Q.S Ֆաթիր (فَاطِر) - 45 Տողերի քանակը

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ جَاعِلِ الْمَلٰۤىِٕكَةِ رُسُلًاۙ اُولِيْٓ اَجْنِحَةٍ مَّثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَۗ يَزِيْدُ فِى الْخَلْقِ مَا يَشَاۤءُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

al-ḥamdu lillāhi fāṭiris-samāwāti wal-arḍi jā‘ilil-malāikati rusulā(n), ulī ajniḥatim maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), yazīdu fil-khalqi mā yasyā'(u), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Գովաբանենք Ալլահին՝ երկնքի և երկրի Արարչին, որը հրեշտակներին ստեղծեց որպես առաքյալներ (տարբեր գործերով զբաղվելու համար), որոնք ունեն (ոմանք ունեն) երկու, երեք և չորս թև: Ալլահն Իր արարածներին ավելացնում է այն, ինչ կամենում է: Իսկապես, Ալլահը Ամենազոր է ամեն ինչի նկատմամբ:

مَا يَفْتَحِ اللّٰهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَّحْمَةٍ فَلَا مُمْسِكَ لَهَا ۚوَمَا يُمْسِكْۙ فَلَا مُرْسِلَ لَهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

mā yaftaḥillāhu lin-nāsi mir raḥmatin falā mumsika lahā, wa mā yumsik falā mursila lahū mim ba‘dih(ī), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Ինչ էլ որ Աստված շնորհի մարդկանց, ոչ ոք չի կարող այն զսպել, և ինչ էլ որ Նա զսպի, ոչ ոք չի կարող այն ազատել դրանից հետո։ Եվ Նա Ամենակարողն է, Ամենաիմաստունը։

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْۗ هَلْ مِنْ خَالِقٍ غَيْرُ اللّٰهِ يَرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۖ فَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

yā ayyuhan-nāsużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum, hal min khāliqin gairullāhi yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍ(i), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tu'fakūn(a).

Ո՛վ մարդիկ, հիշե՛ք Ալլահի ձեզ տված ողորմությունը: Կա՞ արդյոք Ալլահից բացի ուրիշ արարիչ, որ կարող է ձեզ սնունդ տալ երկնքից ու երկրից: Չկա աստված, բացի Նրանից, ապա ինչո՞ւ եք հեռացել (միաստվածությունից):

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ

wa iy yukażżibūka faqad kużżibat rusulum min qablik(a), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

Եվ եթե նրանք ստեն քեզ (այն բանից հետո, երբ դու նրանց զգուշացրել ես), ​​ապա իրոք, քեզանից առաջ եղած առաքյալներին նույնպես ստել են։ Եվ միայն Աստծուն են վերադարձվում բոլոր հարցերը։

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۗ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ

yā ayyuhan-nāsu inna wa‘dallāhi ḥaqqun falā tagurrannakumul-ḥayātud-dun-yā, wa lā yagurrannakum billāhil-garūr(u).

Ո՛վ մարդիկ, իսկապես, Ալլահի խոստումը ճշմարիտ է, ուստի մի՛ թողեք, որ աշխարհիկ կյանքը խաբի ձեզ, և մի՛ թողեք, որ (Սատանան), որը խորամանկ է խաբելու մեջ, խաբի ձեզ Ալլահի մասին:

اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوْهُ عَدُوًّاۗ اِنَّمَا يَدْعُوْا حِزْبَهٗ لِيَكُوْنُوْا مِنْ اَصْحٰبِ السَّعِيْرِۗ

innasy-syaiṭāna lakum ‘aduwwun fattakhiżūhu ‘aduwwā(n), innamā yad‘ū ḥizbahū liyakūnū min aṣḥābis-sa‘īr(i).

Իրոք, Սատանան ձեր թշնամին է, ուստի նրան թշնամի համարեք, որովհետև Սատանան իր ժողովրդին հրավիրում է միայն դառնալ բոցավառ կրակի բնակիչներ։

اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ەۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ كَبِيْرٌ ࣖ

allażīna kafarū lahum ‘ażābun syadīd(un), wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum magfiratuw wa ajrun kabīr(un).

Նրանք, ովքեր չեն հավատում, կստանան շատ դաժան պատիժ: Իսկ նրանք, ովքեր կհավատան և բարի գործեր կանեն, կստանան ներում և մեծ պարգև:

اَفَمَنْ زُيِّنَ لَهٗ سُوْۤءُ عَمَلِهٖ فَرَاٰهُ حَسَنًاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۖ فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرٰتٍۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِمَا يَصْنَعُوْنَ

afaman zuyyina lahū sū'u ‘amalihī fara'āhu ḥasanā(n), fa'innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), falā tażhab nafsuka ‘alaihim ḥasarāt(in), innallāha ‘alīmum bimā yaṣna‘ūn(a).

Այսպիսով, արդյո՞ք պատշաճ է, որ մարդը, ով իր վատ արարքների համար գեղեցիկ է զգում, իր արարքները համարի բարի: Իրոք, Աստված մոլորեցնում է ում կամենում է, և առաջնորդում է ում կամենում է: Այսպիսով, մի՛ թող, որ դու (Մուհամմադ) կործանվես նրանց հանդեպ տխրության պատճառով: Իրոք, Աստված Ամենագիտակն է նրանց արարքների մասին:

وَاللّٰهُ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ الرِّيٰحَ فَتُثِيْرُ سَحَابًا فَسُقْنٰهُ اِلٰى بَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَحْيَيْنَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ كَذٰلِكَ النُّشُوْرُ

wallāhul-lażī arsalar-riyāḥa fatuṡīru saḥāban fasuqnāhu ilā baladim mayyitin fa'aḥyainā bihil-arḍa ba‘da mautihā, każālikan-nusyūr(u).

Եվ Աստված է, որ ուղարկում է քամիները, և նրանք շարժում են ամպերը, և մենք ուղղորդում ենք դրանք դեպի մեռած երկիր, և դրանով վերակենդանացնում ենք երկիրը նրա մահից հետո: Ահա թե ինչ է հարությունը:

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْعِزَّةَ فَلِلّٰهِ الْعِزَّةُ جَمِيْعًاۗ اِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهٗ ۗوَالَّذِيْنَ يَمْكُرُوْنَ السَّيِّاٰتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَمَكْرُ اُولٰۤىِٕكَ هُوَ يَبُوْرُ

man kāna yurīdul-‘izzata falillāhil-‘izzatu jamī‘ā(n), ilaihi yaṣ‘adul-kalimuṭ-ṭayyibu wal-‘amaluṣ-ṣāliḥu yarfa‘uh(ū), wal-lażīna yamkurūnas-sayyi'āti lahum ‘ażābun syadīd(un), wa makru ulā'ika huwa yabūr(u).

Ով փառք է ցանկանում, ապա (իմացեք), որ ամբողջ փառքը պատկանում է Ալլահին: Նրան են բարձրանում բարի խոսքերը, և Նա բարձրացնում է բարի գործերը: Ինչ վերաբերում է նրանց, ովքեր չարիք են ծրագրում, նրանք կստանան շատ դաժան պատիժ, և նրանց չար ծրագրերը կկործանվեն:

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُمْ اَزْوَاجًاۗ وَمَا تَحْمِلُ مِنْ اُنْثٰى وَلَا تَضَعُ اِلَّا بِعِلْمِهٖۗ وَمَا يُعَمَّرُ مِنْ مُّعَمَّرٍ وَّلَا يُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهٖٓ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍۗ اِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

wallāhu khalaqakum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma ja‘alakum azwājā(n), wa mā taḥmilu min unṡā wa lā taḍa‘u illā bi‘ilmih(ī), wa mā yu‘ammaru mim mu‘ammariw wa lā yunqaṣu min ‘umurihī illā fī kitāb(in), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

Եվ Աստված ստեղծեց ձեզ հողից, ապա սերմից, ապա Նա ձեզ զույգերով ստեղծեց (արու և էգ): Ոչ մի կին չի հղիանում և չի ծննդաբերում առանց Նրա գիտության: Եվ մարդու կյանքը չի երկարացվում, ոչ էլ նրա տարիքը կրճատվում է, բայց (դա որոշված ​​է) Գրքում (Լաուհ Մահֆուզ): Իսկապես, սա հեշտ է Աստծո համար:

وَمَا يَسْتَوِى الْبَحْرٰنِۖ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَاۤىِٕغٌ شَرَابُهٗ وَهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۗ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُوْنَ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْنَ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَا ۚوَتَرَى الْفُلْكَ فِيْهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa mā yastawil-baḥrān(i), hāżā ‘ażbun furātun sā'igun syarābuhū wa hāżā milḥun ujāj(un), wa min kullin ta'kulūna laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijūna ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka fīhi mawākhira litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

Եվ երկու ծովերը նման չեն. մեկը թարմ է, հաճելի է խմելու համար, իսկ մյուսը՝ աղի ու դառը: Յուրաքանչյուրից դուք թարմ միս եք ուտում և զարդեր եք հանում հագնելու համար, և տեսնում եք նավերը, որոնք լողում են դրա միջով, որպեսզի փնտրեք Նրա առատաձեռնությունը և երախտապարտ լինեք:

يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِۚ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ وَالَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ مَا يَمْلِكُوْنَ مِنْ قِطْمِيْرٍۗ

yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-lail(i), wa sakhkharasy-syamsa wal-qamara kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), wal-lażīna tad‘ūna min dūnihī mā yamlikūna min qiṭmīr(in).

Նա գիշերը դրեց օրվա մեջ և ցերեկը՝ գիշերվա մեջ, և խոնարհեցրեց արևն ու լուսինը, որոնցից յուրաքանչյուրը պտտվում էր որոշակի ժամանակով: Նրանն է (գործելով) սա՝ Ալլահը՝ ձեր Տերը, Նրան են պատկանում բոլոր թագավորությունները: Եվ նրանք, ում դուք երկրպագում եք Ալլահից բացի, ոչինչ չունեն նույնիսկ մաշկի նման բարակ:

اِنْ تَدْعُوْهُمْ لَا يَسْمَعُوْا دُعَاۤءَكُمْۚ وَلَوْ سَمِعُوْا مَا اسْتَجَابُوْا لَكُمْۗ وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُوْنَ بِشِرْكِكُمْۗ وَلَا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيْرٍ ࣖ

in tad‘ūhum lā yasma‘ū du‘ā'akum, wa lau sami‘ū mastajābū lakum, wa yaumal-qiyāmati yakfurūna bisyirkikum, wa lā yunabbi'uka miṡlu khabīr(in).

Եթե ​​դուք նրանց կանչեք, նրանք չեն լսի ձեր կոչը, իսկ եթե լսեն, չեն ընդունի ձեր խնդրանքը: Եվ Հարության օրը նրանք կժխտեն ձեր բազմաստվածությունը, և ոչ ոք չի կարողանա ձեզ տալ այնպիսի տեղեկատվություն, ինչպիսին տվել է (Ալլահը) Ամենաճշգրիտը:

۞ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اَنْتُمُ الْفُقَرَاۤءُ اِلَى اللّٰهِ ۚوَاللّٰهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ

yā ayyuhan-nāsu antumul-fuqarā'u ilallāh(i), wallāhu huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

Ո՛վ մարդիկ, դուք եք, որ կարիք ունեք Աստծո, և Ալլահը Ամենահարուստն է (ոչ մի բանի կարիք չունի), Ամենագովան։

اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيْدٍۚ

iy yasya' yużhibkum wa ya'ti bikhalqin jadīd(in).

Եթե ​​Նա ցանկանար, կոչնչացներ ձեզ և կբերեր նոր արարածներ (ձեզ փոխարինելու համար):

وَمَا ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ بِعَزِيْزٍ

wa mā żālika ‘alallāhi bi‘azīz(in).

Եվ դա դժվար չէ Ալլահի համար։

وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰى ۗوَاِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ اِلٰى حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۗ اِنَّمَا تُنْذِرُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ ۗوَمَنْ تَزَكّٰى فَاِنَّمَا يَتَزَكّٰى لِنَفْسِهٖ ۗوَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa in tad‘u muṡqalatun ilā ḥimlihā lā yuḥmal minhu syai'uw wa lau kāna żā qurbā, innamā tunżirul-lażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), wa man tazakkā fa innamā yatazakkā linafsih(ī), wa ilallāhil-maṣīr(u).

Եվ մեղավոր մարդը չի կրի ուրիշների մեղքերը: Եվ եթե իր մեղքերով ծանրաբեռնված մեկը կանչի (ուրիշին) կրելու իր բեռը, նա չի կրի այն ոչ մի կերպ, նույնիսկ եթե (նրանք, ում նա կանչում է) իր ազգականներն են: Իրոք, դու կարող ես զգուշացնել միայն նրանց, ովքեր վախենում են (պատժից) իրենց Տիրոջից (նույնիսկ եթե) չեն տեսնում Նրան և նրանց, ովքեր աղոթք են անում: Եվ ով մաքրում է իրեն, իրոք, նա մաքրում է իրեն իր բարօրության համար: Եվ վերադարձի տեղը Աստծունն է:

وَمَا يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ۙ

wa mā yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u).

Եվ կույրերը նույնը չեն, ինչ տեսնողները,

وَلَا الظُّلُمٰتُ وَلَا النُّوْرُۙ

wa laẓ-ẓulumātu wa lan-nūr(u).

և ոչ (նաև) այնքան մութ, որքան լույսը,

وَلَا الظِّلُّ وَلَا الْحَرُوْرُۚ

wa laẓ-ẓillu wa lal-ḥarūr(u).

և ստվերոտները նույնը չեն, ինչ տաքերը,

وَمَا يَسْتَوِى الْاَحْيَاۤءُ وَلَا الْاَمْوَاتُۗ اِنَّ اللّٰهَ يُسْمِعُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَمَآ اَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَّنْ فِى الْقُبُوْرِ

wa mā yastawil-aḥyā'u wa lal-amwāt(u), innallāha yusmi‘u may yasyā'(u), wa mā anta bimusmi‘im man fil-qubūr(i).

Եվ ոչ (և) կենդանի մարդիկ նույնը չեն մեռածների հետ: Իրոք, Աստված լսում է ում կամենա, և դու (Մուհամմադ) չես կարող գերեզմաններում գտնվող մարդկանց լսել տալ:

اِنْ اَنْتَ اِلَّا نَذِيْرٌ

in anta illā nażīr(un).

Դու ոչինչ չես, բացի նախազգուշացնողից։

اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًا ۗوَاِنْ مِّنْ اُمَّةٍ اِلَّا خَلَا فِيْهَا نَذِيْرٌ

innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa im min ummatin illā khalā fīhā nażīr(un).

Իսկապես, Մենք քեզ ճշմարտությամբ ուղարկեցինք որպես բարի լուրի կրող և նախազգուշացնող: Եվ չկար մի խումբ, որ չգար նախազգուշացնող:

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ وَبِالزُّبُرِ وَبِالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ

wa iy yukażżibūka faqad każżabal-lażīna min qablihim, jā'athum rusuluhum bil-bayyināti wa biz-zuburi wa bil-kitābil-munīr(i).

Եվ եթե նրանք ստում են քեզ, ապա իրոք, նրանցից առաջ էլ ստում էին (մարգարեները), երբ նրա առաքյալները եկան իրական տեղեկություններով (հրաշքներով), զուբուրներով և գրքերով, որոնք կատարյալ բացատրություններ էին տալիս:

ثُمَّ اَخَذْتُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ ࣖ

Ṡumma akhażtul-lażīna kafarū fakaifa kāna nakīr(i).

Ապա Ես կպատժեմ նրանց, ովքեր չեն հավատում, ապա (տեսեք) թե ինչ կլինի Իմ զայրույթի արդյունքը։

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ ثَمَرٰتٍ مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهَا ۗوَمِنَ الْجِبَالِ جُدَدٌ ۢبِيْضٌ وَّحُمْرٌ مُّخْتَلِفٌ اَلْوَانُهَا وَغَرَابِيْبُ سُوْدٌ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa'akhrajnā bihī ṡamarātim mukhtalifan alwānuhā, wa minal-jibāli judadum bīḍuw wa khumrum mukhtalifun alwānuhā wa garābību sūd(un).

Մի՞թե չես տեսնում, որ Աստված երկնքից ջուր է իջեցնում, և դրանով մենք տարբեր գույների մրգեր ենք աճեցնում: Իսկ լեռների մեջ կան տարբեր գույների սպիտակ ու կարմիր շերտեր, իսկ մյուսները՝ սև:

وَمِنَ النَّاسِ وَالدَّوَاۤبِّ وَالْاَنْعَامِ مُخْتَلِفٌ اَلْوَانُهٗ كَذٰلِكَۗ اِنَّمَا يَخْشَى اللّٰهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمٰۤؤُاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ غَفُوْرٌ

wa minan-nāsi wad-dawābbi wal-an‘āmi mukhtalifun alwānuhū każālik(a), innamā yakhsyallāha min ‘ibādihil-ulamā'(u), innallāha ‘azīzun gafūr(un).

Եվ այսպես (նաև) մարդկանց, կենդանի շարժվող արարածների և անասունների մեջ կան տարբեր գույներ (և տեսակներ): Ալլահի ծառաների մեջ, ովքեր վախենում են Նրանից, միայն ուլամաներն են: Իսկապես, Ալլահը Հզոր է, Ամենաներողամիտ:

اِنَّ الَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ كِتٰبَ اللّٰهِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً يَّرْجُوْنَ تِجَارَةً لَّنْ تَبُوْرَۙ

innal-lażīna yatlūna kitāballāhi wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatay yarjūna tijāratal lan tabūr(a).

Իրոք, նրանք, ովքեր միշտ կարդում են Ալլահի Գիրքը (Ղուրանը) և աղոթք են անում և գաղտնի ու բացահայտ ծախսում են Մեր կողմից նրանց տրված սննդի մի մասը, նրանք հույս ունեն այնպիսի առևտրի, որը վնաս չի պատճառի,

لِيُوَفِّيَهُمْ اُجُوْرَهُمْ وَيَزِيْدَهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۗ اِنَّهٗ غَفُوْرٌ شَكُوْرٌ

liyuwaffiyahum ujūrahum wa yazīdahum min faḍlih(ī), innahū gafūrun syakūr(un).

որպեսզի Աստված լրացնի Իր վարձատրությունը նրանց համար և մեծացնի Իր առատաձեռնությունը: Իսկապես, Աստված Ամենաներողամիտն է, Ամենաերախտապարտը:

وَالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِۗ اِنَّ اللّٰهَ بِعِبَادِهٖ لَخَبِيْرٌۢ بَصِيْرٌ

wal-lażī auḥainā ilaika minal-kitābi huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā baina yadaih(i), innallāha bi‘ibādihī lakhabīrum baṣīr(un).

Եվ այն, ինչ Մենք քեզ (Մուհամմադ) ենք ուղարկել, այսինքն՝ Գիրքը (Ղուրանը), ճշմարիտն է, որը հաստատում է նախորդ գրքերը: Իսկապես, Աստված իրոք Ամենագետն է, Ամենատեսը Իր ծառաների վիճակի:

ثُمَّ اَوْرَثْنَا الْكِتٰبَ الَّذِيْنَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَاۚ فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖ ۚوَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌ ۚوَمِنْهُمْ سَابِقٌۢ بِالْخَيْرٰتِ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيْرُۗ

Ṡumma auraṡnal-kitābal-lażīnaṣṭafainā min ‘ibādinā, fa minhum ẓālimul linafsih(ī), wa minhum muqtaṣid(un), wa minhum sābiqum bil-khairāti bi'iżnillāh(i), żālika huwal-faḍlul-kabīr(u).

Ապա Մենք Գիրքը տվեցինք նրանց, ում ընտրեցինք մեր ծառաներից, ապա նրանց մեջ կային նրանք, ովքեր անարդարություն գործեցին իրենց նկատմամբ, կային նրանք, ովքեր միջին խավի անդամներ էին, և կային նաև նրանք, ովքեր սկզբում բարիք գործեցին Աստծո թույլտվությամբ: Դա մեծ պարգև է:

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّلُؤْلُؤًا ۚوَلِبَاسُهُمْ فِيْهَا حَرِيْرٌ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa lu'lu'ā(n), wa libāsuhum fīhā ḥarīr(un).

(Նրանք կստանան) Ադնի դրախտը, նրանք կմտնեն այնտեղ, որտեղ նրանք զարդարված կլինեն ոսկե և մարգարիտներով ապարանջաններով, իսկ նրանց հագուստը կլինի մետաքսից:

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَۗ اِنَّ رَبَّنَا لَغَفُوْرٌ شَكُوْرٌۙ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ażhaba ‘annal-ḥazan(a), inna rabbanā lagafūrun syakūr(un).

Եվ նրանք ասացին. «Փառք Աստծո, որ հեռացրեց մեզանից տխրությունը: Իսկապես, մեր Տերը իսկապես Ամենաներողն է, Ամենաերախտապարտը,

ۨالَّذِيْٓ اَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِنْ فَضْلِهٖۚ لَا يَمَسُّنَا فِيْهَا نَصَبٌ وَّلَا يَمَسُّنَا فِيْهَا لُغُوْبٌ

allażī aḥallanā dāral-muqāmati min faḍlih(ī), lā yamassunā fīhā naṣabuw wa lā yamassunā fīhā lugūb(un).

Ով Իր շնորհով մեզ տեղավորեց հավիտենական վայրում (դրախտում), որտեղ մենք ո՛չ հոգնած ենք զգում, ո՛չ էլ թուլություն։

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَهُمْ نَارُ جَهَنَّمَۚ لَا يُقْضٰى عَلَيْهِمْ فَيَمُوْتُوْا وَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِّنْ عَذَابِهَاۗ كَذٰلِكَ نَجْزِيْ كُلَّ كَفُوْرٍ ۚ

wal-lażīna kafarū lahum nāru jahannam(a), lā yuqḍā ‘alaihim fayamūtū wa lā yukhaffafu ‘anhum min ‘ażābihā, każālika najzī kulla kafūr(in).

Եվ նրանց համար, ովքեր անհավատ են, դժոխք է: Նրանք չեն կործանվի մինչև մահ, և նրանց պատիժը չի մեղմվի: Այսպես Մենք մեծապես վարձատրում ենք բոլոր նրանց, ովքեր անհավատ են:

وَهُمْ يَصْطَرِخُوْنَ فِيْهَاۚ رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا غَيْرَ الَّذِيْ كُنَّا نَعْمَلُۗ اَوَلَمْ نُعَمِّرْكُمْ مَّا يَتَذَكَّرُ فِيْهِ مَنْ تَذَكَّرَ وَجَاۤءَكُمُ النَّذِيْرُۗ فَذُوْقُوْا فَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ نَّصِيْرٍ ࣖ

wa hum yaṣṭarikhūna fīhā, rabbanā akhirjnā na‘mal ṣāliḥan gairal-lażī kunnā na‘mal(u), awalam nu‘ammirkum mā yatażakkaru fīhi man tażakkara wa jā'akumun nażīr(u), fa żūqū famā liẓ-ẓālimīna min naṣīr(in).

Եվ նրանք դժոխքում գոռացին. «Օ՜, մեր Տեր, հանիր մեզ (դժոխքից), մենք անպայման բարի գործեր կանենք, որոնք տարբերվում են նրանից, ինչ արել ենք նախկինում»: (Նրանց ասացին). «Մի՞թե մենք չենք երկարացրել քո կյանքը, որպեսզի կարողանաս մտածել նրանց համար, ովքեր ուզում են մտածել, չնայած քեզ մոտ նախազգուշացնող է եկել: Այսպիսով, համտեսիր (Մեր պատիժը), և անարդարների համար օգնական չկա»:

اِنَّ اللّٰهَ عَالِمُ غَيْبِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

innallāha ‘ālimu gaibis-samāwāti wal-arḍ(i), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Իսկապես, Աստված գիտի երկինքների և երկրի գաղտնի բաները: Իսկապես, Նա ամենագետ է բոլոր սրտերի մասին:

هُوَ الَّذِيْ جَعَلَكُمْ خَلٰۤىِٕفَ فِى الْاَرْضِۗ فَمَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهٗۗ وَلَا يَزِيْدُ الْكٰفِرِيْنَ كُفْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ اِلَّا مَقْتًا ۚوَلَا يَزِيْدُ الْكٰفِرِيْنَ كُفْرُهُمْ اِلَّا خَسَارًا

huwal-lażī ja‘alakum khalā'ifa fil-arḍ(i), faman kafara fa‘alaihi kufruh(ū), wa lā yazīdul-kāfirīna kufruhum ‘inda rabbihim illā maqtā(n), wa lā yazīdul-kāfirīna kufruhum illā khasārā(n).

Նա է, որ ձեզ խալիֆներ դարձրեց երկրի վրա։ Ով անհավատ չլինի, իր անհավատության հետևանքները կհասնեն իրեն։ Եվ անհավատների անհավատությունը միայն կմեծացնի իրենց Տիրոջ զայրույթը։ Եվ անհավատների անհավատությունը միայն կմեծացնի նրանց կորուստները։

قُلْ اَرَاَيْتُمْ شُرَكَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقُوْا مِنَ الْاَرْضِ اَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّمٰوٰتِۚ اَمْ اٰتَيْنٰهُمْ كِتٰبًا فَهُمْ عَلٰى بَيِّنَتٍ مِّنْهُۚ بَلْ اِنْ يَّعِدُ الظّٰلِمُوْنَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا اِلَّا غُرُوْرًا

qul ara'aitum syurakā'akumul-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), arūnī māżā khalaqū minal-arḍi am lahum syirkun fis-samāwāt(i), am ātaināhum kitāban fahum ‘alā bayyinatim minh(u), bal iy ya‘iduẓ-ẓālimūna ba‘ḍuhum ba‘ḍan illā gurūrā(n).

Ասա. «Պատմե՛ք ինձ ձեր դաշնակիցների մասին, որոնց դուք անվանում եք Աստծո փոխարեն»։ Ցույց տվեք ինձ, թե այս երկրի որ մասն են նրանք ստեղծել, կամ նրանք մասնակա՞ն ունեն երկնքի ստեղծման մեջ, կամ մենք նրանց գիրք տվեցինք, որպեսզի նրանք կարողանան հստակ տեղեկություններ ստանալ դրանից։ Իրականում, այդ անարդար մարդիկ, նրանցից ոմանք միայն ստում են խոստանում մյուսներին։

۞ اِنَّ اللّٰهَ يُمْسِكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ اَنْ تَزُوْلَا ەۚ وَلَىِٕنْ زَالَتَآ اِنْ اَمْسَكَهُمَا مِنْ اَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗاِنَّهٗ كَانَ حَلِيْمًا غَفُوْرًا

innallāha yumsikus-samāwāti wal-arḍa an tazūlā, wa la'in zālatā in amsakahumā min aḥadim mim ba‘dih(ī), innahū kāna ḥalīman gafūrā(n).

Իսկապես, Աստված է պահում երկինքներն ու երկիրը, որպեսզի դրանք չանհետանան, և եթե երկուսն էլ անհետանան, ոչ ոք չի կարողանա դրանք զսպել, բացի Աստծուց: Իսկապես, Նա Ամենակարողն է, Ամենաներողամիտը:

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ لَّيَكُوْنُنَّ اَهْدٰى مِنْ اِحْدَى الْاُمَمِۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ مَّا زَادَهُمْ اِلَّا نُفُوْرًاۙ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'ahum nażīrul layakūnunna ahdā min iḥdal-umam(i), falammā jā'ahum nażīrum mā zādahum illā nufūrā(n).

Եվ նրանք հանդիսավոր կերպով երդվում են Ալլահով, որ եթե նրանց մոտ նախազգուշացնող մարդ գար, նրանք ավելի լավ կառաջնորդվեին, քան մյուս ազգերը: Բայց երբ նրանց մոտ նախազգուշացնող մարդ գար, նա նրանց ոչ թե բազմապատկեց, այլ ավելի շատ հեռացան (ճշմարտությունից):

ۨاسْتِكْبَارًا فِى الْاَرْضِ وَمَكْرَ السَّيِّئِۗ وَلَا يَحِيْقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ اِلَّا بِاَهْلِهٖ ۗفَهَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا سُنَّتَ الْاَوَّلِيْنَۚ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا ەۚ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَحْوِيْلًا

istikbāran fil-arḍi wa makras-sayyi'(i), wa lā yaḥīqul-makrus-sayyi'u illā bi'ahlih(ī), fahal yanẓurūna illā sunnatal-awwalīn(a), falan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n), wa lan tajida lisunnatillāhi taḥwīlā(n).

Երկրի վրա նրանց ամբարտավանության և չար մտադրությունների պատճառով։ Չար մտադրությունները միայն նրանց են հասնում, ովքեր դրանք մտադրում են։ Նրանք միայն սպասում են իրենցից առաջ եկածների որոշմանը։ Այսպիսով, դուք չեք գտնի որևէ փոփոխություն Աստծո մոտ, և ոչ էլ որևէ շեղում Աստծո որոշմանը։

اَوَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَكَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُعْجِزَهٗ مِنْ شَيْءٍ فِى السَّمٰوٰتِ وَلَا فِى الْاَرْضِۗ اِنَّهٗ كَانَ عَلِيْمًا قَدِيْرًا

awalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim wa kānū asyadda minhum quwwah(tan), wa mā kānallāhu liyu‘jizahū min syai'in fis-samāwāti wa lā fil-arḍ(i), innahū kāna ‘alīman qadīrā(n).

Եվ մի՞թե նրանք չճանապարհորդեցին երկրի վրա և չտեսան, թե ինչ պատահեց իրենցից առաջ եղածներին (ովքեր ուրացան առաքյալին), չնայած այդ մարդիկ ավելի մեծ ուժ ունեին, քան նրանք: Եվ ոչինչ չի կարող թուլացնել Աստծուն ո՛չ երկնքում, ո՛չ էլ երկրի վրա: Իսկապես, Նա Ամենագիտակն է, Ամենակարող:

وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللّٰهُ النَّاسَ بِمَا كَسَبُوْا مَا تَرَكَ عَلٰى ظَهْرِهَا مِنْ دَاۤبَّةٍ وَّلٰكِنْ يُّؤَخِّرُهُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِعِبَادِهٖ بَصِيْرًا ࣖ

wa lau yu'ākhiżullāhun-nāsa bimā kasabū mā taraka ‘alā ẓahrihā min dābbatiw wa lākiy yu'akhkhiruhum ilā ajalim musammā(n), fa iżā jā'a ajaluhum fa innallāha kāna bi‘ibādihī baṣīrā(n).

Եվ եթե Աստված պատժեր մարդկանց իրենց արարքների համար, անկասկած, Նա չէր թողնի ոչ մի կենդանի շարժվող էակ այս երկրի վրա, այլ կհետաձգեր (պատիժը) մինչև նախապես որոշված ​​ժամանակ։ Հետագայում, երբ նրանց մահը գա, Աստված ամենատես է Իր ծառաների վիճակին։