Q.S Ալ-Ջին (اَلْجِنّ) - 28 Տողերի քանակը

قُلْ اُوْحِيَ اِلَيَّ اَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ فَقَالُوْٓا اِنَّا سَمِعْنَا قُرْاٰنًا عَجَبًاۙ

qul ūḥiya ilayya annahustama‘a nafarum minal-jinni fa qālū innā sami‘nā qur'ānan ‘ajabā(n).

Ասա (Մուհամմադ). «Ինձ հայտնվեց, որ մի խումբ ջիններ լսեցին (Ղուրանը), ապա ասացին. «Մենք լսեցինք հրաշալի ընթերցում (Ղուրանը):

يَّهْدِيْٓ اِلَى الرُّشْدِ فَاٰمَنَّا بِهٖۗ وَلَنْ نُّشْرِكَ بِرَبِّنَآ اَحَدًاۖ

yahdī ilar-rusydi fa'āmannā bih(ī), wa lan nusyrika birabbinā aḥadā(n).

(ով) մեզ ուղղորդում է ճիշտ ճանապարհով, ապա մենք հավատում ենք նրան: Եվ մենք երբեք ոչինչ չենք զուգակցի մեր Տիրոջ հետ,

وَّاَنَّهٗ تَعٰلٰى جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَّلَا وَلَدًاۖ

wa annahū ta‘ālā jaddu rabbinā mattakhaża ṣāḥibataw wa lā waladā(n).

և իսկապես, բարձր է մեր Տիրոջ մեծությունը, Նա կին չունի և երեխաներ չունի։

وَّاَنَّهٗ كَانَ يَقُوْلُ سَفِيْهُنَا عَلَى اللّٰهِ شَطَطًاۖ

wa annahū kāna yaqūlu safīhunā ‘alallāhi syaṭaṭā(n).

Եվ իրոք, մեր մեջ եղած հիմար մարդիկ միշտ Աստծո առջև ասում էին (խոսքեր), որոնք սահմաններից դուրս էին,

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ تَقُوْلَ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۙ

wa annā ẓanannā allan taqūlal-insu wal-jinnu ‘alallāhi każibā(n).

Եվ մենք իսկապես կարծում էինք, որ ո՛չ մարդիկ, ո՛չ էլ ջիները սուտ խոսք չեն ասի Աստծո դեմ,

وَّاَنَّهٗ كَانَ رِجَالٌ مِّنَ الْاِنْسِ يَعُوْذُوْنَ بِرِجَالٍ مِّنَ الْجِنِّ فَزَادُوْهُمْ رَهَقًاۖ

wa annahū kāna rijālum minal insi ya‘ūżūna birijālim minal-jinni fa zādūhum rahaqā(n).

Եվ իսկապես, մարդկանց մեջ կային որոշ տղամարդիկ, ովքեր խնդրեցին պաշտպանություն մարդկանցից՝ ջիներից, բայց նրանք (ջիները) նրանց (մարդկանց) ավելի մոլորեցրին:

وَّاَنَّهُمْ ظَنُّوْا كَمَا ظَنَنْتُمْ اَنْ لَّنْ يَّبْعَثَ اللّٰهُ اَحَدًاۖ

wa annahum ẓannū kamā ẓanantum allay yab‘aṡallāhu aḥadā(n).

Եվ իրոք նրանք (ջիները) մտածում են ձեզ պես (Մեքքայի բազմաստվածները), ովքեր նույնպես կարծում են, որ Ալլահը ոչ մեկին չի հարություն տա (Հարության օրը):

وَّاَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاۤءَ فَوَجَدْنٰهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيْدًا وَّشُهُبًاۖ

wa annā lamasnas-samā'a fa wajadnāhā muli'at ḥarasan syadīdaw wa syuhubā(n).

Եվ իրոք, մենք (ջիները) փորձեցինք իմանալ երկնքի (գաղտնիքները) և այն գտանք լի հզոր պահակներով ու կրակե նետերով,

وَّاَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِۗ فَمَنْ يَّسْتَمِعِ الْاٰنَ يَجِدْ لَهٗ شِهَابًا رَّصَدًاۖ

wa annā kunnā naq‘udu minhā maqā‘ida lis-sam‘(i), famay yastami‘il-āna yajid lahū syihābar raṣadā(n).

և իսկապես մենք (ջիները) նախկինում կարողանում էինք երկնքում մի քանի տեղ զբաղեցնել՝ (նորություններին) ականջ դնելու համար։ Բայց հիմա յուրաքանչյուր ոք, ով (փորձում է) այդպես ականջ դնել, անպայման կգտնի կրակե նետեր, որոնք թաքնված են (իրեն այրելու համար)։

وَّاَنَّا لَا نَدْرِيْٓ اَشَرٌّ اُرِيْدَ بِمَنْ فِى الْاَرْضِ اَمْ اَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًاۙ

wa annā lā nadrī asyarrun urīda biman fil-arḍi am arāda bihim rabbuhum rasyadā(n).

Եվ իրոք, մենք (ջիները) չգիտենք (այս պաշտպանության գոյությունը), թե արդյոք երկրի վրա մարդիկ չարիք են ցանկանում, թե՞ նրանց Տերը բարիք է ցանկանում նրանց համար։

وَّاَنَّا مِنَّا الصّٰلِحُوْنَ وَمِنَّا دُوْنَ ذٰلِكَۗ كُنَّا طَرَاۤىِٕقَ قِدَدًاۙ

wa annā minnaṣ-ṣāliḥūna wa minnā dūna żālik(a), kunnā ṭarā'iqa qidadā(n).

Եվ իրոք, մեր (ջիների) մեջ կան արդարներ և հակառակորդներ, և մենք հետևում ենք տարբեր ուղիների:

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ نُّعْجِزَ اللّٰهَ فِى الْاَرْضِ وَلَنْ نُّعْجِزَهٗ هَرَبًاۖ

wa annā ẓanannā allan nu‘jizallāha fil-arḍi wa lan nu‘jizahū harabā(n).

Եվ իրոք, մենք (ջիները) կասկածում էինք, որ չենք կարողանա փախչել (Աստծո զորությունից) երկրի վրա, և (նաև) չենք կարողանա փախչել (Նրանից):

وَّاَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدٰىٓ اٰمَنَّا بِهٖۗ فَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِرَبِّهٖ فَلَا يَخَافُ بَخْسًا وَّلَا رَهَقًاۖ

wa annā lammā sami‘nal-hudā āmannā bih(ī), famay yu'mim birabbihī falā yakhāfu bakhsaw wa lā rahaqā(n).

Եվ իրոք, երբ մենք (ջիները) լսեցինք (Ղուրանի) առաջնորդությունը, մենք հավատացինք դրան: Այսպիսով, ով հավատում է Աստծուն, կարիք չունի վախենալու կորստից կամ մեղքից:

وَّاَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُوْنَ وَمِنَّا الْقٰسِطُوْنَۗ فَمَنْ اَسْلَمَ فَاُولٰۤىِٕكَ تَحَرَّوْا رَشَدًا

wa annā minnal-muslimūna wa minnal-qāsiṭūn(a), faman aslama fa ulā'ika taḥarrau rasyadā(n).

Եվ մեր մեջ կան մուսուլմաններ և ճշմարտությունից շեղվածներ: Նրանք, ովքեր մուսուլմաններ են, ընտրել են ուղիղ ճանապարհը:

وَاَمَّا الْقٰسِطُوْنَ فَكَانُوْا لِجَهَنَّمَ حَطَبًاۙ

wa ammal-qāsiṭūna fa kānū lijahannama ḥaṭabā(n).

Եվ նրանք, ովքեր շեղվում են ճշմարտությունից, դառնում են Դժոխքի վառելիք։

وَّاَنْ لَّوِ اسْتَقَامُوْا عَلَى الطَّرِيْقَةِ لَاَسْقَيْنٰهُمْ مَّاۤءً غَدَقًاۙ

wa allawistaqāmū ‘alaṭ-ṭarīqati la'asqaināhum mā'an gadaqā(n).

Եվ եթե նրանք շարունակեին ուղիղ քայլել այդ (իսլամական կրոնի) ճանապարհով, Մենք նրանց բավականաչափ ջուր կտայինք։

لِّنَفْتِنَهُمْ فِيْهِۗ وَمَنْ يُّعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهٖ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًاۙ

linaftinahum fīh(i), wa may yu‘riḍ ‘an żikri rabbihī yasluk-hu ‘ażāban ṣa‘adā(n).

Այդպես (մենք) կփորձարկենք նրանց։ Եվ ով որ հրաժարվի իր Տիրոջ նախազգուշացումից, Նա նրան կդնի շատ ծանր պատժի մեջ։

وَّاَنَّ الْمَسٰجِدَ لِلّٰهِ فَلَا تَدْعُوْا مَعَ اللّٰهِ اَحَدًاۖ

wa annal-masājida lillāhi falā tad‘ū ma‘allāhi aḥadā(n).

Եվ իրոք, մզկիթները Ալլահի համար են: Այսպիսով, մի՛ երկրպագեք այնտեղ որևէ մեկին, բացի Ալլահից:

وَّاَنَّهٗ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللّٰهِ يَدْعُوْهُ كَادُوْا يَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِ لِبَدًاۗ ࣖ

wa annahū lammā qāma ‘abdullāhi yad‘ūhu kādū yakūnūna ‘alaihi libadā(n).

Եվ իրոք, երբ Ալլահի ծառան (Մուհամմադը) կանգնեց Նրան երկրպագելու (աղոթք կատարելու), նրանք (ջիները) հավաքվեցին նրա շուրջը:

قُلْ اِنَّمَآ اَدْعُوْا رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِهٖٓ اَحَدًا

qul innamā ad‘ū rabbī wa lā usyriku bihī aḥadā(n).

Ասա (Մուհամմադ). «Իրոք, ես միայն իմ Տիրոջն եմ երկրպագում և ոչինչ չեմ զուգակցում Նրա հետ»։

قُلْ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا رَشَدًا

qul innī lā amliku lakum ḍarraw wa lā rasyadā(n).

Ասա (Մուհամմադ). «Ես ուժ չունեմ ձեզ վնասին դիմադրելու կամ բարիք բերելու»։

قُلْ اِنِّيْ لَنْ يُّجِيْرَنِيْ مِنَ اللّٰهِ اَحَدٌ ەۙ وَّلَنْ اَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا ۙ

qul innī lay yujīranī minallāhi aḥad(un), wa lan ajida min dūnihī multaḥadā(n).

Ասա (օ՜, Մուհամմադ). «Իրոք, ոչինչ չի կարող պաշտպանել ինձ Ալլահից, և ես ոչ մի ապաստան չեմ գտնի, բացի Նրանից»:

اِلَّا بَلٰغًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِسٰلٰتِهٖۗ وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاِنَّ لَهٗ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ

illā balāgam minallāhi wa risālātih(ī), wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū fa inna lahū nāra jahannama khālidīna fīhā abadā(n).

(Ես միայն) փոխանցում եմ (զգուշացում) Ալլահից և Նրա ուղերձից: Եվ ով չհնազանդվի Ալլահին և Նրա Մարգարեին, անպայման կստանա (պատիժը) Դժոխքում, նրանք այնտեղ կմնան հավերժ:

حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ فَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ اَضْعَفُ نَاصِرًا وَّاَقَلُّ عَدَدًاۗ

Ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna fasaya‘lamūna man aḍ‘afu nāṣiraw wa aqallu ‘adadā(n).

Որպեսզի, երբ տեսնեն (պատիժը), որը սպառնում է իրենց, իմանան, թե ում օգնականներն են ավելի թույլ և սակավաթիվ։

قُلْ اِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ اَمْ يَجْعَلُ لَهٗ رَبِّيْٓ اَمَدًا

qul in adrī aqarībum mā tū‘adūna am yaj‘alu lahū rabbī amadā(n).

Ասա (օ՜, Մուհամմադ). «Ես չգիտեմ՝ մոտ է արդյոք այն պատիժը, որով քեզ սպառնում են, թե՞ իմ Տերը դեռ ժամանակ է նշանակել»։

عٰلِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلٰى غَيْبِهٖٓ اَحَدًاۙ

‘Ālimul-gaibi falā yuẓhiru ‘alā gaibihī aḥadā(n).

Նա գիտի անտեսանելին, բայց չի բացահայտում այն ​​ոչ մեկին։

اِلَّا مَنِ ارْتَضٰى مِنْ رَّسُوْلٍ فَاِنَّهٗ يَسْلُكُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ رَصَدًاۙ

illā manirtaḍā mir rasūlin fa innahū yasluku mim baini yadaihi wa min khalfihī raṣadā(n).

Բացի այն առաքյալներից, որոնց Նա հավանություն է տվել, ապա Նա իրոք պահակներ (հրեշտակներ) է ուղարկել նրանց առջևից և ետևից:

لِّيَعْلَمَ اَنْ قَدْ اَبْلَغُوْا رِسٰلٰتِ رَبِّهِمْ وَاَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَاَحْصٰى كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا ࣖ

liya‘lama an qad ablagū risālāti rabbihim wa aḥāṭa bimā ladaihim wa aḥṣā kulla syai'in ‘adadā(n).

Որպեսզի Նա իմանա, որ առաքյալները իսկապես փոխանցել են իրենց Տիրոջ ուղերձը, և (Նրա գիտելիքները) ընդգրկում են նրանց մոտ եղածը, և Նա թվարկում է ամեն ինչ մեկ առ մեկ: