تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

Այս գիրքը (Ղուրանը) հայտնվեց Ալլահի՝ Ամենաազնիվ, Ամենաիմաստունի կողմից:

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَۗ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi fa‘budillāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

Իրոք, Մենք քեզ (Մուհամմադ) ուղարկել ենք Գիրքը (Ղուրանը) ճշմարտությամբ: Ուրեմն երկրպագիր Ալլահին անկեղծորեն և անկեղծորեն քո կրոնում:

اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ

alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).

Հիշե՛ք. Միայն Ալլահն է պատկանում մաքուր կրոնին (շիրքից): Եվ նրանք, ովքեր Նրանից բացի ուրիշ պաշտպաններ վերցրին, (ասացին). «Մենք նրանց չենք երկրպագում, այլ (հուսով ենք), որ նրանք մեզ որքան հնարավոր է մոտեցնեն Ալլահին»: Իսկապես, Ալլահը կդատի նրանց միջև այն բանի համար, ինչի մասին նրանք վիճում են: Իսկապես, Ալլահը չի առաջնորդում ստախոսներին և անհավատներին:

لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۙ سُبْحٰنَهٗ ۗهُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

wa lau arādallāhu ay yattakhiża waladal laṣṭafā mimmā yakhluqu mā yasyā'(u), subḥānah(ū), huwallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

Եթե ​​Ալլահը ցանկանա երեխա ունենալ, իհարկե, Նա կընտրի այն, ինչ ուզում է Իր ստեղծածներից: Փառք Նրան: Նա Ալլահ Ամենակարողն է, Ամենակարողը:

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اَلَا هُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), yukawwirul-laila ‘alan-nahāri wa yukawwirun nahāra ‘alal-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), alā huwal-‘azīzul-gaffār(u).

Նա ստեղծեց երկինքներն ու երկիրը արդարությամբ (նպատակադրությամբ): Նա գիշերը ենթարկեց օրվան և ցերեկը գիշերին, և ենթարկեց արևին ու լուսինին, որոնցից յուրաքանչյուրը շարժվում է իր ժամանակին համապատասխան: Հիշե՛ք, որ Նա Ամենաազնիվն է, Ամենաներողամիտը:

خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).

Նա ստեղծեց քեզ մեկ հոգուց (Ադամից), ապա նրանից ստեղծեց քո զուգընկերոջը և քեզ համար ութ զույգ անասուն ուղարկեց։ Նա ստեղծեց քեզ քո մոր որովայնում՝ երեք անգամ, երեք խավարում։ Նա, ով դա անում է, Ալլահն է՝ ձեր Տերը, Տերը, որին պատկանում է թագավորությունը։ Նրանից բացի ուրիշ աստված չկա, ապա ինչո՞ւ եք շեղվել։

اِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ۗوَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوْا يَرْضَهُ لَكُمْۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

in takfurū fa'innallāha ganiyyun ‘ankum, wa lā yarḍā li‘ibādihil-kufr(a), wa in tasykurū yarḍahu lakum, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Եթե ​​դուք անհավատ եք (իմացեք սա), ապա Աստված ձեզ կարիք չունի, և Նա չի հավանում Իր ծառաների անհավատությունը: Եթե դուք երախտապարտ եք, Նա գոհ է ձեր երախտագիտությունից: Մեղանչող մարդը չի կրում ուրիշների մեղքերը: Այնուհետև դուք կվերադառնաք ձեր Տիրոջ մոտ, և Նա կպատմի ձեզ, թե ինչ եք արել: Իսկապես, Նա ամենագետ է (ձեր) կրծքավանդակում պահվածի մասին:

۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ

wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).

Եվ երբ մարդուն աղետ է հասնում, նա օգնություն է խնդրում իր Տիրոջից՝ նրան հնազանդվելով, բայց երբ Նա օրհնություններ է տալիս նրան, նա մոռանում է այն աղետը, որի համար նախկինում աղոթել էր Ալլահին և դաշնակիցներ է ստեղծում Ալլահի համար, որպեսզի (մարդկանց) շեղի Իր ճանապարհից: Ասա. «Մի որոշ ժամանակ զվարճացիր քո անհավատության հետ: Իսկապես, դու կլինես դժոխքի բնակիչներից»:

اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

(Դուք բազմաստվածներն եք, ովքեր ավելի բախտավոր են), թե՞ դուք եք, ովքեր գիշերը երկրպագում են՝ խոնարհվելով և կանգնած՝ հանդերձյալ կյանքից վախենալով և իրենց Տիրոջ ողորմածությանը հույս ունենալով: Ասա. «Հավասա՞ր են նրանք, ովքեր գիտեն, և նրանց, ովքեր չգիտեն»: Իրոք, միայն նրանք, ովքեր ունեն բանականություն, ստանում են խորհուրդ:

قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).

Ասա (Մուհամմադ). «Օ՜, իմ հավատարիմ ծառաներ, վախեցեք ձեր Տիրոջից»: Որովհետև այս աշխարհում բարիք գործող մարդիկ բարիք կստանան: Եվ Աստծո երկիրը լայն է: Միայն համբերատարները կստանան իրենց պարգևը անսահմանափակ:

قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَ

qul innī umirtu an a‘budallāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

Ասա. «Ինձ պատվիրված է երկրպագել Ալլահին՝ լիովին հնազանդվելով Նրան կրոնում»:

وَاُمِرْتُ لِاَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa umirtu li'an akūna awwalal-muslimīn(a).

Եվ ինձ հրամայվեց առաջինը հանձնվել»։

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Ասա. «Իսկապես, ես վախենում եմ մեծ օրվա պատժից, եթե չհնազանդվեմ իմ Տիրոջը»։

قُلِ اللّٰهَ اَعْبُدُ مُخْلِصًا لَّهٗ دِيْنِيْۚ

qulillāha a‘budu mukhliṣal lahū dīnī.

Ասա. «Միայն Ալլահին եմ երկրպագում՝ լիովին հնազանդվելով Նրան իմ կրոնում»:

فَاعْبُدُوْا مَا شِئْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖۗ قُلْ اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اَلَا ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

fa‘budū mā syi'tum min dūnih(ī), qul innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

Ուրեմն, Նրանից բացի երկրպագեք, ինչպես ցանկանում եք (ո՛վ բազմաստվածներ): Ասա. «Իրոք, պարտվողները նրանք են, ովքեր կորցնում են իրենց և իրենց ընտանիքներին Հարության օրը»:

لَهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ۗذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّٰهُ بِهٖ عِبَادَهٗ ۗيٰعِبَادِ فَاتَّقُوْنِ

lahum min fauqihim ẓulalum minan-nāri wa min taḥtihim ẓulal(un), żālika yukhawwifullāhu bihī ‘ibādah(ū), yā ‘ibādi fattaqūn(i).

Նրանց վերևում կրակի շերտեր էին, իսկ ներքևում՝ նրանց համար պատրաստված շերտեր։ Այսպիսով, Ալլահը սպառնում է Իր ծառաներին (այդ պատժով). «Օ՜, Իմ ծառաներ, վախեցեք Ինձանից»։

وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ

wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).

Եվ նրանք, ովքեր խուսափում են տագուտից (այսինքն՝ տագուտից), չեն երկրպագում այն ​​և վերադառնում են Ալլահի մոտ, նրանք արժանի են բարի լուրի։ Հետևաբար, բարի լուրը փոխանցեք Իմ ծառաներին,

الَّذِيْنَ يَسْتَمِعُوْنَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُوْنَ اَحْسَنَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدٰىهُمُ اللّٰهُ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ اُولُوا الْاَلْبَابِ

allażīna yastami‘ūnal-qaula fa yattabi‘ūna aḥsanah(ū), ulā'ikal-lażīna hadāhumullāhu wa ulā'ika hum ulul-albāb(i).

(Մասնավորապես) նրանք, ովքեր լսում են խոսքը և հետևում են դրա լավագույնին: Նրանք են, ում Աստված առաջնորդել է, և նրանք են, ովքեր ունեն հասկացողություն:

اَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِۗ اَفَاَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِى النَّارِ ۚ

afaman ḥaqqa ‘alaihi kalimatul-‘ażāb(i), afa'anta tunqiżu man fin-nār(i).

Ուրեմն ի՞նչ (ուզո՞ւմ ես փոխել) այն մարդկանց ճակատագիրը, ովքեր անպայման պատժի են ենթարկվելու: Կփրկե՞ս (Մուհամմադ) դժոխքի կրակի մեջ գտնվող մարդկանց:

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).

Բայց նրանք, ովքեր վախենում են իրենց Տիրոջից, կունենան սենյակներ (դրախտում), որոնց վերևում կառուցված են սենյակներ (շերտերով), որոնց տակ գետեր են հոսում: (Դա) Ալլահի խոստումն է: Ալլահը չի խախտում Իր խոստումը:

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَلَكَهٗ يَنَابِيْعَ فِى الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهٗ حُطَامًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ ࣖ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'an fasalakahū yanābī‘a fil-arḍi ṡumma yaj‘aluhū ḥuṭāmā(n), ina fī żālika lażikrā li'ulil-albāb(i).

Մի՞թե չես տեսնում, որ Աստված երկնքից ջուր է իջեցնում և այն աղբյուրների պես հոսեցնում երկրի վրա, ապա դրանով տարբեր գույների մշակաբույսեր է աճեցնում, ապա դրանք չորանում են, և դու տեսնում ես, թե ինչպես են դրանք դեղնում, ապա դրանք ցրված բեկորների վերածում: Իսկապես, սրանում դաս կա իմաստունների համար:

اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُوْرٍ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗفَوَيْلٌ لِّلْقٰسِيَةِ قُلُوْبُهُمْ مِّنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afaman syaraḥallāhu ṣadrahū lil-islāmi fahuwa ‘alā nūrim mir rabbih(ī), fawailul lil-qāsiyati qulūbuhum min żikrillāh(i), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

Այսպիսով, արդյոք այն մարդիկ, որոնց սրտերը Ալլահը բացել է իսլամի կրոնը (ընդունելու համար), իսկ հետո նրանք լույս են ստացել իրենց Տիրոջից (նույնն են, ինչ այն մարդիկ, որոնց սրտերը քարից են): Այսպիսով, վա՜յ նրանց, որոնց սրտերը սառել են Ալլահին հիշելիս: Նրանք ակնհայտ սխալի մեջ են:

اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

Ալլահը նույն Ղուրանը (նրա այաները) ուղարկել է ամենալավ խոսքերը (այսինքն՝ նույն Ղուրանը) անընդհատ, դողալով նրանց մաշկը, ովքեր վախենում են իրենց Տիրոջից, ապա նրանց մաշկն ու սրտերը հանգստանում են, երբ նրանք հիշում են Ալլահին: Սա է Ալլահի առաջնորդությունը, այդ Գրքով Նա առաջնորդում է ում կամենում է: Եվ ում Ալլահը մոլորեցնում է, ոչ ոք չի կարող առաջնորդել նրան:

اَفَمَنْ يَّتَّقِيْ بِوَجْهِهٖ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗوَقِيْلَ لِلظّٰلِمِيْنَ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ

afamay yattaqī biwajhihī sū'al-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa qīla liẓ-ẓālimīna żūqū mā kuntum taksibūn(a).

Այսպիսով, արդյո՞ք մարդիկ, ովքեր պաշտպանում են իրենց դեմքերը, կխուսափեն վատ պատժից Հարության օրը (նույնը, ինչ հավատացյալները, ովքեր չեն ենթարկվում պատժի): Եվ անարդարներին ասվեց. «Ճաշակեք ձեր արածի համար պարգևը»:

كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

każżabal-lażīna min qablihim fa'atāhumul-‘ażābu mi ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

Նրանց, ովքեր նրանցից առաջ ուրացել էին (մարգարեներին), ապա պատիժը եկավ նրանց այն կողմից, որից նրանք չէին սպասում:

فَاَذَاقَهُمُ اللّٰهُ الْخِزْيَ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُ ۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

fa ażāqahumullāhul-khizya fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

Այսպիսով, Աստված նրանց վրա դրեց աշխարհիկ կյանքի նվաստացումը: Եվ իսկապես, հանդերձյալ կյանքում պատիժն ավելի մեծ է, եթե (միայն) նրանք իմանային:

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَۚ

wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡalil la‘allahum yatażakkarūn(a).

Եվ իրոք, Մենք այս Ղուրանում մարդկանց համար ամեն տեսակի առակներ ենք բերել, որպեսզի նրանք սովորեն:

قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِيْ عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

qur'ānan ‘arabiyyan gaira żī ‘iwajil la‘allahum yattaqūn(a).

(Այսինքն) Ղուրանը արաբերեն է, (այնտեղ) ոչ մի ծուռումուռ բան չկա, որպեսզի նրանք բարեպաշտ լինեն։

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيْهِ شُرَكَاۤءُ مُتَشٰكِسُوْنَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalar rajulan fīhi syurakā'u mutasyākisūna wa rajulan salamal lirajulin hal yastawiyāni maṡalā(n), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

Ալլահը օրինակ է բերում մի քանի գործընկերների պատկանող մարդու և մի ստրուկի, որն ամբողջությամբ պատկանում է մեկ մարդու: Արդյո՞ք երկու ստրուկները հավասար վիճակում են: Փառք Ալլահին, բայց նրանց մեծ մասը չգիտի:

اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ

innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).

Իրոք, դու (Մուհամմադ) կմեռնես, և նրանք նույնպես կմեռնեն։

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُوْنَ ࣖ ۔

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati ‘inda rabbikum takhtaṣimūn(a).

Ապա, իրոք, Հարության օրը դուք կվիճեք ձեր Տիրոջ առջև:

۞ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللّٰهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ اِذْ جَاۤءَهٗۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimman każaba ‘alallāhi wa każżaba biṣ-ṣidqi iż jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

Ուրեմն ո՞վ է ավելի անարդար, քան նա, ով ստեր է հորինում Ալլահի դեմ և ժխտում է իրեն հասած ճշմարտությունը: Մի՞թե դժոխքը անհավատների բնակավայրը չէ:

وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).

Եվ նրանք, ովքեր ճշմարտությունն են բերում (Մուհամմադ) և նրանք, ովքեր հաստատում են այն, նրանք բարեպաշտ մարդիկ են:

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ

lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

Նրանք ստանում են այն, ինչ ցանկանում են իրենց Տիրոջից: Այսպիսին է բարիք գործողների վարձատրությունը,

لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ عَمِلُوْا وَيَجْزِيَهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

liyukaffirallāhu ‘anhum aswa'al-lażī ‘amilū wa yajziyahum ajrahum bi'aḥsanil-lażī kānū ya‘malūn(a).

որպեսզի Աստված ջնջի նրանց ամենավատ արարքները և պարգևատրի նրանց ավելի լավով, քան նրանք արել են։

اَلَيْسَ اللّٰهُ بِكَافٍ عَبْدَهٗۗ وَيُخَوِّفُوْنَكَ بِالَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍۚ

alaisallāhu bikāfin ‘abdah(ū), wa yukhawwifūnaka bil-lażīna min dūnih(ī), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

Մի՞թե Աստված բավարար չէ Իր ծառաների համար: Նրանք քեզ վախեցնում են Նրանից բացի ուրիշ (երկրպագությամբ): Ում Աստված թույլ է տալիս մոլորվել, ոչ ոք չի կարող նրան ուղղորդել:

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّضِلٍّ ۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِعَزِيْزٍ ذِى انْتِقَامٍ

wa may yahdillāhu famā lahū min muḍill(in), alaisallāhu bi‘azīzin żintiqām(in).

Եվ ում Ալլահը առաջնորդում է, ոչ ոք չի կարող նրան մոլորեցնել: Մի՞թե Ալլահը Ամենակարող չէ և չունի (զորություն) պատժելու:

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).

Եվ իսկապես, եթե նրանց հարցնեք. «Ո՞վ է ստեղծել երկինքներն ու երկիրը», նրանք անպայման կպատասխանեն. «Ալլահին»։ Ասա. «Գիտե՞ք, թե ում եք երկրպագում Ալլահից բացի։ Եթե Ալլահը ցանկանա ինձ վրա աղետ բերել, կկարողանա՞ն նրանք վերացնել այդ աղետը, կամ եթե Ալլահը ցանկանա ինձ ողորմություն տալ, կարո՞ղ են նրանք կանխել Նրա ողորմությունը»։ Ասա. «Ալլահը բավարար է ինձ համար։ Նրան են ենթարկվում նրանք, ովքեր վստահում են»։

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۚفَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Օ՜, իմ ժողովուրդ, վարվեք ձեր դիրքի համաձայն, ես նույնպես այդպես եմ անում։ Հետո դուք կիմանաք,

مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

ով կստանա ամոթալի պատիժ, և նրա վրա կգա հավիտենական պատիժը»։

اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ

innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

Իրոք, Մենք քեզ ուղարկել ենք Գիրքը (Ղուրանը)՝ մարդկությանը ճշմարտություն բերելու համար։ Ով առաջնորդվում է, նա իր համար է, իսկ ով մոլորվում է, նա իր համար է, և դու պատասխանատու չես նրանց համար։

اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

Ալլահը վերցնում է (մարդկանց) հոգիները նրանց մահվան պահին և նրանց հոգիները, ովքեր չեն մահանում քնած ժամանակ։ Այսպիսով, Նա պահում է նրանց հոգիները, որոնց համար Նա մահ է նշանակել, իսկ մյուսներին ազատում է որոշված ​​ժամանակով։ Իրոք, սրանում կան (Աստծո մեծության նշաններ) մտածող մարդկանց համար։

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُفَعَاۤءَۗ قُلْ اَوَلَوْ كَانُوْا لَا يَمْلِكُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَعْقِلُوْنَ

amittakhażū min dūnillāhi syufa‘ā'(a), qul awalau kānū lā yamlikūna syai'aw wa lā ya‘qilūn(a).

Կամ նրանք օգնականներ ընդունո՞ւմ են Ալլահից բացի: Ասա. «Դուք նրանց ընդունո՞ւմ եք, մինչդեռ նրանք ոչինչ չունեն և չեն հասկանում»:

قُلْ لِّلّٰهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيْعًا ۗ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

qul lillāhisy-syafā‘atu jamī‘ā(n), lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

Ասա. «Օգնությունը միայն Ալլահինն է: Նրան է պատկանում երկնքի և երկրի թագավորությունը: Այնուհետև դուք կվերադառնաք Նրա մոտ»:

وَاِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَحْدَهُ اشْمَـَٔزَّتْ قُلُوْبُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِۚ وَاِذَا ذُكِرَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā żukirallāhu waḥdahusyma'azzat qulūbul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirah(ti), wa iżā żukiral-lażīna min dūnihī iżā hum yastabsyirūn(a).

Եվ եթե միայն Ալլահի անունը հիշատակվի, հանդերձյալ կյանքին չհավատացողների սրտերը շատ կվշտանան: Սակայն, երբ Ալլահից բացի այլ աստվածությունների անուններ են հիշատակվում, նրանք հանկարծակի ուրախանում են:

قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

Ասա. «Օ՜, Ալլահ, երկնքի և երկրի Արարիչ, որ գիտես անտեսանելին ու իրականը, դու ես որոշում քո ծառաների միջև այն, ինչի շուրջ նրանք միշտ վիճում են»:

وَلَوْ اَنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ مِنْ سُوْۤءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ وَبَدَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مَا لَمْ يَكُوْنُوْا يَحْتَسِبُوْنَ

wa lau anna lil-lażīna ẓalamū mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bihī min sū'il-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa badā lahum minallāhi mā lam yakūnū yaḥtasibūn(a).

Եվ եթե անարդարները ունենային երկրի վրա ամեն ինչ և ավելին, նրանք անպայման դրանով կփրկվեին Հարության Օրվա չար պատժից: Եվ նրանց համար պարզ դարձավ Աստծո պատիժը, որին նրանք երբեք չէին սպասում:

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Եվ նրանց համար պարզ դարձավ, թե ինչ չարիք էին գործել, և նրանք ճնշված էին այն բանից, ինչին միշտ ծաղրել էին։

فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Այսպիսով, երբ մարդուն աղետ է պատահում, նա դիմում է Մեզ, ապա, երբ Մենք նրան օրհնում ենք, նա ասում է. «Իրոք, ինձ այս օրհնությունը տրվեց միայն իմ խելքի շնորհիվ»: Իրականում, դա փորձություն է, բայց նրանց մեծ մասը չգիտի:

قَدْ قَالَهَا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qad qālahal-lażīna min qablihim famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

Իրոք, նրանք, ովքեր նրանցից առաջ այսպես են ասել, ապա այն, ինչ նրանք նախկինում արել են, այլևս օգտակար չի լինի նրանց համար։

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).

Ապա նրանք (աղետի) ենթարկվեցին իրենց արարքների վատ հետևանքներից։ Եվ նրանց միջից անարդարները նույնպես (աղետի) կենթարկվեն իրենց արարքների վատ հետևանքներից, և նրանք չեն կարողանա խուսափել դրանից։

اَوَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam ya‘lamū annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

Եվ մի՞թե նրանք չգիտեն, որ Աստված տալիս է նրան, ում կամենում է, և սահմանափակում է այն (ում կամենում է): Իրոք, սրանում կան նշաններ (Աստծո զորության) հավատացյալ մարդկանց համար:

۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

Ասա. «Օ՜, Իմ ծառաներ, ովքեր գերազանցում են իրենց սահմանները, մի՛ հուսահատվեք Ալլահի ողորմությունից: Իսկապես, Ալլահը ներում է բոլորի մեղքերը: Իսկապես, Նա Ամենաներողամիտն է, Ամենաողորմածը»:

وَاَنِيْبُوْٓا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوْا لَهٗ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa anībū ilā rabbikum wa aslimū lahū min qabli ay ya'tiyakumul-‘ażābu ṡumma lā tunṣarūn(a).

Եվ վերադարձեք ձեր Տիրոջ մոտ և հանձնվեք Նրան, նախքան պատիժը կհասնի ձեզ, այդ դեպքում ձեզ ոչ ոք չի օգնի։

وَاتَّبِعُوْٓا اَحْسَنَ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَّاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ ۙ

wattabi‘ū aḥsana mā unzila ilaikum mir rabbikum min qabli ay ya'tiyakumul ‘ażābu bagtataw wa antum lā tasy‘urūn(a).

Եվ որքան հնարավոր է ուշադիր հետևեք ձեր Տիրոջից ձեզ ուղարկվածին (Ղուրանին), նախքան պատիժը հանկարծակի կհասնի ձեզ վրա, մինչդեռ դուք դրա մասին չգիտեք:

اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ

an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).

որպեսզի ոչ ոք չասի. «Որքա՜ն մեծ է իմ ափսոսանքը Ալլահի հանդեպ իմ պարտավորությունների կատարման մեջ իմ անփութության համար, և իրոք, ես նրանցից մեկն եմ, ովքեր ծաղրում են (Ալլահի կրոնը)»:

اَوْ تَقُوْلَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰىنِيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ ۙ

au taqūla lau annallāha hadānī lakuntu minal-muttaqīn(a).

կամ (որևէ մեկը չասի. «Եթե Աստված ինձ ուղղորդեր, ես կլինեի բարեպաշտներից մեկը»։

اَوْ تَقُوْلَ حِيْنَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ لِيْ كَرَّةً فَاَكُوْنَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

au taqūla ḥīna taral-‘ażāba lau anna lī karratan fa akūna minal-muḥsinīn(a).

կամ (որևէ մեկը, տեսնելով պատիժը, չասի. «Եթե կարողանայի վերադառնալ (աշխարհ), ես կլինեի բարիք գործողներից մեկը»։

بَلٰى قَدْ جَاۤءَتْكَ اٰيٰتِيْ فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

balā qad jā'atka āyātī fa każżabta bihā wastakbarta wa kunta minal-kāfirīn(a).

«Իրոք, Իմ տեղեկատվությունը հասել է ձեզ, բայց դուք ժխտում եք այն, փոխարենը պարծենում եք և անհավատներից եք»։

وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ

wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).

Եվ Հարության օրը դուք կտեսնեք նրանց, ովքեր ստեցին Ալլահի դեմ, նրանց դեմքերը սևացած։ Մի՞թե դժոխքը նրանց համար չէ, ովքեր հպարտանում են։

وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).

Եվ Աստված կփրկի արդարներին իրենց հաղթանակով։ Նրանց պատիժը չի դիպչի և նրանցից ոչ մեկը չի տխրի։

اَللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ۙوَّهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

allāhu khāliqu kulli syai'(in), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

Ալլահը բոլոր բաների արարիչն է, և Նա բոլոր բաների Պահապանն է:

لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

Նրան են պատկանում երկնքի և երկրի բանալիները (գանձերը): Եվ նրանք, ովքեր չեն հավատում Ալլահի այաներին, նրանք են պարտվողները:

قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ

qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Օ՜, տգետ մարդիկ, դուք հրամայում եք ինձ Աստծուց բացի ուրիշներին երկրպագել»:

وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).

Եվ իրոք, քեզ և քեզանից առաջ եղած (մարգարեներին) հայտնվեց. «Իրոք, եթե դու (Աստծուն) զուգընկերներ ես տալիս, քո գործերը անպայման կջնջվեն, և դու անպայման կլինես պարտվողներից մեկը»:

بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).

Ուրեմն, թող միայն Ալլահը լինի քո երկրպագողը, և թող դու լինես երախտապարտներից մեկը։»

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۖ وَالْاَرْضُ جَمِيْعًا قَبْضَتُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَالسَّمٰوٰتُ مَطْوِيّٰتٌۢ بِيَمِيْنِهٖ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), wal-arḍu jamī‘an qabḍatuhū yaumal-qiyāmati was-samāwātu maṭwiyyātum biyamīnih(ī), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

Եվ նրանք չեն փառաբանում Աստծուն այնպես, ինչպես պետք է, նույնիսկ եթե Հարության օրը ամբողջ երկիրը Նրա ձեռքերում է, իսկ երկինքները՝ փաթաթված Նրա աջ ձեռքով: Փառք Նրան և բարձրացած Նա այն ամենից, ինչ նրանք միմյանց են կցում:

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).

Եվ փողը հնչեց, և երկնքում ու երկրի վրա գտնվող բոլոր (արարածները) մահացան, բացի նրանցից, ում Ալլահը կամեցավ։ Այնուհետև այն կրկին հնչեց (փող), ապա նրանք անմիջապես վեր կացան (իրենց գերեզմաններից)՝ սպասելով (Աստծո որոշմանը)։

وَاَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُوْرِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتٰبُ وَجِايْۤءَ بِالنَّبِيّٖنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa asyraqatil-arḍu binūri rabbihā wa wuḍi‘al-kitābu wa jī'a bin-nabiyyīna wasy-syuhadā'i wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

Եվ երկիրը (Մահսյարի դաշտը) կլուսավորվի իր Տիրոջ (արդարության) լույսով, և (յուրաքանչյուր մարդու) կտրվեն (հաշվետվությունների) գրքերը, և մարգարեներն ու վկաները կբերվեն, և նրանց միջև արդար դատաստան կկատարվի, և նրանց նկատմամբ անարդարություն չի լինի:

وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

wa wuffiyat kullu nafsim mā ‘amilat wa huwa a‘lamu bimā yaf‘alūn(a).

Եվ յուրաքանչյուր հոգու տրվում է կատարյալ պարգև՝ ըստ իր արարքների, և Նա լավագույնս գիտի, թե ինչ են նրանք արել:

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا فُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَتْلُوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ رَبِّكُمْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَا ۗقَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wasīqal-lażīna kafarū ilā jahannama zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā alam ya'tikum rusulum minkum yatlūna ‘alaikum āyāti rabbikum wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū balā wa lākin ḥaqqat kalimatul-‘ażābi ‘alal-kāfirīn(a).

Անհավատ մարդիկ խմբերով տարվում են դժոխք։ Այնպես որ, երբ նրանք հասան նրան (դժոխքին), դռները բացվեցին, և պահակը նրանց ասաց. «Մի՞թե ձեր միջից երբեք առաքյալներ չեն եկել ձեզ մոտ, որոնք կարդացել են ձեր Տիրոջ այաները և զգուշացրել ձեզ ձեր օրվա հանդիպման մասին»։ Նրանք պատասխանեցին. «Այո, կա», բայց պատժի որոշումը անպայման վերաբերում է անհավատներին։

قِيْلَ ادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

qīladkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa bi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

(Նրանց) ասվեց. «Մտեք դժոխքի դարպասներից, այնտեղ կմնաք հավիտյան»։ Այսպիսով, (դժոխքը) ամենավատ վայրն է պարծենկոտների համար։

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

Եվ նրանք, ովքեր վախենում են իրենց Տիրոջից, խմբերով դրախտ են տարվում: Երբ նրանք հասան դրան (դրախտին) և դռները բացվեցին, պահապանն ասաց նրանց. «Բարեբախտություն ձեզ, օրհնյալ եք դուք: Մտեք, դուք այնտեղ հավիտյան կմնաք»:

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ صَدَقَنَا وَعْدَهٗ وَاَوْرَثَنَا الْاَرْضَ نَتَبَوَّاُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاۤءُ ۚفَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ṣadaqanā wa‘dahū wa auraṡanal-arḍa natabawwa'u minal-jannati ḥaiṡu nasyā'(u), fani‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

Եվ նրանք ասացին. «Փառք Աստծո, որ կատարեց մեզ տված Իր խոստումը և մեզ տվեց այս բնակավայրը, և մեզ թույլատրվեց ապրել դրախտում, որտեղ էլ որ ցանկանանք»: Այսպիսով, (դա) լավագույն պարգևն է նրանց համար, ովքեր բարի գործեր են անում:

وَتَرَى الْمَلٰۤىِٕكَةَ حَاۤفِّيْنَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيْلَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa taral-malā'ikata ḥāffīna min ḥaulil-‘arsyi yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim, wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa qīlal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

Եվ դու (Մուհամմադ) կտեսնես հրեշտակներին, որոնք պտտվում են Արշի շուրջը՝ փառաբանելով և գովաբանելով իրենց Տիրոջը։ Այնուհետև նրանց (Աստծո ծառաների) միջև արդարացի դատավճիռ կայացվեց, և ասվեց. «Փառք Ալլահին՝ բոլոր աշխարհների Տիրոջը»։

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

Այս գիրքը (Ղուրանը) հայտնվեց Ալլահի՝ Ամենաազնիվ, Ամենաիմաստունի կողմից:

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَۗ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi fa‘budillāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

Իրոք, Մենք քեզ (Մուհամմադ) ուղարկել ենք Գիրքը (Ղուրանը) ճշմարտությամբ: Ուրեմն երկրպագիր Ալլահին անկեղծորեն և անկեղծորեն քո կրոնում:

اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ

alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).

Հիշե՛ք. Միայն Ալլահն է պատկանում մաքուր կրոնին (շիրքից): Եվ նրանք, ովքեր Նրանից բացի ուրիշ պաշտպաններ վերցրին, (ասացին). «Մենք նրանց չենք երկրպագում, այլ (հուսով ենք), որ նրանք մեզ որքան հնարավոր է մոտեցնեն Ալլահին»: Իսկապես, Ալլահը կդատի նրանց միջև այն բանի համար, ինչի մասին նրանք վիճում են: Իսկապես, Ալլահը չի առաջնորդում ստախոսներին և անհավատներին:

لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۙ سُبْحٰنَهٗ ۗهُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

wa lau arādallāhu ay yattakhiża waladal laṣṭafā mimmā yakhluqu mā yasyā'(u), subḥānah(ū), huwallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

Եթե ​​Ալլահը ցանկանա երեխա ունենալ, իհարկե, Նա կընտրի այն, ինչ ուզում է Իր ստեղծածներից: Փառք Նրան: Նա Ալլահ Ամենակարողն է, Ամենակարողը:

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اَلَا هُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), yukawwirul-laila ‘alan-nahāri wa yukawwirun nahāra ‘alal-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), alā huwal-‘azīzul-gaffār(u).

Նա ստեղծեց երկինքներն ու երկիրը արդարությամբ (նպատակադրությամբ): Նա գիշերը ենթարկեց օրվան և ցերեկը գիշերին, և ենթարկեց արևին ու լուսինին, որոնցից յուրաքանչյուրը շարժվում է իր ժամանակին համապատասխան: Հիշե՛ք, որ Նա Ամենաազնիվն է, Ամենաներողամիտը:

خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).

Նա ստեղծեց քեզ մեկ հոգուց (Ադամից), ապա նրանից ստեղծեց քո զուգընկերոջը և քեզ համար ութ զույգ անասուն ուղարկեց։ Նա ստեղծեց քեզ քո մոր որովայնում՝ երեք անգամ, երեք խավարում։ Նա, ով դա անում է, Ալլահն է՝ ձեր Տերը, Տերը, որին պատկանում է թագավորությունը։ Նրանից բացի ուրիշ աստված չկա, ապա ինչո՞ւ եք շեղվել։

اِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ۗوَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوْا يَرْضَهُ لَكُمْۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

in takfurū fa'innallāha ganiyyun ‘ankum, wa lā yarḍā li‘ibādihil-kufr(a), wa in tasykurū yarḍahu lakum, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Եթե ​​դուք անհավատ եք (իմացեք սա), ապա Աստված ձեզ կարիք չունի, և Նա չի հավանում Իր ծառաների անհավատությունը: Եթե դուք երախտապարտ եք, Նա գոհ է ձեր երախտագիտությունից: Մեղանչող մարդը չի կրում ուրիշների մեղքերը: Այնուհետև դուք կվերադառնաք ձեր Տիրոջ մոտ, և Նա կպատմի ձեզ, թե ինչ եք արել: Իսկապես, Նա ամենագետ է (ձեր) կրծքավանդակում պահվածի մասին:

۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ

wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).

Եվ երբ մարդուն աղետ է հասնում, նա օգնություն է խնդրում իր Տիրոջից՝ նրան հնազանդվելով, բայց երբ Նա օրհնություններ է տալիս նրան, նա մոռանում է այն աղետը, որի համար նախկինում աղոթել էր Ալլահին և դաշնակիցներ է ստեղծում Ալլահի համար, որպեսզի (մարդկանց) շեղի Իր ճանապարհից: Ասա. «Մի որոշ ժամանակ զվարճացիր քո անհավատության հետ: Իսկապես, դու կլինես դժոխքի բնակիչներից»:

اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

(Դուք բազմաստվածներն եք, ովքեր ավելի բախտավոր են), թե՞ դուք եք, ովքեր գիշերը երկրպագում են՝ խոնարհվելով և կանգնած՝ հանդերձյալ կյանքից վախենալով և իրենց Տիրոջ ողորմածությանը հույս ունենալով: Ասա. «Հավասա՞ր են նրանք, ովքեր գիտեն, և նրանց, ովքեր չգիտեն»: Իրոք, միայն նրանք, ովքեր ունեն բանականություն, ստանում են խորհուրդ:

قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).

Ասա (Մուհամմադ). «Օ՜, իմ հավատարիմ ծառաներ, վախեցեք ձեր Տիրոջից»: Որովհետև այս աշխարհում բարիք գործող մարդիկ բարիք կստանան: Եվ Աստծո երկիրը լայն է: Միայն համբերատարները կստանան իրենց պարգևը անսահմանափակ:

قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَ

qul innī umirtu an a‘budallāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

Ասա. «Ինձ պատվիրված է երկրպագել Ալլահին՝ լիովին հնազանդվելով Նրան կրոնում»:

وَاُمِرْتُ لِاَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa umirtu li'an akūna awwalal-muslimīn(a).

Եվ ինձ հրամայվեց առաջինը հանձնվել»։

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Ասա. «Իսկապես, ես վախենում եմ մեծ օրվա պատժից, եթե չհնազանդվեմ իմ Տիրոջը»։

قُلِ اللّٰهَ اَعْبُدُ مُخْلِصًا لَّهٗ دِيْنِيْۚ

qulillāha a‘budu mukhliṣal lahū dīnī.

Ասա. «Միայն Ալլահին եմ երկրպագում՝ լիովին հնազանդվելով Նրան իմ կրոնում»:

فَاعْبُدُوْا مَا شِئْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖۗ قُلْ اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اَلَا ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

fa‘budū mā syi'tum min dūnih(ī), qul innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

Ուրեմն, Նրանից բացի երկրպագեք, ինչպես ցանկանում եք (ո՛վ բազմաստվածներ): Ասա. «Իրոք, պարտվողները նրանք են, ովքեր կորցնում են իրենց և իրենց ընտանիքներին Հարության օրը»:

لَهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ۗذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّٰهُ بِهٖ عِبَادَهٗ ۗيٰعِبَادِ فَاتَّقُوْنِ

lahum min fauqihim ẓulalum minan-nāri wa min taḥtihim ẓulal(un), żālika yukhawwifullāhu bihī ‘ibādah(ū), yā ‘ibādi fattaqūn(i).

Նրանց վերևում կրակի շերտեր էին, իսկ ներքևում՝ նրանց համար պատրաստված շերտեր։ Այսպիսով, Ալլահը սպառնում է Իր ծառաներին (այդ պատժով). «Օ՜, Իմ ծառաներ, վախեցեք Ինձանից»։

وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ

wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).

Եվ նրանք, ովքեր խուսափում են տագուտից (այսինքն՝ տագուտից), չեն երկրպագում այն ​​և վերադառնում են Ալլահի մոտ, նրանք արժանի են բարի լուրի։ Հետևաբար, բարի լուրը փոխանցեք Իմ ծառաներին,

الَّذِيْنَ يَسْتَمِعُوْنَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُوْنَ اَحْسَنَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدٰىهُمُ اللّٰهُ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ اُولُوا الْاَلْبَابِ

allażīna yastami‘ūnal-qaula fa yattabi‘ūna aḥsanah(ū), ulā'ikal-lażīna hadāhumullāhu wa ulā'ika hum ulul-albāb(i).

(Մասնավորապես) նրանք, ովքեր լսում են խոսքը և հետևում են դրա լավագույնին: Նրանք են, ում Աստված առաջնորդել է, և նրանք են, ովքեր ունեն հասկացողություն:

اَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِۗ اَفَاَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِى النَّارِ ۚ

afaman ḥaqqa ‘alaihi kalimatul-‘ażāb(i), afa'anta tunqiżu man fin-nār(i).

Ուրեմն ի՞նչ (ուզո՞ւմ ես փոխել) այն մարդկանց ճակատագիրը, ովքեր անպայման պատժի են ենթարկվելու: Կփրկե՞ս (Մուհամմադ) դժոխքի կրակի մեջ գտնվող մարդկանց:

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).

Բայց նրանք, ովքեր վախենում են իրենց Տիրոջից, կունենան սենյակներ (դրախտում), որոնց վերևում կառուցված են սենյակներ (շերտերով), որոնց տակ գետեր են հոսում: (Դա) Ալլահի խոստումն է: Ալլահը չի խախտում Իր խոստումը:

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَلَكَهٗ يَنَابِيْعَ فِى الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهٗ حُطَامًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ ࣖ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'an fasalakahū yanābī‘a fil-arḍi ṡumma yaj‘aluhū ḥuṭāmā(n), ina fī żālika lażikrā li'ulil-albāb(i).

Մի՞թե չես տեսնում, որ Աստված երկնքից ջուր է իջեցնում և այն աղբյուրների պես հոսեցնում երկրի վրա, ապա դրանով տարբեր գույների մշակաբույսեր է աճեցնում, ապա դրանք չորանում են, և դու տեսնում ես, թե ինչպես են դրանք դեղնում, ապա դրանք ցրված բեկորների վերածում: Իսկապես, սրանում դաս կա իմաստունների համար:

اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُوْرٍ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗفَوَيْلٌ لِّلْقٰسِيَةِ قُلُوْبُهُمْ مِّنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afaman syaraḥallāhu ṣadrahū lil-islāmi fahuwa ‘alā nūrim mir rabbih(ī), fawailul lil-qāsiyati qulūbuhum min żikrillāh(i), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

Այսպիսով, արդյոք այն մարդիկ, որոնց սրտերը Ալլահը բացել է իսլամի կրոնը (ընդունելու համար), իսկ հետո նրանք լույս են ստացել իրենց Տիրոջից (նույնն են, ինչ այն մարդիկ, որոնց սրտերը քարից են): Այսպիսով, վա՜յ նրանց, որոնց սրտերը սառել են Ալլահին հիշելիս: Նրանք ակնհայտ սխալի մեջ են:

اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

Ալլահը նույն Ղուրանը (նրա այաները) ուղարկել է ամենալավ խոսքերը (այսինքն՝ նույն Ղուրանը) անընդհատ, դողալով նրանց մաշկը, ովքեր վախենում են իրենց Տիրոջից, ապա նրանց մաշկն ու սրտերը հանգստանում են, երբ նրանք հիշում են Ալլահին: Սա է Ալլահի առաջնորդությունը, այդ Գրքով Նա առաջնորդում է ում կամենում է: Եվ ում Ալլահը մոլորեցնում է, ոչ ոք չի կարող առաջնորդել նրան:

اَفَمَنْ يَّتَّقِيْ بِوَجْهِهٖ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗوَقِيْلَ لِلظّٰلِمِيْنَ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ

afamay yattaqī biwajhihī sū'al-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa qīla liẓ-ẓālimīna żūqū mā kuntum taksibūn(a).

Այսպիսով, արդյո՞ք մարդիկ, ովքեր պաշտպանում են իրենց դեմքերը, կխուսափեն վատ պատժից Հարության օրը (նույնը, ինչ հավատացյալները, ովքեր չեն ենթարկվում պատժի): Եվ անարդարներին ասվեց. «Ճաշակեք ձեր արածի համար պարգևը»:

كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

każżabal-lażīna min qablihim fa'atāhumul-‘ażābu mi ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

Նրանց, ովքեր նրանցից առաջ ուրացել էին (մարգարեներին), ապա պատիժը եկավ նրանց այն կողմից, որից նրանք չէին սպասում:

فَاَذَاقَهُمُ اللّٰهُ الْخِزْيَ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُ ۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

fa ażāqahumullāhul-khizya fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

Այսպիսով, Աստված նրանց վրա դրեց աշխարհիկ կյանքի նվաստացումը: Եվ իսկապես, հանդերձյալ կյանքում պատիժն ավելի մեծ է, եթե (միայն) նրանք իմանային:

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَۚ

wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡalil la‘allahum yatażakkarūn(a).

Եվ իրոք, Մենք այս Ղուրանում մարդկանց համար ամեն տեսակի առակներ ենք բերել, որպեսզի նրանք սովորեն:

قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِيْ عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

qur'ānan ‘arabiyyan gaira żī ‘iwajil la‘allahum yattaqūn(a).

(Այսինքն) Ղուրանը արաբերեն է, (այնտեղ) ոչ մի ծուռումուռ բան չկա, որպեսզի նրանք բարեպաշտ լինեն։

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيْهِ شُرَكَاۤءُ مُتَشٰكِسُوْنَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalar rajulan fīhi syurakā'u mutasyākisūna wa rajulan salamal lirajulin hal yastawiyāni maṡalā(n), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

Ալլահը օրինակ է բերում մի քանի գործընկերների պատկանող մարդու և մի ստրուկի, որն ամբողջությամբ պատկանում է մեկ մարդու: Արդյո՞ք երկու ստրուկները հավասար վիճակում են: Փառք Ալլահին, բայց նրանց մեծ մասը չգիտի:

اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ

innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).

Իրոք, դու (Մուհամմադ) կմեռնես, և նրանք նույնպես կմեռնեն։

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُوْنَ ࣖ ۔

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati ‘inda rabbikum takhtaṣimūn(a).

Ապա, իրոք, Հարության օրը դուք կվիճեք ձեր Տիրոջ առջև:

۞ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللّٰهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ اِذْ جَاۤءَهٗۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimman każaba ‘alallāhi wa każżaba biṣ-ṣidqi iż jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

Ուրեմն ո՞վ է ավելի անարդար, քան նա, ով ստեր է հորինում Ալլահի դեմ և ժխտում է իրեն հասած ճշմարտությունը: Մի՞թե դժոխքը անհավատների բնակավայրը չէ:

وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).

Եվ նրանք, ովքեր ճշմարտությունն են բերում (Մուհամմադ) և նրանք, ովքեր հաստատում են այն, նրանք բարեպաշտ մարդիկ են:

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ

lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

Նրանք ստանում են այն, ինչ ցանկանում են իրենց Տիրոջից: Այսպիսին է բարիք գործողների վարձատրությունը,

لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ عَمِلُوْا وَيَجْزِيَهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

liyukaffirallāhu ‘anhum aswa'al-lażī ‘amilū wa yajziyahum ajrahum bi'aḥsanil-lażī kānū ya‘malūn(a).

որպեսզի Աստված ջնջի նրանց ամենավատ արարքները և պարգևատրի նրանց ավելի լավով, քան նրանք արել են։

اَلَيْسَ اللّٰهُ بِكَافٍ عَبْدَهٗۗ وَيُخَوِّفُوْنَكَ بِالَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍۚ

alaisallāhu bikāfin ‘abdah(ū), wa yukhawwifūnaka bil-lażīna min dūnih(ī), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

Մի՞թե Աստված բավարար չէ Իր ծառաների համար: Նրանք քեզ վախեցնում են Նրանից բացի ուրիշ (երկրպագությամբ): Ում Աստված թույլ է տալիս մոլորվել, ոչ ոք չի կարող նրան ուղղորդել:

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّضِلٍّ ۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِعَزِيْزٍ ذِى انْتِقَامٍ

wa may yahdillāhu famā lahū min muḍill(in), alaisallāhu bi‘azīzin żintiqām(in).

Եվ ում Ալլահը առաջնորդում է, ոչ ոք չի կարող նրան մոլորեցնել: Մի՞թե Ալլահը Ամենակարող չէ և չունի (զորություն) պատժելու:

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).

Եվ իսկապես, եթե նրանց հարցնեք. «Ո՞վ է ստեղծել երկինքներն ու երկիրը», նրանք անպայման կպատասխանեն. «Ալլահին»։ Ասա. «Գիտե՞ք, թե ում եք երկրպագում Ալլահից բացի։ Եթե Ալլահը ցանկանա ինձ վրա աղետ բերել, կկարողանա՞ն նրանք վերացնել այդ աղետը, կամ եթե Ալլահը ցանկանա ինձ ողորմություն տալ, կարո՞ղ են նրանք կանխել Նրա ողորմությունը»։ Ասա. «Ալլահը բավարար է ինձ համար։ Նրան են ենթարկվում նրանք, ովքեր վստահում են»։

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۚفَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Օ՜, իմ ժողովուրդ, վարվեք ձեր դիրքի համաձայն, ես նույնպես այդպես եմ անում։ Հետո դուք կիմանաք,

مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

ով կստանա ամոթալի պատիժ, և նրա վրա կգա հավիտենական պատիժը»։

اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ

innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

Իրոք, Մենք քեզ ուղարկել ենք Գիրքը (Ղուրանը)՝ մարդկությանը ճշմարտություն բերելու համար։ Ով առաջնորդվում է, նա իր համար է, իսկ ով մոլորվում է, նա իր համար է, և դու պատասխանատու չես նրանց համար։

اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

Ալլահը վերցնում է (մարդկանց) հոգիները նրանց մահվան պահին և նրանց հոգիները, ովքեր չեն մահանում քնած ժամանակ։ Այսպիսով, Նա պահում է նրանց հոգիները, որոնց համար Նա մահ է նշանակել, իսկ մյուսներին ազատում է որոշված ​​ժամանակով։ Իրոք, սրանում կան (Աստծո մեծության նշաններ) մտածող մարդկանց համար։

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُفَعَاۤءَۗ قُلْ اَوَلَوْ كَانُوْا لَا يَمْلِكُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَعْقِلُوْنَ

amittakhażū min dūnillāhi syufa‘ā'(a), qul awalau kānū lā yamlikūna syai'aw wa lā ya‘qilūn(a).

Կամ նրանք օգնականներ ընդունո՞ւմ են Ալլահից բացի: Ասա. «Դուք նրանց ընդունո՞ւմ եք, մինչդեռ նրանք ոչինչ չունեն և չեն հասկանում»:

قُلْ لِّلّٰهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيْعًا ۗ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

qul lillāhisy-syafā‘atu jamī‘ā(n), lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

Ասա. «Օգնությունը միայն Ալլահինն է: Նրան է պատկանում երկնքի և երկրի թագավորությունը: Այնուհետև դուք կվերադառնաք Նրա մոտ»:

وَاِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَحْدَهُ اشْمَـَٔزَّتْ قُلُوْبُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِۚ وَاِذَا ذُكِرَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā żukirallāhu waḥdahusyma'azzat qulūbul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirah(ti), wa iżā żukiral-lażīna min dūnihī iżā hum yastabsyirūn(a).

Եվ եթե միայն Ալլահի անունը հիշատակվի, հանդերձյալ կյանքին չհավատացողների սրտերը շատ կվշտանան: Սակայն, երբ Ալլահից բացի այլ աստվածությունների անուններ են հիշատակվում, նրանք հանկարծակի ուրախանում են:

قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

Ասա. «Օ՜, Ալլահ, երկնքի և երկրի Արարիչ, որ գիտես անտեսանելին ու իրականը, դու ես որոշում քո ծառաների միջև այն, ինչի շուրջ նրանք միշտ վիճում են»:

وَلَوْ اَنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ مِنْ سُوْۤءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ وَبَدَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مَا لَمْ يَكُوْنُوْا يَحْتَسِبُوْنَ

wa lau anna lil-lażīna ẓalamū mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bihī min sū'il-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa badā lahum minallāhi mā lam yakūnū yaḥtasibūn(a).

Եվ եթե անարդարները ունենային երկրի վրա ամեն ինչ և ավելին, նրանք անպայման դրանով կփրկվեին Հարության Օրվա չար պատժից: Եվ նրանց համար պարզ դարձավ Աստծո պատիժը, որին նրանք երբեք չէին սպասում:

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Եվ նրանց համար պարզ դարձավ, թե ինչ չարիք էին գործել, և նրանք ճնշված էին այն բանից, ինչին միշտ ծաղրել էին։

فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Այսպիսով, երբ մարդուն աղետ է պատահում, նա դիմում է Մեզ, ապա, երբ Մենք նրան օրհնում ենք, նա ասում է. «Իրոք, ինձ այս օրհնությունը տրվեց միայն իմ խելքի շնորհիվ»: Իրականում, դա փորձություն է, բայց նրանց մեծ մասը չգիտի:

قَدْ قَالَهَا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qad qālahal-lażīna min qablihim famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

Իրոք, նրանք, ովքեր նրանցից առաջ այսպես են ասել, ապա այն, ինչ նրանք նախկինում արել են, այլևս օգտակար չի լինի նրանց համար։

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).

Ապա նրանք (աղետի) ենթարկվեցին իրենց արարքների վատ հետևանքներից։ Եվ նրանց միջից անարդարները նույնպես (աղետի) կենթարկվեն իրենց արարքների վատ հետևանքներից, և նրանք չեն կարողանա խուսափել դրանից։

اَوَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam ya‘lamū annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

Եվ մի՞թե նրանք չգիտեն, որ Աստված տալիս է նրան, ում կամենում է, և սահմանափակում է այն (ում կամենում է): Իրոք, սրանում կան նշաններ (Աստծո զորության) հավատացյալ մարդկանց համար:

۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

Ասա. «Օ՜, Իմ ծառաներ, ովքեր գերազանցում են իրենց սահմանները, մի՛ հուսահատվեք Ալլահի ողորմությունից: Իսկապես, Ալլահը ներում է բոլորի մեղքերը: Իսկապես, Նա Ամենաներողամիտն է, Ամենաողորմածը»:

وَاَنِيْبُوْٓا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوْا لَهٗ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa anībū ilā rabbikum wa aslimū lahū min qabli ay ya'tiyakumul-‘ażābu ṡumma lā tunṣarūn(a).

Եվ վերադարձեք ձեր Տիրոջ մոտ և հանձնվեք Նրան, նախքան պատիժը կհասնի ձեզ, այդ դեպքում ձեզ ոչ ոք չի օգնի։

وَاتَّبِعُوْٓا اَحْسَنَ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَّاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ ۙ

wattabi‘ū aḥsana mā unzila ilaikum mir rabbikum min qabli ay ya'tiyakumul ‘ażābu bagtataw wa antum lā tasy‘urūn(a).

Եվ որքան հնարավոր է ուշադիր հետևեք ձեր Տիրոջից ձեզ ուղարկվածին (Ղուրանին), նախքան պատիժը հանկարծակի կհասնի ձեզ վրա, մինչդեռ դուք դրա մասին չգիտեք:

اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ

an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).

որպեսզի ոչ ոք չասի. «Որքա՜ն մեծ է իմ ափսոսանքը Ալլահի հանդեպ իմ պարտավորությունների կատարման մեջ իմ անփութության համար, և իրոք, ես նրանցից մեկն եմ, ովքեր ծաղրում են (Ալլահի կրոնը)»:

اَوْ تَقُوْلَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰىنِيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ ۙ

au taqūla lau annallāha hadānī lakuntu minal-muttaqīn(a).

կամ (որևէ մեկը չասի. «Եթե Աստված ինձ ուղղորդեր, ես կլինեի բարեպաշտներից մեկը»։

اَوْ تَقُوْلَ حِيْنَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ لِيْ كَرَّةً فَاَكُوْنَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

au taqūla ḥīna taral-‘ażāba lau anna lī karratan fa akūna minal-muḥsinīn(a).

կամ (որևէ մեկը, տեսնելով պատիժը, չասի. «Եթե կարողանայի վերադառնալ (աշխարհ), ես կլինեի բարիք գործողներից մեկը»։

بَلٰى قَدْ جَاۤءَتْكَ اٰيٰتِيْ فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

balā qad jā'atka āyātī fa każżabta bihā wastakbarta wa kunta minal-kāfirīn(a).

«Իրոք, Իմ տեղեկատվությունը հասել է ձեզ, բայց դուք ժխտում եք այն, փոխարենը պարծենում եք և անհավատներից եք»։

وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ

wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).

Եվ Հարության օրը դուք կտեսնեք նրանց, ովքեր ստեցին Ալլահի դեմ, նրանց դեմքերը սևացած։ Մի՞թե դժոխքը նրանց համար չէ, ովքեր հպարտանում են։

وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).

Եվ Աստված կփրկի արդարներին իրենց հաղթանակով։ Նրանց պատիժը չի դիպչի և նրանցից ոչ մեկը չի տխրի։

اَللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ۙوَّهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

allāhu khāliqu kulli syai'(in), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

Ալլահը բոլոր բաների արարիչն է, և Նա բոլոր բաների Պահապանն է:

لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

Նրան են պատկանում երկնքի և երկրի բանալիները (գանձերը): Եվ նրանք, ովքեր չեն հավատում Ալլահի այաներին, նրանք են պարտվողները:

قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ

qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Օ՜, տգետ մարդիկ, դուք հրամայում եք ինձ Աստծուց բացի ուրիշներին երկրպագել»:

وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).

Եվ իրոք, քեզ և քեզանից առաջ եղած (մարգարեներին) հայտնվեց. «Իրոք, եթե դու (Աստծուն) զուգընկերներ ես տալիս, քո գործերը անպայման կջնջվեն, և դու անպայման կլինես պարտվողներից մեկը»:

بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).

Ուրեմն, թող միայն Ալլահը լինի քո երկրպագողը, և թող դու լինես երախտապարտներից մեկը։»

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۖ وَالْاَرْضُ جَمِيْعًا قَبْضَتُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَالسَّمٰوٰتُ مَطْوِيّٰتٌۢ بِيَمِيْنِهٖ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), wal-arḍu jamī‘an qabḍatuhū yaumal-qiyāmati was-samāwātu maṭwiyyātum biyamīnih(ī), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

Եվ նրանք չեն փառաբանում Աստծուն այնպես, ինչպես պետք է, նույնիսկ եթե Հարության օրը ամբողջ երկիրը Նրա ձեռքերում է, իսկ երկինքները՝ փաթաթված Նրա աջ ձեռքով: Փառք Նրան և բարձրացած Նա այն ամենից, ինչ նրանք միմյանց են կցում:

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).

Եվ փողը հնչեց, և երկնքում ու երկրի վրա գտնվող բոլոր (արարածները) մահացան, բացի նրանցից, ում Ալլահը կամեցավ։ Այնուհետև այն կրկին հնչեց (փող), ապա նրանք անմիջապես վեր կացան (իրենց գերեզմաններից)՝ սպասելով (Աստծո որոշմանը)։

وَاَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُوْرِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتٰبُ وَجِايْۤءَ بِالنَّبِيّٖنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa asyraqatil-arḍu binūri rabbihā wa wuḍi‘al-kitābu wa jī'a bin-nabiyyīna wasy-syuhadā'i wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

Եվ երկիրը (Մահսյարի դաշտը) կլուսավորվի իր Տիրոջ (արդարության) լույսով, և (յուրաքանչյուր մարդու) կտրվեն (հաշվետվությունների) գրքերը, և մարգարեներն ու վկաները կբերվեն, և նրանց միջև արդար դատաստան կկատարվի, և նրանց նկատմամբ անարդարություն չի լինի:

وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

wa wuffiyat kullu nafsim mā ‘amilat wa huwa a‘lamu bimā yaf‘alūn(a).

Եվ յուրաքանչյուր հոգու տրվում է կատարյալ պարգև՝ ըստ իր արարքների, և Նա լավագույնս գիտի, թե ինչ են նրանք արել:

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا فُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَتْلُوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ رَبِّكُمْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَا ۗقَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wasīqal-lażīna kafarū ilā jahannama zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā alam ya'tikum rusulum minkum yatlūna ‘alaikum āyāti rabbikum wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū balā wa lākin ḥaqqat kalimatul-‘ażābi ‘alal-kāfirīn(a).

Անհավատ մարդիկ խմբերով տարվում են դժոխք։ Այնպես որ, երբ նրանք հասան նրան (դժոխքին), դռները բացվեցին, և պահակը նրանց ասաց. «Մի՞թե ձեր միջից երբեք առաքյալներ չեն եկել ձեզ մոտ, որոնք կարդացել են ձեր Տիրոջ այաները և զգուշացրել ձեզ ձեր օրվա հանդիպման մասին»։ Նրանք պատասխանեցին. «Այո, կա», բայց պատժի որոշումը անպայման վերաբերում է անհավատներին։

قِيْلَ ادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

qīladkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa bi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

(Նրանց) ասվեց. «Մտեք դժոխքի դարպասներից, այնտեղ կմնաք հավիտյան»։ Այսպիսով, (դժոխքը) ամենավատ վայրն է պարծենկոտների համար։

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

Եվ նրանք, ովքեր վախենում են իրենց Տիրոջից, խմբերով դրախտ են տարվում: Երբ նրանք հասան դրան (դրախտին) և դռները բացվեցին, պահապանն ասաց նրանց. «Բարեբախտություն ձեզ, օրհնյալ եք դուք: Մտեք, դուք այնտեղ հավիտյան կմնաք»:

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ صَدَقَنَا وَعْدَهٗ وَاَوْرَثَنَا الْاَرْضَ نَتَبَوَّاُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاۤءُ ۚفَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ṣadaqanā wa‘dahū wa auraṡanal-arḍa natabawwa'u minal-jannati ḥaiṡu nasyā'(u), fani‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

Եվ նրանք ասացին. «Փառք Աստծո, որ կատարեց մեզ տված Իր խոստումը և մեզ տվեց այս բնակավայրը, և մեզ թույլատրվեց ապրել դրախտում, որտեղ էլ որ ցանկանանք»: Այսպիսով, (դա) լավագույն պարգևն է նրանց համար, ովքեր բարի գործեր են անում:

وَتَرَى الْمَلٰۤىِٕكَةَ حَاۤفِّيْنَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيْلَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa taral-malā'ikata ḥāffīna min ḥaulil-‘arsyi yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim, wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa qīlal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

Եվ դու (Մուհամմադ) կտեսնես հրեշտակներին, որոնք պտտվում են Արշի շուրջը՝ փառաբանելով և գովաբանելով իրենց Տիրոջը։ Այնուհետև նրանց (Աստծո ծառաների) միջև արդարացի դատավճիռ կայացվեց, և ասվեց. «Փառք Ալլահին՝ բոլոր աշխարհների Տիրոջը»։