Q.S Ան-Նիսա (اَلنِّسَاء) - 176 Տողերի քանակը

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيْرًا وَّنِسَاۤءً ۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْ تَسَاۤءَلُوْنَ بِهٖ وَالْاَرْحَامَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيْبًا

yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakumul-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw wa khalaqa minhā zaujahā wa baṡṡa minhumā rijālan kaṡīraw wa nisā'ā(n), wattaqullāhal-lażī tasā'alūna bihī wal-arḥām(a), innallāha kāna ‘alaikum raqībā(n).

Ո՛վ մարդիկ, վախեցեք ձեր Տիրոջից, որը ստեղծեց ձեզ մեկ հոգուց (Ադամից), և (Աստված) ստեղծեց նրա զուգընկերոջը (Եվային)՝ իրենից։ Եվ նրանց երկուսից էլ Աստված ստեղծեց բազմաթիվ տղամարդկանց և կանանց։ Վախեցեք Աստծուց, որի անունով դուք միմյանց խնդրում եք և (պահպանում) ընտանեկան հարաբերությունները։ Իսկապես, Աստված միշտ պահպանում և հսկում է ձեզ։

وَاٰتُوا الْيَتٰمٰىٓ اَمْوَالَهُمْ وَلَا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيْثَ بِالطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَهُمْ اِلٰٓى اَمْوَالِكُمْ ۗ اِنَّهٗ كَانَ حُوْبًا كَبِيْرًا

wa ātul-yatāmā amwālahum wa lā tatabaddalul-khabīṡa biṭ-ṭayyib(i), wa lā ta'kulū amwālahum ilā amwālikum, innahū kāna ḥūban kabīrā(n).

Եվ որբերին տվեք նրանց ունեցվածքը, մի՛ փոխանակեք լավը վատի հետ և մի՛ կերեք նրանց ունեցվածքը ձեր ունեցվածքի հետ միասին: Իրոք, (փոխանակելն ու ուտելը) մեծ մեղք է:

وَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تُقْسِطُوْا فِى الْيَتٰمٰى فَانْكِحُوْا مَا طَابَ لَكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ مَثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَ ۚ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تَعْدِلُوْا فَوَاحِدَةً اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَلَّا تَعُوْلُوْاۗ

wa in khiftum allā tuqsiṭū fil-yatāmā fankiḥū mā ṭāba lakum minan-nisā'i maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), fa in khiftum allā ta‘dilū fa wāḥidatan au mā malakat aimānukum, żālika adnā allā ta‘ūlū.

Եվ եթե վախենում եք, որ որբերի հետ արդար չեք վարվի, ապա ամուսնացեք ձեր ընտրած կանանց հետ՝ երկու, երեք կամ չորս։ Իսկ եթե վախենում եք, որ արդար չեք վարվի, ապա միայն մեկ, կամ ձեր ունեցած ցանկացած ստրուկի հետ։ Դա ավելի մոտ է ձեզ անարդարությունից պաշտպանելուն։

وَاٰتُوا النِّسَاۤءَ صَدُقٰتِهِنَّ نِحْلَةً ۗ فَاِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِّنْهُ نَفْسًا فَكُلُوْهُ هَنِيْۤـًٔا مَّرِيْۤـًٔا

wa ātun-nisā'a ṣaduqātihinna niḥlah(tan), fa in ṭibna lakum ‘an syai'im minhu nafsan fa kulūhu hanī'am marī'ā(n).

Եվ կանանց (որոնց հետ դուք կամուսնանաք) տվեք օժիտ որպես նվեր կամավոր։ Ապա, եթե նրանք ձեզ դրա մի մասը կամավոր տան, ապա ընդունեք այն և վայելեք այն հաճույքով։

وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاۤءَ اَمْوَالَكُمُ الَّتِيْ جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ قِيٰمًا وَّارْزُقُوْهُمْ فِيْهَا وَاكْسُوْهُمْ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا

wa lā tu'tus-sufahā'a amwālakumul-latī ja‘alallāhu lakum qiyāmaw warzuqūhum fīhā waksūhum wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).

Եվ մի՛ հանձնեք ձեր հարստությունը (իշխանավորներին), որը Ալլահը կյանքի հիմք է դարձրել, նրանց գնումներ և հագուստ տվեք (հարստության եկամուտներից) և բարի խոսքեր ասեք նրանց։

وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا

wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).

Եվ փորձեք որբերին մինչև նրանք ամուսնանալու համար բավականաչափ մեծանան: Ապա, եթե ձեր կարծիքով նրանք խելացի են (հարստության խնամքի մեջ լավ են), ապա նրանց ունեցվածքը հանձնեք նրանց: Եվ մի՛ կերեք (որբերի ունեցվածքը) սահմանված սահմանից ավելի և (մի՛) շտապեք (տալ այն), մինչև նրանք չմեծանան: Ով (խնամակալներից) կարող է, թող զերծ մնա (որբի ունեցվածքը սպառելուց), իսկ ով աղքատ է, թող ուտի ունեցվածքը պատշաճ ձևով: Ապա, երբ ունեցվածքը հանձնեք նրանց, պետք է վկաներ բերեք: Եվ Աստված բավարար է որպես վերահսկիչ:

لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَۖ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ اَوْ كَثُرَ ۗ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًا

lir-rijāli naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wa lin-nisā'i naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūna mimmā qalla minhu au kaṡur(a), naṣībam mafrūḍā(n).

Տղամարդիկ իրավունք ունեն իրենց ծնողների և ազգականների ժառանգության որոշակի մասի, իսկ կանայք՝ նաև իրենց ծնողների և ազգականների ժառանգության որոշակի մասի, թե՛ փոքր, թե՛ շատ՝ ըստ որոշված ​​​​բաժնի։

وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا

wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).

Եվ եթե բաշխման ժամանակ ներկա լինեն ազգականներ, որբեր և աղքատներ, ապա նրանց տվեք (միայն մի փոքր) ունեցվածք և բարի խոսքեր ասեք նրանց:

وَلْيَخْشَ الَّذِيْنَ لَوْ تَرَكُوْا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعٰفًا خَافُوْا عَلَيْهِمْۖ فَلْيَتَّقُوا اللّٰهَ وَلْيَقُوْلُوْا قَوْلًا سَدِيْدًا

walyakhsyal-lażīna lau tarakū min khalfihim żurriyyatan ḍi‘āfan khāfū ‘alaihim, falyattaqullāha walyaqūlū qaulan sadīdā(n).

Եվ վախեցեք (Աստծուց) նրանցից, ովքեր իրենց հետևից թողնում են թույլ սերունդներ, որոնց (բարեկեցությունից) վախենում են: Ուրեմն, թող վախենան Ալլահից և թող ճիշտ խոսքերով խոսեն:

اِنَّ الَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ الْيَتٰمٰى ظُلْمًا اِنَّمَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ نَارًا ۗ وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيْرًا ࣖ

innal-lażīna ya'kulūna amwālal-yatāmā ẓulman innamā ya'kulūna fī buṭūnihim nārā(n), wa sayaṣlauna sa‘īrā(n).

Իրոք, նրանք, ովքեր անարդարացիորեն ուտում են որբերի հարստությունը, իրականում կրակ են կուլ տալիս իրենց փորերում և կմտնեն այրվող կրակը (դժոխքը):

يُوْصِيْكُمُ اللّٰهُ فِيْٓ اَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِ ۚ فَاِنْ كُنَّ نِسَاۤءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۚ وَاِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۗ وَلِاَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ اِنْ كَانَ لَهٗ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلَدٌ وَّوَرِثَهٗٓ اَبَوٰهُ فَلِاُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهٗٓ اِخْوَةٌ فَلِاُمِّهِ السُّدُسُ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْۚ لَا تَدْرُوْنَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yūṣīkumullāhu fī aulādikum liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), fa in kunna nisā'an fauqaṡnataini fa lahunna ṡuluṡā mā tarak(a), wa in kānat wāḥidatan fa lahan-niṣf(u), wa li abawaihi likulli wāḥidim minhumas-sudusu mimmā taraka in kāna lahū walad(un), fa illam yakul lahū waladuw wa wariṡahū abawāhu fa li'ummihiṡ-ṡuluṡ(u), fa in kāna lahū ikhwatun fa li'ummihis-sudusu mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣī bihā au dain(in), ābā'ukum wa abnā'ukum, lā tadrūna ayyuhum aqrabu lakum naf‘ā(n), farīḍatam minallāh(i), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

Ալլահը ձեզ համար սահմանել է ձեր երեխաների ժառանգության վերաբերյալ. որդու բաժինը հավասար է երկու դուստրերի բաժնին: Եթե նրանք բոլորը դուստրեր են, ավելի քան երկուս, ապա նրանց բաժինը կազմում է ունեցվածքի երկու երրորդը: Եթե կա միայն մեկ դուստր, ապա նրան բաժին է ընկնում կեսը: Իսկ ծնողների համար, նրանցից յուրաքանչյուրը ստանում է ունեցվածքի մեկ վեցերորդը, եթե նա երեխաներ ունի: Եթե նա երեխաներ չունի, և նրա ծնողներն են ժառանգում միայն, ապա նրա մայրը ստանում է մեկ երրորդը: Եթե նա ունի եղբայրներ և քույրեր, ապա նրա մայրը ստանում է մեկ վեցերորդը: (Այս բաժանումները) նրա կտակի կատարումից կամ (և պարտքի վճարումից) հետո են: (Ինչ վերաբերում է) ձեր ծնողներին և ձեր երեխաներին, դուք չգիտեք, թե նրանցից որն է ձեզ համար ավելի օգտակար: Սա Ալլահի որոշումն է: Իսկապես, Ալլահը Ամենագիտակն է, Ամենաիմաստունը:

۞ وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ اَزْوَاجُكُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهُنَّ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّكُمْ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوْصُوْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَاِنْ كَانَ رَجُلٌ يُّوْرَثُ كَلٰلَةً اَوِ امْرَاَةٌ وَّلَهٗٓ اَخٌ اَوْ اُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُۚ فَاِنْ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَاۤءُ فِى الثُّلُثِ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصٰى بِهَآ اَوْ دَيْنٍۙ غَيْرَ مُضَاۤرٍّ ۚ وَصِيَّةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَلِيْمٌۗ

wa lakum niṣfu mā taraka azwājukum illam yakul lahunna walad(un), fa in kāna lahunna waladun fa lakumur-rubu‘u mimmā tarakna mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣīna bihā au dain(in), wa lahunnar-rubu‘u mimmā taraktum illam yakul lakum walad(un), fa in kāna lakum waladun fa lahunnaṡ-ṡumunu mimmā taraktum mim ba‘di waṣiyyatiy tūṣūna bihā au dain(in), wa in kāna rajuluy yūraṡu kalālatan awimra'atuw wa lahū akhun au ukhtun fa likulli wāḥidatim minhumas-sudus(u), fa in kānū akṡara min żālika fa hum syurakā'u fiṡ-ṡuluṡi mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣā bihā au dain(in), gaira muḍārr(in), waṣiyyatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥalīm(un).

Եվ ձեր (ամուսինների) բաժինը ձեր կանանց թողած ունեցվածքի կեսն է, եթե նրանք երեխաներ չունեն: Եթե նրանք (ձեր կանայք) ​​երեխաներ ունեն, ապա դուք ստանում եք նրանց թողած ունեցվածքի մեկ քառորդը նրանց կտակի կատարումից կամ (և պարտքերը մարելուց հետո) հետո: Կանայք ստանում են ձեր թողած ունեցվածքի մեկ քառորդը, եթե երեխաներ չունեք: Եթե երեխաներ ունեք, ապա ձեր կանայք ստանում են ձեր թողած ունեցվածքի մեկ ութերորդը (ձեր կտակի կատարումից հետո) կամ (և պարտքերը մարելուց հետո): Եթե մահանում է մեկը, լինի տղամարդ թե կին, որը հայր և երեխաներ չի թողել, բայց ունի եղբայր (սեյբու) կամ քույր (սեյբու), ապա երկու տեսակի եղբայրներից յուրաքանչյուրին տրվում է ունեցվածքի մեկ վեցերորդը: Բայց եթե կան մեկից ավելի խորթ եղբայրներ, ապա նրանք միասին կիսում են երրորդ բաժինը՝ նրա կողմից կազմված կտակի կատարումից կամ (և պարտքը մարելուց հետո) առանց որևէ անհարմարության (ժառանգորդներին): Սրանք Աստծո դրույթներն են: Աստված Ամենագիտակն է, Ամենաներողամիտը:

تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ يُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

tilka ḥudūdullāh(i), wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

Սրանք Ալլահի սահմաններն են (օրենքները): Ով որ հնազանդվի Ալլահին և Նրա Մարգարեին, Նա նրանց կմտցնի այգիներ, որոնց տակով գետեր են հոսում, և նրանք այնտեղ հավերժ կմնան: Եվ դա մեծ հաղթանակ է:

وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَتَعَدَّ حُدُوْدَهٗ يُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِيْهَاۖ وَلَهٗ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ ࣖ

wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū wa yata‘adda ḥudūdahū yudkhilhu nāran khālidan fīhā, wa lahū ‘ażābum muhīn(un).

Եվ ով չհնազանդվի Ալլահին և Նրա Մարգարեին և խախտի Նրա օրենքի սահմանները, Ալլահը նրան անպայման կդժոխքի կրակը կդնի, նա այնտեղ կմնա հավերժ և կստանա նվաստացուցիչ պատիժ։

وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا

wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).

Եվ ձեր կանանց մեջ, ովքեր նողկալի արարքներ են գործում, թող ունենան ձեր մեջ չորս վկա (որոնք վկայեն դրա մասին): Եթե նրանք վկայություն են տվել, ապա փակեք նրանց (կանանց) տանը մինչև նրանց մահը, կամ մինչև Աստված նրանց համար (այլ) ճանապարհ բացի:

وَالَّذٰنِ يَأْتِيٰنِهَا مِنْكُمْ فَاٰذُوْهُمَا ۚ فَاِنْ تَابَا وَاَصْلَحَا فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wal-lażāni ya'tiyānihā minkum fa āżūhumā, fa in tābā wa aṣlaḥā fa a‘riḍū ‘anhumā, innallāha kāna tawwābar raḥīmā(n).

Եվ երկու մարդկանց, ովքեր ձեր մեջ նողկալի արարք են գործել, պատժեք երկուսին էլ: Եթե երկուսն էլ զղջան և իրենց լավացնեն, ապա թողեք նրանց հանգիստ: Իսկապես, Աստված ամենաընդունողն է զղջման համար, ամենաողորմածը:

اِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللّٰهِ لِلَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السُّوْۤءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوْبُوْنَ مِنْ قَرِيْبٍ فَاُولٰۤىِٕكَ يَتُوْبُ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

innamat-taubatu ‘alallāhi lil-lażīna ya‘malūnas-sū'a bijahālatin ṡumma yatūbūna min qarībin fa ulā'ika yatūbullāhu ‘alaihim, wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

Իրոք, Ալլահի առջև զղջումը միայն նրանց համար է, ովքեր անգիտությունից չար գործեր են անում, ապա անմիջապես զղջում են: Նրանց զղջումն է, որ Ալլահը ընդունում է: Ալլահը Ամենագիտակն է, Ամենաիմաստունը:

وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۚ حَتّٰىٓ اِذَا حَضَرَ اَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ اِنِّيْ تُبْتُ الْـٰٔنَ وَلَا الَّذِيْنَ يَمُوْتُوْنَ وَهُمْ كُفَّارٌ ۗ اُولٰۤىِٕكَ اَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

wa laisatit-taubatu lil-lażīna ya‘malūnas-sayyi'āt(i), ḥattā iżā ḥaḍara aḥadahumul-mautu qāla innī tubtul-āna wa lal-lażīna yamūtūna wa hum kuffār(un), ulā'ika a‘tadnā lahum ‘ażāban alīmā(n).

Եվ ապաշխարությունը (ընդունելի չէ Աստծո կողմից) նրանցից, ովքեր չարիք են գործում, մինչև որ նրանցից մեկի մահը հասնի, նա ասի. «Ես իսկապես զղջում եմ հիմա»: Եվ (զղջումը ընդունված չէ) նրանցից, ովքեր մահանում են անհավատության մեջ: Նման մարդկանց համար Մենք պատրաստել ենք ցավալի պատիժ:

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَرِثُوا النِّسَاۤءَ كَرْهًا ۗ وَلَا تَعْضُلُوْهُنَّ لِتَذْهَبُوْا بِبَعْضِ مَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيْنَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ ۚ وَعَاشِرُوْهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ ۚ فَاِنْ كَرِهْتُمُوْهُنَّ فَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوْا شَيْـًٔا وَّيَجْعَلَ اللّٰهُ فِيْهِ خَيْرًا كَثِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā yaḥillu lakum an tariṡun-nisā'a karhā(n), wa lā ta‘ḍulūhunna litażhabū biba‘ḍi mā ātaitumūhunna illā ay ya'tīna bifāḥisyatim mubayyinah(tin), wa ‘āsyirūhunna bil-ma‘rūf(i), fa in karihtumūhunna fa ‘asā an takrahū syai'aw wa yaj‘alallāhu fīhi khairan kaṡīrā(n).

Ո՛վ հավատացյալներ, ձեզ համար օրինական չէ բռնի կերպով ժառանգել կանանց և մի՛ անհանգստացրեք նրանց, քանի որ նրանք ցանկանում են հետ վերցնել ձեր տվածի մի մասը, եթե նրանք իսկապես նողկալի արարք չեն գործել: Եվ շփվեք նրանց հետ պատշաճ կերպով: Եթե դուք նրանց դուր չեք գալիս, (ապա համբերատար եղեք), որովհետև կարող է պատահել, որ ինչ-որ բան ձեզ դուր չգա, նույնիսկ եթե Աստված այն շատ բարիք է դարձրել:

وَاِنْ اَرَدْتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍۙ وَّاٰتَيْتُمْ اِحْدٰىهُنَّ قِنْطَارًا فَلَا تَأْخُذُوْا مِنْهُ شَيْـًٔا ۗ اَتَأْخُذُوْنَهٗ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا

wa in arattumustibdāla zaujim makāna zauj(in), wa ātaitum iḥdāhunna qinṭāran falā ta'khużū minhu syai'ā(n), ata'khużūnahū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

Եվ եթե ցանկանում եք ձեր կանանցից մեկին փոխարինել մեկ այլով, և նրանցից մեկին մեծ հարստություն եք տվել, դրանից ոչինչ մի՛ վերադարձրեք: Մի՞թե դուք այն կվերադարձնեք կեղծ մեղադրանքով և (կրելով) ակնհայտ մեղք:

وَكَيْفَ تَأْخُذُوْنَهٗ وَقَدْ اَفْضٰى بَعْضُكُمْ اِلٰى بَعْضٍ وَّاَخَذْنَ مِنْكُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا

wa kaifa ta'khużūnahū wa qad afḍā ba‘ḍukum ilā ba‘ḍiw wa akhażna minkum mīṡāqan galīẓā(n).

Եվ ինչպե՞ս եք այն հետ վերցնելու, երբ դուք մտերիմ եք եղել միմյանց հետ (որպես ամուսին և կին), և նրանք (ձեր կանայք) ​​ձեզանից ամուր ուխտ են վերցրել (ամուսնական կապ):

وَلَا تَنْكِحُوْا مَا نَكَحَ اٰبَاۤؤُكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ اِنَّهٗ كَانَ فَاحِشَةً وَّمَقْتًاۗ وَسَاۤءَ سَبِيْلًا ࣖ

wa lā tankiḥū mā nakaḥa ābā'ukum minan-nisā'i illā mā qad salaf(a), innahū kāna fāḥisyataw wa maqtā(n), wa sā'a sabīlā(n).

Եվ մի՛ ամուսնացիր այն կնոջ հետ, որի հետ ամուսնացել է քո հայրը, բացառությամբ անցյալի: Իրոք, այս արարքը շատ նողկալի է և ատելի (Աստծո կողմից) և ամենավատ ճանապարհներից մեկն է (որոնք ընտրվել են):

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ اُمَّهٰتُكُمْ وَبَنٰتُكُمْ وَاَخَوٰتُكُمْ وَعَمّٰتُكُمْ وَخٰلٰتُكُمْ وَبَنٰتُ الْاَخِ وَبَنٰتُ الْاُخْتِ وَاُمَّهٰتُكُمُ الّٰتِيْٓ اَرْضَعْنَكُمْ وَاَخَوٰتُكُمْ مِّنَ الرَّضَاعَةِ وَاُمَّهٰتُ نِسَاۤىِٕكُمْ وَرَبَاۤىِٕبُكُمُ الّٰتِيْ فِيْ حُجُوْرِكُمْ مِّنْ نِّسَاۤىِٕكُمُ الّٰتِيْ دَخَلْتُمْ بِهِنَّۖ فَاِنْ لَّمْ تَكُوْنُوْا دَخَلْتُمْ بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ ۖ وَحَلَاۤىِٕلُ اَبْنَاۤىِٕكُمُ الَّذِيْنَ مِنْ اَصْلَابِكُمْۙ وَاَنْ تَجْمَعُوْا بَيْنَ الْاُخْتَيْنِ اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ۔

Ḥurrimat ‘alaikum ummahātukum wa banātukum wa akhawātukum wa ‘ammātukum wa khālātukum wa banātul-akhi wa banātul-ukhti wa ummahātukumul-lātī arḍa‘nakum wa akhawātukum minar-raḍā‘ati wa ummahātu nisā'ikum wa rabā'ibukumul-lātī fī ḥujūrikum min nisā'ikumul-lātī dakhaltum bihinn(a), fa illam takūnū dakhaltum bihinna falā junāḥa ‘alaikum, wa ḥalā'ilu abnā'ikumul-lażīna min aṣlābikum, wa an tajma‘ū bainal-ukhtaini illā mā qad salaf(a), innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

Ձեզ արգելված է ամուսնանալ ձեր մայրերի, ձեր դուստրերի, ձեր քույրերի, ձեր հոր քույրերի, ձեր մոր քույրերի, ձեր եղբայրների դուստրերի, ձեր քույրերի դուստրերի, ձեր մայրերի հետ, որոնք կրծքով կերակրել են ձեզ, ձեր քույրերի հետ կրծքով կերակրվելիս, ձեր կանանց սկեսուրների հետ, ձեր կանանց դուստրերի հետ, որոնք ձեր խնամքի տակ են այն կանանցից, որոնց հետ դուք ամուսնացել եք, բայց եթե դուք չեք ամուսնացել նրանց հետ (և բաժանվել եք նրանցից), ապա դուք մեղք չունեք (նրանց հետ ամուսնանալու մեջ), (և ձեզ արգելված է) ձեր որդիների (հարսերի) կանանց հետ և (արգելված է) երկու քույրերի հետ ամուսնանալ, բացառությամբ անցյալում տեղի ունեցածի: Իսկապես, Աստված ներողամիտ է, ամենաողորմած:

۞ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۚ كِتٰبَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ ۚ وَاُحِلَّ لَكُمْ مَّا وَرَاۤءَ ذٰلِكُمْ اَنْ تَبْتَغُوْا بِاَمْوَالِكُمْ مُّحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ ۗ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهٖ مِنْهُنَّ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ فَرِيْضَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا تَرَاضَيْتُمْ بِهٖ مِنْۢ بَعْدِ الْفَرِيْضَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wal-muḥṣanātu minan-nisā'i illā mā malakat aimānukum, kitāballāhi ‘alaikum, wa uḥilla lakum mā warā'a żālikum an tabtagū bi'amwālikum muḥṣinīna gaira musāfiḥīn(a), famastamta‘tum bihī minhunna fa ātūhunna ujūrahunna farīḍah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum fīmā tarāḍaitum bihī mim ba‘dil-farīḍah(ti), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

Եվ (ձեզ համար նաև արգելված է ամուսնանալ) ամուսնացած կնոջ հետ, բացառությամբ այն կին ծառաների (ռազմագերիների), որոնց դուք ունեք, ինչպես Ալլահը որոշել է ձեզ համար: Եվ ձեզ համար թույլատրելի է (կանանցից) բացի, եթե ձեր հարստությամբ փորձեք ամուսնանալ նրանց հետ և չշնանալ: Այսպիսով, նրանցից ստացած հաճույքի համար տվեք նրանց ձեր օժիտը որպես պարտավորություն: Բայց կարևոր չէ, եթե պարզվի, որ դուք երկուսդ էլ հրաժարվել եք միմյանցից, այն բանից հետո, երբ դա որոշվել է: Իրոք, Ալլահը Ամենագիտակն է, Ամենաիմաստունը:

وَمَنْ لَّمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا اَنْ يَّنْكِحَ الْمُحْصَنٰتِ الْمُؤْمِنٰتِ فَمِنْ مَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ مِّنْ فَتَيٰتِكُمُ الْمُؤْمِنٰتِۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاِيْمَانِكُمْ ۗ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۚ فَانْكِحُوْهُنَّ بِاِذْنِ اَهْلِهِنَّ وَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ مُحْصَنٰتٍ غَيْرَ مُسٰفِحٰتٍ وَّلَا مُتَّخِذٰتِ اَخْدَانٍ ۚ فَاِذَآ اُحْصِنَّ فَاِنْ اَتَيْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى الْمُحْصَنٰتِ مِنَ الْعَذَابِۗ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ ۗ وَاَنْ تَصْبِرُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa mal lam yastaṭi‘ minkum ṭaulan ay yankiḥal-muḥṣanātil-mu'mināti fa mim mā malakat aimānukum min fatayātikumul-mu'mināt(i), wallāhu a‘lamu bi'īmānikum, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fankiḥūhunna bi'iżni ahlihinna wa ātūhunna ujūrahunna bil-ma‘rūfi muḥṣanātin gaira musāfiḥātiw wa lā muttakhiżāti akhdān(in), fa iżā uḥṣinna fa in ataina bifāḥisyatin fa ‘alaihinna niṣfu mā ‘alal-muḥṣanāti minal-‘ażāb(i), żālika limay khasyial-‘anata minkum, wa an taṣbirū khairul lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Եվ ով ձեզանից չի կարող ամուսնանալ հավատացյալ ազատ կնոջ հետ, ապա (նրա համար օրինական է ամուսնանալ ձեր ստրուկներից հավատացյալ կնոջ հետ։ Աստված գիտի ձեր հավատքը։ Ձեզանից ոմանք միմյանցից են (Ադամի և Եվայի սերունդները), ուստի ամուսնացեք նրանց հետ իրենց տերերի թույլտվությամբ և տվեք նրանց համապատասխան օժիտ, քանի որ նրանք կանայք են, ովքեր զգույշ են, ոչ թե շնացողներ, ոչ էլ կանայք, որոնք այլ տղամարդկանց են ընդունում որպես իրենց ընտանի կենդանիներ։ Եթե նրանք ամուսնացած են (ամուսինների հետ), բայց անպարկեշտություն են գործում (շնություն), ապա նրանց համար (պատիժը) ազատ կանանց (ովքեր ամուսին չունեն) կեսն է։ (Ստրուկների հետ ամուսնանալու թույլտվությունը) նրանց համար է, ովքեր վախենում են դժվարություններից՝ իրենց (շնությունից) պաշտպանելու հարցում։ Բայց եթե համբերատար լինեք, դա ավելի լավ է ձեզ համար։ Աստված Ամենաներողամիտ է, Ամենաողորմած։

يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ وَيَهْدِيَكُمْ سُنَنَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَيَتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

yurīdullāhu liyubayyina lakum wa yahdiyakum sunanal-lażīna min qablikum wa yatūba ‘alaikum, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

Ալլահը ցանկանում է բացատրել (Իր օրենքը) ձեզ և ցույց տալ ձեզ ձեզանից առաջ ապրողների (մարգարեների և բարեպաշտների) ճանապարհները և Նա ընդունում է ձեր զղջումը: Ալլահը Ամենագիտակն է, Ամենաիմաստունը:

وَاللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَيُرِيْدُ الَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الشَّهَوٰتِ اَنْ تَمِيْلُوْا مَيْلًا عَظِيْمًا

wallāhu yurīdu ay yatūba ‘alaikum, wa yurīdul-lażīna yattabi‘ūnasy-syahawāti an tamīlū mailan ‘aẓīmā(n).

Եվ Ալլահը ցանկանում է ընդունել ձեր զղջումը, մինչդեռ նրանք, ովքեր հետևում են իրենց ցանկություններին, ցանկանում են, որ դուք որքան հնարավոր է հեռու դառնաք (ճշմարտությունից):

يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّخَفِّفَ عَنْكُمْ ۚ وَخُلِقَ الْاِنْسَانُ ضَعِيْفًا

yurīdullāhu ay yukhaffifa ‘ankum, wa khuliqal-insānu ḍa‘īfā(n).

Ալլահը ցանկանում է ձեզ թեթևացում տալ, քանի որ մարդիկ ստեղծված են թույլ։

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِّنْكُمْ ۗ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili illā an takūna tijāratan ‘an tarāḍim minkum, wa lā taqtulū anfusakum, innallāha kāna bikum raḥīmā(n).

Ո՛վ դուք, ովքեր հավատում եք, մի՛ կուլ տվեք միմյանց հարստությունը կեղծ ճանապարհով, բացառությամբ այն առևտրի, որը հիմնված է ձեր միջև փոխադարձ համաձայնության վրա: Եվ մի՛ սպանեք ինքներդ ձեզ: Իսկապես, Աստված Ամենաողորմածն է ձեզ նկատմամբ:

وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ عُدْوَانًا وَّظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيْهِ نَارًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

wa may yaf‘al żālika ‘udwānaw wa ẓulman fa saufa nuṣlīhi nārā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

Եվ ով որ սա անի օրենքի խախտմամբ և անարդար լինելով, Մենք նրան կդժոխք կնետեն։ Դա հեշտ է Ալլահի համար։

اِنْ تَجْتَنِبُوْا كَبَاۤىِٕرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَنُدْخِلْكُمْ مُّدْخَلًا كَرِيْمًا

in tajtanibū kabā'ira mā tunhauna ‘anhu nukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa nudkhilkum mudkhalan karīmā(n).

Եթե ​​խուսափեք մեծ մեղքերից, որոնք ձեզ արգելված են գործել, Մենք կներենք ձեր մեղքերը և կընդունենք ձեզ ազնիվ բնակավայր (դրախտ):

وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللّٰهُ بِهٖ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ ۗ لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُوْا ۗ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ ۗوَسْـَٔلُوا اللّٰهَ مِنْ فَضْلِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا

wa lā tatamannau mā faḍḍalallāhu bihī ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍ(in), lir-rijāli naṣībum mimmaktasabū, wa lin-nisā'i naṣībum mimmaktasabn(a), was'alullāha min faḍlih(ī), innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).

Եվ մի՛ ցանկացեք այն բարիքները, որոնք Աստված ձեզանից ոմանց շնորհել է մյուսներից ավելի: Տղամարդկանց համար կա իրենց վաստակից մի մասը, իսկ կանանց համար՝ իրենց վաստակից մի մասը: Խնդրեք Աստծուց Նրա բարիքներից մի մասը: Իսկապես, Աստված ամեն ինչի մասին գիտի:

وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ ۗ وَالَّذِيْنَ عَقَدَتْ اَيْمَانُكُمْ فَاٰتُوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا ࣖ

wa likullin ja‘alnā mawāliya mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wal-lażīna ‘aqadat aimānukum fa ātūhum naṣībahum, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).

Եվ յուրաքանչյուրի համար (արու և կնոջ) Մենք ժառանգորդներ ենք նշանակել նրա ծնողների և հարազատների թողածի համար: Եվ նրանց, ում հավատարմության երդում եք տվել, տվեք նրանց իրենց բաժինը: Իսկապես, Աստված վկա է ամեն ինչի համար:

اَلرِّجَالُ قَوَّامُوْنَ عَلَى النِّسَاۤءِ بِمَا فَضَّلَ اللّٰهُ بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍ وَّبِمَآ اَنْفَقُوْا مِنْ اَمْوَالِهِمْ ۗ فَالصّٰلِحٰتُ قٰنِتٰتٌ حٰفِظٰتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللّٰهُ ۗوَالّٰتِيْ تَخَافُوْنَ نُشُوْزَهُنَّ فَعِظُوْهُنَّ وَاهْجُرُوْهُنَّ فِى الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوْهُنَّ ۚ فَاِنْ اَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوْا عَلَيْهِنَّ سَبِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيْرًا

ar-rijālu qawwāmūna ‘alan-nisā'i bimā faḍḍalallāhu ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍiw wa bimā anfaqū min amwālihim, faṣ-ṣāliḥātu qānitātun ḥāfiẓātul lil-gaibi bimā ḥafiẓallāh(u), wal-lātī takhāfūna nusyūzahunna fa ‘iẓūhunna wahjurūhunna fil-maḍāji‘i waḍribūhunn(a), fa in aṭa‘nakum falā tabgū ‘alaihinna sabīlā(n), innallāha kāna ‘aliyyan kabīrā(n).

Տղամարդիկ (ամուսինները) կանանց (կանանց) պաշտպաններն են, քանի որ Ալլահը նրանցից (տղամարդկանցից) մի քանիսին նախընտրել է մյուսներից (կանանցից), և քանի որ նրանք (տղամարդիկ) իրենց միջոցներն են ապահովել: Այսպիսով, բարեպաշտ կանայք նրանք են, ովքեր հնազանդվում են (Ալլահին) և հոգ են տանում իրենց մասին, երբ (իրենց ամուսինները) մոտակայքում չեն, քանի որ Ալլահը հոգ է տարել (նրանց մասին): Կանանց, որոնց համար դուք անհանգստանում եք, խորհուրդ տվեք նրանց, թողեք նրանց անկողնում (առանձին անկողիններում) և (անհրաժեշտության դեպքում) ծեծեք նրանց: Բայց եթե նրանք հնազանդվում են ձեզ, ապա մի փնտրեք պատճառներ նրանց անհանգստացնելու համար: Իրոք, Ալլահը Ամենաբարձրյալն է, Ամենամեծը:

وَاِنْ خِفْتُمْ شِقَاقَ بَيْنِهِمَا فَابْعَثُوْا حَكَمًا مِّنْ اَهْلِهٖ وَحَكَمًا مِّنْ اَهْلِهَا ۚ اِنْ يُّرِيْدَآ اِصْلَاحًا يُّوَفِّقِ اللّٰهُ بَيْنَهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا خَبِيْرًا

wa in khiftum syiqāqa bainihimā fab‘aṡū ḥakamam min ahlihī wa ḥakamam min ahlihā, iy yurīdā iṣlāḥay yuwaffiqillāhu bainahumā, innallāha kāna ‘alīman khabīrā(n).

Եվ եթե վախենում եք նրանց միջև վեճից, ապա ուղարկեք խաղաղարար տղամարդու ընտանիքից և խաղաղարար կնոջ ընտանիքից։ Եթե նրանք երկուսն էլ ցանկանում են հաշտվել, Աստված անպայման կշնորհի նրանց։ Իսկապես, Աստված ամենագետ է, ամենագետ։

۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ

wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).

Եվ երկրպագեք Ալլահին և ոչինչ մի՛ կապեք Նրա հետ: Եվ բարի եղեք ծնողների, մերձավոր ազգականների, որբերի, աղքատների, մոտիկ և հեռավոր հարևանների, գործընկերների, Իբն Սաբիլի և ձեր բոլոր ծառաների հանդեպ: Իսկապես, Ալլահը չի սիրում նրանց, ովքեր գոռոզ են և հպարտանում են իրենցով,

ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُوْنَ مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًاۚ

al-lażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhli wa yaktumūna mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

(Մասնավորապես) նրանք, ովքեր ժլատ են և ուրիշներին էլ ժլատություն են հրամայում և թաքցնում են այն բարիքները, որոնք Ալլահը տվել է նրանց: Մենք անհավատների համար պատրաստել ենք նվաստացուցիչ տանջանք:

وَالَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ وَمَنْ يَّكُنِ الشَّيْطٰنُ لَهٗ قَرِيْنًا فَسَاۤءَ قَرِيْنًا

wal-lażīna yunfiqūna amwālahum ri'ā'an-nasi wa lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil ākhir(i), wa may yakunisy-syaiṭānu lahū qarīnan fasā'a qarīnā(n).

Եվ (նաև) նրանք, ովքեր իրենց հարստությունը ծախսում են զվարճանքի և ուրիշների վրա (ցանկանալով երևալ և գովաբանվել), և նրանք, ովքեր չեն հավատում Աստծուն և Վերջին Օրվան: Ով սատանային ընկեր է դարձնում, ապա (իմանալ), որ նա (սատանան) շատ չար ընկեր է:

وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِهِمْ عَلِيْمًا

wa māżā ‘alaihim lau āmanū billāhi wal-yaumil-ākhiri wa anfaqū mimmā razaqahumullāh(u), wa kānallāhu bihim ‘alīmā(n).

Եվ ի՞նչ (առարկություն) կունենային նրանք, եթե հավատային Աստծուն և Վերջին Օրվան և ծախսեին Աստծո տված իրենց առատությունից մի մասը: Եվ Աստված Ամենագիտակն է նրանց վիճակի մասին:

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ ۚوَاِنْ تَكُ حَسَنَةً يُّضٰعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَّدُنْهُ اَجْرًا عَظِيْمًا

innallāha lā yaẓlimu miṡqāla żarrah(tin), wa in taku ḥasanatay yuḍā‘ifhā wa yu'ti mil ladunhu ajran ‘aẓīmā(n).

Իրոք, Ալլահը չի անարդարացնի նույնիսկ զառայի չափ մեծ մարդու, և եթե կա առաքինություն (նույնիսկ զառայի չափ փոքր), Ալլահը անպայման կբազմապատկի այն և մեծ պարգև կտա Իր կողմից:

فَكَيْفَ اِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍۢ بِشَهِيْدٍ وَّجِئْنَا بِكَ عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ شَهِيْدًاۗ

fa kaifa iżā ji'nā min kulli ummatim bisyahīdiw wa ji'nā bika ‘alā hā'ulā'i syahīdā(n).

Եվ ի՞նչ կլինի (անհավատների վիճակը), եթե մենք յուրաքանչյուր ազգից վկա (Մուսուլման) բերենք և քեզ (Մուհամմադ) որպես վկա բերենք նրանց վրա:

يَوْمَىِٕذٍ يَّوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَعَصَوُا الرَّسُوْلَ لَوْ تُسَوّٰى بِهِمُ الْاَرْضُۗ وَلَا يَكْتُمُوْنَ اللّٰهَ حَدِيْثًا ࣖ

yauma'iżiy yawaddul-lażīna kafarū wa ‘aṣawur-rasūla lau tusawwā bihimul-arḍ(u), wa lā yaktumūnallāha ḥadīṡā(n).

Այդ օրը նրանք, ովքեր չեն հավատում և չեն ենթարկվում Մարգարեին (Մուհամմադին), հույս ունեն, որ իրենց կհավասարեցնեն գետնին (կթաղեն կամ կփշրեն), նույնիսկ եթե նրանք չեն կարող որևէ դեպք թաքցնել Ալլահից։

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).

Ո՛վ հավատացյալներ, մի՛ մոտեցեք աղոթքին հարբած վիճակում, մինչև չգիտակցեք, թե ինչ եք ասում, և մի՛ մոտեցեք մզկիթին, երբ գտնվում եք ջրհեղեղի վիճակում, բացառությամբ ճանապարհով անցնելու, նախքան լոգանք ընդունելը (ջունուբով լոգանք ընդունելը): Իսկ եթե հիվանդ եք, ճանապարհորդության մեջ եք, կղանքը կատարելուց հետո, կամ կնոջ եք դիպչել, և ջուր չունեք, ապա կատարեք թայամում մաքուր փոշով. սրբեք ձեր դեմքն ու ձեռքերը դրանով (փոշով): Իսկապես, Աստված Ամենաներողամիտն է, Ամենաներողամիտը:

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يَشْتَرُوْنَ الضَّلٰلَةَ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ تَضِلُّوا السَّبِيْلَۗ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yasytarūnaḍ-ḍalālata wa yurīdūna an taḍillus-sabīl(a).

Մի՞թե չես նկատել նրանց, ում տրվել էր Գրքի (Թորայի) մի մասը: Նրանք սխալ են գնում և ցանկանում են, որ դու շեղվես (ճիշտ) ճանապարհից:

وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاَعْدَاۤىِٕكُمْ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَلِيًّا ۙوَّكَفٰى بِاللّٰهِ نَصِيْرًا

wallāhu a‘lamu bi'a‘dā'ikum, wa kafā billāhi waliyyaw wa kafā billāhi naṣīrā(n).

Եվ Աստված ավելի լավ գիտի ձեր թշնամիների մասին: Աստված բավարար է ձեզ պաշտպանելու համար, և Աստված բավարար է ձեզ օգնական լինելու համար (ձեզ համար):

مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

(Այսինքն՝) հրեաների մեջ, ովքեր փոխում են խոսքերը իրենց տեղերից։ Եվ նրանք ասացին. «Մենք լսեցինք, բայց չենք հնազանդվի»։ Եվ (նրանք նաև ասացին). «Լսիր», մինչդեռ (դու, Մուհամմադ, իրականում) ոչինչ չլսեցիր։ Եվ (նրանք ասում են). «Ռաաինան»՝ ոլորելով իր լեզուն և քննադատելով կրոնը։ Եթե նրանք ասեին. «Մենք լսում ենք, հնազանդվում ենք, լսում ենք և ուշադրություն ենք դարձնում մեզ», դա ավելի լավ կլիներ նրանց համար և ավելի ճիշտ, բայց Աստված անիծեց նրանց՝ իրենց անհավատության պատճառով։ Նրանք չեն հավատում, բացի շատ քչերից։

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا

yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).

Ո՛վ մարդիկ, որոնց տրվել է Գիրքը, հավատացե՛ք Մեր ուղարկածին (Ղուրանին), որը հաստատում է ձեզ մոտ գտնվող Գրքի ճշմարտացիությունը, նախքան Մենք (ձեր) դեմքերը փոխելը, ապա նրանց հետ շրջելը կամ անիծելը, ինչպես անիծում ենք նրանց (ովքեր անբարոյականություն են գործում) շաբաթ օրը: Եվ Աստծո որոշումը անպայման կկատարվի:

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۚ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدِ افْتَرٰٓى اِثْمًا عَظِيْمًا

innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi fa qadiftarā iṡman ‘aẓīmā(n).

Իրոք, Ալլահը չի ների Իրեն զուգընկեր (շըրք) դասելու մեղքը և դրանից (շըրք) բացի մնացած մեղքերը ներում է նրան, ում կամենա: Ալլահին զուգընկեր դասողը իրոք մեծ մեղք է գործել:

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يُزَكُّوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ بَلِ اللّٰهُ يُزَكِّيْ مَنْ يَّشَاۤءُ وَلَا يُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna yuzakkūna anfusahum, balillāhu yuzakkī may yasyā'u wa lā yuẓlamūna fatīlā(n).

Մի՞թե չես տեսել նրանց, ովքեր իրենց մաքուր են համարում (հրեաներին ու քրիստոնյաներին): Սակայն Աստված մաքրագործում է ում կամենում է, և նրանց վրա ոչ մի անարդարություն չի կատարվում:

اُنْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ وَكَفٰى بِهٖٓ اِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

unẓur kaifa yaftarūna ‘alallāhil-każib(a), wa kafā bihī iṡmam mubīnā(n).

Տեսեք, թե ինչպես են նրանք Աստծո դեմ ստեր հորինում։ Եվ բավական է, որ այդ արարքը դառնա իրական մեղք (նրանց համար)։

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُؤْمِنُوْنَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوْتِ وَيَقُوْلُوْنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا هٰٓؤُلَاۤءِ اَهْدٰى مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا سَبِيْلًا

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yu'minūna bil-jibti waṭ-ṭāgūti wa yaqūlūna lil-lażīna kafarū hā'ulā'i ahdā minal-lażīna āmanū sabīlā(n).

Մի՞թե դու չես նկատել նրանց, ում տրվել էր Գրքի (Թորայի) մի մասը: Նրանք հավատում են Ջիբթին և Թագութին և ասում անհավատներին (Մեքքայի բազմաստվածներին), որ նրանք ավելի ճիշտ են իրենց ճանապարհին, քան հավատացյալները:

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يَّلْعَنِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ نَصِيْرًا

ulā'ikal-lażīna la‘anahumullāh(u), wa may yal‘anillāhu falan tajida lahū naṣīrā(n).

Սրանք այն մարդիկ են, որոնց Աստված անիծեց։ Եվ ում որ Աստված անիծի, դու օգնական չես գտնի նրա համար։

اَمْ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّنَ الْمُلْكِ فَاِذًا لَّا يُؤْتُوْنَ النَّاسَ نَقِيْرًاۙ

am lahum naṣībum minal-mulki fa iżal lā yu'tūnan-nāsa naqīrā(n).

Կամ մի՞թե նրանք ունեն թագավորության (իշխանության) մի բաժին, չնայած նրանք մարդկանց ամենափոքր (բարիքը) չեն տալու,

اَمْ يَحْسُدُوْنَ النَّاسَ عَلٰى مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۚ فَقَدْ اٰتَيْنَآ اٰلَ اِبْرٰهِيْمَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاٰتَيْنٰهُمْ مُّلْكًا عَظِيْمًا

am yaḥsudūnan-nāsa ‘alā mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), faqad ātainā āla ibrāhīmal-kitāba wal-ḥikmata wa ātaināhum mulkan ‘aẓīmā(n).

Կամ նախանձո՞ւմ են մարդուն (Մուհամմադին) այն պարգևի համար, որը Ալլահը տվել է նրան: Իրոք, Մենք Աբրահամի ընտանիքին տվել ենք Գիրքն ու Իմաստությունը և նրանց տվել ենք մեծ թագավորություն (իշխանություն):

فَمِنْهُمْ مَّنْ اٰمَنَ بِهٖ وَمِنْهُمْ مَّنْ صَدَّ عَنْهُ ۗ وَكَفٰى بِجَهَنَّمَ سَعِيْرًا

fa minhum man āmana bihī wa minhum man ṣadda ‘anh(u), wa kafā bijahannama sa‘īrā(n).

Այսպիսով, նրանց մեջ (ովքեր նախանձում են) կան նրանք, ովքեր հավատում են նրան, և կան նաև նրանք, ովքեր խանգարում են (մարդկանց հավատալ) նրան: Բավական է (նրանց համար) դժոխքը, որի բոցերը այրվում են:

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا سَوْفَ نُصْلِيْهِمْ نَارًاۗ كُلَّمَا نَضِجَتْ جُلُوْدُهُمْ بَدَّلْنٰهُمْ جُلُوْدًا غَيْرَهَا لِيَذُوْقُوا الْعَذَابَۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

innal-lażīna kafarū bi'āyātinā sanuṣlīhim nārā(n), kullamā naḍijat julūduhum baddalnāhum julūdan gairahā liyażūqul-‘ażāb(a), innallāha kāna ‘azīzan ḥakīmā(n).

Իսկապես, նրանք, ովքեր չեն հավատում Մեր այաներին, Մենք նրանց կդժոխք կդնենք: Ամեն անգամ, երբ նրանց մաշկը այրվում է, Մենք այն փոխարինում ենք մեկ այլ մաշկով, որպեսզի նրանք համտեսեն պատիժը: Իսկապես, Աստված հզոր է, իմաստուն:

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ لَهُمْ فِيْهَآ اَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ ۙ وَّنُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيْلًا

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sanudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), lahum fīhā azwājum muṭahharah(tun), wa nudkhiluhum ẓillan ẓalīlā(n).

Նրանց, ովքեր հավատացին և բարի գործեր արեցին, Մենք նրանց կմտցնենք այգիներ, որոնց տակ գետեր են հոսում, որտեղ նրանք հավիտյան կմնան: Այնտեղ նրանք ունեին մաքուր զուգընկերներ և Մենք նրանց դրեցինք ստվերոտ ու հարմարավետ վայրում:

۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا

innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).

Իրոք, Ալլահը հրամայում է ձեզ փոխանցել ուղերձը նրանց, ովքեր իրավունք ունեն այն ստանալու, և երբ դուք օրենք եք հաստատում մարդկանց միջև, պետք է այն արդարացիորեն հաստատեք: Իրոք, Ալլահն է ձեզ լավագույնս սովորեցնողը: Իրոք, Ալլահը Ամենատեսն է, Ամենալսողը:

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاُولِى الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فِيْ شَيْءٍ فَرُدُّوْهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُوْلِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa ulil-amri minkum, fa in tanāza‘tum fī syai'in fa rudd­hu ilallāhi war-rasūli in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).

Օ՜, դուք, ովքեր հավատում եք, հնազանդվեք Ալլահին և հնազանդվեք Մարգարեին (Մուհամմադին) և ձեր մեջ գտնվող Ուլիլ Ամրիին (իշխանությանը): Ապա, եթե որևէ բանի վերաբերյալ տարբեր կարծիքներ ունեք, ապա վերադարձրեք այն Ալլահին (Ղուրանին) և Մարգարեին (Սուննային), եթե հավատում եք Ալլահին և Վերջին Օրվան: Դա ավելի կարևոր է (ձեզ համար) և հետևանքներն ավելի լավն են:

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يَزْعُمُوْنَ اَنَّهُمْ اٰمَنُوْا بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَحَاكَمُوْٓا اِلَى الطَّاغُوْتِ وَقَدْ اُمِرُوْٓا اَنْ يَّكْفُرُوْا بِهٖ ۗوَيُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّضِلَّهُمْ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

alam tara ilal-lażīna yaz‘umūna annahum āmanū bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika yurīdūna ay yataḥākamū ilaṭ-ṭāgūti wa qad umirū ay yakfurū bih(ī), wa yurīdusy-syaiṭānu ay yuḍillahum ḍalālam ba‘īdā(n).

Մի՞թե դու (Մուհամմադ) ուշադրություն չես դարձրել նրանց, ովքեր պնդում են, թե հավատացել են քեզ և քեզանից առաջ ուղարկվածին։ Սակայն նրանք դեռևս ցանկանում են օրինական պայմաններ թագութի համար, չնայած նրանց հրամայվել է ժխտել թագութը։ Եվ Սատանան ցանկանում է նրանց մոլորեցնել որքան հնարավոր է շատ։

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ رَاَيْتَ الْمُنٰفِقِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْكَ صُدُوْدًاۚ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli ra'aital-munāfiqīna yaṣuddūna ‘anka ṣudūdā(n).

Եվ երբ նրանց ասվի. «Եկեք (ենթարկվեք) այն բանին, ինչ Ալլահն է ուղարկել և (ենթարկվեք) Մարգարեին», (անկասկած) դու (Մուհամմադ) կտեսնես, թե ինչպես են կեղծավորները քեզ խոչընդոտում։

فَكَيْفَ اِذَآ اَصَابَتْهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ ثُمَّ جَاۤءُوْكَ يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ ۖاِنْ اَرَدْنَآ اِلَّآ اِحْسَانًا وَّتَوْفِيْقًا

fa kaifa iżā aṣābathum muṣībatum bimā qaddamat aidīhim ṡumma jā'ūka yaḥlifūna billāh(i), in aradnā illā iḥsānaw wa taufīqā(n).

Ուրեմն ի՞նչ կպատահի, եթե (ապագայում) նրանց (երեսպաշտներին) աղետ պատահի իրենց սեփական ձեռքերի գործողությունների պատճառով, ապա նրանք գան քեզ մոտ (Մուհամմադ)՝ երդվելով. «Աստված իմ, մենք երբեք ոչինչ չենք ցանկանում, բացի բարությունից և խաղաղությունից»:

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَعْلَمُ اللّٰهُ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَّهُمْ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَوْلًا ۢ بَلِيْغًا

ulā'ikal-lażīna ya‘lamullāhu mā fī qulūbihim fa a‘riḍ ‘anhum wa ‘iẓhum wa qul lahum fī anfusihim qaulam balīgā(n).

Նրանք մարդիկ են, որոնց սրտերում Աստված գիտի։ Ուստի շրջվիր նրանց մեջքդ, խորհուրդ տուր նրանց և ասա նրանց այնպիսի խոսքեր, որոնք կհիշվեն նրանց հոգիներում։

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا لِيُطَاعَ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ جَاۤءُوْكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُوْلُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wa mā arsalnā mir rasūlin illā liyuṭā‘a bi'iżnillāh(i), wa lau annahum iẓ ẓalamū anfusahum jā'ūka fastagfarullāha wastagfara lahumur-rasūlu lawajadullāha tawwābar raḥīmā(n).

Եվ Մենք առաքյալ չուղարկեցինք առանց Աստծո թույլտվության, որ իրեն հնազանդվեն։ Եվ իրոք, եթե նրանք, իրենց անարդարություն գործելուց հետո, գան քեզ մոտ (Մուհամմադ) և Աստծուց ներողություն խնդրեն, և առաքյալն էլ ներողություն խնդրի նրանց համար, նրանք անպայման կգտնեն, որ Աստված ամենաընդունողն է զղջման համար, ամենաողորմածը։

فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُوْنَ حَتّٰى يُحَكِّمُوْكَ فِيْمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوْا تَسْلِيْمًا

falā wa rabbika lā yu'minūna ḥattā yuḥakkimūka fīmā syajara bainahum ṡumma lā yajidū fī anfusihim ḥarajam mimmā qaḍaita wa yusallimū taslīmā(n).

Այսպիսով, քո Տիրոջով երդվում եմ, նրանք չեն հավատա, մինչև քեզ (Մուհամմադ) չդարձնեն դատավոր այն գործում, որի շուրջ վիճում են, (որպեսզի) այդ դեպքում նրանց սրտերում առարկություն չլինի քո տված որոշման դեմ, և նրանք լիովին ընդունեն այն։

وَلَوْ اَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ اَنِ اقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ اَوِ اخْرُجُوْا مِنْ دِيَارِكُمْ مَّا فَعَلُوْهُ اِلَّا قَلِيْلٌ مِّنْهُمْ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ فَعَلُوْا مَا يُوْعَظُوْنَ بِهٖ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَشَدَّ تَثْبِيْتًاۙ

wa lau annā katabnā ‘alaihim aniqtulū anfusakum awikhrujū min diyārikum mā fa‘alūhu illā qalīlum minhum, wa lau annahum fa‘alū mā yū‘aẓūna bihī lakāna khairal lahum wa asyadda taṡbītā(n).

Եվ նույնիսկ եթե մենք նրանց հրամայեինք. «Սպանեք ինքներդ ձեզ կամ լքեք ձեր տները», նրանք դա չէին անի, բացի նրանցից մի քանիսից։ Եվ եթե նրանք կատարեին իրենց հրամանը, դա ավելի լավ կլիներ նրանց համար և կամրապնդեր նրանց հավատը։

وَّاِذًا لَّاٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ لَّدُنَّآ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

wa iżal la'ātaināhum mil ladunnā ajran ‘aẓīmā(n).

և այսպես, Մենք նրանց անկասկած մեծ պարգև կտանք Մեզանից,

وَّلَهَدَيْنٰهُمْ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًا

wa lahadaināhum ṣirāṭam mustaqīmā(n).

և Մենք անպայման նրանց ցույց կտանք ուղիղ ճանապարհը։

وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ وَالصِّدِّيْقِيْنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَالصّٰلِحِيْنَ ۚ وَحَسُنَ اُولٰۤىِٕكَ رَفِيْقًا

wa may yuṭi‘illāha war-rasūla fa ulā'ika ma‘al-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna waṣ-ṣiddīqīna wasy-syuhadā'i waṣ-ṣāliḥīn(a), wa ḥasuna ulā'ika rafīqā(n).

Եվ ով որ հնազանդվի Ալլահին և Մարգարեին (Մուհամմադին), ապա նա կլինի նրանց հետ, ում Ալլահը շնորհ է տվել՝ (այսինքն՝) մարգարեների, ճշմարտասերների, նահատակների և բարեպաշտների հետ: Նրանք լավագույն ընկերներն են:

ذٰلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ عَلِيْمًا ࣖ

Żālikal-faḍlu minallāh(i), wa kafā billāhi ‘alīmā(n).

Սա Ալլահի պարգև է, և բավարար է Ալլահը, Ով Ամենագետ է:

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا خُذُوْا حِذْرَكُمْ فَانْفِرُوْا ثُبَاتٍ اَوِ انْفِرُوْا جَمِيْعًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū khużū ḥiżrakum fanfirū ṡubātin awinfirū jamī‘ā(n).

Ո՛վ դուք, ովքեր հավատում եք, պատրաստ եղեք և առաջ շարժվեք (դեպի մարտադաշտ) խմբերով կամ միասին (միաժամանակ):

وَاِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَّيُبَطِّئَنَّۚ فَاِنْ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَالَ قَدْ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيَّ اِذْ لَمْ اَكُنْ مَّعَهُمْ شَهِيْدًا

wa inna minkum lamal layubaṭṭi'ann(a), fa in aṣābatkum muṣībatun qāla qad an‘amallāhu ‘alayya iż lam akum ma‘ahum syahīdā(n).

Եվ իրոք, ձեր մեջ կա մեկը, ով շատ դժկամ է (մարտադաշտ գնալու համար): Ապա, եթե ձեզ վրա աղետ է հասնում, նա ասում է. «Իրոք, Աստված ինձ բարեհաճություն է տվել՝ չկռվելով նրանց հետ»:

وَلَىِٕنْ اَصَابَكُمْ فَضْلٌ مِّنَ اللّٰهِ لَيَقُوْلَنَّ كَاَنْ لَّمْ تَكُنْۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهٗ مَوَدَّةٌ يّٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ مَعَهُمْ فَاَفُوْزَ فَوْزًا عَظِيْمًا

wa la'in aṣābakum faḍlum minallāhi layaqūlanna ka'allam takum bainakum wa bainahū mawaddattuy yā laitanī kuntu ma‘ahum fa afūza fauzan ‘aẓīmā(n).

Եվ իրոք, եթե դուք Ալլահից շնորհ (հաղթանակ) ստանաք, անկասկած Նա կասի, կարծես ձեր և Նրա միջև երբեք սիրո հարաբերություն չի եղել. «Օ՜, եթե ես նրանց հետ լինեի, ես նույնպես մեծ հաղթանակ կհասնեի»։

۞ فَلْيُقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يَشْرُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا بِالْاٰخِرَةِ ۗ وَمَنْ يُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيُقْتَلْ اَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا

falyuqātil fī sabīlillāhil-lażīna yasytarūnal-ḥayātad-dun-yā bil-ākhirah(ti), wa may yuqātil fī sabīlillāhi fa yuqtal au yaglib fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

Ուրեմն, թող նրանք, ովքեր իրենց աշխարհիկ կյանքը վաճառում են հանդերձյալ կյանքի համար, պայքարեն Աստծո ճանապարհին: Եվ ով որ պայքարի Աստծո ճանապարհին և ընկնի կամ հաղթի, Մենք նրան մեծ պարգև կտանք:

وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا مِنْ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ اَهْلُهَاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ نَصِيْرًا

wa mā lakum lā tuqātilūna fī sabīlillāhi wal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildānil-lażīna yaqūlūna rabbanā akhrijnā min hāżihil-qaryatiẓ-ẓālimi ahluhā, waj‘al lanā mil ladunka waliyyā(n), waj‘al lanā mil ladunka naṣīrā(n).

Եվ ինչո՞ւ չեք ուզում կռվել Ալլահի ճանապարհին և (պաշտպանել) թույլերին՝ լինեն տղամարդիկ, կանայք թե երեխաներ, ովքեր աղոթում են. «Մեր Տեր, հանիր մեզ այս երկրից (Մեքքայից), որի բնակիչները անարդար են: Տուր մեզ պաշտպան Քո կողմից և տուր մեզ օգնական Քո կողմից»:

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ الطَّاغُوْتِ فَقَاتِلُوْٓا اَوْلِيَاۤءَ الشَّيْطٰنِ ۚ اِنَّ كَيْدَ الشَّيْطٰنِ كَانَ ضَعِيْفًا ۚ ࣖ

al-lażīna āmanū yuqātilūna fī sabīlillāh(i), wal-lażīna kafarū yuqātilūna fī sabīliṭ-ṭāgūti fa qātilū auliyā'asy-syaiṭān(i), inna kaidasy-syaiṭāni kāna ḍa‘īfā(n).

Նրանք, ովքեր հավատում են, կռվում են Աստծո ճանապարհին, իսկ նրանք, ովքեր չեն հավատում, կռվում են թագութի ճանապարհին, ուստի կռվեք սատանայի ընկերների դեմ, (քանի որ) իսկապես սատանայի խորամանկությունները թույլ են։

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).

Մի՞թե ուշադրություն չեք դարձնում այն ​​մարդկանց, որոնց ասում են. «Զսպեք ձեր ձեռքերը (կռվելուց), կատարեք աղոթք և վճարեք զաքաթ»։ Երբ նրանք ստիպված էին կռվել, հանկարծ նրանցից (կեղծավորներից) ոմանք վախեցան մարդկանցից (թշնամիներից), ինչպես վախենում էին Ալլահից, նույնիսկ ավելի վախեցան (քան դա)։ Նրանք ասացին. «Մեր Տեր, ինչո՞ւ մեզ պարտադրեցիր կռվել։ Ինչո՞ւ չես հետաձգել (կռվելու պարտավորությունը) մեզ համար որոշ ժամանակով»։ Ասա. «Այս աշխարհում քիչ հաճույքներ կան, և հանդերձյալ կյանքը ավելի լավ է նրանց համար, ովքեր բարեպաշտ են (կռվելու համար պարգևներ են ստանում), և դուք ոչ մի անարդարության չեք ենթարկվի»։

اَيْنَ مَا تَكُوْنُوْا يُدْرِكْكُّمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنْتُمْ فِيْ بُرُوْجٍ مُّشَيَّدَةٍ ۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِكَ ۗ قُلْ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ فَمَالِ هٰٓؤُلَاۤءِ الْقَوْمِ لَا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ حَدِيْثًا

aina mā takūnū yudrikkumul-mautu wa lau kuntum fī burūjim musyayyadah(tin), wa in tuṣibhum ḥasanatuy yaqūlū hāżihī min ‘indillāh(i), wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaqūlū hāżihī min ‘indik(a), qul kullum min ‘indillāh(i), famā lihā'ulā'il-qaumi lā yakādūna yafqahūna ḥadīṡā(n).

Ուր էլ որ լինեք, մահը կհասնի ձեզ, նույնիսկ եթե լինեք ամուր ու բարձր ամրոցներում։ Եթե նրանց բարիք է հասնում, ասում են. «Սա Ալլահից է», իսկ եթե նրանց չարիք է հասնում, ասում են. «Սա քեզանից է (Մուհամմադ)։ Ասա. «Ամեն ինչ (գալիս է) Ալլահից»։ Ուրեմն ինչո՞ւ են այս մարդիկ (կեղծավորները) հազիվ թե (ինչ-որ բան) հասկանում։

مَآ اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ۖ وَمَآ اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَّفْسِكَ ۗ وَاَرْسَلْنٰكَ لِلنَّاسِ رَسُوْلًا ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا

mā aṣābaka min ḥasanatin fa minallāh(i), wa mā aṣābaka min sayyi'atin fa min nafsik(a), wa arsalnāka lin-nāsi rasūlā(n), wa kafā billāhi syahīdā(n).

Ինչ բարիք էլ որ ձեռք բերես, Աստծուց է, իսկ ինչ չարիք էլ որ քեզ պատահի, քո մեղքից է։ Մենք քեզ (Մուհամմադ) ուղարկեցինք որպես մարգարե (բոլոր) մարդկանց համար։ Եվ Աստված բավարար է որպես վկա։

مَنْ يُّطِعِ الرَّسُوْلَ فَقَدْ اَطَاعَ اللّٰهَ ۚ وَمَنْ تَوَلّٰى فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗ

may yuṭi‘ir-rasūla faqad aṭā‘allāh(a), wa man tawallā famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n).

Ով որ հնազանդվի Մարգարեին (Մուհամմադ)՝ նա հնազանդվել է Ալլահին։ Եվ ով որ հեռանա (այդ հնազանդությունից), ապա (իմացիր), որ մենք քեզ (Մուհամմադ) չենք ուղարկել նրանց պահապան լինելու։

وَيَقُوْلُوْنَ طَاعَةٌ ۖ فَاِذَا بَرَزُوْا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ الَّذِيْ تَقُوْلُ ۗ وَاللّٰهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُوْنَ ۚ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa yaqūlūna ṭā‘ah(tun), fa iżā barazū min ‘indika bayyata ṭā'ifatum minhum gairal-lażī taqūl(u), wallāhu yaktubu mā yubayyitūn(a), fa a‘riḍ ‘anhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

Եվ նրանք (կեղծավորները) ասում են. «(Մեր պարտականությունն է միայն) հնազանդվելը»: Սակայն, երբ նրանք հեռացան քո (Մուհամմադի) կողմից, նրանցից ոմանք գիշերը ծրագրեցին ռազմավարություններ (որոշումներ կայացրին)՝ բացի նախկինում ասածներից: Աստված գրանցում է այն ռազմավարությունները, որոնք նրանք մշակեցին այդ գիշեր, այնպես որ, հեռացեք նրանցից և վստահեք Աստծուն: Աստված բավարար է որպես պաշտպան:

اَفَلَا يَتَدَبَّرُوْنَ الْقُرْاٰنَ ۗ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللّٰهِ لَوَجَدُوْا فِيْهِ اخْتِلَافًا كَثِيْرًا

afalā yatadabbarūnal-qur'ān(a), wa lau kāna min ‘indi gairillāhi lawajadū fīhikhtilāfan kaṡīrā(n).

Ուրեմն, մի՞թե նրանք չեն գնահատում (ուսումնասիրում) Ղուրանը: Եթե (Ղուրանը) Ալլահից չլիներ, նրանք անպայման շատ հակասական բաներ կգտնեին դրանում:

وَاِذَا جَاۤءَهُمْ اَمْرٌ مِّنَ الْاَمْنِ اَوِ الْخَوْفِ اَذَاعُوْا بِهٖ ۗ وَلَوْ رَدُّوْهُ اِلَى الرَّسُوْلِ وَاِلٰٓى اُولِى الْاَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِيْنَ يَسْتَنْۢبِطُوْنَهٗ مِنْهُمْ ۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطٰنَ اِلَّا قَلِيْلًا

wa iżā jā'ahum amrum minal-amni awil-khaufi ażā‘ū bih(ī), wa lau ruddūhu ilar-rasūli wa ilā ulil-amri minhum la‘alimahul-lażīna yastambiṭūnahū minhum, wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lattaba‘tumusy-syaiṭāna illā qalīlā(n).

Եվ եթե նրանց հասնեն անվտանգության կամ վախի մասին լուրեր, նրանք (անմիջապես) տարածում են դրանք: (Իրականում) եթե նրանք դա հանձնեին նրանց մեջ գտնվող Ռասուլին և Ուլիլ Ամրիին, անկասկած ճշմարտությունն իմանալ ցանկացող մարդիկ (կկարողանային) (պաշտոնապես) իմանալ նրանցից (Ռասուլից և Ուլիլ Ամրիից): Եթե Ալլահի ողորմածությունն ու ողորմածությունը չլիներ ձեր նկատմամբ, դուք կհետևեիք Սատանային, բացառությամբ (ձեր մեջ) գտնվող մի փոքր թվի:

فَقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ لَا تُكَلَّفُ اِلَّا نَفْسَكَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّكُفَّ بَأْسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ۗوَاللّٰهُ اَشَدُّ بَأْسًا وَّاَشَدُّ تَنْكِيْلًا

faqātil fī sabīlillāh(i), lā tukallafu illā nafsaka wa ḥarriḍil-mu'minīn(a), ‘asallāhu ay yakuffa ba'sal lażīna kafarū, wallāhu asyaddu ba'saw wa asyaddu tankīlā(n).

Ուրեմն կռվիր դու (Մուհամմադ) Ալլահի ճանապարհին, դու բեռ չես, այլ՝ ինքդ քեզ վրա: Հրճվիր հավատացյալների հոգին (կռվելու համար): Հուսով եմ՝ Ալլահը կմերժի (կոտրի) անհավատների հարձակումները: Ալլահի (Նրա) զորությունը շատ մեծ է, և (Նրա) պատիժը՝ շատ խիստ:

مَنْ يَّشْفَعْ شَفَاعَةً حَسَنَةً يَّكُنْ لَّهٗ نَصِيْبٌ مِّنْهَا ۚ وَمَنْ يَّشْفَعْ شَفَاعَةً سَيِّئَةً يَّكُنْ لَّهٗ كِفْلٌ مِّنْهَا ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقِيْتًا

may yasyfa‘ syafā‘atan ḥasanatay yakul lahū naṣībum minhā, wa may yasyfa‘ syafā‘atan sayyi'atay yakul lahū kiflum minhā, wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqītā(n).

Նա, ով ուրիշներին օգնում է բարի օգնությամբ, անպայման կստանա դրա վարձատրությունից մի մասը, իսկ նա, ով ուրիշներին օգնում է չար օգնությամբ, անպայման կկրի իր մեղքի մի մասը։ Աստված ամեն ինչի վրա զորություն ունի։

وَاِذَا حُيِّيْتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوْا بِاَحْسَنَ مِنْهَآ اَوْ رُدُّوْهَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَسِيْبًا

wa iżā ḥuyyītum bitaḥiyyatin fa ḥayyū bi'aḥsana minhā au ruddūhā, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in ḥasībā(n).

Եվ եթե ձեզ պատիվ են տալիս (ողջույնի) հարգանքով, ապա փոխադարձեք այդ հարգանքը ավելի լավով, կամ փոխադարձեք (համապատասխան հարգանքը): Իսկապես, Աստված ամեն ինչ հաշվի է առնում:

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ لَيَجْمَعَنَّكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيْهِ ۗ وَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ حَدِيْثًا ࣖ

allāhu lā ilāha illā huw(a), layajma‘annakum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīh(i), wa man aṣdaqu minallāhi ḥadīṡā(n).

Աստված, չկա ուրիշ աստված, բացի Նրանից: Նա անպայման կհավաքի ձեզ Դատաստանի օրը, որի մասին կասկած չկա: Ո՞վ է ավելի ճշմարիտ իր խոսքերում, քան Աստված:

۞ فَمَا لَكُمْ فِى الْمُنٰفِقِيْنَ فِئَتَيْنِ وَاللّٰهُ اَرْكَسَهُمْ بِمَا كَسَبُوْا ۗ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَهْدُوْا مَنْ اَضَلَّ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ سَبِيْلًا

famā lakum fil-munāfiqīna fi'ataini wallāhu arkasahum bimā kasabū, aturīdūna an tahdū man aḍallallāh(u), wa may yuḍlilillāhu falan tajida lahū sabīlā(n).

Ուրեմն ինչո՞ւ եք (բաժանվում) երկու խմբի՝ կեղծավորների դեմ (բախվելով), մինչդեռ Աստված նրանց (անհավատության) է վերադարձրել՝ իրենց իսկ ջանքերի պատճառով։ Մի՞թե դուք մտադիր եք առաջնորդել այն մարդկանց, որոնց Աստված թույլ է տվել մոլորվել։ Ում Աստված թույլ է տալիս մոլորվել, դուք ճանապարհ չեք գտնի (նրան ուղղորդելու համար)։

وَدُّوْا لَوْ تَكْفُرُوْنَ كَمَا كَفَرُوْا فَتَكُوْنُوْنَ سَوَاۤءً فَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ حَتّٰى يُهَاجِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًاۙ

waddū lau takfurūna kamā kafarū fa takūnūna sawā'an falā tattakhiżū minhum auliyā'a ḥattā yuhājirū fī sabīlillāh(i), fa in tawallau fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu wajattumūhum, wa lā tattakhiżū minhum waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

Նրանք ուզում են, որ դուք անհավատ դառնաք, ինչպես իրենք են անհավատ դարձել, որպեսզի դուք էլ նույնը դառնաք (նրանց հետ): Նրանցից ոչ մեկին ձեր ընկերը մի դարձրեք, մինչև նրանք չդառնան Ալլահի ճանապարհին: Եթե նրանք շեղվեն, ապա գերի վերցրեք նրանց և սպանեք, որտեղ էլ որ գտնեք նրանց, և նրանցից ոչ մեկին մի դարձրեք հավատարիմ ընկեր կամ օգնական:

اِلَّا الَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ اِلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ اَوْ جَاۤءُوْكُمْ حَصِرَتْ صُدُوْرُهُمْ اَنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ اَوْ يُقَاتِلُوْا قَوْمَهُمْ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوْكُمْ ۚ فَاِنِ اعْتَزَلُوْكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوْكُمْ وَاَلْقَوْا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ ۙ فَمَا جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيْلًا

illal lażīna yaṣilūna ilā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun au jā'ūkum ḥaṣirat ṣudūruhum ay yuqātilūkum au yuqātilū qaumahum, wa lau syā'allāhu lasallaṭahum ‘alaikum fa laqātalūkum, fa ini‘tazalūkum falam yuqātilūkum wa alqau ilaikumus-salam(a), famā ja‘alallāhu lakum ‘alaihim sabīlā(n).

Բացառությամբ նրանց, ովքեր պաշտպանություն են խնդրում ձեր և այդ ժողովրդի միջև, որտեղ համաձայնություն է կնքվել (խաղաղություն), կամ նրանց, ովքեր գալիս են ձեզ մոտ և նրանց սրտերը դժկամությամբ են կռվում ձեզ կամ իրենց ժողովրդի դեմ: Եթե Աստված ցանկանար, Նա նրանց ուժ կտար ձեզ դեմ դուրս գալու, ուստի նրանք կկռվեին ձեզ հետ: Բայց եթե նրանք թողնեն ձեզ մենակ և չկռվեն ձեզ հետ, այլ առաջարկեն ձեզ խաղաղություն (հանձնվել), ապա Աստված ձեզ համար ճանապարհ չի տվել (գերեվարելու և սպանելու) նրանց:

سَتَجِدُوْنَ اٰخَرِيْنَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّأْمَنُوْكُمْ وَيَأْمَنُوْا قَوْمَهُمْ ۗ كُلَّ مَا رُدُّوْٓا اِلَى الْفِتْنَةِ اُرْكِسُوْا فِيْهَا ۚ فَاِنْ لَّمْ يَعْتَزِلُوْكُمْ وَيُلْقُوْٓا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ ۗ وَاُولٰۤىِٕكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا ࣖ

satajidūna akharīna yurīdūna ay ya'manūkum wa ya'manū qaumahum, kullamā ruddū ilal-fitnati urkisū fīhā, fa illam ya‘tazilūkum wa yulqū ilaikumus-salama wa yakuffū aidiyahum fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum, wa ulā'ikum ja‘alnā lakum ‘alaihim sulṭānam mubīnā(n).

Շուտով դուք կգտնեք ուրիշների, ովքեր ցանկանում են ապրել անվտանգ ձեզ հետ և իրենց ժողովրդի հետ։ Երբ նրանց կանչում են գայթակղության (շըրքի), նրանք ընկնում են դրա մեջ։ Այսպիսով, եթե նրանք չթողնեն ձեզ հանգիստ և չառաջարկեն ձեզ խաղաղություն, և չխուսափեն ձեզ հետ կռվելուց, ապա գերի վերցրեք նրանց և սպանեք, որտեղ էլ որ գտնեք նրանց։ Նրանք են, որոնց մասին Մենք ձեզ հստակ պատճառ ենք տվել (կռվելու, գերեվարելու և սպանելու համար)։

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ اَنْ يَّقْتُلَ مُؤْمِنًا اِلَّا خَطَـًٔا ۚ وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَـًٔا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَّدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّصَّدَّقُوْا ۗ فَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۗوَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖ وَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِۖ تَوْبَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wa mā kāna limu'minin ay yaqtula mu'minan illā khaṭa'ā(n), wa man qatala mu'minan khaṭa'an fa taḥrīru raqabatim mu'minatiw wa diyatum musallamatun ilā ahlihī illā ay yaṣṣaddaqū, fa in kāna min qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun fa diyatum musallamatun ilā ahlihī wa taḥrīru raqabatim mu'minah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini taubatam minallāh(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

Եվ հավատացյալի համար պատշաճ չէ սպանել հավատացյալի (ուրիշին), բացառությամբ այն դեպքերի, երբ նա մեղավոր է (պատահաբար): Ով որ սպանի հավատացյալի, քանի որ նա մեղավոր է, (թող) ազատի հավատացյալ ստրուկին և (վճարի) նրա (սպանվածի) ընտանիքին տրված փրկագինը, եթե նրանք (սպանվածի ընտանիքը) չհրաժարվեն վճարումից: Եթե նա (սպանվածը) ձեզ թշնամի մարդկանցից է, չնայած նա հավատացյալ է, ապա (թող մարդասպանը) ազատի իր հավատացյալ ծառաներին: Եվ եթե նա (սպանվածը) անհավատների ժողովրդից է, որի հետ նրանց և ձեր միջև կա (խաղաղության) պայմանագիր, ապա (թող մարդասպանը) վճարի իր (սպանվածի) ընտանիքին տրված փրկագինը և ազատի իր հավատացյալ ծառաներին: Ով որ չի գտնում (իր ստրուկին), թող նա (մարդասպանը) երկու ամիս անընդմեջ պահք պահի՝ որպես ապաշխարություն Աստծո առջև: Եվ Աստված Ամենագիտակն է, Ամենաիմաստունը:

وَمَنْ يَّقْتُلْ مُؤْمِنًا مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاۤؤُهٗ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيْهَا وَغَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهٗ وَاَعَدَّ لَهٗ عَذَابًا عَظِيْمًا

wa may yaqtul mu'minam muta‘ammidan fa jazā'uhū jahannamu khālidan fīhā wa gaḍiballāhu ‘alaihi wa la‘anahū wa a‘adda lahū ‘ażāban ‘aẓīmā(n).

Եվ ով որ դիտավորյալ սպանի հավատացյալի, նրա պատիժը կլինի դժոխքը, որտեղ նա կմնա հավերժ։ Ալլահը զայրացավ նրա վրա, անիծեց նրան և մեծ պատիժ պատրաստեց նրա համար։

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا ضَرَبْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَتَبَيَّنُوْا وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ اَلْقٰىٓ اِلَيْكُمُ السَّلٰمَ لَسْتَ مُؤْمِنًاۚ تَبْتَغُوْنَ عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۖفَعِنْدَ اللّٰهِ مَغَانِمُ كَثِيْرَةٌ ۗ كَذٰلِكَ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā ḍarabtum fī sabīlillāhi fa tabayyanū wa lā taqūlū liman alqā ilaikumus-salāma lasta mu'minā(n), tabtagūna ‘araḍal-ḥayātid-dun-yā, fa ‘indallāhi magānimu kaṡīrah(tun), każālika kuntum min qablu fa mannallāhu ‘alaikum fa tabayyanū, innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

Օ՜, դուք, ովքեր հավատում եք։ Երբ դուք գնում եք (կռվում) Ալլահի ճանապարհով, ապա զգույշ եղեք (փնտրեք տեղեկություններ) և մի՛ ասեք նրան, ով ձեզ ողջունում է. «Դուք հավատացյալ չեք» (այնուհետև դուք սպանում եք նրան), աշխարհիկ կյանքի հարստությունը փնտրելու մտադրությամբ, չնայած որ Ալլահի մոտ շատ գանձեր կան։ Այսպիսին էիք դուք նախկինում, ապա Ալլահը ձեզ Իր օրհնությունները տվեց, այնպես որ զգույշ եղեք։ Իսկապես, Ալլահը շատ ուշադիր է ձեր գործողությունների նկատմամբ։

لَا يَسْتَوِى الْقٰعِدُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ غَيْرُ اُولِى الضَّرَرِ وَالْمُجٰهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ فَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ دَرَجَةً ۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَفَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

lā yastawil-qā‘idūna minal-mu'minīna gairu uliḍ-ḍarari wal-mujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, faḍḍalallāhul-mujāhidīna bi amwālihim wa anfusihim ‘alal-qā‘idīna darajah(tan), wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wa faḍḍalallāhul-mujāhidīna ‘alal-qā‘idīna ajran ‘aẓīmā(n).

Նույնը չէ հավատացյալի միջև, ով նստում է (ով չի մասնակցում մարտին) առանց որևէ պատճառաբանության (խոչընդոտի), և այն մարդու միջև, ով իր հարստությամբ և կյանքով ձգտում է ջիհադի Ալլահի ճանապարհին: Ալլահը բարձրացրել է նրանց դիրքը, ովքեր պայքարում են ջիհադի համար իրենց հարստությամբ և հոգիներով, նրանցից, ովքեր նստում են (չեն մասնակցում մարտին առանց խոչընդոտի): Բոլորին էլ Ալլահը խոստանում է բարիք (պարգև) (դրախտ), և Ալլահը գերադասել է ջիհադի համար պայքարողներին նրանցից, ովքեր նստում են մեծ պարգևով:

دَرَجٰتٍ مِّنْهُ وَمَغْفِرَةً وَّرَحْمَةً ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

darajātim minhu wa magfirataw wa raḥmah(tan), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

(այսինքն՝) Նրանից մի քանի աստիճան բարձր, ինչպես նաև ներում և ողորմություն: Ալլահը ներողամիտ է, ամենաողորմած:

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَالُوْا فِيْمَ كُنْتُمْ ۗ قَالُوْا كُنَّا مُسْتَضْعَفِيْنَ فِى الْاَرْضِۗ قَالُوْٓا اَلَمْ تَكُنْ اَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوْا فِيْهَا ۗ فَاُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًاۙ

innal-lażīna tawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim qālū fīma kuntum, qālū kunnā mustaḍ‘afīna fil-arḍ(i), qālū alam takun arḍullāhi wāsi‘atan fa tuhājirū fīhā, fa ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa sā'at maṣīrā(n).

Իրոք, նրանց, ում կյանքը խլեցին հրեշտակները՝ իրենց դեմ բռնակալության վիճակում, նրանք (հրեշտակները) հարցրին. «Ինչպե՞ս եք»: Նրանք պատասխանեցին. «Մենք երկրի (Մեքքայի) վրա ճնշված ժողովուրդն ենք»: Նրանք (հրեշտակները) հարցրին. «Մի՞թե Ալլահի երկիրը լայն չէ, որպեսզի դուք կարողանաք այնտեղ գաղթել»: Այսպիսով, այդ մարդիկ դժոխքում են, և դա (Ջեհենը) ամենավատ վայրն է վերադառնալու համար,

اِلَّا الْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ حِيْلَةً وَّلَا يَهْتَدُوْنَ سَبِيْلًاۙ

illal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildāni lā yastaṭī‘ūna ḥīlataw wa lā yahtadūna sabīlā(n).

բացի նրանցից, ովքեր ճնշված են, լինեն տղամարդիկ, կանայք և երեխաներ, ովքեր անօգնական են և չգիտեն (գաղթի ճանապարհը),

فَاُولٰۤىِٕكَ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّعْفُوَ عَنْهُمْ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَفُوًّا غَفُوْرًا

fa ulā'ika ‘asallāhu ay ya‘fuwa ‘anhum, wa kānallāhu ‘afuwwan gafūrā(n).

Ապա նրանք, հուսով եմ՝ Աստված կների նրանց: Աստված ներողամիտ է, ամենաներողամիտ:

۞ وَمَنْ يُّهَاجِرْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يَجِدْ فِى الْاَرْضِ مُرٰغَمًا كَثِيْرًا وَّسَعَةً ۗوَمَنْ يَّخْرُجْ مِنْۢ بَيْتِهٖ مُهَاجِرًا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ اَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wa may yuhājir fī sabīlillāhi yajid fil-arḍi murāgaman kaṡīraw wa sa‘ah(tan), wa may yakhruj mim baitihī muhājiran ilallāhi wa rasūlihī ṡumma yudrik-hul-mautu faqad waqa‘a ajruhū ‘alallāh(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

Եվ ով որ գաղթի Ալլահի ճանապարհով, նա անպայման այս երկրի վրա կգտնի գաղթելու լայն տեղ և շատ (հաջողություն): Ով որ լքում է իր տունը՝ Ալլահի և Նրա Մարգարեի համար գաղթելու մտադրությամբ, ապա մահը կհասնի նրան (մինչև իր նպատակակետին հասնելը), ապա նրա պարգևը հաստատված է Ալլահի մոտ: Եվ Ալլահը ներողամիտ է, ամենաողորմած:

وَاِذَا ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَقْصُرُوْا مِنَ الصَّلٰوةِ ۖ اِنْ خِفْتُمْ اَنْ يَّفْتِنَكُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ اِنَّ الْكٰفِرِيْنَ كَانُوْا لَكُمْ عَدُوًّا مُّبِيْنًا

wa iżā ḍarabtum fil-arḍi fa laisa ‘alaikum junāḥun an taqṣurū minaṣ-ṣalāh(ti), in khiftum ay yaftinakumul-lażīna kafarū, innal-kāfirīna kānū lakum ‘aduwwam mubīnā(n).

Եվ երբ դուք ճանապարհորդում եք երկրի վրա, մեղք չէ ձեզ համար կատարել քասար աղոթքները, եթե վախենում եք անհավատների կողմից հարձակման ենթարկվելուց: Իրոք, անհավատները ձեր իրական թշնամիներն են:

وَاِذَا كُنْتَ فِيْهِمْ فَاَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلٰوةَ فَلْتَقُمْ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوْٓا اَسْلِحَتَهُمْ ۗ فَاِذَا سَجَدُوْا فَلْيَكُوْنُوْا مِنْ وَّرَاۤىِٕكُمْۖ وَلْتَأْتِ طَاۤىِٕفَةٌ اُخْرٰى لَمْ يُصَلُّوْا فَلْيُصَلُّوْا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوْا حِذْرَهُمْ وَاَسْلِحَتَهُمْ ۚ وَدَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ تَغْفُلُوْنَ عَنْ اَسْلِحَتِكُمْ وَاَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيْلُوْنَ عَلَيْكُمْ مَّيْلَةً وَّاحِدَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ كَانَ بِكُمْ اَذًى مِّنْ مَّطَرٍ اَوْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَنْ تَضَعُوْٓا اَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوْا حِذْرَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

wa iżā kunta fīhim fa aqamta lahumuṣ-ṣalāta faltaqum ṭā'ifatum minhum ma‘aka walya'khużū asliḥatahum, fa iżā sajadū falyakūnū miw warā'ikum, walta'ti ṭā'ifatun ukhrā lam yuṣallū falyuṣallū ma‘aka walya'khużū ḥiżrahum wa asliḥatahum, waddal-lażīna kafarū lau tagfulūna ‘an asliḥatakum wa amti‘atikum, fa yamīlūna ‘alaikum mailataw wāḥidah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum in kāna bikum ażam mim maṭarin au kuntum marḍā an taḍa‘ū asliḥatakum wa khużū ḥiżrakum, innallāha a‘adda lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

Եվ եթե դու (Մուհամմադ) նրանց (քո ընկերների) մեջ ես և ուզում ես նրանց հետ աղոթել, ապա թող նրանցից մի խումբ կանգնի (աղոթի) քեզ հետ և կրի իրենց զենքերը, ապա երբ նրանք (ովքեր աղոթում են քեզ հետ) խոնարհվեն (ավարտեն մեկ ռաքա), ապա թող նրանք շարժվեն քո ետևից (դեմ առ թշնամուն) և թող գա մեկ այլ խումբ, որը չի աղոթել, ապա նրանք աղոթեն քեզ հետ և թող պատրաստվեն, զգոն լինեն և զենքերը պատյանով պատեն: Անհավատները ցանկանում էին, որ դուք անփույթ լինեք ձեր զենքերի և ձեր ունեցվածքի նկատմամբ, ուստի նրանք միանգամից հարձակվեցին ձեզ վրա: Եվ ձեզ համար թույլատրելի է վայր դնել ձեր զենքերը, եթե դժվարության մեջ եք անձրևի կամ հիվանդության պատճառով, և պատրաստ եղեք: Իսկապես, Աստված պատրաստել է նվաստացուցիչ պատիժ նրանց համար, ովքեր չեն հավատացել:

فَاِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلٰوةَ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِكُمْ ۚ فَاِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ ۚ اِنَّ الصَّلٰوةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ كِتٰبًا مَّوْقُوْتًا

fa iżā qaḍaitumuṣ-ṣalāta fażkurullāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbikum, fa iżaṭma'nantum fa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta kānat ‘alal-mu'minīna kitābam mauqūtā(n).

Ավելին, երբ ավարտեք (ձեր) աղոթքը, հիշեք Ալլահին, երբ կանգնած եք, երբ նստած եք և երբ պառկում եք: Այնուհետև, երբ ձեզ ապահով զգաք, կատարեք աղոթքը (ըստ սովորականի): Իրոք, աղոթքը հավատացյալների համար ժամանակի որոշակի պարտավորություն է:

وَلَا تَهِنُوْا فِى ابْتِغَاۤءِ الْقَوْمِ ۗ اِنْ تَكُوْنُوْا تَأْلَمُوْنَ فَاِنَّهُمْ يَأْلَمُوْنَ كَمَا تَأْلَمُوْنَ ۚوَتَرْجُوْنَ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا يَرْجُوْنَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا ࣖ

wa lā tahinū fibtigā'il-qaum(i), in takūnū ta'lamūna fa innahum ya'lamūna kamā ta'lamūn(a), wa tarjūna minallāhi mā lā yarjūn(a), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

Եվ մի՛ թուլասիրտ եղեք նրանց (ձեր թշնամիներին) հետապնդելիս: Եթե ցավ եք զգում, ապա իմացեք, որ նրանք նույնպես ցավ են զգում, ինչպես դուք, մինչդեռ դուք դեռ կարող եք ակնկալել Ալլահից այն, ինչ նրանք չեն կարող ակնկալել: Ալլահը Ամենագիտակն է, Ամենաիմաստունը:

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَآ اَرٰىكَ اللّٰهُ ۗوَلَا تَكُنْ لِّلْخَاۤىِٕنِيْنَ خَصِيْمًا ۙ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi litaḥkuma bainan-nāsi bimā arākallāh(u), wa lā takun lil-khā'inīna khaṣīmā(n).

Իրոք, Մենք քեզ (Մուհամմադ) ուղարկել ենք Գիրքը (Ղուրանը)՝ որպես ճշմարտություն, որպեսզի դու դատես մարդկանց միջև՝ համաձայն այն բանի, ինչ քեզ սովորեցրել է Աստված, և չլինես (անմեղ մարդու) հակառակորդ, որովհետև (պաշտպանելով) դավաճանող մարդուն,

وَّاسْتَغْفِرِ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ

wastagfirillāh(a), innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

և խնդրեք Ալլահից ներողություն: Իսկապես, Ալլահը ներողամիտ է, ողորմած:

وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِيْنَ يَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ خَوَّانًا اَثِيْمًاۙ

wa lā tujādil ‘anil-lażīna yakhtānūna anfusahum, innallāha lā yuḥibbu man kāna khawwānan aṡīmā(n).

Եվ մի՛ վիճեք նրանց համար, ովքեր իրենց դավաճանում են: Իրոք, Աստված չի սիրում նրանց, ովքեր միշտ դավաճան են և մեղքերի մեջ են թաթախվում:

يَّسْتَخْفُوْنَ مِنَ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُوْنَ مِنَ اللّٰهِ وَهُوَ مَعَهُمْ اِذْ يُبَيِّتُوْنَ مَا لَا يَرْضٰى مِنَ الْقَوْلِ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطًا

yastakhfūna minan-nāsi wa lā yastakhfūna minallāhi wa huwa ma‘ahum iż yubayyitūna mā lā yarḍā minal-qaul(i), wa kānallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭā(n).

Նրանք կարող են թաքնվել մարդկանցից, բայց չեն կարող թաքնվել Ալլահից, քանի որ Ալլահը նրանց հետ էր, երբ մի գիշեր նրանք գաղտնի որոշում կայացրին, որը Նա չէր հավանում: Եվ Ամենակարող Ալլահը ծածկում է նրանց արարքները:

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ جَادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ فَمَنْ يُّجَادِلُ اللّٰهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اَمْ مَّنْ يَّكُوْنُ عَلَيْهِمْ وَكِيْلًا

hā'antum hā'ulā'i jādaltum ‘anhum fil-ḥayātid-dun-yā, famay yujādilullāha ‘anhum yaumal-qiyāmati am may yakūnu ‘alaihim wakīlā(n).

Այդ դու ես։ Դու վիճում ես նրանց (պաշտպանելու) համար այս աշխարհիկ կյանքում, բայց ո՞վ կհակառակվի Ալլահին՝ նրանց (պաշտպանելու) համար Հարության օրը։ Կամ ո՞վ կլինի նրանց պաշտպանը (Աստծո պատժից)։

وَمَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا اَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهٗ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللّٰهَ يَجِدِ اللّٰهَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa may ya‘mal sū'an au yaẓlim nafsahū ṡumma yastagfirillāha yajidillāha gafūrar raḥīmā(n).

Եվ ով որ հանցանք գործի և ինքն իրեն անարդարություն գործի, ապա Աստծուց ներողություն խնդրի, նա անպայման կգտնի Աստծուն Ամենաներողամիտ, Ամենաողորմած:

وَمَنْ يَّكْسِبْ اِثْمًا فَاِنَّمَا يَكْسِبُهٗ عَلٰى نَفْسِهٖ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wa may yaksib iṡman fa innamā yaksibuhū ‘alā nafsih(ī),wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

Եվ ով մեղք է գործում, ապա նա դա անում է իր սեփական (դժվարության) համար: Եվ Ալլահը Ամենագիտակն է, Ամենաիմաստունը:

وَمَنْ يَّكْسِبْ خَطِيْۤـَٔةً اَوْ اِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهٖ بَرِيْۤـًٔا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

wa may yaksib khaṭī'atan au iṡman ṡumma yarmi bihī barī'an fa qadiḥtamala buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

Եվ ով սխալ կամ մեղք գործի, ապա մեղադրի անմեղ մարդու, ապա նա իրոք սուտ և ակնհայտ մեղք է գործել:

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهٗ لَهَمَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ اَنْ يُّضِلُّوْكَۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَضُرُّوْنَكَ مِنْ شَيْءٍ ۗ وَاَنْزَلَ اللّٰهُ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُۗ وَكَانَ فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ عَظِيْمًا

wa lau lā faḍlullāhi ‘alaika wa raḥmatuhū lahammaṭ-ṭā'ifatum minhum ay yuḍillūk(a), wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yaḍurrūnaka min syai'(in), wa anzalallāhu ‘alaikal-kitāba wal-ḥikmata wa ‘allamaka mā lam takun ta‘lam(u), wa kāna faḍlullāhi ‘alaika ‘aẓīmā(n).

Եվ եթե Աստծո ողորմածությունն ու ողորմածությունը քո (Մուհամմադի) հանդեպ չլիներ, նրանցից մի խումբ կցանկանար քեզ մոլորեցնել։ Բայց նրանք միայն իրենց են մոլորեցնում և քեզ ոչ մի վնաս չեն պատճառում։ Եվ նաև այն պատճառով, որ Աստված քեզ ուղարկել է Գիրքը (Ղուրանը) և Իմաստությունը (Սուննան) և սովորեցրել է քեզ այն, ինչ դու չգիտեիր։ Աստծո ողորմածությունը քեզ շատ մեծ է։

۞ لَا خَيْرَ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنْ نَّجْوٰىهُمْ اِلَّا مَنْ اَمَرَ بِصَدَقَةٍ اَوْ مَعْرُوْفٍ اَوْ اِصْلَاحٍۢ بَيْنَ النَّاسِۗ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا

lā khaira fī kaṡīrim min najwāhum illā man amara biṣadaqatin au ma‘rūfin au iṣlāḥim bainan-nās(i), wa may yaf‘al żālikabtigā'a marḍātillāhi fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

Նրանց գաղտնի զրույցների մեծ մասում ոչ մի օգուտ չկա, բացի նրանց գաղտնի զրույցներից, ովքեր հրամայում են բարեգործություն անել, բարի գործեր անել կամ խաղաղություն հաստատել մարդկանց միջև: Ով դա անում է՝ փնտրելով Ալլահի հաճույքը, Մենք շուտով նրան մեծ պարգև կտանք:

وَمَنْ يُّشَاقِقِ الرَّسُوْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدٰى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيْلِ الْمُؤْمِنِيْنَ نُوَلِّهٖ مَا تَوَلّٰى وَنُصْلِهٖ جَهَنَّمَۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًا ࣖ

wa may yusyāqiqir-rasūla mim ba‘di mā tabayyana lahul-hudā wa yattabi‘ gaira sabīlil-mu'minīna nuwallihī mā tawallā wa nuṣlihī jahannam(a), wa sā'at maṣīrā(n).

Եվ ով հակառակվի Մարգարեին (Մուհամմադ մարգարեին) ճշմարտությունը նրա համար պարզ դառնալուց հետո և հետևի մի ճանապարհի, որը հավատացյալների ճանապարհը չէ, Մենք նրան կթողնենք իր գործած սխալի մեջ և նրան կուղարկենք դժոխք, և դա վերադարձի ամենավատ վայրն է։

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).

Ալլահը չի ների շըրկի (Ալլահին որևէ բանում զուգընկեր վերագրելու) մեղքը և Նա ներում է դրանից բացի այլ մեղքեր՝ նրանց համար, ում կամենա: Եվ ով Ալլահին զուգընկեր վերագրի, ապա իսկապես, նա շատ հեռու է շեղվել ճանապարհից:

اِنْ يَّدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلَّآ اِنٰثًاۚ وَاِنْ يَّدْعُوْنَ اِلَّا شَيْطٰنًا مَّرِيْدًاۙ

iy yad‘ūna min dūnihī illā ināṡā(n), wa iy yad‘ūna illā syaiṭānam marīdā(n).

Նրանք Ալլահից բացի ուրիշ ոչինչ չեն երկրպագում, բացի (կուռքերից) և միայն անհնազանդ Սատանային են երկրպագում։

لَّعَنَهُ اللّٰهُ ۘ وَقَالَ لَاَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًاۙ

la‘anahullāh(u), wa qāla la'attakhiżanna min ‘ibādika naṣībam mafrūḍā(n).

որը Ալլահը անիծեց, և (սատանան) ասաց. «Ես անպայման որոշակի բաժին կվերցնեմ Քո ծառաներից,

وَّلَاُضِلَّنَّهُمْ وَلَاُمَنِّيَنَّهُمْ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ اٰذَانَ الْاَنْعَامِ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يَّتَّخِذِ الشَّيْطٰنَ وَلِيًّا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُّبِيْنًا

wa la'uḍillannahum wa la'umanniyannahum wa la'āmurannahum fa layubattikunna āżānal-an‘āmi wa la'āmurannahum fa layugayyirunna khalqallāh(i), wa may yattakhiżisy-syaiṭāna waliyyam min dūnillāhi faqad khasira khusrānam mubīnā(n).

և ես անպայման կմոլորեցնեմ նրանց, և ես նրանց մեջ կարթնացնեմ դատարկ երազներ, և ես կհրամայեմ նրանց կտրել անասունների ականջները (այնուհետև նրանք իրականում կտրում են դրանք), և ես կհրամայեմ նրանց փոխել Ալլահի արարածը (այնուհետև նրանք իսկապես փոխում են այն)»: Ով որ Սատանային որպես պաշտպան վերցնի Ալլահից բացի, ապա նա իսկապես կրում է իրական կորուստ:

يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيْهِمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا

ya‘iduhum wa yumannīhim, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).

(Սատանան) խոստումներ տվեց նրանց և դատարկ երազներ արթնացրեց նրանց մեջ, չնայած որ սատանան նրանց միայն ստեր էր խոստանում։

اُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۖ وَلَا يَجِدُوْنَ عَنْهَا مَحِيْصًا

ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa lā yajidūna ‘anhā maḥīṣā(n).

Նրանք (ովքեր խաբված են) պատկանում են դժոխքին, և նրանք չունեն այնտեղից փախչելու այլ տեղ։

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّا ۗوَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ قِيْلًا

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sanudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), wa‘dallāhi ḥaqqā(n), wa man aṣdaqu minallāhi qīlā(n).

Եվ նրանք, ովքեր հավատում են և բարի գործեր են անում, կմտնենք դրախտ, որի տակ գետեր են հոսում, և այնտեղ կմնան հավերժ։ Եվ Աստծո խոստումը ճշմարիտ է։ Ո՞վ է ավելի ճշմարիտ իր խոսքերում, քան Ալլահը։

لَيْسَ بِاَمَانِيِّكُمْ وَلَآ اَمَانِيِّ اَهْلِ الْكِتٰبِ ۗ مَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا يُّجْزَ بِهٖۙ وَلَا يَجِدْ لَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

laisa bi'amāniyyikum wa lā amāniyyi ahlil-kitāb(i), may ya‘mal sū'ay yujza bih(ī), wa lā yajid lahū min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

(Աստծուց պարգևը) ձեր և Գրքի մարդկանց ցանկությունը չէ: Ով չարիք գործի, անպայման կհատուցվի այդ չարիքի համաձայն, և նա Աստծուց բացի ոչ մի պաշտպան կամ օգնական չի ունենա:

وَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ مِنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ نَقِيْرًا

wa may ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna naqīrā(n).

Եվ ով բարի գործեր է անում, լինի տղամարդ թե կին, հավատացյալ լինելով, կմտնի Դրախտ և նրա վրա ոչ մի անարդարություն չի լինի:

وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا

wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).

Եվ ո՞վ ունի ավելի լավ կրոն, քան նա, ով անկեղծորեն հնազանդվում է Ալլահին, բարի գործեր է անում և հետևում Աբրահամի ուղիղ կրոնին: Եվ Աստված ընտրեց Աբրահամին, որ լինի (Իր) սիրելին:

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيْطًا ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kānallāhu bikulli syai'im muḥīṭā(n).

Եվ Ալլահին է պատկանում երկնքում և երկրի վրա եղածը, և Ալլահի (գիտելիքը) ընդգրկում է ամեն ինչ:

وَيَسْتَفْتُوْنَكَ فِى النِّسَاۤءِۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِيْهِنَّ ۙوَمَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ فِيْ يَتٰمَى النِّسَاۤءِ الّٰتِيْ لَا تُؤْتُوْنَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُوْنَ اَنْ تَنْكِحُوْهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الْوِلْدَانِۙ وَاَنْ تَقُوْمُوْا لِلْيَتٰمٰى بِالْقِسْطِ ۗوَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِهٖ عَلِيْمًا

wa yastaftūnaka fin-nisā'(i), qulillāhu yuftīkum fīhinn(a), wa mā yutlā ‘alaikum fil-kitābi fī yatāman-nisā'il-lātī lā tu'tūnahunna mā kutiba lahunna wa targabūna an tankiḥūhunna wal-mustaḍ‘afīna minal-wildān(i), wa an taqūmū lil-yatāmā bil-qisṭ(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha kāna bihī ‘alīmā(n).

Եվ նրանք քեզանից ֆեթվա են խնդրում կանանց վերաբերյալ: Ասա. «Աստված ձեզ ֆեթվա տվեց նրանց վերաբերյալ, և այն, ինչ ձեզ համար կարդացվել է Ղուրանում (նաև ֆեթվա) որբ կանանց վերաբերյալ, որոնց դուք չեք տվել նրանց համար սահմանված (գոյժը), մինչդեռ դուք ցանկանում էիք ամուսնանալ նրանց հետ, և (Աստված հրամայեց ձեզ) արդարացիորեն հոգ տանել որբերի մասին: Եվ ինչ բարիք էլ որ անեք, իսկապես Աստված Ամենագիտակն է»:

وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

Եվ եթե կինը անհանգստանում է, որ իր ամուսինը կլինի չարաճճի կամ անտարբեր, ապա նրանք երկուսով կարող են իրական հաշտություն կնքել, և այդ խաղաղությունն ավելի լավ է (նրանց համար), նույնիսկ եթե տղամարդը բնույթով ժլատ է: Եվ եթե դուք բարելավեք (ձեր հարաբերությունները ձեր կնոջ հետ) և պաշտպանեք ձեզ (նուսյուզից և անտարբերությունից), ապա իսկապես, Ալլահը շատ զգույշ է ձեր արարքների հարցում:

وَلَنْ تَسْتَطِيْعُوْٓا اَنْ تَعْدِلُوْا بَيْنَ النِّسَاۤءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلَا تَمِيْلُوْا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوْهَا كَالْمُعَلَّقَةِ ۗوَاِنْ تُصْلِحُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa lan tastaṭī‘ū an ta‘dilū bainan-nisā'i wa lau ḥaraṣtum falā tamīlū kullal-maili fa tażarūhā kal-mu‘allaqah(ti), wa in tuṣliḥū wa tattaqū fa innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

Եվ դուք չեք կարողանա արդարություն պահպանել ձեր կանանց միջև, նույնիսկ եթե կրքոտ ցանկանաք դա անել, այնպես որ մի՛ հակվեք (ձեր սիրելիի կողմը) այնքան, որ մյուսին կախված թողնեք: Եվ եթե դուք ուղղվեք և խուսափեք (անարդարությունից), ապա Աստված ներողամիտ է, ողորմած:

وَاِنْ يَّتَفَرَّقَا يُغْنِ اللّٰهُ كُلًّا مِّنْ سَعَتِهٖۗ وَكَانَ اللّٰهُ وَاسِعًا حَكِيْمًا

wa iy yatafarraqā yugnillāhu kullam min sa‘atih(ī), wa kānallāhu wāsi‘an ḥakīmā(n).

Եվ եթե երկուսը բաժանվեն, ապա Աստված նրանցից յուրաքանչյուրին Իր ողորմությունից բավարար բան կտա: Եվ Աստված Ամենազոր է (Իր առատաձեռնությունը), Ամենաիմաստունը:

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَاِيَّاكُمْ اَنِ اتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَنِيًّا حَمِيْدًا

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa laqad waṣṣainal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa iyyākum anittaqullāh(a), wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kānallāhu ganiyyan ḥamīdā(n).

Եվ Աստծունն է երկնքում և երկրի վրա եղած ամեն ինչը, և իսկապես, Մենք պատվիրել ենք նրանց, ում ձեզանից առաջ տրվել էր սուրբ գիրքը, և (նաև) ձեզանից առաջ՝ վախենալ Աստծուց: Բայց եթե անհավատանաք, ապա (իմացեք), որ Աստծունն է երկնքում և երկրի վրա եղած ամեն ինչը, և Աստված Ամենահարուստն է, Ամենափառավորը:

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

Եվ Աստծունն է երկնքում և երկրի վրա եղածը: Աստված բավարար է որպես նրանց պահապան:

اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ اَيُّهَا النَّاسُ وَيَأْتِ بِاٰخَرِيْنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى ذٰلِكَ قَدِيْرًا

iy yasya' yużhibkum ayyuhan-nāsu wa ya'ti bi'ākharīn(a), wa kānallāhu ‘alā żālika qadīrā(n).

Եթե ​​Ալլահը ցանկանար, կոչնչացներ ձեզ բոլորիդ, ո՛վ մարդիկ: Ապա Նա բերեց մեկ ուրիշ (մարդ) (որպես ձեր փոխարինող): Եվ Ալլահ Ամենակարողն այդպես էլ արեց:

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللّٰهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا ࣖ

man kāna yurīdu ṡawābad-dun-yā fa ‘indallāhi ṡawābud-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa kānallāhu samī‘am baṣīrā(n).

Ով ցանկանում է այս աշխարհի պարգևը, թող իմանա, որ Աստծո մոտ է այս աշխարհի և հանդերձյալ կյանքի պարգևը: Եվ Աստված ամեն ինչ լսող է, ամեն ինչ տեսնող:

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

Ո՛վ դուք, ովքեր հավատում եք, եղեք արդարության պաշտպաններ, Աստծո վկաներ, նույնիսկ եթե դա ձեր կամ ձեր ծնողների ու ազգականների դեմ է: Անկախ նրանից, թե նա (մեղադրյալը) հարուստ է, թե աղքատ, Աստված ավելի լավ գիտի, թե ինչն է նրա շահերից բխում: Այսպիսով, մի՛ հետևեք ձեր սեփական ցանկություններին՝ ցանկանալով շեղվել ճշմարտությունից: Եվ եթե դուք աղավաղեք (վկայությունը) կամ հրաժարվեք տալ այն, ապա իմացեք, որ Աստված ամենից լավ գիտի ձեր արարքները:

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْ نَزَّلَ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū āminū billāhi wa rasūlihī wal-kitābil-lażī nazzala ‘alā rasūlihī wal-kitābil-lażī anzala min qabl(u), wa may yakfur billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulihī wal-yaumil-ākhiri faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).

Օ՜, դուք, ովքեր հավատում եք, շարունակեք հավատալ Ալլահին և Նրա Մարգարեին (Մուհամմադին) և Նրա Մարգարեին ուղարկված Գրքին (Ղուրանին), ինչպես նաև նախկինում ուղարկված գրքերին: Ով չի հավատում Ալլահին, Նրա հրեշտակներին, Նրա գրքերին, Նրա առաքյալներին և Վերջին Օրվան, ապա նա շատ հեռու է մոլորվել:

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا ثُمَّ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا ثُمَّ ازْدَادُوْا كُفْرًا لَّمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيْلًاۗ

innal-lażīna āmanū ṡumma kafarū ṡumma āmanū ṡumma kafarū ṡummazdādū kufral lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum sabīlā(n).

Իրոք, նրանք, ովքեր հավատում են, ապա անհավատում, ապա (կրկին) հավատում, ապա կրկին անհավատում, ապա ավելացնում իրենց անհավատությունը, ապա Աստված ո՛չ կների նրանց, ո՛չ էլ կցույց տա նրանց (ուղիղ) ճանապարհը:

بَشِّرِ الْمُنٰفِقِيْنَ بِاَنَّ لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ

basysyiril-munāfiqīna bi'anna lahum ‘ażāban alīmā(n).

Կեղծավորներին լուր տուր, որ նրանց տանջալից տանջանք է սպասվում։

ۨالَّذِيْنَ يَتَّخِذُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ اَيَبْتَغُوْنَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَاِنَّ الْعِزَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًاۗ

al-lażīna yattakhiżūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), ayabtagūna ‘indahumul-‘izzata fa innal-‘izzata lillāhi jamī‘ā(n).

(Մասնավորապես) նրանք, ովքեր անհավատներին առաջնորդ են վերցնում, լքելով հավատացյալներին: Արդյո՞ք նրանք իշխանություն են փնտրում անհավատների մոտ: Իմացեք, որ ամբողջ իշխանությունը պատկանում է Ալլահին:

وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ

wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).

Եվ իրոք, Ալլահը ձեզ համար (կանոններ) է ուղարկել Գրքում (Ղուրանում), որ եթե լսեք, որ Ալլահի այաները ժխտվում և ծաղրվում են (անհավատների կողմից), ապա մի նստեք նրանց հետ, նախքան նրանք մեկ այլ զրույցի մեջ մտնեն: Որովհետև (եթե շարունակեք նստել նրանց հետ), իհարկե, դուք նրանց նման կլինեք: Իրոք, Ալլահը բոլոր կեղծավորներին և անհավատներին կհավաքի Դժոխքում,

ۨالَّذِيْنَ يَتَرَبَّصُوْنَ بِكُمْۗ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِّنَ اللّٰهِ قَالُوْٓا اَلَمْ نَكُنْ مَّعَكُمْ ۖ وَاِنْ كَانَ لِلْكٰفِرِيْنَ نَصِيْبٌ قَالُوْٓا اَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلَنْ يَّجْعَلَ اللّٰهُ لِلْكٰفِرِيْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ سَبِيْلًا ࣖ

al-lażīna yatarabbaṣūna bikum, fa in kāna lakum fatḥum minallāhi qālū alam nakum ma‘akum, wa in kāna lil-kāfirīna naṣībun qālū alam nastaḥwiż ‘alaikum wa namna‘kum minal-mu'minīn(a), fallāhu yaḥkumu bainakum yaumal-qiyāmah(ti), wa lay yaj‘alallāhu lil-kāfirīna ‘alal-mu'minīna sabīlā(n).

(Մասնավորապես) նրանք, ովքեր սպասում են (իրադարձությունների), որոնք կպատահեն ձեզ հետ։ Երբ դուք հաղթանակ եք ստանում Ալլահից, նրանք ասում են. «Մի՞թե մենք ձեզ հետ չէինք (կռվում)»։ Եվ եթե անհավատները բաժին ունեն, նրանք ասում են. «Մի՞թե մենք ձեզ հետ չէինք հաղթանակի մեջ, և մի՞թե մենք ձեզ չպաշտպանեցինք հավատացյալներից»։ Այսպիսով, Աստված կդատի ձեզ Հարության օրը։ Աստված անհավատներին ճանապարհ չի տա հաղթելու հավատացյալներին։

اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْۚ وَاِذَا قَامُوْٓا اِلَى الصَّلٰوةِ قَامُوْا كُسَالٰىۙ يُرَاۤءُوْنَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ

innal-munāfiqīna yukhādi‘ūnallāha wa huwa khādi‘uhum, wa iżā qāmū ilaṣ-ṣalāti qāmū kusālā, yurā'ūnan-nāsa wa lā yażkurūnallāha illā qalīlā(n).

Իրոք, կեղծավորները ցանկանում են խաբել Ալլահին, բայց Ալլահն է, որ խաբում է նրանց: Երբ նրանք կանգնում են աղոթելու, նրանք դա անում են ծույլորեն: Նրանք ցանկանում են ուրախանալ (ցանկանում են գովաբանվել) մարդկանց առջև: Եվ նրանք չեն հիշում Ալլահին, բացի մի փոքրից:

مُّذَبْذَبِيْنَ بَيْنَ ذٰلِكَۖ لَآ اِلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ وَلَآ اِلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ ۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ سَبِيْلًا

mużabżabīna baina żālik(a), lā ilā ha'ulā'i wa lā ilā ha'ulā'(i), wa may yuḍlilillāhu falan tajida lahū sabīlā(n).

Նրանք կասկածի մեջ են նրանց միջև (հավատքի կամ անհավատության), ովքեր չեն պատկանում այս խմբին (հավատացյալներին) և ոչ էլ այն խմբին (անհավատներին): Ում Ալլահը մոլորեցնի, դուք ճանապարհ չեք գտնի (նրան ուղղորդելու):

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), aturīdūna an taj‘alū lillāhi ‘alaikum sulṭānam mubīnā(n).

Ո՛վ դուք, ովքեր հավատում եք, մի՛ վերցրեք անհավատներին որպես ձեր առաջնորդներ՝ հավատացյալների փոխարեն: Մի՞թե ուզում եք Աստծուն հստակ փաստարկ բերել (ձեր դեմ):

اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ فِى الدَّرْكِ الْاَسْفَلِ مِنَ النَّارِۚ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيْرًاۙ

innal-munāfiqīna fid-darkil-asfali minan-nār(i), wa lan tajida lahum naṣīrā(n).

Իսկապես, կեղծավորները (տեղադրված են) դժոխքի ամենացածր մակարդակում: Եվ դու նրանց համար օգնական չես գտնի:

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا وَاَصْلَحُوْا وَاعْتَصَمُوْا بِاللّٰهِ وَاَخْلَصُوْا دِيْنَهُمْ لِلّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الْمُؤْمِنِيْنَۗ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللّٰهُ الْمُؤْمِنِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًا

illal-lażīna tābū wa aṣlaḥū wa‘taṣamū billāhi wa akhlaṣū dīnahum lillāhi fa ulā'ika ma‘al-mu'minīn(a), wa saufa yu'tillāhul mu'minīna ajran ‘aẓīmā(n).

Բացառությամբ նրանց, ովքեր զղջում են, ուղղում իրենց, հավատարիմ են մնում Աստծուն և անկեղծորեն դավանում են իրենց կրոնը Աստծո համար։ Նրանք կլինեն հավատացյալների հետ, և Աստված մեծ պարգև կտա հավատացյալներին։

مَا يَفْعَلُ اللّٰهُ بِعَذَابِكُمْ اِنْ شَكَرْتُمْ وَاٰمَنْتُمْۗ وَكَانَ اللّٰهُ شَاكِرًا عَلِيْمًا ۔

mā yaf‘alullāhu bi‘ażābikum in syakartum wa āmantum, wa kānallāhu syākiran ‘alīmā(n).

Աստված ձեզ չի տանջելու, եթե դուք երախտապարտ լինեք և հավատաք: Եվ Աստված Ամենաերախտապարտ է, Ամենագիտակ:

۞ لَا يُحِبُّ اللّٰهُ الْجَهْرَ بِالسُّوْۤءِ مِنَ الْقَوْلِ اِلَّا مَنْ ظُلِمَ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًا عَلِيْمًا

lā yuḥibbullāhul-jahra bis-sū'i minal-qauli illā man ẓulim(a), wa kānallāhu samī‘an ‘alīmā(n).

Ալլահը չի սիրում վատ խոսքերը (որոնք ասվում են) բացահայտ, բացառությամբ այն մարդկանց կողմից, ովքեր անարդարության են ենթարկվել: Եվ Ալլահը Ամենագետ է, Ամենագետ:

اِنْ تُبْدُوْا خَيْرًا اَوْ تُخْفُوْهُ اَوْ تَعْفُوْا عَنْ سُوْۤءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيْرًا

in tubdū khairan au tukhfūhu au ta‘fū ‘an sū'in fa innallāha kāna ‘afuwwan qadīrā(n).

Եթե ​​դուք արտահայտում եք առաքինություն, թաքցնում եք այն կամ ներում եք (մեկ ուրիշի սխալը), ապա իսկապես, Ալլահը ներողամիտ է, Ամենակարող:

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّفَرِّقُوْا بَيْنَ اللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَّنَكْفُرُ بِبَعْضٍۙ وَّيُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَّخِذُوْا بَيْنَ ذٰلِكَ سَبِيْلًاۙ

innal-lażīna yakfurūna billāhi wa rusulihī wa yurīdūna ay yufarriqū bainallāhi wa rusulihī wa yaqūlūna nu'minu biba‘ḍin wa nakfuru biba‘ḍ(in), wa yurīdūna ay yattakhiżū baina żālika sabīlā(n).

Իրոք, նրանք, ովքեր չեն հավատում Աստծուն և Նրա առաքյալներին և մտադիր են տարբերակել (հավատալը) Աստծո և Նրա առաքյալների միջև՝ ասելով. «Մենք հավատում ենք որոշներին և չենք հավատում մյուսներին» և մտադիր են ընտրել միջին ուղի (հավատք կամ անհավատություն),

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ حَقًّا ۚوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

ulā'ika humul-kāfirūna ḥaqqā(n), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

Նրանք են իսկական անհավատները։ Եվ Մենք անհավատների համար պատրաստել ենք նվաստացուցիչ պատիժ։

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَلَمْ يُفَرِّقُوْا بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْ اُولٰۤىِٕكَ سَوْفَ يُؤْتِيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wal-lażīna āmanū billāhi wa rusulihī wa lam yufarriqū baina aḥadim minhum ulā'ika saufa nu'tīhim ujūrahum, wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

Ինչ վերաբերում է նրանց, ովքեր հավատում են Ալլահին և Նրա առաքյալներին և տարբերություն չեն դնում նրանց (առաքյալների) միջև, ապագայում Ալլահը կպարգևատրի նրանց: Ալլահը ներողամիտ է, ամենաողորմած:

يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا

yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).

Գրքի մարդիկ խնդրում են քեզ (Մուհամմադ), որ երկնքից մի գիրք ուղարկես նրանց։ Նրանք Մովսեսից ավելի մեծ բան խնդրեցին։ Նրանք ասացին. «Ցույց տուր մեզ Աստծուն իրականում»։ Այսպիսով, նրանց կայծակը հարվածեց իրենց բռնակալության պատճառով։ Ապա նրանք երկրպագեցին հորթին, երբ տեսան հստակ ապացույցները, սակայն մենք ներեցինք նրանց և Մովսեսին իրական իշխանություն տվեցինք։

وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّوْرَ بِمِيْثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوْا فِى السَّبْتِ وَاَخَذْنَا مِنْهُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا

wa rafa‘nā fauqahumuṭ ṭūra bimīṡāqihim wa qulnā lahumudkhulul-bāba sujjadaw wa qulnā lahum lā ta‘dū fis-sabti wa akhażnā minhum mīṡāqan galīẓā(n).

Եվ Մենք բարձրացրինք լեռը (Սինայ) նրանց վերևում՝ (ամրապնդելու) նրանց ուխտը: Եվ Մենք հրամայեցինք նրանց. «Մտեք դարպասից (Բեյթուլմաքդիս)՝ խոնարհվելով»: Եվ Մենք հրամայեցինք նրանց. «Մի՛ խախտեք շաբաթ օրվա կանոնները»: Եվ Մենք նրանցից վերցրել ենք ամուր ուխտ:

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِمْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَقَتْلِهِمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَّقَوْلِهِمْ قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ طَبَعَ اللّٰهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum wa kufrihim bi'āyātillāhi wa qatlihimul-ambiyā'a bigairi ḥaqqiw wa qaulihim qulūbunā gulf(un), bal ṭaba‘allāhu ‘alaihā bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

Այսպիսով (Մենք պատժեցինք նրանց), որովհետև նրանք խախտեցին ուխտը, որովհետև նրանք չհավատացին Ալլահի նշաններին, և որովհետև նրանք սպանեցին մարգարեներին առանց իրավունքի (արդարացիորեն) և որովհետև նրանք ասացին. «Մեր սրտերը կնքված են»: Իրականում Ալլահը կնքեց նրանց սրտերը իրենց անհավատության պատճառով, ուստի նրանցից միայն մի քանիսն են հավատում,

وَّبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلٰى مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيْمًاۙ

wa bikufrihim wa qaulihim ‘alā maryama buhtānan ‘aẓīmā(n).

և (Մենք նաև պատժեցինք նրանց) իրենց անհավատության (Հիսուսի) և Մարիամի դեմ իրենց շատ նողկալի մեղադրանքների համար,

وَّقَوْلِهِمْ اِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيْحَ عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُوْلَ اللّٰهِۚ وَمَا قَتَلُوْهُ وَمَا صَلَبُوْهُ وَلٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ ۗوَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ ۗمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ اِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوْهُ يَقِيْنًاۢ ۙ

wa qaulihim innā qatalnal-masīḥa ‘īsabna maryama rasūlallāh(i), wa mā qatalūhu wa mā ṣalabūhu wa lākin syubbiha lahum, wa innal-lażīnakhtalafū fīhi lafī syakkim minh(u), mā lahum bihī min ‘ilmin illattibā‘aẓ-ẓanni wa mā qatalūhu yaqīnā(n).

և (Մենք նաև պատժեցինք) որովհետև նրանք ասացին. «Իսկապես, մենք սպանեցինք Մեսիային՝ Հիսուսին, Մարիամի որդուն, Ալլահի առաքյալին», չնայած նրանք նրան չսպանեցին կամ (ոչ էլ) խաչեցին, այլ (նրանք սպանեցին) մի մարդու, որին նմանեցնում էին Հիսուսին: Իրոք, նրանք, ովքեր համաձայն չեն Հիսուսի (սպանության) հետ, միշտ կասկածում են, թե ով է սպանվել: Նրանք իրականում չգիտեին (թե ով է սպանվել), այլ հիմնված էին միայն ենթադրությունների վրա, ուստի նրանք վստահ չէին, որ սպանել են նրան:

بَلْ رَّفَعَهُ اللّٰهُ اِلَيْهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

bar rafa‘ahullāhu ilaih(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

Սակայն Ալլահը Հիսուսին բարձրացրեց Իր առջև։ Ալլահը Ամենակարող է, Ամենաիմաստուն։

وَاِنْ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهٖ قَبْلَ مَوْتِهٖ ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكُوْنُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًاۚ

wa im min ahlil-kitābi illā layu'minanna bihī qabla mautih(ī), wa yaumal-qiyāmati yakūnu ‘alaihim syahīdā(n).

Գրքի մարդկանց մեջ չկար մեկը, որ չհավատար նրան (Իսային) նրա մահից առաջ: Եվ Հարության օրը նա (Իսան) կլինի նրանց վկան:

فَبِظُلْمٍ مِّنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبٰتٍ اُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَثِيْرًاۙ

fa biẓulmim minal-lażīna hādū ḥarramnā ‘alaihim ṭayyibātin uḥillat lahum wa biṣaddihim ‘an sabīlillāhi kaṡīrā(n).

Հրեաների անարդարության պատճառով մենք արգելեցինք նրանց բարիքները, որոնք նախկինում թույլատրելի էին, և որովհետև նրանք խանգարում էին (ուրիշներին) Աստծո ճանապարհից,

وَّاَخْذِهِمُ الرِّبٰوا وَقَدْ نُهُوْا عَنْهُ وَاَكْلِهِمْ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ ۗوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

wa akhżihimur-ribā wa qad nuhū ‘anhu wa aklihim amwālan-nāsi bil-bāṭil(i), wa a‘tadnā lil-kāfirīna minhum ‘ażāban alīmā(n).

և որովհետև նրանք վաշխ են օգտագործում, չնայած որ դա նրանց արգելված է, և որովհետև նրանք մարդկանց հարստությունը սպառում են անօրինական ճանապարհով (բաթիլ): Եվ Մենք նրանց մեջ գտնվող անհավատների համար պատրաստել ենք ցավոտ պատիժ:

لٰكِنِ الرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُوْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالْمُقِيْمِيْنَ الصَّلٰوةَ وَالْمُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالْمُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ اُولٰۤىِٕكَ سَنُؤْتِيْهِمْ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

lākinir-rāsikhūna fil-‘ilmi minhum wal-mu'minūna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika wal-muqīmīnaṣ-ṣalāta wal-mu'tūnaz-zakāta wal-mu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), ulā'ika sanu'tīhim ajran ‘aẓīmā(n).

Բայց նրանց մեջ խորը գիտելիքներ ունեցողները և հավատացյալները հավատում են (Ղուրանին), որը քեզ (Մուհամմադ) ուղարկվել է, և (գրքերին), որոնք քեզանից առաջ են ուղարկվել, ինչպես նաև նրանց, ովքեր աղոթք են անում, զաքաթ են տալիս և հավատում են Աստծուն ու Վերջին Օրվան։ Մենք նրանց մեծ պարգև կտանք։

۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ

innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).

Իրոք, Մենք այն քեզ (Մուհամմադ) հայտնեցինք, ինչպես այն հայտնեցինք Նոյին և նրանից հետո մարգարեներին, ինչպես նաև այն հայտնեցինք Աբրահամին, Իսմայիլին, Իսահակին, Հակոբին և նրանց սերունդներին՝ Հիսուսին, Այյուբին, Հովնանին, Հարունին և Սողոմոնին: Եվ մենք Սաղմոսների գիրքը տվեցինք Դավուդին:

وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْنٰهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَرُسُلًا لَّمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ ۗوَكَلَّمَ اللّٰهُ مُوْسٰى تَكْلِيْمًاۚ

wa rusulan qad qaṣaṣnāhum ‘alaika wa rusulal lam naqṣuṣhum ‘alaik(a), wa kallamallāhu mūsā taklīmā(n).

Եվ կան որոշ առաքյալներ, որոնց մասին Մենք ձեզ ավելի վաղ ասել ենք, և կան որոշ առաքյալներ (ուրիշներ), որոնց մասին Մենք ձեզ չենք ասել: Եվ Աստված Մովսեսի հետ ուղղակիորեն խոսեց:

رُسُلًا مُّبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَى اللّٰهِ حُجَّةٌ ۢ بَعْدَ الرُّسُلِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

rusulam mubasysyirīna wa munżirīna li'allā yakūna lin-nāsi ‘alallāhi ḥujjatum ba‘dar-rusul(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

Առաքյալները բարի լուրի և նախազգուշացման կրողներ էին, որպեսզի մարդիկ պատճառ չունենային վիճելու Ալլահի հետ առաքյալների ուղարկվելուց հետո: Ալլահը ամենակարող է, ամենաիմաստուն:

لٰكِنِ اللّٰهُ يَشْهَدُ بِمَآ اَنْزَلَ اِلَيْكَ اَنْزَلَهٗ بِعِلْمِهٖ ۚوَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَشْهَدُوْنَ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۗ

lākinillāhu yasyhadu bimā anzala ilaika anzalahū bi‘ilmih(ī), wal-malā'ikatu yasyhadūn(a), wa kafā billāhi syahīdā(n).

Բայց Աստված վկա է (Ղուրանին), որը Նա քեզ (Մուհամմադ) է ուղարկել: Նա այն ուղարկել է Իր գիտելիքներով, և հրեշտակները վկա են եղել դրան: Եվ Աստված բավարար է որպես վկա:

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ قَدْ ضَلُّوْا ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi qad ḍallū ḍalālam ba‘īdā(n).

Իսկապես, նրանք, ովքեր չեն հավատում և խանգարում են (ուրիշներին) Աստծո ճանապարհից, իսկապես շատ հեռու են մոլորվել:

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَظَلَمُوْا لَمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيْقًاۙ

innal-lażīna kafarū wa ẓalamū lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum ṭarīqā(n).

Իսկապես, նրանք, ովքեր անհավատ են և անարդարություն են գործում, Աստված չի ների նրանց և ոչ էլ ցույց կտա նրանց (ուղիղ) ճանապարհը։

اِلَّا طَرِيْقَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

illā ṭarīqa jahannama khālidīna fīhā abadā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

բացի դժոխքի ճանապարհից, որտեղ նրանք հավիտյան կմնան։ Եվ դա (շատ) հեշտ է Աստծո համար։

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الرَّسُوْلُ بِالْحَقِّ مِنْ رَّبِّكُمْ فَاٰمِنُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumur-rasūlu bil-ḥaqqi mir rabbikum fa āminū khairal lakum, wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

Ո՛վ մարդիկ, իրոք, Մարգարեն (Մուհամմադը) ձեզ մոտ է եկել ձեր Տիրոջից ճշմարտություն բերելով, ուստի հավատացեք (նրան), դա ավելի լավ է ձեզ համար: Եվ եթե անհավատանաք, (դա ոչ մի վնաս չի տա Ալլահին), որովհետև իսկապես Ալլահինն է երկնքում և երկրի վրա եղածը: Ալլահը Ամենագիտակն է, Ամենաիմաստունը:

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ وَلَا تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ اِنَّمَا الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُوْلُ اللّٰهِ وَكَلِمَتُهٗ ۚ اَلْقٰىهَآ اِلٰى مَرْيَمَ وَرُوْحٌ مِّنْهُ ۖفَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖۗ وَلَا تَقُوْلُوْا ثَلٰثَةٌ ۗاِنْتَهُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗ اِنَّمَا اللّٰهُ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗ سُبْحٰنَهٗٓ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗ وَلَدٌ ۘ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا ࣖ

yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum wa lā taqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), innamal-masīḥu ‘īsabnu maryama rasūlullāhi wa kalimatuh(ū), alqāhā ilā maryama wa rūḥum minh(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa lā taqūlū ṡalāṡah(tun), inntahū khairal lakum innamallāhu ilāhuw wāḥid(un), subḥānahū ay yakūna lahū walad(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

Ո՛վ Գրքի մարդիկ, մի՛ գերազանցեք ձեր կրոնի սահմանները և մի՛ ասեք Ալլահի մասին ոչինչ, բացի ճշմարտությունից: Իրոք, Մեսիա Հիսուսը՝ Մարիամի որդին, Ալլահի առաքյալն էր և (ով ստեղծվել էր) Նրա խոսքերով, որոնք Նա փոխանցեց Մարիամին, և (նրա) հոգու փչոցով: Այսպիսով, հավատացեք Ալլահին և Նրա առաքյալներին և մի՛ ասեք. «(Աստված) երեքն է», դադարեցրեք (դա ասելուց): (Դա) ավելի լավ է ձեզ համար: Իրոք, Ալլահը Ամենակարող Աստված է, օրհնյալ է Նա (երեխաներ ունենալու մտքից): Նրան է պատկանում երկնքում և երկրի վրա եղածը: Եվ Ալլահը բավարար է որպես պաշտպան:

لَنْ يَّسْتَنْكِفَ الْمَسِيْحُ اَنْ يَّكُوْنَ عَبْدًا لِّلّٰهِ وَلَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ الْمُقَرَّبُوْنَۗ وَمَنْ يَّسْتَنْكِفْ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ اِلَيْهِ جَمِيْعًا

lay yastankifal-masīḥu ay yakūna ‘abdal lillāhi wa lal-malā'ikatul-muqarrabūn(a), wa may yastankif ‘an ‘ibādatihī wa yastakbir fa sayaḥsyuruhum ilaihi jamī‘ā(n).

Մեսիան բացարձակապես չէր դժկամություն ունենալ լինելու Ալլահի ծառան, ինչպես նաև հրեշտակները, որոնք ամենամոտ էին (Ալլահին): Եվ ով դժկամություն ունի Նրան երկրպագելու և պարծենում է, Ալլահը բոլորին կհավաքի Իր մոտ:

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ وَيَزِيْدُهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْتَنْكَفُوْا وَاسْتَكْبَرُوْا فَيُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّلَا يَجِدُوْنَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

fa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum wa yazīduhum min faḍlih(ī), wa ammal-lażīnastankafū wastakbarū fa yu‘ażżibuhum ‘ażāban alīmā(n), wa lā yajidūna lahum min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

Ինչ վերաբերում է նրանց, ովքեր հավատում են և բարի գործեր են անում, Աստված նրանց լրիվ պարգև կպարգևի և կմեծացնի նրանց Իր առատաձեռնությունից: Իսկ նրանց, ովքեր հրաժարվում են (Աստծուն երկրպագելուց) և գոռոզանում են, Աստված նրանց կպատժի ցավոտ պատժով: Եվ նրանք Աստծուց բացի ոչ մի պաշտպան կամ օգնական չեն ունենա:

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمْ بُرْهَانٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ نُوْرًا مُّبِيْنًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akum burhānum mir rabbikum wa anzalnā ilaikum nūram mubīnā(n).

Ո՛վ մարդիկ, իրոք, ձեզ ճշմարտության ապացույց է եկել ձեր Տիրոջից (Մուհամմադից իր հրաշքներով) և Մենք ձեզ ուղարկել ենք պայծառ լույս (Ղուրանը):

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَاعْتَصَمُوْا بِهٖ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِيْ رَحْمَةٍ مِّنْهُ وَفَضْلٍۙ وَّيَهْدِيْهِمْ اِلَيْهِ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًاۗ

fa ammal-lażīna āmanū billāhi wa‘taṣamū bihī fa sayudkhiluhum fī raḥmatim minhu wa faḍl(in), wa yahdīhim ilaihi ṣirāṭam mustaqīmā(n).

Ինչ վերաբերում է նրանց, ովքեր հավատում են Ալլահին և հավատարիմ են Նրան (կրոնին), Ալլահը նրանց կմտնի Իր (երկնքի) ողորմության և առատաձեռնության մեջ և ցույց կտա նրանց դեպի Իրեն տանող ուղիղ ճանապարհը:

يَسْتَفْتُوْنَكَۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِى الْكَلٰلَةِ ۗاِنِ امْرُؤٌا هَلَكَ لَيْسَ لَهٗ وَلَدٌ وَّلَهٗٓ اُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَۚ وَهُوَ يَرِثُهَآ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهَا وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَتَا اثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا الثُّلُثٰنِ مِمَّا تَرَكَ ۗوَاِنْ كَانُوْٓا اِخْوَةً رِّجَالًا وَّنِسَاۤءً فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِۗ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اَنْ تَضِلُّوْا ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

yastaftūnak(a), qulillāhu yuftīkum fil-kalālah(ti), inimru'un halaka laisa lahū waladuw wa lahū ukhtun fa lahā niṣfu mā tarak(a), wa huwa yariṡuhā illam yakul lahā walad(un), fa in kānataṡnataini fa lahumaṡ-ṡuluṡāni mimmā tarak(a), wa in kānū ikhwatar rijālaw wa nisā'an fa liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), yubayyinullāhu lakum an taḍillū, wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

Նրանք քեզանից ֆեթվա են խնդրում (կալալայի վերաբերյալ): Ասա. «Աստված քեզ ֆեթվա է տալիս կալալայի վերաբերյալ (այսինքն՝ եթե մարդը մահանում է և երեխաներ չունի, բայց քույր ունի, ապա նրա (քրոջ) բաժինը նրա թողած ունեցվածքի կեսն է, իսկ նրա եղբայրը ժառանգում է (քրոջ ամբողջ ունեցվածքը), եթե երեխաներ չունի: Բայց եթե կան երկու քույրեր, ապա նրանք կիսում են թողած ունեցվածքի երկու երրորդը: Եվ եթե նրանք (ժառանգորդները) եղբայրներ և քույրեր են, ապա եղբոր բաժինը նույնն է, ինչ երկու քույրերի բաժինը: Աստված բացատրում է (այս օրենքը) ձեզ, որպեսզի դուք չմոլորվեք»: