Q.S ཨ་ལི་ཨིམ་རན། (آلِ عِمْرَان) - 200 ཚིགས་བཅད་ཀྱི་གྲངས།

الۤمّۤ

alif lām mīm.

Alif Lam Mim.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّوْمُۗ

allāhu lā ilāha illā huwal-ḥayyul-qayyūm(u).

ཨཱལ་ལཱ་ ཁོ་ལས་ལྷག་པའི་ལྷ་མེད། དུས་རྒྱུན་དུ་ ༼ཁོ་གི་སྲོག་ཆགས་ཚུ་༽ བདག་འཛིན་འཐབ་མི་ དབང་ཕྱུག་མཆོག།

نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَاَنْزَلَ التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۙ

nazzala ‘alaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa anzalat-taurāta wal-injīl(a).

དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ བདེན་པ་ཡོད་པའི་ ཀི་དེབ་ ཀུ་རཱན་ དེ་གི་ཧེ་མ་ བདེན་པ་བཏོན་ཏེ་ ཊོ་ར་དང་ བཀའ་དྲིན་ཅན་གྱི་གསུང་འཕྲིན་ཚུ་ བཏང་ཡི།

مِنْ قَبْلُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَاَنْزَلَ الْفُرْقَانَ ەۗ اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍۗ

min qablu hudal lin-nāsi wa anzalal-furqān(a), innal-lażīna kafarū bi āyātillāhi lahum ‘ażābun syadīd(un), wallāhu ‘azīzun żuntiqām(in).

ཧེ་མ་ མི་རིགས་ཀྱི་ལམ་སྟོན་ཅིག་སྦེ་ ཨཱལ་ཕུར་ཀཱན་བཏང་ནུག། དོན་དངོས་ཐོག་ཨཱལ་ལཱ་གི་རྟགས་མཚན་ལུ་ཡིད་ཆེས་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ ཉེས་ཆད་དྲག་པོ་ཅིག་འབྱུང་ནི་ཨིན། ཀུན་དབང་དཀོན་མཆོག་གིས་ཉེས་ཆད་གནངམ་ཨིན།

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَخْفٰى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ

innallāha lā yakhfā ‘alaihi syai'un fil-arḍi wa lā fis-samā'(i).

དཀོན་མཆོག་གི་དོན་ལུ་ འཛམ་གླིང་དང་ཞིང་ཁམས་ནང་ གསང་བ་ག་ནི་ཡང་མེདཔ་ཨིན།

هُوَ الَّذِيْ يُصَوِّرُكُمْ فِى الْاَرْحَامِ كَيْفَ يَشَاۤءُ ۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

huwal-lażī yuṣawwirukum fil-arḥāmi kaifa yasyā'(u), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

ཁྱོད་ཀྱི་མངལ་ནང་ལུ་ ཁོ་རའི་ཐུགས་དགོངས་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ བཟོ་མི་དེ་ཁོ་ཨིན། ལྷ་མ་གཏོགས་གཞན་མེད་དོ། དབང་ཕྱུག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ།

هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ

huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).

ཁྱོད་ལུ་ (མུ་ཧ་མཱད་) དེབ་འདི་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་མི་འདི་ ཁོ་གིས་ཨིན། དེ་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ མུ་ཀ་མཏ་ཟེར་མི་ ཚིག་ཕྲད་ཚུ་ཨིནམ་ད་ དེ་ཡང་ ཀི་དེབ་ཀྱི་ གནད་དོན་གཙོ་བོ་ཅིག་ཨིན་མི་ ༼ཨཱལ་ཀུ་རཱན་༽ དང་ གཞན་མི་ མུ་ཏ་སི་ཡ་བི་ཧཏ་ཚུ་ཨིན། དེ་ལས་ སེམས་ཁར་འཛོལ་བ་ལུ་སྤྲོ་བ་ཡོད་མི་ཚུ་གིས་ ཕིཊ་ནཱ་འཚོལ་ནི་དང་ དེ་གི་ཏཀ་ཝིལ་འཚོལ་ནིའི་དོན་ལུ་ མུ་ཏ་སི་ཡ་བི་ཧཏ་གི་རྗེས་སུ་འབྲངམ་ཨིན་རུང་ དེ་གི་ཏཀ་ཝིལ་འདི་ ཨཱལ་ལཱ་མ་གཏོགས་ ག་གིས་ཡང་མི་ཤེས། དེ་ལས་ ཤེས་ཡོན་གཏིང་ཟབ་ཡོད་མི་ཚུ་གིས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ དེ་ལུ་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེདཔ་ཨིན་ཟེར་ སླབ་ཨིན། རྒྱུ་མཚན་ལྡན་པའི་མི་གཅིག་གིས་མ་གཏོགས་གཞན་གྱིས་བསླབ་བྱ་ལེན་མི་ཐུབ།

رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوْبَنَا بَعْدَ اِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً ۚاِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ

rabbanā lā tuzig qulūbanā ba‘da iż hadaitanā wa hab lanā mil ladunka raḥmah(tan), innaka antal-wahhāb(u).

༼ཁོང་གིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་༽ ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ང་བཅས་ལུ་ལམ་སྟོན་འབད་བའི་ཤུལ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱི་སེམས་ཁར་འཛོལ་བ་ལུ་མ་འགྱུར་བར་ ཁྱོད་རའི་ཕྱོགས་ལས་སྙིང་རྗེ་གནང་ ངེས་པར་དུ་ཁྱོད་རང་བྱིན་མི་ཨིན།

رَبَّنَآ اِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيْهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ

rabbanā innaka jāmi‘un-nāsi liyaumil lā raiba fīh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).

”ཨོ་ང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་ཉིནམ་ཅིག་ལུ་ མི་རིགས་ཚུ་བསྡུ་བསྒྱོམ་འབདཝ་ཨིན།” ངོ་མ་རང་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁས་བླངས་འདི་ མ་བཤིག་པས།

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ وَقُوْدُ النَّارِۗ

innal-lażīna kafarū lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), wa ulā'ika hum waqūdun-nār(i).

དོན་དངོས་ཐོག་མ་དད་པ་ཅན་ཚུ་གིས་ ཨ་ལཱ་ལུ་ ཁོང་གི་རྒྱུ་ནོར་དང་ ཕྲུ་གུ་ཚུ་ལུ་ ཕན་ཐོགས་མི་འབྱུང་། དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་ དམྱལ་བའི་མེ་གི་དོན་ལུ་ ས་སྣུམ་སྦེ་སྡོད་ནུག།

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyātinā, fa'akhażahumullāhu biżunūbihim, wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).

།དེ་དག་གི་གནས་ལུགས་ནི་ཕ་རོའོ་དང་དེའི་སྔོན་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་རྣམས་དང་འདྲའོ། ཁོང་གིས་ ང་བཅས་ཀྱི་རྟགས་མཚན་ཚུ་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བར་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ ཁོང་གི་སྡིག་པའི་དོན་ལུ་ སྡུག་བསྔལ་བྱིན་ནུག། དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོ་རའི་ཉེས་ཆད་འདི་ གནམ་མེད་ས་མེད་དྲག་པོ་ཨིན།

قُلْ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَتُغْلَبُوْنَ وَتُحْشَرُوْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ ۗ وَبِئْسَ الْمِهَادُ

qul lil-lażīna kafarū satuglabūna wa tuḥsyarūna ilā jahannam(a), wa bi'sal-mihād(u).

དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཁྱོད་ཚུ་ ཕམ་སྟེ་ དམྱལ་བ་ནང་འཁྱིད་འོང་ དེ་ལས་ དེ་ཡང་ སྡོད་གནས་ཀྱི་ སྡུག་ཤོས་ཅིག་ཨིན།

قَدْ كَانَ لَكُمْ اٰيَةٌ فِيْ فِئَتَيْنِ الْتَقَتَا ۗفِئَةٌ تُقَاتِلُ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَاُخْرٰى كَافِرَةٌ يَّرَوْنَهُمْ مِّثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ ۗوَاللّٰهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّاُولِى الْاَبْصَارِ

qad kāna lakum āyatun fī fi'atainil taqatā, fi'atun tuqātilu fī sabīlillāhi wa ukhrā kāfiratuy yaraunahum miṡlaihim ra'yal-‘ain(i), wallāhu yu'ayyidu binaṣrihī may yasyā'(u), inna fī żālika la‘ibratal li'ulil-abṣār(i).

ངོ་མ་རང་ ཕྱོགས་གཉིས་ གདོང་ཐུག་རྐྱབ་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ རྟགས་མཚན་ཅིག་ཡོདཔ་ཨིན། དབྱེ་རིམ་གཅིག་གིས་ ཨ་ལཱ་གི་ལམ་ལུགས་ནང་ འཐབ་འཛིང་འབདཝ་ཨིནམ་དང་ གཞན་མི་འདི་ ༼དབྱེ་རིམ་༽ མིག་ཏོ་གིས་མཐོང་མི་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ཨིན། དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོ་རའི་གྲོགས་རམ་ཐོག་ལས་ ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ སྟོབས་ཤུགས་བྱིནམ་ཨིན། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ དེ་ནང་ལུ་ མིག་ཏོ་ཡོད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ བསླབ་བྱ་ཅིག་ཨིན།

زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ

zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).

མི་ཡི་མཐོང་ཚུལ་ནང་ མངོན་གསལ་ཅན་གྱི་མཛེས་སྡུག་ཅན་བཟོ་མི་འདི་ འདོད་པའི་བརྩེ་བ་འདི་ ཨམ་སྲུ་དང་ཨ་ལུ་ཚུ་ གསེར་དང་དངུལ་གྱི་རྣམ་པ་ལུ་ཡོད་པའི་ རྒྱུ་ནོར་གྱི་བང་རིམ་དང་ རྟ་གདམ་ཁ་ཅན་ སྒོ་ནོར་དང་ ས་ཞིང་ཚུ་གི་རྣམ་པ་ལུ་ཨིན། འཛམ་གླིང་ནང་ལུ་ མི་ཚེ་གི་དགའ་སྤྲོ་འདི་ དཀོན་མཆོག་དང་གཅིག་ཁར་ ལོག་འོང་ནི་འདི་ཨིན།

۞ قُلْ اَؤُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِّنْ ذٰلِكُمْ ۗ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَاَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِۚ

qul a'unabbi'ukum bikhairim min żālikum, lil-lażīnattaqau ‘inda rabbihim jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa azwājum muṭahharatuw wa riḍwānum minallāh(i), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

དེ་ལས་ལེགས་ཤོམ་ག་ཅི་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ ང་གིས་ཁྱོད་ལུ་སླབ་གེ་ཟེར་སླབ། གང་ལྟར་ཡང་ ཆོས་ལུགས་ལུ་དད་པ་ཅན་ཚུ་གིས་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་དང་གཅིག་ཁར་ ཆུ་གཡུར་ཚུ་གི་འོག་ལུ་ཡོད་པའི་ལྡུམ་ར་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ཨཱལ་ལཱ་གིས་ཁོ་རའི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་མཐོངམ་ཨིན།

اَلَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اِنَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِۚ

allażīna yaqūlūna rabbanā innanā āmannā fagfir lanā żunūbanā wa qinā ‘ażāban-nār(i).

(དེ་ཡང་) ང་བཅས་རའི་གཙོ་བོ་ ང་བཅས་རང་ བདེན་པ་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཨིནམ་ལས་ ང་བཅས་ཀྱི་སྡིག་པ་ཚུ་ དགོངས་ཡངས་གནང་སྟེ་ དམྱལ་བའི་ཉེས་ཁྲིམས་ལས་ སྐྱབས་མཛད་གནང་ཟེར་ སྨོན་ལམ་བཏབ་མི་ཚུ་ཨིན།

اَلصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْمُنْفِقِيْنَ وَالْمُسْتَغْفِرِيْنَ بِالْاَسْحَارِ

aṣ-ṣābirīna waṣ-ṣādiqīna wal-qāniṭīna wal-munfiqīna wal-mustagfirīna bil-asḥār(i).

།ཡང་བཟོད་པ་ཅན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཆོས་དང་ལྡན་པ་དང་ནོར་ཟད་པ་དང་ནམ་ལངས་མ་ཤར་བའི་དུས་སུ་བཤགས་པ་གསོལ་བ་རྣམས་སོ།

شَهِدَ اللّٰهُ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَاُولُوا الْعِلْمِ قَاۤىِٕمًاۢ بِالْقِسْطِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

syahidallāhu annahū lā ilāha illā huw(a), wal-malā'ikatu wa ulul-‘ilmi qā'imam bil-qisṭ(i), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོ་ལས་ལྷག་པའི་ལྷ་མེད་ཟེར་གསལ་བསྒྲགས་འབདཝ་ཨིན། །དེ་བཞིན་དུ་དྲང་བདེན་ལ་རྒྱབ་སྐྱོར་བྱེད་པའི་ཕོ་ཉ་དང་ཤེས་ཡོན་ཅན་རྣམས་ལ་ཁོ་ལས་ལྷག་པའི་ལྷ་མེད།

اِنَّ الدِّيْنَ عِنْدَ اللّٰهِ الْاِسْلَامُ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

innad-dīna ‘indallāhil-islām(u), wa makhtalafal-lażīna ūtul-kitāba illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, wa may yakfur bi'āyātillāhi fa innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

ངོ་མ་རང་ ཨཱལ་ལཱ་དང་གཅིག་ཁར་ ཆོས་ལུགས་འདི་ ཨིསི་ལམ་ཨིན། དེབ་འདི་ ག་ལུ་བྱིན་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ དེ་ཚུ་གིས་ ཤེས་རབ་ཐོབ་པའི་ཤུལ་ལས་མ་གཏོགས་ རྩོད་པ་མ་རྐྱབ་པར་ ཁོང་གི་ནང་ན་ཕྲག་དོག་འབྱུང་མི་ལུ་བརྟེན་ཨིན། དེ་ལས་ ག་ར་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཚིག་ཚུ་ལུ་ མ་དད་པ་བསྐྱེད་པ་ཅིན་ ཨཱལ་ལཱ་འདི་ རྩིས་རྐྱབ་ནི་ལུ་ མགྱོགས་དྲགས་སྦེ་ཡོདཔ་ཨིན།

فَاِنْ حَاۤجُّوْكَ فَقُلْ اَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّٰهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ ۗوَقُلْ لِّلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْاُمِّيّٖنَ ءَاَسْلَمْتُمْ ۗ فَاِنْ اَسْلَمُوْا فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

fa'in ḥājjūka fa qul aslamtu wajhiya lillāhi wa manittaba‘an(i), wa qul lil-lażīna ūtul-kitāba wal-ummiyyīna a'aslamtum, fa'in aslamū faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā ‘alaikal-balāg(u), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ (མུ་ཧ་མཱད་) ངོས་ལེན་མ་འབད་བ་ཅིན་ ང་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་དང་ (དེ་བཟུམ་སྦེ་) ངེ་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་མི་ཚུ་ལུ་ མགུ་བསྐོར་བརྐྱབ་ཨིན།” དེ་ལས་ ཡིག་ཆ་བྱིན་མི་དང་ ཤེས་ཡོན་མེད་མི་ཚུ་ལུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ དད་པ་བསྒྱུར་ཡི་ག་ཟེར་སླབ། གལ་སྲིད་ ཁོང་གིས་ ཨིསི་ལམ་ལུ་ བསྒྱུར་བཅོས་འབད་བ་ཅིན་ ལམ་སྟོན་ཐོབ་ཡོདཔ་ཨིན་རུང་ གལ་སྲིད་ ཕྱིར་ལོག་འབད་བ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱི་འགན་ཁུར་འདི་ བརྡ་སྤྲོད་འབད་ནི་འདི་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིན། དེ་ལས་ཨཱལ་ལཱ་གིས་ཁོ་རའི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་མཐོངམ་ཨིན།

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِحَقٍّۖ وَّيَقْتُلُوْنَ الَّذِيْنَ يَأْمُرُوْنَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِۙ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

innal-lażīna yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan nabiyyīna bigairi ḥaqq(in), wa yaqtulūnal-lażīna ya'murūna bil-qisṭi minan-nās(i), fabasysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

ངེས་པར་དུ་ཨ་ལཱ་གི་ཚིག་ཚུ་ཁས་མ་ལེན་པར་ ལུང་སྟོན་པ་ཚུ་ ཐོབ་དབང་མེད་པར་ བསད་མི་དང་ མི་རིགས་ལུ་ དྲང་བདེན་འབད་དགོ་པའི་བཀའ་རྒྱ་གནང་མི་ཚུ་ བསད་མི་ཚུ་གིས་ ཁོང་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ དགའ་སྤྲོའི་གནས་ཚུལ་བྱིནམ་ཨིན།

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۖ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

དེ་ཚུ་ འཇིག་རྟེན་དང་ ཕྱི་མ་ལུ་ ལཱ་འདི་ དོན་མེད་ཨིནམ་ལས་ གྲོགས་རམ་འབད་མི་ཚུ་ མ་ཐོབ་པའི་ མི་ཚུ་ཨིན།

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُدْعَوْنَ اِلٰى كِتٰبِ اللّٰهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلّٰى فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ وَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yud‘auna ilā kitābillāhi liyaḥkuma bainahum ṡumma yatawallā farīqum minhum wa hum mu‘riḍūn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་ དེབ་ཀྱི་ཆ་ཤས་ ༼ཊོ་ར་༽ བྱིན་མི་ཚུ་ལུ་ བལྟ་མ་ཚུགས་ག? དེ་ཚུ་གི་བར་ན་ ཐག་བཅད་ནིའི་དོན་ལུ་ (གནད་དོན་) ཨཱལ་ལཱ་གི་ཀི་དེབ་ལུ་ འབོ་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ལ་ལུ་ཅིག་གིས་ ༼བདེན་པ་༽ བཀག་བཞག་པའི་སྐབས་ ཕྱིར་ལོག་འབདཝ་ཨིན།

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ اِلَّآ اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍ ۖ وَّغَرَّهُمْ فِيْ دِيْنِهِمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

Żālika bi'annahum qālū lan tamassanan nāru illā ayyāmam ma‘dūdāt(in), wa garrahum fī dīnihim mā kānū yaftarūn(a).

དེ་ཡང་ དམྱལ་བའི་མེ་གིས་ ཉིནམ་དག་པ་ཅིག་མ་གཏོགས་ ང་བཅས་ལུ་ མ་ཐུག་ཟེར་སླབ་མི་ལུ་བརྟེན་ཏེ་ཨིན་པས། ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ཀྱིས་ཆོས་ལུ་མགུ་བསྐོར་བརྐྱབས་ཏེ་ ག་ཅི་བཟུམ་སྟོན་དོ་ཡོདཔ་ཨིན་ན།

فَكَيْفَ اِذَا جَمَعْنٰهُمْ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيْهِۗ وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

fakaifa iżā jama‘nāhum liyaumil lā raiba fīh(i), wa wuffiyat kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

གལ་ཏེ་༼དེ་ལས་༽ ང་བཅས་ཀྱིས་ དོགས་པ་མེད་པའི་ཉིནམ་ལུ་ བསྡུ་སྟེ་ མི་ག་ར་ལུ་ ག་ཅི་ཐོབ་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ དེ་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ གླ་ཆ་ཡང་དག་ཅིག་ བྱིན་ཏེ་ ཁོང་ལུ་ གནོད་པ་མ་བཀལ་བ་ཅིན་ ག་དེ་སྦེ་སྨོ?

قُلِ اللّٰهُمَّ مٰلِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِى الْمُلْكَ مَنْ تَشَاۤءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاۤءُۖ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاۤءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاۤءُ ۗ بِيَدِكَ الْخَيْرُ ۗ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

qulillāhumma mālikal-mulki tu'til-mulka man tasyā'u wa tanzi‘ul-mulka mim man tasyā'(u), wa tu‘izzu man tasyā'u wa tużillu man tasyā'(u), biyadikal-khair(u), innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ དབང་ཚད་ཀྱི་བདག་པོའི་གཙོ་བོ་ ཁྱོད་ཀྱིས་དབང་ཚད་འདི་ ག་ལུ་བྱིན་དགོཔ་ཨིན་ན་ ཁྱོད་ཀྱིས་དབང་ཚད་འདི་ ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ བཏོན་བཏངམ་ཨིན།

تُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَتُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَتَرْزُقُ مَنْ تَشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

tūlijul-laila fin-nahāri wa tūlijun-nahāra fil-laili wa tukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa tukhrijul-mayyita minal-ḥayyi wa tarzuqu man tasyā'u bigairi ḥisāb(in).

ཁྱོད་ཀྱིས་མཚན་མོ་འདི་ཉིན་མོ་ནང་ལུ་བཙུགས་ཏེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཉིནམ་འདི་མཚན་མོ་ནང་ལུ་བཙུགས་ནུག། ཁྱོད་ཀྱིས་ཤི་བ་ལས་གསོན་པོ་ཚུ་བཏོན་ཏེ་ ཤི་བ་ཚུ་གསོན་པོ་ལས་བཏོན་འོང་། ཁྱོད་ཀྱིས་ ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ རྩིས་མ་རྐྱབ་པར་ བྱིནམ་ཨིན།”

لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللّٰهِ فِيْ شَيْءٍ اِلَّآ اَنْ تَتَّقُوْا مِنْهُمْ تُقٰىةً ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

lā yattakhiżil-mu'minūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), wa may yaf‘al żālika falaisa minallāhi fī syai'(in), illā an tattaqū minhum tuqāh(tan), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wa ilallāhil-maṣīr(u).

དདཔ་ཅན་ཚུ་གིས་དད་པ་མེད་མི་ཚུ་ལུ་ འགོ་ཁྲིདཔ་སྦེ་མ་འབད་བར་ དདཔ་ཅན་ཚུ་གིས་རང་གི་འགོ་ཁྲིདཔ་སྦེ་བཟོ་བཅུག། དེ་སྦེ་འབད་བ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་ལས་འཇིགས་སྣང་བསྐྱེད་མི་དེ་ལས་ ཉེན་སྲུང་འབད་ནི་འདི་མ་གཏོགས་ ༼ཐབས་ཤེས་༽ ལས་ ག་ནི་ཡང་ཐོབ་མི་ཚུགས། དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ ཁོ་རའི་ (ཉེས་ཆད་) གི་སྐོར་ལས་ ཉེན་བརྡ་འབདཝ་ཨིནམ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ལོག་འོང་ནི་འདི་ཨིན།

قُلْ اِنْ تُخْفُوْا مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ اَوْ تُبْدُوْهُ يَعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗوَيَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

qul in tukhfū mā fī ṣudūrikum au tubdūhu ya‘lamhullāh(u), wa ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ཁར་ཡོད་མི་འདི་ གསང་བ་འབད་རུང་ ཡང་ན་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་རུང་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ ངེས་པར་དུ་ཤེས་ཟེར་ སླབ་དགོ། ནམ་མཁའ་དང་ས་གཞི་ནང་ཡོད་མི་ཚུ་ཁོ་གིས་མཁྱེན། དཀོན་མཆོག་འདི་ག་ར་གུ་དབང་ཕྱུག་ཨིན།

يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُّحْضَرًا ۛوَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوْۤءٍ ۛ تَوَدُّ لَوْ اَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهٗٓ اَمَدًاۢ بَعِيْدًا ۗوَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗوَاللّٰهُ رَءُوْفٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

yauma tajidu kullu nafsim mā ‘amilat min khairim muḥḍarā(n), wa mā ‘amilat min sū'(in), tawaddu lau anna bainahā wa bainahū amadam ba‘īdā(n), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wallāhu ra'ūfum bil-‘ibād(i).

༼དྲན་དགོཔ་༽ ཉིནམ་དེ་ལུ་ མི་ག་ར་གིས་ ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ལུ་ ༼གླ་ཆ་༽ ཐོབ་འོང་། ཁོ་གིས་ ཁོ་དང་ (དེ་ཉིནམ་) གི་བར་ན་ ཐག་རིང་ཐུང་སྦོམ་ཅིག་ཡོདཔ་སྦེ་ རེ་བ་བསྐྱེད་ནུག། དེ་ལས་ཨ་ལཱ་གིས་ཁྱོད་ལུ་ཁོ་གི་(ཉེས་ཆད)གི་སྐོར་ལས་ཉེན་བརྡ་འབདཝ་ཨིན། ཨཱལ་ལཱ་འདི་ ཁོ་རའི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ལུ་ སྙིང་རྗེ་ཅན་ཅིག་ཨིན།

قُلْ اِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّوْنَ اللّٰهَ فَاتَّبِعُوْنِيْ يُحْبِبْكُمُ اللّٰهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qul in kuntum tuḥibbūnallāha fattabi‘ūnī yuḥbibkumullāhu wa yagfir lakum żunūbakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ཁྱོད་ཀྱིས་ཨཱལ་ལཱ་ལུ་དགའ་བ་ཅིན་ ངེ་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ཁྱོད་ལུ་དགའ་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱི་སྡིག་པའི་སྡིག་པ་ དགོངས་ཡངས་གནང་འོང་ཟེར་ སླབ་དགོ། ཨཱལ་ལཱ་འདི་ དགོངས་ཡངས་དང་ སྙིང་རྗེ་ཅན་ཨིན།

قُلْ اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ ۚ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْكٰفِرِيْنَ

qul aṭī‘ullāha war-rasūl(a), fa'in tawallau fa innallāha lā yuḥibbul-kāfirīn(a).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ལུ་ “ཨཱལ་ལཱ་དང་ཁོ་གི་སྐུ་ཚབ་ལུ་ཉན་དགོ།

۞ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىٓ اٰدَمَ وَنُوْحًا وَّاٰلَ اِبْرٰهِيْمَ وَاٰلَ عِمْرٰنَ عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ

innallāhaṣṭafā ādama wa nūḥaw wa āla ibrāhīma wa āla ‘imrāna ‘alal-‘ālamīn(a).

དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ མི་རིགས་ག་ར་ལས་ ཨ་དཱམ་དང་ ནོ་ཝ་ ཨིབ་རཱ་ཧམ་གྱི་བཟའ་ཚང་ དེ་ལས་ ཨིམ་རཱན་གྱི་བཟའ་ཚང་ཚུ་ གདམ་ཁ་རྐྱབ་ནུག།

ذُرِّيَّةً ۢ بَعْضُهَا مِنْۢ بَعْضٍۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۚ

Żurriyyatam ba‘ḍuhā mim ba‘ḍ(in), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

།ཞེས་བྱ་བ་ལ་བུ་གཅིག་སྟེ་དེའི་ཆ་ཤས་ནི་ཡན་ལག་གཞན་གྱི་བྱེ་བྲག་གོ། ཨཱལ་ལཱ་འདི་ ག་ར་ཉན་ཚུགས་མི་དང་ ག་ར་ཤེས་མི་ཨིན།

اِذْ قَالَتِ امْرَاَتُ عِمْرٰنَ رَبِّ اِنِّيْ نَذَرْتُ لَكَ مَا فِيْ بَطْنِيْ مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّيْ ۚ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

iż qālatimra'atu ‘imrāna rabbi innī nażartu laka mā fī baṭnī muḥarraran fataqabbal minnī, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).

༼དྲན་༽ ཨིམ་རཱན་གྱི་ཨམ་སྲུ་གིས་ ངེ་གི་གཙོ་བོ་ ང་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ མནའ་བསྐྱལ་ཡི་ ངེ་གི་མངལ་ནང་ ༼ཕྲུ་གུ་༽ ༼ཤུལ་ལས་༽ ཕྱག་ཞུ་མི་ ༼ཁྱོད་ལུ་༽ ༼ཤུལ་ལས་༽ དེ་ལས་ ང་ལས་ ༼མནའ་བསྐྱལ་༽ ངོས་ལེན་འབད་དགོ།

فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ وَضَعْتُهَآ اُنْثٰىۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْۗ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْاُنْثٰى ۚ وَاِنِّيْ سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَاِنِّيْٓ اُعِيْذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ

falammā waḍa‘athā qālat rabbi innī waḍa‘tuhā unṡā, wallāhu a‘lamu bimā waḍa‘at, wa laisaż-żakaru kal-unṡā, wa innī sammaituhā maryama wa innī u‘īżuhā bika wa żurriyyatahā minasy-syaiṭānir-rajīm(i).

དེ་འབདཝ་ལས་ མོ་གིས་ཨ་ལོ་སྐྱེས་པའི་སྐབས་ལུ་ ངེ་གི་གཙོ་བོ་ ང་གིས་བུམོ་གཅིག་སྐྱེས་ཡི་ཟེར་སླབ་ནུག དེ་འབདཝ་ད་ མོ་གིས་ག་ཅི་སྐྱེས་འོང་ག་ དཀོན་མཆོག་གིས་ ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ཤེས་ཏེ་ ཕོ་སྐྱེས་དང་ཨམ་སྲུ་འདྲ་མཉམ་མེདཔ་ཨིན། ”དེ་ལས་ང་གིས་མོ་ལུ་ མར་ཡམ་ཟེར་བའི་མིང་བྱིན་ཏེ་ མོ་དང་མོ་གི་བུ་བརྒྱུད་ཚུ་ ༼བར་འཛུལ་༽ བདུད་ཀྱི་ ༼བར་འཛུལ་༽ ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་དགོཔ་སྦེ་ ཞུ་ཡི།”

فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُوْلٍ حَسَنٍ وَّاَنْۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۖ وَّكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۗ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۚ قَالَ يٰمَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَا ۗ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

fataqabbalahā rabbuhā biqabūlin ḥasaniw wa ambatahā nabātan ḥasanā(n), wa kaffalahā zakariyyā, kullamā dakhala ‘alaihā zakariyyal-miḥrāba wajada ‘indahā rizqā(n), qāla yā maryama annā laki hāżā, qālat huwa min ‘indillāh(i), innallāha yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོ་གིས་ (ཨཱལ་ལཱ་) གིས་ ངོས་ལེན་ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ ལེན་ཞིནམ་ལས་ ཡར་རྒྱས་ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ འབག་འོང་སྟེ་ བདག་འཛིན་འཐབ་ནི་འདི་ ཟ་ཀ་རི་ཡ་ལུ་ བློ་གཏད་བསྐྱེད་ནུག། Zechariah གིས་ མི་རབ་ནང་ལུ་ ཁོ་དང་ཕྱད་པར་འཛུལཝ་ད་ ཁོ་གི་ཕྱོགས་ལུ་ བཞེས་སྒོ་མཐོངམ་ཨིན། ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ག་ཏེ་ལས་ཐོབ་ཅི་ག་ཟེར་གསུངསམ་ད། མོ་གིས་ (མར་ཡམ) གིས་ དཀོན་མཆོག་ལས་ཨིན་ཟེར་སླབ་ནུག། དོན་དངོས་ཐོག་ཨཱལ་ལཱ་གིས་ རྩིས་མ་རྐྱབ་པར་ ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ བྱིནམ་ཨིན།

هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهٗ ۚ قَالَ رَبِّ هَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۚ اِنَّكَ سَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ

hunālika da‘ā zakariyyā rabbahū qāla rabbi hab lī mil ladunka żurriyyatan ṭayyibah(tan), innaka samī‘ud-du‘ā'(i).

དེ་ཁར་ ཟེ་ཀ་རི་ཡ་གིས་ ཁོ་རའི་དཀོན་མཆོག་ལུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནུག། ཁོ་གིས་ ངེ་གི་གཙོ་བོ་ ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལས་ ང་ལུ་ བུ་བརྒྱུད་ལེགས་ཤོམ་བྱིན་གནང་ ཁྱོད་རང་ སྨོན་ལམ་བཏབ་མི་ཚུ་ ཉན་མི་ཨིན།

فَنَادَتْهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُوَ قَاۤىِٕمٌ يُّصَلِّيْ فِى الْمِحْرَابِۙ اَنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيٰى مُصَدِّقًاۢ بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَسَيِّدًا وَّحَصُوْرًا وَّنَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

fanādathul-malā'ikatu wa huwa qā'imuy yuṣallī fil-miḥrāb(i), annallāha yubasysyiruka biyaḥyā muṣaddiqam bikalimatim minallāhi wa sayyidaw wa ḥaṣūraw wa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).

དེ་ལས་ ཕོ་ཉ་ཚུ་གིས་ ཁོ་ལུ་ མི་ཧརབ་ནང་ལུ་ སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་སྐབས་ལུ་ དཀོན་མཆོག་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ ༼སྐྱེས་བའི་༽ ཡ་ཧ་ཡ་གི་ཐོག་ལས་ དགའ་སྤྲོའི་གནས་ཚུལ་ཚུ་ བརྡ་སྤྲོད་འབདཝ་ཨིན།

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّقَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ وَامْرَاَتِيْ عَاقِرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكَ اللّٰهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa qad balaganīyal-kibaru wamra'atī ‘āqir(un), qāla każālikallāhu yaf‘alu mā yasyā'(u).

ཁོ་གིས་ (ཟེ་ཀ་རི་ཡ་) ངེ་གི་གཙོ་བོ་ ང་རྒས་ཤོས་དང་ ངེ་གི་ཨམ་སྲུ་འདི་ མངལ་སྟོངམ་སྦེ་སྡོད་པའི་སྐབས་ ང་ལུ་ཨ་ལོ་ག་དེ་སྦེ་ཐོབ་ཚུགས་ག་ཟེར་སླབ་ནུག། ཁོ་གིས་ (དཀོན་མཆོག་གིས་) “དེ་སྦེ་ དཀོན་མཆོག་གིས་ ཁོ་རའི་ཐུགས་དགོངས་དང་འཁྲིལ་ཏེ་འབདཝ་ཨིན།”

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗ قَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ اِلَّا رَمْزًا ۗ وَاذْكُرْ رَّبَّكَ كَثِيْرًا وَّسَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ ࣖ

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡata ayyāmin illā ramzā(n), ważkur rabbaka kaṡīraw wa sabbiḥ bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).

ཁོ་གིས་ (ཟེ་ཁཱ་རི་ཡ་) ངེ་གི་གཙོ་བོ་ ང་ལུ་རྟགས་མཚན་ཅིག་གནང་ཟེར་གསུངས་ནུག ཁྱོད་ཀྱི་དོན་ལུ་ རྟགས་མཚན་ཅིག་འདི་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཉིནམ་གསུམ་གྱི་རིང་ལུ་ མི་ཚུ་ལུ་ རྟགས་མཚན་མ་གཏོགས་ ཁ་མ་སླབ་པར་ བཞག་དགོཔ་ཨིན།

وَاِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفٰىكِ عَلٰى نِسَاۤءِ الْعٰلَمِيْنَ

wa iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāhaṣṭafāki wa ṭahharaki waṣṭafāki ‘alā nisā'il-‘ālamīn(a).

དེ་ལས་ ༼དྲན་༽ ཕོ་ཉ་ཚུ་གིས་ ཨོ་མ་རི་ཡ་ ངོ་མ་རང་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁྱོད་གདམ་ཁ་རྐྱབ་སྟེ་ ཁྱོད་དམ་པ་བཟོ་སྟེ་ འཛམ་གླིང་ནང་ ཨམ་སྲུ་ག་ར་ལས་ ཁྱོད་མཐོ་དྲགས་སྦེ་ བཞག་ཡོདཔ་ཨིན།

يٰمَرْيَمُ اقْنُتِيْ لِرَبِّكِ وَاسْجُدِيْ وَارْكَعِيْ مَعَ الرّٰكِعِيْنَ

yā maryamuqnutī lirabbiki wasjudī warka‘ī ma‘ar-rāki‘īn(a).

ཨོ་མ་རི་ཡ། རང་གི་མགོན་པོའི་བཀའ་ལུ་ཉན་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་མི་ཚུ་དང་ཅིག་ཁར་ཕྱག་འཚལ་ལོ།”

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَ ۗوَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يُلْقُوْنَ اَقْلَامَهُمْ اَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَۖ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ

Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż yulqūna aqlāmahum ayyuhum yakfulu maryam(a), wa mā kunta ladaihim iż yakhtaṣimūn(a).

འདི་ཡང་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ལུ་ ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ གསལ་བསྒྲགས་འབད་མི་ མ་མཐོང་པའི་གནས་ཚུལ་གྱི་ཆ་ཤས་ཅིག་ཨིན། དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་འཐབ་འཛིང་འབད་བའི་སྐབས་ལུ་ ཁྱོད་ཁོང་དང་གཅིག་ཁར་མེདཔ་ཨིན།

اِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُۖ اسْمُهُ الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيْهًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ

iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāha yubasysyiruki bikalimatim minhusmuhul-masīḥu ‘īsabnu maryama wajīhan fid-dun-yā wal-ākhirati wa minal-muqarrabīn(a).

འདོན་སྤེལ།: ༢༠༡༠/༠༣/༠༣ རིག་པ།(༡) འདི་ཡང་ གཟའ་ཉི་མའི་ཉིན།

وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَّمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa yukallimun nāsa fil-mahdi wa kahlaw wa minaṣ-ṣāliḥīn(a).

དེ་ལས་ཁོ་གིས་མི་རིགས་ལུ་ ༼ག་དེམ་ཅིག་སྦེ་༽ མངལ་སྒོ་ནང་ལུ་དང་ སྦོམ་འགྱོ་བའི་སྐབས་ལུ་ ཁ་སླབ་སྟེ་ དྲང་བདེན་གྱི་གྲལ་ཁར་ཚུདཔ་ཨིན།”

قَالَتْ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ وَلَدٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكِ اللّٰهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

qālat rabbi annā yakūnu lī waladuw wa lam yamsasnī basyar(un), qāla każālikillāhu yakhluqu mā yasyā'(u), iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fayakūn(u).

མོ་གིས་ (མ་རི་ཡ་) གིས་ ངེ་གི་གཙོ་བོ་ མི་གཅིག་གིས་ཡང་ ང་ལུ་མ་འཐུ་བར་སྡོདཔ་ད་ ང་ལུ་ ཨ་ལོ་ག་དེ་སྦེ་ སྐྱེས་ཚུགས་ནི་སྨོ་ཟེར་ སླབ་ནུག། དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ ག་ཅི་ར་དགོཔ་ཨིན་ན་ བཟོཝ་ཨིན་མས། དེ་ལས་ ག་ཅི་ཅིག་ལུ་འགྱུར་སོང་ནུག།

وَيُعَلِّمُهُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۚ

wa ya‘allimuhul-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a).

དེ་ལས་ཁོ་གིས་ (ཡེ་ཤུ་ལུ་) དེབ་དང་ ཤེས་རབ་ ཊོ་ར་ དེ་ལས་ བཀའ་དྲིན་ཅན་གྱི་གནས་ཚུལ་ཚུ་སྟོན་བྱིན་ནུག།

وَرَسُوْلًا اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ اَنِّيْ قَدْ جِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۙاَنِّيْٓ اَخْلُقُ لَكُمْ مِّنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ فَاَنْفُخُ فِيْهِ فَيَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ وَاُحْيِ الْمَوْتٰى بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا تَأْكُلُوْنَ وَمَا تَدَّخِرُوْنَ ۙفِيْ بُيُوْتِكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa rasūlan ilā banī isrā'īl(a), annī qad ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, annī akhluqu lakum minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi fa'anfukhu fihi fayakūnu ṭairam bi'iżnillāh(i), wa ubarri'ul-akmaha wal-abraṣa wa uḥyil-mautā bi'iżnillāh(i), wa unabbi'ukum bimā ta'kulūna wa mā taddakhirūna fī buyūtikum, inna fī żālika la'āyatal lakum in kuntum mu'minīn(a).

འདོན་སྤེལ།: ༢༠༡༠/༠༣/༠༣ རིག་པ།(༠) འདི་ལྟར་དྲན་དུས་ངའི་སེམས་པ་འདི་ འདྲེ་རེད་འདུག ཁྱེད་དད་པ་ཅན་ཨིན་པ་ཅིན།

وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَلِاُحِلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ حُرِّمَ عَلَيْكُمْ وَجِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

wa muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa li'uḥilla lakum ba‘ḍal-lażī ḥurrima ‘alaikum wa ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

དེ་ལས་ངེ་གི་ཧེ་མ་ལས་འོང་མི་ ཊོ་ར་འདི་ དྲང་བདེན་བཟོ་མི་གཅིག་བཟུམ་སྦེ་ ཁྱོད་ལུ་བཀག་དམ་འབད་མི་གི་ཆ་ཤས་ཅིག་ ང་གིས་ཁྱོད་ལུ་ཁྲིམས་མཐུན་བཟོ་ནིའི་དོན་ལུ་ཨིན། དེ་ལས་ང་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལས་རྟགས་མཚན་ (རྫུ་འཕྲུལ་) འབག་འོང་ཡི། དེ་འབདཝ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་འཇིགས་སྣང་བསྐྱེད་དེ་ ང་ལུ་ཉན་དགོ།

اِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

དཀོན་མཆོག་འདི་ངེ་གི་གཙོ་བོ་དང་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཨིནམ་ལས་ ཕྱག་འཚལ་དགོ། འདི་ནི་དྲང་བའི་ལམ་ཡིན།”

۞ فَلَمَّآ اَحَسَّ عِيْسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ ۚ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ ۚ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

falammā aḥassa ‘īsā minhumul-kufra qāla man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāh(i), āmannā billāh(i), wasyhad bi'annā muslimūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཡེ་ཤུ་གིས་ ཁོང་གི་ (བཱ་ནི་ཨིསི་རཱཨེལ་) དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་འདི་ ཤེས་ཞིནམ་ལས་ དཀོན་མཆོག་གི་ཆོས་ལུགས་ལུ་ ག་གིས་ གྲོགས་རམ་འབད་འོང་ག་ཟེར་གསུངས་ནུག དེ་ལས་ ཧ་ཝ་རི་ཡུན་ (ཁོ་གི་དད་པ་ཅན་གྱི་ཆ་རོགས་ཚུ་གིས་) ང་བཅས་རང་ ཨ་ལཱ་གི་ (ཆོས་ལུགས་ཀྱི་) གྲོགས་རམ་འབད་མི་ཚུ་ཨིན།

رَبَّنَآ اٰمَنَّا بِمَآ اَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُوْلَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ

rabbanā āmannā bimā anzalta wattaba‘nar-rasūla faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).

ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ ཁྱོད་ཀྱིས་གསལ་བསྒྲགས་འབད་མི་ལུ་ དད་པ་བསྐྱེད་དེ་ སྐུ་ཚབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཡོདཔ་ལས་ ང་བཅས་ལུ་ དཔང་པོ་འབད་མི་ཚུ་གི་ཚོགས་པ་དང་གཅིག་ཁར་ བསྐོ་བཞག་འབད་གནང་།”

وَمَكَرُوْا وَمَكَرَ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ ࣖ

wa makarū wa makarallāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་(དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གིས་)གཡོ་སྒྱུ་འབདཝ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་གཡོ་སྒྱུ་ལུ་ ལན་སྤྲོདཔ་ཨིན། དཀོན་མཆོག་འདི་མགུ་སྐོར་གྱི་ལན་སྤྲོད་མི་བཟུམ་ཅིག་ཨིན།

اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسٰٓى اِنِّيْ مُتَوَفِّيْكَ وَرَافِعُكَ اِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَجَاعِلُ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْكَ فَوْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيْمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

iż qālallāhu yā ‘īsā innī mutawaffīka wa rāfi‘uka ilayya wa muṭahhiruka minal-lażīna kafarū wa jā‘ilul-lażīnattaba‘ūka fauqal-lażīna kafarū ilā yaumil-qiyāmah(ti), ṡumma ilayya marji‘ukum fa aḥkumu bainakum fīmā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

༼དྲན་ཤེས་༽ དེ་བསྒང་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ “ཨོ་ཡེ་ཤུ་ ང་གིས་ཁྱོད་ལུ་འབག་སྟེ་ ངེ་གི་གདོང་ཁར་འཐུ་སྟེ་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལས་ ཁྱོད་ལུ་གཙང་མ་བཟོ་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་མི་ཚུ་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལས་ མཐོཝ་སྦེ་བཟོ་ཡི།

فَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَاُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۖ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

fa ammal-lażīna kafarū fa u‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdan fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་འབད་བ་ཅིན་ འཇིག་རྟེན་དང་ ཕྱི་མའི་དུས་ལུ་ ཁོང་ལུ་ གྲོགས་རམ་འབད་མི་གཅིག་ཡང་ མ་ཐོབ་པའི་བར་ན་ ང་གིས་ ཁོང་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་དྲག་པོ་ཅིག་ བཀལ་འོང་།

وَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ ۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ

wa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum, wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

དེ་ལས་ དད་པ་བསྐྱེད་དེ་ དགེ་བའི་ལཱ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ བྱིན་རླབས་ཡང་དག་སྦེ་གནང་འོང་། དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ དགའ་མི་བཏུབ།

ذٰلِكَ نَتْلُوْهُ عَلَيْكَ مِنَ الْاٰيٰتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ

Żālika natlūhu ‘alaika minal-āyāti waż-żikril-ḥakīm(i).

དེ་སྦེ་ང་བཅས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལུ་ (མུ་ཧ་མཱད་) ཤེས་རབ་ཀྱི་ཚིག་དང་ཉེན་བརྡ་ལ་ལུ་ཅིག་བཀླགས་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

اِنَّ مَثَلَ عِيْسٰى عِنْدَ اللّٰهِ كَمَثَلِ اٰدَمَ ۗ خَلَقَهٗ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

inna maṡala ‘īsā ‘indallāhi kamaṡali ādam(a), khalaqahū min turābin ṡumma qāla lahū kun fayakūn(u).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཡེ་ཤུ་གི་འདྲ་མཚུངས་ (བཟོ་མི་) འདི་ ཨ་དཱམ་གྱི་ (བཟོ་མི་) བཟུམ་སྦེ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ཨིན། དེ་ལས་ཁོ་གིས་ཐལཝ་ལས་བཟོ་ཞིནམ་ལས་ དེ་ལས་ཁོ་གིས་ དེ་ལུ་ “འགྱུར” ཟེར་གསུངས་ནུག། དེ་ལས་ ག་ཅི་ཅིག་ལུ་འགྱུར་སོང་ནུག།

اَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْمُمْتَرِيْنَ

al-ḥaqqu mir rabbika falā takum minal-mumtarīn(a).

བདེན་པ་འདི་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལས་ཨིནམ་ལས་ ཁྱོད་(མུ་ཧ་མཱད་) དོགས་པ་ཡོད་མི་ཚུ་གི་གྲངས་སུ་མ་ཚུད།

فَمَنْ حَاۤجَّكَ فِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ اَبْنَاۤءَنَا وَاَبْنَاۤءَكُمْ وَنِسَاۤءَنَا وَنِسَاۤءَكُمْ وَاَنْفُسَنَا وَاَنْفُسَكُمْۗ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَّعْنَتَ اللّٰهِ عَلَى الْكٰذِبِيْنَ

faman ḥājjaka fīhi mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilmi faqul ta‘ālau nad‘u abnā'anā wa abnā'akum wa nisā'anā wa nisā'akum wa anfusanā wa anfusakum, ṡumma nabtahil fanaj‘al la‘natallāhi ‘alal-kāżibīn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་ཡོན་ཐོབ་པའི་ཤུལ་ལས་ ཁྱོད་ལུ་འདི་ནང་ རྩོད་བསྡུར་འབད་མི་ ག་གིས་འབད་རུང་ (མུ་ཧ་མཱད་) ཟེར་སླབ་དགོ།

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ ۚ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

inna hāżā lahuwal-qaṣaṣul-ḥaqq(u), wa mā min ilāhin illallāh(u), wa innallāha lahuwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ འདི་བདེན་པའི་ལོ་རྒྱུས་ཨིན། དཀོན་མཆོག་ལས་ལྷག་པའི་ལྷ་མེད་ ངོ་མ་རང་ དཀོན་མཆོག་འདི་ སྟོབས་ཤུགས་ཅན་དང་ ཤེས་རབ་ཅན་ཨིན།

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

fa in tawallau fa innallāha ‘alīmum bil-mufsidīn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ ཕྱིར་ལོག་འབད་བ་ཅིན་ ༼ཤེས་༽ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ངན་ལྷད་འབད་མི་ཚུ་ ཤེས་ཚུགསཔ་ཨིན།

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَاۤءٍۢ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ اَلَّا نَعْبُدَ اِلَّا اللّٰهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهٖ شَيْـًٔا وَّلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُوْلُوا اشْهَدُوْا بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi ta‘ālau ilā kalimatin sawā'im bainanā wa bainakum allā na‘buda illallāha wa lā nusyrika bihī syai'aw wa lā yattakhiża ba‘ḍunā ba‘ḍan arbābam min dūnillāh(i), fa in tawallau fa qūlusyhadū bi'annā muslimūn(a).

འདོན་སྤེལ།: ༢༠༡༠/༠༣/༠༣ རིག་པ།(༡) འདི་ཡང་ གཟའ་ཉི་མའི་ཉིན།

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَمَآ اُنْزِلَتِ التَّوْرٰىةُ وَالْاِنْجِيْلُ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِهٖۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima tuḥājjūna fī ibrāhīma wa mā unzilatit-taurātu wal-injīlu illā mim ba‘dih(ī), afalā ta‘qilūn(a).

ཀྱེ་དཔེ་ཆ་ཡི་མི། ཁྱོད་ཀྱིས་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་ཤུལ་ལས་ ཊོ་ར་དང་ བཀའ་དྲིན་ཅན་གྱི་གནས་ཚུལ་ཚུ་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་བའི་སྐབས་ ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་སྐོར་ལས་ ག་ཅི་འབད་རྩོད་པ་རྐྱབ་སྨོ? ཁྱོད་ཀྱིས་ཧ་མ་གོ་གམ།

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ حَاجَجْتُمْ فِيْمَا لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ فَلِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْمَا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

hā antum hā'ulā'i ḥājajtum fīmā lakum bihī ‘ilmun falima tuḥājjūna fīmā laisa lakum bihī ‘ilm(un), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

ཁྱོད་དེ་སྦེ་ཨིན་མས་! ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་མི་ལུ་རྩོད་པ་རྐྱབ་རུང་ ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ཤེས་མི་ལུ་ཡང་ག་ཅི་འབད་རྩོད་པ་རྐྱབ་སྨོ? ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ཤེས་པའི་སྐབས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ཤེས།

مَاكَانَ اِبْرٰهِيْمُ يَهُوْدِيًّا وَّلَا نَصْرَانِيًّا وَّلٰكِنْ كَانَ حَنِيْفًا مُّسْلِمًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa mā kāna ibrāhīmu yahūdiyyaw wa lā naṣrāniyyaw wa lākin kāna ḥanīfam muslimā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

ཨིབ་རཱ་ཧམ་འདི་ ཇིའུ་དང་ ༼ཡང་ན་༽ ཡེ་ཤུ་པ་མེན་རུང་ ཁོ་ མི་ཕྲང་ཏང་ཏ་ཅིག་ཨིནམ་མ་ཚད་ མུ་ས་ལིམ་ཅིག་ཨིནམ་མ་ཚད་ ཁོ་ ལྷ་མང་པོ་དད་པ་འབད་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ མེན།

اِنَّ اَوْلَى النَّاسِ بِاِبْرٰهِيْمَ لَلَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ وَهٰذَا النَّبِيُّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِيْنَ

inna aulan-nāsi bi'ibrāhīma lal-lażīnattaba‘ūhu wa hāżan-nabiyyu wal-lażīna āmanū, wallāhu waliyyul-mu'minīn(a).

ཨིབ་རཱ་ཧམ་དང་ཉེ་འདབས་ལུ་ཡོད་མི་ཚུ་ ཁོ་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་མི་ཚུ་དང་ ལུང་སྟོན་པ་འདི་ (མུ་ཧ་མཱད་) དེ་ལས་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ཨིན། དད་པ་ཅན་ཚུ་གི་སྲུང་སྐྱོབ་པ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཨིན།

وَدَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يُضِلُّوْنَكُمْۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

waddaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi lau yuḍillūnakum, wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

དེབ་ཀྱི་མི་ལ་ལུ་ཅིག་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ འཛོལ་བ་བཟོ་དགོ་མནོཝ་མས། དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་གིས་ ཁོང་ར་ལུ་མ་གཏོགས་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་མི་བཏུབ་ དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་གིས་ ཧ་གོ་མི་ཚུགས།

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāhi wa antum tasyhadūn(a).

ཀྱེ་དཔེ་ཆ་ཡི་མི། ཁྱོད་ཀྱིས་ (བདེན་པ་) ཤེས་པའི་སྐབས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཚིག་ཚུ་ ག་ཅི་འབད་ ངོས་ལེན་མ་འབདཝ་སྨོ?

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَلْبِسُوْنَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ

yā ahlal-kitābi lima talbisūnal-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumūnal-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn.

ཀྱེ་དཔེ་ཆ་ཡི་མི། ཁྱོད་ཀྱིས་བདེན་པ་དང་རྫུན་མ་སླ་བསྲེ་སྟེ་ བདེན་པ་ཤེས་ཏེ་ ག་ཅི་འབད་སྦ་བཞགཔ་སྨོ?

وَقَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اٰمِنُوْا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوْٓا اٰخِرَهٗ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۚ

wa qālaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi āminū bil-lażī unzila ‘alal-lażīna āmanū wajhan-nahāri wakfurū ākhirahū la‘allahum yarji‘ūn(a).

དེ་ལས་ དེབ་ཀྱི་མི་ཚུ་གི་སྡེ་ཚན་གཅིག་གིས་ ༼གཅིག་གིས་གཅིག་ལུ་༽ ཉིནམ་འགོ་བཙུགས་པའི་སྐབས་ དད་པ་ཅན་ཚུ་ལུ་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་མི་ལུ་ ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་དེ་ མཇུག་ལུ་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བར་ ལོག་འོང་ནི་གི་དོན་ལུ་ ༼དད་པ་མ་བསྐྱེད་པར་༽ ཟེར་སླབ་ནུག།

وَلَا تُؤْمِنُوْٓا اِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِيْنَكُمْ ۗ قُلْ اِنَّ الْهُدٰى هُدَى اللّٰهِ ۙ اَنْ يُّؤْتٰىٓ اَحَدٌ مِّثْلَ مَآ اُوْتِيْتُمْ اَوْ يُحَاۤجُّوْكُمْ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ قُلْ اِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللّٰهِ ۚ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ ۚ

wa lā tu'minū illā liman tabi‘a dīnakum, qul innal-hudā hudallāh(i), ay yu'tā aḥadum miṡla mā ūtītum au yuḥājjūkum ‘inda rabbikum, qul innal-faḍla biyadillāh(i), yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་ལུགས་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་མ་གཏོགས་དད་པ་མ་བསྐྱེད།” ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཟེར་སླབ་སྟེ་ “ངོ་མ་རང་ ལམ་སྟོན་འདི་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ལམ་སྟོན་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིན། ཁྱོད་ལུ་བྱིན་མི་དེ་བཟུམ་ཅིག་ མི་གཞན་ལུ་ཡང་བྱིན་འོང་ ཡང་ན་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གི་གདོང་ཁར་ ཁྱོད་ལུ་ཁས་མ་ལེན་ཟེར་ ཡིད་ཆེས་མ་བསྐྱེད།” ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཟེར་སླབ་སྟེ་ “ངོ་མ་རང་ བྱིན་རླབས་འདི་ ཨ་ལཱ་གི་ལགཔ་ནང་ཡོདཔ་ལས་ ཁོ་གིས་ ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ དེ་ལུ་བྱིནམ་ཨིན། ཨཱལ་ལཱ་འདི་ ག་ར་ཤེས་མི་ ག་ར་ཤེས་མི་ཨིན།”

يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

yakhtaṣṣu biraḥmatihī may yasyā'(u), wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

ཁོ་གིས་ ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ ཁོ་རའི་ཐུགས་རྗེ་འདི་ ཐག་བཅདཔ་ཨིན། དཀོན་མཆོག་ལུ་བྱིན་རླབས་སྦོམ་ཡོདཔ་ཨིན།

۞ وَمِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مَنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُّؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِدِيْنَارٍ لَّا يُؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَ اِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَاۤىِٕمًا ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَيْسَ عَلَيْنَا فِى الْاُمِّيّٖنَ سَبِيْلٌۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa min ahlil-kitābi man in ta'manhu bi qinṭārin yu'addīhi ilaik(a), wa minhum man in ta'manhu bidīnāril lā yu'addīhi ilaika illā mā dumta ‘alaihi qā'imā(n), żālika bi'annahum qālū laisa ‘alainā fil-ummiyyīna sabīl(un), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).

དེ་ལས་ དེབ་ཀྱི་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཁོ་ལུ་ རྒྱུ་ནོར་ལེ་ཤ་ཅིག་ བློ་གཏད་བཞག་པ་ཅིན་ ངེས་པར་དུ་ཁྱོད་ལུ་ ལོག་སྤྲོད་འོང་། དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་གི་གྲལ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཁོ་ལུ་ དངུལ་ཀྲམ་གཅིག་ བློ་གཏད་བཞག་པ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ དུས་རྒྱུན་དུ་ གཏན་གཏན་སྦེ་ མ་བཏོན་པ་ཅིན་ ཁོ་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ ལོག་མི་བྱིན། དེ་བཟུམ་འདི་ ཁོང་གིས་ “ཤེས་ཡོན་མེད་མི་ཚུ་ལུ་ ང་བཅས་ལུ་སྡིག་པ་མེད་ཟེར་སླབ་མི་ལུ་བརྟེན་ཏེ་ཨིན།” དཀོན་མཆོག་ལུ་ཤོབ་རྐྱབ་ཨིནམ་ཤེསཔ་ད་ལུ།།

بَلٰى مَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ وَاتَّقٰى فَاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

balā man aufā bi‘ahdihī wattaqā fa innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

ངོ་མ་རང་ ག་ར་གིས་ ཁས་བླངས་འབད་དེ་ ཆོས་ཅན་ཨིན་པ་ཅིན་ ངོ་མ་རང་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ ཆོས་ཅན་ཚུ་ལུ་ དགའཝ་ཨིན།

اِنَّ الَّذِيْنَ يَشْتَرُوْنَ بِعَهْدِ اللّٰهِ وَاَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيْلًا اُولٰۤىِٕكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ وَلَا يَنْظُرُ اِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna yasytarūna bi‘ahdillāhi wa aimānihim ṡamanan qalīlan ulā'ika lā khalāqa lahum fil-ākhirati wa lā yukallimuhumullāhu wa lā yanẓuru ilaihim yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

དོན་དངོས་ཐོག་ དཀོན་མཆོག་གི་ཁས་བླངས་དང་ མནའ་སྐྱེལ་ཚུ་ གོང་ཚད་ཁེ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ ཚོང་འབྲེལ་འཐབ་མི་ཚུ་ལུ་ ཕྱི་མའི་མི་ཚེ་ནང་ བགོ་བཤའ་མེདཔ་ལས་ དཀོན་མཆོག་གིས་ ཁོང་ལུ་ འཚམས་འདྲི་མི་འབད་ དེ་ལས་ མྱ་ངན་འབད་བའི་ཉིནམ་ལུ་ ཁོང་ལུ་ དོ་སྣང་ཡང་མི་འབད། ཁོང་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ཉེས་ཆད་སྡུག་བསྔལ་ཅན་ཅིག་ཨིན།

وَاِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيْقًا يَّلْوٗنَ اَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتٰبِ لِتَحْسَبُوْهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتٰبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa inna minhum lafarīqay yalwūna alsinatahum bil-kitābi litaḥsabūhu minal-kitābi wa mā huwa minal-kitāb(i), wa yaqūlūna huwa min ‘indillāhi wa mā huwa min ‘indillāh(i), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).

དེ་ལས་ བདེན་པ་སྦེ་ ཁོང་གི་གྲལ་ལས་ ལྕེ་བསྒྱིར་ཏེ་ དེབ་འདི་ལྷག་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ༼ཁོང་གིས་ལྷག་མི་འདི་༽ དེབ་འདི་གི་ཆ་ཤས་ཅིག་ཨིནམ་སྦེ་མནོ་བསམ་གཏང་བཅུག་སྟེ་ དེབ་འདི་གི་ཆ་ཤས་ཅིག་མེན་པར་ དཀོན་མཆོག་ལས་མེན་པའི་སྐབས་ལུ་ ཁོང་གིས་ དཀོན་མཆོག་ལས་ཨིན་ཟེར་སླབ་ཨིན། དཀོན་མཆོག་ལུ་ཤོབ་རྐྱབ་ཨིནམ་ཤེསཔ་ད་ལུ།།

مَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّؤْتِيَهُ اللّٰهُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُوْلَ لِلنَّاسِ كُوْنُوْا عِبَادًا لِّيْ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ كُوْنُوْا رَبَّانِيّٖنَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُوْنَ الْكِتٰبَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُوْنَ ۙ

mā kāna libasyarin ay yu'tiyahullāhul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata ṡumma yaqūla lin-nāsi kūnū ‘ibādal lī min dūnillāhi wa lākin kūnū rabbāniyyīna bimā kuntum tu‘allimūnal-kitāba wa bimā kuntum tadrusūn(a).

དེ་ལས་ དཀོན་མཆོག་གིས་ དེབ་འདི་ ཤེས་རབ་དང་ ལུང་བསྟན་གྱི་ གོ་གནས་བྱིན་མི་ཅིག་གིས་ མི་ལུ་ དཀོན་མཆོག་ལུ་ཕྱག་འཚལ་མི་མེན་པར་ ངེ་གི་ཕྱག་འཚལ་མི་སྦེ་སྡོད་ཟེར་ སླབ་མི་ཚུགས།

وَلَا يَأْمُرَكُمْ اَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلٰۤىِٕكَةَ وَالنَّبِيّٖنَ اَرْبَابًا ۗ اَيَأْمُرُكُمْ بِالْكُفْرِ بَعْدَ اِذْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ࣖ

wa lā ya'murakum an tattakhiżul-malā'ikata wan-nabiyyīna arbābā(n), aya'murukum bil-kufri ba‘da iż antum muslimūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ལུ་ ཕོ་ཉ་དང་ལུང་སྟོན་པ་ཚུ་ དཀོན་མཆོག་བཟུམ་སྦེ་བཟོ་དགོ་པའི་བཀའ་མ་གནང་། ཁྱོད་མུ་ས་ལིམ་ལུ་འགྱུར་བའི་ཤུལ་ལས་ མ་དད་པ་ལུ་འགྱུར་ཟེར་སླབ་ཅི་ག?

وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ النَّبِيّٖنَ لَمَآ اٰتَيْتُكُمْ مِّنْ كِتٰبٍ وَّحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهٖ وَلَتَنْصُرُنَّهٗ ۗ قَالَ ءَاَقْرَرْتُمْ وَاَخَذْتُمْ عَلٰى ذٰلِكُمْ اِصْرِيْ ۗ قَالُوْٓا اَقْرَرْنَا ۗ قَالَ فَاشْهَدُوْا وَاَنَا۠ مَعَكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

wa iż akhażallāhu mīṡāqan-nabiyyīna lamā ātaitukum min kitābiw wa ḥikmatin ṡumma jā'akum rasūlum muṣaddiqul limā ma‘akum latu'minunna bihī wa latanṣurunnah(ū), qāla a'aqrartum wa akhażtum ‘alā żālikum iṣrī, qālū aqrarnā, qāla fasyhadū wa ana ma‘akum minasy-syāhidīn(a).

དེ་ལས་ ༼དྲན་༽ ལུང་སྟོན་པ་ཚུ་ལས་ ཆིངས་ཡིག་ཅིག་ ཨ་ལཱ་གིས་ ལེན་པའི་སྐབས་ ང་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ ཡིག་ཆ་དང་ ཤེས་རབ་བྱིན་པའི་སྐབས་ ཁྱོད་ཀྱི་ནང་ན་ཡོད་མི་ཚུ་ བདེན་པ་སྦེ་སྟོན་མི་ སྐུ་ཚབ་ཅིག་ ཁྱོད་ཀྱི་ས་ཁར་འོང་འོང་། དཀོན་མཆོག་གིས་ ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་བཟུམ་གྱི་ཐོག་ལུ་ ང་དང་གཅིག་ཁར་ ཆིངས་ཡིག་འདི་ ངོས་ལེན་འབད་དེ་ ངོས་ལེན་འབདཝ་ཨིན་ན? ང་བཅས་ཀྱིས་ཁས་ལེན་འབད་ཡི་ཟེར་ལན་བཏབ་ནུག།། དཀོན་མཆོག་གིས་གསུངས་ནུག དེ་ལས་ཁྱེད་ཚུ་གྱིས་དཔང་པོ་འབད་ཟེར་གསུངས་ནུག།

فَمَنْ تَوَلّٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

faman tawallā ba‘da żālika fa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

།དེའི་རྗེས་སུ་སུ་ཞིག་ཕྱིར་ལོག་པ་དེ་དག་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ།

اَفَغَيْرَ دِيْنِ اللّٰهِ يَبْغُوْنَ وَلَهٗ ٓ اَسْلَمَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ طَوْعًا وَّكَرْهًا وَّاِلَيْهِ يُرْجَعُوْنَ

afagaira dīnillāhi yabgūna wa lahū aslama man fis-samāwāti wal-arḍi ṭau‘aw wa ilaihi yurja‘ūn(a).

དེ་ལས་ ག་ཅི་འབད་ ཞིང་ཁམས་དང་ ས་གཞི་ནང་ཡོད་མི་ཚུ་གིས་ ཁོ་ལུ་ མགུ་བསྐོར་བརྐྱབ་སྟེ་ ༼གཉིས་ཆ་ར་༽ དང་འདོད་དང་ བཙན་ཤེད་ཀྱི་ཐོག་ལས་ མགུ་ཏོ་བཏོག་སྟེ་ ཁོ་ལུ་རྐྱངམ་གཅིག་ ལོག་འོང་པའི་སྐབས་ ཁོང་གིས་ ཨ་ལཱ་གི་ཆོས་ལུགས་ལས་ལྷག་སྟེ་ ཆོས་ལུགས་གཞན་ཅིག་ འཚོལ་དོ་ཡོདཔ་སྨོ?

قُلْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَالنَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۖ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

qul āmannā billāhi wa mā unzila ‘alainā wa mā unzila ‘alā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum, wa naḥnu lahū muslimūn(a).

འདོན་སྤེལ།: ༢༠༡༠/༠༣/༠༣ རིག་པ།(༡) འདི་ཡང་ གཟའ་ཉི་མའི་ཉིན།

وَمَنْ يَّبْتَغِ غَيْرَ الْاِسْلَامِ دِيْنًا فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْهُۚ وَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa may yabtagi gairal-islāmi dīnan falay yuqbala minh(u), wa huwa fil-ākhirati minal khāsirīn(a).

དེ་ལས་ ག་ར་གིས་ ཨིསི་ལམ་ལས་ལྷག་པའི་ ཆོས་ལུགས་འཚོལ་མི་འདི་ ངོས་ལེན་མི་འབད་ནི་ཨིནམ་ལས་ ཕྱི་མ་ལུ་ གྱོང་རྒུད་ཕོག་མི་ཚུ་གི་གྲངས་སུ་ཚུདཔ་ཨིན།

كَيْفَ يَهْدِى اللّٰهُ قَوْمًا كَفَرُوْا بَعْدَ اِيْمَانِهِمْ وَشَهِدُوْٓا اَنَّ الرَّسُوْلَ حَقٌّ وَّجَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

kaifa yahdillāhu qauman kafarū ba‘da īmānihim wa syahidū annar-rasūla ḥaqquw wa jā'ahumul-bayyināt(u), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

དད་པ་མ་བསྐྱེད་པའི་མི་ཚུ་ དད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཤུལ་ལས་ དཀོན་མཆོག་གིས་ ག་དེ་སྦེ་ ལམ་སྟོན་འབད་ནི་ཨིན་ན་དང་ དེ་མ་ཚད་ སྐུ་ཚབ་ (མུ་ཧ་མཱད་) འདི་ ངོ་མ་རང་ ༼སྐུ་ཚབ་༽ ཨིན་མས་ཟེར་ ངོས་ལེན་འབད་དེ་ བདེན་ཁུངས་གསལ་ཏོག་ཏོ་ཚུ་ ཁོང་ལུ་འོང་ཡི་ཟེར་ཨིན་པས། ཨ་ལཱ་གིས་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་ ལམ་སྟོན་མི་འབད།

اُولٰۤىِٕكَ جَزَاۤؤُهُمْ اَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَۙ

ulā'ika jazā'uhum anna ‘alaihim la‘natallāhi wal-malā'ikati wan-nāsi ajma‘īn(a).

དེ་ཚུ་ ཁོང་གི་གསོལ་རས་འདི་ དཀོན་མཆོག་དང་ ཕོ་ཉ་ཚུ་ དེ་ལས་ མི་ག་ར་གིས་ དམོད་པ་ཕོག་ནི་ཨིན།

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚ لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَۙ

khālidīna fihā, lā yukhaffafu ‘anhumul-‘ażābu wa lā hum yunẓarūn(a).

དེ་ཚུ་ དེ་ནང་ལུ་ རྟག་པ་ཨིནམ་ལས་ ཁོང་གི་ཉེས་ཆད་འདི་ མར་ཕབ་མི་འབད་ དེ་ལས་ ཁོང་ལུ་ དུས་ཡུན་ཡང་ མ་བྱིནམ་ཨིན།

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

illal-lażīna tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū, fa'innallāha gafūrur raḥīm(un).

དེ་ལས་ འགྱོད་པ་སྐྱེད་དེ་ བཅོ་ཁ་རྐྱབ་མི་ཚུ་མ་གཏོགས་ དཀོན་མཆོག་འདི་ དགོངས་ཡངས་གནང་མི་དང་ སྙིང་རྗེ་ཅན་ཅིག་ཨིན།

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بَعْدَ اِيْمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُوْا كُفْرًا لَّنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الضَّاۤلُّوْنَ

innal-lażīna kafarū ba‘da īmānihim ṡummazdādū kufral lan tuqbala taubatuhum, wa ulā'ika humuḍ-ḍāllūn(a).

དོན་དམ་པར་དད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཤུལ་ལས་མ་དད་པ་བསྐྱེད་དེ་དད་པ་མ་བསྐྱེད་པ་ཡར་སེང་འགྱོ་བ་ཅིན་ ཁོང་གི་འགྱོད་པ་སྐྱེད་མི་འདི་ ངོས་ལེན་མི་འབད་ དེ་ལས་ དེ་ཚུ་ ལམ་འཛོལ་བ་ཚུ་ཨིན།

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَمَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْ اَحَدِهِمْ مِّلْءُ الْاَرْضِ ذَهَبًا وَّلَوِ افْتَدٰى بِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ وَّمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ ࣖ ۔

innal-lażīna kafarū wa mātū wa hum kuffārun falay yuqbala min aḥadihim mil'ul-arḍi żahabaw wa lawiftadā bih(ī), ulā'ika lahum ‘ażābun alīmuw wa mā lahum min nāṣirīn(a).

བདེན་པ་ལུ་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་པར་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་པར་ ཤི་མི་ཚུ་གིས་ འཛམ་གླིང་གསེར་གྱི་ གསེར་གྱི་རྣམ་པ་ལུ་ཡང་ ག་ཡང་ ལེན་མི་ཚུགས། དེ་ཚུ་ སྡུག་བསྔལ་ཅན་གྱི་ཉེས་ཁྲིམས་ཐོབ་སྟེ་ གྲོགས་རམ་འབད་མི་གཅིག་ཡང་ མཐོང་མི་ཚུགས།

لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتّٰى تُنْفِقُوْا مِمَّا تُحِبُّوْنَ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ

lan tanālul-birra ḥattā tunfiqū mimmā tuḥibbūn(a), wa mā tunfiqū min syai'in fa innallāha bihī ‘alīm(un).

ཁྱོད་ཀྱིས་དགའ་བའི་རྒྱུ་ནོར་ལ་ལུ་ཅིག་ ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ཐོབ་པའི་ཧེ་མ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ དགེ་བ་ཐོབ་མི་ཚུགས། ཁྱོད་ཀྱིས་ག་ཅི་ཟད་འགྲོ་བཏང་རུང་ དེ་གི་སྐོར་ལས་ ངོ་མ་རང་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ཤེས་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

۞ كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِلًّا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِلَّا مَا حَرَّمَ اِسْرَاۤءِيْلُ عَلٰى نَفْسِهٖ مِنْ قَبْلِ اَنْ تُنَزَّلَ التَّوْرٰىةُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِالتَّوْرٰىةِ فَاتْلُوْهَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

kulluṭ-ṭa‘āmi kāna ḥillal libanī isrā'īla illā mā ḥarrama isrā'īlu ‘alā nafsihī min qabli an tunazzalat-taurāh(tu), qul fa'tū bit-taurāti fatlūhā in kuntum ṣādiqīn(a).

ཟས་རིགས་ཚུ་ག་ར་ ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་བརྒྱུད་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ཁྲིམས་མཐུན་སྦེ་ཡོདཔ་ཨིན། ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཟེར་སླབ། “དེ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་བདེན་པ་བཤད་པ་ཅིན་ ཊོ་ར་འབག་འོང་སྟེ་ ལྷག་དགོ།”

فَمَنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

fa maniftarā ‘alallāhil-każiba mim ba‘di żālika fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ དེ་གི་ཤུལ་ལས་ ག་ར་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ རྫུན་གཏམ་བཟོ་མི་འདི་ དེ་ཚུ་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་ཨིན།

قُلْ صَدَقَ اللّٰهُ ۗ فَاتَّبِعُوْا مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul ṣadaqallāh(u), fattabi‘ū millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

ཟེར་ (མུ་ཧ་མཱད་) “བདེན་པ་ (དེ་ག་ར་) ཨཱལ་ལཱ་གིས་སླབ་ཨིན།” དེ་འབདཝ་ལས་ ཨིབ་རཱ་ཧམ་གྱི་ཆོས་ལུགས་ཕྲང་ཏང་ཏ་འདི་ རྗེས་སུ་འཇུག་སྟེ་ ཁོ་ ཆོས་ལུགས་མང་པོ་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་མེན།

اِنَّ اَوَّلَ بَيْتٍ وُّضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِيْ بِبَكَّةَ مُبٰرَكًا وَّهُدًى لِّلْعٰلَمِيْنَۚ

inna awwala baitiw wuḍi‘a lin-nāsi lal-lażī bibakkata mubārakaw wa hudal lil-‘ālamīn(a).

དོན་དངོས་ཐོག མི་རིགས་ཀྱི་དོན་ལུ་བཟོ་བསྐྲུན་འབད་མི་ ཁྱིམ་འགོ་དང་པ་འདི་ བཀ་ཀ་ (མེ་ཀ་) ལུ་ཡོདཔ་ད་ དེ་ཡང་ བྱིན་རླབས་ཅན་དང་ འཛམ་གླིང་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ལམ་སྟོན་ཅིག་ཨིན་མས།

فِيْهِ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ مَّقَامُ اِبْرٰهِيْمَ ەۚ وَمَنْ دَخَلَهٗ كَانَ اٰمِنًا ۗ وَلِلّٰهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ اِلَيْهِ سَبِيْلًا ۗ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

fīhi āyātum bayyinātum maqāmu ibrāhīm(a), wa man dakhalahū kāna āminā(n), wa lillāhi ‘alan-nāsi ḥijjul-baiti manistaṭā‘a ilaihi sabīlā(n), wa man kafara fa innallāha ganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).

དེ་ནང་ལུ་ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ཡོད་པའི་རྟགས་མཚན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན། ག་གིས་འཛུལ་བ་ཅིན་ (ཁྱིམ་ནང་) ཉེན་སྲུང་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ མི་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ འགན་ཁུར་འབག་དགོཔ་འདི་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཁྱིམ་ནང་ གནས་སྐོར་འབད་ནི་འདི་ཨིན། ག་གིས་ ཧ་ཇ་གི་འགན་ཁུར་འདི་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བ་ཅིན་ འཛམ་གླིང་ཆ་མཉམ་གྱི་ ཨཱལ་ལཱ་འདི་ དབང་ཚད་ཅན་ཅིག་ཨིནམ་ཤེས་དགོ།

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاللّٰهُ شَهِيْدٌ عَلٰى مَا تَعْمَلُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāh(i), wallāhu syahīdun ‘alā mā ta‘malūn(a).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ "ཨོ་ དེབ་ཀྱི་མི་ཚུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་འབད་མི་ལཱ་གི་དཔང་པོ་ཨིན་པའི་སྐབས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཚིག་ཚུ་ ག་ཅི་འབད་ ངོས་ལེན་མ་འབདཝ་སྨོ?"

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ تَبْغُوْنَهَا عِوَجًا وَّاَنْتُمْ شُهَدَاۤءُ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi lima taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana tabgūnahā ‘iwajaw wa antum syuhadā'(u), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ༼ཨོ་ ཀི་དེབ་ཀྱི་མི་ཚུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ དད་པ་ཅན་ཚུ་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ལམ་ལས་ ག་ཅི་འབད་ བཀག་ཆ་འབདཝ་སྨོ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ དཔང་པོ་འབད་བའི་སྐབས་ ༼ཨཱལ་ལཱ་གི་ལམ་༽ གཡོ་སྒྱུ་ཅན་སྦེ་ འགྱོ་དགོ་མནོཝ་ཨིན་ན? དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་འབད་མི་འདི་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ མ་ཤེསཔ་མེན།

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوْا فَرِيْقًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ يَرُدُّوْكُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ كٰفِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ū farīqam minal-lażīna ūtul-kitāba yaruddūkum ba‘da īmānikum kāfirīn(a).

ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱོད། ཁྱོད་ཀྱིས་ དེབ་འདི་བྱིན་ཡོད་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ལ་ལུ་ཅིག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་པ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་དད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཤུལ་ལས་ ངེས་པར་དུ་ཁྱོད་ལུ་ མ་དད་པ་ལུ་འགྱུར་འོང་།

وَكَيْفَ تَكْفُرُوْنَ وَاَنْتُمْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ اٰيٰتُ اللّٰهِ وَفِيْكُمْ رَسُوْلُهٗ ۗ وَمَنْ يَّعْتَصِمْ بِاللّٰهِ فَقَدْ هُدِيَ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ࣖ

wa kaifa takfurūna wa antum tutlā ‘alaikum āyātullāhi wa fīkum rasūluh(ū), wa may ya‘taṣim billāhi faqad hudiya ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

དེ་ལས་ ཁྱེད་ཆ་ཁྱབ་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཚིག་ཚུ་ལྷག་སྟེ་ ཁོ་གི་སྐུ་ཚབ་ (མུ་ཧ་མཱད་) ཁྱེད་ཀྱི་གྲལ་ཁར་ཡོད་པའི་སྐབས་ ཁྱེད་ཆ་ཁྱབ་ ག་དེ་སྦེ་ མ་དད་པ་ལུ་འགྱུར་ཡི་ག་? གང་གིས་(ཆོས་ལུགས་)ཨཱལ་ལཱ་ལུ་བརྟན་པོར་བཞག་པ་ཅིན་ ངེས་པར་དུ་ཁོ་ལུ་ ལམ་ཕྲང་ཏང་ཏ་ཅིག་ལུ་ལམ་སྟོན་འབདཝ་ཨིན།

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ حَقَّ تُقٰىتِهٖ وَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha ḥaqqa tuqātihī wa lā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).

ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱོད། མུ་ས་ལིམ་གྱི་གནས་སྟངས་ནང་མ་གཏོགས་ མ་ཤི།

وَاعْتَصِمُوْا بِحَبْلِ اللّٰهِ جَمِيْعًا وَّلَا تَفَرَّقُوْا ۖوَاذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ كُنْتُمْ اَعْدَاۤءً فَاَلَّفَ بَيْنَ قُلُوْبِكُمْ فَاَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهٖٓ اِخْوَانًاۚ وَكُنْتُمْ عَلٰى شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَاَنْقَذَكُمْ مِّنْهَا ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

wa‘taṣimū biḥablillāhi jamī‘aw wa lā tafarraqū, ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż kuntum a‘dā'an fa allafa baina qulūbikum fa aṣbaḥtum bi ni‘matihī ikhwānā(n), wa kuntum ‘alā syafā ḥufratim minan-nāri fa anqażakum minhā, każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum tahtadūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱེད་ཆ་ཁྱབ་ཀྱིས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཐགསཔ་ལུ་ བརྟན་ཏོག་ཏོ་སྦེ་བཞག་སྟེ་ ཁ་ཕྱེ་མ་འགྱོ་བར་ ཁྱེད་ཆ་ཁྱབ་ ༼མ་ཤེས་པའི་དུས་ཚོད་༽ དགྲ་སྦེ་སྡོད་པའི་སྐབས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་བྱམས་བརྩེ་འདི་ དྲན་དགོ། ཁྱོད་དེ་ལས་ཨིན། དེ་སྦེ་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ ལམ་སྟོན་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་ ཁོ་གི་བརྡ་སྤྲོད་ཚུ་ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ བཟོཝ་ཨིན།

وَلْتَكُنْ مِّنْكُمْ اُمَّةٌ يَّدْعُوْنَ اِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

waltakum minkum ummatuy yad‘ūna ilal-khairi wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkar(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

ཁྱེད་ཀྱི་གྲལ་ལས་ དགེ་བ་ལུ་འབོ་མི་ ལེགས་ཤོམ་ལུ་བཀའ་རྒྱ་གནང་མི་ དེ་ལས་ ངན་པ་ལས་བཀག་ཆ་འབད་མི་ ཚོགས་པ་ཅིག་འོང་བཅུག། དེ་ལས་དེ་ཚུ་ཁ་རྗེ་ཅན་ཚུ་ཨིན།

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ تَفَرَّقُوْا وَاخْتَلَفُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ ۙ

wa lā takūnū kal-lażīna tafarraqū wakhtalafū mim ba‘di mā jā'ahumul-bayyināt(u), wa ulā'ika lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

དེ་ལས་ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ འགྲེལ་བཤད་རྐྱབ་སྟེ་ ཁ་བྱལ་འགྱོ་སྟེ་ འཁྲུག་འཛིང་འབད་མི་ཚུ་བཟུམ་སྦེ་ མ་འབད། །དེ་དག་ནི་ཉེས་ཆད་དྲག་པོ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ།

يَّوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوْهٌ وَّتَسْوَدُّ وُجُوْهٌ ۚ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْوَدَّتْ وُجُوْهُهُمْۗ اَ كَفَرْتُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

yauma tabyaḍḍu wujūhuw wa taswaddu wujūh(un), fa ammal-lażīnaswaddat wujūhuhum, akafartum ba‘da īmānikum fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

དེ་རིང་གདོང་དཀརཔོ་འོད་མདངས་ཅན་དང་ གདོང་ནགཔོ་མུན་ནག་ཅན་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན། གདོང་གནགཔོ་མུན་ནག་ཅན་ཚུ་ལུ་འབད་བ་ཅིན་ ཁྱེད་ཀྱིས་དད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཤུལ་ལས་ ག་ཅི་འབད་དད་པ་མ་བསྐྱེད་ཡི་ག་ དེ་འབདཝ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་པའི་ཉེས་ཁྲིམས་འདི་ བྲོ་བ་མྱོང་ཟེར་སླབ་ཨིན།

وَاَمَّا الَّذِيْنَ ابْيَضَّتْ وُجُوْهُهُمْ فَفِيْ رَحْمَةِ اللّٰهِ ۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa ammal lażīnabyaḍḍat wujūhuhum fafī raḥmatillāh(i), hum fīhā khālidūn(a).

དེ་ལས་ གདོང་དཀརཔོ་སྦེ་ཡོད་མི་ཚུ་ ཨཱལ་ལཱ་གི་སྙིང་རྗེ་ནང་ལུ་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ཚུ་དེ་ནང་ལུ་རྟག་པ་ཡོདཔ་ཨིན།

تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَمَا اللّٰهُ يُرِيْدُ ظُلْمًا لِّلْعٰلَمِيْنَ

tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa mallāhu yurīdu ẓulmal lil-‘ālamīn(a).

དེ་ཚུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ལུ་ བདེན་པ་སྦེ་ བཀླགས་མི་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཚིག་ཚུ་ཨིནམ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ འཛམ་གླིང་ནང་ ༼ག་ལུ་ཡང་༽ འཛོལ་བ་འབད་ནི་གི་ རེ་བ་མེདཔ་ཨིན།

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗوَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

དེ་ལས་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ནང་ཡོད་མི་ཚུ་ག་ར་ དཀོན་མཆོག་གི་ཨིནམ་ལས་ གནད་དོན་ག་ར་ དཀོན་མཆོག་ལུ་རྐྱངམ་གཅིག་ལོག་འོང་།

كُنْتُمْ خَيْرَ اُمَّةٍ اُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ ۗ وَلَوْ اٰمَنَ اَهْلُ الْكِتٰبِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ وَاَكْثَرُهُمُ الْفٰسِقُوْنَ

kuntum khaira ummatin ukhrijat lin-nāsi ta'murūna bil-ma‘rūfi wa tanhauna ‘anil-munkari wa tu'minūna billāh(i), wa lau āmana ahlul-kitābi lakāna khairal lahum, minhumul-mu'minūna wa akṡaruhumul-fāsiqūn(a).

ཁྱོད་ཚུ་ (མུ་ས་ལིམ་ཚུ་) མི་རིགས་ཀྱི་དོན་ལུ་སྐྱེས་མི་ མི་དྲག་ཤོས་ཚུ་ཨིན། ༼ཁྱོད་ཀྱིས་༽ ལེགས་ཤོམ་འབད་ནིའི་བཀའ་རྒྱ་གནང་སྟེ་ ངན་པ་ལས་བཀག་ཆ་འབད་དེ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ལུ་བརྟེན་ཏེ་ཨིན། གལ་སྲིད་ དེབ་ཀྱི་མི་ཚུ་གིས་ དད་པ་བསྐྱེད་པ་ཅིན་ ཁོང་ལུ་ ལེགས་ཤོམ་འོང་ནི་ཨིན་པས། ཁོང་གི་གྲལ་ཁ་ལས་དད་པ་ཅན་ཚུ་ཡོད་རུང་ མང་ཤོས་རང་ མི་ངན་པ་ཚུ་ཨིན་པས།

لَنْ يَّضُرُّوْكُمْ اِلَّآ اَذًىۗ وَاِنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ يُوَلُّوْكُمُ الْاَدْبَارَۗ ثُمَّ لَا يُنْصَرُوْنَ

lay yaḍurrūkum illā ażā(n), wa iy yuqātilūkum yuwallūkumul-adbār(a), ṡumma lā yunṣarūn(a).

ཁྱོད་ལུ་གནོད་པ་ཆུང་ཀུ་ཅིག་མ་གཏོགས་ གནོད་པ་མི་བསྐྱལ། ཁྱོད་དང་འཐབ་འཛིང་འབད་བ་ཅིན་ ངེས་པར་དུ་རྒྱབ་བཤུད་རྐྱབ་སྟེ་ ཕྱིར་འཐེན་འབད་འོང་། དེ་མ་ཚད་ ཁོང་ལུ་ གྲོགས་རམ་ག་ནི་ཡང་མ་ཐོབ།

ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ اَيْنَ مَا ثُقِفُوْٓا اِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللّٰهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ الْاَنْبِۢيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ

Ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu aina mā ṡuqifū illā biḥablim minallāhi wa ḥablim minan-nāsi wa bā'ū bigaḍabim minallāhi wa ḍuribat ‘alaihimul-maskanah(tu), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnal-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

དཀོན་མཆོག་གི་ཐགཔ་(ཆོས་ལུགས་)དང་ མི་དང་གཅིག་ཁར་ ཐགཔ་(ཆིངས་ཡིག་)ལུ་ ༼འཐུད་དེ་༽ མ་གཏོགས་ ག་སྟེ་འབད་རུང་ ངོ་ཚ་གིས་ བཀབ་སྟེ་ཡོདཔ་ཨིན། ཁོང་གིས་དཀོན་མཆོག་གི་ཁྲོ་གཏུམ་ཐོབ་སྟེ་ ༼རྟག་བུ་རང་༽ སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བཀབ་སྟེ་སྡོད་ནུག། དེ་བཟུམ་འདི་ ཁོང་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཚིག་ཚུ་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བར་ ལུང་སྟོན་པ་ཚུ་ བསད་ཡོདཔ་ལས་ ཐོབ་དབང་མེད་པར་ ༼དྲང་བདེན་གྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་༽ ཡོདཔ་ཨིན། དེ་བཟུམ་ཚུ་ ངོ་རྒོལ་དང་ འགལ་བ་འབད་མི་ལུ་བརྟེན་ཏེ་ཨིན།

۞ لَيْسُوْا سَوَاۤءً ۗ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اُمَّةٌ قَاۤىِٕمَةٌ يَّتْلُوْنَ اٰيٰتِ اللّٰهِ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُوْنَ

laisū sawā'ā(n), min ahlil-kitābi ummatun qā'imatuy yatlūna āyātillāhi ānā'al-laili wa hum yasjudūn(a).

དེ་ཚུ་ ༼ཡོངས་རྫོགས་༽ གཅིག་མཚུངས་མེན། དེབ་ཀྱི་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ བདེན་པ་གི་ཚོགས་པ་ཅིག་ཡོདཔ་ད་ ཁོང་གིས་ མཚན་མོ་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཚིག་ཚུ་ལྷག་སྟེ་ ཁོང་གིས་ (ཡང་) ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ (སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་) འགྱོཝ་ཨིན།

يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِۗ وَاُولٰۤىِٕكَ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yusāri‘ūna fil-khairāt(i), wa ulā'ika minaṣ-ṣāliḥīn(a).

དེ་ཚུ་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་དང་ མཐའ་མའི་ཉིནམ་ལུ་ ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་དེ་ ལེགས་ཤོམ་ཚུ་ བཀའ་རྒྱ་གནང་སྟེ་ མ་དད་པ་ལས་ བཀག་ཆ་འབད་དེ་ དགེ་བ་མ་འདྲཝ་ཚུ་ མགྱོགས་དྲགས་སྦེ་ འབད་དགོཔ་ཨིན། ཁོང་ཚུ་ཆོས་སེམས་ཅན་ཚུ་གི་གྲངས་སུ་ཚུདཔ་ཨིན།

وَمَا يَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ يُّكْفَرُوْهُ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُتَّقِيْنَ

wa mā yaf‘alūna min khairin falay yukfarūh(u), wallāhu ‘alīmum bil-muttaqīn(a).

དེ་ལས་ཁོང་གིས་ དགེ་བའི་ལཱ་ག་ཅི་འབད་རུང་ དེ་ལུ་ ངོས་ལེན་མེདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ཨཱལ་ལཱ་འདི་ ཆོས་ཅན་ཚུ་ཤེས་མི་ཨིན།

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

innal-lażīna kafarū lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ ཁོང་རའི་རྒྱུ་ནོར་དང་ ཕྲུ་གུ་ཚུ་ཡང་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཉེས་ཁྲིམས་ལས་ ཐར་མི་ཚུགས། །དེ་དག་དམྱལ་བའི་གནས་ཡིན་པས་ན་གནས་པའོ།

مَثَلُ مَا يُنْفِقُوْنَ فِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيْحٍ فِيْهَا صِرٌّ اَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَاَهْلَكَتْهُ ۗ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّٰهُ وَلٰكِنْ اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

maṡalu mā yunfiqūna fī hāżihil-ḥayātid-dun-yā kamaṡali rīḥin fihā ṣirrun aṣābat ḥarṡa qaumin ẓalamū anfusahum fa ahlakath(u), wa mā ẓalamahumullāhu wa lākin anfusahum yaẓlimūn(a).

འཛམ་གླིང་གི་མི་ཚེ་ནང་ལུ་ ཁོང་གིས་ རྒྱུ་ནོར་གྱི་དཔེ་གཏམ་འདི་ རླུང་གིས་ གནམ་མེད་ས་མེད་ བསིལ་དྲགས་ཡོད་པའི་ རླུང་བཟུམ་ཅིག་ཨིནམ་ད་ དེ་གིས་ སྔོ་ཤིང་ཚུ་ལུ་ འབྱུང་སྟེ་ མི་ཚུ་གིས་ རང་ལུ་འཛོལ་བ་འབད་བའི་ཤུལ་ལས་ རླུང་གིས་ མེདཔ་བཏངམ་ཨིན། དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་ལུ་འཛོལ་བ་མ་མཛད་པར་ཁོང་རང་ལུ་འཛོལ་བ་འབདཝ་ཨིན།

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا بِطَانَةً مِّنْ دُوْنِكُمْ لَا يَأْلُوْنَكُمْ خَبَالًاۗ وَدُّوْا مَا عَنِتُّمْۚ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاۤءُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۖ وَمَا تُخْفِيْ صُدُوْرُهُمْ اَكْبَرُ ۗ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْاٰيٰتِ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū biṭānatam min dūnikum lā ya'lūnakum khabālā(n), waddū mā ‘anittum, qad badatil-bagḍā'u min afwāhihim, wa mā tukhfī ṣudūruhum akbar(u), qad bayyannā lakumul-āyāti in kuntum ta‘qilūn(a).

ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱོད། ཁྱོད་ཀྱི་སྒོར་སྒོར་གྱི་ཕྱི་ཁར་ཡོད་མི་ཚུ་ ཁྱོད་ཀྱི་བློ་གཏད་ཅན་སྦེ་ ཆ་རོགས་མ་བཟོ། ག་ཅི་སྨོ་ཟེར་བ་ཅིན་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ཁྱོད་ལུ་ རྟག་བུ་རང་ དཀའ་ངལ་བྱིནམ་ཨིན། ཁོང་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་འཇིག་པ་རེ་བ་བསྐྱེདཔ་ཨིན། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཁོང་གི་ཁ་ལས་ ཞེན་ཁོག་འདི་ མངོན་གསལ་བྱུང་སྟེ་ ཁོང་གི་སེམས་ཁར་ གསང་བ་འབད་མི་འདི་ དེ་ལས་ཡང་སྦོམ་སྦེ་རང་ ངན་པ་སྦེ་ཡོདཔ་ཨིན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཧ་གོ་བ་ཅིན་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ལུ་ ༼ང་བཅས་ཀྱི་༽ ཚིག་ཚུ་གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་སྟོན་ཡི།

هٰٓاَنْتُمْ اُولَاۤءِ تُحِبُّوْنَهُمْ وَلَا يُحِبُّوْنَكُمْ وَتُؤْمِنُوْنَ بِالْكِتٰبِ كُلِّهٖۚ وَاِذَا لَقُوْكُمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّاۖ وَاِذَا خَلَوْا عَضُّوْا عَلَيْكُمُ الْاَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ ۗ قُلْ مُوْتُوْا بِغَيْظِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

hā antum ulā'i tuḥibbūnahum wa lā yuḥibbūnakum wa tu'minūna bil-kitābi kullih(ī), wa iżā laqūkum qālū āmannā, wa iżā khalau ‘aḍḍū ‘alaikumul-anāmila minal-gaiẓ(i), qul mūtū bigaiẓikum, innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

ཁྱོད་འདི་ལྟར་ཡིན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་དགའ་རུང་ ཁོང་གིས་ཁྱོད་ལུ་དགའ་མ་བཏུབ་རུང་ ཁྱོད་ཀྱིས་གསུང་རབ་ག་ར་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་དོ། ཁྱོད་མཐོངམ་ད་ལུ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་ཡོད་ཟེར་སླབ་སྟེ་ ཁོང་རྐྱངམ་གཅིག་སྡོད་པའི་སྐབས་ ཁྱོད་ལུ་ ཁྲོ་གཏུམ་དང་ ཞེ་སྡང་གིས་ མཛུབ་མོ་གི་མཇུག་མ་ཚུ་ བརྡུངམ་ཨིན། ཁྱོད་ཀྱི་ཁོང་ཁྲོ་ནང་ཤི་འོང་ཟེར་སླབ། ངོ་མ་རང་ ཨཱལ་ལཱ་འདི་ སེམས་ཁར་ཤེས་མི་ཨིན།

اِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۖ وَاِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَّفْرَحُوْا بِهَا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ ࣖ

in tamsaskum ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibkum sayyi'atuy yafraḥū bihā, wa in taṣbirū wa tattaqū lā yaḍurrukum kaiduhum syai'ā(n), innallāha bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).

ཁྱོད་ཀྱིས་ལེགས་ཤོམ་ཐོབ་པ་ཅིན་ (ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་) ཁོང་ཚུ་སེམས་སྐྱོ་སྟེ་ ཁྱོད་ལུ་རྐྱེན་ངན་འབྱུང་པ་ཅིན་ དེ་ལུ་དགའ་སྤྲོ་འབྱུངམ་ཨིན། ཁྱོད་བཟོད་སྒོམ་དང་ཆོས་ཅན་ཨིན་པ་ཅིན་ ཁོང་གི་མགུ་སྐོར་གྱིས་ཁྱོད་ལུ་དཀའ་ངལ་ཕྲན་བུ་ཡང་མི་བྱིན། ངོ་མ་འབད་བ་ཅིན་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ ཁོང་གིས་འབད་མི་ལཱ་ཚུ་ ག་ར་ལུ་ ངོས་ལེན་འབདཝ་ཨིན།

وَاِذْ غَدَوْتَ مِنْ اَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِيْنَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ ۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ

wa iż gadauka min ahlika tubawwi'ul-mu'minīna maqā‘ida lil-qitāl(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) གིས་ དྲོ་པ་ ཁྱོད་རའི་བཟའ་ཚང་ཚུ་ བཞག་སྟེ་ དམག་འཁྲུག་གི་ས་སྒོ་ཚུ་ནང་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ གོ་སྒྲིག་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་ འགྱོ་བའི་སྐབས་ལུ་ དྲན་དགོ། ཨཱལ་ལཱ་འདི་ ག་ར་ཉན་ཚུགས་མི་དང་ ག་ར་ཤེས་མི་ཨིན།

اِذْ هَمَّتْ طَّۤاىِٕفَتٰنِ مِنْكُمْ اَنْ تَفْشَلَاۙ وَاللّٰهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

iż hammat-ṭā'ifatāni minkum an tafsyalā, wallāhu waliyyuhumā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལས་ ཚོགས་པ་གཉིས་ཀྱིས་ འདྲོག་བྱེལ་ལས་ ༼ཕྱིར་འཐོན་༽ འབད་ནི་གི་ རེ་བ་བསྐྱེད་པའི་སྐབས་ ཨཱལ་ལཱ་འདི་ ཁོང་གི་ གྲོགས་རམ་འབད་མི་ཨིན། དེ་འབདཝ་ལས་ དད་པ་ཅན་ཚུ་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་རྐྱངམ་གཅིག་བློ་གཏད་བཞག་བཅུག།

وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ بِبَدْرٍ وَّاَنْتُمْ اَذِلَّةٌ ۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa laqad naṣarakumullāhu bibadriw wa antum ażillah(tun), fattaqullāha la‘allakum tasykurūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཚུ་ ཞན་ཁོག་སྦེ་སྡོད་པའི་སྐབས་ བཱ་ཌར་གྱི་དམག་འཁྲུག་ནང་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ གྲོགས་རམ་འབད་ཡི། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཟེར་ འདྲོག་དགོ།

اِذْ تَقُوْلُ لِلْمُؤْمِنِيْنَ اَلَنْ يَّكْفِيَكُمْ اَنْ يُّمِدَّكُمْ رَبُّكُمْ بِثَلٰثَةِ اٰلَافٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُنْزَلِيْنَۗ

iż taqūlu lil-mu'minīna alay yakfiyakum ay yumiddakum rabbukum biṡalāṡati ālāfim minal-malā'ikati munzalīn(a).

༼དྲན་༽ ཁྱོད་ཀྱིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) དད་པ་ཅན་ཚུ་ལུ་ ༼གནམ་ལས་༽ མར་གཏང་མི་ ཕོ་ཉ་སྟོང་ཕྲག་གསུམ་གྱིས་ ཁྱོད་ལུ་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ གྲོགས་རམ་འབད་མི་འདི་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ ལངམ་སྦེ་མེདཔ་ཨིན་ན?

بَلٰٓى ۙاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا وَيَأْتُوْكُمْ مِّنْ فَوْرِهِمْ هٰذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ اٰلَافٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُسَوِّمِيْنَ

balā, in taṣbirū wa tattaqū wa ya'tūkum min faurihim hāżā yumdidkum rabbukum bikhamsati ālāfim minal-malā'ikati musawwimīn(a).

“ཡིན” (ལང)། ཁྱོད་ཀྱིས་ གློ་བུར་དུ་ ཁྱོད་ལུ་གདོང་ལེན་འབད་བའི་སྐབས་ བཟོད་སྒོམ་དང་ ཆོས་ཅན་འབད་བ་ཅིན་ དཀོན་མཆོག་གིས་ རྟགས་མཚན་གྱོན་མི་ ཕོ་ཉ་སྟོང་ཕྲག་ལྔ་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ ངེས་པར་དུ་ཆ་རོགས་འབད་འོང་།

وَمَا جَعَلَهُ اللّٰهُ اِلَّا بُشْرٰى لَكُمْ وَلِتَطْمَىِٕنَّ قُلُوْبُكُمْ بِهٖ ۗ وَمَا النَّصْرُ اِلَّا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِۙ

wa mā ja‘alahullāhu illā busyrā lakum wa litaṭma'inna qulūbukum bih(ī), wa man-naṣru illā min ‘indillāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

དེ་ལས་ ཨ་ལཱ་གིས་ དེ་ ༼རྒྱབ་སྐྱོར་བྱིན་ནི་༽ ཁྱོད་ཀྱི་ ༼རྒྱལ་ཁ་༽ གི་དོན་ལུ་ དགའ་སྤྲོའི་གནས་ཚུལ་ཅིག་སྦེ་ བཟོ་མ་བཏུབ་པས། དེ་ལས་ དེ་བཟུམ་གྱི་རྒྱལ་ཁ་འདི་ དབང་ཚད་ཅན་གྱི་ ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་ ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་ལྷག་སྟེ་ མེད།

لِيَقْطَعَ طَرَفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَوْ يَكْبِتَهُمْ فَيَنْقَلِبُوْا خَاۤىِٕبِيْنَ

liyaqṭa‘a ṭarafam minal-lażīna kafarū au yakbitahum fa yanqalibū khā'ibīn(a).

༼ཨཱལ་ལཱ་གིས་ བཱ་ཌར་གྱི་དམག་འཁྲུག་ནང་ ཁྱོད་ལུ་གྲོགས་རམ་འབད་དེ་ ཁྱོད་ལུ་གྲོགས་རམ་བྱིནམ་ཨིན་༽ ཟེར་མི་འདི་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་སྡེ་ཚན་ཅིག་ མེདཔ་བཏང་ནི་དང་ ཡང་ན་ ངོ་ཚ་ཅན་བཟོ་སྟེ་ ག་ནི་ཡང་མ་ཐོབ་པར་ ལོག་འོང་བཅུག་ནི་འདི་ཨིན།

لَيْسَ لَكَ مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ اَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَاِنَّهُمْ ظٰلِمُوْنَ

laisa laka minal-amri syai'un au yatūba ‘alaihim au yu‘ażżibahum fa innahum ẓālimūn(a).

ཁྱོད་ཀྱི་ (མུ་ཧ་མཱད་) ལུ་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁོང་གི་འགྱོད་པ་སྐྱེད་མི་འདི་ ངོས་ལེན་འབད་ནི་ཨིན་ན་ ཡང་ན་ ཉེས་ཁྲིམས་བཀལ་ནི་ཨིན་ན་ ག་ཅི་སྨོ་ཟེར་བ་ཅིན་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ འཛོལ་བ་འབད་མི་ཚུ་ཨིན།

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ يَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), yagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

དེ་ལས་ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ནང་ཡོད་མི་ཚུ་ག་ར་དཀོན་མཆོག་གི་ཨིན། ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ དགོངས་ཡངས་གནང་སྟེ་ ག་ལུ་དགོཔ་ཨིན་ན་ ཉེས་ཁྲིམས་གནངམ་ཨིན། དཀོན་མཆོག་འདི་དགོངས་ཡངས་དང་སྙིང་རྗེ་ཅན་ཨིན།

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوا الرِّبٰوٓا اَضْعَافًا مُّضٰعَفَةً ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulur-ribā aḍ‘āfam muḍā‘afah(tan), wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱོད། ཁེ་སང་འདི་ མང་སུ་མང་སུ་སྦེ་ མ་ཟ་བར་ མཐར་འཁྱོལ་འབྱུང་ནི་གི་དོན་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་འཇིགས་སྣང་བྱུང།

وَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِيْٓ اُعِدَّتْ لِلْكٰفِرِيْنَ ۚ

wattaqun-nāral latī u‘iddat lil-kāfirīn(a).

དེ་ལས་ཁྱེད་ཆ་ཁྱབ་དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་གྲ་སྒྲིག་འབད་དེ་ཡོད་མི་དམྱལ་བའི་མེ་ལས་སྲུང་།

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۚ

wa aṭī‘ullāha war-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ལུ་སྙིང་རྗེ་ཐོབ་ནིའི་དོན་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་དང་ཁོ་གི་སྐུ་ཚབ་ (མུ་ཧ་མཱད་) ལུ་ཉན་དགོ།

۞ وَسَارِعُوْٓا اِلٰى مَغْفِرَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُۙ اُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِيْنَۙ

wa sāri‘ū ilā magfiratim mir rabbikum wa jannatin ‘arḍuhas-samāwātu wal-arḍ(u), u‘iddat lil-muttaqīn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་རའི་གཙོ་བོ་ལས་ དགོངས་ཡངས་ཞུ་སྟེ་ མི་དྲང་བདེན་གྱི་དོན་ལུ་ གྲ་སྒྲིག་འབད་དེ་ཡོད་མི་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་བཟུམ་སྦེ་ ལྷ་ཡུལ་ཐོབ་ནིའི་དོན་ལུ་ མགྱོགས་པར་འགྱུར།

الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ

al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

།དེ་ཡང་སྙིང་རྗེ་ཅན་དང་དལ་ཁོམ་གཉིས་ཀ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བཀག་སྟེ་གཞན་གྱི་ནོར་འཁྲུལ་ལ་དགོངས་ཡང་གནང་མཁན་རྣམས་སོ། དཀོན་མཆོག་གིས་ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་བྱམས་པ་མཛད་དི།

وَالَّذِيْنَ اِذَا فَعَلُوْا فَاحِشَةً اَوْ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللّٰهَ فَاسْتَغْفَرُوْا لِذُنُوْبِهِمْۗ وَمَنْ يَّغْفِرُ الذُّنُوْبَ اِلَّا اللّٰهُ ۗ وَلَمْ يُصِرُّوْا عَلٰى مَا فَعَلُوْا وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wal-lażīna iżā fa‘alū fāḥisyatan au ẓalamū anfusahum żakarullāha fastagfarū liżunūbihim, wa may yagfiruż-żunūba illallāh(u), wa lam yuṣirrū ‘alā mā fa‘alū wa hum ya‘lamūn(a).

དེ་ལས་ (དེ་མ་ཚད་) བཙོག་པ་ ཡང་ན་ རང་གིས་རང་ལུ་ འཛོལ་བ་འབད་བའི་སྐབས་ (དེ་འཕྲོ་ལས་) ཨཱལ་ལཱ་དྲན་ཞིནམ་ལས་ རང་སོའི་སྡིག་པ་ དགོངས་ཡངས་ཞུ་དགོཔ་ཨིན་ དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་ལས་ལྷག་སྟེ་ སྡིག་པ་ ག་གིས་ དགོངས་ཡངས་གནང་ཚུགསཔ་སྨོ? དེ་ལས་ཁོང་གིས་ཤེས་པའི་སྐབས་ལུ་ སྡིག་པའི་ལཱ་དེ་ འཕྲོ་མཐུད་དེ་རང་ མ་འབད་བས།

اُولٰۤىِٕكَ جَزَاۤؤُهُمْ مَّغْفِرَةٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَجَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَۗ

ulā'ika jazā'uhum magfiratum mir rabbihim wa jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa ni‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་ལུ་ གསོལ་རས་འདི་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་ལས་ དགོངས་ཡངས་གནང་ནི་དང་ འོག་ལུ་ ཆུ་བོ་ཚུ་ བཞུར་མི་ ཞིང་ཁམས་ཚུ་ དེ་ནང་ རྟག་བུ་རང་ ཡོདཔ་ཨིན། ༼དེ་ཡང་༽ དགེ་བའི་ལཱ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་ བྱིན་རླབས་མཆོག་ཤོས་ཨིན།

قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ سُنَنٌۙ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

qad khalat min qablikum sunan(un), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མ་ལས་ སུན་ན་ཚུ་ འགྱོ་སྟེ་ཡོདཔ་ལས་ འཛམ་གླིང་གི་ ཟུར་ཁ་ག་ར་ནང་ འགྲུལ་སྐྱོད་འབད་དེ་ བཀག་ཆ་འབད་མི་ཚུ་གི་ མཐའ་མཇུག་ག་ཅི་ཨིན་ན་ བལྟ་དགོ།

هٰذَا بَيَانٌ لِّلنَّاسِ وَهُدًى وَّمَوْعِظَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ

hāżā bayānul lin-nāsi wa hudaw wa mau‘iẓatul lil-muttaqīn(a).

འདི་ (Quran) མི་རིགས་ག་ར་གི་དོན་ལུ་ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ གསལ་བསྒྲགས་འབད་མི་ཅིག་ཨིནམ་མ་ཚད་ དྲང་བདེན་གྱི་དོན་ལུ་ ལམ་སྟོན་དང་ བསླབ་བྱ་ཅིག་ཨིན།

وَلَا تَهِنُوْا وَلَا تَحْزَنُوْا وَاَنْتُمُ الْاَعْلَوْنَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa lā tahinū wa lā taḥzanū wa antumul-a‘launa in kuntum mu'minīn(a).

དེ་ལས་ ཁྱེད་དད་པ་ཅན་ཚུ་ཨིན་པ་ཅིན་ ཁྱེད་མཐོ་ཤོས་ཅིག་ཨིན།

اِنْ يَّمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهٗ ۗوَتِلْكَ الْاَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِۚ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاۤءَ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَۙ

iy yamsaskum qarḥun faqad massal-qauma qarḥum miṡluh(ū), wa tilkal-ayyāmu nudāwiluhā binan-nās(i), wa liya‘lamallāhul-lażīna āmanū wa yattakhiża minkum syuhadā'(u), wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

ཁྱོད་(ཨུ་ཧུད་ཀྱི་དམག་འཁྲུག་ནང་) རྨས་སྐྱོན་ཕོག་པ་ཅིན་ ཁོང་ཡང་(བཱ་ཌར་དམག་འཁྲུག་ནང་) དེ་བཟུམ་སྦེ་རྨས་སྐྱོན་ཕོག་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ དུས་ཚོད་དེ་ ༼གཟི་བརྗིད་དང་གཏོར་བཤིག་གི་༽ ང་བཅས་ཀྱིས་ མི་རིགས་ཀྱི་ནང་འཁོད་ལུ་ བསྒྱུར་བཅོས་འབད་དེ་ ༼ཁོང་གིས་ བསླབ་བྱ་ཅིག་ལྷབ་ཚུགསཔ་བཟོ་ནིའི་དོན་ལུ་༽ དེ་ལས་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ དད་པ་ཅན་ཚུ་གི་བར་ན་ ཁྱད་པར་ཕྱེ་ཚུགསཔ་བཟོ་ནིའི་དོན་ལུ་ཨིན། དེ་ལས་ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཉེས་ཅན་ཚུ་ལུ་དགའ་མི་བཏུབ།

وَلِيُمَحِّصَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَمْحَقَ الْكٰفِرِيْنَ

wa liyumaḥḥiṣallāhul-lażīna āmanū wa yamḥaqal-kāfirīn(a).

དེ་ལས་ དཀོན་མཆོག་གིས་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ ༼ཁོང་གི་སྡིག་པ་ལས་༽ གཙང་མ་བཟོ་སྟེ་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ མེདཔ་བཏང་བཅུག་ནིའི་དོན་ལུ་ཨིན།

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ جَاهَدُوْا مِنْكُمْ وَيَعْلَمَ الصّٰبِرِيْنَ

am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya‘lamillāhul-lażīna jāhadū minkum wa ya‘lamaṣ-ṣābirīn(a).

ཁྱོད་ཀྱི་ནང་འཁོད་ལུ་ འཐབ་འཛིང་འབད་མི་ཚུ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ མངོན་གསལ་མེདཔ་ལས་ བཟོད་སྒོམ་འབད་མི་ཚུ་ མངོན་གསལ་མེད་པའི་སྐབས་ ཁྱོད་ཚུ་ ལྷ་ཡུལ་ནང་འཛུལ་འོང་ཟེར་ མནོ་བསམ་གཏངམ་ཨིན་ན?

وَلَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَلْقَوْهُۖ فَقَدْ رَاَيْتُمُوْهُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ ࣖ

wa laqad kuntum tamannaunal-mauta min qabli an talqauh(u), faqad ra'aitumūhu wa antum tanẓurūn(a).

ཁྱོད་ཀྱིས་ངོ་མ་རང་ ཤི་ནི་གི་རེ་བ་བསྐྱེད་དོ་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ (ད་ལྟོ་) ཁྱོད་ཀྱིས་ངེས་པར་དུ་མཐོང་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་དཔང་པོ་འབདཝ་ཨིན།

وَمَا مُحَمَّدٌ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۗ اَفَا۟ىِٕنْ مَّاتَ اَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ ۗ وَمَنْ يَّنْقَلِبْ عَلٰى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَّضُرَّ اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗوَسَيَجْزِى اللّٰهُ الشّٰكِرِيْنَ

wa mā muḥammadun illā rasūl(un), qad khalat min qablihir-rusul(u), afa'im māta au qutilanqalabtum ‘alā a‘qābikum, wa may yanqalib ‘alā ‘aqibaihi falay yaḍurrallāha syai'ā(n), wa sayajzillāhusy-syākirīn(a).

དེ་ལས་ མུ་ཧ་མཱད་འདི་ སྐུ་ཚབ་རྐྱངམ་གཅིག་ཨིན་པས། དེ་ལས་ སྐུ་ཚབ་ལེ་ཤ་ཅིག་མ་འགྱོ་བའི་ཧེ་མ། གལ་སྲིད་ཁོ་ཤི་སོང་པ་ཅིན་ ཡང་ན་ བསད་པ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ལོག་སྟེ་འགྱོཝ་ཨིན་ན? གང་གིས་རྒྱབ་བཤུད་རྐྱབ་པ་ཅིན་ དེ་ལས་ དེ་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ གནོད་སྐྱོན་ཆུང་ཀུ་ཅིག་ཡང་མི་འབད། བཀའ་དྲིན་ཆེ་མི་ཚུ་ལུ་ ཨ་ལཱ་གིས་ གསོལ་རས་བྱིན་འོང་།

وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ اَنْ تَمُوْتَ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ كِتٰبًا مُّؤَجَّلًا ۗ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهٖ مِنْهَاۚ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الْاٰخِرَةِ نُؤْتِهٖ مِنْهَا ۗ وَسَنَجْزِى الشّٰكِرِيْنَ

wa mā kāna linafsin an tamūta illā bi'iżnillāhi kitābam mu'ajjalā(n), wa may yurid ṡawābad-dun-yā nu'tihī minhā, wa may yurid ṡawābal-ākhirati nu'tihī minhā, wa sanajzisy-syākirīn(a).

དེ་ལས་ དུས་ཚོད་གཏན་འཁེལ་བཟོ་སྟེ་ཡོད་མི་བཀའ་རྒྱ་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ དཀོན་མཆོག་གི་གནང་བ་མ་གཏོགས་ སྲོག་ལྡན་ག་ར་ཤི་མི་ཚུགས། གང་གིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་གསོལ་རས་འདོད་པ་དེ་ལུ་ང་བཅས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་གསོལ་རས་བྱིན་ནི་དང་ ག་གིས་ཚེ་ཕྱི་མའི་གསོལ་རས་འདོད་པ་ཅིན་ ཚེ་ཕྱི་མའི་གསོལ་རས་བྱིན་ནི་དང་ བཀའ་དྲིན་ཆེ་མི་ཚུ་ལུ་གསོལ་རས་བྱིན་ནི་ཨིན།

وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ

wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).

དེ་ལས་ ལུང་སྟོན་པ་ག་དེམ་ཅིག་གིས་ ཁོ་གི་(མོ་གི་) ཆོས་ཅན་གྱི་རྗེས་འཇུག་པ་ལེ་ཤ་ཅིག་དང་གཅིག་ཁར་ འཐབ་འཛིང་འབད་ཡི་ག་? དེ་ལས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ལམ་ཁར་ བྱུང་མི་ རྐྱེན་ངན་ཚུ་གིས་ ཞན་ཁོག་མ་བཟོཝ་མ་ཚད་ སེམས་ཤུགས་མ་ཆག་པར་ ༼དགྲ་ལུ་༽ མགུ་ཏོ་ཡང་ མ་བཏངམ་ཨིན་པས། དེ་ལས་དཀོན་མཆོག་གིས་བཟོད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་བྱམས་པ་འབདཝ་ཨིན།

وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَاِسْرَافَنَا فِيْٓ اَمْرِنَا وَثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

wa mā kāna qauluhum illā an qālū rabbanagfir lanā żunūbanā wa isrāfanā fī amrinā wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

དེ་ལས་ ཁོང་གི་སྐད་ཆ་ལས་ལྷག་སྟེ་ གཞན་ག་ནི་ཡང་མེན་པར་ ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ ང་བཅས་ཀྱི་སྡིག་པ་དང་ ང་བཅས་ཀྱི་ལཱ་ཚུ་ ཚད་ལས་བརྒལ་ཏེ་ དགོངས་ཡངས་གནང་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱི་གནས་སྟངས་གཞི་བཙུགས་འབད་དེ་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ གྲོགས་རམ་འབད་གནང་།

فَاٰتٰىهُمُ اللّٰهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْاٰخِرَةِ ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

fa ātāhumullāhu ṡawābad-dun-yā wa ḥusna ṡawābil-ākhirah(ti), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཨ་ལཱ་གིས་ ཁོང་ལུ་ འཛམ་གླིང་ནང་ གསོལ་རས་དང་ ཕྱི་མའི་ནང་ གསོལ་རས་ལེགས་ཤོམ་བྱིནམ་ཨིན། དེ་ལས་ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་ལུ་དཀོན་མཆོག་གིས་བྱམས་པ་མཛད་དོ།

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يَرُدُّوْكُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ul-lażīna kafarū yaruddūkum ‘alā a‘qābikum fa tanqalibū khāsirīn(a).

ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱོད། ཁྱོད་ཀྱིས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ ཉན་པ་ཅིན་ ཁོང་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ ངེས་པར་དུ་ལོག་གཏང་འོང་ (ཆོས་ལུགས་དད་པ་) དེ་ལས་ ཁྱོད་ལོག་སྟེ་ གྱོང་རྒུད་ཕོག་འོང་།

بَلِ اللّٰهُ مَوْلٰىكُمْ ۚ وَهُوَ خَيْرُ النّٰصِرِيْنَ

balillāhu maulākum, wa huwa khairun-nāṣirīn(a).

དེ་འབདཝ་ད་ ཁྱོད་ཀྱི་སྲུང་སྐྱོབ་འབད་མི་ ཨཱལ་ལཱ་རྐྱངམ་གཅིག་ཨིནམ་ལས་ གྲོགས་རམ་འབད་མི་དྲག་ཤོས་འདི་ཨིན།

سَنُلْقِيْ فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَٓا اَشْرَكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا ۚ وَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ ۗ وَبِئْسَ مَثْوَى الظّٰلِمِيْنَ

sanulqī fī qulūbil-lażīna kafarur-ru‘ba bimā asyrakū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānā(n), wa ma'wāhumun nār(u), wa bi'sa maṡwaẓ-ẓālimīn(a).

ང་བཅས་ཀྱིས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་སེམས་ཁར་ འཇིགས་སྣང་བཙུགས་ནི་ཨིན་ན? དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་གི་ལོག་འོང་ས་འདི་དམྱལ་བ་ཨིན། །ཉེས་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གནས་བཞིན་དུ་ངན་པ་དང༌།

وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّٰهُ وَعْدَهٗٓ اِذْ تَحُسُّوْنَهُمْ بِاِذْنِهٖ ۚ حَتّٰىٓ اِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَآ اَرٰىكُمْ مَّا تُحِبُّوْنَ ۗ مِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الْاٰخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۚ وَلَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad ṣadaqakumullāhu wa‘dahū iż taḥussūnahum bi'iżnih(ī), ḥattā iżā fasyiltum wa tanāza‘tum fil-amri wa ‘aṣaitum mim ba‘di mā arākum mā tuḥibbūn(a), minkum may yurīdud-dun-yā wa minkum may yurīdul-ākhirah(ta), ṡumma ṣarafakum ‘anhum liyabtaliyakum, wa laqad ‘afā ‘ankum, wallāhu żū faḍlin ‘alal-mu'minīn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཁྱོད་ལུ་དགའ་མི་འདི་ སྟོན་པའི་ཤུལ་ལས་ ཁྱོད་རང་ ཞན་ཁོག་དང་ གནད་དོན་འདི་ནང་ རྩོད་པ་རྐྱབ་སྟེ་ སྐུ་ཚབ་ཀྱི་བཀའ་ལུ་ བརྩི་མཐོང་མ་བསྐྱེད་ཚུན་ཚོད་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཁོ་གི་གནང་བ་ཐོག་ལས་ ཁོང་ཚུ་བསད་པའི་སྐབས་ དཀོན་མཆོག་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ ཁས་བླངས་འབད་མི་འདི་ གྲུབ་ཡོདཔ་ཨིན། ཁྱེད་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ འཇིག་རྟེན་འདི་ལུ་འདོད་པ་བསྐྱེད་མི་དང་ ཁྱེད་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ འཇིག་རྟེན་འདི་ལུ་འདོད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱེད་ལུ་བརྟག་དཔྱད་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་ ཁྱེད་ཚུ་ལས་ཕྱིར་འཐེན་འབད་ཡི་ དེ་འབདཝ་ད་ ཁོ་གིས་ཁྱེད་ལུ་ངོ་མ་རང་ དགོངས་ཡངས་གནང་ཡི། དེ་ལས་ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ དད་པ་ཅན་ཚུ་ལུ་ བྱིན་རླབས་ཡོདཔ་ཨིན།

۞ اِذْ تُصْعِدُوْنَ وَلَا تَلْوٗنَ عَلٰٓى اَحَدٍ وَّالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ فِيْٓ اُخْرٰىكُمْ فَاَثَابَكُمْ غَمًّا ۢبِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ اَصَابَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ

iż tuṣ‘idūna wa lā talwūna ‘alā aḥadiw war-rasūlu yad‘ūkum fī ukhrākum fa aṡābakum gammam bigammil likailā taḥzanū ‘alā mā fātakum wa lā mā aṣābakum, wallāhu khabīrum bimā taṣna‘ūn(a).

༼དྲན་༽ ཁྱོད་ཀྱིས་བྲོས་བྱོལ་འགྱོ་སྟེ་ མི་གཞན་ལུ་མ་འགྱོ་བའི་སྐབས་ ཁྱོད་ཀྱི་གཞན་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ སྐུ་ཚབ་ (མུ་ཧ་མཱད་) གིས་ ཁྱོད་ལུ་ ༼བྲོས་བྱོལ་འགྱོ་མི་སྡེ་ཚན་༽ ཟེར་སླབ་སྟེ་ ཁྱོད་ལུ་ ༼བྲོས་བྱོལ་འགྱོ་མི་སྡེ་ཚན་༽ ལུ་ སེམས་སྡུག་གི་ཐོག་ལུ་ སེམས་སྡུག་བྱིན་ཡི། ཁྱོད་ཀྱིས་ག་ཅི་འབདཝ་ཨིན་ན་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་བལྟ་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

ثُمَّ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ الْغَمِّ اَمَنَةً نُّعَاسًا يَّغْشٰى طَۤاىِٕفَةً مِّنْكُمْ ۙ وَطَۤاىِٕفَةٌ قَدْ اَهَمَّتْهُمْ اَنْفُسُهُمْ يَظُنُّوْنَ بِاللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ ۗ يَقُوْلُوْنَ هَلْ لَّنَا مِنَ الْاَمْرِ مِنْ شَيْءٍ ۗ قُلْ اِنَّ الْاَمْرَ كُلَّهٗ لِلّٰهِ ۗ يُخْفُوْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ مَّا لَا يُبْدُوْنَ لَكَ ۗ يَقُوْلُوْنَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هٰهُنَا ۗ قُلْ لَّوْ كُنْتُمْ فِيْ بُيُوْتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِيْنَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ اِلٰى مَضَاجِعِهِمْ ۚ وَلِيَبْتَلِيَ اللّٰهُ مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

Ṡumma anzala ‘alaikum mim ba‘dil-gammi amanatan nu‘āsay yagsyā ṭā'ifatam minkum, wa ṭā'ifatun qad ahammathum anfusuhum yaẓunnūna billāhi gairal-ḥaqqi ẓanal-jāhiliyyah(ti), yaqūlūna hal lanā minal-amri min syai'(in), qul innal-amra kullahū lillāh(i), yukhfūna fī anfusihim mā lā yubdūna lak(a), yaqūlūna lau kāna lanā minal-amri syai'um mā qutilnā hāhunā, qul lau kuntum fī buyūtikum labarazal-lażīna kutiba ‘alaihimul-qatlu ilā maḍāji‘ihim, wa liyabtaliyallāhu mā fī ṣudūrikum wa liyumaḥḥiṣa mā fī qulūbikum, wallāhu ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཚུ་ སེམས་སྡུག་གིས་ མནར་གཅོད་འབད་བའི་ཤུལ་ལས་ ཁོ་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ བདེ་འཇགས་ཀྱི་ ཚོར་སྣང་ཅིག་ བཏང་འོང་། དེ་ཚུ་གིས་ མ་ཤེས་པའི་བསམ་ཚུལ་སྦེ་ ཨ་ལཱ་གི་སྐོར་ལས་ བདེན་པ་མེན་མི་འདི་ མནོ་བསམ་གཏངམ་ཨིན། གནད་དོན་འདི་ནང་ང་བཅས་ཀྱིས་ག་ཅིས་འབད་ཚུགས་ག་ཟེར་སླབས་ནུག།། ༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཟེར་སླབ་སྟེ་ “ངོ་མ་རང་ གནད་དོན་ག་ར་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ལག་པར་ཡོདཔ་ཨིན།” ཁྱེད་ལུ་གསལ་སྟོན་མ་འབད་མི་འདི་ཁོང་རའི་སེམས་ནང་སྦ་བཞགཔ་ཨིན།། དེ་ལས་ ཁོང་གིས་ གནད་དོན་འདི་ནང་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ག་ཅི་ཡང་ འབད་ཚུགས་པ་ཅིན་ ང་བཅས་ནཱ་ལུ་ བསད་མ་ཚུགས་ཟེར་ སླབ་ནུག། ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱིམ་ནང་སྡོད་རུང་ བསད་དེ་ཤི་དགོ་པའི་བཀའ་རྒྱ་གནང་མི་ཚུ་ བསད་སའི་ས་ཁོངས་ནང་ འགྱོ་ཡི་ཟེར་ སླབ་དགོ། དཀོན་མཆོག་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་ཨོམ་ནང་ལུ་ཡོད་མི་འདི་བརྟག་དཔྱད་འབད་ནི་དང་ ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ཁར་ཡོད་མི་འདི་ གཙང་མ་བཟོ་ནིའི་དོན་ལུ་ཨིན། དེ་ལས་ཨཱལ་ལཱ་འདི་སེམས་ཤེས་མི་ཨིན།

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۙ اِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوْا ۚ وَلَقَدْ عَفَا اللّٰهُ عَنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ

innal-lażīna tawallau minkum yaumal-taqal-jam‘ān(i), innamastazallahumusy-syaiṭānu biba‘ḍi mā kasabū, wa laqad ‘afallāhu ‘anhum, innallāha gafūrun ḥalīm(un).

ཁྱེད་ཀྱི་གྲལ་ལས་ དབང་ཚད་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ འཕྱད་པའི་སྐབས་ ༼དམག་འཁྲུག་༽ འབྱུང་པའི་སྐབས་ ཕྱི་ཁར་འགྱོ་མི་ཚུ་ ངོ་མ་རང་ བདུད་ཀྱིས་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་སྟེ་ འཛོལ་བ་༼སྡིག་པ་༽ ལ་ལུ་ཅིག་ ༼ཧེ་མ་༽ འབད་ཡོདཔ་ལས་ དེ་འབདཝ་ད་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ ངོ་མ་རང་ ཁོང་ལུ་ དགོངས་ཡངས་གནང་ཡི། ངོ་མ་རང་ ཨཱལ་ལཱ་འདི་ དགོངས་ཡངས་གནང་མི་དང་ སྙིང་རྗེ་ཅན་ཅིག་ཨིན།

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَقَالُوْا لِاِخْوَانِهِمْ اِذَا ضَرَبُوْا فِى الْاَرْضِ اَوْ كَانُوْا غُزًّى لَّوْ كَانُوْا عِنْدَنَا مَا مَاتُوْا وَمَا قُتِلُوْاۚ لِيَجْعَلَ اللّٰهُ ذٰلِكَ حَسْرَةً فِيْ قُلُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takūnū kal-lażīna kafarū wa qālū li'ikhwānihim iżā ḍarabū fil-arḍi au kānū guzzal lau kānū ‘indanā mā mātū wa mā qutilū, liyaj‘alallāhu żālika ḥasratan fī qulūbihim, wallāhu yuḥyī wa yumīt(u), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱོད། དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གིས་ འཛམ་གླིང་ནང་ འགྲུལ་སྐྱོད་འབད་བའི་སྐབས་དང་ དམག་རྐྱབ་པའི་སྐབས་ སྤུན་ཆ་ཚུ་ལུ་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ང་བཅས་དང་གཅིག་ཁར་སྡོད་པ་ཅིན་ ཤི་ནི་དང་ བསད་ནི་མེདཔ་འོང་ཟེར་སླབ་མི་བཟུམ་སྦེ་མ་འབད། (By saying) དེ་ཡང་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ ཁོང་གི་སེམས་ཁར་ འགྱོད་པ་སྐྱེད་བཅུག་དགོཔ་ལས་ཨིན། དཀོན་མཆོག་གིས་མི་ཚེ་དང་འཆི་བ་བྱིནམ་ཨིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་འབད་མི་ཚུ་ག་ར་མཐོང་མི་དཀོན་མཆོག་ཨིན།

وَلَىِٕنْ قُتِلْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ

wa la'in qutiltum fī sabīlillāhi au muttum lamagfiratum minallāhi wa raḥmatun khairum mimmā yajma‘ūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ལམ་ཁར་ འགྱེལ་སོང་པ་ཅིན་ ཡང་ན་ ཤི་སོང་པ་ཅིན་ ཨཱལ་ལཱ་གི་དགོངས་ཡངས་དང་ ཁོ་གི་སྙིང་རྗེ་འདི་ ཁོང་གིས་ བསྡུ་བསྒྱོམ་འབད་མི་ལས་ ལེགས་ཤོམ་ཨིན།

وَلَىِٕنْ مُّتُّمْ اَوْ قُتِلْتُمْ لَاِلَى اللّٰهِ تُحْشَرُوْنَ

wa la'im muttum au qutiltum la'ilallāhi tuḥsyarūn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཤི་བ་ཅིན་ ཡང་ན་ འགྱེལ་འགྱོ་བ་ཅིན་ ཁྱོད་ཨ་ལཱ་ལུ་བསྡུ་འོང་།

فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ

fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཨ་ལཱ་གི་སྙིང་རྗེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ (མུ་ཧ་མཱད་) ཁོང་ལུ་ འཇམ་པོ་སྦེ་སྤྱོད་དགོ། ཁྱོད་རང་ རྩུབ་པོ་དང་ སེམས་ཤུགས་ཅན་སྦེ་ འགྱོ་དགོ་པ་ཅིན་ ཁོང་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་མཐའ་འཁོར་ལས་ ཐག་རིང་སར་ བཞག་འོང་། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་ལུ་དགོངས་ཡངས་གནང་སྟེ་ དགོངས་ཡངས་གནང་བཅུག་སྟེ་ གནད་དོན་འདི་གི་སྐོར་ལས་ ཁོང་དང་གཅིག་ཁར་གྲོས་བསྟུན་འབད་དགོ། དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ སེམས་ཐག་བཅད་ཚར་བའི་ཤུལ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ བློ་གཏད་བཞག། ངོ་མ་རང་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ བློ་གཏད་ཅན་ཚུ་ལུ་དགའཝ་ཨིན།

اِنْ يَّنْصُرْكُمُ اللّٰهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۚ وَاِنْ يَّخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِيْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

iy yanṣurkumullāhu falā gāliba lakum, wa iy yakhżulkum faman żal-lażī yanṣurukum mim ba‘dih(ī), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

གལ་ཏེ་ཨཱལ་ལཱ་གིས་ཁྱོད་ལུ་གྲོགས་རམ་འབད་བ་ཅིན་ ཁྱོད་ལུ་མི་གཅིག་གིས་ཡང་ཕམ་མི་ཚུགས། དེ་འབདཝ་ལས་ དད་པ་ཅན་ཚུ་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་རྐྱངམ་གཅིག་བློ་གཏད་བཞག་བཅུག།

وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّغُلَّ ۗوَمَنْ يَّغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ تُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa mā kāna linabiyyin ay yagull(a), wa may yaglul ya'ti bimā galla yaumal-qiyāmah(ti), ṡumma tuwaffā kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

དེ་ལས་ལུང་སྟོན་པ་གིས་ མགོ་སྐོར་རྐྱབ་མི་ཚུགས། ག་གིས་མགོ་སྐོར་རྐྱབ་པ་ཅིན་ ངེས་པར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཉིནམ་ལུ་ ཁོ་གིས་མགོ་སྐོར་རྐྱབ་མི་འདི་འབག་འོང་འོང་། དེ་ལས་མི་རེ་རེ་བཞིན་དུ་ལུ་ ཁོང་རང་གིས་འབད་མི་ལཱ་དང་བསྟུན་ཏེ་ གསོལ་རས་ཡང་དག་པ་བྱིན་ཏེ་ ཁོང་ལུ་འཛོལ་བ་མི་འབྱུང་།

اَفَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَ اللّٰهِ كَمَنْۢ بَاۤءَ بِسَخَطٍ مِّنَ اللّٰهِ وَمَأْوٰىهُ جَهَنَّمُ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

afamanittaba‘a riḍwānallāhi kamam bā'a bisakhaṭim minallāhi wa ma'wāhu jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u),

དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་དགའ་བ་ལུ་རྗེས་སུ་འཇུག་མི་འདི་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ཁྲོ་གཏུམ་དང་ དམྱལ་བ་ནང་ལུ་ ཁོ་རའི་ས་གནས་དང་གཅིག་ཁར་ ལོག་འོང་མི་གཅིག་ཨིན་ན? འདི་ཡང་ ལོག་འོང་ནི་གི་ས་སྒོ་འདི་ ཐོབ་དོ་བཟུམ་སྦེ་ ངན་པ་ཅིག་ཨིན།

هُمْ دَرَجٰتٌ عِنْدَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌ ۢبِمَا يَعْمَلُوْنَ

hum darajātun ‘indallāh(i), wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

ཁོང་གི་ (གནས་རིམ་) འདི་ ཨཱལ་ལཱ་དང་གཅིག་ཁར་ གནས་རིམ་བཟོ་སྟེ་ཡོདཔ་ད་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོང་གིས་ ག་ཅི་འབདཝ་ཨིན་ན་ མཐོང་ཚུགསཔ་ཨིན།

لَقَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ بَعَثَ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَۚ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

laqad mannallāhu ‘alal-mu'minīna iż ba‘aṡa fīhim rasūlam min anfusihim yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmah(ta), wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).

འདི་ཡང་ དཀོན་མཆོག་གིས་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཟེར་ཞུ་ནི་ཨིན། དེ་བསྒང་ དཀོན་མཆོག་གིས་ ཁོང་གི་ནང་ལས་ སྐུ་ཚབ་ཅིག་ མུ་ཧ་མཱད་བཏང་སྟེ་ ཁོང་གི་ཚིག་ཚུ་ལྷག་སྟེ་ སེམས་ཅན་ཚུ་ གཙང་མ་བཟོ་སྟེ་ ཀི་དེབ་དང་ ཤེས་རབ་ཚུ་ སྟོན་བྱིན་ཡོདཔ་ཨིན།

اَوَلَمَّآ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَدْ اَصَبْتُمْ مِّثْلَيْهَاۙ قُلْتُمْ اَنّٰى هٰذَا ۗ قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اَنْفُسِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

awa lammā aṣābatkum muṣībatun qad aṣabtum miṡlaihā, qultum annā hāżā, qul huwa min ‘indi anfusikum, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ག་ཅི་འབད་ (ཡ་མཚན་ཅན་) རྐྱེན་ངན་ཅིག་གིས་ ༼ཨུ་ཧུད་ཀྱི་དམག་འཁྲུག་ནང་ ཕམ་སོངཔ་༽ རྐྱེན་ངན་གཉིས་སྦེ་ ༼བཱ་ཌར་དམག་འཁྲུག་ནང་ ཁྱོད་རའི་དགྲ་ཚུ་ལུ་༽ འབྱུང་པའི་སྐབས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ འདི་(ཕམ་ཁ་) ག་ཏེ་ལས་འོང་ཡི་ག་ཟེར་ སླབ་དོ་ཡོདཔ་སྨོ?” ཁྱོད་ཀྱི་(ནོར་འཁྲུལ་)ལས་བྱུང་ཡི་ཟེར་སླབ།” ངོ་མ་རང་ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ ག་ར་འབད་ཚུགསཔ་ཨིན།

وَمَآ اَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِ فَبِاِذْنِ اللّٰهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ

wa mā aṣābakum yaumal-taqal-jam‘āni fa bi'iżnillāhi wa liya‘lamal-mu'minīn(a).

དེ་ལས་ ཁྱོད་ལུ་ དམག་སྡེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ འཛོམས་འདུ་འཐོན་པའི་སྐབས་ ག་ཅི་འབྱུང་འོང་ག་ དེ་ ཨཱལ་ལཱ་གི་གནང་བ་དང་འཁྲིལ་ཏེ་ ཨཱལ་ལཱ་གིས་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་ ༼བདེན་པ༽ ག་ཨིན་ན་ བརྟག་དཔྱད་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་ཨིན།

وَلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ نَافَقُوْا ۖوَقِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا قَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوِ ادْفَعُوْا ۗ قَالُوْا لَوْ نَعْلَمُ قِتَالًا لَّاتَّبَعْنٰكُمْ ۗ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَىِٕذٍ اَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْاِيْمَانِ ۚ يَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِهِمْ مَّا لَيْسَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُوْنَۚ

wa liya‘lamal-lażīna nāfaqū, wa qīla lahum ta‘ālau qātilū fī sabīlillāhi awidfa‘ū, qālū lau na‘lamu qitālal lattaba‘nākum, hum lil-kufri yauma'iżin aqrabu minhum lil-īmān(i), yaqūlūna bi'afwāhihim mā laisa fī qulūbihim, walllāhu a‘lamu bimā yaktumūn(a).

དེ་ལས་ རྫུན་མ་ཚུ་ བརྟག་དཔྱད་འབད་ནིའི་དོན་ལུ་ ཁོང་ལུ་ འོང་ཞིནམ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་གི་ལམ་ཁར་ འཐབ་འཛིང་འབད་ ཡང་ན་ ཁྱོད་རང་ ཉེན་སྲུང་འབད་ཟེར་ སླབ་ཨིན། ང་བཅས་ཀྱིས་ འཐབ་འཛིང་ཤེས་པ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་འོང་ཟེར་ སླབ་ནུག། དེ་བསྒང་ཁོང་ཚུ་དད་པ་ལས་ལྷག་སྟེ་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་པའི་ཉེ་འདབས་ལུ་སྡོད་ནུག། སེམས་ཀྱི་ནང་དོན་དང་མ་མཐུན་པ་ཁ་གིས་སླབ་ཨིན། དེ་ལས་ཁོང་གིས་ག་ཅི་གསང་བ་འབདཝ་ཨིན་ན་ དཀོན་མཆོག་གིས་ལེགས་ཤོམ་སྦེ་ཤེས།

اَلَّذِيْنَ قَالُوْا لِاِخْوَانِهِمْ وَقَعَدُوْا لَوْ اَطَاعُوْنَا مَا قُتِلُوْا ۗ قُلْ فَادْرَءُوْا عَنْ اَنْفُسِكُمُ الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

al-lażīna qālū li'ikhwānihim wa qa‘adū lau aṭā‘ūnā mā qutilū, qul fadra'ū ‘an anfusikumul-mauta in kuntum ṣādiqīn(a).

༼དེ་ཚུ་༽ ཁོང་རའི་སྤུན་ཆ་ཚུ་ལུ་སླབ་སྟེ་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་དམག་ནང་མ་འགྱོ་བ་ཅིན་ ང་བཅས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་པ་ཅིན་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་བསད་མི་བཏུབ་ཟེར་སླབ་མི་ཚུ་ཨིན། ཁྱོད་མི་དྲང་བདེན་གྱི་མི་ཨིན་པ་ཅིན་ ཁྱོད་ལས་འཆི་བ་དེ་བཀག་ཟེར་སླབ།

وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ قُتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَمْوَاتًا ۗ بَلْ اَحْيَاۤءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُوْنَۙ

wa lā taḥsabannal-lażīna qutilū fī sabīlillāhi amwātā(n), bal aḥyā'un 'inda rabbihim yurzaqūn(a).

དེ་ལས་དཀོན་མཆོག་གི་ལམ་ལུ་འགྱོ་མི་ཚུ་ཤི་སོང་ཡི་ཟེར་ནམ་ཡང་མ་མནོ། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་ཁོང་ཚོའི་གཙོ་བོ་དང་མཉམ་དུ་འཚོ་བའི་འཚོ་བ་ཐོབ་བཞིན་ཡོད།

فَرِحِيْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۙ وَيَسْتَبْشِرُوْنَ بِالَّذِيْنَ لَمْ يَلْحَقُوْا بِهِمْ مِّنْ خَلْفِهِمْ ۙ اَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۘ

fariḥīna bimā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa yastabsyirūna bil-lażīna lam yalḥaqū bihim min khalfihim, allā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོ་ལུ་གནང་མི་ བྱིན་རླབས་ལུ་ དགའ་སྤྲོ་བྱུང་ཡོདཔ་མ་ཚད་ ཁོང་གི་རྗེས་སུ་མ་འབྲང་མི་ ད་ལྟོ་ཡང་ རྒྱབ་ཁར་ལུས་མི་ཚུ་ལུ་ དགའ་སྤྲོ་བྱུང་སྟེ་ ཁོང་ལུ་ འདྲོག་བྱེལ་མེདཔ་ལས་ ཁོང་གི་སེམས་ཁར་ སེམས་མ་དགའ་བར་སྡོད་ནུག།

۞ يَسْتَبْشِرُوْنَ بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَفَضْلٍۗ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

yastabsyirūna bini‘matim minallāhi wa faḍl(in), wa annallāha lā yuḍī‘u ajral-mu'minīn(a).

དཀོན་མཆོག་གི་བྱིན་རླབས་དང་གསོལ་རས་ལུ་དགའ་སྤྲོ་འབྱུངམ་ཨིན། དངོས་གནས་ཨཱལ་ལཱ་ཡིས་དད་པ་ཅན་གྱི་གསོལ་རས་འཕྲོ་བརླག་མི་གཏོང་།

اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ

al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).

༼དེ་ཡང་༽ ༼ཨུ་ཧུད་ཀྱི་དམག་འཁྲུག་ནང་༽ རྨ་སྐྱོན་བྱུང་པའི་ཤུལ་ལས་ ༼ཨཱལ་ལཱ་དང་ཁོ་གི་སྐུ་ཚབ་ཀྱི་བཀའ་ལུ་ཉན་མི་༽ ཚུ་ཨིན། དེ་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ དགེ་བ་དང་ཆོས་ཅན་ཚུ་ལུ་ གསོལ་རས་སྦོམ་ཐོབ་ཨིན།

اَلَّذِيْنَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ اِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوْا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ اِيْمَانًاۖ وَّقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكِيْلُ

al-lażīna qāla lahumun-nāsu innan-nāsa qad jama‘ū lakum fakhsyauhum fa zādahum īmānā(n), wa qālū ḥasbunallāhu wa ni‘mal-wakīl(u).

འདོན་སྤེལ།: ༢༠༡༠/༠༣/༠༣ རིག་པ།(༡) འདི་ཡང་ གྱིས་ བཤད་ནུག འདི་ཡང་ གྱིས་ བཤད་ནུག འདི་ཡང་ གྱིས་ བཤད་ནུག

فَانْقَلَبُوْا بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَفَضْلٍ لَّمْ يَمْسَسْهُمْ سُوْۤءٌۙ وَّاتَّبَعُوْا رِضْوَانَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَظِيْمٍ

fanqalabū bi ni‘matim minallāhi wa faḍlil lam yamsashum sū'(un), wattaba‘ū riḍwānallāh(i), wallahu żū faḍlin ‘aẓīm(in).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ ཨཱལ་ལཱ་གི་བྱིན་རླབས་དང་ བྱམས་བརྩེ་དང་གཅིག་ཁར་ ལོག་འོང་དོ་ཡོདཔ་ལས་ ཁོང་ལུ་ རྐྱེན་ངན་ག་ནི་ཡང་མ་བྱུང་པར་ ཨཱལ་ལཱ་གི་དགའ་སྤྲོ་ལུ་ རྗེས་སུ་འཇུག་དོ་ཡོདཔ་ཨིན། དཀོན་མཆོག་ལུ་ཐུགས་རྗེ་སྦོམ་ཡོད།

اِنَّمَا ذٰلِكُمُ الشَّيْطٰنُ يُخَوِّفُ اَوْلِيَاۤءَهٗۖ فَلَا تَخَافُوْهُمْ وَخَافُوْنِ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

innamā żālikumusy-syaiṭānu yukhawwifu auliyā'ah(ū), falā takhāfūhum wa khāfūni in kuntum mu'minīn(a).

ངོ་མ་རང་ ཁོང་ཆ་ཁྱབ་ དད་པ་ཅན་གྱི་ཆ་རོགས་ཚུ་དང་གཅིག་ཁར་ འདྲོག་བཅུག་མི་ བདུད་ཚུ་ལས་ལྷག་སྟེ་ གཞན་ག་ནི་ཡང་མེན་པས་ ཁྱེད་དད་པ་ཅན་ཨིན་པ་ཅིན་ ང་ལུ་འདྲོག་དགོ།

وَلَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِۚ اِنَّهُمْ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗ يُرِيْدُ اللّٰهُ اَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِى الْاٰخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌۚ

wa lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufr(i), innahum lay yaḍurrullāha syai'ā(n), yurīdullāhu allā yaj‘ala lahum ḥaẓẓan fil-ākhirati wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

དེ་ལས་ཁྱོད་(མུ་ཧ་མཱད་) འཇམ་ཏོང་ཏོ་སྦེ་ མ་དད་པ་ལུ་ལོག་འགྱོ་མི་ཚུ་གིས་ སེམས་ཁར་མ་འབབ་པར་ ངོ་མ་རང་ ཁོང་གིས་ ཨ་ལཱ་ལུ་ གནོད་པ་ཆུང་ཀུ་ཅིག་ཡང་མི་བྱིན། ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོང་ལུ་ ཕྱི་མའི་ནང་ བགོ་བཤའ་ ༼གསོལ་རས་༽ ག་ནི་ཡང་ མི་བྱིན་ནི་ཨིནམ་ལས་ ཁོང་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་སྦོམ་ཅིག་ ཐོབ་འོང་།

اِنَّ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْاِيْمَانِ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīnasytarawul-kufra bil-īmāni lay yaḍurrullāha syai'ā(n), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

དད་པ་བསྐྱེད་དེ་ མ་དད་པ་ཉོ་མི་ཚུ་གིས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་ གནོད་པ་ཆུང་ཀུ་ཅིག་ཡང་མི་བྱིནམ་ལས་ ཁོང་ལུ་ ཉེས་ཁྲིམས་སྡུག་བསྔལ་ཅན་ཅིག་ ཐོབ་འོང་།

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّمَا نُمْلِيْ لَهُمْ خَيْرٌ لِّاَنْفُسِهِمْ ۗ اِنَّمَا نُمْلِيْ لَهُمْ لِيَزْدَادُوْٓا اِثْمًا ۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

wa lā yaḥsabannal-lażīna kafarū annamā numlī lahum khairul li'anfusihim, innamā numlī lahum liyazdādū iṡmā(n), wa lahum ‘ażābum muhīn(un).

དེ་ལས་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གིས་ ང་བཅས་ཀྱིས་ ངལ་གསོ་བྱིན་མི་འདི་ ཁོ་ལུ་ ལེགས་ཤོམ་ཨིན་ཟེར་ མནོ་བསམ་མ་གཏང་། ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོང་ལུ་གནང་མི་ངལ་གསོ་འདི་ ཁོང་གི་སྡིག་པ་ཡར་སེང་འགྱོ་ནིའི་དོན་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ཨིནམ་ལས་ ཁོང་ལུ་ མར་ཕབ་ཀྱི་ཉེས་ཁྲིམས་ཕོག་འོང་།

مَا كَانَ اللّٰهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلٰى مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتّٰى يَمِيْزَ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ ۗ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَجْتَبِيْ مِنْ رُّسُلِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ ۚ وَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَلَكُمْ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

mā kānallāhu liyażaral-mu'minīna ‘alā mā antum ‘alaihi ḥattā yamīzal-khabīṡa minaṭ-ṭayyib(i), wa mā kānallāhu liyuṭli‘akum ‘alal-gaibi wa lākinnallāha yajtabī mir rusulihī may yasyā'(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa in tu'minū wa tattaqū fa lakum ajrun ‘aẓīm(un).

དཀོན་མཆོག་གིས་ ཁྱོད་ཀྱི་ད་ལྟོའི་གནས་སྟངས་ནང་ དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ བཞག་མི་བཏུབ་ དེ་འབདཝ་ལས་ ལེགས་ཤོམ་དང་ ངན་པ་ཚུ་ དབྱེ་བ་ཕྱེ་ཚུགས། དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱེད་ལུ་མ་མཐོང་མི་ཚུ་གསལ་སྟོན་མི་འབད། དེ་འབདཝ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་དང་ཁོ་གི་སྐུ་ཚབ་ཚུ་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་དགོ། །དད་པ་ཅན་དང་ཆོས་ཅན་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ

wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

དེ་ལས་ དཀོན་མཆོག་གིས་ ཁོ་རའི་བྱིན་རླབས་ལས་ ག་ཅི་བྱིན་ཡི་ག་ དེ་ལུ་ སེར་སྣ་ཅན་ཚུ་གིས་ ༼འདོད་ཆགས་༽ འདི་ ཁོང་ལུ་ ལེགས་ཤོམ་ཨིན་ཟེར་ མནོ་བསམ་མ་གཏང་པར་ ༼འདོད་ཆགས་༽ འདི་ ཁོང་ལུ་ ངན་པ་ཡོདཔ་ཨིན། ག་ཅི་ (རྒྱུ་ནོར) ཁོང་གིས་ ཐོབ་ཡོདཔ་ཨིན་ན་ དེ་ཚུ་ མྱ་ངན་གྱི་ཉིནམ་ལུ་ ཁོ་གི་སྐེདཔ་ལུ་ བཀབ་འོང་། ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞི་ནང་ལུ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་ནོར་འདི་ ཨ་ལཱ་ལུ་ཨིན། ཁྱོད་ཀྱིས་ག་ཅི་འབདཝ་ཨིན་ན་ དཀོན་མཆོག་གིས་གཟིགས་དོ་ཡོདཔ་ཨིན།

لَقَدْ سَمِعَ اللّٰهُ قَوْلَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ فَقِيْرٌ وَّنَحْنُ اَغْنِيَاۤءُ ۘ سَنَكْتُبُ مَا قَالُوْا وَقَتْلَهُمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۙ وَّنَقُوْلُ ذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ

laqad sami‘allāhu qaulal-lażīna qālū innallāha faqīruw wa naḥnu agniyā'(u), sanaktubu mā qālū wa qatlahumul-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), wa naqūlu żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).

དཀོན་མཆོག་གིས་ དཀོན་མཆོག་གིས་ དབུལ་ཕོངས་དང་ ང་བཅས་ཕྱུགཔོ་ཨིན་ཟེར་སླབ་མི་ཚུ་གི་ཚིག་ཚུ་ དཀོན་མཆོག་གིས་གོ་ཡི། ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁོང་གི་ཚིག་དང་ ལུང་སྟོན་པ་ཚུ་ ཐོབ་དབང་མེད་པར་ བསད་པའི་ལཱ་ཚུ་ ཐོ་བཀོད་འབད་དེ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ (ཁོང་ལུ་) མེ་འབར་བའི་ཉེས་ཁྲིམས་འདི་ ཁྱོད་ར་གིས་ བྲོ་བ་མྱོང་ཟེར་སླབ་འོང་།

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْكُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِۚ

Żālika bimā qaddamat aidīkum wa annallāha laisa biẓallāmil lil-‘abīd(i).

དེ་སྦེ་ ཁྱོད་རའི་ལགཔ་གི་ལཱ་ལས་བརྟེན་ཏེ་ འབྱུང་དོ་ཡོདཔ་ལས་ ངེས་པར་དུ་ཨཱལ་ལཱ་གིས་ ཁོ་རའི་ཕྱག་ཞུ་མི་ཚུ་ལུ་ འཛོལ་བ་མི་འབད།

اَلَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ عَهِدَ اِلَيْنَآ اَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُوْلٍ حَتّٰى يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ ۗ قُلْ قَدْ جَاۤءَكُمْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِيْ بِالْبَيِّنٰتِ وَبِالَّذِيْ قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوْهُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

al-lażīna qālū innallāha ‘ahida ilainā allā nu'mina lirasūlin ḥattā ya'tiyanā biqurbānin ta'kuluhun-nār(u), qul qad jā'akum rusulum min qablī bil-bayyināti wa bil-lażī qultum falima qataltumūhum in kuntum ṣādiqīn(a).

༼དེ་ཡང་༽ དེ་ཚུ་ ༼ཡ་ཧུ་དཱ་པ་༽ ཚུ་གིས་ ང་བཅས་ལུ་ དཀོན་མཆོག་གིས་ ང་བཅས་ལུ་ མེ་གིས་ མེ་གིས་ མེ་བཏང་མི་ མཆོདཔ་ཅིག་ མ་འབག་འོང་པའི་ཧེ་མ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ སྐུ་ཚབ་ལུ་ ཡིད་ཆེས་མ་བསྐྱེད་ཟེར་ བཀའ་གནང་ཡི། མུ་ཧ་མཱད་ལུ་ ངེ་གི་ཧེ་མ་ལས་ སྐུ་ཚབ་ལ་ལུ་ཅིག་ ཁྱོད་ཀྱི་ས་ཁར་འོང་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་བཤད་མི་ཚུ་ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ འབག་འོང་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ བདེན་པ་བཤད་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ཨིན་པ་ཅིན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་ལུ་ ག་ཅི་འབད་བསད་ཡི་ག་ཟེར་ སླབ་དགོ།

فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ جَاۤءُوْ بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ

fa in każżabūka faqad kużżiba rusulum min qablika jā'ū bil-bayyināti waz-zuburi wal-kitābil-munīr(i).

དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་ ཁྱོད་ལུ་ (མུ་ཧ་མཱད་) ངོས་ལེན་མ་འབད་བ་ཅིན་ དེ་ལས་ (ཤེས་) ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མའི་སྐུ་ཚབ་ཚུ་གིས་ ངོས་ལེན་མ་འབད་བར་ ༼ཡང༽ ཁོང་གིས་ ཁོང་དང་གཅིག་ཁར་ གསལ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ བདེན་ཁུངས་འབག་འོང་སྟེ་ ཚིག་མཛོད་དང་ དེབ་ཚུ་གིས་ འགྲེལ་བཤད་ཡང་དག་ཅིག་ བྱིན་ཡོདཔ་ཨིན།

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَاِنَّمَا تُوَفَّوْنَ اُجُوْرَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَاُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ ۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa innamā tuwaffauna ujūrakum yaumal-qiyāmah(ti), faman zuḥziḥa ‘anin-nāri wa udkhilal-jannata faqad fāz(a), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).

སྲོག་ལྡན་ག་ར་གིས་འཆི་བ་ཚོར་འོང་། དེ་ལས་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཉིནམ་ལུ་རྐྱངམ་ཅིག་ ཁྱོད་ཀྱི་གླ་ཆ་འདི་ ཆ་ཚང་སྦེ་བྱིན་དགོ། །གང་ཞིག་དམྱལ་བ་ལས་ཐག་རིང་དུ་བཞག་ཅིང་ལྷ་ཡུལ་དུ་འཇུག་པ་དེས་དོན་དམ་པར་རྒྱལ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། འཛམ་གླིང་གི་མི་ཚེ་འདི་ མགུ་སྐོར་རྐྱབ་པའི་དགའ་སྤྲོ་ཅིག་ཨིན།

۞ لَتُبْلَوُنَّ فِيْٓ اَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَذًى كَثِيْرًا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ

latublawunna fī amwālikum wa anfusikum, wa latasma‘unna minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa minal-lażīna asyrakū ażan kaṡīrā(n), wa in taṣbirū wa tattaqū fa inna żālika min ‘azmil-umūr(i).

ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་ནོར་དང་ཁྱོད་རང་གིས་ངེས་པར་དུ་བརྟག་དཔྱད་འབད་འོང་། དེ་ལས་ ངེས་པར་དུ་ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་མ་ གསུང་རབ་བྱིན་མི་ཚུ་དང་ ལྷ་མང་པོ་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལས་ སེམས་ཁར་ གནམ་མེད་ས་མེད་ གནོད་པ་བཀལ་མི་ གནད་དོན་ལེ་ཤ་ཅིག་ གོ་འོང་། ཁྱོད་ཀྱིས་བཟོད་སྒོམ་དང་དྲང་བདེན་གྱི་ཐོག་ལས་འབད་བ་ཅིན་ ངེས་པར་དུ་དེ་ གཙོ་རིམ་བཟུང་དགོ་པའི་ དངོས་པོ་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་གཅིག་ཨིན།

وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهٗ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُوْنَهٗۖ فَنَبَذُوْهُ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُوْنَ

wa iż akhażallāhu mīṡāqal-lażīna ūtul-kitāba latubayyinunnahū lin-nāsi wa lā taktumūnah(ū), fa nabażūhu warā'a ẓuhūrihim wasytarau bihī ṡamanan qalīlā(n), fa bi'sa mā yasytarūn(a).

དེ་ལས་ ༼དྲན་དགོཔ་༽ ཨ་ལཱ་ཧ་གིས་ ཀི་དེབ་འདི་ བྱིན་མི་ཚུ་ལས་ ཁས་བླངས་འབད་བའི་སྐབས་ ༼དཔེར་ན་ ཁྱོད་ཀྱིས་ མི་རིགས་ལུ་ ངེས་བདེན་སྦེ་ འགྲེལ་བཤད་རྐྱབ་བཅུག་ དེ་ལས་ གསང་བ་མ་འབད་ཟེར་ ཁས་བླངས་འདི་ ཁོང་རའི་རྒྱབ་ཁར་ བཀོ་བཞག་སྟེ་ ཁེ་ཏོག་ཏོ་སྦེ་ བཙོང་ནུག། དེ་འབདཝ་ལས་ ཁོང་གིས་བཟོ་མི་བཟུམ་སྦེ་ ཉོ་བཙོང་འབད་ནི་འདི་ ངན་པ་ཅིག་ཨིན།

لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اَتَوْا وَّيُحِبُّوْنَ اَنْ يُّحْمَدُوْا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوْا فَلَا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفَازَةٍ مِّنَ الْعَذَابِۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

lā taḥsabannal-lażīna yafraḥūna bimā atau wa yuḥibbūna ay yuḥmadū bimā lam yaf‘alū falā taḥsabannahum bimafāzatim minal-‘ażāb(i), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

མི་ཚུ་གིས་ རང་གིས་འབད་མི་ལུ་ དགའ་སྤྲོ་བྱུང་མི་དང་ ཁོང་གིས་ མ་འབད་བའི་ལཱ་ལུ་ བསྟོད་པ་རྐྱབ་དགོ་མནོ་མི་ཚུ་གིས་ ཉེས་ཁྲིམས་ལས་ཐར་འོང་ཟེར་ ནམ་ཡང་ མནོ་བསམ་མ་གཏང་། སྡུག་བསྔལ་ཆེ་བའི་ཉེས་ཆད་ཕོག་འོང་།

وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

྿ །ཡང་ཞིང་ཁམས་དང་ས་ཡི་རྒྱལ་སྲིད་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་ཡིན། དཀོན་མཆོག་འདི་ག་ར་ལུ་དབང་ཤུགས་ཅན་ཨིན།

اِنَّ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى الْاَلْبَابِۙ

inna fī khalqis-samāwāti wal-arḍi wakhtilāfil-laili wan-nahāri la'āyātil li'ulil-albāb(i).

ནམ་མཁའ་དང་ས་གཞི་བཟོ་བའི་སྐབས་ལུ་ མཚན་མོ་དང་ཉིན་མོ་བརྗེ་སོར་འབད་བའི་སྐབས་ལུ་ ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་མི་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ རྟགས་མཚན་ཡོདཔ་ཨིན།

الَّذِيْنَ يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُوْنَ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هٰذَا بَاطِلًاۚ سُبْحٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

al-lażīna yażkurūnallāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbihim wa yatafakkarūna fi khalqis-samāwāti wal-arḍ(i), rabbanā mā khalaqta hāżā bāṭilā(n), subḥānaka fa qinā ‘ażāban-nār(i).

༼དེ་ཡང་༽ ལངས་ཞིནམ་ལས་ སྡོད་པའི་སྐབས་ ཡང་ན་ ཉལ་སྡོད་པའི་སྐབས་ ཨཱལ་ལཱ་དྲན་ཞིནམ་ལས་ ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞི་བཟོ་བའི་སྐོར་ལས་ མནོ་བསམ་གཏང་མི་ཚུ་ ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ འདི་ཚུ་ག་ར་ དོན་མེད་སྦེ་ བཟོ་མ་བཏུབ་པས་ ཁྱོད་ལུ་གཟི་བརྗིད་ ང་བཅས་ལུ་ དམྱལ་བའི་ཉེས་ཁྲིམས་ལས་ ཉེན་སྲུང་འབད་གནང་།

رَبَّنَآ اِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ اَخْزَيْتَهٗ ۗ وَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

rabbanā innaka man tudkhilin-nāra faqad akhzaitah(ū), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ ཁྱོད་ཀྱིས་དམྱལ་བ་ནང་བཀོག་མི་འདི་ ཁྱོད་ཀྱིས་ ངོ་ཚ་བཅུག་སྟེ་ ཉེས་ཅན་ལུ་ གྲོགས་རམ་འབད་མི་མེདཔ་ཨིན།

رَبَّنَآ اِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُّنَادِيْ لِلْاِيْمَانِ اَنْ اٰمِنُوْا بِرَبِّكُمْ فَاٰمَنَّا ۖرَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّاٰتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْاَبْرَارِۚ

rabbanā innanā sami‘nā munādiyay yunādī lil-īmāni an āminū birabbikum fa āmannā, rabbanā fagfir lanā żunūbanā wa kaffir ‘annā sayyi'ātinā wa tawaffanā ma‘al-abrār(i).

ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ ང་བཅས་ཀྱིས་ཁོ་གིས་དད་པ་བསྐྱེད་དགོཔ་སྦེ་སླབ་མི་འདི་གོ་ཡི་ དེ་ལས་ང་བཅས་ཀྱིས་དད་པ་བསྐྱེད་ཡི། ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ ང་བཅས་ཀྱི་སྡིག་པ་ཚུ་ དགོངས་ཡངས་གནང་སྟེ་ ང་བཅས་ཀྱི་སྡིག་པ་ཚུ་ བསལ་ཞིནམ་ལས་ ང་བཅས་ལུ་ དཀོན་མཆོག་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་དང་གཅིག་ཁར་ བསད་གནང་།

رَبَّنَا وَاٰتِنَا مَا وَعَدْتَّنَا عَلٰى رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيْعَادَ

rabbanā wa ātinā mā wa‘attanā ‘alā rusulika wa lā tukhzinā yaumal-qiyāmah(ti), innaka lā tukhliful-mī‘ād(a).

ང་བཅས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ ཁྱོད་ཀྱིས་སྐུ་ཚབ་ཚུ་གི་ཐོག་ལས་ ང་བཅས་ལུ་ཁས་བླངས་གནང་མི་འདི་ ང་བཅས་ལུ་གནང་། དེ་ལས་འཆི་བའི་ཉིནམ་ལུ་ ང་བཅས་ལུ་ངོ་ཚ་མ་བཟོ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་ནམ་ཡང་མ་བཤིག་ཟེར་སླབ་ནུག།”

فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ اَنِّيْ لَآ اُضِيْعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنْكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى ۚ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍ ۚ فَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَاُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاُوْذُوْا فِيْ سَبِيْلِيْ وَقٰتَلُوْا وَقُتِلُوْا لَاُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاُدْخِلَنَّهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ ثَوَابًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الثَّوَابِ

fastajāba lahum rabbuhum annī lā uḍī‘u ‘amala ‘āmilim minkum min żakarin au unṡā, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fal-lażīna hājarū wa ukhrijū min diyārihim wa ūżū fī sabīlī wa qātalū wa qutilū la'ukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa la udkhilannahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), ṡawābam min ‘indillāh(i), wallāhu ‘indahū ḥusnuṡ-ṡawāb(i).

དེ་ལས་ ཁོང་གི་གཙོ་བོ་གིས་ ཁོ་གི་གསོལ་བ་བཏབ་མི་འདི་ ང་གིས་ ཁྱེད་ཀྱི་གྲལ་ལས་ ཕོ་མོ་གཉིས་ཆ་ར་གིས་ ལེགས་ཤོམ་འབད་མི་ཚུ་གི་ བྱམས་བརྩེ་འདི་ འཕྲོ་བརླག་མི་གཏང་ཟེར་ཨིན་མས།

لَا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِى الْبِلَادِۗ

lā yagurrannaka taqallubul-lażīna kafarū fil-bilād(i).

རྒྱལ་ཁབ་ནང་འཁོད་ལུ་ དད་པ་མ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་གི་ལཱ་ཚུ་གིས་ ནམ་ཡང་མགུ་སྐོར་མ་གཏང་།

مَتَاعٌ قَلِيْلٌ ۗ ثُمَّ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗوَبِئْسَ الْمِهَادُ

matā‘un qalīl(un), ṡumma ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-mihād(u).

གནས་སྐབས་ཀྱི་དགའ་སྤྲོ་རྐྱངམ་གཅིག་ཨིན་ དེ་ལས་ཁོང་ཚུ་གི་ལོག་འོང་ས་འདི་ དམྱལ་བའི་དམྱལ་བ་ཨིན། །དམྱལ་བ་གནས་པ་ལྟར་ངན་པ་ཡིན།

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا نُزُلًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّلْاَبْرَارِ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā nuzulam min ‘indillāh(i), wa mā ‘indallāhi khairul lil-abrār(i).

དེ་འབདཝ་ད་ ཁོང་རའི་གཙོ་བོ་ལུ་འཇིགས་སྣང་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ལུ་ ཆུ་བོ་ཚུ་གི་འོག་ལུ་ཆུ་བོ་ཚུ་བཞུར་མི་ ལྷ་ཡུལ་གྱི་ལྷ་ཡུལ་ཅིག་ཐོབ་འོང་། དེ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་དང་གཅིག་ཁར་ཡོད་མི་འདི་ དད་པ་ཅན་ཚུ་གི་དོན་ལུ་ ལེགས་ཤོམ་ཨིན།

وَاِنَّ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَمَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ خٰشِعِيْنَ لِلّٰهِ ۙ لَا يَشْتَرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

wa inna min ahlil-kitābi lamay yu'minu billāhi wa mā unzila ilaikum wa mā unzila ilaihim khāsyi‘īna lillāh(i), lā yasytarūna bi'āyātillāhi ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika lahum ajruhum ‘inda rabbihim, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

དེ་ལས་ དེབ་ཀྱི་མི་ཚུ་གི་གྲལ་ལས་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་དང་ ཁྱོད་ལུ་སྟོན་ཡོད་མི་དང་ ཁོང་ལུ་སྟོན་ཡོད་མི་ལུ་དད་པ་བསྐྱེད་མི་ཚུ་ཡོདཔ་ཨིན། ཁོང་གིས་ཁོ་གི་དཀོན་མཆོག་དང་གཅིག་ཁར་ གསོལ་རས་ཐོབ་ཨིན། ངོ་མ་རང་ ཨཱལ་ལཱ་འདི་ རྩིས་རྐྱབ་ནི་ལུ་མགྱོགས་དྲགས་ཡོདཔ་ཨིན།

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اصْبِرُوْا وَصَابِرُوْا وَرَابِطُوْاۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanuṣbirū wa ṣābirū wa rabiṭū, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱོད། བཟོད་སྒོམ་འབད་དེ་ བཟོད་སྒོམ་སྒྲིང་སྒྲིང་བཟོ་སྟེ་ དྲན་ཤེས་བཏོན་ཏེ་ ༼ཁྱོད་ཀྱི་ས་ཆའི་ས་མཚམས་ལུ་༽ ཁྱོད་མཐར་འཁྱོལ་འབྱུང་ནི་གི་དོན་ལུ་ ཨཱལ་ལཱ་ལུ་འདྲོག་དགོ།