Q.S Լուկման (لُقْمَان) - 34 Տողերի քանակը

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

Ալիֆ Լամ Միմ։

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْحَكِيْمِۙ

tilka āyātul-kitābil-ḥakīm(i).

Սրանք Ղուրանի այն այաներն են, որոնք պարունակում են իմաստություն,

هُدًى وَّرَحْمَةً لِّلْمُحْسِنِيْنَۙ

hudaw wa raḥmatal lil-muḥsinīn(a).

որպես առաջնորդություն և ողորմություն նրանց համար, ովքեր բարիք են գործում,

الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَۗ

allażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum yūqinūn(a).

(այսինքն՝) նրանք, ովքեր աղոթք են անում, զաքաթ են վճարում և հավատում են հանդերձյալ կյանքին:

اُولٰۤىِٕكَ عَلٰى هُدًى مِّنْ رَّبِّهِمْ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

ulā'ika ‘alā hudam mir rabbihim wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Նրանք են, ովքեր շարունակում են առաջնորդություն ստանալ իրենց Տիրոջից, և նրանք բախտավորներն են։

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْتَرِيْ لَهْوَ الْحَدِيْثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍۖ وَّيَتَّخِذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

wa minan-nāsi may yasytarī lahwal-ḥadīṡi liyuḍilla ‘an sabīlillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattakhiżahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

Եվ մարդկանց մեջ կան մարդիկ, ովքեր անտեղյակության պատճառով (մարդկանց) շեղում են Աստծո ճանապարհից և ծաղրում են այն: Նրանց սպասվում է ամոթալի պատիժ:

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيٰتُنَا وَلّٰى مُسْتَكْبِرًا كَاَنْ لَّمْ يَسْمَعْهَا كَاَنَّ فِيْٓ اُذُنَيْهِ وَقْرًاۚ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

wa iżā tutlā ‘alaihi āyātunā wallā mustakbiran ka'allam yasma‘hā ka'anna fī użunaihi waqrā(n), fabasyyirhu bi‘ażābin alīm(in).

Եվ երբ նրան կարդում են Մեր այաները, նա ամբարտավանորեն շրջվում է, կարծես դրանք չի լսել, կարծես ականջներում խցանումներ լինեն, ապա ուրախացրեք նրան ցավոտ պատժով:

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ جَنّٰتُ النَّعِيْمِۙ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum jannātun na‘īm(i).

Իսկապես, նրանք, ովքեր հավատում են և բարի գործեր են անում, կունենան հաճույքներով լի այգիներ,

خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّاۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

khālidīna fīhā, wa‘dallāhi ḥaqqā(n), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Նրանք մնում են դրանում՝ որպես ճշմարիտ Աստծո խոստում։ Եվ Նա ամենակարող է, ամենաիմաստուն։

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍۗ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ

khalaqas-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa anzalnā minas-samā'i mā'an fa ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).

Նա ստեղծեց երկինքները առանց սյուների, ինչպես դուք տեսնում եք դրանք, և Նա լեռները դրեց (երկրի մակերեսին), որպեսզի այն (երկիրը) չսարսափի ձեզ, և բազմացրեց երկրի վրա ապրող բոլոր տեսակի շարժվող արարածները: Եվ Մենք երկնքից անձրևաջուր իջեցրինք, ապա դրա մեջ աճեցրինք բոլոր տեսակի լավ բույսեր:

هٰذَا خَلْقُ اللّٰهِ فَاَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ بَلِ الظّٰلِمُوْنَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ ࣖ

hāżā khalqullāhi fa arūnī māżā khalaqal-lażīna min dūnih(ī), baliẓ-ẓālimūna fī ḍalālim mubīn(in).

Սա Ալլահի արարածն է, ուրեմն ցույց տվեք ինձ, թե ինչ է ստեղծվել (ձեր երկրպագությամբ) Ալլահից բացի: Իրականում, անարդարները ակնհայտ սխալի մեջ են:

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا لُقْمٰنَ الْحِكْمَةَ اَنِ اشْكُرْ لِلّٰهِ ۗوَمَنْ يَّشْكُرْ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ

wa laqad ātainā luqmānal-ḥikmata anisykur lillāh(i), wa may yasykur fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'innallāha ganiyyun ḥamīd(un).

Եվ իրոք, Մենք Լուկմանին իմաստություն ենք տվել՝ ասելով. «Շնորհակալ եղիր Ալլահին։ Եվ ով երախտապարտ է (Ալլահին), ապա իսկապես շնորհակալ է ինքն իրեն, իսկ ով երախտապարտ չէ (անարգում է), ապա իրոք Ալլահը Ամենահարուստն է, Ամենագովանարժանը»։

وَاِذْ قَالَ لُقْمٰنُ لِابْنِهٖ وَهُوَ يَعِظُهٗ يٰبُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيْمٌ

wa iż qāla luqmānu libnihī wa huwa ya‘iẓuhū yā bunayya lā tusyrik billāh(i), innasy-syirka laẓulmun ‘aẓīm(un).

Եվ (հիշե՛ք) երբ Լուկմանն ասաց իր որդուն, երբ դաս տվեց նրան. «Ո՛վ իմ որդի, մի՛ դասիր Աստծուն, որովհետև Աստծո հետ զուգընկերներ դասելը մեծ անարդարություն է»։

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).

Եվ Մենք մարդուն պատվիրեցինք (բարիք գործել) իր ծնողների հետ։ Նրա մայրը նրան հղիացրել էր ավելի ու ավելի թուլության մեջ և կրծքից կտրել էր երկու տարեկանում։ Շնորհակալ եղիր Ինձ և քո ծնողներին։ Միայն Ինձ մոտ է քո վերադարձը։

وَاِنْ جَاهَدٰكَ عَلٰٓى اَنْ تُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِى الدُّنْيَا مَعْرُوْفًا ۖوَّاتَّبِعْ سَبِيْلَ مَنْ اَنَابَ اِلَيَّۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa in jāhadāka ‘alā an tusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā wa ṣāḥibhumā fid-dun-yā ma‘rūfā(n), wattabi‘ sabīla man anāba ilayya(a), ṡumma ilayya marji‘ukum fa unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

Եվ եթե նրանք երկուսն էլ քեզ ստիպեն Ինձ զուգընկերներ դասել այնպիսի բանի համար, որի մասին դու չգիտես, ապա մի՛ ենթարկվիր նրանց և նրանց համար բարի գործեր դասիր աշխարհում ու հետևիր նրանց ճանապարհին, ովքեր վերադառնում են Ինձ մոտ։ Ապա քո վերադարձը Ինձ մոտ է, և ես քեզ կասեմ, թե ինչ ես արել։

يٰبُنَيَّ اِنَّهَآ اِنْ تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِيْ صَخْرَةٍ اَوْ فِى السَّمٰوٰتِ اَوْ فِى الْاَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ

yā bunayya innahā in taku miṡqāla ḥabbatim min khardalin fatakun fī ṣakhratin au fis-samāwāti au fil-arḍi ya'ti bihallāh(u), innallāha laṭīfun khabīr(un).

(Լուկմանն ասաց). «Որդի՛ս։ Իսկապես, եթե (գործը) մանանեխի հատիկի չափ ծանր լիներ, և այն քարի մեջ լիներ, երկնքում կամ երկրի վրա, Աստված անպայման կտար դրան (պարգևատրում)։ Իսկապես, Աստված Ամենաճշգրիտն է, Ամենաճշգրիտը։»

يٰبُنَيَّ اَقِمِ الصَّلٰوةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوْفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلٰى مَآ اَصَابَكَۗ اِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ

yā bunayya aqimiṣ-ṣalāta wa'mur bil-ma‘rūfi wanha ‘anil-munkari waṣbir ‘alā mā aṣābak(a), inna żālika min ‘azmil-umūr(i).

Որդի՛ս, աղոթք արա և հրամայի՛ր (մարդկանց) անել այն, ինչ ճիշտ է, և խուսափի՛ր (նրանց) չարիք գործելուց, և համբերատար եղիր քեզ հետ պատահողի նկատմամբ, իսկապես, սա կարևոր հարց է։

وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ

wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).

Եվ մի՛ շրջիր քո երեսը մարդկանցից (ամբարտավանությունից դրդված) և մի՛ քայլիր ամբարտավանորեն երկրի վրա: Իրոք, Աստված չի սիրում ամբարտավաններին ու պարծենկոտներին:

وَاقْصِدْ فِيْ مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَۗ اِنَّ اَنْكَرَ الْاَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيْرِ ࣖ

waqṣid fī masy-yika wagḍuḍ min ṣautik(a), inna ankaral-aṣwāti laṣautul-ḥamīr(i).

Եվ պարզեցրու քայլքդ ու մեղմացրու ձայնդ։ Իսկապես, ամենավատ ձայնը էշի ձայնն է։

اَلَمْ تَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَاَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهٗ ظَاهِرَةً وَّبَاطِنَةً ۗوَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّلَا هُدًى وَّلَا كِتٰبٍ مُّنِيْرٍ

alam tarau annallāha sakhkhara lakum mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa asbaga ‘alaikum ni‘amahū ẓāhirataw wa bāṭinah(tan), wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa lā hudaw wa lā kitābim munīr(in).

Մի՞թե չես նկատել, որ Աստված ձեզ համար ենթարկեց երկնքում և երկրի վրա եղածը և կատարյալ դարձրեց Իր օրհնությունները ձեզ համար՝ ֆիզիկապես և մտավոր։ Սակայն մարդկանց մեջ կան մարդիկ, ովքեր վիճարկում են Աստծո միասնությունը՝ առանց գիտելիքի, ուղղորդման և առանց լուսավորող գրքի։

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَاۗ اَوَلَوْ كَانَ الشَّيْطٰنُ يَدْعُوْهُمْ اِلٰى عَذَابِ السَّعِيْرِ

wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kānasy-syaiṭānu yad‘ūhum ilā ‘ażābis-sa‘īr(i).

Եվ երբ նրանց ասվում է. «Հետևեք այն ամենին, ինչ Ալլահն է ուղարկել», նրանք պատասխանում են. «(Ոչ), այլ մենք (միայն) հետևում ենք մեր նախնիներից սովորած սովորույթներին»։ Արդյո՞ք նրանք (կհետևեն իրենց նախնիներին), նույնիսկ եթե Սատանան իրականում նրանց կոչ է անում այրվող կրակի (դժոխքի) պատժին։

۞ وَمَنْ يُّسْلِمْ وَجْهَهٗٓ اِلَى اللّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰىۗ وَاِلَى اللّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ

wa may yuslim wajhahū ilallāhi wa huwa muḥsinun faqadistamsaka bil-‘urwatil-wuṡqā, wa ilallāhi ‘āqibatul-umūr(i).

Եվ ով որ իրեն հնազանդվում է Ալլահին, մինչդեռ նա բարիք է գործում, ապա նա ամուր կառչած է ամուր պարանից: Բոլոր գործերի վերջը միայն Ալլահինն է:

وَمَنْ كَفَرَ فَلَا يَحْزُنْكَ كُفْرُهٗۗ اِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ فَنُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ

wa man kafara falā yaḥzunka kufruh(ū), ilainā marji‘uhum fanunabbi'uhum bimā ‘amilū, innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Եվ ով անհավատ լինի, նրա անհավատությունը քեզ (Մուհամմադ) չպետք է տխրեցնի: Նրանք միայն Մեզ մոտ կվերադառնան, ապա Մենք նրանց կտեղեկացնենք նրանց արածների մասին: Իսկապես, Աստված ամենագետ է սրտի ամեն ինչի մասին:

نُمَتِّعُهُمْ قَلِيْلًا ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ اِلٰى عَذَابٍ غَلِيْظٍ

numatti‘uhum qalīlan ṡumma naḍṭarruhum ilā ‘ażābin galīẓ(in).

Մենք նրանց թույլ տվեցինք որոշ ժամանակ զվարճանալ, ապա նրանց ստիպեցինք (մտնել) խիստ պատժի մեջ։

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qulil-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

Եվ իրոք, եթե դու (Մուհամմադ) հարցնես նրանց. «Ո՞վ է ստեղծել երկինքներն ու երկիրը», իհարկե, նրանք կպատասխանեն. «Ալլահը»։ Ասա. «Փառք Աստծո», բայց նրանց մեծ մասը չգիտի։

لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ

lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), innallāha huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

Ալլահին է պատկանում երկնքում ու երկրի վրա ամեն ինչ: Իսկապես, Ալլահը Ամենահարուստն է, Ամենափառավորը:

وَلَوْ اَنَّ مَا فِى الْاَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ اَقْلَامٌ وَّالْبَحْرُ يَمُدُّهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖ سَبْعَةُ اَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ كَلِمٰتُ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wa lau anna mā fil-arḍi min syajaratin aqlāmuw wal-baḥru yamudduhū mim ba‘dihī sab‘atu abḥurim mā nafidat kalimātullāh(i), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

Եվ եթե երկրի վրա եղած ծառերը գրիչներ լինեին, իսկ ծովը՝ թանաք, որից հետո լցվեին յոթ (ևս) ծովերով, Աստծո խոսքերը չէին սպառվի։ Իսկապես, Աստված Ամենակարող է, Ամենաիմաստուն։

مَا خَلْقُكُمْ وَلَا بَعْثُكُمْ اِلَّا كَنَفْسٍ وَّاحِدَةٍ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ

mā khalqukum wa lā ba‘ṡukum illā kanafsiw wāḥidah(tin), innallāha samī‘um baṣīr(un).

Քո արարումն ու հարությունը (Աստծո համար) միայն նման է (ստեղծմանն ու հարությանը) մեկ հոգու (հեշտ): Իսկապես, Ալլահը Ամենատես է, Ամենատես:

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۖ كُلٌّ يَّجْرِيْٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى وَّاَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

alam tara annallāha yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī ilā ajalim musammaw wa annallāha bimā ta‘malūna khabīr(un).

Մի՞թե չես տեսնում, որ Աստված գիշերը միացնում է օրվան և ցերեկը միացնում գիշերին, և Նա ենթարկեց արևն ու լուսինը, որոնցից յուրաքանչյուրը շարժվում է մինչև որոշակի ժամկետ: Իսկապես, Աստված տեղյակ է ձեր արարքներին:

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهِ الْبَاطِلُۙ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ ࣖ

Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa anna mā yad‘ūna min dūnihil-bāṭil(u), wa annallāha huwal-‘aliyyul-kabīr(u).

Այսպիսով, որովհետև իսկապես Ալլահը ճշմարիտ Աստվածն է, և այն, ինչ նրանք անվանում են Ալլահից բացի, սուտ է: Եվ իսկապես, Ալլահը Ամենաբարձրյալն է, Ամենամեծը:

اَلَمْ تَرَ اَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللّٰهِ لِيُرِيَكُمْ مِّنْ اٰيٰتِهٖۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ

alam tara annal-fulka tajrī fil-baḥri bini‘matillāhi liyuriyakum min āyātih(ī), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

Մի՞թե չես տեսնում, որ նավերը ծովով են նավարկում Աստծո շնորհիվ, որպեսզի Նա ձեզ ցույց տա Իր նշաններից մի քանիսը: Իսկապես, սրանում են Նրա նշանները բոլոր համբերատարների և երախտապարտների համար:

وَاِذَا غَشِيَهُمْ مَّوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُوْرٍ

wa iżā gasyiyahum maujun kaẓ-ẓulali da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri faminhum muqtaṣid(un), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illā kullu khattārin kafūr(in).

Եվ երբ նրանց գլորում են լեռների պես մեծ ալիքները, նրանք անկեղծորեն դիմում են Աստծուն և անկեղծորեն հավատում են Նրան։ Բայց երբ Աստված փրկեց նրանց ցամաք հասնելուց, նրանցից ոմանք շարունակեցին քայլել ուղիղ ճանապարհով։ Նրանք, ովքեր ժխտում են մեր այաները, միայն անշնորհակալ դավաճաններ են։

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمْ وَاخْشَوْا يَوْمًا لَّا يَجْزِيْ وَالِدٌ عَنْ وَّلَدِهٖۖ وَلَا مَوْلُوْدٌ هُوَ جَازٍ عَنْ وَّالِدِهٖ شَيْـًٔاۗ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۗ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ

ya ayyuhan-nāsuttaqū rabbakum wakhsyau yaumal lā yajzī wālidun ‘aw waladih(ī), wa lā maulūdun huwa jāzin ‘aw wālidihī syai'ā(n), inna wa‘dallāhi ḥaqqun falā tagurrannakumul-ḥayātud-dun-yā, wa lā yagurrannakum billāhil-garūr(u).

Ո՛վ մարդիկ, վախեցեք ձեր Տիրոջից և վախեցեք այն օրվանից, երբ հայրը չի կարողանա օգնել իր երեխային, իսկ երեխան չի կարողանա (նույնպես) օգնել իր հորը որևէ բանով: Իրոք, Ալլահի խոստումները անկասկած ճշմարիտ են, այնպես որ երբեք մի՛ խաբվեք աշխարհիկ կյանքով և մի՛ խաբվեք խաբեբաներով Ալլահին հնազանդվելու հարցում:

اِنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗ عِلْمُ السَّاعَةِۚ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَۚ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْاَرْحَامِۗ وَمَا تَدْرِيْ نَفْسٌ مَّاذَا تَكْسِبُ غَدًاۗ وَمَا تَدْرِيْ نَفْسٌۢ بِاَيِّ اَرْضٍ تَمُوْتُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ خَبِيْرٌ ࣖ

innallāha ‘indahū ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa yunazzilul-gaiṡ(a), wa ya‘lamu mā fil-arḥām(i), wa mā tadrī nafsum māżā taksibu gadā(n), wa mā tadrī nafsum bi'ayyi arḍin tamūt(u), innallāha ‘alīmun khabīr(un).

Իրոք, միայն Ալլահի մոտ է Դատաստանի Օրվա գիտությունը, և Նա, ով անձրև է ուղարկում և գիտի, թե ինչ կա արգանդում: Եվ ոչ ոք չի կարող (հաստատ) իմանալ, թե վաղը ինչ կանի: Եվ ոչ ոք չի կարող իմանալ, թե երկրի վրա որտեղ կմահանա: Իրոք, Ալլահը Ամենագիտակն է, Ամենագետը: