་ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་ཐོས་པ་མཐོང་།

لَخَلْقُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ اَكْبَرُ مِنْ خَلْقِ النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

lakhalqus-samāwāti wal-arḍi akbaru min khalqin-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ གནམ་དང་ས་གཞི་བཟོ་མི་འདི་ མི་བཟོ་མི་ལས་ མཐོ་དྲགས་སྦེ་ཡོད་རུང་ མི་མང་ཤོས་ཅིག་གིས་ མི་ཤེས་པས།

وَمَا يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَلَا الْمُسِيْۤئُ ۗقَلِيْلًا مَّا تَتَذَكَّرُوْنَ

wa mā yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa lal-musī'(u), qalīlam mā tatażakkarūn(a).

དེ་ལས་མིག་ཏོ་ཞརཝ་ཡོད་མི་ཚུ་ མིག་ཏོ་མཐོང་མི་དང་ དད་པ་བསྐྱེད་དེ་ ལཱ་ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ ངན་པ་འབད་མི་དང་ གཅིག་མཚུངས་མེན་པས། ཁྱོད་ཀྱིས་ གནམ་མེད་ས་མེད་ཉུང་སུ་ཅིག་ལྷབ་འོང་།

اِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ لَّا رَيْبَ فِيْهَا ۖوَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

innas-sā‘ata la'ātiyatul lā raiba fīhā, wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

ངོ་མ་རང་ ཁྲིམས་དཔོན་གྱི་ཉིནམ་འདི་ ངེས་པར་དུ་འོང་ནི་ཨིནམ་ལས་ དོགས་པ་མེད་རུང་ མི་མང་ཤོས་ཅིག་གིས་ ཡིད་ཆེས་མི་བསྐྱེད།

وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُوْنِيْٓ اَسْتَجِبْ لَكُمْ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِيْ سَيَدْخُلُوْنَ جَهَنَّمَ دَاخِرِيْنَ ࣖ

wa qāla rabbukumud‘ūnī astajib lakum, innal-lażīna yastakbirūna ‘an ‘ibādatī sayadkhulūna jahannama dākhirīn(a).

ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གིས་ ང་ལུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་ ང་གིས་ཁྱོད་ལུ་ངེས་པར་དུ་བྱིན་འོང་།

اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ

allāhul-lażī ja‘ala lakumul-laila litaskunū fīhi wan-nahāra mubṣirā(n), innallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).

ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ མཚན་མོ་འདི་ ངལ་གསོ་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་ མཚན་མོ་བཟོ་མི་འདི་ ཨཱལ་ལཱ་ཨིན། །ཉིན་མོ་འོད་གསལ་བར་བྱ། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ མི་ཚུ་ལུ་ གསོལ་རས་བྱིན་ཡོདཔ་ཨིན་རུང་ མི་མང་ཤོས་ཅིག་རང་ བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཟེར་ཞུ་ནི་ཨིན།

ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍۘ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۖفَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

Żālikumullāhu rabbukum khāliqu kulli syai'(in), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tu'fakūn(a).

དེ་སྦེ་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ དངོས་པོ་ག་ར་བཟོ་མི་ ཨཱལ་ལཱ་ཨིན་ ཁོ་ལས་ལྷག་སྟེ་ ལྷ་གཞན་མེད། དེ་ལས་ཁྱོད་ག་དེ་སྦེ་ཕྱིར་ལོག་འབད་ཚུགས་ནི་སྨོ?

كَذٰلِكَ يُؤْفَكُ الَّذِيْنَ كَانُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ

każālika yu'fakul-lażīna kānū bi'āyātillāhi yajḥadūn(a).

དེ་སྦེ་ དུས་རྒྱུན་དུ་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཚིག་ཚུ་ ངོས་ལེན་མ་འབད་མི་ མི་ཚུ་ ཕྱིར་ལོག་འབདཝ་ཨིན།

اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ قَرَارًا وَّالسَّمَاۤءَ بِنَاۤءً وَّصَوَّرَكُمْ فَاَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ ۚ فَتَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ

allāhul-lażī ja‘ala lakumul-arḍa qarāraw was-samā'a binā'aw wa ṣawwarakum fa'aḥsana ṣuwarakum wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāt(i), żālikumullāhu rabbukum, fatabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ འཛམ་གླིང་འདི་ སྡོད་གནས་དང་ གནམ་འདི་ ཁྱིམ་ཐོག་སྦེ་བཟོ་སྟེ་ ཁྱོད་ལུ་བཟོ་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱི་མཐོང་སྣང་འདི་ མཛེས་ཏོག་ཏོ་བཟོ་སྟེ་ ཁྱོད་ལུ་ བསོད་ནམས་བྱིན་མི་འདི་ ཨ་ལཱ་ཨིན། དེ་བཟུམ་གྱི་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཨཱལ་ལཱ་ཨིན། འཛམ་གླིང་ག་ར་གི་གཙོ་བོ་ཨཱལ་ལཱ་ལུ་གཟི་བརྗིད་ཡོད།

هُوَ الْحَيُّ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ فَادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

huwal-ḥayyu lā ilāha illā huwa fad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), al-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

ཁོ་ནི་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་པས་ཁོ་ལས་ལྷག་པའི་ལྷ་གཞན་མེད། དེ་ལས་ ཁྱོད་རའི་ཆོས་ལུགས་ནང་ དྲང་བདེན་དང་ དྲང་བདེན་གྱི་ཐོག་ལས་ ཁོ་ལུ་ཕྱག་འཚལ་དགོ། འཛམ་གླིང་ཡོངས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཨཱལ་ལཱ་ལུ་བསྟོད་པ་ཕུལ།

۞ قُلْ اِنِّيْ نُهِيْتُ اَنْ اَعْبُدَ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَمَّا جَاۤءَنِيَ الْبَيِّنٰتُ مِنْ رَّبِّيْ وَاُمِرْتُ اَنْ اُسْلِمَ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qul innī nuhītu an a‘budal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi lammā jā'aniyal-bayyinātu mir rabbī wa umirtu an uslima lirabbil-‘ālamīn(a).

ངེ་གི་གཙོ་བོ་ལས་ བརྡ་དོན་འོང་པའི་ཤུལ་ལས་ ང་གིས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ལྷ་གཞན་ལུ་ཕྱག་འཚལ་མི་ལུ་ ཕྱག་འཚལ་ནི་འདི་ བཀག་ཆ་འབད་དེ་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ ང་གིས་ འཛམ་གླིང་ག་ར་གི་གཙོ་བོ་ལུ་ ཕྱག་འཚལ་དགོཔ་སྦེ་ བཀའ་རྒྱ་གནང་ཡི།"

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ يُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْ ثُمَّ لِتَكُوْنُوْا شُيُوْخًا ۚوَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى مِنْ قَبْلُ وَلِتَبْلُغُوْٓا اَجَلًا مُّسَمًّى وَّلَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

huwal-lażī khalaqakum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma yukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum ṡumma litakūnū syuyūkhā(n), wa minkum may yutawaffā min qablu wa litablugū ajalam musammaw wa la‘allakum ta‘qilūn(a).

ཁྱོད་ལུ་ ཕྱགས་སྙིགས་ལས་ དེ་ལས་ མངལ་ཆུའི་ཐིགས་པ་ལས་ དེ་ལས་ ཁྲག་ཐིགས་ལས་ དེ་ལས་ ཁྱོད་ཨ་ལུ་སྦེ་སྐྱེས་ཏེ་ དེ་ལས་ ཁྱོད་ལུ་ ཡར་འཕར་འགྱོ་ནིའི་དོན་ལུ་ བཞག་སྟེ་ དེ་ལས་ ཁྱོད་རྒས་ཤོས་འགྱོ་མི་དེ་ ཁོ་གིས་ཨིན། དེ་འབདཝ་ད་ ཁྱེད་ལ་ལུ་ཅིག་ དེ་གི་ཧེ་མ་ལས་ བཀག་བཞག་ནུག། (ང་བཅས་ཀྱིས་འདི་འབད་ཡི་) ཁྱོད་ཀྱིས་གསལ་བཀོད་འབད་ཡོད་པའི་དུས་ཚོད་ལུ་ལྷོད་ནིའི་དོན་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཧ་གོ་ཚུགས།

هُوَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۚ فَاِذَا قَضٰىٓ اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ࣖ

huwal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), fa'iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).

ཁོ་འདི་ ཁ་ཕྱེ་སྟེ་ ཁ་བསྡམ་མི་དེ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་གིས་ ག་ཅི་ཅིག་ གཏན་འབེབས་བཟོ་དགོཔ་ད་ དེ་ལུ་ "འགྱོ" ཟེར་རྐྱངམ་ཅིག་སླབ་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ དེ་སྦེ་ཨིན།

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ ۗاَنّٰى يُصْرَفُوْنَۚ

alam tara ilal-lażīna yujādilūna fī āyātillāh(i), annā yuṣrafūn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་ ༼རྟག་བུ་༽ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཚིག་ཚུ་ལུ་ རྩོད་པ་རྐྱབ་མི་ མི་ཚུ་ མ་ཤེས་ག? དེ་ཚུ་ག་དེ་སྦེ་ཕྱིར་ལོག་འབད་ཚུགསཔ་སྨོ?

اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِالْكِتٰبِ وَبِمَآ اَرْسَلْنَا بِهٖ رُسُلَنَا ۗفَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَۙ

allażīna każżabū bil kitābi wa bimā arsalnā bihī rusulanā, fasaufa ya‘lamūn(a).

༼དེ་ཡང་༽ ང་བཅས་ཀྱིས་བཏང་མི་ ང་བཅས་ཀྱི་སྐུ་ཚབ་ཚུ་གིས་ དཔེ་ཆ་ ༼ཨཱལ་ཀུ་རཱན་༽ དང་ གསལ་བསྒྲགས་ཚུ་ ཁས་ལེན་འབད་མི་ཚུ་ཨིན། མགྱོགས་པ་རང་ཁོང་གིས་ཤེས་འོང་།

اِذِ الْاَغْلٰلُ فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْ وَالسَّلٰسِلُۗ يُسْحَبُوْنَۙ

iżil-aglālu fī a‘nāqihim was-salāsil(u), yusḥabūn(a).

ལྕགས་ཐག་དང་ལྕགས་ཐག་ཚུ་ ལྐོད་མ་གུ་བཀལ་ཏེ་ འདྲུད་བདའ་བའི་སྐབས་ལུ་

فِى الْحَمِيْمِ ەۙ ثُمَّ فِى النَّارِ يُسْجَرُوْنَۚ

fil-ḥamīm(i), ṡumma fin-nāri yusjarūn(a).

ཆུ་ཚ་པོ་ནང་ལུ་བླུགས་ཞིནམ་ལས་ མེ་ནང་ལུ་འཚིག་བཅུགཔ་ཨིན།

ثُمَّ قِيْلَ لَهُمْ اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تُشْرِكُوْنَۙ

Ṡumma qīla lahum aina mā kuntum tusyrikūn(a).

ཁྱེད་ཚུ་ཨ་རྟག་རང་སྐུ་ག་ཚུ་དང་མཉམ་འབྲེལ་འབདཝ་སྨོ་ཟེར་གསུངས་ནུག།།

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالُوْا ضَلُّوْا عَنَّا بَلْ لَّمْ نَكُنْ نَّدْعُوْا مِنْ قَبْلُ شَيْـًٔاۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ الْكٰفِرِيْنَ

min dūnillāh(i), qālū ḍallū ‘annā bal lam nakun nad‘ū min qablu syai'ā(n), każālika yuḍillullāhul-kāfirīn(a).

(ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་མི་འདི་) ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་?” དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ལས་ ཡལ་འགྱོ་ཡི་ཟེར་ ལན་གསལ་འབད་ནུག

ذٰلِكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَفْرَحُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَمْرَحُوْنَ

Żālikum bimā kuntum tafraḥūna fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa bimā kuntum tamraḥūn(a).

འདི་ཡང་ ཁྱེད་ཆ་ཁྱབ་འཛམ་གླིང་ནང་ བདེན་པ་ལུ་ ཉན་མ་བཏུབ་པར་ དགའ་སྤྲོ་བྱུང་མི་དང་ དུས་རྒྱུན་དུ་ དགའ་སྤྲོ་བྱུང་མི་ལུ་བརྟེན་ཏེ་ཨིན།

اُدْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

udkhlulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fabi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

༼ཁོང་ལུ་སླབ་ནུག༽ དམྱལ་བའི་སྒོ་ར་ནང་འཛུལ་ཏེ་ ཁྱོད་དེ་ཁར་རྟག་བུ་རང་སྡོད་ནི་ཨིནམ་ལས་ དེ་ནང་ལུ་ ང་རྒྱལ་ཅན་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ས་སྒོ་ངན་ཤོས་ཅིག་ཨིན།

فَاصْبِرْ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ ۚفَاِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ

faṣbir inna wa‘dallāhi ḥaqq(un), fa'immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa'ilainā yurja‘ūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ བཟོད་སྒོམ་འབད་ ཁྱོད་ (མུ་ཧ་མཱད་) ངོ་མ་རང་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཁས་བླངས་འདི་བདེན་པ་ཨིན། ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་ལུ་ཉེན་བརྡ་འབད་མི་ ཉེས་ཁྲིམས་ལ་ལུ་ཅིག་ ཁྱོད་ལུ་སྟོན་རུང་ ཡང་ན་ ཁྱོད་ལུ་བསད་རུང་ ༼ཁོང་ལུ་མ་ཤི་བའི་ཧེ་མ་༽ ང་བཅས་ལུ་ལོག་འོང་།

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلًا مِّنْ قَبْلِكَ مِنْهُمْ مَّنْ قَصَصْنَا عَلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَّنْ لَّمْ نَقْصُصْ عَلَيْكَ ۗوَمَا كَانَ لِرَسُوْلٍ اَنْ يَّأْتِيَ بِاٰيَةٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚفَاِذَا جَاۤءَ اَمْرُ اللّٰهِ قُضِيَ بِالْحَقِّ وَخَسِرَ هُنَالِكَ الْمُبْطِلُوْنَ ࣖ

wa laqad arsalnā rusulam min qablika minhum man qaṣaṣnā ‘alaika wa minhum mal lam naqṣuṣ ‘alaik(a), wa mā kāna lirasūlin ay ya'tiya bi'āyatin illā bi'iżnillāh(i), fa'iżā jā'a amrullāhi quḍiya bil-ḥaqqi wa khasira hunālikal-mubṭilūn(a).

དེ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མ་ ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ གི་སྐུ་ཚབ་ལེ་ཤ་ཅིག་བཏང་ཡི་ དེ་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ལ་ལུ་ཅིག་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ལུ་སླབ་སྟེ་ ལ་ལུ་ཅིག་ ཁྱོད་ལུ་མ་སླབ་པས། དཀོན་མཆོག་གི་གནང་བ་མ་གཏོགས་ སྐུ་ཚབ་གཅིག་གིས་ཡང་ རྫུ་འཕྲུལ་འབག་མ་ཚུགས། དེ་འབདཝ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་བཀའ་རྒྱ་འོང་པའི་སྐབས་ ༼གནད་དོན་ཆ་མཉམ་༽ དྲང་བདེན་གྱི་ཐོག་ལས་ ཐག་བཅདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ རྫུན་མ་ལུ་འཐུད་མི་ཚུ་ བརླག་སྟོར་ཞུགས་འོང་།

اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَنْعَامَ لِتَرْكَبُوْا مِنْهَا وَمِنْهَا تَأْكُلُوْنَۖ

allāhul-lażī ja‘ala lakumul-an‘āma litarkabū minhā wa minhā ta'kulūn(a).

ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ སྒོ་ནོར་ལ་ལུ་ཅིག་ ཁྱོད་ཀྱི་བཞོན་ནི་དང་ ལ་ལུ་ཅིག་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ ཟ་ནིའི་དོན་ལུ་ བཟོ་མི་དེ་ ཨཱལ་ལཱ་ཨིན།

وَلَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ وَلِتَبْلُغُوْا عَلَيْهَا حَاجَةً فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُوْنَۗ

wa lakum fīhā manāfi‘u wa litablugū ‘alaihā ḥājatan fī ṣudūrikum wa ‘alaihā wa ‘alal-fulki tuḥmalūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ དེ་ཚུ་ནང་ ཁེ་ཕན་གཞན་ཡང་ཡོདཔ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ཁར་ཡོད་པའི་ དམིགས་ཡུལ་ཚུ་ ཐོབ་ཚུགསཔ་ཨིན། དེ་ལས་དེ་ཚུ་གུ་བཞོན་ཏེ་ གྲུ་ནང་འབག་སྟེ་འགྱོཝ་ཨིན།

وَيُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖۖ فَاَيَّ اٰيٰتِ اللّٰهِ تُنْكِرُوْنَ

wa yurīkum āyātih(ī), fa ayya āyātillāhi tunkirūn(a).

དེ་ལས་ཁོ་གིས་ཁྱོད་ལུ་རྟགས་མཚན་སྟོནམ་ཨིན། དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་རྟགས་མཚན་ག་ཅི་ ངོས་ལེན་འབདཝ་སྨོ?

اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۗ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْهُمْ وَاَشَدَّ قُوَّةً وَّاٰثَارًا فِى الْاَرْضِ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

afalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, kānū akṡara minhum wa asyadda quwwataw wa āṡāran fil-arḍi famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ འཛམ་གླིང་ནང་ འགྲུལ་སྐྱོད་འབད་དེ་ ཁོང་གི་ཧེ་མ་སྡོད་མི་ཚུ་ལུ་ ག་ཅི་བྱུང་ཡི་ག་ མ་མཐོང་ག? ཁོང་ཚུ་ མང་སུ་ཅིག་ཡོདཔ་ལས་ སྟོབས་ཤུགས་ཡང་མང་སུ་ཡོདཔ་མ་ཚད་ འཛམ་གླིང་ནང་ ཁོང་གི་ཡར་ཐོན་གནས་སྟངས་ཀྱི་ལྷག་ལུས་ཚུ་ཡང་ཡོདཔ་ལས་ ཁོང་གིས་ ག་ཅི་འབད་རུང་ ཕན་ཐོགས་མི་ཚུགས།

فَلَمَّا جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَرِحُوْا بِمَا عِنْدَهُمْ مِّنَ الْعِلْمِ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

falammā jā'athum rusuluhum bil-bayyināti fariḥū bimā ‘indahum minal-‘ilmi wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ སྐུ་ཚབ་ཚུ་ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ བདེན་ཁུངས་བཀལ་ཏེ་ ཁོང་ལུ་འོང་པའི་སྐབས་ ཁོང་གིས་ ཤེས་ཡོན་ཡོད་མི་ལུ་ དགའ་ཚོར་སྐྱེད་དེ་ ཧེ་མ་ལས་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་མི་ ༼ཉེས་ཁྲིམས་༽ གིས་ བསྐོར་ར་རྐྱབ་ནུག།

فَلَمَّا رَاَوْا بَأْسَنَاۗ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗ وَكَفَرْنَا بِمَا كُنَّا بِهٖ مُشْرِكِيْنَ

falammā ra'au ba'sanā qālū āmannā billāhi waḥdahū wa kafarnā bimā kunnā bihī musyrikīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་འདི་མཐོངམ་ད་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེདཔ་ཨིནམ་དང་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཨཱལ་ལཱ་དང་གཅིག་ཁར་ ཕྱག་འཚལ་མི་ལུ་ ཡིད་ཆེས་མེདཔ་ཨིན།

فَلَمْ يَكُ يَنْفَعُهُمْ اِيْمَانُهُمْ لَمَّا رَاَوْا بَأْسَنَا ۗسُنَّتَ اللّٰهِ الَّتِيْ قَدْ خَلَتْ فِيْ عِبَادِهٖۚ وَخَسِرَ هُنَالِكَ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ

falam yaku yanfa‘uhum īmānuhum lammā ra'au ba'sanā, sunnatallāhil latī qad khalat fī ‘ibādih(ī), wa khasira hunālikal-kāfirūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ང་བཅས་ཀྱི་ཉེས་ཁྲིམས་མཐོང་པའི་སྐབས་ལུ་ ཁོང་གི་དད་པ་འདི་གིས་ ཁོང་ལུ་ཕན་ཐོགས་མེདཔ་ཨིན། དེ་ཡང་ (བཀོད་སྒྲིག་) ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོ་རའི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ལུ་ ལག་ལེན་འཐབ་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་དེ་སྦེ་འབྱུང་པའི་སྐབས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ ཕམ་འོང་།