Q.S Ալ-Բաքարա (اَلْبَقَرَة) - 286 Տողերի քանակը

الۤمّۤ ۚ

alif lām mīm.

Ալիֆ Լամ Միմ

ذٰلِكَ الْكِتٰبُ لَا رَيْبَ ۛ فِيْهِ ۛ هُدًى لِّلْمُتَّقِيْنَۙ

Żālikal-kitābu lā raiba fīh(i), hudal lil-muttaqīn(a).

Այս գիրքը (Ղուրանը) կասկած չունի դրա վերաբերյալ՝ որպես ուղղորդում բարեպաշտների համար

الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ ۙ

al-lażīna yu'minūna bil-gaibi wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

(այսինքն՝) նրանք, ովքեր հավատում են անտեսանելիին, աղոթք են անում և ծախսում են Մեր տված սննդի մի մասը,

وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ ۚ وَبِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَۗ

wal-lażīna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablik(a), wabil-ākhirati hum yūqinūn(a).

և նրանք, ովքեր հավատում են (Ղուրանին), որը քեզ (Մուհամմադ) ուղարկվել է, և (գրքերին), որոնք քեզանից առաջ ուղարկվել են, և նրանք հավատում են հանդերձյալ կյանքի գոյությանը,

اُولٰۤىِٕكَ عَلٰى هُدًى مِّنْ رَّبِّهِمْ ۙ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

ulā'ika ‘alā hudam mir rabbihim wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Նրանք են, ովքեր առաջնորդություն են ստանում իրենց Տիրոջից, և նրանք են բախտավորները։

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَوَاۤءٌ عَلَيْهِمْ ءَاَنْذَرْتَهُمْ اَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

innal-lażīna kafarū sawā'un ‘alaihim a'anżartahum am lam tunżirhum lā yu'minūn(a).

Իրոք, նրանք, ովքեր չեն հավատում, նույնն են նրանց համար. թե՛ դու (Մուհամմադ) զգուշացնես, թե՛ չզգուշացնես, նրանք չեն հավատա։

خَتَمَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ وَعَلٰى سَمْعِهِمْ ۗ وَعَلٰٓى اَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ وَّلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ ࣖ

khatamallāhu ‘alā qulūbihim wa ‘alā sam‘ihim wa ‘alā abṣārihim gisyāwatuw wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

Աստված կնքել է նրանց սրտերն ու լսողությունը, փակել է նրանց տեսողությունը, և նրանք կենթարկվեն ծանր պատժի։

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَبِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَمَا هُمْ بِمُؤْمِنِيْنَۘ

wa minan-nāsi may yaqūlu āmannā billāhi wa bil-yaumil-ākhiri wa mā hum bimu'minīn(a).

Եվ մարդկանց մեջ կան մարդիկ, ովքեր ասում են. «Մենք հավատում ենք Աստծուն և Վերջին Օրվանը», բայց իրականում նրանք հավատացյալներ չեն։

يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۚ وَمَا يَخْدَعُوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَۗ

yukhādi‘ūnallāha wal-lażīna āmanū wa mā yakhda‘ūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

Նրանք խաբում են Աստծուն և հավատացյալներին, բայց նրանք խաբում են միայն իրենց՝ չգիտակցելով դա։

فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌۙ فَزَادَهُمُ اللّٰهُ مَرَضًاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢ ەۙ بِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ

fī qulūbihim maraḍun fa zādahumullāhu maraḍā(n), wa lahum ‘ażābun alīmum bimā kānū yakżibūn(a).

Նրանց սրտերում հիվանդություն կա, ուստի Աստված նրանց հիվանդությունն ավելի է մեծացրել, և նրանք կունենան ցավոտ պատիժ, որովհետև ստեցին։

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِۙ قَالُوْٓا اِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُوْنَ

wa iżā qīla lahum lā tufsidū fil-arḍ(i), qālū innamā naḥnu muṣliḥūn(a).

Եվ երբ նրանց ասվում է. «Մի՛ վնասեք երկրի վրա», նրանք պատասխանում են. «Իրականում մենք ենք բարելավումներ կատարողները»։

اَلَآ اِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُوْنَ وَلٰكِنْ لَّا يَشْعُرُوْنَ

alā innahum humul-mufsidūna wa lākil lā yasy‘urūn(a).

Հիշե՛ք, նրանք են չարագործություններ գործում, բայց չեն գիտակցում դա։

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اٰمِنُوْا كَمَآ اٰمَنَ النَّاسُ قَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ كَمَآ اٰمَنَ السُّفَهَاۤءُ ۗ اَلَآ اِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاۤءُ وَلٰكِنْ لَّا يَعْلَمُوْنَ

wa iżā qīla lahum āminū kamā āmanan nāsu qālū anu'minu kamā āmanas-sufahā'(u), alā innahum humus-sufahā'u wa lākil lā ya‘lamūn(a).

Եվ երբ նրանց ասվում է. «Հավատացե՛ք, ինչպես ուրիշներն են հավատացել», նրանք պատասխանում են. «Պե՞տք է հավատանք, ինչպես նրանք, ովքեր անհասկացողներ են հավատացել»։ Հիշե՛ք, իրականում նրանք են, ովքեր անհասկացողներ են, բայց չգիտեն։

وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّا ۚ وَاِذَا خَلَوْا اِلٰى شَيٰطِيْنِهِمْ ۙ قَالُوْٓا اِنَّا مَعَكُمْ ۙاِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُوْنَ

wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalau ilā syayāṭīnihim qālū innā ma‘akum, innamā naḥnu mustahzi'ūn(a).

Եվ երբ նրանք հանդիպում են հավատացյալ մարդկանց, ասում են. «Մենք հավատում ենք»։ Բայց երբ նրանք վերադառնում են իրենց դևերի (առաջնորդների) մոտ, ասում են. «Իրոք, մենք ձեզ հետ ենք, մենք միայն ծաղրում ենք»։

اَللّٰهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

allāhu yastahzi'u bihim wa yamudduhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

Աստված կծաղրի նրանց և կթողնի, որ մոլորության մեջ ընկնեն։

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الضَّلٰلَةَ بِالْهُدٰىۖ فَمَا رَبِحَتْ تِّجَارَتُهُمْ وَمَا كَانُوْا مُهْتَدِيْنَ

ulā'ikal-lażīnasytarawuḍ-ḍalālata bil-hudā, famā rabiḥat tijāratuhum wa mā kānū muhtadīn(a).

Նրանք են, ովքեր սխալը գնեցին ուղղորդմամբ: Այսպիսով, նրանց առևտուրը անհաջող էր, և նրանք ուղղորդում չստացան:

مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِى اسْتَوْقَدَ نَارًا ۚ فَلَمَّآ اَضَاۤءَتْ مَا حَوْلَهٗ ذَهَبَ اللّٰهُ بِنُوْرِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِيْ ظُلُمٰتٍ لَّا يُبْصِرُوْنَ

maṡaluhum kamaṡalil-lażistauqada nārā(n), falammā aḍā'at mā ḥaulahūū żahaballāhu binūrihim wa tarakahum fī ẓulumātil lā yubṣirūn(a).

Նրանց օրինակը նման է նրանց, ովքեր կրակ են վառում, բայց շրջապատը լուսավորելուց հետո Աստված խլում է նրանց լույսը և թողնում խավարի մեջ՝ չկարողանալով տեսնել:

صُمٌّ ۢ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَۙ

Ṣummum bukmun ‘umyun fahum lā yarji‘ūn(a).

Նրանք խուլ, համր ու կույր են, ուստի չեն կարող վերադառնալ։

اَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ فِيْهِ ظُلُمٰتٌ وَّرَعْدٌ وَّبَرْقٌۚ يَجْعَلُوْنَ اَصَابِعَهُمْ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ مِّنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِۗ وَاللّٰهُ مُحِيْطٌۢ بِالْكٰفِرِيْنَ

au kaṣayyibim minas-samā'i fīhi ẓulumātuw wa ra‘duw wa barq(un), yaj‘alūna aṣābi‘ahum fī āżānihim minaṣ-ṣawā‘iqi ḥażaral-maut(i), wallāhu muḥīṭum bil- kāfirīn(a).

Կամ նման նրանց, ովքեր հարվածվում են երկնքից ուժեղ անձրևի, որին ուղեկցում է խավարը, որոտը և կայծակը: Նրանք մատներով փակում են ականջները՝ (փախչելով) որոտի ձայնից՝ մահից վախենալով: Աստված շրջապատում է անհավատներին:

يَكَادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ اَبْصَارَهُمْ ۗ كُلَّمَآ اَضَاۤءَ لَهُمْ مَّشَوْا فِيْهِ ۙ وَاِذَآ اَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُوْا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَاَبْصَارِهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

yakādul-barqu yakhṭafu abṣārahum, kullamā aḍā'a lahum masyau fīh(i), wa iżā aẓlama ‘alaihim qāmū, wa lau syā'allāhu lażahaba bisam‘ihim wa abṣārihim, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Կայծակը գրեթե բռնեց նրանց տեսողությունը։ Երբ (կայծակը) փայլում է, նրանք քայլում են դրա տակով, իսկ երբ խավար է ընկնում նրանց վրա, նրանք կանգ են առնում։ Եթե Աստված ցանկանար, Նա կխլեր նրանց լսողությունն ու տեսողությունը։ Իսկապես, Աստված Ամենակարող է ամեն ինչի նկատմամբ։

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ

yā ayyuhan-nāsu‘budū rabbakumul-lażī khalaqakum wal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).

Ո՛վ մարդիկ, երկրպագեք ձեր Տիրոջը, որը ստեղծեց ձեզ և ձեզանից առաջ եղածներին, որպեսզի հասնեք բարեպաշտության:

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ فِرَاشًا وَّالسَّمَاۤءَ بِنَاۤءً ۖوَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚ فَلَا تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ اَنْدَادًا وَّاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

allażī ja‘ala lakumul-arḍa firāsyaw was-samā'a binā'ā(n), wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, falā taj‘alū lillāhi andādaw wa antum ta‘lamūn(a).

(Նա է), որ երկիրը դարձրեց ձեզ համար հանգստավայր, իսկ երկինքը՝ ծածկ, և Նա է, որ երկնքից ջուր (անձրև) է իջեցնում և դրանով մրգեր է աճեցնում որպես սնունդ ձեզ համար: Ուրեմն, մի՛ դասեք Ալլահին մրցակիցներ, երբ գիտեք:

وَاِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّنْ مِّثْلِهٖ ۖ وَادْعُوْا شُهَدَاۤءَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa in kuntum fī raibim mimmā nazzalnā ‘alā ‘abdinā fa'tū bisūratim mim miṡlih(ī), wad‘ū syuhadā'akum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).

Եվ եթե կասկածում եք (Ղուրանի) վրա, որ Մենք ուղարկել ենք մեր ստրուկին (Մուհամմադ), ապա գրեք դրա նման մի սուրա և հրավիրեք ձեր օգնականին, բացի Ալլահից, եթե ճշմարիտ եք ասում:

فَاِنْ لَّمْ تَفْعَلُوْا وَلَنْ تَفْعَلُوْا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِيْ وَقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ ۖ اُعِدَّتْ لِلْكٰفِرِيْنَ

fa'illam taf‘alū wa lan taf‘alū fattaqun-nāral-latī waqūduhan-nāsu wal-ḥijārah(tu), u‘iddat lil-kāfirīn(a).

Եթե ​​դուք չեք կարող դա անել, և (անկասկած) չեք կարողանա, ապա վախեցեք դժոխքի կրակից, որի վառելիքը մարդիկ և քարերն են, որը պատրաստված է անհավատների համար։

وَبَشِّرِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۗ كُلَّمَا رُزِقُوْا مِنْهَا مِنْ ثَمَرَةٍ رِّزْقًا ۙ قَالُوْا هٰذَا الَّذِيْ رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ وَاُتُوْا بِهٖ مُتَشَابِهًا ۗوَلَهُمْ فِيْهَآ اَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّهُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa basysyiril-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti anna lahum jannātin tajrī min taḥtihal- anhār(u), kullamā ruziqū minhā min ṡamaratir rizqā(n), qālū hāżal-lażī ruziqnā min qablu wa utū bihī mutasyābihā(n), wa lahum fīhā azwājum muṭahharatuw wa hum fīhā khālidūn(a).

Եվ ավետիր նրանց, ովքեր հավատում են և բարի գործեր են անում, որ նրանց համար (տրամադրված են) այգիներ, որոնց տակ գետեր են հոսում: Երբ նրանց երկնքից մրգեր են տալիս, ասում են. «Սա այն է, ինչ մեզ նախկինում պարգևատրվել է»: Նրանց նույն (պտուղներն) են տրվել: Եվ այնտեղ նրանք (գտնում են) մաքուր կողակիցներ: Նրանք մնում են այնտեղ:

۞ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَسْتَحْيٖٓ اَنْ يَّضْرِبَ مَثَلًا مَّا بَعُوْضَةً فَمَا فَوْقَهَا ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَيَقُوْلُوْنَ مَاذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًا ۘ يُضِلُّ بِهٖ كَثِيْرًا وَّيَهْدِيْ بِهٖ كَثِيْرًا ۗ وَمَا يُضِلُّ بِهٖٓ اِلَّا الْفٰسِقِيْنَۙ

innallāha lā yastaḥyī ay yaḍriba maṡalam mā ba‘ūḍatan famā fauqahā, fa'ammal- lażīna āmanū faya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa ammal-lażīna kafarū fayaqūlūna māżā arādallāhu bihāżā maṡalā(n), yuḍillu bihī kaṡīraw wa yahdī bihī kaṡīrā(n), wa mā yuḍillu bihī illal-fāsiqīn(a).

Իրոք, Աստված չի վարանում օրինակ բերել մոծակը կամ դրանից փոքր ինչ-որ բան: Ինչ վերաբերում է նրանց, ովքեր հավատում են, նրանք գիտեն, որ սա Աստծո ճշմարտությունն է: Բայց նրանք, ովքեր չեն հավատում, ասում են. «Ի՞նչ նկատի ուներ Աստված այս առակով»: Դրանով նա շատ մարդկանց մոլորեցրեց և դրանով շատերին ուղղորդեց: Բայց Նա այս առակով ոչ մեկին չի մոլորեցնում, բացի չարագործներից:

الَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖۖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

allażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqih(ī), wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika humul-khāsirūn(a).

Նրանք, ովքեր խախտում են Աստծո ուխտը, այն բանից հետո, երբ այն հաստատվել է, և խզում են այն, ինչ Աստված հրամայել է միացնել, և ապականություն են տարածում երկրի վրա: Նրանք են պարտվողները:

كَيْفَ تَكْفُرُوْنَ بِاللّٰهِ وَكُنْتُمْ اَمْوَاتًا فَاَحْيَاكُمْۚ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

kaifa takfurūna billāhi wa kuntum amwātan fa'aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

Ինչպե՞ս կարող եք անհավատ լինել Աստծուն, երբ դուք մեռած էիք, ապա Նա ձեզ կենդանացրեց, ապա մահապատժի ենթարկեց, ապա ձեզ կենդանացրեց, և ապա դուք Նրա մոտ կվերադառնաք։

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَ لَكُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ثُمَّ اسْتَوٰٓى اِلَى السَّمَاۤءِ فَسَوّٰىهُنَّ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ ۗ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

huwal-lażī khalaqa lakum mā fil-arḍi jamī‘ā(n), ṡummastawā ilas-samā'i fasawwāhunna sab‘a samāwāt(in), wa huwa bikulli syai'in ‘alīm(un).

Նա է (Ալլահը), որ ստեղծեց երկրի վրա ամեն ինչ ձեզ համար, ապա բարձրացավ երկինքներ, ապա կատարյալ դարձրեց դրանք յոթ երկինքների մեջ: Եվ Նա ամեն ինչի մասին ամենագետ է:

وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).

Եվ (հիշիր), երբ քո Տերն ասաց հրեշտակներին. «Ես երկրի վրա խալիֆ կնշանակեմ»։ Նրանք ասացին. «Դու այնտեղ մեկին կդնես, ով կպոռնկություն անի և արյուն կթափի, մինչդեռ մենք գովաբանում ենք քեզ և սրբացնում քո անունը»։ Նա ասաց. «Ճշմարիտ, ես գիտեմ այն, ինչ դու չգիտես»։

وَعَلَّمَ اٰدَمَ الْاَسْمَاۤءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ فَقَالَ اَنْۢبِـُٔوْنِيْ بِاَسْمَاۤءِ هٰٓؤُلَاۤءِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa ‘allama ādamal-asmā'a kullahā ṡumma ‘araḍahum ‘alal-malā'ikati faqāla ambi'ūnī bi'asmā'i hā'ulā'i in kuntum ṣādiqīn(a).

Եվ Նա Ադամին սովորեցրեց դրանց բոլորի անունները, ապա ցույց տվեց դրանք հրեշտակներին՝ ասելով. «Եթե ճշմարիտ ես, ասա ինձ այս բոլորի անունները»։

قَالُوْا سُبْحٰنَكَ لَا عِلْمَ لَنَآ اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

qālū subḥānaka lā ‘ilma lanā illā mā ‘allamtanā, innaka antal-‘alīmul-ḥakīm(u).

Նրանք պատասխանեցին. «Փառք Քեզ, մենք ոչինչ չգիտենք, բացի այն, ինչ Դու մեզ սովորեցրել ես: Իսկապես, Դու Ամենագիտակն ես, Ամենաիմաստունը»:

قَالَ يٰٓاٰدَمُ اَنْۢبِئْهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْ ۚ فَلَمَّآ اَنْۢبَاَهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْۙ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَاَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ

qāla yā ādamu ambi'hum bi'asmā'ihim, falammā amba'ahum bi'asmā'ihim, qāla alam aqul lakum innī a‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wa a‘lamu mā tubdūna wa mā kuntum taktumūn(a).

Նա (Ալլահը) ասաց. «Օ՜, Ադամ, ասա նրանց անունները»: Երբ նա (Ադամը) ասաց իր անունը, Նա ասաց. «Մի՞թե ես քեզ չասացի, որ ես գիտեմ երկնքի և երկրի գաղտնիքները, և ես գիտեմ, թե ինչ եք դուք բացահայտում և ինչ եք թաքցնում»:

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).

Եվ (հիշե՛ք) երբ հրեշտակներին ասացինք. «Խոնարհվեք Ադամին»։ Նրանք խոնարհվեցին, բացի Սատանայից։ Նա հրաժարվում է և պարծենում, և նա պատկանում է անհավատների խմբին։

وَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَكُلَا مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَاۖ وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa qulnā yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata wa kulā minhā ragadan ḥaiṡu syi'tumā, wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).

Եվ մենք ասացինք. «Ո՛վ Ադամ, ապրիր դու և քո կինը դրախտում և կերեք դրանից այնքան, որքան ցանկանում եք: Բայց մի՛ մոտեցեք այս ծառին, որպեսզի չդառնաք անարդարների շարքում»:

فَاَزَلَّهُمَا الشَّيْطٰنُ عَنْهَا فَاَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيْهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚ وَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

fa'azallahumasy-syaiṭānu ‘anhā fa akhrajahumā mimmā kānā fīh(i), wa qulnahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).

Ապա Սատանան նրանց երկուսին էլ դուրս հանեց դրախտից, և նրանք վտարվեցին այնտեղից, մինչ նրանք այնտեղ էին։ Եվ մենք ասացինք. «Իջեք։ Ձեզանից ոմանք միմյանց թշնամիներ են։ Եվ երկրի վրա դուք որոշ ժամանակով կունենաք բնակության վայր և հաճույք»։

فَتَلَقّٰٓى اٰدَمُ مِنْ رَّبِّهٖ كَلِمٰتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

fatalaqqā ādamu mir rabbihī kalimātin fatāba ‘alaih(i), innahū huwat-tawwābur- raḥīm(u).

Ապա Ադամը լսեց իր Տիրոջ խոսքերը, և Նա ընդունեց նրա զղջումը: Իսկապես, Աստված զղջումն ընդունողն է, ողորմածը:

قُلْنَا اهْبِطُوْا مِنْهَا جَمِيْعًا ۚ فَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى فَمَنْ تَبِعَ هُدَايَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

qulnahbiṭū minhā jamī‘ā(n), fa'immā ya'tiyannakum minnī hudan faman tabi‘a hudāya falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

Մենք ասացինք. «Իջեք բոլորդ երկնքից։ Եթե Իմ առաջնորդությունը իսկապես գա ձեզ մոտ, ապա ով հետևում է Իմ առաջնորդությանը, նրանցից ոչ վախ կլինի, ոչ էլ նրանք կվշտանան»։

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

Իսկ նրանք, ովքեր չեն հավատում և ժխտում են Մեր նշանները, դժոխքի բնակիչներ են։ Նրանք այնտեղ կմնան։

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَوْفُوْا بِعَهْدِيْٓ اُوْفِ بِعَهْدِكُمْۚ وَاِيَّايَ فَارْهَبُوْنِ

yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa aufū bi‘ahdī ūfi bi‘ahdikum, wa iyyāya farhabūn(i).

Ո՛վ Իսրայելի որդիներ, հիշե՛ք Իմ օրհնությունները, որոնք ես ձեզ տվել եմ: Եվ կատարե՛ք ձեր խոստումը, ես էլ կկատարեմ ձեր խոստումը, և միայն Ինձանից վախեցե՛ք:

وَاٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلْتُ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ وَلَا تَكُوْنُوْٓا اَوَّلَ كَافِرٍۢ بِهٖ ۖ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۖوَّاِيَّايَ فَاتَّقُوْنِ

wa āminū bimā anzaltu muṣaddiqal limā ma‘akum wa lā takūnū awwala kāfirim bih(ī), wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa iyyāya fattaqūn(i).

Եվ հավատացեք այն (Ղուրանին), որը ես ուղարկել եմ, որը հաստատում է ձեր մոտ եղածը (Թորան), և մի՛ եղեք առաջինը, ով չի հավատում դրան: Մի՛ վաճառեք Իմ այաները էժանագին և միայն Ինձանից վախեցեք:

وَلَا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوا الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa lā talbisul-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumul-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn(a).

Եվ մի՛ խառնեք ճշմարտությունը ստի հետ և (մի՛) թաքցրեք ճշմարտությունը, երբ դուք դա գիտեք։

وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَارْكَعُوْا مَعَ الرّٰكِعِيْنَ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta warka‘ū ma‘ar-rāki‘īn(a).

Եվ կատարեք աղոթքը, վճարեք զաքաթը և խոնարհվեք խոնարհվողների հետ:

۞ اَتَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَاَنْتُمْ تَتْلُوْنَ الْكِتٰبَ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

ata'murūnan-nāsa bil-birri wa tansauna anfusakum wa antum tatlūnal-kitāb(a), afalā ta‘qilūn(a).

Ինչո՞ւ եք ուրիշներին առաքինի բաներ հրամայում, մինչդեռ մոռանում եք ինքներդ ձեզ, չնայած որ կարդում եք Գիրքը (Թորան): Մի՞թե չեք հասկանում:

وَاسْتَعِيْنُوْا بِالصَّبْرِ وَالصَّلٰوةِ ۗ وَاِنَّهَا لَكَبِيْرَةٌ اِلَّا عَلَى الْخٰشِعِيْنَۙ

wasta‘īnū biṣ-ṣabri waṣ-ṣalāh(ti), wa innahā lakabīratun illā ‘alal-khāsyi‘īn(a).

Եվ խնդրեք օգնություն (Աստծուց) համբերատարությամբ և աղոթքով: Եվ (աղոթքը) իսկապես դժվար է, բացի նրանցից, ովքեր բարեպաշտ են:

الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوْا رَبِّهِمْ وَاَنَّهُمْ اِلَيْهِ رٰجِعُوْنَ ࣖ

allażīna yaẓunnūna annahum mulāqū rabbihim wa annahum ilaihi rāji‘ūn(a).

(Մասնավորապես) նրանք, ովքեր վստահ են, որ կհանդիպեն իրենց Տիրոջը և կվերադառնան Նրա մոտ:

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَنِّيْ فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa annī faḍḍaltukum ‘alal- ‘ālamīn(a).

Ո՛վ Իսրայելի որդիներ, հիշե՛ք Իմ օրհնությունները, որոնք ես շնորհել եմ ձեզ, և որ Ես ձեզ գերադասել եմ այս աշխարհի բոլոր մարդկանցից (այդ ժամանակ):

وَاتَّقُوْا يَوْمًا لَّا تَجْزِيْ نَفْسٌ عَنْ نَّفْسٍ شَيْـًٔا وَّلَا يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَّلَا يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

wattaqū yaumal lā tajzī nafsun ‘an nafsin syai'aw wa lā yuqbalu minhā syafā‘atuw wa lā yu'khażu minhā ‘adluw wa lā hum yunṣarūn(a).

Եվ վախեցեք այն օրվանից, երբ ոչ մի հոգի չի կարողանա օգնություն ցուցաբերել մեկ այլ հոգու, և նրանից ոչ մի միջնորդություն կամ փրկագին չի ընդունվի, և նրանց օգնություն չի տրվի:

وَاِذْ نَجَّيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ

wa iż najjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

Եվ (հիշե՛ք) այն ժամանակ, երբ մենք ձեզ փրկեցինք (փարավոնից և) նրա հետևորդներից: Նրանք ձեզ խիստ տանջանքների ենթարկեցին: Նրանք կոտորեցին ձեր որդիներին և կյանք տվեցին ձեր դուստրերին: Եվ այդ դեպքում դա մեծ փորձություն է ձեր Տիրոջից:

وَاِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ الْبَحْرَ فَاَنْجَيْنٰكُمْ وَاَغْرَقْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ

wa iż faraqnā bikumul-baḥra fa'anjainākum wa agraqnā āla fir‘auna wa antum tanẓurūn(a).

Եվ (հիշե՛ք) այն ժամանակ, երբ Մենք ձեզ համար ծովը բաժանեցինք, որպեսզի փրկենք ձեզ, և մենք խեղդեցինք (Փարավոնին և) Փարավոնի հետևորդներին, մինչ դուք դիտում էիք։

وَاِذْ وٰعَدْنَا مُوْسٰىٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa iż wā‘adnā mūsā arba‘īna lailatan ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).

Եվ (հիշե՛ք) այն ժամանակ, երբ Մենք Մովսեսին քառասուն գիշեր խոստացանք։ Ապա դուք (Իսրայելի որդիները) հորթի արձանը պատրաստեցիք (որպես զոհաբերություն) նրա (հեռանալուց) հետո, և դուք (դարձաք) անարդարներ։

ثُمَّ عَفَوْنَا عَنْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma ‘afaunā ‘ankum mim ba‘di żālika la‘allakum tasykurūn(a).

Ապա դրանից հետո մենք ձեզ ներեցինք, որպեսզի դուք երախտապարտ լինեք։

وَاِذْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

wa iż ātainā mūsal-kitāba wal-furqāna la‘allakum tahtadūn(a).

Եվ (հիշե՛ք), երբ Մենք Մուսային տվեցինք Գիրքը և Ֆուրկանը, որպեսզի դուք առաջնորդվեք։

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ اَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوْبُوْٓا اِلٰى بَارِىِٕكُمْ فَاقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِنْدَ بَارِىِٕكُمْۗ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumi innakum ẓalamtum anfusakum bittikhāżikumul- ‘ijla fatūbū ilā bāri'ikum faqtulū anfusakum, żālikum khairul lakum ‘inda bāri'ikum, fatāba ‘alaikum, innahū huwat-tawwābur-raḥīm(u).

Եվ (հիշե՛ք) երբ Մուսան ասաց իր ժողովրդին. «Օ՜, իմ ժողովուրդ, դուք իսկապես անարդարացիորեն վարվեցիք ինքներդ ձեզ հետ՝ հորթի պատկեր պատրաստելով (որպես զոհաբերություն), ուստի զղջացե՛ք ձեր Արարչի առջև և սպանե՛ք ինքներդ ձեզ։ Ավելի լավ է ձեզ համար ձեր Արարչի մոտ։ Նա կընդունի ձեր զղջումը։ Իսկապես, Նա ամենաընդունողն է զղջման համար, ամենաողորմածը»։

وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى نَرَى اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْكُمُ الصّٰعِقَةُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ

wa iż qultum yā mūsā lan nu'mina laka ḥattā narallāha jahratan fa'akhażatkumuṣ-ṣā‘iqatu wa antum tanẓurūn(a).

Եվ (հիշե՛ք) երբ դուք ասացիք. «Ո՛վ Մուսա, մենք քեզ չենք հավատա, մինչև որ հստակ չտեսնենք Ալլահին», ապա կայծակը հարվածեց ձեզ, մինչ դուք նայում էիք։

ثُمَّ بَعَثْنٰكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma ba‘aṡnākum mim ba‘di mautikum la‘allakum tasykurūn(a).

Ապա, ձեր մահից հետո մենք ձեզ հարություն տվեցինք, որպեսզի դուք երախտապարտ լինեք։

وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى ۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ ۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa ẓallalnā ‘alaikumul-gamāma wa anzalnā ‘alaikumul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

Եվ Մենք ձեզ ստվեր տվեցինք ամպերով և ձեզ համար մարդ ու սալվա ուղարկեցինք։ Կերեք համեղ կերակուրներ այն սնունդից, որը մենք ձեզ տվել ենք։ Նրանք մեզ հետ անարդարություն չգործեցին, այլ իրենք իրենց հետ անարդարություն գործեցին։

وَاِذْ قُلْنَا ادْخُلُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُوْلُوْا حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطٰيٰكُمْ ۗ وَسَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ

wa iż qulnadkhulū hāżihil-qaryata fakulū minhā ḥaiṡu syi'tum ragadaw wadkhulul- bāba sujjadaw wa qūlū ḥiṭṭatun nagfir lakum khaṭāyākum, wa sanazīdul-muḥsinīn(a).

Եվ (հիշե՛ք) երբ Մենք ասացինք. «Մտե՛ք այս երկիրը (Բեյթուլմաքդիս), ապա կերե՛ք համեղ (տարբեր ուտելիքներ) այնտեղ, ինչպես ցանկանում եք։ Եվ մտե՛ք նրա դարպասները՝ խոնարհվելով, և ասե՛ք. «Ազատե՛ք մեզ (մեր մեղքերից), Մենք անպայման կներենք ձեր մեղքերը։ Եվ մենք կմեծացնենք (պարգևները) նրանց, ովքեր բարիք են գործում»։

فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَنْزَلْنَا عَلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ ࣖ

fabaddalal-lażīna ẓalamū qaulan gairal-lażī qīla lahum fa anzalnā ‘alal-lażīna ẓalamū rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).

Ապա անարդար մարդիկ այդ հրամանը փոխարինեցին (մեկ այլ հրամանով), որը նրանց չէր հանձնարարվել: Այսպիսով, Մենք երկնքից աղետ իջեցրինք անարդար մարդկանց վրա, քանի որ նրանք (մշտապես) չար գործեր էին անում:

۞ وَاِذِ اسْتَسْقٰى مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۗ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۗ كُلُوْا وَاشْرَبُوْا مِنْ رِّزْقِ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

wa iżistasqā mūsā liqaumihī faqulnaḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fanfajarat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, kulū wasyrabū mir rizqillāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

Եվ (հիշե՛ք), երբ Մովսեսը ջուր խնդրեց իր ժողովրդի համար, մենք ասացինք. «Հարվածիր ժայռին քո գավազանով»։ Այդ ժամանակ տասներկու աղբյուր բխեց դրանից։ Յուրաքանչյուր ցեղ գիտի իր խմելու վայրը։ Կերեք և խմեք Աստծո (տված) պաշարից և մի՛ չարիք գործեք երկրի վրա՝ վնաս պատճառելով։

وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ

wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

Եվ (հիշե՛ք) երբ դուք ասացիք. «Ո՛վ Մովսես, մենք չենք կարող դիմանալ (ուտելու) միայն մեկ տեսակի սնունդ, ուստի խնդրեք ձեր Տիրոջից, որ մեզ տա երկրի աճեցրածից՝ խոտաբույսեր, վարունգ, սխտոր, ոսպ և սոխ»: Նա (Մովսեսը) ասաց. «Դուք վատ բան եք խնդրում լավ բանի փոխարեն: Գնացեք քաղաք, և դուք անպայման կստանաք այն, ինչ խնդրում եք»: Այնուհետև նրանք ամոթով և աղքատությամբ հարվածվեցին, և նրանք (կրկին) Աստծո բարկությունը կրեցին: Դա (պատահեց), որովհետև նրանք ժխտեցին Աստծո նշանները և առանց իրավունքի սպանեցին մարգարեներին: Դա այն պատճառով էր, որ նրանք անհնազանդ էին և խախտեցին իրենց օրենքները:

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالنَّصٰرٰى وَالصَّابِــِٕيْنَ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū wan-naṣārā waṣ-ṣābi'īna man āmana billāhi wal- yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan fa lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

Իրոք, նրանք, ովքեր հավատացին՝ հրեաները, քրիստոնյաները և սաբիացիները, ովքեր (նրանցից) հավատում են Աստծուն և Վերջին Օրվանը և բարի գործեր են անում, նրանք կպարգևատրվեն իրենց Տիրոջից, նրանցից վախ չկա, և նրանք չեն տխրում:

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّوْرَۗ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqakum wa rafa‘nā fauqakumuṭ-ṭūr(a), khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).

Եվ (հիշե՛ք) այն ժամանակ, երբ մենք ձեր խոստումը վերցրինք և ձեր վերևում (ասացինք) լեռը (Սինայ կղզին). «Պահպանեք այն, ինչ ձեզ տվել ենք, և հիշե՛ք, թե ինչ կա դրա մեջ, որպեսզի բարեպաշտության հասնեք»։

ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَكُنْتُمْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ

Ṡumma tawallaitum mim ba‘di żālika falau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lakuntum minal-khāsirīn(a).

Ապա դրանից հետո դու շրջվեցիր։ Այսպիսով, եթե Աստծո ողորմածությունն ու ողորմածությունը չլիներ քեզ վրա, դու անկասկած կլինեիր պարտվողներից մեկը։

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِيْنَ اعْتَدَوْا مِنْكُمْ فِى السَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ

wa laqad ‘alimtumul-lażīna‘tadau minkum fis-sabti faqulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).

Եվ իրոք, դուք գիտեիք, թե ովքեր էին ձեր մեջ շաբաթ օրը օրինազանցություններ գործում, ուստի մենք նրանց ասացինք. «Եղեք նողկալի կապիկներ»:

فَجَعَلْنٰهَا نَكَالًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَمَا خَلْفَهَا وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِيْنَ

faja‘alnāhā nakālal limā baina yadaihā wa mā khalfahā wa mau‘iẓatal lil-muttaqīn(a).

Այսպիսով, Մենք (այդպիսի) նախազգուշացում տվեցինք այն ժամանակվա մարդկանց և նրանց, ովքեր եկան դրանից հետո, և դաս՝ բարեպաշտների համար:

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖٓ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تَذْبَحُوْا بَقَرَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا ۗ قَالَ اَعُوْذُ بِاللّٰهِ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī innallāha ya'murukum an tażbaḥū baqarah(tan), qālū atattakhiżunā huzuwā(n), qāla a‘ūżu billāhi an akūna minal-jāhilīn(a).

Եվ (հիշե՛ք), երբ Մուսան իր ժողովրդին ասաց. «Աստված հրամայում է ձեզ մորթել մի կով»։ Նրանք հարցրին. «Մեզ ծաղրո՞ւմ եք»։ Նա (Մովսեսը) պատասխանեց. «Ես ապաստան եմ խնդրում Աստծուց, որպեսզի անտեղյակներից չլինեմ»։

قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَ ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا فَارِضٌ وَّلَا بِكْرٌۗ عَوَانٌۢ بَيْنَ ذٰلِكَ ۗ فَافْعَلُوْا مَا تُؤْمَرُوْنَ

qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā fāriḍuw wa lā bikr(un), ‘awānum baina żālik(a), faf‘alū mā tu'marūn(a).

Նրանք ասացին. «Խնդրիր քո Տիրոջից, որ մեզ բացատրի այդ (էգ կովի) մասին»։ Նա (Մովսեսը) պատասխանեց. «Նա (Աստված) ասաց, որ կովը ո՛չ ծեր է, ո՛չ էլ երիտասարդ, (այլ) միջանկյալ։ Ուրեմն արա այն, ինչ քեզ հրամայված է»։

قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا لَوْنُهَا ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ صَفْرَاۤءُ فَاقِعٌ لَّوْنُهَا تَسُرُّ النّٰظِرِيْنَ

qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā launuhā, qāla innahū yaqūlu innahā baqaratun ṣafrā'u fāqi‘ul launuhā tasurrun-nāẓirīn(a).

Նրանք ասացին. «Խնդրիր քո Տիրոջից, որ մեզ բացատրի, թե ինչ գույն ունի այն»։ Նա (Մովսեսը) պատասխանեց. «Նա (Աստված) ասաց, որ (կովը) էգ կով է, որի գույնը մուգ դեղին է, որը դուր է գալիս նրանց, ովքեր նայում են նրան»։

قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَۙ اِنَّ الْبَقَرَ تَشٰبَهَ عَلَيْنَاۗ وَاِنَّآ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَمُهْتَدُوْنَ

qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), innal-baqara tasyābaha ‘alainā, wa innā in syā'allāhu lamuhtadūn(a).

Նրանք ասացին. «Խնդրիր քո Տիրոջից, որ մեզ բացատրի այդ (էգ կովի) մասին։ (Որովհետև) իրականում կովը մեզ համար դեռ պարզ չէ, և եթե Աստված կամենա, մենք անպայման առաջնորդություն կստանանք»։

قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا ذَلُوْلٌ تُثِيْرُ الْاَرْضَ وَلَا تَسْقِى الْحَرْثَۚ مُسَلَّمَةٌ لَّاشِيَةَ فِيْهَا ۗ قَالُوا الْـٰٔنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ فَذَبَحُوْهَا وَمَا كَادُوْا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā żalūlun tuṡīrul-arḍa wa lā tasqil-ḥarṡ(a), musallamatul lā syiyata fīhā, qālul-'āna ji'ta bil-ḥaqqi fażabaḥūhā wa mā kādū yaf‘alūn(a).

Նա (Մովսեսը) պատասխանեց. «Նա (Ալլահը) ասաց. «(Կովը) էգ կով է, որը երբեք չի օգտագործվել հողը վարելու և ոչ էլ մշակաբույսերը ոռոգելու համար, առողջ է և առանց բծերի»։ Նրանք ասացին. «Հիմա դու բացատրիր ճշմարտությունը»։ Ապա նրանք մորթեցին նրան և հազիվ կատարեցին այդ (հրամանը)։

وَاِذْ قَتَلْتُمْ نَفْسًا فَادّٰرَءْتُمْ فِيْهَا ۗ وَاللّٰهُ مُخْرِجٌ مَّا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ ۚ

wa iż qultum nafsan faddāra'tum fīhā, wallāhu mukhrijum mā kuntum taktumūn(a).

Եվ (հիշե՛ք), երբ դուք մարդ սպանեցիք և միմյանց մեղադրեցիք դրա համար, բայց Աստված բացահայտեց ձեր թաքցրածը։

فَقُلْنَا اضْرِبُوْهُ بِبَعْضِهَاۗ كَذٰلِكَ يُحْيِ اللّٰهُ الْمَوْتٰى وَيُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

faqulnaḍribūhu biba‘ḍihā, każālika yuḥyillāhul-mautā wa yurīkum āyātihī la‘allakum ta‘qilūn(a).

Ապա ասացինք. «Հարվածեք (մարմինին) (կովի) մի մասով»: Այսպես Աստված կենդանացնում է (մարդկանց), ովքեր մեռած էին, և Նա ձեզ ցույց է տալիս (Իր զորության) նշաններ, որպեսզի դուք հասկանաք:

ثُمَّ قَسَتْ قُلُوْبُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ اَوْ اَشَدُّ قَسْوَةً ۗ وَاِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْاَنْهٰرُ ۗ وَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاۤءُ ۗوَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

Ṡumma qasat qulūbukum mim ba‘di żālika fahiya kal-ḥijārati au asyaddu qaswah(tan), wa inna minal-ḥijārati lamā yatafajjaru minhul-anhār(u), wa inna minhā lamā yasysyaqqaqu fayakhruju minhul-mā'(u), wa inna minhā lamā yahbiṭu min khasy-yatillāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

Ապա դրանից հետո քո սիրտը կարծրացավ, այնպես որ (քո սիրտը) քարի պես դարձավ, նույնիսկ ավելի կարծր։ Իրականում, այդ քարերից պետք է գետեր (ջուր) բխեին դրանցից։ Կան նաև այնպիսիք, որոնք ճեղքվում են և աղբյուրներ են բխում դրանցից։ Եվ կան նաև այնպիսիք, ովքեր սահում են ներքև, որովհետև վախենում են Ալլահից։ Եվ Ալլահը անտեղյակ չէ ձեր արարքներից։

۞ اَفَتَطْمَعُوْنَ اَنْ يُّؤْمِنُوْا لَكُمْ وَقَدْ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَسْمَعُوْنَ كَلَامَ اللّٰهِ ثُمَّ يُحَرِّفُوْنَهٗ مِنْۢ بَعْدِ مَا عَقَلُوْهُ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

afa taṭma‘ūna ay yu'minū lakum wa qad kāna farīqum minhum yasma‘ūna kalāmallāhi ṡumma yuḥarrifūnahū mim ba‘di mā ‘aqalūhu wa hum ya‘lamūn(a).

Ուրեմն դուք (մուսուլմաններ) իսկապե՞ս հույս ունեք, որ կհավատան ձեզ, երբ նրանցից մի խումբ լսում է Ալլահի խոսքը, ապա փոխում է այն հասկանալուց հետո, մինչդեռ գիտի այն:

وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّاۚ وَاِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ قَالُوْٓا اَتُحَدِّثُوْنَهُمْ بِمَا فَتَحَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَاۤجُّوْكُمْ بِهٖ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalā ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin qālū atuḥaddiṡūnahum bimā fataḥallāhu ‘alaikum liyuḥājjūkum bihī ‘inda rabbikum, afalā ta‘qilūn(a).

Եվ երբ նրանք հանդիպում են հավատացյալներին, ասում են. «Մենք հավատացել ենք»։ Բայց երբ նրանք վերադարձան միմյանց մոտ, հարցրին. «Կպատմե՞ք նրանց, թե ինչ է Աստված բացատրել ձեզ, որպեսզի նրանք կարողանան հերքել ձեզ ձեր Տիրոջ առջև։ Մի՞թե չեք հասկանում»։

اَوَلَا يَعْلَمُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

awalā ya‘lamūna annallāha ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a).

Եվ մի՞թե նրանք չգիտեն, որ Աստված գիտի, թե ինչ են նրանք թաքցնում և ինչ են բացահայտում:

وَمِنْهُمْ اُمِّيُّوْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ الْكِتٰبَ اِلَّآ اَمَانِيَّ وَاِنْ هُمْ اِلَّا يَظُنُّوْنَ

wa minhum umiyyūna lā ya‘lamūnal-kitāba illā amāniyya wa in hum illā yaẓunnūn(a).

Եվ նրանց մեջ կան անգրագետներ, որոնք չեն հասկանում Գիրքը (Թորան), բացի միայն պատկերացումներից և միայն կռահումներից:

فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ يَكْتُبُوْنَ الْكِتٰبَ بِاَيْدِيْهِمْ ثُمَّ يَقُوْلُوْنَ هٰذَا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ لِيَشْتَرُوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗفَوَيْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا كَتَبَتْ اَيْدِيْهِمْ وَوَيْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا يَكْسِبُوْنَ

fawailul lil-lażīna yaktubūnal-kitāba bi'aidīhim ṡumma yaqūlūna hāżā min ‘indillāhi liyasytarū bihī ṡamanan qalīlā(n), fawailul lahum mimmā katabat aidīhim wa wailul lahum mimmā yaksibūn(a).

Ուրեմն վա՜յ նրանց, ովքեր իրենց ձեռքերով են գրում Սուրբ Գիրքը, ապա ասում են. «Սա Ալլահից է», որպեսզի էժան վաճառեն այն: Ուրեմն վա՜յ նրանց՝ իրենց ձեռքերով գրվածի համար, և վա՜յ նրանց՝ իրենց ձեռքերով ձեռք բերվածի համար:

وَقَالُوْا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ اِلَّآ اَيَّامًا مَّعْدُوْدَةً ۗ قُلْ اَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللّٰهِ عَهْدًا فَلَنْ يُّخْلِفَ اللّٰهُ عَهْدَهٗٓ اَمْ تَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa qālū lan tamassanan-nāru illā ayyāmam ma‘dūdah (tan), qul attakhażtum ‘indallāhi ‘ahdan falay yukhlifallāhu ‘ahdahū am taqūlūna ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

Եվ նրանք ասացին. «Դժոխքը մեզ չի դիպչի, բացի մի քանի օրից»։ Ասա. «Աստծուց խոստում ստացե՞լ եք, որ Աստված չի խախտի Իր խոստումը, թե՞ Աստծո մասին ասում եք այն, ինչ չգիտեք»։

بَلٰى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَّاَحَاطَتْ بِهٖ خَطِيْۤـَٔتُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

balā man kasaba sayyi'ataw wa aḥāṭat bihī khaṭī'atuhū fa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

Այդպես չէ։ Ով որ վատ բաներ է անում և նրա մեղքերը խեղդում են նրան, նա դժոխքի բնակիչ է։ Նա մնում է այնտեղ։

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ ࣖ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ulā'ika aṣḥābul-jannah(ti), hum fīhā khālidūn(a).

Եվ նրանք, ովքեր հավատում են և բարի գործեր են անում, նրանք երկնքի բնակիչներ են: Նրանք մնում են այնտեղ:

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ لَا تَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَقُوْلُوْا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۗ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُّعْرِضُوْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla lā ta‘budūna illallāha wa bil-wālidaini iḥsānaw wa żil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wa qūlū lin-nāsi ḥusnaw wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), ṡumma tawallaitum illā qalīlam minkum wa antum mu‘riḍūn(a).

Եվ (հիշե՛ք), երբ Իսրայելի որդիներից խոստում վերցրինք. «Մի՛ երկրպագեք Աստծուց բացի ուրիշներին և բարի եղեք ծնողների, հարազատների, որբերի և աղքատների հանդեպ։ Եվ բարի խոսքեր ասեք մարդկանց, կատարեք աղոթք և վճարեք զաքաթ»։ Բայց հետո դուք շրջվեցիք (ուրացաք), բացի ձեզանից մի փոքր մասից, և դուք (դեռ) անհավատ էիք։

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ لَا تَسْفِكُوْنَ دِمَاۤءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُوْنَ اَنْفُسَكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ ۖ ثُمَّ اَقْرَرْتُمْ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqakum lā tasfikūna dimā'akum wa lā tukhrijūna anfusakum min diyārikum ṡumma aqrartum wa antum tasyhadūn(a).

Եվ (հիշե՛ք), երբ Մենք ձեզ հետ ուխտ վերցրինք. «Մի՛ թափեք ձեր արյունը (ոչ մեկին չսպանեք) և մի՛ վտարեք ձեզ (ձեր հայրենակիցներին) ձեր տներից»: Այդ ժամանակ դուք երդվեցիք և վկայեցիք:

ثُمَّ اَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ تَقْتُلُوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَتُخْرِجُوْنَ فَرِيْقًا مِّنْكُمْ مِّنْ دِيَارِهِمْۖ تَظٰهَرُوْنَ عَلَيْهِمْ بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِۗ وَاِنْ يَّأْتُوْكُمْ اُسٰرٰى تُفٰدُوْهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ اِخْرَاجُهُمْ ۗ اَفَتُؤْمِنُوْنَ بِبَعْضِ الْكِتٰبِ وَتَكْفُرُوْنَ بِبَعْضٍۚ فَمَا جَزَاۤءُ مَنْ يَّفْعَلُ ذٰلِكَ مِنْكُمْ اِلَّا خِزْيٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يُرَدُّوْنَ اِلٰٓى اَشَدِّ الْعَذَابِۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

Ṡumma antum hā'ulā'i taqtulūna anfusakum wa tukhrijūna farīqam minkum min diyārihim taẓāharūna ‘alaihim bil-iṡmi wal-‘udwān(i), wa iy ya'tūkum usārā tufādūhum wa huwa muḥarramun ‘alaikum ikhrājuhum, afa tu'minūna biba‘ḍil-kitābi wa takfurūna bi ba‘ḍ(in), famā jazā'u may yaf‘alu żālika minkum illā khizyun fil-ḥayātid-dun-yā, wa yaumal-qiyāmati yuraddūna ilā asyaddil-‘ażāb(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

Ապա դուք (Իսրայելի որդիներ) սպանեցիք ինքներդ ձեզ և մի խումբ ձեզանից վտարեցիք իրենց տներից։ Դուք միմյանց օգնեցիք չարիքի և թշնամանքի մեջ։ Եվ եթե նրանք ձեզ մոտ եկան որպես գերիներ, դուք նրանց փրկագնեցիք, չնայած ձեզ արգելված էր վտարել նրանց։ Արդյո՞ք դուք հավատում եք Գրքի (Թորայի) մի մասին և անհավատում եք մի մասին։ Ապա ձեզանից նրանց համար, ովքեր դա անում են, ուրիշ պատիժ չկա, բացի աշխարհիկ կյանքում ամոթից, իսկ Հարության օրը նրանք կվերադառնան ամենախիստ պատժին։ Եվ Աստված անտեղյակ չէ ձեր արածներից։

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا بِالْاٰخِرَةِ ۖ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ ࣖ

ulā'ikal-lażīnasytarawul-ḥayātad-dun-yā bil-ākhirah(ti), falā yukhaffafu ‘anhumul-‘ażābu wa lā hum yunṣarūn(a).

Սրանք այն մարդիկ են, ովքեր այս աշխարհի կյանքը հանդերձյալ կյանքով գնեցին։ Այդ դեպքում նրանց պատիժը չի մեղմվի, և նրանց օգնություն չի տրվի։

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَقَفَّيْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ بِالرُّسُلِ ۖ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ اَفَكُلَّمَا جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰىٓ اَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ ۚ فَفَرِيْقًا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيْقًا تَقْتُلُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba wa qaffainā mim ba‘dihī bir-rusul(i), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), afakullamā jā'akum rasūlum bimā lā tahwā anfusukumustakbartum, fafarīqan każżabtum wa farīqan taqtulūn(a).

Եվ իրոք, Մենք Մովսեսին տվեցինք Գիրքը (Թորան), և նրանից հետո հետևեցինք առաքյալներին, և Մարիամի որդի Հիսուսին տվեցինք ճշմարտության ապացույցները և նրան զորացրինք Սուրբ Հոգով (Ջիբրիլով): Ինչո՞ւ եք ամեն անգամ, երբ ձեզ մոտ է գալիս մի մարգարե (բերելով) մի բան (դաս), որը դուք չեք ուզում, պարծենում դրանով, ապա ստում դրա մի մասի մասին և սպանում դրա մի մասը:

وَقَالُوْا قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيْلًا مَّا يُؤْمِنُوْنَ

wa qālū qulūbunā gulf(un), bal la‘anahumullāhu bikufrihim faqalīlam mā yu'minūn(a).

Եվ նրանք ասացին. «Մեր սրտերը փակ են»։ Ո՛չ։ Աստված անիծել է նրանց իրենց անհնազանդության համար, բայց նրանցից շատ քչերն են հավատում։

وَلَمَّا جَاۤءَهُمْ كِتٰبٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْۙ وَكَانُوْا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُوْنَ عَلَى الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ مَّا عَرَفُوْا كَفَرُوْا بِهٖ ۖ فَلَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wa lammā jā'akum kitābum min ‘indillāhi muṣaddiqul limā ma‘ahum, wa kānū min qablu yastaftiḥūna ‘alal-lażīna kafarū, falammā jā'ahum mā ‘arafū kafarū bih(ī), fala‘natullāhi ‘alal-kāfirīn(a).

Եվ այն բանից հետո, երբ Ալլահից նրանց եկավ Գիրքը (Ղուրանը), որը հաստատեց նրանց ունեցածը, մինչ նրանք նախկինում հաղթանակ էին խնդրում անհավատների նկատմամբ, պարզվեց, որ երբ նրանց հասավ այն, ինչ նրանք արդեն գիտեին, նրանք հերքեցին այն: Այսպիսով, Ալլահի անեծքը նրանց վրա է, ովքեր չեն հավատում:

بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهٖٓ اَنْفُسَهُمْ اَنْ يَّكْفُرُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بَغْيًا اَنْ يُّنَزِّلَ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۚ فَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ عَلٰى غَضَبٍۗ وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

bi'samasytarau bihī anfusahum ay yakfurū bimā anzalallāhu bagyan ay yunazzilallāhu min faḍlihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), fabā'ū bigaḍabin ‘alā gaḍab(in), wa lil-kāfirīna ‘ażābum muhīn(un).

Նրանք սարսափելի բանի համար վաճառեցին իրենց՝ ժխտելով այն, ինչ Աստված է ուղարկել, նախանձից դրդված, որ Աստված Իր ողորմությունը ուղարկի Իր ծառաներից ում կամենա։ Հետևաբար, նրանք կրում են բարկության վրայով բարկություն։ Եվ անհավատների վրա նվաստացուցիչ պատիժ է։

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا نُؤْمِنُ بِمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَيَكْفُرُوْنَ بِمَا وَرَاۤءَهٗ وَهُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَهُمْ ۗ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُوْنَ اَنْۢبِيَاۤءَ اللّٰهِ مِنْ قَبْلُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa iżā qīla lahum āminū bimā anzalallāhu qālū nu'minu bimā unzila ‘alainā wa yakfurūna bimā warā'ah(ū), wa huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā ma‘ahum, qul falima taqtulūna ambiyā'allāhi min qablu in kuntum mu'minīn(a).

Եվ երբ նրանց ասվում է. «Հավատացեք այն ամենին, ինչ Ալլահն է ուղարկել (Ղուրանը), նրանք պատասխանում են. «Մենք հավատում ենք այն ամենին, ինչ մեզ է ուղարկվել»։ Եվ նրանք ժխտում են այն, ինչ հաջորդել է, չնայած այն հանգամանքին, որ (Ղուրանը) ճշմարտությունն է, որը արդարացնում է նրանց մոտ եղածը։ Ասա (Մուհամմադ). «Ինչո՞ւ էիք նախկինում սպանում Ալլահի մարգարեներին, եթե դուք հավատացյալներ էիք»։

۞ وَلَقَدْ جَاۤءَكُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa laqad jā'akum mūsā bil-bayyināti ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).

Եվ իրոք, Մովսեսը ձեզ մոտ եկավ ճշմարտության ապացույցներով, ապա դուք (հեռանալուց) հետո (որպես զոհաբերություն) վերցրիք հորթի պատկերը, և դուք (դարձաք) անարդարներ։

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّوْرَۗ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاسْمَعُوْا ۗ قَالُوْا سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاُشْرِبُوْا فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ ۗ قُلْ بِئْسَمَا يَأْمُرُكُمْ بِهٖٓ اِيْمَانُكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqakum wa rafa‘nā fauqakumuṭ-ṭūr(a), khużū mā ātainākum biquwwatiw wasma‘ū, qālū sami‘nā wa ‘aṣainā, wa usyribū fī qulūbihimul-‘ijla bikufrihim, qul bi'samā ya'murukum bihī īmānukum in kuntum mu'minīn(a).

Եվ (հիշե՛ք), երբ մենք ձեր խոստումը վերցրինք և ձեր վերևում (ասացինք). «Պահպանեք այն, ինչ ձեզ տվել ենք և լսեք»։ Նրանք պատասխանեցին. «Մենք լսեցինք, բայց չհնազանդվեցինք»։ Եվ հորթը թափանցեց նրանց սրտերը (կերպարների հանդեպ սերը)՝ իրենց անհավատության պատճառով։ Ասա՛. «Շատ վատ է այն, ինչ ձեր հավատքն է հրամայում անել, եթե հավատացյալներ եք»։

قُلْ اِنْ كَانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ عِنْدَ اللّٰهِ خَالِصَةً مِّنْ دُوْنِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul in kānat lakumud-dārul-ākhiratu ‘indallāhi khāliṣatam min dūnin-nāsi fatamannawul-mauta in kuntum ṣādiqīn(a).

Ասա (օ՜, Մուհամմադ). «Եթե հանդերձյալ կյանքը Ալլահի մոտ միայն ձեզ համար է, ոչ թե ուրիշի, ապա փնտրեք մահը, եթե ճշմարտախոս եք»:

وَلَنْ يَّتَمَنَّوْهُ اَبَدًاۢ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢ بِالظّٰلِمِيْنَ

wa lay yatamannauhu abadam bima qaddamat aidīhim, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

Բայց նրանք մահ չեն ցանկանա իրենց ձեռքերի գործած մեղքերի պատճառով: Եվ Աստված ամենագետ է չարագործների մասին:

وَلَتَجِدَنَّهُمْ اَحْرَصَ النَّاسِ عَلٰى حَيٰوةٍ ۛوَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا ۛيَوَدُّ اَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ اَلْفَ سَنَةٍۚ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهٖ مِنَ الْعَذَابِ اَنْ يُّعَمَّرَۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa latajidannahum aḥraṣan-nāsi ‘alā ḥayāh(tin), wa minal-lażīna asyrakū, yawaddu aḥaduhum lau yu‘ammaru alfa sanah(tin), wa mā huwa bi muzaḥziḥihī minal-‘ażābi ay yu‘ammar(a), wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

Եվ իրոք, դու (Մուհամմադ) նրանց (հրեաներին) կգտնես, որոնք ամենաշատն են ագահ կյանքի համար (աշխարհի), նույնիսկ (ավելի ագահ), քան բազմաստվածները: Նրանցից յուրաքանչյուրը ցանկանում է հազար տարվա կյանք ստանալ, նույնիսկ եթե այդ երկար կյանքը նրանց չի փրկի պատժից: Եվ Աստված ամենատես է նրանց արարքների:

قُلْ مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِّجِبْرِيْلَ فَاِنَّهٗ نَزَّلَهٗ عَلٰى قَلْبِكَ بِاِذْنِ اللّٰهِ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهُدًى وَّبُشْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

qul man kāna ‘aduwwal lijibrīla fa'innahū nazzalahū ‘alā qalbika bi iżnillāhi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa hudaw wa busyrā lil-mu'minīn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Ով որ Գաբրիելի թշնամին է, (իմացեք), որ նա է, որ Ալլահի թույլտվությամբ ձեր սրտերն է ուղարկել (Ղուրանը)՝ հաստատելով նախորդ գրքերը և լինելով հավատացյալների համար ուղեցույց ու ավետիս»:

مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِّلّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَرُسُلِهٖ وَجِبْرِيْلَ وَمِيْكٰىلَ فَاِنَّ اللّٰهَ عَدُوٌّ لِّلْكٰفِرِيْنَ

man kāna ‘aduwwal lillāhi wa malā'ikatihī wa rusulihī wa jibrīla wa mīkāla fa innallāha ‘aduwwul lil-kāfirīn(a).

Ով որ թշնամի է Ալլահին, Նրա հրեշտակներին, Նրա առաքյալներին, Գաբրիելին և Միքայելին, ապա Ալլահը անհավատների թշնամին է։

وَلَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍۚ وَمَا يَكْفُرُ بِهَآ اِلَّا الْفٰسِقُوْنَ

wa laqad anzalnā ilaika āyātim bayyināt(in), wa mā yakfuru bihā illal-fāsiqūn(a).

Եվ իրոք, Մենք քեզ (Մուհամմադ) հստակ այաներ ենք ուղարկել, և ոչ ոք չի ժխտում դրանք, բացի չարագործներից:

اَوَكُلَّمَا عٰهَدُوْا عَهْدًا نَّبَذَهٗ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ ۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

awa kullamā ‘āhadū ‘ahdan nabażahū farīqum minhum, bal akṡaruhum lā yu'minūn(a).

Եվ ինչո՞ւ է պատահում, որ ամեն անգամ, երբ նրանք խոստում են տալիս, նրանցից մի խումբ խախտում է այն։ Մինչդեռ նրանց մեծ մասը հավատացյալներ չեն։

وَلَمَّا جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيْقٌ مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَۙ كِتٰبَ اللّٰهِ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ كَاَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۖ

wa lammā jā'ahum rasūlum min ‘indillāhi muṣaddiqul limā ma‘ahum nabaża farīqum minal-lażīna ūtul-kitāb(a), kitāballāhi warā'a ẓuhūrihim ka'annahum lā ya‘lamūn(a).

Եվ երբ նրանց մոտ եկավ Ալլահի Մարգարեն (Մուհամմադը), որը հաստատում էր նրանց մոտ եղածը, նրանցից մի խումբ, որոնց տրվել էր Գիրքը (Թորան), Ալլահի Գիրքը նետեցին իրենց մեջքի ետևը, կարծես թե չգիտեին։

وَاتَّبَعُوْا مَا تَتْلُوا الشَّيٰطِيْنُ عَلٰى مُلْكِ سُلَيْمٰنَ ۚ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمٰنُ وَلٰكِنَّ الشَّيٰطِيْنَ كَفَرُوْا يُعَلِّمُوْنَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوْتَ وَمَارُوْتَ ۗ وَمَا يُعَلِّمٰنِ مِنْ اَحَدٍ حَتّٰى يَقُوْلَآ اِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلَا تَكْفُرْ ۗ فَيَتَعَلَّمُوْنَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُوْنَ بِهٖ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهٖ ۗ وَمَا هُمْ بِضَاۤرِّيْنَ بِهٖ مِنْ اَحَدٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَيَتَعَلَّمُوْنَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ ۗ وَلَقَدْ عَلِمُوْا لَمَنِ اشْتَرٰىهُ مَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ ۗ وَلَبِئْسَ مَاشَرَوْا بِهٖٓ اَنْفُسَهُمْ ۗ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

wattaba‘ū mā tatlusy-syayāṭīnu ‘alā mulki sulaimān(a), wa mā kafara sulaimānu wa lākinnnasy-syayāṭīna kafarū yu‘allimūnan-nāsas siḥr(a), wa mā unzila ‘alal-malakaini bibābila hārūta wa mārūt(a), wa mā yu‘allimāni min aḥadin ḥattā yaqūlā innamā naḥnu fitnatun falā takfur, fayata‘allamūna minhumā mā yufarriqūna bihī bainal-mar'i wa zaujih(ī), wa mā hum biḍarrīna bihī min aḥadin illā bi'iżnillāh(i), wa yata‘allamūna mā yaḍurruhum wa lā yanfa‘uhum, wa laqad ‘alimū lamanisytarāhu mā lahū fil-ākhirati min khalāq(in), wa labi'sa mā syarau bihī anfusahum, lau kānū ya‘lamūn(a).

Եվ նրանք հետևեցին այն ամենին, ինչ դևերը կարդացել էին Սողոմոնի գահակալության ժամանակ։ Սողոմոնը անհավատ չէր, բայց դևերն էին անհավատները, նրանք մարդկանց սովորեցրին կախարդանք և այն, ինչ Բաբելոնի երկրում հայտնվեց երկու հրեշտակների՝ Հարութին և Մարութին։ Չնայած նրանք երկուսն էլ ոչ մեկին ոչինչ չէին սովորեցրել նախքան ասելը. «Իրոք, մենք միայն փորձություն ենք (ձեզ համար), ուստի մի՛ անհավատացեք»։ Այսպիսով, նրանք երկու (հրեշտակներից) սովորեցին, թե ինչ (կարող է) բաժանել (ամուսնուն) իր կնոջից։ Նրանք չեն կարողանա վնասել ոչ մեկին իրենց կախարդանքով, բացառությամբ Ալլահի թույլտվության։ Նրանք սովորում են այն, ինչը վնասում է իրենց և օգուտ չի տալիս նրանց։ Եվ իրոք, նրանք արդեն գիտեն, որ ով գնի (օգտագործի կախարդանք), անպայման ոչ մի շահույթ չի ստանա հանդերձյալ կյանքում։ Եվ իրոք, նրանց գործերը, ովքեր իրենց վաճառում են կախարդանքով, շատ վատ են, եթե միայն իմանային։

وَلَوْ اَنَّهُمْ اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَمَثُوْبَةٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ خَيْرٌ ۗ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

wa lau annahum āmanū wattaqau lamaṡūbatum min ‘indillāhi khair(un), lau kānū ya‘lamūn(a).

Եվ եթե նրանք հավատան և բարեպաշտ լինեն, ապա Աստծո պարգևը, անշուշտ, ավելի լավ կլինի, եթե միայն իմանային։

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقُوْلُوْا رَاعِنَا وَقُوْلُوا انْظُرْنَا وَاسْمَعُوْا وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqūlū rā‘inā wa qūlunẓurnā wasma‘ū wa lil-kāfirīna ‘ażābun alīm(un).

Ո՛վ դուք, ովքեր հավատում եք, մի՛ ասեք՝ «ռաինա», այլ ասեք՝ «Ունժուրնա» և լսեք։ Եվ նրանք, ովքեր չեն հավատում, կստանան ցավալի պատիժ։

مَا يَوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ وَلَا الْمُشْرِكِيْنَ اَنْ يُّنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِّنْ خَيْرٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

mā yawaddul-lażīna kafarū min ahlil-kitābi wa lal-musyrikīna ay yunazzila ‘alaikum min khairim mir rabbikum, wallāhu yakhtaṣṣu biraḥmatihī may yasyā'(u), wallāhu żul faḍlil-‘aẓīm(i).

Գրքի մարդկանցից և բազմաստվածներից անհավատները չեն ցանկանում, որ ձեր Տիրոջից ձեզ որևէ բարիք ուղարկվի: Սակայն Աստված Իր ողորմությունը տալիս է նրանց, ում ցանկանում է: Եվ Աստված մեծ ողորմածություն ունի:

۞ مَا نَنْسَخْ مِنْ اٰيَةٍ اَوْ نُنْسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مِّنْهَآ اَوْ مِثْلِهَا ۗ اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

mā nansakh min āyatin au nunsihā na'ti bi khairim minhā au miṡlihā, alam ta‘lam annallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Ինչ այաթ էլ որ մենք չեղյալ հայտարարենք կամ հիշողությունից հեռացնենք, մենք անպայման կփոխարինենք այն ավելի լավ կամ համեմատելի մի բանով: Մի՞թե չգիտեք, որ Աստված զորություն ունի ամեն ինչի նկատմամբ:

اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۗ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

alam ta‘lam annallāha lahū mulkus-samāwāti wal arḍ(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

Մի՞թե չգիտես, որ երկնքի ու երկրի թագավորությունը Աստծունն է։ Եվ դու Աստծուց բացի ուրիշ պաշտպան կամ օգնական չունես։

اَمْ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَسْـَٔلُوْا رَسُوْلَكُمْ كَمَا سُىِٕلَ مُوْسٰى مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالْاِيْمَانِ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

am turīdūna an tas'alū rasūlakum kamā su'ila mūsā min qabl(u), wa may yatabaddalil-kufra bil-īmāni faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).

Կամ ուզո՞ւմ եք հարցնել ձեր Մարգարեին (Մուհամմադին), ինչպես Մովսեսը (Իսրայելի զավակները) հարցրեց նախկինում: Ով հավատքը փոխարինում է անհավատությամբ, ապա իսկապես շեղվել է ուղիղ ճանապարհից:

وَدَّ كَثِيْرٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يَرُدُّوْنَكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِكُمْ كُفَّارًاۚ حَسَدًا مِّنْ عِنْدِ اَنْفُسِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ ۚ فَاعْفُوْا وَاصْفَحُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wadda kaṡīrum min ahlil-kitābi lau yaruddūnakum mim ba‘di īmānikum kuffārā(n), ḥasadam min ‘indi anfusihim mim ba‘di mā tabayyana lahumul-ḥaqq(u), fa‘fū waṣfaḥū ḥattā ya'tiyallāhu bi amrih(ī), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Գրքի շատ մարդիկ ցանկանում են, որ ձեզ հավատքից հետո կրկին անհավատ դարձնեն՝ իրենց մեջ եղած նախանձի պատճառով, երբ ճշմարտությունը նրանց համար պարզ դարձավ: Ուրեմն ներեք և համբերատար եղեք, մինչև Աստված տա Իր հրամանը: Իսկապես, Աստված ամեն ինչի վրա Ամենակարող է:

وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ ۗ وَمَا تُقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوْهُ عِنْدَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), wa mā tuqaddimū li'anfusikum min khairin tajidūhu ‘indallāh(i), innallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).

Եվ կատարեք աղոթքներ և վճարեք զաքաթ: Եվ ինչ բարիք էլ որ անեք ինքներդ ձեզ համար, այն (պարգև) կստանաք Ալլահից: Իսկապես, Ալլահը ամենատես է ձեր արարքների:

وَقَالُوْا لَنْ يَّدْخُلَ الْجَنَّةَ اِلَّا مَنْ كَانَ هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ تِلْكَ اَمَانِيُّهُمْ ۗ قُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa qālū lay yadkhulal-jannata illā man kāna hūdan au naṣārā, tilka amāniyyuhum, qul hātū burhānakum in kuntum ṣādiqīn(a).

Եվ նրանք (հրեաներն ու քրիստոնյաները) ասացին. «Ոչ ոք չի մտնի դրախտ, բացի հրեաներից կամ քրիստոնյաներից»: Սա (պարզապես) նրանց ցանկալի մտածողությունն է: Ասա. «Ցույց տուր ինձ քո ճշմարտության ապացույցը, եթե դու ճշմարտացի ես»:

بَلٰى مَنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهٗٓ اَجْرُهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۖ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ ࣖ

balā man aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinun falahū ajruhū ‘inda rabbih(i), wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

Ո՛չ։ Նա, ով ամբողջությամբ հանձնվում է Ալլահին և բարիք է գործում, իր վարձատրությունը կունենա իր Տիրոջ մոտ, և նրանցից վախ չկա, և նրանք չեն տխրում։

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ لَيْسَتِ النَّصٰرٰى عَلٰى شَيْءٍۖ وَّقَالَتِ النَّصٰرٰى لَيْسَتِ الْيَهُوْدُ عَلٰى شَيْءٍۙ وَّهُمْ يَتْلُوْنَ الْكِتٰبَۗ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ ۚ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

wa qālatil-yahūdu laisatin-naṣārā ‘alā syai'(in), wa qālatin-naṣārā laisatil-yahūdu ‘alā syai'(in), wa hum yatlūnal-kitāb(a), każālika qālal-lażīna lā ya‘lamūna miṡla qaulihim, fallāhu yaḥkumu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

Եվ հրեաներն ասում են. «Քրիստոնյաները ոչինչ չունեն», և քրիստոնյաներն էլ ասում են. «Հրեաները ոչինչ չունեն», չնայած նրանք կարդում են Գիրքը: Նույն կերպ, նրանք, ովքեր գիտելիք չունեն, ասում են այն, ինչ ասում են: Այսպիսով, Աստված նրանց դատելու է Հարության օրը՝ նրանց վիճարկածի համար:

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ مَّنَعَ مَسٰجِدَ اللّٰهِ اَنْ يُّذْكَرَ فِيْهَا اسْمُهٗ وَسَعٰى فِيْ خَرَابِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ مَا كَانَ لَهُمْ اَنْ يَّدْخُلُوْهَآ اِلَّا خَاۤىِٕفِيْنَ ەۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ وَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

wa man aẓlamu mim mam mana‘a masājidallāhi ay yużkara fīhasmuhū wa sa‘ā fī kharābihā, ulā'ika mā kāna lahum ay yadkhulūhā illā khā'ifīn(a), lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).

Եվ ո՞վ է ավելի անարդար, քան նա, ով արգելում է Նրա անվան հիշատակումը Ալլահի մզկիթներում և փորձում է քանդել դրանք: Նրանք չեն կարող մտնել այնտեղ, բացառությամբ (Ալլահից) վախենալու դեպքում: Նրանք խոնարհվելու են այս աշխարհում, իսկ հանդերձյալ կյանքում՝ ծանր պատժի ենթարկվելու:

وَلِلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَاَيْنَمَا تُوَلُّوْا فَثَمَّ وَجْهُ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

wa lillāhil-masyriqu wal-magrib(u), fa'ainamā tuwallū faṡamma wajhullāh(i), innallāha wāsi‘un ‘alīm(un).

Եվ Ալլահինն են արևելքն ու արևմուտքը: Ուր էլ որ դառնաք, այնտեղ է Ալլահի դեմքը: Իսկապես, Ալլահը Ամենազոր է, Ամենագետ:

وَقَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًا ۙسُبْحٰنَهٗ ۗ بَلْ لَّهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ كُلٌّ لَّهٗ قٰنِتُوْنَ

wa qāluttakhażallāhu waladan subḥānah(ū), bal lahū mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), kullul lahū qānitūn(a).

Եվ նրանք ասացին. «Աստված որդի ունի»: Փառք Աստծո, Նրան է պատկանում ամեն ինչ, որ երկնքում է և երկրի վրա: Բոլորը հնազանդվում են Նրան:

بَدِيْعُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

badī‘us-samāwāti wal-arḍ(i), wa iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fayakūn(u).

(Ալլահը) երկնքի և երկրի արարիչն է։ Երբ Նա ուզում է ինչ-որ բան որոշել, Նա պարզապես ասում է դրան. «Եղիր»։ Այսպիսով, դա այդպես է։

وَقَالَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ لَوْلَا يُكَلِّمُنَا اللّٰهُ اَوْ تَأْتِيْنَآ اٰيَةٌ ۗ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّثْلَ قَوْلِهِمْ ۗ تَشَابَهَتْ قُلُوْبُهُمْ ۗ قَدْ بَيَّنَّا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ

wa qālal-lażīna lā ya‘lamūna lau lā yukallimunallāhu au ta'tīnā āyah(tun), każālika qālal-lażīna min qablihim miṡla qaulihim, tasyābahat qulūbuhum, qad bayyannal-āyāti liqaumiy yūqinūn(a).

Եվ նրանք, ովքեր չգիտեն, ասում են. «Ինչո՞ւ Աստված չի խոսում մեզ հետ կամ չի ցույց տալիս Իր զորության նշանները մեզ մոտ»։ Նույնը ասել են նաև նրանցից առաջ ապրողները։ Նրանց սրտերը նման են։ Իսկապես, Մենք բացատրել ենք (Մեր զորության) նշանները նրանց, ովքեր հավատում են։

اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۙ وَّلَا تُسْـَٔلُ عَنْ اَصْحٰبِ الْجَحِيْمِ

innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa lā tus'alu ‘an aṣḥābil-jaḥīm(i).

Իսկապես, Մենք քեզ (Մուհամմադ) ուղարկել ենք ճշմարտությամբ՝ որպես բարի լուրի կրող և զգուշացնող: Եվ դու (հաշիվ) չես պահանջի դժոխքի բնակիչների համար:

وَلَنْ تَرْضٰى عَنْكَ الْيَهُوْدُ وَلَا النَّصٰرٰى حَتّٰى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰى ۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَ الَّذِيْ جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

wa lan tarḍā ‘ankal-yahūdu wa lan-naṣārā ḥattā tattabi‘a millatahum, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘dal-lażī jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

Եվ հրեաներն ու քրիստոնյաները չեն ընդունի քեզ (Մուհամմադ), մինչև դու չհետևես նրանց կրոնին: Ասա. «Իրոք, Աստծո ուղղորդումը (ճշմարիտ) ուղղորդումն է»: Եվ եթե դու հետևես նրանց ցանկություններին՝ գիտելիքը (ճշմարտությունը) քեզ հասնելուց հետո, ապա դու Աստծո կողմից ոչ մի պաշտպան կամ օգնական չես ունենա:

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَتْلُوْنَهٗ حَقَّ تِلَاوَتِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ ۗ وَمَنْ يَّكْفُرْ بِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

allażīna ātaināhumul-kitāba yatlūnahū ḥaqqa tilāwatih(ī), ulā'ika yu'minūna bih(ī), wa may yakfur bihī fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).

Նրանք, ում Մենք տվել ենք Գիրքը, կարդում են այն այնպես, ինչպես պետք է լինի, նրանք են, ովքեր հավատում են դրան: Եվ ով որ չհավատա նրան, նրանք են, ովքեր պարտված են:

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَنِّيْ فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa annī faḍḍaltukum ‘alal-‘ālamīn(a).

Ո՛վ Իսրայելի որդիներ, հիշե՛ք Իմ օրհնությունները, որոնք Ես շնորհել եմ ձեզ, և որոնք Ես ձեզ գերադասել եմ այս աշխարհի բոլոր մարդկանցից (այդ ժամանակ):

وَاتَّقُوْا يَوْمًا لَّا تَجْزِيْ نَفْسٌ عَنْ نَّفْسٍ شَيْـًٔا وَّلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَّلَا تَنْفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

wattaqū yaumal lā tajzī nafsun ‘an nafsin syai'aw wa lā yuqbalu minhā ‘adluw wa lā tanfa‘uhā syafā‘atuw wa lā hum yunṣarūn(a).

Եվ վախեցեք այն օրվանից, երբ ոչ ոք չի կարողանա փոխարինել ուրիշին, ոչ մի փրկագին չի ընդունվի, ոչ մի օգնություն չի օգնի նրան, և ոչ էլ նրանց կօգնեն։

۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ

wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).

Եվ (հիշե՛ք), երբ Աբրահամը փորձության ենթարկվեց իր Տիրոջ կողմից մի քանի նախադասություններով, ապա նա դրանք կատարելապես կատարեց: Նա (Ալլահը) ասաց. «Իրոք, ես քեզ դարձրել եմ ողջ մարդկության առաջնորդ»: Նա (Իբրահիմը) ասաց. «Եվ (նաև) իմ երեխաներից ու թոռներից՞»: Ալլահն ասում է. «(Ճիշտ է, բայց) Իմ խոստումը չի վերաբերում անարդարներին»:

وَاِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَاَمْنًاۗ وَاتَّخِذُوْا مِنْ مَّقَامِ اِبْرٰهٖمَ مُصَلًّىۗ وَعَهِدْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ اَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْعٰكِفِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ

wa iż ja‘alnal-baita maṡābatal lin-nāsi wa amnā(n), wattakhiżū mim maqāmi ibrāhīma muṣallā(n), wa ‘ahidnā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla an ṭahhirā baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-‘ākifīna war-rukka‘is-sujūd(i).

Եվ (հիշե՛ք), երբ Մենք տունը (Քաաբան) դարձրեցինք հավաքատեղի և մարդկանց համար անվտանգ վայր: Եվ Իբրահիմի մաքամը դարձրեցինք աղոթքի վայր: Եվ Մենք պատվիրեցինք Աբրահամին և Իսմայիլին. «Մաքրեք Իմ տունը նրանց համար, ովքեր թավաֆ են անում, նրանց համար, ովքեր իկտիկաֆի են, նրանց համար, ովքեր խոնարհվում են և նրանց համար, ովքեր խոնարհվում են»:

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا بَلَدًا اٰمِنًا وَّارْزُقْ اَهْلَهٗ مِنَ الثَّمَرٰتِ مَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ قَالَ وَمَنْ كَفَرَ فَاُمَتِّعُهٗ قَلِيْلًا ثُمَّ اَضْطَرُّهٗٓ اِلٰى عَذَابِ النَّارِ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżā baladan āminaw warzuq ahlahū minaṡ-ṡamarāti man āmana minhum billāhi wal-yaumil-ākhir(i), qāla wa man kafara fa umatti‘uhū qalīlan ṡumma aḍṭarruhū ilā ‘ażābin-nār(i), wa bi'sal-maṣīr(u).

Եվ (հիշե՛ք), երբ Աբրահամը աղոթեց. «Տե՛ր իմ, դարձրու սա (Մեքքայի երկիրը) անվտանգ երկիր և մրգերի տեսքով սնունդ տուր նրա բնակիչներին, այսինքն՝ նրանց, ովքեր հավատում են Աստծուն և Վերջին Օրվանը»։ Նա (Ալլահը) ասաց. «Եվ անհավատին Ես ժամանակավոր հաճույք կտամ, ապա նրան կստիպեմ դժոխքի տանջանքների մեջ ընկնել, և դա ամենավատ վերադարձի վայրն է»։

وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).

Եվ (հիշե՛ք), երբ Իբրահիմը (աղոթելիս) Բեյթուլլահի հիմքերը բարձրացրեց Իսմայիլի հետ. «Մեր Տեր, ընդունիր (ողորմությունը) մեզանից: Իսկապես, Դու ամեն ինչ լսող և ամենագետ ես»:

رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِنَآ اُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَۖ وَاَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا ۚ اِنَّكَ اَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

rabbanā waj‘alnā muslimaini laka wa min żurriyyatinā ummatam muslimatal lak(a), wa arinā manāsikanā wa tub ‘alainā, innaka antat-tawwābur-raḥīm(u).

Ո՛վ մեր Տեր, դարձրու մեզ՝ Քեզ հնազանդվողներ, իսկ մեր երեխաներին ու թոռներին՝ Քեզ հնազանդվողներ, և ցույց տուր մեզ մեր երկրպագության (հաջ) ձևերը, և ընդունիր մեր զղջումը: Իսկապես, Դու ամենաընդունողն ես զղջման համար, ամենաողորմածը:

رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيْهِمْ ۗ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

rabbanā wab‘aṡ fīhim rasūlam minhum yatlū ‘alaihim āyātika wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmata wa yuzakkīhim, innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).

«Տե՛ր, ուղարկիր նրանց մեջ մի մարգարե իրենց միջից, որը կկարդա նրանց Քո այաները, կսովորեցնի նրանց Գիրքն ու իմաստությունը և կմաքրի նրանց։ Իսկապես, Դու ես Ամենակարողն ու Ամենաիմաստունը»։

وَمَنْ يَّرْغَبُ عَنْ مِّلَّةِ اِبْرٰهٖمَ اِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهٗ ۗوَلَقَدِ اصْطَفَيْنٰهُ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa may yargabu ‘an millati ibrāhīma illā man safiha nafsah(ū), wa laqad-iṣṭafaināhu fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).

Եվ նրանք, ովքեր ատում են Աբրահամական կրոնը, միայն իրենք իրենց են խաբում: Եվ իսկապես, Մենք նրան (Իբրահիմին) ընտրել ենք այս աշխարհում: Եվ իսկապես հանդերձյալ կյանքում նա կլինի բարեպաշտների շարքում:

اِذْ قَالَ لَهٗ رَبُّهٗٓ اَسْلِمْۙ قَالَ اَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

iż qāla lahū rabbuhū aslim, qāla aslamtu lirabbil-‘ālamīn(a).

(Հիշե՛ք) երբ Աստված նրան (Իբրահիմին) ասաց. «Հանձնվիր»։ Նա պատասխանեց. «Ես հանձնվում եմ բոլոր աշխարհների Տիրոջը»։

وَوَصّٰى بِهَآ اِبْرٰهٖمُ بَنِيْهِ وَيَعْقُوْبُۗ يٰبَنِيَّ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰى لَكُمُ الدِّيْنَ فَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ۗ

wa waṣṣā bihā ibrāhīmu banīhi wa ya‘qūb(u), yā baniyya innallāhaṣṭafā lakumud-dīna falā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).

Եվ Աբրահամը այս (խոսքը) կտակեց իր որդիներին, ինչպես նաև Հակոբը. «Ո՛վ իմ զավակներ, իսկապես, Ալլահը ձեզ համար ընտրել է այս կրոնը, այնպես որ մի՛ մահացեք, եթե մուսուլման չեք»:

اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ حَضَرَ يَعْقُوْبَ الْمَوْتُۙ اِذْ قَالَ لِبَنِيْهِ مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْۢ بَعْدِيْۗ قَالُوْا نَعْبُدُ اِلٰهَكَ وَاِلٰهَ اٰبَاۤىِٕكَ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

am kuntum syuhadā'a iż ḥaḍara ya‘qūbal-maut(u), iż qāla libanīhi mā ta‘budūna mim ba‘dī, qālū na‘budu ilāhaka wa ilāha ābā'ika ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa ilāhaw wāḥidā(n), wa naḥnu lahū muslimūn(a).

Դուք վկա՞ էիք, երբ Հակոբի մահը հասավ, երբ նա իր որդիներին ասաց. «Ու՞մ եք երկրպագելու իմ մահից հետո»։ Նրանք պատասխանեցին. «Մենք կերկրպագենք ձեր Աստծուն և ձեր նախնիների՝ Աբրահամի, Իսմայիլի և Իսահակի Աստծուն, այսինքն՝ Ամենակարող Աստծուն, և մենք (միայն) Նրան ենք հանձնվում»։

تِلْكَ اُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَّا كَسَبْتُمْ ۚ وَلَا تُسْـَٔلُوْنَ عَمَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

tilka ummatun qad khalat, lahā mā kasabat wa lakum mā kasabtum, wa lā tus'alūna ‘ammā kānū ya‘malūn(a).

Սրանք այն մարդիկ են, ովքեր մահացել են: Նրանց համար է այն, ինչ նրանք վաստակել են, իսկ ձեզ համար՝ այն, ինչ դուք վաստակել եք: Եվ ձեզ չեն հարցնի նրանց արածների համար:

وَقَالُوْا كُوْنُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى تَهْتَدُوْا ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ اِبْرٰهٖمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa qālū kūnū hūdan au naṣārā tahtadū, qul bal millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

Եվ նրանք ասացին. «Եղեք (հրեաներ) թե քրիստոնյաներ, դուք անպայման կուղղորդվեք»: Ասա. «(Ո՛չ!) Բայց (մենք հետևում ենք) Աբրահամի ուղիղ կրոնին, և նա նրանցից չէ, ովքեր Աստծուն զուգընկեր են տալիս»:

قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).

Ասա. «Մենք հավատում ենք Աստծուն և մեզ ուղարկվածին, Աբրահամին, Իսմայիլին, Իսահակին, Հակոբին և նրանց սերունդներին ուղարկվածին, Մովսեսին և Հիսուսին տրվածին և իրենց Տիրոջից մարգարեներին տրվածին: Մենք նրանցից ոչ մեկի մեջ ոչ մի տարբերություն չենք դնում և մենք հնազանդվում ենք Նրան»:

فَاِنْ اٰمَنُوْا بِمِثْلِ مَآ اٰمَنْتُمْ بِهٖ فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚوَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا هُمْ فِيْ شِقَاقٍۚ فَسَيَكْفِيْكَهُمُ اللّٰهُ ۚوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ ۗ

fa'in āmanū bimiṡli mā āmantum bihī faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā hum fī syiqāq(in), fasayakfīkahumullāh(u), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Եթե ​​նրանք հավատային այնպես, ինչպես դուք եք հավատում, ապա կուղղորդվեին։ Բայց եթե նրանք շեղվեն, ապա իսկապես թշնամություն կցուցաբերեն ձեզ հետ, ապա Աստված կբավարարի ձեզ (Մուհամմադ) նրանց համար (Իր օգնությամբ)։ Եվ Նա ամեն ինչ լսող է, ամենագետ։

صِبْغَةَ اللّٰهِ ۚ وَمَنْ اَحْسَنُ مِنَ اللّٰهِ صِبْغَةً ۖ وَّنَحْنُ لَهٗ عٰبِدُوْنَ

Ṣibgatallāh(i), wa man aḥsanu minallāhi ṣibgataw wa naḥnu lahū ‘ābidūn(a).

Աստված օրհնի քեզ»։ Ո՞վ է ավելի լավ, քան Ալլահը։ Եվ մենք Նրան ենք երկրպագում։

قُلْ اَتُحَاۤجُّوْنَنَا فِى اللّٰهِ وَهُوَ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْۚ وَلَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُخْلِصُوْنَ ۙ

qul atuḥājjūnanā fillāhi wa huwa rabbunā wa rabbukum, wa lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, wa naḥnu lahū mukhliṣūn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Մի՞թե ուզում եք մեզ հետ վիճել Ալլահի մասին, մինչդեռ Նա մեր Տերն է և ձեր Տերը։ Մեր գործերը մեզ համար են, ձեր գործերը՝ ձեզ համար, և միայն Նրան ենք մենք անկեղծորեն նվիրվում»։

اَمْ تَقُوْلُوْنَ اِنَّ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطَ كَانُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ قُلْ ءَاَنْتُمْ اَعْلَمُ اَمِ اللّٰهُ ۗ وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

am taqūlūna inna ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭa kānū hūdan au naṣārā, qul a'antum a‘lamu amillāh(u), wa man aẓlamu mimman katama syahādatan ‘indahū minallāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

Կամ դուք (հրեաներ և քրիստոնյաներ) ասում եք, որ Աբրահամը, Իսմայիլը, Իսահակը, Հակոբը և նրանց սերունդները հրեաներ կամ քրիստոնյաներ էին: Ասա. «Դուք ավելի լավ գիտե՞ք, թե՞ Աստված, և ո՞վ է ավելի անարդար, քան նա, ով թաքցնում է իր վկայությունը Աստծուց»: Աստված անտեղյակ չէ ձեր արարքներից:

تِلْكَ اُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَّا كَسَبْتُمْ ۚ وَلَا تُسْـَٔلُوْنَ عَمَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ࣖ ۔

tilka ummatun qad khalat, lahā mā kasabat wa lakum mā kasabtum, wa lā tus'alūna ‘ammā kānū ya‘malūn(a).

Սրանք այն մարդիկ են, ովքեր մահացել են: Նրանց համար է այն, ինչ նրանք վաստակել են, իսկ ձեզ համար՝ այն, ինչ դուք վաստակել եք: Եվ ձեզ չեն հարցնի նրանց արածների համար:

۞ سَيَقُوْلُ السُّفَهَاۤءُ مِنَ النَّاسِ مَا وَلّٰىهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِيْ كَانُوْا عَلَيْهَا ۗ قُلْ لِّلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُۗ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

sayāqūlus-sufahā'u minan-nāsi mā wallāhum ‘an qiblatihimul-latī kānū ‘alaihā, qul lillāhil-masyriqu wal-magrib(u), yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

Մարդկանց մեջ հասկացողություն չունեցողները կասեն. «Ի՞նչը նրանց (մուսուլմաններին) հեռացրեց այն Քիբլայից, որին նրանք նախկինում (կողմնորոշվել էին)»: Ասա (Մուհամմադ). «Աստծունն է արևելքն ու արևմուտքը, և Նա ուղիղ ճանապարհով է առաջնորդում ում կամենա»:

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنٰكُمْ اُمَّةً وَّسَطًا لِّتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ عَلَيْكُمْ شَهِيْدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِيْ كُنْتَ عَلَيْهَآ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَّتَّبِعُ الرَّسُوْلَ مِمَّنْ يَّنْقَلِبُ عَلٰى عَقِبَيْهِۗ وَاِنْ كَانَتْ لَكَبِيْرَةً اِلَّا عَلَى الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِيْعَ اِيْمَانَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

wa każālika ja‘alnākum ummataw wasaṭal litakūnū syuhadā'a ‘alan-nāsi wa yakūnar-rasūlu ‘alaikum syahīdā(n), wa mā ja‘alnal-qiblatal-latī kunta ‘alaihā illā lina‘lama may yattabi‘ur-rasūla mimmay yanqalibu ‘alā ‘aqibaih(i), wa in kānat lakabīratan illā ‘alal-lażīna hadallāh(u), wa mā kānallāhu liyuḍī‘a īmānakum, innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).

Եվ նույն կերպ, Մենք ձեզ (մուսուլմաններ) դարձրել ենք «միջնորդ մարդիկ», որպեսզի դուք լինեք մարդկանց (գործերի) վկաներ, և որպեսզի Մարգարեն (Մուհամմադը) լինի ձեր (գործերի) վկա: Մենք դա չենք դարձրել Քիբլան, որին դուք (նախկինում) դիմել էիք, այլ որպեսզի իմանանք, թե ով է հետևում Մարգարեին և ով է հետ դառնում: Իրոք, (Քիբլայի տեղաշարժը) շատ դժվար է, բացի նրանցից, ովքեր առաջնորդվել են Ալլահի կողմից: Եվ Ալլահը չի վատնի ձեր հավատքը: Իրոք, Ալլահը Ամենաողորմածն է, Ամենաողորմածը մարդկանց նկատմամբ:

قَدْ نَرٰى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى السَّمَاۤءِۚ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضٰىهَا ۖ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ

qad narā taqallubaka wajhika fis-samā'(i), fa lanuwalliyannaka qiblatan tarḍāhā, fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), wa innal-lażīna ūtul-kitāba laya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).

Մենք տեսնում ենք քո (Մուհամմադ) դեմքը, որը հաճախ նայում է դեպի երկինք, ուստի մենք քեզ կուղղենք դեպի այն Քիբլը, որը դու սիրում ես: Այսպիսով, շրջիր դեմքդ դեպի Մեծ մզկիթը: Եվ որտեղ էլ որ լինես, շրջիր դեմքդ դեպի այն: Եվ իսկապես, նրանք, որոնց տրվել է Գիրքը (Թորան և Ավետարանը), գիտեն, որ (Քիբլայի փոխանցումը) ճշմարտությունն է իրենց Տիրոջից: Եվ Աստված անտեղյակ չէ նրանց արարքներից:

وَلَىِٕنْ اَتَيْتَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ بِكُلِّ اٰيَةٍ مَّا تَبِعُوْا قِبْلَتَكَ ۚ وَمَآ اَنْتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ ۚ وَمَا بَعْضُهُمْ بِتَابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَاجَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ اِنَّكَ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۘ

wa la'in ataital-lażīna ūtul-kitāba bikulli āyatim mā tabi‘ū qiblatak(a), wa mā anta bitābi‘in qiblatahum, wa mā ba‘ḍuhum bitābi‘in qiblata ba‘ḍ(in), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilm(i), innaka iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).

Եվ նույնիսկ եթե դու (Մուհամմադ) բոլոր այաները (տեղեկատվությունը) տայիր նրանց, ում տրվել էր Գիրքը, նրանք չէին հետևում քո Քիբլային, և դու էլ չէիր հետևում նրանց Քիբլային: Նրանցից ոմանք չեն հետևում մյուսների Քիբլային: Եվ եթե դու հետևես նրանց ցանկություններին, երբ քեզ հասել է գիտելիք, ապա դու կլինես անարդարներից մեկը:

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْ ۗ وَاِنَّ فَرِيْقًا مِّنْهُمْ لَيَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

allażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, wa inna farīqam minhum layaktumūnal-ḥaqqa wa hum ya‘lamūn(a).

Նրանք, ում Մենք տվեցինք Գրությունը (Թորան և Ավետարանը), ճանաչում են նրան (Մուհամմադին), ինչպես ճանաչում են իրենց զավակներին: Իրոք, նրանցից ոմանք թաքցնում են ճշմարտությունը, չնայած որ գիտեն դա:

اَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ ࣖ

al-ḥaqqu mir rabbika falā takūnanna minal-mumtarīn(a).

Ճշմարտությունը քո Տիրոջից է, ուստի դու (Մուհամմադ) երբեք չպետք է լինես նրանցից, ովքեր կասկածում են:

وَلِكُلٍّ وِّجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيْهَا فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرٰتِۗ اَيْنَ مَا تَكُوْنُوْا يَأْتِ بِكُمُ اللّٰهُ جَمِيْعًا ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa likulliw wijhatun huwa muwallīhā fastabiqul-khairāt(i), aina mā takūnū ya'ti bikumullāhu jamī‘ā(n), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Եվ յուրաքանչյուր Ումմա ունի Քիբլա, որին նա ուղղված է։ Այսպիսով, մրցեք բարության մեջ։ Ուր էլ որ լինեք, Ալլահը անպայման կհավաքի ձեզ բոլորիդ։ Իսկապես, Ալլահը Ամենակարող է ամեն ինչի նկատմամբ։

وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَاِنَّهٗ لَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

wa min ḥaiṡu kharajta fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa innahū lal-ḥaqqu mir rabbik(a), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

Եվ որտեղից էլ որ դու (Մուհամմադ) դուրս գաս, դեմքդ դարձրու դեպի Մեծ մզկիթը, իսկապես սա քո Տիրոջ որոշումն է: Աստված անտեղյակ չէ քո արարքներից:

وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۙ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ اِلَّا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِيْ وَلِاُتِمَّ نِعْمَتِيْ عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَۙ

wa min ḥaiṡu kharajta fa walli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), li'allā yakūna lin-nāsi ‘alaikum ḥujjatun illal-lażīna ẓalamū minhum, falā takhsyauhum wakhsyaunī, wa li'utimma ni‘matī ‘alaikum wa la‘allakum tahtadūn(a).

Եվ որտեղից էլ որ դուրս գաս (Մուհամմադ), դեմքդ դարձրու դեպի Մեծ մզկիթը։ Եվ որտեղ էլ որ լինես, դեմքդ դարձրու դեպի այն, որպեսզի մարդիկ (չունենան քեզ հակառակվելու պատճառ), բացի նրանց մեջ եղած անարդարներից։ Մի՛ վախեցիր նրանցից, այլ վախեցիր Ինձնից, որպեսզի Ես լրացնեմ Իմ օրհնությունները քեզ վրա, և որպեսզի դու կարողանաս առաջնորդվել։

كَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْكُمْ رَسُوْلًا مِّنْكُمْ يَتْلُوْا عَلَيْكُمْ اٰيٰتِنَا وَيُزَكِّيْكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُمْ مَّا لَمْ تَكُوْنُوْا تَعْلَمُوْنَۗ

kamā arsalnā fīkum rasūlam minkum yatlū ‘alaikum āyātinā wa yuzakkīkum wa yu‘allimukumul-kitāba wal-ḥikmata wa yu‘allimukum mā lam takūnū ta‘lamūn(a).

Ճիշտ այնպես, ինչպես Մենք ձեզ մոտ ուղարկեցինք Մարգարե (Մուհամմադ) ձեր միջից, որը կկարդա Մեր այաները, կմաքրի ձեզ, կսովորեցնի ձեզ Գիրքը (Ղուրանը) և Իմաստությունը (Սուննան) և կսովորեցնի ձեզ այն, ինչ դուք չգիտեք:

فَاذْكُرُوْنِيْٓ اَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوْا لِيْ وَلَا تَكْفُرُوْنِ ࣖ

fażkurūnī ażkurkum wasykurū lī wa lā takfurūn(i).

Հիշե՛ք Ինձ, Ես էլ կհիշեմ ձեզ։ Շնորհակալ եղեք Ինձ և մի՛ անհավատացեք Ինձ։

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اسْتَعِيْنُوْا بِالصَّبْرِ وَالصَّلٰوةِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanusta‘īnū biṣ-ṣabri waṣ-ṣalāh(ti), innallāha ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

Ո՛վ դուք, ովքեր հավատում եք, խնդրեք օգնություն (Աստծուց) համբերատարությամբ և աղոթքով: Իսկապես, Աստված համբերատարների հետ է:

وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ يُّقْتَلُ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَمْوَاتٌ ۗ بَلْ اَحْيَاۤءٌ وَّلٰكِنْ لَّا تَشْعُرُوْنَ

wa lā taqūlū limay yuqtalu fī sabīlillāhi amwāt(un), bal aḥyā'uw wa lākil lā tasy‘urūn(a).

Եվ մի՛ ասեք, որ նրանք, ովքեր սպանվել են Ալլահի ճանապարհին, մեռած են: Իրականում նրանք ողջ են, բայց դուք դա չեք հասկանում:

وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوْفِ وَالْجُوْعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الْاَمْوَالِ وَالْاَنْفُسِ وَالثَّمَرٰتِۗ وَبَشِّرِ الصّٰبِرِيْنَ

wa lanabluwannakum bisyai'im minal-khaufi wal-jū‘i wa naqaṣim minal-amwāli wal-anfusi waṡ-ṡamarāt(i), wa basysyiriṣ-ṣābirīn(a).

Եվ մենք ձեզ կփորձարկենք վախով, սովով, հարստության, հոգիների և մրգերի պակասով: Եվ բարի լուր կհայտնենք համբերատարներին:

اَلَّذِيْنَ اِذَآ اَصَابَتْهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۗ قَالُوْٓا اِنَّا لِلّٰهِ وَاِنَّآ اِلَيْهِ رٰجِعُوْنَۗ

allażīna iżā aṣābathum muṣībah(tun), qālū innā lillāhi wa innā ilaihi rāji‘ūn(a).

(այսինքն) նրանք, ովքեր, երբ աղետ է պատահում, ասում են. «Իննա լիլահի վա իննա իլեյհի ռաջիուն» (իրոք, մենք պատկանում ենք Ալլահին և Նրա մոտ կվերադառնանք):

اُولٰۤىِٕكَ عَلَيْهِمْ صَلَوٰتٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُهْتَدُوْنَ

ulā'ika ‘alaihim ṣalawātum mir rabbihim wa raḥmah(tun), wa ulā'ika humul-muhtadūn(a).

Նրանք են, ովքեր իրենց Տիրոջից ներում և ողորմություն են ստանում, և նրանք են, ովքեր առաջնորդություն են ստանում։

۞ اِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَاۤىِٕرِ اللّٰهِ ۚ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ اَوِ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ اَنْ يَّطَّوَّفَ بِهِمَا ۗ وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًاۙ فَاِنَّ اللّٰهَ شَاكِرٌ عَلِيْمٌ

innaṣ-ṣafā wal-marwata min sya‘ā'irillāh(i), faman ḥajjal-baita awi‘tamara falā junāḥa ‘alaihi ay yaṭṭawwafa bihimā, wa man taṭawwa‘a khairan fa innallāha syākirun ‘alīm(un).

Իրոք, Սաֆան և Մարվան Ալլահի կրոնի խորհրդանիշներից են: Հետևաբար, ով կատարում է Հաջ դեպի Տուն կամ Ումրա, նրա վրա մեղք չկա, եթե նա սաի է կատարում դրանց միջև: Եվ ով բարի գործեր է անում կամավոր, ապա Ալլահը Ամենագնահատողն ու Ամենագիտակն է:

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْتُمُوْنَ مَآ اَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالْهُدٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا بَيَّنّٰهُ لِلنَّاسِ فِى الْكِتٰبِۙ اُولٰۤىِٕكَ يَلْعَنُهُمُ اللّٰهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللّٰعِنُوْنَۙ

innal-lażīna yaktumūna mā anzalnā minal-bayyināti wal-hudā mim ba‘di mā bayyannāhu lin-nāsi fil-kitāb(i), ulā'ika yal‘anuhumullāhu wa yal‘anuhumul-lā‘inūn(a).

Իսկապես, նրանք, ովքեր թաքցնում են այն, ինչ Մենք ուղարկել ենք որպես տեղեկատվություն և ուղղորդում, այն բանից հետո, երբ Մենք այն բացատրել ենք մարդկությանը Գրքում (Ղուրանում), նրանք են, որոնց անիծում է Աստված և անիծում են նաև անիծողները,

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا وَاَصْلَحُوْا وَبَيَّنُوْا فَاُولٰۤىِٕكَ اَتُوْبُ عَلَيْهِمْ ۚ وَاَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

illal-lażīna tābū wa aṣlaḥū wa bayyanū fa'ulā'ika atūbu ‘alaihim, wa anat-tawwābur-raḥīm(u).

Բացառությամբ նրանց, ովքեր զղջացել են, ուղղվել և բացատրել են իրենց մեղքերը, որոնցից ես ընդունում եմ զղջումը, և Ես եմ, Ով ընդունում է զղջումը, Ամենաողորմածը։

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَمَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ اُولٰۤىِٕكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَۙ

innal-lażīna kafarū wa mātū wa hum kuffārun ulā'ika ‘alaihim la‘natullāhi wal-malā'ikati wan-nāsi ajma‘īn(a).

Իսկապես, նրանք, ովքեր անհավատ կլինեն և մահանան որպես անհավատներ, նրանց կանիծեն Ալլահը, հրեշտակները և ամբողջ մարդկությունը,

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚ لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

khālidīna fīhā, lā yukhaffafu ‘anhumul-‘ażābu wa lā hum yunẓarūn(a).

Նրանք հավերժ կմնան այնտեղ (անեծք), նրանց պատիժը չի մեղմացվի, և նրանց ժամանակ չի տրվի։

وَاِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ لَآاِلٰهَ اِلَّا هُوَ الرَّحْمٰنُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), lā ilāha illā huwar-raḥmānur-raḥīm(u).

Եվ ձեր Աստվածը Ամենակարող Աստվածն է, չկա աստված բացի Նրանից, Ամենաողորմածը, Ամենաողորմածը:

اِنَّ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِيْ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِمَا يَنْفَعُ النَّاسَ وَمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ مِنْ مَّاۤءٍ فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍ ۖ وَّتَصْرِيْفِ الرِّيٰحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

inna fī khalqis-samāwāti wal-arḍi wakhtilāfil-laili wan-nahāri wal-fulkil-latī tajrī fil-baḥri bimā yanfa‘un-nāsa wa mā anzalallāhu minas-samā'i mim mā'in fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa taṣrīfir-riyāḥi was-saḥābil-musakhkhari bainas-samā'i wal-arḍi la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

Իրոք, երկնքի և երկրի արարման, գիշերվա ու ցերեկի հերթափոխի, ծովով նավարկող նավերի՝ մարդկությանը օգուտ բերող բաների, Աստծո երկնքից իջեցրած ջրի մեջ, որը վերակենդանացնում է երկիրը նրա մահից հետո և ցրում է այնտեղ ամեն տեսակի կենդանիներ, քամիների ու ամպերի փոփոխության մեջ, որոնք կառավարվում են երկնքի և երկրի միջև՝ իսկապես նշաններ կան հասկացող մարդկանց համար։

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّتَّخِذُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَنْدَادًا يُّحِبُّوْنَهُمْ كَحُبِّ اللّٰهِ ۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَشَدُّ حُبًّا لِّلّٰهِ ۙوَلَوْ يَرَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اِذْ يَرَوْنَ الْعَذَابَۙ اَنَّ الْقُوَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًا ۙوَّاَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعَذَابِ

wa minan-nāsi may yattakhiżu min dūnillāhi andāday yuḥibbūnahum kaḥubbillāh(i), wal-lażīna āmanū asyaddu ḥubbal lillāh(i), wa lau yaral-lażīna ẓalamū iż yaraunal-‘ażāb(a), annal-quwwata lillāhi jamī‘ā(n), wa annallāha syadīdul-‘ażāb(i).

Եվ մարդկանց մեջ կան մարդիկ, ովքեր Ալլահից բացի այլ աստվածների են երկրպագում որպես մրցակիցներ, որոնց սիրում են այնպես, ինչպես սիրում են Ալլահին: Բայց նրանք, ովքեր հավատում են, չափազանց մեծ սեր ունեն Ալլահի նկատմամբ: Եթե միայն նրանք, ովքեր անարդարություն են գործում, երբ տեսնեն պատիժը (Հարության օրը), տեսնեին, որ ամբողջ զորությունը պատկանում է Ալլահին, և որ Ալլահը խիստ է իր պատժով (նրանք անպայման կզղջան դրա համար):

اِذْ تَبَرَّاَ الَّذِيْنَ اتُّبِعُوْا مِنَ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْا وَرَاَوُا الْعَذَابَ وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْاَسْبَابُ

iż tabarra'al-lażīnattubi‘ū minal-lażīnattaba‘ū wa ra'awul-‘ażāba wa taqaṭṭa‘at bihimul-asbāb(u).

(Այդ դեպքում), երբ նրանք, ում հետևեցին, կհեռանան հետևորդներից և կտեսնեն պատիժը, և (երբ) նրանց միջև բոլոր կապերը կխզվեն։

وَقَالَ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْا لَوْ اَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَتَبَرَّاَ مِنْهُمْ ۗ كَمَا تَبَرَّءُوْا مِنَّا ۗ كَذٰلِكَ يُرِيْهِمُ اللّٰهُ اَعْمَالَهُمْ حَسَرٰتٍ عَلَيْهِمْ ۗ وَمَا هُمْ بِخٰرِجِيْنَ مِنَ النَّارِ ࣖ

wa qālal-lażīnattaba‘ū lau anna lanā karratan fa natabarra'a minhum, kamā tabarra'ū minnā, każālika yurīhimullāhu a‘mālahum ḥasarātin ‘alaihim, wa mā hum bikhārijīna minan-nār(i).

Եվ նրանք, ովքեր հետևեցին նրանց, ասացին. «Եթե մենք հնարավորություն ունենայինք (աշխարհ վերադառնալու), իհարկե, մենք կթողնեինք նրանց, ինչպես նրանք թողեցին մեզ»։ Այսպես Աստված ցույց է տալիս նրանց իրենց արարքները, որոնց համար նրանք զղջում են։ Եվ նրանք դուրս չեն գա դժոխքի կրակից։

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ كُلُوْا مِمَّا فِى الْاَرْضِ حَلٰلًا طَيِّبًا ۖوَّلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

yā ayyuhan-nāsu kulū mimmā fil-arḍi ḥalālan ṭayyibā(n), wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

Ո՛վ մարդիկ, կերեք երկրի վրա եղած հալալ և լավ (սնունդը) և մի՛ հետևեք Սատանայի հետքերին: Իրոք, Սատանան ձեր իսկական թշնամին է:

اِنَّمَا يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوْۤءِ وَالْفَحْشَاۤءِ وَاَنْ تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

innamā ya'murukum bis-sū'i wal-faḥsyā'i wa an taqūlū ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

Իրոք, (Սատանան) ձեզ հրամայում է միայն չարիք և նողկալի բաներ անել և ասել այն, ինչ դուք չգիտեք Աստծո մասին:

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَآ اَلْفَيْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ

wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā alfainā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘qilūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).

Եվ երբ նրանց ասվում է. «Հետևեք այն ամենին, ինչ Ալլահն է ուղարկել», նրանք պատասխանում են. «(Ո՛չ!) Մենք հետևում ենք այն ամենին, ինչին գտել ենք մեր նախնիներին (անելուց)»: Իրականում, նրանց նախնիները ոչինչ չգիտեին և ուղղություն չունեին:

وَمَثَلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا كَمَثَلِ الَّذِيْ يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ اِلَّا دُعَاۤءً وَّنِدَاۤءً ۗ صُمٌّ ۢ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ

wa maṡalul-lażīna kafarū kamaṡalil-lażī yan‘iqu bimā lā yasma‘u illā du‘ā'aw wa nidā'ā(n), ṣummum bukmun ‘umyun fahum lā ya‘qilūn(a).

Եվ անհավատների (կանչողների) առակը նման է (հովվի), որը գոռում է (կենդանիների) վրա, որոնք միայն կանչեր ու ճիչեր են լսում: (Նրանք) խուլ, համր ու կույր են, ուստի չեն հասկանում:

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ وَاشْكُرُوْا لِلّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum wasykurū lillāhi in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).

Ո՛վ դուք, ովքեր հավատում եք, կերեք այն բարիքներից, որոնք մենք ձեզ համար ենք ապահովել, և շնորհակալություն հայտնեք Աստծուն, եթե միայն Նրան եք երկրպագում։

اِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ بِهٖ لِغَيْرِ اللّٰهِ ۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innamā ḥarrama ‘alaikumul-maitata wad-dama wa laḥmal-khinzīri wa mā uhilla bihī ligairillāh(i), fa maniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin falā iṡma ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).

Իրոք, Նա ձեզ արգելել է միայն դիակը, արյունը, խոզի միսը և այն կենդանիների միսը, որոնք մորթվել են ոչ թե Ալլահի, այլ ուրիշների կողմից: Բայց ով ստիպված է (ուտել) այն ոչ թե նրա կամքով, այլ ոչ թե սահմանից դուրս, ապա նրա համար մեղք չկա: Իրոք, Ալլահը ներողամիտ է, ողորմած:

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْتُمُوْنَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَشْتَرُوْنَ بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًاۙ اُولٰۤىِٕكَ مَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ اِلَّا النَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۚوَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna yaktumūna mā anzalallāhu minal-kitābi wa yasytarūna bihī ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika mā ya'kulūna fī buṭūnihim illan-nāra wa lā yukallimuhumullāhu yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

Իսկապես, նրանք, ովքեր թաքցնում են այն, ինչ Աստված է ուղարկել Գրքից և վաճառում են այն չնչին գնով, իրենց փորը կուլ են տալիս միայն դժոխային կրակը, և Աստված նրանց չի ողջունի Հարության օրը և ոչ էլ կմաքրի նրանց: Նրանց սպասվում է ցավալի պատիժ:

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الضَّلٰلَةَ بِالْهُدٰى وَالْعَذَابَ بِالْمَغْفِرَةِ ۚ فَمَآ اَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ

ulā'ikal-lażīnasytarawuḍ-ḍalālata bil-hudā wal-‘ażāba bil-magfirah(ti), famā aṣbarahum ‘alan-nār(i).

Նրանք են, ովքեր սխալը գնում են առաջնորդության և պատիժը՝ ներման հետ։ Ուրեմն, որքա՜ն քաջ են նրանք դժոխքի կրակին դիմակայելու հարցում։

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ نَزَّلَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِى الْكِتٰبِ لَفِيْ شِقَاقٍۢ بَعِيْدٍ ࣖ

Żālika bi'annallāha nazzalal-kitāba bil-ḥaqq(i), wa innal-lażīnakhtalafū fil-kitābi lafī syiqāqim ba‘īd(in).

Սա այն պատճառով է, որ Ալլահը ուղարկել է Գիրքը (Ղուրանը) ճշմարտությունով, և իրոք, նրանք, ովքեր անհամաձայնություն ունեն Գրքի ճշմարտության վերաբերյալ, խորը բաժանման մեջ են:

۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).

Առաքինությունը դեմքդ դեպի արևելք և արևմուտք շրջելը չէ, այլ առաքինությունը նրանց առաքինությունն է, ովքեր հավատում են Ալլահին, Վերջին Օրվան, հրեշտակներին, գրքերին և մարգարեներին և իրենց սիրելի հարստությունը տալիս են հարազատներին, որբերին, աղքատներին, ճանապարհորդության մեջ գտնվողներին (մուսաֆիր), մուրացկաններին և իրենց ծառաներին ազատելուն, ովքեր աղոթք են անում և զաքաթ են վճարում, ովքեր պահում են իրենց խոստումները, երբ խոստանում են, և ովքեր համբերատար են աղքատության, տառապանքի և պատերազմի ժամանակ: Նրանք են արդարները և նրանք են բարեպաշտները:

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِى الْقَتْلٰىۗ اَلْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْاُنْثٰى بِالْاُنْثٰىۗ فَمَنْ عُفِيَ لَهٗ مِنْ اَخِيْهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ ۢبِالْمَعْرُوْفِ وَاَدَاۤءٌ اِلَيْهِ بِاِحْسَانٍ ۗ ذٰلِكَ تَخْفِيْفٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ ۗفَمَنِ اعْتَدٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَلَهٗ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumul-qiṣāṣu fil-qatlā, al-ḥurru bil-ḥurri wal-‘abdu bil-‘abdi wal-unṡā bil-unṡā, faman ‘ufiya lahū min akhīhi syai'un fattibā‘um bil-ma‘rūfi wa adā'un ilaihi bi iḥsān(in), żālika takhfīfum mir rabbikum wa raḥmah(tun), fa mani‘tadā ba‘da żālika fa lahū ‘ażābun alīm(un).

Օ՜, դուք, ովքեր հավատում եք, ձեզ համար պարտադիր է (կատարել) քիսասը սպանվածի վերաբերյալ: Ազատ մարդիկ՝ ազատ մարդկանց հետ, ստրուկներ՝ ստրուկների հետ, կանայք՝ կանանց հետ: Բայց ով իր եղբորից ներում է ստանում, թող լավ հետևի դրան և լավ վճարի նրան դիաթը (փրկագինը): Սա ձեր Տիրոջից մխիթարություն և ողորմություն է: Դրանից հետո ով գերազանցի սահմանը, նա կկրի շատ ցավալի պատիժ:

وَلَكُمْ فِى الْقِصَاصِ حَيٰوةٌ يّٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ

wa lakum fil-qiṣāṣi ḥayātuy yā ulil-albābi la‘allakum tattaqūn(a).

Եվ քիսասում կա կյանքի երաշխիք ձեզ համար, ո՛վ հասկացող մարդիկ, որպեսզի դուք բարեպաշտ լինեք։

كُتِبَ عَلَيْكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ اِنْ تَرَكَ خَيْرًا ۖ ۨالْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ بِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ ۗ

kutiba ‘alaikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu in taraka kahirā(n), al-waṣiyyatu lil-wālidaini wal-aqrabīna bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).

Եթե ​​ձեզանից որևէ մեկը մահանում է, եթե նա թողնում է ունեցվածք, ապա պարտավոր եք կտակ կազմել նրա ծնողների և մերձավոր ազգականների համար՝ բարեպաշտների համար։

فَمَنْۢ بَدَّلَهٗ بَعْدَمَا سَمِعَهٗ فَاِنَّمَآ اِثْمُهٗ عَلَى الَّذِيْنَ يُبَدِّلُوْنَهٗ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ ۗ

famam baddalahū ba‘da mā sami‘ahū fa innamā iṡmuhū ‘alal-lażīna yubaddilūnah(ū), innallāha samī‘un ‘alīm(un).

Ով որ փոխի այն (կտակը) լսելուց հետո, մեղքը միայն նրա համար է, ով փոխում է այն: Իսկապես, Ալլահը Ամեն ինչ լսող է, Ամենագետ:

فَمَنْ خَافَ مِنْ مُّوْصٍ جَنَفًا اَوْ اِثْمًا فَاَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

faman khāfa mim mūṣin janafan au iṡman fa aṣlaḥa bainahum falā iṡma ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).

Բայց ով վախենում է, որ կամքի տվողը կողմնակալ է կամ սխալ բան է արել, և հետո հաշտեցնում է նրանց, ապա նա մեղք չի գործել: Իսկապես, Աստված ներողամիտ է, ողորմած:

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumuṣ-ṣiyāmu kamā kutiba ‘alal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).

Ո՛վ դուք, ովքեր հավատում եք, պահքը ձեզ համար սահմանված է, ինչպես որ այն նախատեսված էր ձեզանից առաջ ապրողների համար, որպեսզի դուք կարողանաք բարեպաշտ դառնալ:

اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗوَعَلَى الَّذِيْنَ يُطِيْقُوْنَهٗ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِيْنٍۗ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ ۗوَاَنْ تَصُوْمُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

ayyāmam ma‘dūdāt(in), faman kāna minkum marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), wa ‘alal-lażīna yuṭīqūnahū fidyatun ṭa‘āmu miskīn(in), faman taṭawwa‘a khairan fahuwa khairul lah(ū), wa an taṣūmū khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

(Մասնավորապես) որոշակի քանակությամբ օրեր։ Այսպիսով, ձեզանից ով հիվանդ է կամ ճանապարհորդության մեջ է (և չի պահում), ապա (պետք է լրացնի) այն օրերի քանակը (որը նա չի պահում) մյուս օրերին։ Եվ նրա համար, ով չի կարողանում պահք պահել, պետք է լինի ֆիդյա, որը աղքատ մարդուն կերակրելն է։ Բայց ով կամավոր բարիք է անում, դա նրա համար ավելի լավ է, և ձեր պահքն ավելի լավ է ձեզ համար, եթե միայն իմանայիք։

شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ فِيْهِ الْقُرْاٰنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنٰتٍ مِّنَ الْهُدٰى وَالْفُرْقَانِۚ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ ۗوَمَنْ كَانَ مَرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗيُرِيْدُ اللّٰهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيْدُ بِكُمُ الْعُسْرَ ۖوَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

syahru ramaḍānal-lażī unzila fīhil-qur'ānu hudal lin-nāsi wa bayyinātim minal-hudā wal-furqān(i), faman syahida minkumusy-syahra falyaṣumh(u) wa man kāna marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), yurīdullāhu bikumul-yusra wa lā yurīdu bikumul-‘usr(a), wa litukmilul-‘iddata wa litukabbirullāha ‘alā mā hadākum wa la‘allakum tasykurūn(a).

Ռամադան ամիսը այն ամիսն է, որի ընթացքում Ղուրանը հայտնվեց՝ որպես մարդկանց ուղեցույց և այդ ուղղորդման բացատրություն, ինչպես նաև (ճշմարտության և կեղծիքի միջև) տարբերակում: Հետևաբար, ձեզանից ով այդ ամսվա ընթացքում պահք է պահում: Եվ ով հիվանդ է կամ ճանապարհորդության մեջ է, (չի պահում), ապա (պետք է լրացնի այն) այնքան օր, որքան բաց է թողել մյուս օրերին: Աստված ձեզ համար թեթևություն է ցանկանում և դժվարություն չի ցանկանում ձեզ համար: Դուք պետք է լրացնեք թիվը և փառաբանեք Աստծուն ձեզ տրված ուղղորդման համար, որպեսզի երախտապարտ լինեք:

وَاِذَا سَاَلَكَ عِبَادِيْ عَنِّيْ فَاِنِّيْ قَرِيْبٌ ۗ اُجِيْبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ اِذَا دَعَانِۙ فَلْيَسْتَجِيْبُوْا لِيْ وَلْيُؤْمِنُوْا بِيْ لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُوْنَ

wa iżā sa'alaka ‘ibādī ‘annī fa innī qarīb(un), ujību da‘watad-dā‘i iżā da‘ān(i), falyastajībū lī walyu'minū bī la‘allahum yarsyudūn(a).

Եվ երբ Իմ ծառաները քեզ (Մուհամմադ) հարցնեն Իմ մասին, ապա ես իսկապես մոտ եմ։ Ես կատարում եմ նրանց ցանկությունները, ովքեր աղոթում են Ինձ, երբ նրանք աղոթում են։ Թող նրանք կատարեն Իմ (պատվիրանները) և հավատան Ինձ, որպեսզի հասնեն ճշմարտությանը։

اُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ اِلٰى نِسَاۤىِٕكُمْ ۗ هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَاَنْتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ ۗ عَلِمَ اللّٰهُ اَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنْكُمْ ۚ فَالْـٰٔنَ بَاشِرُوْهُنَّ وَابْتَغُوْا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗ وَكُلُوْا وَاشْرَبُوْا حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْاَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْاَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِۖ ثُمَّ اَتِمُّوا الصِّيَامَ اِلَى الَّيْلِۚ وَلَا تُبَاشِرُوْهُنَّ وَاَنْتُمْ عٰكِفُوْنَۙ فِى الْمَسٰجِدِ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَقْرَبُوْهَاۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

uḥilla lakum lailataṣ-ṣiyāmir-rafaṡu ilā nisā'ikum, hunna libāsul lakum wa antum libāsul lahunn(a), ‘alimallāhu annakum kuntum takhtānūna anfusakum fatāba ‘alaikum wa ‘afā ‘ankum, fal-āna bāsyirūhunna wabtagū mā kataballāhu lakum, wa kulū wasyrabū ḥattā yatabayyana lakumul-khaiṭul-abyaḍu minal-khaiṭil-aswadi minal-fajr(i), ṡumma atimmuṣ-ṣiyāma ilal-lail(i), wa lā tubāsyirūhunna wa antum ‘ākifūna fil-masājid(i) tilka ḥudūdullāhi falā taqrabūhā, każālika yubayyinullāhu āyātihī lin-nāsi la‘allahum yattaqūn(a).

Ձեզ թույլատրվում է գիշերը միասին պահք պահել ձեր կնոջ հետ։ Դրանք ձեզ համար հագուստ են, իսկ դուք՝ նրանց համար։ Աստված գիտի, որ դուք չեք կարող զսպել ձեզ, բայց Նա ընդունում է ձեր զղջումը և ներում է ձեզ։ Այսպիսով, հիմա միջամտեք նրանց և փնտրեք այն, ինչ Աստված է սահմանել ձեզ համար։ Կերեք և խմեք, մինչև ձեզ համար պարզ դառնա սպիտակ և սև թելերի միջև տարբերությունը, այսինքն՝ լուսաբացը։ Այնուհետև լրացրեք պահքը մինչև երեկո։ Բայց մի խանգարեք նրանց, երբ մզկիթում Իկաֆ եք անում։ Սա Աստծո հրամանն է, ուստի մի մոտեցեք դրան։ Այսպես է Աստված Իր այաները բացատրում մարդկանց, որպեսզի նրանք բարեպաշտություն ստանան։

وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُوْا بِهَآ اِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوْا فَرِيْقًا مِّنْ اَمْوَالِ النَّاسِ بِالْاِثْمِ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ

wa lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili wa tudlū bihā ilal-ḥukkāmi lita'kulū farīqam min amwālin-nāsi bil-iṡmi wa antum ta‘lamūn(a).

Եվ մի՛ սպառեք ձեր միջև եղած հարստությունը կեղծ ձևով և (մի՛) կաշառեք դատավորներին այս հարստությամբ՝ այն մտադրությամբ, որ կարողանաք մեղսավոր կերպով սպառել ուրիշների հարստության մի մասը, նույնիսկ եթե գիտեք։

۞ يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَهِلَّةِ ۗ قُلْ هِيَ مَوَاقِيْتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ ۗ وَلَيْسَ الْبِرُّ بِاَنْ تَأْتُوا الْبُيُوْتَ مِنْ ظُهُوْرِهَا وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقٰىۚ وَأْتُوا الْبُيُوْتَ مِنْ اَبْوَابِهَا ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

yas'alūnaka ‘anil-ahillah(ti), qul hiya mawāqītu lin-nāsi wal-ḥajj(i), wa laisal-birru bi'an ta'tul-buyūta min ẓuhūrihā wa lākinnal-birra manittaqā, wa'tul-buyūta min abwābihā, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

Նրանք քեզ (Մուհամմադ) հարցնում են կիսալուսնի մասին: Ասա. «Դա մարդկանց և Հաջի ուխտագնացության ժամանակի (ցուցանիշն է)»: Եվ առաքինի չէ տուն մտնել վերևից, բայց առաքինությունը նրանցն է, ովքեր բարեպաշտ են: Մտեք տներ իրենց դռներից և վախեցեք Աստծուց, որպեսզի հաջողության հասնեք:

وَقَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوْا ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَ

wa qātilū fī sabīlillāhil-lażīna yuqātilūnakum wa lā ta‘tadū, innallāha lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

Եվ պայքարեք Աստծո ճանապարհին նրանց դեմ, ովքեր կռվում են ձեզ հետ, բայց մի՛ խախտեք սահմանները: Իսկապես, Աստված չի սիրում սահմանները խախտողներին:

وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ وَاَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ حَيْثُ اَخْرَجُوْكُمْ وَالْفِتْنَةُ اَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ ۚ وَلَا تُقٰتِلُوْهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتّٰى يُقٰتِلُوْكُمْ فِيْهِۚ فَاِنْ قٰتَلُوْكُمْ فَاقْتُلُوْهُمْۗ كَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ

waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum wa akhrijūhum min ḥaiṡu akhrajūkum wal-fitnatu asyaddu minal-qatl(i), wa lā tuqātilūhum ‘indal-masjidil-ḥarāmi ḥattā yuqātilūkum fīh(i), fa'in qātalūkum faqtulūhum, każālika jazā'ul-kāfirīn(a).

Եվ սպանեք նրանց այնտեղ, որտեղ գտնեք նրանց, և վտարեք նրանց այնտեղից, որտեղ նրանք վտարել են ձեզ։ Եվ զրպարտությունն ավելի դաժան է, քան սպանությունը։ Եվ մի՛ կռվեք նրանց դեմ Սուրբ մզկիթի մոտ, եթե նրանք այնտեղ ձեզ հետ չեն կռվի։ Եթե նրանք ձեզ հետ կռվեն, ապա կռվեք նրանց դեմ։ Սա է անհավատների վարձատրությունը։

فَاِنِ انْتَهَوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

fa'inintahau fa'innallāha gafūrur raḥīm(un).

Բայց եթե նրանք կանգ առնեն, ապա իսկապես, Աստված ներողամիտ է, ողորմած։

وَقٰتِلُوْهُمْ حَتّٰى لَا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ وَّيَكُوْنَ الدِّيْنُ لِلّٰهِ ۗ فَاِنِ انْتَهَوْا فَلَا عُدْوَانَ اِلَّا عَلَى الظّٰلِمِيْنَ

wa qātilūhum ḥattā lā takūna fitnatuw wa yakūnad-dīnu lillāh(i), fa inintahau falā ‘udwāna illā ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

Եվ պայքարեք նրանց դեմ, մինչև այլևս զրպարտություն չլինի, և կրոնը միայն Ալլահինն է։ Եթե նրանք դադարեն, ապա այլևս թշնամություն չի լինի, բացի անարդարների դեմ։

اَلشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمٰتُ قِصَاصٌۗ فَمَنِ اعْتَدٰى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوْا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدٰى عَلَيْكُمْ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

asy-syahrul-ḥarāmu bisy-syahril-ḥarāmi wal-ḥurumātu qiṣāṣ(un), famani‘tadā ‘alaikum fa‘tadū ‘alaihi bimiṡli ma‘tadā ‘alaikum, wattaqullāha wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

Հարամ ամիսները հարամ ամիսների հետ միասին, և (հարգվածի դեմ) կիրառվում է քիսասի օրենքը: Հետևաբար, ով հարձակվի ձեզ վրա, հարձակվեք նրա վրա նրա հարձակման համամասնությամբ: Վախեցեք Ալլահից և իմացեք, որ Ալլահը Ալլահից վախեցողների հետ է:

وَاَنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا تُلْقُوْا بِاَيْدِيْكُمْ اِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَاَحْسِنُوْا ۛ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ

wa anfiqū fī sabīlillāhi wa lā tulqū bi'aidīkum ilat-tahlukah(ti), wa aḥsinū, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).

Եվ ծախսեք (ձեր հարստությունը) Աստծո ճանապարհին և մի՛ նետեք ձեզ կործանման ձեր սեփական ձեռքերով, և բարիք գործեք: Իսկապես, Աստված սիրում է բարիք գործողներին:

وَاَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلّٰهِ ۗ فَاِنْ اُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ وَلَا تَحْلِقُوْا رُءُوْسَكُمْ حَتّٰى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهٗ ۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ بِهٖٓ اَذًى مِّنْ رَّأْسِهٖ فَفِدْيَةٌ مِّنْ صِيَامٍ اَوْ صَدَقَةٍ اَوْ نُسُكٍ ۚ فَاِذَآ اَمِنْتُمْ ۗ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ اِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلٰثَةِ اَيَّامٍ فِى الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ اِذَا رَجَعْتُمْ ۗ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ۗذٰلِكَ لِمَنْ لَّمْ يَكُنْ اَهْلُهٗ حَاضِرِى الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ ࣖ

wa atimmul-ḥajja wal-‘umrata lillāh(i), fa'in uḥṣirtum famastaisara minal-hady(i), wa lā taḥliqū ru'ūsakum ḥattā yablugal-hadyu maḥillah(ū), faman kāna minkum marīḍan au bihī ażam mir ra'sihī fafidyatum min ṣiyāmin au ṣadaqatin au nusuk(in), fa'iżā amintum, faman tamatta‘a bil-‘umrati ilal-ḥajji famastaisara minal-hady(i), famal lam yajid faṣiyāmu ṡalāṡati ayyāmin fil-ḥajji wa sab‘atin iżā raja‘tum, tilka ‘asyaratun kāmilah(tun), żālika limal lam yakun ahluhū ḥāḍiril-masjidil-ḥarām(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i).

Եվ ավարտեք Հաջը և Ումրան Ալլահի համար։ Բայց եթե շրջապատված եք (թշնամիներով), ապա (մորթեք) այն հադյուն, որը հեշտությամբ հասանելի է, և մի՛ սափրեք ձեր գլուխը, նախքան հադյուն հասնի մորթման վայր։ Եթե ձեզանից որևէ մեկը հիվանդ է կամ նրա գլխում խնդիր կա (և նա սափրվում է), ապա նա պարտավոր է կատարել ֆիդյա, այսինքն՝ պահք պահել, ողորմություն տալ կամ զոհաբերություն անել։ Եթե դուք անվտանգ եք, ապա ով կատարում է Ումրան Հաջից առաջ, նա (պետք է մորթի) այն հադյուն, որը հեշտությամբ հասանելի է։ Բայց եթե նա չի ստանում այն, ապա նա (պետք է) պահք պահի երեք օր Հաջի (սեզոնի) ընթացքում և յոթ (օր) ձեր վերադարձից հետո։ Դա ընդհանուր առմամբ տասը (օր) է։ Նմանապես, նրանց համար, որոնց ընտանիքները չեն ապրում Մեծ մզկիթի մոտ, վախեցեք Ալլահից և իմացեք, որ Ալլահը շատ խիստ է պատժում։

اَلْحَجُّ اَشْهُرٌ مَّعْلُوْمٰتٌ ۚ فَمَنْ فَرَضَ فِيْهِنَّ الْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوْقَ وَلَا جِدَالَ فِى الْحَجِّ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ يَّعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗ وَتَزَوَّدُوْا فَاِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوْنِ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ

al-ḥajju asyhurum ma‘lūmāt(un), faman faraḍa fīhinnal-ḥajja falā rafaṡa wa lā fusūqa wa lā jidāla fil-ḥajj(i), wa mā taf‘alū min khairiy ya‘lamhullāh(u), wa tazawwadū fa'inna khairaz-zādit-taqwā, wattaqūni yā ulil-albāb(i).

Հաջը (ժամանակաշրջանը) հաստատված ամիսներին է: Ով որ կատարում է Հաջը այդ (ամիսների) ընթացքում, թող չխոսի անպարկեշտ խոսքեր (ռաֆաթներ), չանե անբարոյականություն կամ չվիճի Հաջի ընթացքում: Ինչ բարիք էլ որ անեք, Աստված գիտի: Բերեք պաշար, որովհետև իրականում լավագույն պաշարը բարեպաշտությունն է: Եվ վախեցեք Ինձանից, ո՛վ առողջ բանականության մարդիկ:

لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَبْتَغُوْا فَضْلًا مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗ فَاِذَآ اَفَضْتُمْ مِّنْ عَرَفٰتٍ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ ۖ وَاذْكُرُوْهُ كَمَا هَدٰىكُمْ ۚ وَاِنْ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلِهٖ لَمِنَ الضَّاۤلِّيْنَ

laisa ‘alaikum junāḥun an tabtagū faḍlam mir rabbikum, fa'iżā afaḍtum min ‘arafātin fażkurullāha ‘indal-masy‘aril-ḥarām(i), ważkurūhu kamā hadākum, wa in kuntum min qablihī laminaḍ-ḍāllīn(a).

Քեզ համար մեղք չէ քո Տիրոջից ողորմություն խնդրելը: Այսպիսով, երբ դուրս գաք Արաֆայից, հիշեք Ալլահին Մաշարիլհարամում: Եվ հիշեք Նրան, ինչպես Նա ձեզ առաջնորդել է, նույնիսկ եթե նախկինում դուք նրանցից էիք, ովքեր չգիտեին:

ثُمَّ اَفِيْضُوْا مِنْ حَيْثُ اَفَاضَ النَّاسُ وَاسْتَغْفِرُوا اللّٰهَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

Ṡumma afīḍū min ḥaiṡu afāḍan-nāsu wastagfirullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

Ապա հեռացեք այն վայրից, որտեղից շատերը հեռանում են (Արաֆա) և խնդրեք Աստծուց ներողություն: Իսկապես, Աստված ներողամիտ է, ողորմած:

فَاِذَا قَضَيْتُمْ مَّنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَذِكْرِكُمْ اٰبَاۤءَكُمْ اَوْ اَشَدَّ ذِكْرًا ۗ فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ رَبَّنَآ اٰتِنَا فِى الدُّنْيَا وَمَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ

fa iżā qaḍaitum manāsikakum fażkurullāha każikrikum ābā'akum au asyadda żikrā(n), faminan-nāsi may yaqūlu rabbanā ātinā fid-dun-yā wa mā lahū fil-ākhirati min khalāq(in).

Երբ ավարտեք Հաջը, ապա կարդացեք Ալլահի զիկրը, ինչպես նշեցիք ձեր նախնիներին, և նույնիսկ ավելին, քան դա: Այսպիսով, մարդկանց մեջ կա մեկը, ով աղոթում է. «Մեր Տեր, տուր մեզ (բարիք) այս աշխարհում», և հանդերձյալ կյանքում նա ոչ մի բաժին չունի:

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّقُوْلُ رَبَّنَآ اٰتِنَا فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ حَسَنَةً وَّقِنَا عَذَابَ النَّارِ

wa minhum may yaqūlu rabbanā ātinā fid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati ḥasanataw wa qinā ‘ażāban-nār(i).

Եվ նրանց մեջ կան մարդիկ, ովքեր աղոթում են. «Մեր Տեր, տուր մեզ բարություն այս աշխարհում և բարություն հանդերձյալ կյանքում և պաշտպանիր մեզ դժոխքի պատժից»:

اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

ulā'ika lahum naṣībum mimmā kasabū, wallāhu sarī‘ul-ḥisāb(i).

Նրանք են, ովքեր բաժին կունենան իրենց վաստակից, և Աստված արագ հաշվեհարդար է անում։

۞ وَاذْكُرُوا اللّٰهَ فِيْٓ اَيَّامٍ مَّعْدُوْدٰتٍ ۗ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِيْ يَوْمَيْنِ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۚوَمَنْ تَاَخَّرَ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِۙ لِمَنِ اتَّقٰىۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

ważkurullāha fī ayyāmim ma‘dūdāt(in), faman ta‘ajjala fī yaumaini falā iṡma ‘alaih(i), wa man ta'akhkhara falā iṡma ‘alaihi limanittaqā, wattaqullāha wa‘lamū annakum ilaihi tuḥsyarūn(a).

Եվ Ալլահի համար զիքր արեք նշված օրերի ընթացքում: Ով շտապում է (լքել Մինան) երկու օր անց, մեղք չի գործի: Եվ ով ավարտում է այն, մեղք չի գործի (ոչ էլ) նրա համար, (այսինքն՝ նրանց համար, ովքեր բարեպաշտ են): Եվ վախեցեք Ալլահից և իմացեք, որ Նա ձեզ կհավաքի:

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّعْجِبُكَ قَوْلُهٗ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللّٰهَ عَلٰى مَا فِيْ قَلْبِهٖ ۙ وَهُوَ اَلَدُّ الْخِصَامِ

wa minan-nāsi may yu‘jibuka qauluhū fil-ḥayātid-dun-yā wa yusyhidullāha ‘alā mā fī qalbih(ī), wa huwa aladdul-khiṣām(i).

Եվ մարդկանց մեջ կա մեկը, որի աշխարհիկ կյանքի մասին խոսքը քեզ (Օ, Մուհամմադ) դուր է գալիս, և նա վկայում է Ալլահի մասին իր սրտում եղածի մասին, մինչդեռ նա ամենակատաղի հակառակորդն է:

وَاِذَا تَوَلّٰى سَعٰى فِى الْاَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيْهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ ۗ وَ اللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ

wa iżā tawallā sa‘ā fil-arḍi liyufsida fīhā wa yuhlikal-ḥarṡa wan-nasl(a), wallāhu lā yuḥibbul-fasād(a).

Եվ երբ նա շրջվում է (քեզանից), նա փորձում է չարիք գործել երկրի վրա և ոչնչացնում է բերքն ու անասունները, և Աստված չի սիրում չարիքները։

وَاِذَا قِيْلَ لَهُ اتَّقِ اللّٰهَ اَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْاِثْمِ فَحَسْبُهٗ جَهَنَّمُ ۗ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ

wa iżā qīla lahuttaqillāha akhażathul-‘izzatu bil-iṡmi faḥasbuhū jahannam(u), wa labi'sal-mihād(u).

Եվ երբ նրան ասացին. «Վախեցիր Աստծուց», նրա հպարտությունը բարձրացավ՝ մեղք գործելու համար։ Այսպիսով, դժոխքը նրա համար դժոխք է, և իսկապես (այդ դժոխքը) ապրելու ամենավատ վայրն է։

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْرِيْ نَفْسَهُ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ رَءُوْفٌۢ بِالْعِبَادِ

wa minan-nāsi may yasyrī nafsahubtigā'a marḍātillāh(i), wallāhu ra'ūfum bil-‘ibād(i).

Եվ մարդկանց մեջ կան մարդիկ, ովքեր զոհաբերում են իրենց՝ Ալլահի հավանությունը ստանալու համար: Եվ Ալլահը Ամենաողորմածն է Իր ծառաների նկատմամբ:

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا ادْخُلُوْا فِى السِّلْمِ كَاۤفَّةً ۖوَّلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanudkhulū fis-silmi kāffah(tan), wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

Ո՛վ դուք, ովքեր հավատում եք, մտեք իսլամ ամբողջությամբ և մի՛ հետևեք Սատանայի հետքերին: Իրոք, նա ձեր իսկական թշնամին է:

فَاِنْ زَلَلْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْكُمُ الْبَيِّنٰتُ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

fa'in zalaltum mim ba‘di mā jā'atkumul-bayyinātu fa‘lamū annallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

Բայց եթե դուք սխալվեք ձեզ հստակ ապացույցներ բերելուց հետո, իմացեք, որ Աստված Ամենակարող է, Ամենաիմաստուն:

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيَهُمُ اللّٰهُ فِيْ ظُلَلٍ مِّنَ الْغَمَامِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ

hal yanẓurūna illā ay ya'tiyahumullāhu fī ẓulalim minal-gamāmi wal-malā'ikatu wa quḍiyal-amr(u), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

Նրանք ոչինչ չեն սպասում, բացի Աստծո (պատժից) գալուց՝ հրեշտակների հետ միասին, ամպերի քողի տակ, մինչ նրանց գործը արդեն որոշված ​​է: Եվ ամեն ինչ Աստծո մոտ է:

سَلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ كَمْ اٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ اٰيَةٍ ۢ بَيِّنَةٍ ۗ وَمَنْ يُّبَدِّلْ نِعْمَةَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

sal banī isrā'īla kam ātaināhum min āyatim bayyinah(tin), wa may yubaddil ni‘matallāhi mim ba‘di mā jā'athu fa innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

Հարցրու Իսրայելի որդիներին, թե քանի՞ հստակ ապացույց ենք տվել նրանց։ Ով փոխանակի Աստծո ողորմությունը նրան (այդ ողորմությունները) հասնելուց հետո, ապա Աստծո պատիժը խիստ է։

زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُوْنَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۘ وَالَّذِيْنَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَاللّٰهُ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

zuyyina lil-lażīna kafarul-ḥayātud-dun-yā wa yaskharūna minal-lażīna āmanū, wal-lażīnattaqau fauqahum yaumal-qiyāmah(ti), wallāhu yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

Աշխարհիկ կյանքը գեղեցիկ է թվում անհավատների աչքում, և նրանք վիրավորում են հավատացյալներին։ Նույնիսկ եթե Հարության օրը բարեպաշտները նրանցից բարձր կլինեն։ Եվ Աստված առանց հաշվի առնելու սնունդ է տալիս նրանց, ում կամենում է։

كَانَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً ۗ فَبَعَثَ اللّٰهُ النَّبِيّٖنَ مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ ۖ وَاَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيْمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ فِيْهِ اِلَّا الَّذِيْنَ اُوْتُوْهُ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ بَغْيًا ۢ بَيْنَهُمْ ۚ فَهَدَى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ مِنَ الْحَقِّ بِاِذْنِهٖ ۗ وَاللّٰهُ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

kānan-nāsu ummataw wāḥidah(tan), fa ba‘aṡallāhun-nabiyyīna mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa anzala ma‘ahumul-kitāba bil-ḥaqqi liyaḥkuma bainan-nāsi fīmakhtalafū fīh(i), wa makhtalafa fīhi illal-lażīna ūtūhu mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu bagyam bainahum, fahadallāhul-lażīna āmanū limakhtalafū fīhi minal-ḥaqqi bi'iżnih(ī), wallāhu yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

Մարդիկ (նախկինում) մեկ ժողովուրդ էին։ Ապա Աստված ուղարկեց մարգարեներ՝ բարի լուր և նախազգուշացումներ հաղորդելու համար։ Եվ Նա նրանց հետ ուղարկեց ճշմարտություն պարունակող Գիրքը՝ մարդկանց միջև դատելու այն հարցերում, որոնցում նրանք վիճում էին։ Եվ նրանք, ովքեր վիճում են, միայն նրանք են, որոնց տրվել է (Գիրքը)՝ հստակ ապացույցներ ստանալուց հետո՝ միմյանց միջև նախանձի պատճառով։ Այսպիսով, Իր կամքով Աստված առաջնորդում է հավատացյալներին այն ճշմարտության մեջ, որի շուրջ նրանք վիճում էին։ Աստված առաջնորդում է ում կամենում է ուղիղ ճանապարհով։

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَّثَلُ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ ۗ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاۤءُ وَالضَّرَّاۤءُ وَزُلْزِلُوْا حَتّٰى يَقُوْلَ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ مَتٰى نَصْرُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ نَصْرَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ

am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya'tikum maṡalul-lażīna khalau min qablikum, massathumul-ba'sā'u waḍ-ḍarrā'u wa zulzilū ḥattā yaqūlar-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū matā naṣrullāh(i), alā inna naṣrallāhi qarīb(un).

Կամ կարծում եք, որ դրախտ կմտնեք, մինչդեռ ձեզ վրա դեռ չի եկել այնպիսի փորձություն, ինչպիսին ձեզանից առաջ ապրածներին էր պատահել: Նրանք տառապեցին աղքատությունից, տառապանքներից և ցնցվեցին (տարբեր փորձություններից), մինչև որ Մարգարեն և նրա հետ հավատացյալները ասացին. «Ե՞րբ կգա Աստծո օգնությունը»: Իսկապես, Աստծո օգնությունը մոտ է:

يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ۗ قُلْ مَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ

yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qul mā anfaqtum min khairin falil-wālidaini wal-aqrabīna wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).

Նրանք քեզ (Մուհամմադ) հարցնում են, թե ինչ ծախսեն: Ասա. «Ինչ հարստություն էլ որ նվիրաբերես, թող նախատեսված լինի ծնողների, հարազատների, որբերի, աղքատների և ճանապարհորդների համար»: Եվ ինչ բարիք էլ որ անես, Աստված ամենագետ է:

كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَّكُمْ ۚ وَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوْا شَيْـًٔا وَّهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۚ وَعَسٰٓى اَنْ تُحِبُّوْا شَيْـًٔا وَّهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ ࣖ

kutiba ‘alaikumul-qitālu wa huwa kurhul lakum, wa ‘asā an takrahū syai'aw wa huwa khairul lakum, wa ‘asā an tuḥibbū syai'aw wa huwa syarrul lakum, wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

Պարտադիր է պայքարել, նույնիսկ եթե դա ձեզ համար հաճելի չէ։ Բայց կարող է պատահել, որ ձեզ դուր չգա ինչ-որ բան, նույնիսկ եթե դա ձեզ համար լավ է, և կարող է պատահել, որ ձեզ դուր գա ինչ-որ բան, նույնիսկ եթե դա ձեզ համար լավ չէ։ Աստված գիտի, իսկ դուք՝ ոչ։

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيْهِۗ قُلْ قِتَالٌ فِيْهِ كَبِيْرٌ ۗ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَكُفْرٌۢ بِهٖ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاِخْرَاجُ اَهْلِهٖ مِنْهُ اَكْبَرُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ اَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُوْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ حَتّٰى يَرُدُّوْكُمْ عَنْ دِيْنِكُمْ اِنِ اسْتَطَاعُوْا ۗ وَمَنْ يَّرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَاُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

yas'alūnaka ‘anisy-syahril-ḥarāmi qitālin fīh(i), qul qitālun fīhi kabīr(un), wa ṣaddun ‘an sabīlillāhi wa kufrum bihī wal-masjidil-ḥarām(i), wa ikhrāju ahlihī minhu akbaru ‘indallāh(i), wal-fitnatu akbaru minal-qatl(i), wa lā yazālūna yuqātilūnakum ḥattā yaruddūkum ‘an dīnikum inistaṭā‘ū, wa may yartadid minkum ‘an dīnihī fa yamut wa huwa kāfirun fa ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

Նրանք քեզ (Մուհամմադ) հարցրին հարամ ամսում կռվելու մասին: Ասա. «Այդ ամսում կռվելը մեծ մեղք է: Բայց մարդկանց Ալլահի ճանապարհից արգելափակելը, Նրան չհնազանդվելը, Մեծ մզկիթ մտնելը արգելելը և մարդկանց շրջակայքից վտարելը ավելի մեծ մեղք է Ալլահի աչքում: Մինչդեռ զրպարտությունն ավելի դաժան է, քան սպանությունը: Նրանք չեն դադարի ձեզ հետ կռվել, մինչև դուք չհեռանաք ձեր կրոնից, եթե կարող են: Ձեզանից ով որ հերքի իր կրոնը և հետո մահանա անհավատության մեջ, ապա նրանց գործերը ապարդյուն կլինեն այս աշխարհում և հանդերձյալ կյանքում, և նրանք դժոխքի բնակիչներ են, նրանք այնտեղ կմնան հավերժ»:

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙ اُولٰۤىِٕكَ يَرْجُوْنَ رَحْمَتَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hājarū wa jāhadū fī sabīlillāh(i), ulā'ika yarjūna raḥmatallāh(i), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Իսկապես, նրանք, ովքեր հավատացին, և նրանք, ովքեր գաղթեցին ու պայքարեցին Աստծո ճանապարհին, նրանք են, ովքեր հույս ունեն Աստծո ողորմության վրա: Աստված ներողամիտ է, ողորմած:

۞ يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِۗ قُلْ فِيْهِمَآ اِثْمٌ كَبِيْرٌ وَّمَنَافِعُ لِلنَّاسِۖ وَاِثْمُهُمَآ اَكْبَرُ مِنْ نَّفْعِهِمَاۗ وَيَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ەۗ قُلِ الْعَفْوَۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُوْنَۙ

yas'alūnaka ‘anil-khamri wal-maisir(i), qul fīhimā iṡmun kabīrw wa manāfi‘u lin nās(i), wa iṡmuhumā akbaru min naf‘ihimā, wa yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qulil-‘afw(a), każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum tatafakkarūn(a).

Նրանք քեզ (Մուհամմադ) հարցրին ալկոհոլի և խաղամոլության մասին: Ասա. «Երկուսում էլ մեծ մեղք կա և որոշ օգուտ մարդկանց համար: Բայց մեղքն ավելի մեծ է, քան օգուտը»: Եվ նրանք քեզ հարցնում են, թե որքան պետք է ծախսեն: Ասա. «Ավելորդ (անհրաժեշտից)»: Այսպես է Աստված բացատրում Իր այաները քեզ, որպեսզի դու մտածես.

فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗ وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْيَتٰمٰىۗ قُلْ اِصْلَاحٌ لَّهُمْ خَيْرٌ ۗ وَاِنْ تُخَالِطُوْهُمْ فَاِخْوَانُكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَعْنَتَكُمْ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa yas'alūnaka ‘anil-yatāmā, qul iṣlāḥul lahum khair(un), wa in tukhāliṭūhum fa'ikhwānukum, wallāhu ya‘lamul-mufsida minal-muṣliḥ(i), wa lau syā'allāhu la'a‘natakum innallāha ‘azizun ḥakīm(un).

Աշխարհի և հանդերձյալ կյանքի մասին։ Նրանք քեզ (Մուհամմադ) հարցնում են որբերի մասին։ Ասա. «Նրանց վիճակը բարելավելը լավ է»։ Եվ եթե դու նրանց հետ ընկերակցես, ապա նրանք քո եղբայրներն են։ Աստված ճանաչում է նրանց, ովքեր վնաս են հասցնում և նրանց, ովքեր բարիք են գործում։ Եվ եթե Աստված կամենա, Նա անպայման դժվարություններ կբերի քեզ համար։ Իսկապես, Աստված ամենակարող է, ամենաիմաստուն։

وَلَا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكٰتِ حَتّٰى يُؤْمِنَّ ۗ وَلَاَمَةٌ مُّؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِّنْ مُّشْرِكَةٍ وَّلَوْ اَعْجَبَتْكُمْ ۚ وَلَا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِيْنَ حَتّٰى يُؤْمِنُوْا ۗ وَلَعَبْدٌ مُّؤْمِنٌ خَيْرٌ مِّنْ مُّشْرِكٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكُمْ ۗ اُولٰۤىِٕكَ يَدْعُوْنَ اِلَى النَّارِ ۖ وَاللّٰهُ يَدْعُوْٓا اِلَى الْجَنَّةِ وَالْمَغْفِرَةِ بِاِذْنِهٖۚ وَيُبَيِّنُ اٰيٰتِهٖ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ ࣖ

wa lā tankiḥul-musyrikāti ḥattā yu'minn(a), wa la'amatum mu'minatun khairum mim musyrikatiw wa lau a‘jabatkum, wa lā tunkiḥul-musyrikīna ḥattā yu'minū, wa la‘abdum mu'minun khairum mim musyrikiw wa lau a‘jabakum, ulā'ika yad‘ūna ilan-nār(i), wallāhu yad‘ū ilal-jannati wal-magfirati bi'iżnih(ī), wa yubayyinu āyātihī lin-nāsi la‘allahum yatażakkarūn(a).

Եվ մի՛ ամուսնացեք բազմաստված կանանց հետ, մինչև նրանք չհավատան: Իրոք, հավատացյալ աղախինը ավելի լավ է, քան կռապաշտ կինը, նույնիսկ եթե նա գրավի ձեր սիրտը: Եվ մի՛ ամուսնացեք բազմաստված տղամարդկանց հետ (հավատացյալ կանանց հետ), նախքան նրանք չհավատան: Իրոք, հավատարիմ ծառան ավելի լավ է, քան բազմաստված ստրուկը, նույնիսկ եթե նա գրավի ձեր սիրտը: Նրանք նրանց հրավիրում են դժոխք, մինչդեռ Աստված Իր թույլտվությամբ նրանց հրավիրում է դրախտ և ներում: (Աստված) Իր այաները բացատրում է մարդկանց, որպեսզի նրանք դաս քաղեն:

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْمَحِيْضِ ۗ قُلْ هُوَ اَذًىۙ فَاعْتَزِلُوا النِّسَاۤءَ فِى الْمَحِيْضِۙ وَلَا تَقْرَبُوْهُنَّ حَتّٰى يَطْهُرْنَ ۚ فَاِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوْهُنَّ مِنْ حَيْثُ اَمَرَكُمُ اللّٰهُ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ التَّوَّابِيْنَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِيْنَ

wa yas'alūnaka ‘anil-maḥīḍ(i), qul huwa ażā(n), fa‘tazilun-nisā'a fil-maḥīḍ(i), wa lā taqrabūhunna ḥattā yaṭhurn(a), fa'iżā taṭahharna fa'tūhunna min ḥaiṡu amarakumullāh(u), innallāha yuḥibbut-tawwābīna wa yuḥibbul-mutaṭahhirīn(a).

Եվ նրանք քեզ (օ՜, Մուհամմադ) հարցնում են դաշտանի մասին: Ասա. «Դա անմաքրություն է»: Այսպիսով, հեռու մնացեք ձեր կանանցից դաշտանի ժամանակ և մի մոտեցեք նրանց, մինչև նրանք մաքրվեն: Երբ նրանք մաքրվեն, սեռական հարաբերություն ունեցեք նրանց հետ, ինչպես Աստված է հրամայել ձեզ: Իսկապես, Աստված սիրում է նրանց, ովքեր զղջում են և նրանց, ովքեր մաքրվում են:

نِسَاۤؤُكُمْ حَرْثٌ لَّكُمْ ۖ فَأْتُوْا حَرْثَكُمْ اَنّٰى شِئْتُمْ ۖ وَقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ مُّلٰقُوْهُ ۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

nisā'ukum ḥarṡul lakum, fa'tū ḥarṡakum annā syi'tum, wa qaddimū li anfusikum, wattaqullāha wa‘lamū annakum mulāqūh(u), wa basysyiril-mu'minīn(a).

Ձեր կանայք ձեր դաշտն են, այնպես որ եկեք ձեր դաշտը, երբ և ինչպես ցանկանում եք: Եվ առաջնահերթություն տվեք (լավին) ձեզ համար: Վախեցեք Աստծուց և իմացեք, որ (մի օր) կհանդիպեք Նրան: Եվ բարի լուրը հաղորդեք նրանց, ովքեր հավատում են:

وَلَا تَجْعَلُوا اللّٰهَ عُرْضَةً لِّاَيْمَانِكُمْ اَنْ تَبَرُّوْا وَتَتَّقُوْا وَتُصْلِحُوْا بَيْنَ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa lā taj‘alullāha ‘urḍatal li'aimānikum an tabarrū wa tattaqū wa tuṣliḥū bainan-nās(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

Եվ մի՛ օգտագործեք Ալլահի (անունը) ձեր երդման մեջ որպես խոչընդոտ բարի գործեր կատարելու, բարեպաշտ լինելու և մարդկանց միջև խաղաղություն հաստատելու համար: Ալլահը Ամեն ինչ լսող է, Ամենագետ:

لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللّٰهُ بِاللَّغْوِ فِيْٓ اَيْمَانِكُمْ وَلٰكِنْ يُّؤَاخِذُكُمْ بِمَا كَسَبَتْ قُلُوْبُكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ

lā yu'ākhiżukumullāhu bil-lagwi fī aimānikum wa lākiy yu'ākhiżukum bimā kasabat qulūbukum, wallāhu gafūrun ḥalīm(un).

Աստված չի պատժում քեզ քո ակամա երդման համար, այլ պատժում է քեզ քո սրտում պարունակվող մտադրությունների համար: Աստված Ամենաներողամիտն է, Ամենաողորմածը:

لِلَّذِيْنَ يُؤْلُوْنَ مِنْ نِّسَاۤىِٕهِمْ تَرَبُّصُ اَرْبَعَةِ اَشْهُرٍۚ فَاِنْ فَاۤءُوْ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

lil-lażīna yu'lūna min nisā'ihim tarabbuṣu arba‘ati asyhur(in), fa'in fā'ū fa'innalāha gafūrur raḥīm(un).

Նրանք, ովքեր դավաճանում են իրենց կանանց, պետք է սպասեն չորս ամիս։ Եթե նրանք վերադառնան (իրենց կանանց մոտ), ապա Աստված ներողամիտ է, ողորմած։

وَاِنْ عَزَمُوا الطَّلَاقَ فَاِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa in ‘azamuṭ-ṭalāqa fa innallāha samī‘un ‘alīm(un).

Եվ եթե նրանք որոշել են ամուսնալուծվել, ապա Աստված ամեն ինչ լսող է, ամենագետ։

وَالْمُطَلَّقٰتُ يَتَرَبَّصْنَ بِاَنْفُسِهِنَّ ثَلٰثَةَ قُرُوْۤءٍۗ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ اَنْ يَّكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللّٰهُ فِيْٓ اَرْحَامِهِنَّ اِنْ كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ وَبُعُوْلَتُهُنَّ اَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِيْ ذٰلِكَ اِنْ اَرَادُوْٓا اِصْلَاحًا ۗوَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِيْ عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوْفِۖ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ ۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wal-muṭallaqātu yatarabbaṣna bi anfusihinna ṡalāṡata qurū'(in), wa lā yaḥillu lahunna ay yaktumna mā khalaqallāhu fī arḥāmihinna in kunna yu'minna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa bu‘ūlatuhunna aḥaqqu biraddiūhinna fī żālika in arādū iṣlāḥā(n), wa lahunna miṡlul-lażī ‘alaihinna bil-ma‘rūf(i), wa lir-rijāli ‘alaihinna darajah(tun), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

Եվ ամուսնալուծված կանայք (պետք է) զսպեն իրենց (սպասեն) երեք անգամ Ղուրու: Նրանց թույլատրելի չէ թաքցնել այն, ինչ Ալլահը ստեղծել է իրենց արգանդում, եթե նրանք հավատում են Ալլահին և Վերջին Օրվան: Եվ նրանց ամուսիններն ավելի շատ իրավունք ունեն այդ (ժամանակահատվածում) վերադառնալու նրանց մոտ, եթե նրանք ցանկանում են բարելավում: Եվ նրանք (կանայք) ​​ունեն իրավունքներ, որոնք հավասարակշռված են իրենց պարտականությունների հետ համապատասխան ձևով: Բայց ամուսիններն առավելություններ ունեն նրանց նկատմամբ: Ալլահը ամենակարող է, ամենաիմաստուն:

اَلطَّلَاقُ مَرَّتٰنِ ۖ فَاِمْسَاكٌۢ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ تَسْرِيْحٌۢ بِاِحْسَانٍ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَأْخُذُوْا مِمَّآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ شَيْـًٔا اِلَّآ اَنْ يَّخَافَآ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۙ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيْمَا افْتَدَتْ بِهٖ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَعْتَدُوْهَا ۚوَمَنْ يَّتَعَدَّ حُدُوْدَ اللّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

aṭ-ṭalāqu marratān(i), fa imsākum bima‘rūfin au tasrīḥum bi'iḥsān(in), wa lā yaḥillu lakum an ta'khużū mimmā ātaitumūhunna syai'an illā ay yakhāfā allā yuqīmā ḥudūdullāh(i), fa in khiftum allā yuqīmā ḥudūdullāh(i) falā junāḥa ‘alaihimā fīmaftadat bih(ī), tilka ḥudūdullāhi falā ta‘tadūhā, wa may yata‘adda ḥudūdullāhi fa'ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

Ամուսնալուծությունը (որին կարելի է վերաբերել) երկու անգամ է։ (Դրանից հետո ամուսինը կարող է) այն բարյացակամորեն պահել, կամ այն ​​բարյացակամորեն թողնել։ Ձեզ համար օրինական չէ հետ վերցնել ձեր տված որևէ բան, եթե երկուսն էլ (ամուսինը և կինը) չեն վախենում, որ չեն կարողանա կատարել Ալլահի սահմանները։ Եթե դուք (խնամակալներ) վախենում եք, որ նրանք չեն կարողանա կատարել Ալլահի սահմանները, ապա նրանցից ոչ մեկի վրա մեղք չկա այն գնի համար, որը (պետք է) տրվի (կնոջ կողմից) իրեն փրկագնելու համար։ Սրանք Ալլահի սահմաններն են, ուստի մի՛ խախտեք դրանք։ Ով որ խախտի Ալլահի սահմանները, նրանք են մեղավորները։

فَاِنْ طَلَّقَهَا فَلَا تَحِلُّ لَهٗ مِنْۢ بَعْدُ حَتّٰى تَنْكِحَ زَوْجًا غَيْرَهٗ ۗ فَاِنْ طَلَّقَهَا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يَّتَرَاجَعَآ اِنْ ظَنَّآ اَنْ يُّقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۗ وَتِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ يُبَيِّنُهَا لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

fa'in ṭallaqahā falā taḥillu lahū mim ba‘du ḥattā tankiḥa zaujan gairah(ū), fa'in ṭallaqahā falā junāḥa ‘alaihimā ay yatarāja‘ā in ẓannā ay yuqīmā ḥudūdullāh(i), tilka ḥudūdullāhi yubayyinuhā liqaumiy ya‘lamūn(a).

Ապա, եթե նա բաժանվի նրանից (երկրորդ բաժանումից հետո), նա այլևս օրինական չէ նրա համար, մինչև նա ամուսնանա մեկ այլ ամուսնու հետ։ Ապա, եթե մյուս ամուսինը բաժանվի նրանից, նրանցից ոչ մեկի համար (առաջին ամուսնու և նախկին կնոջ) մեղք չկա, եթե նրանք կրկին ամուսնանան, եթե երկուսն էլ կարծում են, որ կկարողանան կատարել Աստծո սահմանները։ Սրանք Աստծո սահմաններն են, որոնք Նա պարզաբանում է գիտուններին։

وَاِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ فَبَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ سَرِّحُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍۗ وَلَا تُمْسِكُوْهُنَّ ضِرَارًا لِّتَعْتَدُوْا ۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهٗ ۗ وَلَا تَتَّخِذُوْٓا اٰيٰتِ اللّٰهِ هُزُوًا وَّاذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَمَآ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنَ الْكِتٰبِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗوَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

wa iżā ṭallaqtumun-nisā'a fabalagna ajalahunna fa'amsikūhunna bima‘rūfin au sarriḥūhunna bima‘rūf(in), wa lā tumsikūhunna ḍirāral lita‘tadū, wa may yaf‘al żālika faqad ẓalama nafasah(ū), wa lā tattakhiżū āyātillāhi huzuwaw ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum wa mā anzala ‘alaikum minal-kitābi wal-ḥikmati ya‘iẓukum bih(ī), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

Եվ եթե դուք բաժանվեք (ձեր) կանանցից, ապա մինչև նրանց աղոթքի ավարտը, ապա զսպեք նրանց լավ ձևով, կամ բաժանվեք նրանցից լավ ձևով (նաև): Եվ մի՛ պահեք նրանց չար մտադրությամբ՝ բռնություն գործադրելու նրանց նկատմամբ: Նա, ով դա անում է, ինքն իրեն անարդարություն է գործել: Եվ մի՛ օգտագործեք Ալլահի այաները որպես ծաղրի առարկա: Հիշե՛ք Ալլահի ողորմածությունը ձեզ վրա և այն, ինչ Ալլահը ուղարկել է ձեզ՝ Գիրքը (Ղուրանը) և Իմաստությունը (Սուննան), որպեսզի սովորեցնի ձեզ: Եվ վախեցեք Ալլահից և իմացեք, որ Ալլահը ամեն ինչի մասին գիտի:

وَاِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ فَبَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَلَا تَعْضُلُوْهُنَّ اَنْ يَّنْكِحْنَ اَزْوَاجَهُنَّ اِذَا تَرَاضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ ذٰلِكَ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ ذٰلِكُمْ اَزْكٰى لَكُمْ وَاَطْهَرُ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iżā ṭallaqtumun-nisā'a fabalagna ajalahunna falā ta‘ḍulūhunna ay yankiḥna azwājahunna iżā tarāḍau bainahum bil-ma‘rūf(i), żālika yū‘aẓu bihī man kāna minkum yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālikum azkā lakum wa aṭhar(u), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

Եվ եթե դուք բաժանվեք (ձեր) կանանցից, եթե նրանք համաձայնության են եկել, ապա մի՛ խանգարեք նրանց (կրկին) ամուսնանալ իրենց ապագա ամուսինների հետ, եթե նրանց միջև լավ համաձայնություն է հաստատվել: Ահա թե ինչ է խորհուրդ տրվում ձեզանից նրանց, ովքեր հավատում են Աստծուն և Վերջին Օրվան: Այն ավելի մաքուր է ձեզ համար և ավելի մաքուր: Եվ Աստված գիտի, մինչդեռ դուք չգիտեք:

۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).

Եվ մայրերը պետք է կրծքով կերակրեն իրենց երեխաներին երկու լրիվ տարի, նրանց համար, ովքեր ցանկանում են լիարժեք կրծքով կերակրել: Եվ հոր պարտականությունն է ապահովել նրանց կարիքները և հագցնել նրանց պատշաճ կերպով: Մարդը չի ծանրաբեռնվում իր կարողություններից ավելինով: Թող մայրը չտառապի իր երեխայի պատճառով, և թող հայրը չտառապի իր երեխայի պատճառով: Ժառանգորդները նույնպես (պարտավոր) են նույնը: Եթե երկուսն էլ ցանկանում են կրծքից կտրվել համաձայնությամբ և խորհրդակցությամբ, ապա նրանցից ոչ մեկի վրա մեղք չկա: Եվ եթե դուք ցանկանում եք կրծքով կերակրել ձեր երեխային ուրիշ մեկին, ապա մեղք չկա պատշաճ կերպով վճարելը: Վախեցեք Աստծուց և իմացեք, որ Աստված ամենատես է ձեր արարքների:

وَالَّذِيْنَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُوْنَ اَزْوَاجًا يَّتَرَبَّصْنَ بِاَنْفُسِهِنَّ اَرْبَعَةَ اَشْهُرٍ وَّعَشْرًا ۚ فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا فَعَلْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

wal-lażīna yutawaffauna minkum wa yażarūna azwājay yatarabbaṣna bi'anfusihinna arba‘ata asyhuriw wa ‘asyrā(n), fa'iżā balagna ajalahunna falā junāḥa ‘alaikum fīmā fa‘alna fī anfusihinna bil-ma‘rūf(i),wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

Եվ նրանք, ովքեր մահանում են ձեզանից և թողնում կանանց, թող սպասեն չորս ամիս և տասը օր։ Երբ նրանք հասնեն իրենց աղոթքի ավարտին, ապա ձեզ համար մեղք չկա նրանց կողմից իրենց հանդեպ արված բարի գործերի համար։ Եվ Աստված ամենագետ է ձեր արարքների մասին։

وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا عَرَّضْتُمْ بِهٖ مِنْ خِطْبَةِ النِّسَاۤءِ اَوْ اَكْنَنْتُمْ فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ ۗ عَلِمَ اللّٰهُ اَنَّكُمْ سَتَذْكُرُوْنَهُنَّ وَلٰكِنْ لَّا تُوَاعِدُوْهُنَّ سِرًّا اِلَّآ اَنْ تَقُوْلُوْا قَوْلًا مَّعْرُوْفًا ەۗ وَلَا تَعْزِمُوْا عُقْدَةَ النِّكَاحِ حَتّٰى يَبْلُغَ الْكِتٰبُ اَجَلَهٗ ۗوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوْهُ ۚوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ

wa lā junāḥa ‘alaikum fīmā ‘arraḍtum bihī min khiṭbatin-nisā'i au aknantum fī anfusikum, ‘alimallāhu annakum satażkurūnahunna wa lākil lā tuwā‘idūhunna sirran illā an taqūlū qaulam ma‘rūfā(n), wa lā ta‘zimū ‘uqdatan-nikāḥi ḥattā yablugal-kitābu ajalah(ū), wa‘lamū annallāha ya‘lamu mā fī anfusikum faḥżarūh(u), wa‘lamū annallāha gafūrun ḥalīm(un).

Եվ դուք մեղք չեք գործի, եթե նրանց առաջարկեք ամուսնության առաջարկ՝ ենթադրաբար կամ թաքցնեք ձեր սրտում։ Աստված գիտի, որ դուք կհիշատակեք դա նրանց։ Բայց մի՛ կնքեք նրանց հետ գաղտնի պայմանագիր (ամուսնության համար), բացի բարի խոսքերից։ Եվ մի՛ կնքեք ամուսնական պայմանագիր մինչև իդդայի (սպասման ժամկետի) ավարտը։ Իմացեք, որ Աստված գիտի, թե ինչ կա ձեր սրտերում, ուստի վախեցեք Նրանից։ Եվ իմացեք, որ Աստված Ամենաներողամիտն է, Ամենահամբերատարը։

لَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ مَا لَمْ تَمَسُّوْهُنَّ اَوْ تَفْرِضُوْا لَهُنَّ فَرِيْضَةً ۖ وَّمَتِّعُوْهُنَّ عَلَى الْمُوْسِعِ قَدَرُهٗ وَعَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهٗ ۚ مَتَاعًا ۢبِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِيْنَ

lā junāḥa ‘alaikum in ṭallaqtumun-nisā'a mā lam tamassūhunna au tafriḍū lahunna farīḍah(tan), wa matti‘ūhunna ‘alal-mūsi‘i qadaruhū wa ‘alal-muqtiri qadaruhū matā‘am bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muḥsinīn(a).

Դուք մեղք չեք գործի, եթե բաժանվեք ձեր կանանցից, որոնց չեք դիպչել կամ չեք որոշել նրանց օժիտը։ Եվ տվեք նրանց մութա՝ նրանց, ովքեր կարող են՝ ըստ իրենց միջոցների, և նրանց, ովքեր չեն կարող՝ ըստ իրենց միջոցների, այսինքն՝ տվեք նրանց պատշաճ ձևով, ինչը պարտադիր է նրանց համար, ովքեր բարիք են գործում։

وَاِنْ طَلَّقْتُمُوْهُنَّ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَمَسُّوْهُنَّ وَقَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيْضَةً فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ اِلَّآ اَنْ يَّعْفُوْنَ اَوْ يَعْفُوَا الَّذِيْ بِيَدِهٖ عُقْدَةُ النِّكَاحِ ۗ وَاَنْ تَعْفُوْٓا اَقْرَبُ لِلتَّقْوٰىۗ وَلَا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa in ṭallaqtumūhunna min qabli an tamassūhunna wa qad faraḍtum lahunna farīḍatan faniṣfu mā faraḍtum illā ay ya‘fūna au ya‘fuwal-lażī biyadihī ‘uqdatun-nikāḥ(i), wa an ta‘fū aqrabu lit-taqwā, wa lā tansawul-faḍla bainakum, innallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).

Եվ եթե դուք բաժանվեք նրանցից նախքան նրանց դիպչելը (խառնվելը), նույնիսկ եթե դուք արդեն որոշել եք Մահարը, ապա (վճարեք) ձեր որոշածի կեսը, եթե նրանք (ազատ չեն արձակում) կամ չեն ազատվում այն ​​​​անձի կողմից, որի ամուսնական պայմանագիրը նրանց ձեռքում է: Ազատագրումն ավելի մոտ է բարեպաշտությանը: Եվ մի մոռացեք ձեր միջև եղած բարության մասին: Իրոք, Աստված ամենատես է ձեր արարքների:

حَافِظُوْا عَلَى الصَّلَوٰتِ وَالصَّلٰوةِ الْوُسْطٰى وَقُوْمُوْا لِلّٰهِ قٰنِتِيْنَ

Ḥāfiẓū ‘alaṣ-ṣalawāti waṣ-ṣalātil-wusṭā, wa qūmū lillāhi qānitīn(a).

Պահեք բոլոր աղոթքներն ու լվացման աղոթքները։ Եվ կատարեք դրանք Ալլահի համար՝ երկյուղածությամբ։

فَاِنْ خِفْتُمْ فَرِجَالًا اَوْ رُكْبَانًا ۚ فَاِذَآ اَمِنْتُمْ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَمَا عَلَّمَكُمْ مَّا لَمْ تَكُوْنُوْا تَعْلَمُوْنَ

fa'in khiftum farijālan au rukbānā(n), fa'iżā amintum fażkurullāha kamā ‘allamakum mā lam takūnū ta‘lamūn(a).

Եթե ​​վախենում եք (վտանգից), աղոթեք քայլելիս կամ ձիավարելիս։ Ապա, երբ ապահով լինեք, հիշեք Ալլահին (աղոթք), ինչպես Նա սովորեցրել է ձեզ այն, ինչ դուք չգիտեիք։

وَالَّذِيْنَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُوْنَ اَزْوَاجًاۖ وَّصِيَّةً لِّاَزْوَاجِهِمْ مَّتَاعًا اِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ اِخْرَاجٍ ۚ فَاِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْ مَا فَعَلْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَّعْرُوْفٍۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wal-lażīna yutawaffauna minkum wa yażarūna azwājā(n), waṣiyyatal li'azwājihim matā‘an ilal-ḥauli gaira ikhrāj(in), fa'in kharajna falā junāḥa ‘alaikum fī mā fa‘alna fī anfusihinna mim ma‘rūf(in), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

Եվ ձեզանից նրանք, ովքեր մահանում են և կանանց են թողնում, թող կտակեն իրենց կանանց համար՝ մեկ տարվա ապրուստ առանց նրանց դուրս ուղարկելու: Իսկ եթե նրանք դուրս գան, ապա դուք մեղք չեք ունենա նրանց բարի գործերի համար: Աստված Ամենակարող է, Ամենաիմաստուն:

وَلِلْمُطَلَّقٰتِ مَتَاعٌ ۢبِالْمَعْرُوْفِۗ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ

wa lil-muṭallaqāti matā‘um bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).

Եվ ամուսնալուծված կանանց պետք է մութա տրվի համապատասխան ձևով, որպես բարեպաշտ մարդու պարտականություն:

كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ ࣖ

każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum ta‘qilūn(a).

Այսպես է Աստված ձեզ բացատրում Իր այաները, որպեսզի դուք հասկանաք։

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَهُمْ اُلُوْفٌ حَذَرَ الْمَوْتِۖ فَقَالَ لَهُمُ اللّٰهُ مُوْتُوْا ۗ ثُمَّ اَحْيَاهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ

alam tara ilal-lażīna kharajū min diyārihim wa hum ulūfun ḥażaral-maut(i), faqāla lahumullāhu mūtū, ṡumma aḥyāhum, inallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).

Չե՞ս տեսել նրանց, ովքեր հազարներով լքեցին իրենց տները՝ վախենալով մահից։ Ապա Աստված ասաց նրանց. «Մահացե՛ք»։ Ապա Նա նրանց կյանք տվեց։ Իսկապես, Աստված ողորմություն է տալիս մարդկությանը, բայց նրանց մեծ մասը անշնորհակալ է։

وَقَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa qātilū fī sabīlillāhi wa‘lamū annallāha samī‘un ‘alīm(un).

Եվ պայքարեք Աստծո ճանապարհին և իմացեք, որ Աստված ամեն ինչ լսող է, ամենագետ։

مَنْ ذَا الَّذِيْ يُقْرِضُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضٰعِفَهٗ لَهٗٓ اَضْعَافًا كَثِيْرَةً ۗوَاللّٰهُ يَقْبِضُ وَيَبْصُۣطُۖ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

man żal-lażī yuqriḍullāha qarḍan ḥasanan fayuḍā‘ifahū lahū aḍ‘āfan kaṡīrah(tan), wallāhu yaqbiḍu wa yabsuṭ(u), wa ilaihi turja‘ūn(a).

Ով որ Ալլահին լավ վարկ տա, Նա բազմապատիկ կմեծացնի այն որպես նրա վարձատրություն: Ալլահը պահում է և երկարացնում, և դուք Նրա մոտ կվերադառնաք:

اَلَمْ تَرَ اِلَى الْمَلَاِ مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰىۘ اِذْ قَالُوْا لِنَبِيٍّ لَّهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ اِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ اَلَّا تُقَاتِلُوْا ۗ قَالُوْا وَمَا لَنَآ اَلَّا نُقَاتِلَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَدْاُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَاَبْنَاۤىِٕنَا ۗ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالظّٰلِمِيْنَ

alam tara ilal-mala'i mim banī isrā'īla mim ba‘di mūsā, iż qālū linabiyyil lahumub‘aṡ lanā malikan nuqātil fī sabīlillāh(i), qāla hal ‘asaitum in kutiba ‘alaikumul-qitālu allā tuqātilū, qālū wa mā lanā allā nuqātila fī sabīlillāhi wa qad ukhrijnā min diyārinā wa abnā'inā, falammā kutiba ‘alaihimul-qitālu tawallau illā qalīlam minhum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

Մի՞թե չտեսար Իսրայելի որդիների առաջնորդներին Մովսեսի մահից հետո, երբ նրանք իրենց մարգարեներից մեկին ասացին. «Նշանակիր մեզ համար թագավոր, և մենք կկռվենք Աստծո ճանապարհին»։ Նրանց մարգարեն ասաց. «Եթե ձեզ համար կռվելը հրամանագրված է, դուք չեք կռվի»։ Նրանք ասացին. «Ինչո՞ւ չպետք է մենք կռվենք Աստծո ճանապարհին, երբ մեզ վտարել են մեր տներից և բաժանել մեր երեխաներից»։ Բայց երբ նրանց համար կռվելը հրամանագրված էր, նրանք շրջվեցին, բացի նրանցից մի քանիսից։ Եվ Աստված ամենագիտակն է անարդարների մասին։

وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوْتَ مَلِكًا ۗ قَالُوْٓا اَنّٰى يَكُوْنُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ اَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِۗ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهٗ بَسْطَةً فِى الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۗ وَاللّٰهُ يُؤْتِيْ مُلْكَهٗ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

wa qāla lahum nabiyyuhum innallāha qad ba‘aṡa lakum ṭālūta malikā(n), qālū annā yakūnu lahul-mulku ‘alainā wa naḥnu aḥaqqu bil-mulki minhu wa lam yu'ta sa‘atam minal-māl(i), qāla innallāhaṣṭafāhu ‘alaikum wa zādahū basṭatan fil-‘ilmi wal-jism(i), wallāhu yu'tī mulkahū may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

Եվ նրանց մարգարեն ասաց նրանց. «Իսկապես, Աստված Թալութին նշանակել է ձեր թագավոր»։ Նրանք պատասխանեցին. «Ինչպե՞ս Թալութը մեզ վրա թագավորություն ձեռք բերեց, երբ մենք ավելի շատ իրավունք ունեինք թագավորելու, քան նա, և նրան շատ հարստություն չտրվեց»։ (Մարգարեն) պատասխանեց. «Աստված նրան ընտրել է ձեզ համար (որպես թագավոր) և ձեզ գիտական ​​​​և ֆիզիկական առավելություններ է տվել»։ Աստված Իր թագավորությունը տալիս է նրան, ում կամենա, և Աստված Ամենազոր է, Ամենագետ։

وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اٰيَةَ مُلْكِهٖٓ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ التَّابُوْتُ فِيْهِ سَكِيْنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌ مِّمَّا تَرَكَ اٰلُ مُوْسٰى وَاٰلُ هٰرُوْنَ تَحْمِلُهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ࣖ

wa qāla lahum nabiyyuhum inna āyata mulkihī ay ya'tiyakumut-tābūtu fīhi sakīnatum mir rabbikum wa baqiyyatum mimmā taraka ālu mūsā wa ālu hārūna taḥmiluhul-malā'ikah(tu), inna fī żālika la āyatal lakum in kuntum mu'minīn(a).

Եվ նրանց մարգարեն ասաց նրանց. «Իրոք, նրա թագավորության նշանը ձեզ մոտ տապանակի գալուստն է, որի մեջ խաղաղություն կա ձեր Տիրոջից, և Մովսեսի և Ահարոնի ընտանիքի մնացորդները, որոնք բերվել են հրեշտակների կողմից: Իրոք, սրանում կա (Ալլահի մեծության) նշան ձեզ համար, եթե դուք հավատացյալներ եք»:

فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ

falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

Երբ Թալութը բերեց իր բանակը, ասաց. «Աստված ձեզ կփորձի գետով։ Ուրեմն, ով խմի (դրա ջուրը), նա իմ հետևորդը չէ։ Եվ ով չխմի դրանից, նա իմ հետևորդն է, եթե մի փոքր չվերցնի իր ձեռքով»։ Բայց նրանք խմեցին այն, բացառությամբ մի քանիսի։ Երբ նա (Թալութը) և նրա հետ հավատացյալները անցան գետը, ասացին. «Մենք այսօր այլևս ուժեղ չենք Ջալութի և նրա բանակի դեմ»։ Նրանք, ովքեր հավատում են, որ կհանդիպեն Ալլահին, ասացին. «Քանի՞ փոքր խմբեր հաղթեցին մեծ խմբերին Ալլահի թույլտվությամբ»։ Եվ Ալլահը համբերատարների հետ է։

وَلَمَّا بَرَزُوْا لِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ قَالُوْا رَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ۗ

wa lammā barazū lijālūta wa junūdihī qālū rabbanā afrig ‘alainā ṣabraw wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

Եվ երբ նրանք առաջ շարժվեցին Ջալութի և նրա բանակի դեմ, նրանք աղոթեցին. «Մեր Տեր, տուր մեզ համբերություն, ամրապնդիր մեր քայլերը և օգնիր մեզ դիմակայել անհավատներին»:

فَهَزَمُوْهُمْ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَقَتَلَ دَاوٗدُ جَالُوْتَ وَاٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهٗ مِمَّا يَشَاۤءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْاَرْضُ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

fahazamūhum bi'iżnillāh(i), wa qatala dāwūdu jālūta wa ātāhullāhul-mulka wal-ḥikmata wa ‘allamahū mimmā yasyā'(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lafasadatil-arḍu wa lākinnallāha żū faḍlin ‘alal-‘ālamīn(a).

Այսպիսով, նրանք հաղթեցին նրան Ալլահի թույլտվությամբ, և Դավիթը սպանեց Գողիաթին: Այնուհետև Աստված նրան (Դավթին) տվեց թագավորություն և իմաստություն և սովորեցրեց նրան այն, ինչ ցանկանում էր: Եվ եթե Աստված չպաշտպաներ որոշ մարդկանց մյուսների միջոցով, երկիրը անպայման կքայքայվեր: Բայց Ալլահը ողորմած է բոլոր աշխարհների նկատմամբ:

تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَاِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَ ۔

tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa innaka laminal-mursalīn(a).

Սրանք Ալլահի այաներն են, Մենք դրանք ճիշտ ենք կարդում քեզ համար, և դու (Մուհամմադ) իսկապես առաքյալ ես։

۞ تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍۘ مِنْهُمْ مَّنْ كَلَّمَ اللّٰهُ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجٰتٍۗ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ وَلٰكِنِ اخْتَلَفُوْا فَمِنْهُمْ مَّنْ اٰمَنَ وَمِنْهُمْ مَّنْ كَفَرَ ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا اقْتَتَلُوْاۗ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيْدُ ࣖ

tilkar-rusulu faḍḍalnā ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍ(in), minhum man kallamallāhu wa rafa‘a ba‘ḍahum darajāt(in), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), wa lau syā'allāhu maqtatalal-lażīna mim ba‘dihim mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu wa lākinikhtalafū fa minhum man āmana wa minhum man kafar(a), wa lau syā'allāhu maqtatalū, wa lākinnallāha yaf‘alu mā yurīd(u).

Մենք որոշ առաքյալների գերադասել ենք մյուսներից։ Նրանց մեջ կան մարդիկ, որոնց հետ Ալլահը (անմիջապես) խոսում է, և կան մարդիկ, որոնց հետ Նա մի քանի աստիճան է բարձրացնում։ Եվ մենք Մարիամի որդի Հիսուսին մի քանի հրաշքներ տվեցինք և նրան զորացրինք Սուրբ Հոգով։ Եթե Ալլահը ցանկանար, նրանցից հետո մարդիկ սպանություն չէին գործի, այն բանից հետո, երբ նրանց ապացույցները հասան։ Բայց նրանք տարաձայնություններ ունեցան, ուստի նրանցից ոմանք հավատացին, իսկ ոմանք՝ անհավատացան։ Եթե Ալլահը ցանկանար, նրանք սպանություն չէին գործի։ Բայց Աստված գործում է ըստ Իր կամքի։

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خُلَّةٌ وَّلَا شَفَاعَةٌ ۗوَالْكٰفِرُوْنَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū anfiqū mimmā razaqnākum min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khullatuw wa lā syafā‘ah(tun), wal-kāfirūna humuẓ-ẓālimūn(a).

Ո՛վ դուք, ովքեր հավատում եք, ներդրեք այն սննդակարգից, որը մենք ձեզ տվել ենք, մինչև այն օրը, երբ այլևս առևտուր, բարեկամություն և միջնորդություն չի լինի: Անհավատները չարագործներ են:

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ اَلْحَيُّ الْقَيُّوْمُ ەۚ لَا تَأْخُذُهٗ سِنَةٌ وَّلَا نَوْمٌۗ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ مَنْ ذَا الَّذِيْ يَشْفَعُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۚ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهٖٓ اِلَّا بِمَا شَاۤءَۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ وَلَا يَـُٔوْدُهٗ حِفْظُهُمَاۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيْمُ

allāhu lā ilāha illā huw(a), al-ḥayyul-qayyūm(u), lā ta'khużuhū sinatuw wa lā naum(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), man żal-lażī yasyfa‘u ‘indahū illā bi'iżnih(ī), ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum, wa lā yuḥīṭūna bisyai'im min ‘ilmihī illā bimā syā'(a), wasi‘a kursiyyuhus-samāwāti wal-arḍ(a), wa lā ya'ūduhū ḥifẓuhumā, wa huwal-‘aliyyul-‘aẓīm(u).

Ալլահ, չկա աստված, բացի Նրանից: Ամենակարողը, ով անընդհատ հոգ է տանում (Իր արարածների մասին), չի քնում կամ չի քնեցնում: Նրան է պատկանում երկնքում և երկրի վրա եղած ամեն ինչ: Ոչ ոք չի կարող միջնորդել Նրա համար առանց Նրա թույլտվության: Նա գիտի, թե ինչ կա նրանց առջևում և ինչ կա նրանց հետևում, և նրանք ոչինչ չգիտեն Նրա գիտելիքներից, բացի այն, ինչ Նա կամենում է: Նրա աթոռը ծածկում է երկինքներն ու երկիրը: Եվ Նրա համար դժվար չէ հոգ տանել երկուսի մասին էլ, և Նա Ամենաբարձրյալն է, Ամենամեծը:

لَآ اِكْرَاهَ فِى الدِّيْنِۗ قَدْ تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ۚ فَمَنْ يَّكْفُرْ بِالطَّاغُوْتِ وَيُؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰى لَا انْفِصَامَ لَهَا ۗوَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

lā ikrāha fid-dīn(i), qat tabayyanar-rusydu minal-gayy(i), famay yakfur biṭ-ṭāgūti wa yu'mim billāhi fa qadistamsaka bil-‘urwatil-wuṡqā, lanfiṣāma lahā, wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

Կրոնին (իսլամին) հետևելու մեջ պարտադրանք չկա, իրականում կա հստակ տարբերություն ճիշտ և սխալ ճանապարհների միջև: Ով չի հավատում Թագութին և հավատում է Ալլահին, ապա նա ամուր բռնել է շատ ամուր պարան, որը չի կտրվի: Ալլահը Ամենագետ է, Ամենագետ:

اَللّٰهُ وَلِيُّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُخْرِجُهُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَوْلِيَاۤؤُهُمُ الطَّاغُوْتُ يُخْرِجُوْنَهُمْ مِّنَ النُّوْرِ اِلَى الظُّلُمٰتِۗ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ ࣖ

allāhu waliyyul-lażīna āmanū yukhrijuhum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wal-lażīna kafarū auliyā'uhumuṭ-ṭāgūtu yukhrijuhum minan-nūri ilaẓ-ẓulumāt(i), ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

Ալլահը հավատացյալների պաշտպանն է: Նա նրանց խավարից դուրս բերեց լույսի (հավատքի): Եվ նրանց համար, ովքեր չեն հավատում, նրանց պաշտպանը Սատանան է, որը նրանց լույսից դուրս է բերում խավարի: Նրանք դժոխքի բնակիչներն են: Նրանք մնում են այնտեղ:

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْ حَاۤجَّ اِبْرٰهٖمَ فِيْ رَبِّهٖٓ اَنْ اٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ ۘ اِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّيَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۙ قَالَ اَنَا۠ اُحْيٖ وَاُمِيْتُ ۗ قَالَ اِبْرٰهٖمُ فَاِنَّ اللّٰهَ يَأْتِيْ بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِيْ كَفَرَ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۚ

alam tara ilal-lażī ḥājja ibrāhīma fī rabbihī an ātāhullāhul-mulk(a), iż qāla ibrāhīmu rabbiyal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), qāla ana uḥyī wa umīt(u), qāla ibrāhīmu fa innallāha ya'tī bisy-syamsi minal-masyriqi fa'ti bihā minal-magribi fabuhital-lażī kafar(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Չե՞ս նկատել այն մարդկանց, ովքեր վիճում էին Աբրահամի հետ նրա Տիրոջ մասին, քանի որ Աստված նրան թագավորություն (իշխանություն) էր տվել: Երբ Աբրահամն ասաց. «Իմ Տերը Նա է, ով կյանք է տալիս և մահ է տալիս», նա ասաց. «Ես նույնպես կարող եմ կյանք տալ և մահ տալ»: Իբրահիմն ասաց. «Աստված արևը բարձրացրեց արևելքից, ուստի նա այն բարձրացրեց արևմուտքից»: Այսպիսով, անհավատը շփոթված է: Աստված չի առաջնորդում չարագործներին:

اَوْ كَالَّذِيْ مَرَّ عَلٰى قَرْيَةٍ وَّهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَاۚ قَالَ اَنّٰى يُحْيٖ هٰذِهِ اللّٰهُ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ فَاَمَاتَهُ اللّٰهُ مِائَةَ عَامٍ ثُمَّ بَعَثَهٗ ۗ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ ۗ قَالَ لَبِثْتُ يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍۗ قَالَ بَلْ لَّبِثْتَ مِائَةَ عَامٍ فَانْظُرْ اِلٰى طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ ۚ وَانْظُرْ اِلٰى حِمَارِكَۗ وَلِنَجْعَلَكَ اٰيَةً لِّلنَّاسِ وَانْظُرْ اِلَى الْعِظَامِ كَيْفَ نُنْشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوْهَا لَحْمًا ۗ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهٗ ۙ قَالَ اَعْلَمُ اَنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

au kal-lażī marra ‘alā qaryatiw wa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā, qāla annā yuḥyī hāżihillāhu ba‘da mautihā, fa'amātahullāhu mi'ata ‘āmin ṡumma ba‘aṡah(ū), qāla kam labiṡt(a), qāla labiṡtu yauman au ba‘ḍa yaum(in), qāla bal labiṡta mi'ata ‘āmin fanẓur ilā ṭa‘āmika wa syarābika lam yatasannah, wanẓur ilā ḥimārik(a), wa linaj‘alaka āyatal lin-nāsi wanẓur ilal-‘iẓāmi kaifa nunsyizuhā ṡumma naksūhā laḥmā(n), falammā tabayyana lah(ū), qāla a‘lamu annallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Կամ ինչպես մի մարդ, որը անցնում է մի երկրի կողքով, որի (շենքերը) փլուզվել են՝ ծածկելով (ավերակները) տանիքները, նա ասում է. «Ինչպե՞ս Աստված վերակենդանացրեց այս (երկիրը) այն բանից հետո, երբ այն ավերվել էր»: Ապա Աստված նրան (մարդու) մահվան դատապարտեց հարյուր տարով, ապա վերակենդանացրեց նրան: Եվ (Աստված) հարցրեց. «Որքա՞ն ժամանակ կմնաս (այստեղ)»: Նա (մարդու) պատասխանեց. «Ես (այստեղ) կմնամ մեկ կամ կես օր»: Աստված ասաց. «Ո՛չ: Դու հարյուր տարի ապրել ես: Նայի՛ր քո ուտելիքին ու խմիչքին, որոնք չեն փոխվել, բայց նայի՛ր քո էշին (որը ոսկորների է վերածվել): Եվ որպեսզի մենք քեզ դարձնենք Մեր զորության նշան մարդկանց համար: Նայի՛ր (էշի) ոսկորներին, թե ինչպես ենք դրանք նորից միացնում, ապա մսով ենք հագցնում»: Երբ նրան պարզ դարձավ, նա ասաց. «Ես գիտեմ, որ Աստված ամեն ինչի վրա Ամենակարող է»:

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّ اَرِنِيْ كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتٰىۗ قَالَ اَوَلَمْ تُؤْمِنْ ۗقَالَ بَلٰى وَلٰكِنْ لِّيَطْمَىِٕنَّ قَلْبِيْ ۗقَالَ فَخُذْ اَرْبَعَةً مِّنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ اِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلٰى كُلِّ جَبَلٍ مِّنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِيْنَكَ سَعْيًا ۗوَاعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wa iż qāla ibrāhīmu rabbi arinī kaifa tuḥyil-mautā, qāla awalam tu'min, qāla balā wa lākil liyaṭma'inna qalbī, qāla fakhuż arba‘atam minaṭ-ṭairi faṣurhunna ilaika ṡummaj‘al ‘alā kulli jabalim minhunna juz'an ṡummad‘uhunna ya'tīnaka sa‘yā(n), wa‘lam annallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

Եվ (հիշե՛ք), երբ Աբրահամն ասաց. «Տե՛ր իմ, ցույց տուր ինձ, թե ինչպես ես կենդանացնում մեռածներին»։ Աստված ասաց. «Դեռ չե՞ս հավատում»։ Նա (Իբրահիմը) պատասխանեց. «Ես հավատում եմ, բայց որպեսզի իմ սիրտը հանգիստ լինի»։ Նա (Աստված) ասաց. «Ապա վերցրու չորս թռչուն, ապա կտրատիր դրանք քո կողմից, ապա դիր մեկական կտոր յուրաքանչյուր բլրի վրա, ապա կանչիր նրանց, նրանք անմիջապես կգան քեզ մոտ»։ Իմացիր, որ Աստված ամենակարող է, ամենաիմաստուն։

مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

Ալլահի ճանապարհին իր հարստությունը ծախսող մարդու առակը նման է սերմի, որը յոթ ցողուն է աճեցնում, յուրաքանչյուր ցողունի վրա հարյուր սերմ կա: Ալլահը բազմացնում է նրանց համար, ում կամենա, և Ալլահը Ամենազոր է, Ամենագետ:

اَلَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُوْنَ مَآ اَنْفَقُوْا مَنًّا وَّلَآ اَذًىۙ لَّهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

allażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi ṡumma lā yutbi‘ūna mā anfaqū mannaw wa lā ażā(n), lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

Նրանք, ովքեր իրենց հարստությունը ծախսում են Ալլահի ճանապարհին, ապա չեն ուղեկցում նվիրաբերածին վիրավորանքներով և վիրավորանքով (ստացողի զգացմունքները), նրանք կստանան պարգև իրենց Տիրոջից: Նրանք վախ չունեն և չեն տխրում:

۞ قَوْلٌ مَّعْرُوْفٌ وَّمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِّنْ صَدَقَةٍ يَّتْبَعُهَآ اَذًى ۗ وَاللّٰهُ غَنِيٌّ حَلِيْمٌ

qaulum ma‘rūfuw wa magfiratun khairum min ṣadaqatiy yatba‘uhā ażā(n), wallāhu ganiyyun ḥalīm(un).

Բարի խոսքերն ու ներումը ավելի լավ են, քան ցավալի արարքներով ուղեկցվող ողորմությունը: Ալլահը Ամենահարուստն է, Ամենաներողամիտը:

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

Ո՛վ դուք, ովքեր հավատում եք։ Մի՛ փչացրեք ձեր ողորմությունը՝ այն հիշատակելով և վիրավորելով (ստացողի զգացմունքները), ինչպես մեկը, ով իր հարստությունը տալիս է, որովհետև նա ցուցադրում է իրեն մարդկանց և չի հավատում Աստծուն և Վերջին Օրվան։ Այդ մարդու օրինակը նման է հարթ քարի, որի վրա փոշի է, և երբ քարի վրա ուժեղ անձրև է թափվում, քարը կրկին հարթ է մնում։ Նրանք ոչինչ չեն շահում իրենց արածից։ Եվ Աստված անհավատներին չի առաջնորդում։

وَمَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ وَتَثْبِيْتًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍۢ بِرَبْوَةٍ اَصَابَهَا وَابِلٌ فَاٰتَتْ اُكُلَهَا ضِعْفَيْنِۚ فَاِنْ لَّمْ يُصِبْهَا وَابِلٌ فَطَلٌّ ۗوَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahumubtigā'a marḍātillāhi wa taṡbītam min anfusihim kamaṡali jannatim birabwatin aṣābahā wābilun fa'ātat ukulahā ḍi‘fain(i), fa'illam yuṣibhā wābilun faṭall(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

Եվ այն մարդկանց առակը, ովքեր իրենց հարստությունը ծախսում են Ալլահի բարեհաճությունը ստանալու և իրենց հոգիները զորացնելու համար, նման է սարահարթի վրա գտնվող այգու, որը ջրվում է ուժեղ անձրևով, ապա այգին կրկնակի շատ պտուղ է տալիս: Եթե ուժեղ անձրևը չի ջրում այն, ապա ցողը (նույնիսկ բավարար է): Ալլահը ամենատես է ձեր արարքների:

اَيَوَدُّ اَحَدُكُمْ اَنْ تَكُوْنَ لَهٗ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ لَهٗ فِيْهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۙ وَاَصَابَهُ الْكِبَرُ وَلَهٗ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفَاۤءُۚ فَاَصَابَهَآ اِعْصَارٌ فِيْهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ

ayawaddu aḥadukum an takūna lahū jannatum min nakhīliw wa a‘nābin tajrī min taḥtihal-anhār(u), lahū fīhā min kulliṡ-ṡamarāt(i), wa aṣābahul-kibaru wa lahū żurriyyatun ḍu‘afā'(u), fa'aṣābahā i‘ṣārun fīhi nārun faḥtaraqat, każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum tatafakkarūn(a).

Կա՞ արդյոք ձեզանից որևէ մեկը, ով կցանկանար ունենալ արմավենու և խաղողի այգի, որի տակ գետեր են հոսում, որտեղ նա ունի ամեն տեսակի մրգեր, ապա կգա նրա ծերությունը, մինչդեռ նա կունենա փոքր սերունդ: Այնուհետև այգին քշվեց ուժեղ կրակով լի քամուց, և այն բռնկվեց: Այսպես է Աստված բացատրում Իր այաները ձեզ, որպեսզի դուք մտածեք դրանց մասին:

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْفِقُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّآ اَخْرَجْنَا لَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ ۗ وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيْثَ مِنْهُ تُنْفِقُوْنَ وَلَسْتُمْ بِاٰخِذِيْهِ اِلَّآ اَنْ تُغْمِضُوْا فِيْهِ ۗ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū anfiqū min ṭayyibāti mā kasabtum wa mimmā akhrajnā lakum minal-arḍ(i), wa lā tayammamul-khabīṡa minhu tunfiqūna wa lastum bi'ākhiżīhi illā an tugmiḍū fīh(i), wa‘lamū annallāha ganiyyun ḥamīd(un).

Ո՛վ դուք, ովքեր հավատում եք, ծախսեք ձեր վաստակած բարիքներից և այն ամենից, ինչ մենք ձեզ համար ստեղծել ենք երկրից: Մի՛ ընտրեք չարիք ծախսելը, մինչդեռ դուք ինքներդ չեք ուզում այն ​​վերցնել առանց դրա նկատմամբ զզվանքի: Եվ իմացեք, որ Աստված ինքնաբավ է, գովաբանված:

اَلشَّيْطٰنُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاۤءِ ۚ وَاللّٰهُ يَعِدُكُمْ مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَفَضْلًا ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ ۖ

asy-syaiṭānu ya‘idukumul-faqra wa ya'murukum bil-faḥsyā'(i), wallāhu ya‘idukum magfiratam minhu wa faḍlā(n), wallāhu wāsi'un ‘alīm(un).

Սատանան ձեզ աղքատություն է խոստանում և չարիք է ասում (ժլատություն), մինչդեռ Աստված ձեզ ներում և Իր ողորմածությունն է խոստանում: Եվ Աստված Ամենազոր է, Ամենագետ:

يُّؤْتِى الْحِكْمَةَ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚ وَمَنْ يُّؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ اُوْتِيَ خَيْرًا كَثِيْرًا ۗ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ

yu'til-ḥikmata may yasyā'(u), wa may yu'tal-ḥikmata faqad ūtiya khairan kaṡīrā(n), wa mā yażżakkaru ilā ulul-albāb(i).

Նա իմաստություն է տալիս նրան, ում կամենում է։ Ում իմաստություն է տրվում, իսկապես նրան շատ բարություն է տրված։ Եվ ոչ ոք չի կարող սովորել դա, բացի առողջ բանականություն ունեցող մարդկանցից։

وَمَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ نَّفَقَةٍ اَوْ نَذَرْتُمْ مِّنْ نَّذْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُهٗ ۗ وَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

wa mā anfaqtum min nafaqatin au nażartum min nażrin fa innallāha ya‘lamuh(ū), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

Եվ ինչ ողորմություն էլ որ տաք կամ խոստանաք, Աստված գիտի դա։ Իսկ անարդարների համար օգնական չկա։

اِنْ تُبْدُوا الصَّدَقٰتِ فَنِعِمَّا هِيَۚ وَاِنْ تُخْفُوْهَا وَتُؤْتُوْهَا الْفُقَرَاۤءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَيُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِّنْ سَيِّاٰتِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

in tubduṣ-ṣadaqāti fani‘immā hiy(a), wa in tukhfūhā wa tu'tūhal-fuqarā'a fahuwa khairul lakum, wa yukaffiru ‘ankum min sayyi'ātikum, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

Եթե ​​ձեր ողորմությունը բացահայտ տաք, դա լավ է։ Բայց եթե այն թաքցնեք և աղքատներին տաք, դա ավելի լավ է ձեզ համար, և Աստված կքավի ձեր մեղքերի մի մասը։ Եվ Աստված ամենից լավ գիտի, թե ինչ եք անում։

۞ لَيْسَ عَلَيْكَ هُدٰىهُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلِاَنْفُسِكُمْ ۗوَمَا تُنْفِقُوْنَ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ اللّٰهِ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ يُّوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ

laisa ‘alaika hudāhum wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa mā tunfiqū min khairin fa li'anfusikum, wa mā tunfiqūna illabtigā'a wajhillāh(i), wa mā tunfiqū min khairiy yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).

Քո (Մուհամմադի) պարտականությունը չէ նրանց առաջնորդել, այլ Աստված է առաջնորդում նրան, ում կամենա: Ինչ հարստություն էլ որ տաս, այն քեզ համար է: Եվ մի՛ տուր ինֆակ, եթե չփնտրես Ալլահի հավանությունը: Եվ ինչ հարստություն էլ որ ներդրես, քեզ անպայման կտրվի (պարգևատրում) ամբողջությամբ, և քեզ չեն վնասի:

لِلْفُقَرَاۤءِ الَّذِيْنَ اُحْصِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ضَرْبًا فِى الْاَرْضِۖ يَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ اَغْنِيَاۤءَ مِنَ التَّعَفُّفِۚ تَعْرِفُهُمْ بِسِيْمٰهُمْۚ لَا يَسْـَٔلُوْنَ النَّاسَ اِلْحَافًا ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ ࣖ

lil-fuqarā'il-lażīna uḥṣirū fī sabīlillāhi lā yastaṭī‘ūna ḍarban fil-arḍi yaḥsabuhumul-jāhilu agniyā'a minat-ta‘affuf(i), ta‘rifuhum bisīmāhum, lā yas'alūnan-nāsa ilḥāfā(n), wa mā tunfiqū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).

(Ինչ որ դուք ծախսում եք) այն աղքատների համար է, ովքեր խոչընդոտվում են (իրենց ջանքերում ջիհադի պատճառով) Ալլահի ճանապարհին, այնպես որ նրանք չեն կարողանում ջանքեր գործադրել երկրի վրա։ (Այլ մարդիկ), ովքեր չգիտեն, կարծում են, որ հարուստ մարդիկ են, քանի որ զգուշանում են (մուրացկանությունից)։ Դու (Մուհամմադ) ճանաչում ես նրանց իրենց հատկանիշներով, նրանք ուրիշներից ուժով չեն խնդրում։ Ինչ լավ հարստություն էլ որ ներդնեք, իսկապես, Ալլահը Ամենագիտակն է։

اَلَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

allażīna yunfiqūna amwālahum bil-laili wan-nahāri sirraw wa ‘alāniyatan falahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

Նրանք, ովքեր իրենց հարստությունը ծախսում են գիշեր-ցերեկ (գաղտնի կամ բացահայտ), կպարգևատրվեն իրենց Տիրոջից։ Նրանք վախ չունեն և չեն տխրում։

اَلَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ الرِّبٰوا لَا يَقُوْمُوْنَ اِلَّا كَمَا يَقُوْمُ الَّذِيْ يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطٰنُ مِنَ الْمَسِّۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْٓا اِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبٰواۘ وَاَحَلَّ اللّٰهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبٰواۗ فَمَنْ جَاۤءَهٗ مَوْعِظَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ فَانْتَهٰى فَلَهٗ مَا سَلَفَۗ وَاَمْرُهٗٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ وَمَنْ عَادَ فَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

allażīna ya'kulūnar-ribā lā yaqūmūna illā kamā yaqūmul-lażī yatakhabbaṭuhusy-syaiṭānu minal-mass(i), żālika bi'annahum qālū innamal-bai‘u miṡlur-ribā, wa aḥallallāhul-bai‘a wa ḥarramar-ribā, faman jā'ahū mau‘iẓatum mir rabbihī fantahā falahū mā salaf(a), wa amruhū ilallāh(i), wa man ‘āda fa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

Վաշխառուները չեն կարող դիմանալ, այլ նման են նրանց, ովքեր դևերի կողմից են բռնված, քանի որ նրանք խելագար են։ Դա պայմանավորված է նրանով, որ նրանք ասում են, որ առքուվաճառքը նույնն է, ինչ վաշխառությունը։ Չնայած Ալլահը թույլատրել է առքուվաճառքը և արգելել վաշխառությունը։ Ով որ նախազգուշացում է ստանում իր Տիրոջից, ապա դադարում է, ապա այն, ինչ նա նախկինում ձեռք է բերել, դառնում է իրենը և նրա գործը (կախված է) Ալլահից։ Ով որ կրկնի դա, ապա նրանք դժոխքի բնակիչներ են, նրանք այնտեղ կմնան հավերժ։

يَمْحَقُ اللّٰهُ الرِّبٰوا وَيُرْبِى الصَّدَقٰتِ ۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ اَثِيْمٍ

yamḥaqullāhur-ribā wa yurbiṣ-ṣadaqāt(i), wallāhu lā yuḥibbu kulla kaffārin aṡīm(in).

Ալլահը ոչնչացնում է վաշխը և հարստացնում բարեգործությունը: Ալլահը չի սիրում նրանց, ովքեր մնում են անհավատության մեջ և թաղվում են մեղքի մեջ:

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

Իսկապես, նրանք, ովքեր հավատում են, բարի գործեր են անում, աղոթք են անում և զաքաթ են վճարում, իրենց վարձատրությունը կունենան իրենց Տիրոջ մոտ: Նրանք վախ չունեն և չեն տխրում:

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَذَرُوْا مَا بَقِيَ مِنَ الرِّبٰوٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa żarū mā baqiya minar-ribā in kuntum mu'minīn(a).

Օ՜, դուք, ովքեր հավատում եք, վախեցեք Ալլահից և թողեք մնացած վաշխը (որը չի հավաքվել), եթե հավատացյալ եք։

فَاِنْ لَّمْ تَفْعَلُوْا فَأْذَنُوْا بِحَرْبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ وَاِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوْسُ اَمْوَالِكُمْۚ لَا تَظْلِمُوْنَ وَلَا تُظْلَمُوْنَ

fa'illam taf‘alū fa'żanū biḥarbim minallāhi wa rasūlih(ī), wa in tubtum falakum ru'ūsu amwālikum, lā taẓlimūna wa lā tuẓlamūn(a).

Եթե ​​դա չանեք, ապա պատերազմ հայտարարեք Ալլահի և Նրա Մարգարեի կողմից: Բայց եթե զղջաք, ապա իրավունք ունեք ձեր հարստության հիմնական մասի: Դուք չեք վնասել և ձեզ չեն վնասել:

وَاِنْ كَانَ ذُوْ عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ اِلٰى مَيْسَرَةٍ ۗ وَاَنْ تَصَدَّقُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa in kāna żū ‘usratin fanaẓiratun ilā maisarah(tin), wa an taṣaddaqū khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

Եվ եթե (պարտքի մեջ գտնվողը) դժվարության մեջ է, ապա նրան ժամանակ տվեք, մինչև որ նա թեթևացում գտնի: Եվ եթե ողորմություն տաք, ապա ավելի լավ կլինի ձեզ համար, եթե միայն իմանայիք:

وَاتَّقُوْا يَوْمًا تُرْجَعُوْنَ فِيْهِ اِلَى اللّٰهِ ۗثُمَّ تُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ ࣖ

wattaqū yauman turja‘ūna fīhi ilallāh(i), ṡumma tuwaffā kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

Եվ վախեցեք այն օրվանից, երբ դուք բոլորդ կվերադառնաք Աստծո մոտ, և այդ ժամանակ յուրաքանչյուր մարդ կհատուցվի իր արածի համար, և նրանց վրա անարդարություն չի լինի։

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوْهُۗ وَلْيَكْتُبْ بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌۢ بِالْعَدْلِۖ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ اَنْ يَّكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللّٰهُ فَلْيَكْتُبْۚ وَلْيُمْلِلِ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْـًٔاۗ فَاِنْ كَانَ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيْهًا اَوْ ضَعِيْفًا اَوْ لَا يَسْتَطِيْعُ اَنْ يُّمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهٗ بِالْعَدْلِۗ وَاسْتَشْهِدُوْا شَهِيْدَيْنِ مِنْ رِّجَالِكُمْۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُوْنَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَّامْرَاَتٰنِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَۤاءِ اَنْ تَضِلَّ اِحْدٰىهُمَا فَتُذَكِّرَ اِحْدٰىهُمَا الْاُخْرٰىۗ وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَۤاءُ اِذَا مَا دُعُوْا ۗ وَلَا تَسْـَٔمُوْٓا اَنْ تَكْتُبُوْهُ صَغِيْرًا اَوْ كَبِيْرًا اِلٰٓى اَجَلِهٖۗ ذٰلِكُمْ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ وَاَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَاَدْنٰىٓ اَلَّا تَرْتَابُوْٓا اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيْرُوْنَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَلَّا تَكْتُبُوْهَاۗ وَاَشْهِدُوْٓا اِذَا تَبَايَعْتُمْ ۖ وَلَا يُضَاۤرَّ كَاتِبٌ وَّلَا شَهِيْدٌ ەۗ وَاِنْ تَفْعَلُوْا فَاِنَّهٗ فُسُوْقٌۢ بِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّٰهُ ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tadāyantum bidainin ilā ajalim musamman faktubūh(u), walyaktub bainakum kātibum bil-‘adl(i), wa lā ya'ba kātibun ay yaktuba kamā ‘allamahullāhu falyaktub, walyumlilil-lażī ‘alaihil-ḥaqqu walyattaqillāha rabbahū wa lā yabkhas minhu syai'ā(n), fa'in kānal-lażī ‘alaihil-ḥaqqu safīhan au ḍa‘īfan au lā yastaṭī‘u ay yumilla huwa falyumlil waliyyuhū bil-‘adl(i), wastasyhidū syahīdaini mir rijāliūkum, fa'illam yakūnā rajulaini farajuluw wamra'atāni mimman tarḍauna minasy-syuhadā'i an taḍilla iḥdāhumā fatużakkira iḥdāhumal-ukhrā, wa lā ya'basy-syuhadā'u iżā mā du‘ū, wa lā tas'amū an taktubūhu ṣagīran au kabīran ilā ajalih(ī), żālikum aqsaṭu ‘indallāhi wa aqwamu lisy-syahādati wa adnā allā tartābū illā an takūna tijāratan ḥāḍiratan tudīrūnahā bainakum falaisa ‘alaikum junāḥun allā taktubūhā, wa asyhidū iżā tabāya‘tum, wa lā yuḍārra kātibuw wa lā syahīd(un), wa in taf‘alū fa'innahū fusūqum bikum, wattaqullāh(a), wa yu‘allimukumullāh(u), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

Ո՛վ դուք, ովքեր հավատում եք, եթե որոշակի ժամանակահատվածի համար պարտքեր և դեբիտորական պարտքեր ունեք, գրեք դրանք։ Եվ թող ձեզանից որևէ մեկը գրի այն ճիշտ։ Թող գրողը չհրաժարվի գրել այն, ինչպես Ալլահն է սովորեցրել նրան, այնպես որ թող գրի այն։ Եվ թող պարտք ունեցողը թելադրի, և թող վախենա Ալլահից՝ իր Տիրոջից, և թող ոչինչ չպակասի դրանից։ Եթե պարտապանը բանականությունից զուրկ է կամ թույլ է (իր վիճակում), կամ չի կարողանում ինքն իրեն թելադրել, ապա թող նրա խնամակալը թելադրի այն ճիշտ։ Եվ վկայեք ձեր մեջ երկու տղամարդ վկաների ներկայությամբ։ Եթե երկու տղամարդ (վկա) չկա, ապա (կարող է) լինել մեկ տղամարդ և երկու կին (գոյություն ունեցող) վկաներից, որոնց դուք սիրում եք, որպեսզի եթե մեկը մոռանա, մյուսը հիշեցնի նրան։ Եվ թող վկաները չհրաժարվեն, երբ կանչվեն։ Եվ մի՛ ձանձրացեք գրելուց՝ ժամկետի համար, անկախ նրանից՝ պարտքը փոքր է, թե մեծ։ Դա ավելի արդար է Ալլահի առջև, ավելի ուժեղացնում է վկայությունը և ավելի մոտ է կասկածին, եթե դա ձեր միջև կատարված կանխիկ առևտուր չէ, ապա ձեզ համար մեղք չկա, եթե դուք դա չեք գրի առնում: Եվ վկաներ վերցրեք առք ու վաճառք կատարելիս և մի դժվարացրեք գործերը գրողի կամ վկաների համար: Եթե դուք դա անեք, ապա դա ձեր կողմից չարագործություն է: Եվ վախեցեք Ալլահից, Ալլահը սովորեցնում է ձեզ, և Ալլահը ամեն ինչի մասին գիտի:

۞ وَاِنْ كُنْتُمْ عَلٰى سَفَرٍ وَّلَمْ تَجِدُوْا كَاتِبًا فَرِهٰنٌ مَّقْبُوْضَةٌ ۗفَاِنْ اَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا فَلْيُؤَدِّ الَّذِى اؤْتُمِنَ اَمَانَتَهٗ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ ۗ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَۗ وَمَنْ يَّكْتُمْهَا فَاِنَّهٗٓ اٰثِمٌ قَلْبُهٗ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ ࣖ

wa in kuntum ‘alā safariw wa lam tajidū kātiban fa riḥānum maqbūḍah(tun), fa'in amina ba‘ḍukum ba‘ḍan falyu'addil-lażi'tumina amānatahū walyattaqillāha rabbah(ū), wa lā taktumusy syahādah(ta), wa may yaktumhā fa'innahū āṡimun qalbuh(ū), wallāhu bimā ta‘malūna ‘alīm(un).

Եվ եթե ձեր ճանապարհորդության ընթացքում գրող չգտնեք, ապա պետք է ունենաք գրավ։ Սակայն, եթե ձեզանից ոմանք վստահում են մյուսներին, թող վստահելիները կատարեն իրենց պարտականությունը (պարտքը) և վախենան Ալլահից՝ իրենց Տիրոջից։ Եվ մի՛ թաքցրեք ձեր վկայությունը, որովհետև ով թաքցնում է այն, իրոք, նրա սիրտը կեղտոտ է (մեղավոր)։ Ալլահը Ամենագիտակն է ձեր արարքների մասին։

لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗ وَاِنْ تُبْدُوْا مَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ اَوْ تُخْفُوْهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللّٰهُ ۗ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa in tubdū mā fī anfusikum au tukhfūhu yuḥāsibkum bihillāh(u), fayagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Ալլահինն է երկնքում և երկրի վրա եղածը։ Եթե բացահայտեք ձեր սրտում եղածը կամ թաքցնեք այն, ինչ թաքցնում եք, Ալլահը անպայման հաշվի կառնի դա (այդ արարքի վերաբերյալ) ձեզ համար։ Նա ներում է ում կամենում է, և պատժում ում կամենում է։ Ալլահը ամեն ինչի վրա Ամենակարող է։

اٰمَنَ الرَّسُوْلُ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مِنْ رَّبِّهٖ وَالْمُؤْمِنُوْنَۗ كُلٌّ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖۗ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْ رُّسُلِهٖ ۗ وَقَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ

Āmanar-rasūlu bimā unzila ilaihi mir rabbihī wal-mu'minūn(a), kullun āmana billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulih(ī), lā nufarriqu baina aḥadim mir rusulih(ī), wa qālū sami‘nā wa aṭa‘nā, gufrānaka rabbanā wa ilaikal-maṣīr(u).

Մարգարեն (Մուհամմադը) հավատաց իր Տիրոջից իրեն ուղարկվածին (Ղուրանին), ինչպես նաև նրանք, ովքեր հավատում են: Բոլորը հավատում են Ալլահին, Նրա հրեշտակներին, Նրա գրքերին և Նրա առաքյալներին: (Նրանք ասացին). «Մենք տարբերություն չենք դնում Նրա առաքյալներից ոչ մեկի միջև»: Եվ նրանք ասացին. «Մենք լսեցինք և հնազանդվեցինք: Ներիր մեզ, ո՛վ մեր Տեր, և մեր վերադարձը Քեզ մոտ է»:

لَا يُكَلِّفُ اللّٰهُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَا ۗ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ ۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَآ اِنْ نَّسِيْنَآ اَوْ اَخْطَأْنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَآ اِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهٗ عَلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهٖۚ وَاعْفُ عَنَّاۗ وَاغْفِرْ لَنَاۗ وَارْحَمْنَا ۗ اَنْتَ مَوْلٰىنَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ࣖ

lā yukallifullāhu nafsan illā wus‘ahā, lahā mā kasabat wa ‘alaihā maktasabat, rabbanā lā tu'ākhiżnā in nasīnā au akhṭa'nā, rabbanā wa lā taḥmil ‘alainā iṣran kamā ḥamaltahū ‘alal-lażīna min qablinā, rabbanā wa lā tuḥammilnā mā lā ṭāqata lanā bih(ī), wa‘fu ‘annā, wagfir lanā, warḥamnā, anta maulānā fanṣurnā ‘alal qaumil-kāfirīn(a).

Ալլահը մարդուն չի ծանրաբեռնում, բացի նրա կարողություններից։ Նա ստանում է (պարգև) իր արած (բարեգործությունից) և ստանում է (տանջանք) իր արած (չարագործությունից)։ (Նրանք աղոթեցին). «Տե՛ր մեր, մի՛ պատժիր մեզ, եթե մոռանանք կամ սխալվենք։ Տե՛ր մեր, մի՛ ծանրաբեռնիր մեզ այնպիսի ծանր բեռով, ինչպես որ դրել ես մեզանից առաջ եղածների վրա։ Տե՛ր մեր, մի՛ տուր մեզ այն, ինչ չենք կարող կրել։ Ներիր մեզ, ներիր մեզ և ողորմիր մեզ։ Դու մեր պաշտպանն ես, ուստի օգնիր մեզ դիմակայել անհավատներին»։