Q.S Ալի Իմրան (آلِ عِمْرَان) - 200 Տողերի քանակը

الۤمّۤ

alif lām mīm.

Ալիֆ Լամ Միմ։

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّوْمُۗ

allāhu lā ilāha illā huwal-ḥayyul-qayyūm(u).

Ալլահ, չկա աստված բացի Նրանից: Ամենակարող, Ով անընդհատ հոգ է տանում (Իր արարածների) մասին:

نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَاَنْزَلَ التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۙ

nazzala ‘alaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa anzalat-taurāta wal-injīl(a).

Նա քեզ (Մուհամմադ) ուղարկեց Գիրքը (Ղուրանը), որը պարունակում է ճշմարտությունը, հաստատում է նախորդ (գրքերը) և ուղարկեց Թորան ու Ավետարանը,

مِنْ قَبْلُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَاَنْزَلَ الْفُرْقَانَ ەۗ اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍۗ

min qablu hudal lin-nāsi wa anzalal-furqān(a), innal-lażīna kafarū bi āyātillāhi lahum ‘ażābun syadīd(un), wallāhu ‘azīzun żuntiqām(in).

նախկինում՝ որպես մարդկության ուղեցույց, և Նա ուղարկեց Ալ-Ֆուրկանը: Իսկապես, նրանք, ովքեր չեն հավատում Ալլահի այաներին, կարժանանան ծանր պատժի: Ալլահը՝ Ամենակարողը, ունի պատիժ:

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَخْفٰى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ

innallāha lā yakhfā ‘alaihi syai'un fil-arḍi wa lā fis-samā'(i).

Աստծո համար ոչինչ թաքնված չէ ո՛չ երկրի վրա, ո՛չ էլ երկնքում։

هُوَ الَّذِيْ يُصَوِّرُكُمْ فِى الْاَرْحَامِ كَيْفَ يَشَاۤءُ ۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

huwal-lażī yuṣawwirukum fil-arḥāmi kaifa yasyā'(u), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Նա է, որ քեզ արգանդում ձևավորում է ըստ Իր կամքի։ Նրանից բացի ուրիշ աստված չկա՝ Ամենակարողը, Ամենաիմաստունը։

هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ

huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).

Նա է, որ քեզ (Մուհամմադ) ուղարկեց Գիրքը (Ղուրանը): Դրանց մեջ կան բացարձակ այաներ, որոնք Գրքի (Ղուրանի) հիմնական կետերն են, և այլք, որոնք մութասյաբիհաթ են: Ինչ վերաբերում է նրանց, ովքեր իրենց սրտերում հակված են մոլորվել, նրանք հետևում են մութաշաբիհաթին՝ զրպարտություն փնտրելու և իրենց թավիլը փնտրելու համար, չնայած ոչ ոք չգիտի նրանց թավիլը, բացի Ալլահից: Եվ նրանք, ովքեր խորը գիտելիքներ ունեն, ասում են. «Մենք հավատում ենք դրան (Ղուրանին), ամեն ինչ մեր Տիրոջից է»: Ոչ ոք չի կարող դաս քաղել, բացի հասկացող մարդկանցից:

رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوْبَنَا بَعْدَ اِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً ۚاِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ

rabbanā lā tuzig qulūbanā ba‘da iż hadaitanā wa hab lanā mil ladunka raḥmah(tan), innaka antal-wahhāb(u).

(Նրանք աղոթեցին). «Մեր Տեր, մի՛ շեղիր ​​մեր սրտերը դեպի մոլորություն, այն բանից հետո, երբ դու մեզ առաջնորդություն տվեցիր, և շնորհիր մեզ քո ողորմությունը, իսկապես Դու ես Տվողը»:

رَبَّنَآ اِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيْهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ

rabbanā innaka jāmi‘un-nāsi liyaumil lā raiba fīh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).

«Մեր Տեր, Դու ես, որ հավաքում ես մարդկանց այն օրը, որի մեջ կասկած չկա»։ Իսկապես, Աստված չի խախտում խոստումները։

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ وَقُوْدُ النَّارِۗ

innal-lażīna kafarū lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), wa ulā'ika hum waqūdun-nār(i).

Իսկապես, նրանց համար, ովքեր չեն հավատում, նրանց ունեցվածքն ու երեխաները ոչ մի օգուտ չեն տա Աստծո պատժին և նրանք կդառնան դժոխքի կրակի վառելիք։

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyātinā, fa'akhażahumullāhu biżunūbihim, wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).

(Նրանց վիճակը) նման էր փարավոնի հետևորդների և նրանցից առաջ ապրողների վիճակին։ Նրանք հերքեցին մեր այաները, ուստի Աստված պատժեց նրանց իրենց մեղքերի համար։ Աստված շատ խիստ է պատժում։

قُلْ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَتُغْلَبُوْنَ وَتُحْشَرُوْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ ۗ وَبِئْسَ الْمِهَادُ

qul lil-lażīna kafarū satuglabūna wa tuḥsyarūna ilā jahannam(a), wa bi'sal-mihād(u).

Ասա (օ՜, Մուհամմադ) անհավատներին. «Դուք պարտություն կկրեք և կքշվեք դժոխք: Եվ ինչքան վատ վայր է այն բնակվելու համար»:

قَدْ كَانَ لَكُمْ اٰيَةٌ فِيْ فِئَتَيْنِ الْتَقَتَا ۗفِئَةٌ تُقَاتِلُ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَاُخْرٰى كَافِرَةٌ يَّرَوْنَهُمْ مِّثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ ۗوَاللّٰهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّاُولِى الْاَبْصَارِ

qad kāna lakum āyatun fī fi'atainil taqatā, fi'atun tuqātilu fī sabīlillāhi wa ukhrā kāfiratuy yaraunahum miṡlaihim ra'yal-‘ain(i), wallāhu yu'ayyidu binaṣrihī may yasyā'(u), inna fī żālika la‘ibratal li'ulil-abṣār(i).

Իրոք, ձեզ համար նշան կա երկու խմբերի մեջ, որոնք միմյանց դեմ են։ Մի խումբը պայքարում է Ալլահի ճանապարհին, իսկ մյուս (խումբը)՝ անհավատները, իրենց աչքերով տեսնում են, որ իրենք (մուսուլմանական խումբը) կրկնակի ուժեղ են, քան նրանք։ Ալլահը Իր օգնությամբ զորացնում է ում կամենում է։ Իրոք, դրանում դաս կա նրանց համար, ովքեր տեսնում են (սրտի աչքեր)։

زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ

zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).

Ցանկալիի հանդեպ սերը գեղեցիկ է դառնում տղամարդկանց աչքերում՝ կանայք, երեխաներ, ոսկու և արծաթի կույտեր, ընտիր ձիեր, անասուններ և մշակովի դաշտեր։ Սրանք են երկրային կյանքի հաճույքները, և Ալլահի մոտ է վերադարձի լավագույն վայրը։

۞ قُلْ اَؤُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِّنْ ذٰلِكُمْ ۗ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَاَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِۚ

qul a'unabbi'ukum bikhairim min żālikum, lil-lażīnattaqau ‘inda rabbihim jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa azwājum muṭahharatuw wa riḍwānum minallāh(i), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

Ասա. «Ասա՛, որ ավելի լավ բանի մասին տեղեկացնեմ ձեզ»։ Արդարները իրենց Տիրոջ մոտ ունեն այգիներ, որոնց տակ գետեր են հոսում, որտեղ նրանք հավիտյան կմնան, մաքուր ամուսիններ և Աստծո բարեհաճությունը։ Եվ Աստված Իր ծառաների տեսողն է։

اَلَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اِنَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِۚ

allażīna yaqūlūna rabbanā innanā āmannā fagfir lanā żunūbanā wa qinā ‘ażāban-nār(i).

(Մասնավորապես) նրանք, ովքեր աղոթում են. «Մեր Տեր, մենք իսկապես հավատում ենք, ուստի ներիր մեզ մեր մեղքերը և պաշտպանիր մեզ դժոխքի պատժից»:

اَلصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْمُنْفِقِيْنَ وَالْمُسْتَغْفِرِيْنَ بِالْاَسْحَارِ

aṣ-ṣābirīna waṣ-ṣādiqīna wal-qāniṭīna wal-munfiqīna wal-mustagfirīna bil-asḥār(i).

(Նաև) համբերատար մարդը, արդար մարդը, հնազանդ մարդը, իր հարստությունը բաժանողը և լուսաբացից առաջ ներողություն խնդրողը։

شَهِدَ اللّٰهُ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَاُولُوا الْعِلْمِ قَاۤىِٕمًاۢ بِالْقِسْطِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

syahidallāhu annahū lā ilāha illā huw(a), wal-malā'ikatu wa ulul-‘ilmi qā'imam bil-qisṭ(i), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Ալլահը հայտարարում է, որ չկա աստված բացի Նրանից։ (Նմանապես) հրեշտակներն ու գիտելիքի մարդիկ, ովքեր պահպանում են արդարությունը, չկա աստված բացի Նրանից, Ամենակարողից, Ամենաիմաստունից։

اِنَّ الدِّيْنَ عِنْدَ اللّٰهِ الْاِسْلَامُ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

innad-dīna ‘indallāhil-islām(u), wa makhtalafal-lażīna ūtul-kitāba illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, wa may yakfur bi'āyātillāhi fa innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

Իսկապես, Աստծո մոտ կրոնը իսլամն է: Նրանք, ում տրվել էր Գիրքը, չտարաձայնվեցին, բացի գիտելիքներ ձեռք բերելուց հետո՝ միմյանց միջև նախանձից դրդված: Ով որ չհավատա Աստծո այաներին, ապա Աստված արագ հաշվեհարդար է անում:

فَاِنْ حَاۤجُّوْكَ فَقُلْ اَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّٰهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ ۗوَقُلْ لِّلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْاُمِّيّٖنَ ءَاَسْلَمْتُمْ ۗ فَاِنْ اَسْلَمُوْا فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

fa'in ḥājjūka fa qul aslamtu wajhiya lillāhi wa manittaba‘an(i), wa qul lil-lażīna ūtul-kitāba wal-ummiyyīna a'aslamtum, fa'in aslamū faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā ‘alaikal-balāg(u), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

Ապա, եթե նրանք վիճեն քեզ հետ (Մուհամմադ), ասա. «Ես հնազանդ եմ Ալլահին և նրանք, ովքեր հետևում են ինձ»: Եվ ասա նրանց, ում տրվել է Գիրքը և անգրագետներին. «Դուք իսլամ ընդունե՞լ եք»: Եթե նրանք իսլամ են ընդունում, դա նշանակում է, որ նրանք առաջնորդություն են ստացել, բայց եթե նրանք հրաժարվեն, ապա քո պարտականությունն է միայն այն փոխանցելը: Եվ Ալլահը Իր ծառաների ամենատեսն է:

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِحَقٍّۖ وَّيَقْتُلُوْنَ الَّذِيْنَ يَأْمُرُوْنَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِۙ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

innal-lażīna yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan nabiyyīna bigairi ḥaqq(in), wa yaqtulūnal-lażīna ya'murūna bil-qisṭi minan-nās(i), fabasysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

Իրոք, նրանք, ովքեր ժխտում են Ալլահի այաները և սպանում են մարգարեներին առանց իրավունքի (արդարացի պատճառի) և սպանում են նրանց, ովքեր մարդկանց արդարություն են ասում, նրանց հայտնում են բարի լուրը, որը ցավալի պատիժ է:

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۖ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

Սրանք այն մարդիկ են, որոնց աշխատանքը այս աշխարհում և հանդերձյալ կյանքում ապարդյուն է, և նրանք օգնական չունեն։

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُدْعَوْنَ اِلٰى كِتٰبِ اللّٰهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلّٰى فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ وَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yud‘auna ilā kitābillāhi liyaḥkuma bainahum ṡumma yatawallā farīqum minhum wa hum mu‘riḍūn(a).

Մի՞թե դու չե՞ս նկատել նրանց, ում տրվել էր Գրքի (Թորայի) մի մասը: Նրանց կանչեցին Ալլահի Գրքին, որպեսզի նրանք դատեն նրանց միջև: Ապա նրանցից մի խումբ շրջվեց՝ ժխտելով (ճշմարտությունը):

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ اِلَّآ اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍ ۖ وَّغَرَّهُمْ فِيْ دِيْنِهِمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

Żālika bi'annahum qālū lan tamassanan nāru illā ayyāmam ma‘dūdāt(in), wa garrahum fī dīnihim mā kānū yaftarūn(a).

Դա այն պատճառով է, որ նրանք ասացին. «Դժոխքի կրակը մեզ չի դիպչի, բացի մի քանի օրից»: Նրանք խաբվեցին իրենց կրոնում իրենց հորինածով:

فَكَيْفَ اِذَا جَمَعْنٰهُمْ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيْهِۗ وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

fakaifa iżā jama‘nāhum liyaumil lā raiba fīh(i), wa wuffiyat kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

Ի՞նչ կլինի, եթե մենք նրանց հավաքենք այն (Հարության) օրը, որի գալստյանը կասկած չկա, և յուրաքանչյուր հոգու կտրվի իր վաստակի համար լիարժեք վարձատրություն, և նրանց վրա անարդարություն չի լինի:

قُلِ اللّٰهُمَّ مٰلِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِى الْمُلْكَ مَنْ تَشَاۤءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاۤءُۖ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاۤءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاۤءُ ۗ بِيَدِكَ الْخَيْرُ ۗ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

qulillāhumma mālikal-mulki tu'til-mulka man tasyā'u wa tanzi‘ul-mulka mim man tasyā'(u), wa tu‘izzu man tasyā'u wa tużillu man tasyā'(u), biyadikal-khair(u), innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Ասա (Մուհամմադ). «Ո՛վ զորության Տեր, Դու իշխանություն ես տալիս նրան, ում կամենում ես, և իշխանությունը վերցնում ես նրանից, ում կամենում ես։ Դու բարձրացնում ես նրան, ում կամենում ես, և նվաստացնում ես նրան, ում կամենում ես։ Քո ձեռքում է ամեն բարություն։ Իսկապես, Դու ամեն ինչի վրա Ամենակարող ես»։

تُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَتُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَتَرْزُقُ مَنْ تَشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

tūlijul-laila fin-nahāri wa tūlijun-nahāra fil-laili wa tukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa tukhrijul-mayyita minal-ḥayyi wa tarzuqu man tasyā'u bigairi ḥisāb(in).

Դու գիշերը դնում ես ցերեկի մեջ և ցերեկը դնում ես գիշերվա մեջ։ Եվ Դու կենդանին հանում ես մեռածներից և մեռյալին հանում ես կենդանիներից։ Եվ Դու սնունդ ես տալիս նրան, ում կամենում ես՝ առանց հաշվի առնելու։

لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللّٰهِ فِيْ شَيْءٍ اِلَّآ اَنْ تَتَّقُوْا مِنْهُمْ تُقٰىةً ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

lā yattakhiżil-mu'minūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), wa may yaf‘al żālika falaisa minallāhi fī syai'(in), illā an tattaqū minhum tuqāh(tan), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wa ilallāhil-maṣīr(u).

Թող հավատացյալները անհավատներին առաջնորդ չընդունեն, այլ՝ հավատացյալներին։ Նա, ով դա անում է, Ալլահից ոչինչ չի ստանա, բացի նրանից, որ պաշտպանվի այն ամենից, ինչից դուք վախենում եք։ Եվ Աստված զգուշացնում է ձեզ Իր մասին, և Նրա մոտ է վերջնական վերադարձը։

قُلْ اِنْ تُخْفُوْا مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ اَوْ تُبْدُوْهُ يَعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗوَيَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

qul in tukhfū mā fī ṣudūrikum au tubdūhu ya‘lamhullāh(u), wa ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Ասա. «Եթե դուք թաքցնեք ձեր սրտում եղածը կամ բացահայտեք այն, Աստված անպայման կիմանա դա»։ Նա գիտի, թե ինչ կա երկնքում և ինչ կա երկրի վրա։ Աստված ամեն ինչի վրա Ամենակարող է։

يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُّحْضَرًا ۛوَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوْۤءٍ ۛ تَوَدُّ لَوْ اَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهٗٓ اَمَدًاۢ بَعِيْدًا ۗوَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗوَاللّٰهُ رَءُوْفٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

yauma tajidu kullu nafsim mā ‘amilat min khairim muḥḍarā(n), wa mā ‘amilat min sū'(in), tawaddu lau anna bainahā wa bainahū amadam ba‘īdā(n), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wallāhu ra'ūfum bil-‘ibād(i).

(Հիշե՛ք) այն օրը (երբ) յուրաքանչյուր հոգի կստանա (հատուցում) իր կատարած բարի գործերի համար (ինչպես նաև հատուցում) իր կատարած չարիքի համար: Նա հույս ուներ, որ իր և այդ (օրվա) միջև մեծ հեռավորություն կլինի: Եվ Աստված զգուշացնում է ձեզ Իր (տանջանքի) մասին: Աստված Ամենաողորմածն է Իր ծառաների նկատմամբ:

قُلْ اِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّوْنَ اللّٰهَ فَاتَّبِعُوْنِيْ يُحْبِبْكُمُ اللّٰهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qul in kuntum tuḥibbūnallāha fattabi‘ūnī yuḥbibkumullāhu wa yagfir lakum żunūbakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Ասա (Մուհամմադ). «Եթե սիրում եք Աստծուն, հետևեք ինձ, և Աստված կսիրի ձեզ և կների ձեր մեղքերը»։ Աստված ներողամիտ է, ողորմած։

قُلْ اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ ۚ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْكٰفِرِيْنَ

qul aṭī‘ullāha war-rasūl(a), fa'in tawallau fa innallāha lā yuḥibbul-kāfirīn(a).

Ասա (օ՜, Մուհամմադ). «Հնազանդվեք Ալլահին և Մարգարեին։ Բայց եթե դուք շրջվեք, իմացեք, որ Ալլահը չի սիրում անհավատներին»։

۞ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىٓ اٰدَمَ وَنُوْحًا وَّاٰلَ اِبْرٰهِيْمَ وَاٰلَ عِمْرٰنَ عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ

innallāhaṣṭafā ādama wa nūḥaw wa āla ibrāhīma wa āla ‘imrāna ‘alal-‘ālamīn(a).

Իրոք, Աստված ընտրեց Ադամին, Նուհին, Աբրահամի ընտանիքը և Իմրանի ընտանիքը բոլոր մարդկանցից վեր (իրենց համապատասխան ժամանակներում):

ذُرِّيَّةً ۢ بَعْضُهَا مِنْۢ بَعْضٍۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۚ

Żurriyyatam ba‘ḍuhā mim ba‘ḍ(in), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

(որպես) մեկ սերունդ, նրանցից ոմանք մյուսների (ժառանգներն) են: Աստված ամեն ինչ լսող է, ամենագետ:

اِذْ قَالَتِ امْرَاَتُ عِمْرٰنَ رَبِّ اِنِّيْ نَذَرْتُ لَكَ مَا فِيْ بَطْنِيْ مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّيْ ۚ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

iż qālatimra'atu ‘imrāna rabbi innī nażartu laka mā fī baṭnī muḥarraran fataqabbal minnī, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).

(Հիշե՛ք), երբ Իմրանի կինը ասաց. «Օ՜, իմ Տեր, ես Քեզ երդում եմ տալիս, որ իմ արգանդում գտնվող (պտուղը) (հետագայում) ծառա դառնա, որը կծառայի (Քեզ), ապա ընդունիր (այդ երդումը) ինձնից: Իսկապես, Դու ամեն ինչ լսող, ամենագետ ես»:

فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ وَضَعْتُهَآ اُنْثٰىۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْۗ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْاُنْثٰى ۚ وَاِنِّيْ سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَاِنِّيْٓ اُعِيْذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ

falammā waḍa‘athā qālat rabbi innī waḍa‘tuhā unṡā, wallāhu a‘lamu bimā waḍa‘at, wa laisaż-żakaru kal-unṡā, wa innī sammaituhā maryama wa innī u‘īżuhā bika wa żurriyyatahā minasy-syaiṭānir-rajīm(i).

Երբ նա ծնեց նրան, ասաց. «Տե՛ր իմ, ես դուստր ծնեցի»։ Չնայած Աստված ավելի լավ գիտի, թե ինչ է նա ծնել, և տղամարդիկ նույնը չեն կանանց հետ։ «Եվ ես նրան անունը տվեցի Մարիամ, և ես խնդրում եմ Քեզնից պաշտպանություն նրան, նրա երեխաներին ու թոռներին անիծյալ սատանայի միջամտությունից»։

فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُوْلٍ حَسَنٍ وَّاَنْۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۖ وَّكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۗ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۚ قَالَ يٰمَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَا ۗ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

fataqabbalahā rabbuhā biqabūlin ḥasaniw wa ambatahā nabātan ḥasanā(n), wa kaffalahā zakariyyā, kullamā dakhala ‘alaihā zakariyyal-miḥrāba wajada ‘indahā rizqā(n), qāla yā maryama annā laki hāżā, qālat huwa min ‘indillāh(i), innallāha yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

Այսպիսով, Նա (Ալլահը) նրան ընդունեց բարի համաձայնությամբ, մեծացրեց նրան լավ աճով և նրա խնամքը հանձնեց Զաքարիային: Ամեն անգամ, երբ Զաքարիան գալիս էր նրան տեսնելու միհրաբում (պաշտամունքի հատուկ սենյակում), նա նրա կողքին սնունդ էր գտնում: Նա ասում էր. «Օ՜, Մարիամ, որտեղի՞ց ես սա վերցրել»: Մարիամը պատասխանում էր. «Դա Ալլահից է»: Իսկապես, Ալլահը սնունդ է տալիս նրան, ում կամենում է առանց հաշվարկի:

هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهٗ ۚ قَالَ رَبِّ هَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۚ اِنَّكَ سَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ

hunālika da‘ā zakariyyā rabbahū qāla rabbi hab lī mil ladunka żurriyyatan ṭayyibah(tan), innaka samī‘ud-du‘ā'(i).

Այնտեղ էր, որ Զաքարիան աղոթեց իր Աստծուն։ Նա ասաց. «Տե՛ր իմ, տուր ինձ բարի սերունդ Քո կողմից, իսկապես Դու ես աղոթքների լսողը»։

فَنَادَتْهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُوَ قَاۤىِٕمٌ يُّصَلِّيْ فِى الْمِحْرَابِۙ اَنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيٰى مُصَدِّقًاۢ بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَسَيِّدًا وَّحَصُوْرًا وَّنَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

fanādathul-malā'ikatu wa huwa qā'imuy yuṣallī fil-miḥrāb(i), annallāha yubasysyiruka biyaḥyā muṣaddiqam bikalimatim minallāhi wa sayyidaw wa ḥaṣūraw wa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Ապա հրեշտակները կանչեցին նրան, երբ նա կանգնած էր միհրաբում աղոթելիս. «Աստված քեզ բարի լուր է բերում Յահյայի (ծննդյան) հետ, ով հաստատում է Ալլահից մի նախադասություն (խոսք), որը օրինակելի է, կարող է զսպել իրեն (ցանկությունից) և մարգարե՝ բարեպաշտների մեջ»:

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّقَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ وَامْرَاَتِيْ عَاقِرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكَ اللّٰهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa qad balaganīyal-kibaru wamra'atī ‘āqir(un), qāla każālikallāhu yaf‘alu mā yasyā'(u).

Նա (Զաքարիան) ասաց. «Օ՜, Տեր իմ, ինչպե՞ս կարող եմ երեխաներ ունենալ, երբ ես այսքան ծեր եմ, իսկ կինս՝ ամուլ»։ Նա (Ալլահը) ասաց. «Այսպիսով, Աստված անում է այն, ինչ կամենում է»։

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗ قَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ اِلَّا رَمْزًا ۗ وَاذْكُرْ رَّبَّكَ كَثِيْرًا وَّسَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ ࣖ

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡata ayyāmin illā ramzā(n), ważkur rabbaka kaṡīraw wa sabbiḥ bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).

Նա (Զաքարիան) ասաց. «Օ՜, Տեր իմ, տուր ինձ մի նշան»: Աստված ասաց. «Քեզ համար նշան է այն, որ երեք օր մարդկանց հետ չխոսես, բացի նշաններից: Եվ շատ հիշատակիր քո Տիրոջ անունը և փառաբանիր Նրան երեկոյան և առավոտյան»:

وَاِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفٰىكِ عَلٰى نِسَاۤءِ الْعٰلَمِيْنَ

wa iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāhaṣṭafāki wa ṭahharaki waṣṭafāki ‘alā nisā'il-‘ālamīn(a).

Եվ (հիշիր) երբ հրեշտակներն ասացին. «Ո՛վ Մարիամ, ճշմարիտ, Աստված քեզ ընտրել է, մաքրագործել է քեզ և քեզ դասել է բոլոր կանանցից վեր (այդ ժամանակ):»

يٰمَرْيَمُ اقْنُتِيْ لِرَبِّكِ وَاسْجُدِيْ وَارْكَعِيْ مَعَ الرّٰكِعِيْنَ

yā maryamuqnutī lirabbiki wasjudī warka‘ī ma‘ar-rāki‘īn(a).

«Ո՛վ Մարիամ, հնազանդվիր քո Տիրոջը, խոնարհվիր և խոնարհվիր խոնարհվողների հետ»։

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَ ۗوَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يُلْقُوْنَ اَقْلَامَهُمْ اَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَۖ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ

Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż yulqūna aqlāmahum ayyuhum yakfulu maryam(a), wa mā kunta ladaihim iż yakhtaṣimūn(a).

Սրանք այն անտեսանելի լուրերից են, որոնք Մենք քեզ (Մուհամմադ) հայտնեցինք, նույնիսկ եթե դու նրանց հետ չէիր, երբ նրանք գցում էին իրենց գրիչները (վիճակահանության համար), թե նրանցից ով կպահի Մարիամին: Եվ դու նրանց հետ չէիր, երբ նրանք վիճում էին:

اِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُۖ اسْمُهُ الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيْهًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ

iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāha yubasysyiruki bikalimatim minhusmuhul-masīḥu ‘īsabnu maryama wajīhan fid-dun-yā wal-ākhirati wa minal-muqarrabīn(a).

(Հիշիր) երբ հրեշտակներն ասացին. «Ո՛վ Մարիամ, Աստված քեզ ավետում է Իր խոսքը, որի անունը կլինի Մեսիա՝ Հիսուս, Մարիամի որդի, փառավոր այս աշխարհում և հանդերձյալ կյանքում և (Աստծուն) մոտեցողներից մեկը»:

وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَّمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa yukallimun nāsa fil-mahdi wa kahlaw wa minaṣ-ṣāliḥīn(a).

և նա խոսեց մարդկանց հետ օրորոցում և երբ նա մեծացավ, և նա արդարներից էր։

قَالَتْ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ وَلَدٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكِ اللّٰهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

qālat rabbi annā yakūnu lī waladuw wa lam yamsasnī basyar(un), qāla każālikillāhu yakhluqu mā yasyā'(u), iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fayakūn(u).

Նա (Մարիամը) ասաց. «Օ՜, Տեր իմ, ինչպե՞ս կարող եմ երեխաներ ունենալ, երբ ինձ տղամարդ չի դիպչել»։ Նա (Աստված) ասաց. «Այսպիսով, Աստված ստեղծում է այն, ինչ ցանկանում է։ Երբ Նա ցանկանում է ինչ-որ բան որոշել, Նա միայն ասում է դրան. «Եղիր»։ Այսպիսով, դա այդպես է։

وَيُعَلِّمُهُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۚ

wa ya‘allimuhul-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a).

Եվ Նա (Ալլահը) նրան (Իսային) սովորեցրեց Գիրքը, Իմաստությունը, Թորան և Ավետարանը:

وَرَسُوْلًا اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ اَنِّيْ قَدْ جِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۙاَنِّيْٓ اَخْلُقُ لَكُمْ مِّنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ فَاَنْفُخُ فِيْهِ فَيَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ وَاُحْيِ الْمَوْتٰى بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا تَأْكُلُوْنَ وَمَا تَدَّخِرُوْنَ ۙفِيْ بُيُوْتِكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa rasūlan ilā banī isrā'īl(a), annī qad ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, annī akhluqu lakum minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi fa'anfukhu fihi fayakūnu ṭairam bi'iżnillāh(i), wa ubarri'ul-akmaha wal-abraṣa wa uḥyil-mautā bi'iżnillāh(i), wa unabbi'ukum bimā ta'kulūna wa mā taddakhirūna fī buyūtikum, inna fī żālika la'āyatal lakum in kuntum mu'minīn(a).

Եվ ինչպես Իսրայելի զավակների առաքյալն ասաց. «Ես ձեզ մոտ եմ եկել ձեր Տիրոջից նշանով (հրաշքով), այսինքն՝ ես ձեզ համար հողից թռչնի ձև ունեցող ինչ-որ բան ստեղծեցի, ապա փչեցի դրա վրա, և այն դարձավ թռչուն՝ Ալլահի թույլտվությամբ։ Եվ ես բուժեցի ի ծնե կույր մարդկանց և բորոտություն ունեցող մարդկանց։ Եվ ես կենդանացրեցի մեռյալներին՝ Ալլահի թույլտվությամբ, և ես ձեզ կասեմ, թե ինչ եք ուտում և ինչ եք պահում ձեր տներում։ Իսկապես, դրանում կա նշան (իմ առաքելության ճշմարտությունը) ձեզ համար, եթե հավատացյալ եք»։

وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَلِاُحِلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ حُرِّمَ عَلَيْكُمْ وَجِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

wa muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa li'uḥilla lakum ba‘ḍal-lażī ḥurrima ‘alaikum wa ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Եվ որպես մեկը, ով հաստատում է ինձանից առաջ գրված Թորան, և որպեսզի ես ձեզ համար օրինականացնեմ այն, ինչ արգելված էր ձեզ համար: Եվ ես ձեզ մոտ եմ գալիս՝ ձեր Տիրոջից նշան (հրաշք) բերելով: Ուրեմն, վախեցեք Ալլահից և հնազանդվեք ինձ:

اِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

Իսկապես, Ալլահը իմ Տերն է և ձեր Տերը, ուստի երկրպագեք Նրան: Սա է ուղիղ ճանապարհը:

۞ فَلَمَّآ اَحَسَّ عِيْسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ ۚ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ ۚ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

falammā aḥassa ‘īsā minhumul-kufra qāla man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāh(i), āmannā billāh(i), wasyhad bi'annā muslimūn(a).

Այսպիսով, երբ Հիսուսը զգաց նրանց (Իսրայելի զավակների) անհնազանդությունը, նա ասաց. «Ո՞վ կլինի օգնական (Ալլահի կրոնը հաստատելու) համար»: Հավարիյունները (հավատարիմ ընկերները) պատասխանեցին. «Մենք Ալլահի օգնականներն ենք: Մենք հավատում ենք Ալլահին և վկայում ենք, որ մենք մուսուլմաններ ենք»:

رَبَّنَآ اٰمَنَّا بِمَآ اَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُوْلَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ

rabbanā āmannā bimā anzalta wattaba‘nar-rasūla faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).

«Տե՛ր, մենք հավատացինք Քո ուղարկածին և հետևեցինք Մարգարեին, ուստի մեզ դասիր այն մարդկանց շարքին, ովքեր վկայում են»։

وَمَكَرُوْا وَمَكَرَ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ ࣖ

wa makarū wa makarallāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).

Եվ նրանք (անհավատները) խաբեցին, ուստի Աստված վրեժ լուծեց խաբեության դեմ: Եվ Աստված լավագույն վրեժխնդիրն է խաբեության համար:

اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسٰٓى اِنِّيْ مُتَوَفِّيْكَ وَرَافِعُكَ اِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَجَاعِلُ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْكَ فَوْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيْمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

iż qālallāhu yā ‘īsā innī mutawaffīka wa rāfi‘uka ilayya wa muṭahhiruka minal-lażīna kafarū wa jā‘ilul-lażīnattaba‘ūka fauqal-lażīna kafarū ilā yaumil-qiyāmah(ti), ṡumma ilayya marji‘ukum fa aḥkumu bainakum fīmā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

(Հիշե՛ք), երբ Ալլահն ասաց. «Օ՜, Հիսուս, ես քեզ վերցրի և բարձրացրի Ինձ մոտ, մաքրեցի քեզ անհավատներից և քեզ հետևողներին դասեցի անհավատներից վեր մինչև Հարության օրը։ Ապա դուք կվերադառնաք Ինձ մոտ, ապա Ես ձեզ կորոշեմ այն ​​​​բանի վերաբերյալ, որի վերաբերյալ վիճում էիք»։

فَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَاُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۖ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

fa ammal-lażīna kafarū fa u‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdan fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

Ուրեմն, ինչ վերաբերում է նրանց, ովքեր չեն հավատում, Ես նրանց կպատժեմ խիստ պատժով այս աշխարհում և հանդերձյալ կյանքում, մինչդեռ նրանք օգնական չունեն։

وَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ ۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ

wa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum, wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

Եվ նրանց, ովքեր հավատում են և բարի գործեր են անում, Նա լիովին կպարգևատրի նրանց: Եվ Աստված չի սիրում չարագործներին:

ذٰلِكَ نَتْلُوْهُ عَلَيْكَ مِنَ الْاٰيٰتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ

Żālika natlūhu ‘alaika minal-āyāti waż-żikril-ḥakīm(i).

Այսպես մենք քեզ համար (Մուհամմադ) կարդում ենք իմաստությամբ լի մի քանի այաներ և նախազգուշացումներ:

اِنَّ مَثَلَ عِيْسٰى عِنْدَ اللّٰهِ كَمَثَلِ اٰدَمَ ۗ خَلَقَهٗ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

inna maṡala ‘īsā ‘indallāhi kamaṡali ādam(a), khalaqahū min turābin ṡumma qāla lahū kun fayakūn(u).

Իրոք, Հիսուսի առակը (ստեղծումը) Ալլահի համար նման է Ադամի (ստեղծմանը): Նա ստեղծեց այն հողից, ապա ասաց նրան. «Եղիր»: Այսպիսով, դա այդպես է:

اَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْمُمْتَرِيْنَ

al-ḥaqqu mir rabbika falā takum minal-mumtarīn(a).

Ճշմարտությունը քո Տիրոջից է, ուստի մի՛ եղիր կասկածողների մեջ։

فَمَنْ حَاۤجَّكَ فِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ اَبْنَاۤءَنَا وَاَبْنَاۤءَكُمْ وَنِسَاۤءَنَا وَنِسَاۤءَكُمْ وَاَنْفُسَنَا وَاَنْفُسَكُمْۗ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَّعْنَتَ اللّٰهِ عَلَى الْكٰذِبِيْنَ

faman ḥājjaka fīhi mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilmi faqul ta‘ālau nad‘u abnā'anā wa abnā'akum wa nisā'anā wa nisā'akum wa anfusanā wa anfusakum, ṡumma nabtahil fanaj‘al la‘natallāhi ‘alal-kāżibīn(a).

Ով որ այս հարցում վիճի քեզ հետ, գիտելիք ձեռք բերելուց հետո, ասա (Մուհամմադ). «Եկեք կանչենք մեր երեխաներին ու ձեր երեխաներին, մեր կանանց ու ձեր կանանց, մեզ և ձեզ, ապա եկեք տարբերություն դնենք, որպեսզի Ալլահի անեծքը ընկնի ստողների վրա»։

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ ۚ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

inna hāżā lahuwal-qaṣaṣul-ḥaqq(u), wa mā min ilāhin illallāh(u), wa innallāha lahuwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Իսկապես, սա իրական պատմություն է: Չկա աստված, բացի Ալլահից, և իսկապես, Ալլահը ամենազոր է, ամենաիմաստուն:

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

fa in tawallau fa innallāha ‘alīmum bil-mufsidīn(a).

Ապա, եթե նրանք շրջվեն, ապա (իմացեք), որ Աստված ամենագետ է չարագործների մասին:

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَاۤءٍۢ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ اَلَّا نَعْبُدَ اِلَّا اللّٰهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهٖ شَيْـًٔا وَّلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُوْلُوا اشْهَدُوْا بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi ta‘ālau ilā kalimatin sawā'im bainanā wa bainakum allā na‘buda illallāha wa lā nusyrika bihī syai'aw wa lā yattakhiża ba‘ḍunā ba‘ḍan arbābam min dūnillāh(i), fa in tawallau fa qūlusyhadū bi'annā muslimūn(a).

Ասա (օ՜, Մուհամմադ). «Օ՜, Գրքի մարդիկ։ Եկեք մի խոսքի, որը մեր և ձեր միջև ընդհանուր է. որ մենք միայն Ալլահին երկրպագենք և Նրան ոչ մեկին չհամարենք գործընկեր, և որ բացի Ալլահից ոչ մեկին չընդունենք որպես տեր։ Եթե նրանք շրջվեն, ասա (նրանց). «Վկայեք, որ մենք մուսուլմաններ ենք»։

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَمَآ اُنْزِلَتِ التَّوْرٰىةُ وَالْاِنْجِيْلُ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِهٖۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima tuḥājjūna fī ibrāhīma wa mā unzilatit-taurātu wal-injīlu illā mim ba‘dih(ī), afalā ta‘qilūn(a).

Ո՛վ Գրքի մարդիկ, ինչո՞ւ եք վիճում Աբրահամի մասին, մինչդեռ Թորան և Ավետարանը նրանից (Իբրահիմից) հետո են հայտնվել: Մի՞թե չեք հասկանում:

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ حَاجَجْتُمْ فِيْمَا لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ فَلِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْمَا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

hā antum hā'ulā'i ḥājajtum fīmā lakum bihī ‘ilmun falima tuḥājjūna fīmā laisa lakum bihī ‘ilm(un), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

Ահա թե ինչպիսին եք դուք։ Դուք վիճում եք այն մասին, ինչ գիտեք, բայց ինչո՞ւ եք վիճում այն ​​մասին, ինչ չգիտեք։ Աստված գիտի, մինչդեռ դուք չգիտեք։

مَاكَانَ اِبْرٰهِيْمُ يَهُوْدِيًّا وَّلَا نَصْرَانِيًّا وَّلٰكِنْ كَانَ حَنِيْفًا مُّسْلِمًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa mā kāna ibrāhīmu yahūdiyyaw wa lā naṣrāniyyaw wa lākin kāna ḥanīfam muslimā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

Իբրահիմը ո՛չ հրեա էր, ո՛չ էլ քրիստոնյա, բայց նա ուղիղ մարդ էր, մուսուլման և բազմաստվածներից չէր։

اِنَّ اَوْلَى النَّاسِ بِاِبْرٰهِيْمَ لَلَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ وَهٰذَا النَّبِيُّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِيْنَ

inna aulan-nāsi bi'ibrāhīma lal-lażīnattaba‘ūhu wa hāżan-nabiyyu wal-lażīna āmanū, wallāhu waliyyul-mu'minīn(a).

Աբրահամին ամենամոտ մարդիկ նրան հետևողները, այս մարգարեն (Մուհամմադը) և հավատացյալներն են: Ալլահը հավատացյալների պաշտպանն է:

وَدَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يُضِلُّوْنَكُمْۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

waddaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi lau yuḍillūnakum, wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

Գրքի մարդկանց մի խումբ ուզում է ձեզ մոլորեցնել, բայց նրանք միայն իրենց են մոլորեցնում, չնայած չգիտեն դա։

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāhi wa antum tasyhadūn(a).

Ո՛վ Գրքի մարդիկ, ինչո՞ւ եք ժխտում Ալլահի այաները, չնայած որ գիտեք (ճշմարտությունը):

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَلْبِسُوْنَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ

yā ahlal-kitābi lima talbisūnal-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumūnal-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn.

Ո՛վ Գրքի մարդիկ, ինչո՞ւ եք ճշմարտությունը խառնում ստի հետ և թաքցնում ճշմարտությունը, չնայած որ գիտեք։

وَقَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اٰمِنُوْا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوْٓا اٰخِرَهٗ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۚ

wa qālaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi āminū bil-lażī unzila ‘alal-lażīna āmanū wajhan-nahāri wakfurū ākhirahū la‘allahum yarji‘ūn(a).

Եվ Գրքի մարդկանց մի խումբ ասաց (միմյանց). «Հավատացեք այն, ինչ օրվա սկզբում ուղարկվել է հավատացյալներին, և ժխտեք այն վերջում, որպեսզի նրանք վերադառնան (անհավատությանը):»

وَلَا تُؤْمِنُوْٓا اِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِيْنَكُمْ ۗ قُلْ اِنَّ الْهُدٰى هُدَى اللّٰهِ ۙ اَنْ يُّؤْتٰىٓ اَحَدٌ مِّثْلَ مَآ اُوْتِيْتُمْ اَوْ يُحَاۤجُّوْكُمْ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ قُلْ اِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللّٰهِ ۚ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ ۚ

wa lā tu'minū illā liman tabi‘a dīnakum, qul innal-hudā hudallāh(i), ay yu'tā aḥadum miṡla mā ūtītum au yuḥājjūkum ‘inda rabbikum, qul innal-faḍla biyadillāh(i), yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

«Եվ մի՛ հավատացեք ուրիշներին, բացի նրանցից, ովքեր հետևում են ձեր կրոնին»: Ասա (Մուհամմադ). «Իրոք, առաջնորդությունը միայն Աստծո առաջնորդությունն է: (Մի՛ հավատացեք) որ ինչ-որ մեկին կտրվի այն, ինչ ձեզ տրվել է, կամ որ նրանք կհերքեն ձեզ ձեր Տիրոջ առջև»: Ասա (Մուհամմադ). «Իրոք, պարգևը Աստծո ձեռքում է, Նա տալիս է այն՝ ում կամենա: Աստված Ամենազոր է, Ամենագետ»:

يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

yakhtaṣṣu biraḥmatihī may yasyā'(u), wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

Նա որոշում է Իր ողորմությունը՝ ում որ կամենա։ Եվ Ալլահը մեծ ողորմություն ունի։

۞ وَمِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مَنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُّؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِدِيْنَارٍ لَّا يُؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَ اِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَاۤىِٕمًا ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَيْسَ عَلَيْنَا فِى الْاُمِّيّٖنَ سَبِيْلٌۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa min ahlil-kitābi man in ta'manhu bi qinṭārin yu'addīhi ilaik(a), wa minhum man in ta'manhu bidīnāril lā yu'addīhi ilaika illā mā dumta ‘alaihi qā'imā(n), żālika bi'annahum qālū laisa ‘alainā fil-ummiyyīna sabīl(un), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).

Եվ Գրքի մարդկանց մեջ կա մեկը, ում, եթե նրան մեծ հարստություն վստահես, նա անպայման կվերադարձնի այն քեզ։ Բայց կան նաև նրանց մեջ, ովքեր, եթե նրան դինար վստահես, նա այն չի վերադարձնի քեզ, եթե միշտ չհավաքես այն։ Սա այն պատճառով է, որ նրանք ասում են. «Մենք մեղք չունենք անգրագետ մարդկանց դեմ»։ Նրանք ստեր են խոսում Ալլահի դեմ, չնայած գիտեն։

بَلٰى مَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ وَاتَّقٰى فَاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

balā man aufā bi‘ahdihī wattaqā fa innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

Իսկապես, ով պահում է իր խոստումները և բարեպաշտ է, ապա Աստված սիրում է բարեպաշտներին:

اِنَّ الَّذِيْنَ يَشْتَرُوْنَ بِعَهْدِ اللّٰهِ وَاَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيْلًا اُولٰۤىِٕكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ وَلَا يَنْظُرُ اِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna yasytarūna bi‘ahdillāhi wa aimānihim ṡamanan qalīlan ulā'ika lā khalāqa lahum fil-ākhirati wa lā yukallimuhumullāhu wa lā yanẓuru ilaihim yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

Իսկապես, նրանք, ովքեր Ալլահի ուխտը և իրենց երդումները վաճառում են չնչին գնով, հանդերձյալ կյանքում բաժին չեն ունենա, Աստված նրանց հետ չի խոսի, նրանց վրա չի նայի Հարության օրը և նրանց չի մաքրի: Նրանց համար ցավալի պատիժ է:

وَاِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيْقًا يَّلْوٗنَ اَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتٰبِ لِتَحْسَبُوْهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتٰبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa inna minhum lafarīqay yalwūna alsinatahum bil-kitābi litaḥsabūhu minal-kitābi wa mā huwa minal-kitāb(i), wa yaqūlūna huwa min ‘indillāhi wa mā huwa min ‘indillāh(i), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).

Եվ իրոք, նրանց մեջ կա մի խումբ, որոնք իրենց լեզուներով աղավաղում են Գիրքը, որպեսզի դուք չմտածեք, որ այն Գրքի մի մասն է, բայց այն Գրքից չէ, և նրանք ասում են. «Սա Ալլահից է», բայց այն Ալլահից չէ: Նրանք սուտ են խոսում Ալլահի դեմ, չնայած գիտեն:

مَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّؤْتِيَهُ اللّٰهُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُوْلَ لِلنَّاسِ كُوْنُوْا عِبَادًا لِّيْ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ كُوْنُوْا رَبَّانِيّٖنَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُوْنَ الْكِتٰبَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُوْنَ ۙ

mā kāna libasyarin ay yu'tiyahullāhul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata ṡumma yaqūla lin-nāsi kūnū ‘ibādal lī min dūnillāhi wa lākin kūnū rabbāniyyīna bimā kuntum tu‘allimūnal-kitāba wa bimā kuntum tadrusūn(a).

Անհնար է, որ այն մարդը, ում Աստված տվել է Գիրքը՝ իմաստության և մարգարեության հետ միասին, մարդկանց ասի. «Եղեք ինձ երկրպագողներ, ոչ թե Աստծո երկրպագողներ», այլ (նա ասում է). «Եղեք Աստծո ծառաներ, որովհետև դուք սովորեցնում եք Գիրքը և որովհետև դուք ուսումնասիրում եք այն»:

وَلَا يَأْمُرَكُمْ اَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلٰۤىِٕكَةَ وَالنَّبِيّٖنَ اَرْبَابًا ۗ اَيَأْمُرُكُمْ بِالْكُفْرِ بَعْدَ اِذْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ࣖ

wa lā ya'murakum an tattakhiżul-malā'ikata wan-nabiyyīna arbābā(n), aya'murukum bil-kufri ba‘da iż antum muslimūn(a).

և ոչ (և նրա համար հնարավոր չէ) հրամայել ձեզ հրեշտակներին ու մարգարեներին դարձնել Աստված: Արդյո՞ք (հարմար է) նրա համար ասել, որ դուք դարձեք անհավատ մուսուլման դառնալուց հետո:

وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ النَّبِيّٖنَ لَمَآ اٰتَيْتُكُمْ مِّنْ كِتٰبٍ وَّحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهٖ وَلَتَنْصُرُنَّهٗ ۗ قَالَ ءَاَقْرَرْتُمْ وَاَخَذْتُمْ عَلٰى ذٰلِكُمْ اِصْرِيْ ۗ قَالُوْٓا اَقْرَرْنَا ۗ قَالَ فَاشْهَدُوْا وَاَنَا۠ مَعَكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

wa iż akhażallāhu mīṡāqan-nabiyyīna lamā ātaitukum min kitābiw wa ḥikmatin ṡumma jā'akum rasūlum muṣaddiqul limā ma‘akum latu'minunna bihī wa latanṣurunnah(ū), qāla a'aqrartum wa akhażtum ‘alā żālikum iṣrī, qālū aqrarnā, qāla fasyhadū wa ana ma‘akum minasy-syāhidīn(a).

Եվ (հիշե՛ք), երբ Աստված ուխտ վերցրեց մարգարեներից. «Երբ ես ձեզ կտամ գիրքը և իմաստությունը, և հետո ձեզ մոտ կգա մի մարգարե, որը կհաստատի ձեր մոտ եղածը, դուք իսկապես կհավատաք նրան և կօգնեք նրան»։ Աստված ասաց. «Համաձա՞յն եք և ընդունո՞ւմ եք Իմ հետ համաձայնությունը դրա վերաբերյալ»։ Նրանք պատասխանեցին. «Մենք համաձայն ենք»։ Աստված ասաց. «Ապա դուք (մարգարեները) վկայեք, և ես կլինեմ վկա ձեզ հետ»։

فَمَنْ تَوَلّٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

faman tawallā ba‘da żālika fa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

Ուրեմն, ով որ դրանից հետո շրջվի, նա՛ է չարագործը:

اَفَغَيْرَ دِيْنِ اللّٰهِ يَبْغُوْنَ وَلَهٗ ٓ اَسْلَمَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ طَوْعًا وَّكَرْهًا وَّاِلَيْهِ يُرْجَعُوْنَ

afagaira dīnillāhi yabgūna wa lahū aslama man fis-samāwāti wal-arḍi ṭau‘aw wa ilaihi yurja‘ūn(a).

Ուրեմն ինչո՞ւ են նրանք փնտրում այլ կրոններ՝ բացի Ալլահի կրոնից, երբ երկնքում ու երկրի վրա ամեն ինչ հանձնվում է Նրան՝ կամա թե ակամա, և միայն Նրան են վերադառնում։

قُلْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَالنَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۖ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

qul āmannā billāhi wa mā unzila ‘alainā wa mā unzila ‘alā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum, wa naḥnu lahū muslimūn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Մենք հավատում ենք Աստծուն և մեզ ուղարկվածին, Աբրահամին, Իսմայիլին, Իսահակին, Հակոբին և նրանց սերունդներին ուղարկվածին, և Մովսեսին, Հիսուսին և իրենց Տիրոջից մարգարեներին տրվածին։ Մենք նրանցից ոչ մեկի մեջ ոչ մի տարբերություն չենք դնում և միայն Նրան ենք մենք հանձնվում»։

وَمَنْ يَّبْتَغِ غَيْرَ الْاِسْلَامِ دِيْنًا فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْهُۚ وَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa may yabtagi gairal-islāmi dīnan falay yuqbala minh(u), wa huwa fil-ākhirati minal khāsirīn(a).

Եվ ով որ իսլամից բացի այլ կրոն է փնտրում, նրան չեն ընդունի, և հանդերձյալ կյանքում նա կլինի պարտվողների շարքում։

كَيْفَ يَهْدِى اللّٰهُ قَوْمًا كَفَرُوْا بَعْدَ اِيْمَانِهِمْ وَشَهِدُوْٓا اَنَّ الرَّسُوْلَ حَقٌّ وَّجَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

kaifa yahdillāhu qauman kafarū ba‘da īmānihim wa syahidū annar-rasūla ḥaqquw wa jā'ahumul-bayyināt(u), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Ինչպե՞ս է Աստված առաջնորդելու այն մարդկանց, ովքեր անհավատացել են հավատալուց հետո և ընդունել, որ Մարգարեն (Մուհամմադը) ճշմարիտ է (ռասուլ), և նրանց հասել է հստակ ապացույց։ Աստված չի առաջնորդում չարագործներին։

اُولٰۤىِٕكَ جَزَاۤؤُهُمْ اَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَۙ

ulā'ika jazā'uhum anna ‘alaihim la‘natallāhi wal-malā'ikati wan-nāsi ajma‘īn(a).

Նրանց համար արդյունքն այն է, որ Ալլահի, հրեշտակների և ողջ մարդկության անեծքը կընկնի նրանց վրա։

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚ لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَۙ

khālidīna fihā, lā yukhaffafu ‘anhumul-‘ażābu wa lā hum yunẓarūn(a).

նրանք այնտեղ կմնան հավերժ, նրանց պատիժը չի մեղմացվի, և նրանց ժամանակ չի տրվի,

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

illal-lażīna tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū, fa'innallāha gafūrur raḥīm(un).

Բացի նրանցից, ովքեր դրանից հետո զղջում են և ուղղում իրենց մեղքերը, ապա իսկապես, Աստված Ամենաներողամիտն է, Ամենաողորմածը:

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بَعْدَ اِيْمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُوْا كُفْرًا لَّنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الضَّاۤلُّوْنَ

innal-lażīna kafarū ba‘da īmānihim ṡummazdādū kufral lan tuqbala taubatuhum, wa ulā'ika humuḍ-ḍāllūn(a).

Իրոք, նրանք, ովքեր հավատալուց հետո անհավատություն են անում, իսկ հետո ավելացնում են իրենց անհավատությունը, չեն ընդունվի իրենց զղջումը, և նրանք են մոլորվածները։

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَمَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْ اَحَدِهِمْ مِّلْءُ الْاَرْضِ ذَهَبًا وَّلَوِ افْتَدٰى بِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ وَّمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ ࣖ ۔

innal-lażīna kafarū wa mātū wa hum kuffārun falay yuqbala min aḥadihim mil'ul-arḍi żahabaw wa lawiftadā bih(ī), ulā'ika lahum ‘ażābun alīmuw wa mā lahum min nāṣirīn(a).

Իսկապես, նրանք, ովքեր անհավատություն են անում և անհավատության մեջ են մահանում, նրանցից ոչ մեկից չեն ստանա (փրկագին) նույնիսկ (երկրի տեսքով) ոսկի, եթե նա ցանկանա դրանով փրկագնել իրեն: Սրանք այն մարդիկ են, ովքեր տառապում են ցավոտ պատժից և օգնական չունեն:

لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتّٰى تُنْفِقُوْا مِمَّا تُحِبُّوْنَ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ

lan tanālul-birra ḥattā tunfiqū mimmā tuḥibbūn(a), wa mā tunfiqū min syai'in fa innallāha bihī ‘alīm(un).

Դուք առաքինություն չեք ձեռք բերի, մինչև չներդնեք ձեր սիրելի հարստության մի մասը: Եվ ինչ էլ որ ծախսեք այդ հարցում, Ալլահը Ամենագիտակն է:

۞ كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِلًّا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِلَّا مَا حَرَّمَ اِسْرَاۤءِيْلُ عَلٰى نَفْسِهٖ مِنْ قَبْلِ اَنْ تُنَزَّلَ التَّوْرٰىةُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِالتَّوْرٰىةِ فَاتْلُوْهَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

kulluṭ-ṭa‘āmi kāna ḥillal libanī isrā'īla illā mā ḥarrama isrā'īlu ‘alā nafsihī min qabli an tunazzalat-taurāh(tu), qul fa'tū bit-taurāti fatlūhā in kuntum ṣādiqīn(a).

Իսրայելի զավակների համար բոլոր սնունդը հալալ է, բացառությամբ այն սննդի, որը Իսրայելը (Հակոբը) արգելել էր Թորայի հայտնվելուց առաջ: Ասա (Մուհամմադ). «Եթե դուք ճշմարիտ եք, վերցրեք Թորան և կարդացեք այն»:

فَمَنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

fa maniftarā ‘alallāhil-każiba mim ba‘di żālika fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

Ուրեմն, ով որ դրանից հետո ստեր հորինի Ալլահի դեմ, նրանք են չարագործները:

قُلْ صَدَقَ اللّٰهُ ۗ فَاتَّبِعُوْا مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul ṣadaqallāh(u), fattabi‘ū millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Ճշմարիտ է (Աստված ասում է ամեն ինչ): Հետևեք Աբրահամի ուղիղ կրոնին, և նա բազմաստվածներից չէ:

اِنَّ اَوَّلَ بَيْتٍ وُّضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِيْ بِبَكَّةَ مُبٰرَكًا وَّهُدًى لِّلْعٰلَمِيْنَۚ

inna awwala baitiw wuḍi‘a lin-nāsi lal-lażī bibakkata mubārakaw wa hudal lil-‘ālamīn(a).

Իրոք, մարդկանց համար կառուցված առաջին (երկրպագության) տունը (Բեյթուլլահն) էր Բաքքայում (Մեքքա), որը օրհնված էր և դարձավ ուղեցույց բոլոր աշխարհների համար:

فِيْهِ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ مَّقَامُ اِبْرٰهِيْمَ ەۚ وَمَنْ دَخَلَهٗ كَانَ اٰمِنًا ۗ وَلِلّٰهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ اِلَيْهِ سَبِيْلًا ۗ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

fīhi āyātum bayyinātum maqāmu ibrāhīm(a), wa man dakhalahū kāna āminā(n), wa lillāhi ‘alan-nāsi ḥijjul-baiti manistaṭā‘a ilaihi sabīlā(n), wa man kafara fa innallāha ganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).

Այնտեղ կան հստակ նշաններ, (որոնց թվում) Իբրահիմի կանգառը: Ով որ մտնի այնտեղ (Բեյթուլլահ), կլինի անվտանգ: Եվ (մարդկային պարտավորությունների) մեջ Ալլահի նկատմամբ է կատարել ուխտագնացություն դեպի Բեյթուլլահ, այսինքն՝ նրանց համար, ովքեր կարող են այնտեղ ճանապարհորդել: Ով որ մերժի (պարտավորությունը) Հաջը, ապա իմացեք, որ Ալլահը ամենահարուստն է (ոչ մի բանի կարիք չունի) բոլոր աշխարհներից:

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاللّٰهُ شَهِيْدٌ عَلٰى مَا تَعْمَلُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāh(i), wallāhu syahīdun ‘alā mā ta‘malūn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Ո՛վ Գրքի մարդիկ, ինչո՞ւ եք ժխտում Աստծո այաները, երբ Աստված վկա է ձեր արարքների համար»։

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ تَبْغُوْنَهَا عِوَجًا وَّاَنْتُمْ شُهَدَاۤءُ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi lima taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana tabgūnahā ‘iwajaw wa antum syuhadā'(u), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Ո՛վ Գրքի մարդիկ, ինչո՞ւ եք հավատացյալներին շեղում Աստծո ճանապարհից, երբ ուզում եք, որ այն (Աստծո ճանապարհը) ծուռ լինի, չնայած դուք հետևում եք»։ Եվ Աստված անտեղյակ չէ ձեր արարքներից։

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوْا فَرِيْقًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ يَرُدُّوْكُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ كٰفِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ū farīqam minal-lażīna ūtul-kitāba yaruddūkum ba‘da īmānikum kāfirīn(a).

Օ՜, դուք, ովքեր հավատում եք։ Եթե հետևեք նրանցից մի խմբի, որոնց տրվել է Գիրքը, նրանք ձեզ կդարձնեն անհավատներ, այն բանից հետո, երբ դուք հավատացել եք։

وَكَيْفَ تَكْفُرُوْنَ وَاَنْتُمْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ اٰيٰتُ اللّٰهِ وَفِيْكُمْ رَسُوْلُهٗ ۗ وَمَنْ يَّعْتَصِمْ بِاللّٰهِ فَقَدْ هُدِيَ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ࣖ

wa kaifa takfurūna wa antum tutlā ‘alaikum āyātullāhi wa fīkum rasūluh(ū), wa may ya‘taṣim billāhi faqad hudiya ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

Եվ ինչպե՞ս դարձաք անհավատներ, երբ ձեզ համար կարդացվում էր Ալլահի այաները, և Նրա Մարգարեն (Մուհամմադը) ձեր մեջ էր։ Ով կառչած լինի Ալլահի կրոնին, ապա նա կուղղորդվի ուղիղ ճանապարհով։

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ حَقَّ تُقٰىتِهٖ وَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha ḥaqqa tuqātihī wa lā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).

Օ՜, դուք, ովքեր հավատում եք, վախեցեք Ալլահից իսկապես և անկեղծորեն վախեցեք Նրանից և մի՛ մահացեք, եթե մուսուլման չեք։

وَاعْتَصِمُوْا بِحَبْلِ اللّٰهِ جَمِيْعًا وَّلَا تَفَرَّقُوْا ۖوَاذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ كُنْتُمْ اَعْدَاۤءً فَاَلَّفَ بَيْنَ قُلُوْبِكُمْ فَاَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهٖٓ اِخْوَانًاۚ وَكُنْتُمْ عَلٰى شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَاَنْقَذَكُمْ مِّنْهَا ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

wa‘taṣimū biḥablillāhi jamī‘aw wa lā tafarraqū, ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż kuntum a‘dā'an fa allafa baina qulūbikum fa aṣbaḥtum bi ni‘matihī ikhwānā(n), wa kuntum ‘alā syafā ḥufratim minan-nāri fa anqażakum minhā, każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum tahtadūn(a).

Եվ ամուր բռնվեք Ալլահի պարանից (կրոնից) և մի՛ բաժանվեք, և հիշեք Ալլահի ձեզ տված ողորմությունը, երբ դուք թշնամիներ էիք, ապա Ալլահը միավորեց ձեր սրտերը, որպեսզի Իր ողորմությամբ դուք եղբայրներ դարձաք, մինչդեռ (այդ ժամանակ) դուք դժոխքի եզրին էիք, ապա Ալլահը փրկեց ձեզ այնտեղից։ Այսպես է Ալլահը բացատրում ձեզ Իր այաները, որպեսզի դուք կարողանաք առաջնորդվել։

وَلْتَكُنْ مِّنْكُمْ اُمَّةٌ يَّدْعُوْنَ اِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

waltakum minkum ummatuy yad‘ūna ilal-khairi wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkar(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Եվ թող ձեր մեջ լինեն մարդիկ, ովքեր կոչ են անում առաքինիության, հրամայում են (անել) առաքինի բաներ և արգելում են չարը: Եվ նրանք բախտավոր մարդիկ են:

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ تَفَرَّقُوْا وَاخْتَلَفُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ ۙ

wa lā takūnū kal-lażīna tafarraqū wakhtalafū mim ba‘di mā jā'ahumul-bayyināt(u), wa ulā'ika lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

Եվ մի՛ նմանվեք նրանց, ովքեր բաժանվում և վիճում են՝ իրենց հստակ տեղեկությունը ստանալուց հետո: Եվ նրանք են, ովքեր կստանան ծանր պատիժ:

يَّوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوْهٌ وَّتَسْوَدُّ وُجُوْهٌ ۚ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْوَدَّتْ وُجُوْهُهُمْۗ اَ كَفَرْتُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

yauma tabyaḍḍu wujūhuw wa taswaddu wujūh(un), fa ammal-lażīnaswaddat wujūhuhum, akafartum ba‘da īmānikum fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

Այդ օրը կային փայլուն սպիտակ դեմքեր, ինչպես նաև մռայլ սև դեմքեր: Ինչ վերաբերում է մռայլ սև դեմքեր ունեցողներին (նրանց ասվում էր). «Ինչո՞ւ չեք հավատում հավատալուց հետո: Հետևաբար, զգացեք ձեր անհավատության պատիժը»:

وَاَمَّا الَّذِيْنَ ابْيَضَّتْ وُجُوْهُهُمْ فَفِيْ رَحْمَةِ اللّٰهِ ۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa ammal lażīnabyaḍḍat wujūhuhum fafī raḥmatillāh(i), hum fīhā khālidūn(a).

Եվ նրանց, ում դեմքերը փայլուն սպիտակ են, նրանք Ալլահի (դրախտի) ողորմածության մեջ են. նրանք այնտեղ կմնան հավերժ:

تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَمَا اللّٰهُ يُرِيْدُ ظُلْمًا لِّلْعٰلَمِيْنَ

tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa mallāhu yurīdu ẓulmal lil-‘ālamīn(a).

Սրանք Ալլահի այն այաներն են, որոնք Մենք ձեզ համար ճիշտ ենք կարդում, և Ալլահը չի ցանկանում անարդարություն գործել (ոչ մեկին) բոլոր աշխարհներում:

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗوَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

Եվ Աստծուն է պատկանում երկնքում և երկրի վրա եղածը, և բոլոր գործերը Աստծուն են վերադառնում:

كُنْتُمْ خَيْرَ اُمَّةٍ اُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ ۗ وَلَوْ اٰمَنَ اَهْلُ الْكِتٰبِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ وَاَكْثَرُهُمُ الْفٰسِقُوْنَ

kuntum khaira ummatin ukhrijat lin-nāsi ta'murūna bil-ma‘rūfi wa tanhauna ‘anil-munkari wa tu'minūna billāh(i), wa lau āmana ahlul-kitābi lakāna khairal lahum, minhumul-mu'minūna wa akṡaruhumul-fāsiqūn(a).

Դուք (մուսուլմաններ) մարդկանցից ծնված լավագույն մարդիկ եք, (քանի որ) հրամայում եք (անել) այն, ինչ ճիշտ է, արգելում եք այն, ինչ չար է, և հավատում եք Աստծուն: Եթե Գրքի մարդիկ հավատային, դա ավելի լավ կլիներ նրանց համար: Նրանց մեջ կան հավատացյալներ, բայց նրանց մեծ մասը չար մարդիկ են:

لَنْ يَّضُرُّوْكُمْ اِلَّآ اَذًىۗ وَاِنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ يُوَلُّوْكُمُ الْاَدْبَارَۗ ثُمَّ لَا يُنْصَرُوْنَ

lay yaḍurrūkum illā ażā(n), wa iy yuqātilūkum yuwallūkumul-adbār(a), ṡumma lā yunṣarūn(a).

Նրանք ձեզ չեն վնասի, բացի փոքր բաներից, և եթե նրանք կռվեն ձեզ հետ, անպայման կշրջվեն և կպարտվեն։ Այդ դեպքում նրանք օգնություն չեն ունենա։

ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ اَيْنَ مَا ثُقِفُوْٓا اِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللّٰهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ الْاَنْبِۢيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ

Ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu aina mā ṡuqifū illā biḥablim minallāhi wa ḥablim minan-nāsi wa bā'ū bigaḍabim minallāhi wa ḍuribat ‘alaihimul-maskanah(tu), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnal-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

Նրանք լի են ամոթով, որտեղ էլ որ լինեն, եթե չեն (կառչում) Ալլահի կրոնին և մարդկանց հետ կնքված ուխտին: Նրանք զայրույթ ստացան Ալլահից և (միշտ) լի էին տառապանքներով: Սա այն պատճառով է, որ նրանք ժխտում են Ալլահի այաները և սպանում մարգարեներին՝ առանց որևէ իրավունքի (ճիշտ պատճառի): Սա այն պատճառով է, որ նրանք անհնազանդ են և խախտում են սահմանները:

۞ لَيْسُوْا سَوَاۤءً ۗ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اُمَّةٌ قَاۤىِٕمَةٌ يَّتْلُوْنَ اٰيٰتِ اللّٰهِ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُوْنَ

laisū sawā'ā(n), min ahlil-kitābi ummatun qā'imatuy yatlūna āyātillāhi ānā'al-laili wa hum yasjudūn(a).

Նրանք (ամբողջովին) նույնը չեն: Գրքի մարդկանց մեջ կա մի ազնիվ խումբ, նրանք գիշերը կարդում են Ալլահի այաները և (նաև) խոնարհվում են (աղոթում):

يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِۗ وَاُولٰۤىِٕكَ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yusāri‘ūna fil-khairāt(i), wa ulā'ika minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Նրանք հավատում են Ալլահին և Վերջին Օրվան, հրամայում են ճիշտը անել, կանխում են սխալը և շտապում են տարբեր բարի գործեր անել: Նրանք բարեպաշտ մարդկանցից են:

وَمَا يَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ يُّكْفَرُوْهُ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُتَّقِيْنَ

wa mā yaf‘alūna min khairin falay yukfarūh(u), wallāhu ‘alīmum bil-muttaqīn(a).

Եվ ինչ բարի գործեր էլ որ նրանք անեն, ոչ ոք չի ժխտում դա: Եվ Աստված ամենագետ է նրանց, ովքեր բարեպաշտ են:

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

innal-lażīna kafarū lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

Իրոք, նրանք, ովքեր չեն հավատում, ո՛չ իրենց հարստությունը, ո՛չ էլ իրենց երեխաները, չեն կարող որևէ կերպ դիմադրել Ալլահի պատժին: Նրանք դժոխքի բնակիչներ են և այնտեղ հավերժ կմնան:

مَثَلُ مَا يُنْفِقُوْنَ فِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيْحٍ فِيْهَا صِرٌّ اَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَاَهْلَكَتْهُ ۗ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّٰهُ وَلٰكِنْ اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

maṡalu mā yunfiqūna fī hāżihil-ḥayātid-dun-yā kamaṡali rīḥin fihā ṣirrun aṣābat ḥarṡa qaumin ẓalamū anfusahum fa ahlakath(u), wa mā ẓalamahumullāhu wa lākin anfusahum yaẓlimūn(a).

Այս աշխարհիկ կյանքում ներդրված հարստության առակը նման է շատ սառը քամու, որը հարվածում է այն մարդկանց բույսերին, ովքեր անարդարություն են գործել իրենց նկատմամբ, ապա քամին ոչնչացնում է նրանց: Աստված նրանց նկատմամբ անարդարություն չի գործում, այլ նրանց, ովքեր անարդարություն են գործում իրենց նկատմամբ:

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا بِطَانَةً مِّنْ دُوْنِكُمْ لَا يَأْلُوْنَكُمْ خَبَالًاۗ وَدُّوْا مَا عَنِتُّمْۚ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاۤءُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۖ وَمَا تُخْفِيْ صُدُوْرُهُمْ اَكْبَرُ ۗ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْاٰيٰتِ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū biṭānatam min dūnikum lā ya'lūnakum khabālā(n), waddū mā ‘anittum, qad badatil-bagḍā'u min afwāhihim, wa mā tukhfī ṣudūruhum akbar(u), qad bayyannā lakumul-āyāti in kuntum ta‘qilūn(a).

Ո՛վ դուք, ովքեր հավատում եք, մի՛ ընդունեք որպես ընկերներ ձեր շարքերից դուրս գտնվողներին (նույն կրոնին պատկանողներին), ձեր վստահելի մարդկանց, որովհետև նրանք անընդհատ խնդիրներ են ստեղծում ձեզ համար: Նրանք ձգտում են ձեր կործանմանը: Իրոք, նրանց բերանից ատելություն է դուրս եկել, և նրանց սրտերը թաքցրածը ավելի վատն է: Իրոք, Մենք ձեզ համար պարզաբանել ենք (Մեր) այաները, եթե դուք հասկանում եք:

هٰٓاَنْتُمْ اُولَاۤءِ تُحِبُّوْنَهُمْ وَلَا يُحِبُّوْنَكُمْ وَتُؤْمِنُوْنَ بِالْكِتٰبِ كُلِّهٖۚ وَاِذَا لَقُوْكُمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّاۖ وَاِذَا خَلَوْا عَضُّوْا عَلَيْكُمُ الْاَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ ۗ قُلْ مُوْتُوْا بِغَيْظِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

hā antum ulā'i tuḥibbūnahum wa lā yuḥibbūnakum wa tu'minūna bil-kitābi kullih(ī), wa iżā laqūkum qālū āmannā, wa iżā khalau ‘aḍḍū ‘alaikumul-anāmila minal-gaiẓ(i), qul mūtū bigaiẓikum, innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Ահա թե ինչպիսին ես դու։ Դու սիրում ես նրանց, նույնիսկ եթե նրանք քեզ չեն սիրում, և դու հավատում ես բոլոր գրքերին։ Երբ նրանք հանդիպում են քեզ, ասում են. «Մենք հավատում ենք», իսկ երբ մենակ են մնում, կծում են մատների ծայրերը, որովհետև զայրացած են և ատում են քեզ։ Ասա. «Դու կմեռնես քո զայրույթից»։ Իսկապես, Ալլահը ամենագետ է սրտի ամեն ինչի մասին։

اِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۖ وَاِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَّفْرَحُوْا بِهَا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ ࣖ

in tamsaskum ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibkum sayyi'atuy yafraḥū bihā, wa in taṣbirū wa tattaqū lā yaḍurrukum kaiduhum syai'ā(n), innallāha bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).

Եթե ​​լավություն անես, (անխուսափելիորեն) նրանք կտխրեն, բայց եթե դժբախտություն կրես, նրանք կուրախանան դրանից։ Եթե համբերատար և բարեպաշտ լինես, նրանց խորամանկությունները քեզ ոչ մի կերպ չեն անհանգստացնի։ Իսկապես, Ալլահը ամեն ինչի մեջ ընդգրկում է նրանց արարքները։

وَاِذْ غَدَوْتَ مِنْ اَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِيْنَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ ۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ

wa iż gadauka min ahlika tubawwi'ul-mu'minīna maqā‘ida lil-qitāl(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

Եվ (հիշիր), երբ դու (Մուհամմադ) առավոտյան մեկնեցիր, թողեցիր քո ընտանիքին՝ հավատացյալներին մարտական ​​դիրքերում դասավորելու համար: Աստված ամեն ինչ լսող է, ամենագետ:

اِذْ هَمَّتْ طَّۤاىِٕفَتٰنِ مِنْكُمْ اَنْ تَفْشَلَاۙ وَاللّٰهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

iż hammat-ṭā'ifatāni minkum an tafsyalā, wallāhu waliyyuhumā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

Երբ ձեզանից երկու խումբ վախից ցանկացան հեռանալ, մինչդեռ Աստված նրանց օգնականն էր, թող հավատացյալները վստահեն Աստծուն։

وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ بِبَدْرٍ وَّاَنْتُمْ اَذِلَّةٌ ۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa laqad naṣarakumullāhu bibadriw wa antum ażillah(tun), fattaqullāha la‘allakum tasykurūn(a).

Եվ իսկապես, Ալլահը օգնեց ձեզ Բադրի ճակատամարտում, չնայած դուք թույլ էիք: Հետևաբար, վախեցեք Ալլահից, որպեսզի երախտապարտ լինեք Նրան:

اِذْ تَقُوْلُ لِلْمُؤْمِنِيْنَ اَلَنْ يَّكْفِيَكُمْ اَنْ يُّمِدَّكُمْ رَبُّكُمْ بِثَلٰثَةِ اٰلَافٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُنْزَلِيْنَۗ

iż taqūlu lil-mu'minīna alay yakfiyakum ay yumiddakum rabbukum biṡalāṡati ālāfim minal-malā'ikati munzalīn(a).

(Հիշիր), երբ դու (օ՜, Մուհամմադ) հավատացյալներին ասացիր. «Մի՞թե ձեզ համար բավարար չէ, որ Ալլահը ձեզ օգնեց (երկնքից) ուղարկված երեք հազար հրեշտակներով»:

بَلٰٓى ۙاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا وَيَأْتُوْكُمْ مِّنْ فَوْرِهِمْ هٰذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ اٰلَافٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُسَوِّمِيْنَ

balā, in taṣbirū wa tattaqū wa ya'tūkum min faurihim hāżā yumdidkum rabbukum bikhamsati ālāfim minal-malā'ikati musawwimīn(a).

«Այո» (բավական է): Եթե դուք համբերատար և բարեպաշտ լինեք, երբ նրանք հանկարծակի հարձակվեն ձեզ վրա, Ալլահը անպայման կօգնի ձեզ հինգ հազար հրեշտակներով, որոնք նշաններ են կրում:

وَمَا جَعَلَهُ اللّٰهُ اِلَّا بُشْرٰى لَكُمْ وَلِتَطْمَىِٕنَّ قُلُوْبُكُمْ بِهٖ ۗ وَمَا النَّصْرُ اِلَّا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِۙ

wa mā ja‘alahullāhu illā busyrā lakum wa litaṭma'inna qulūbukum bih(ī), wa man-naṣru illā min ‘indillāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

Եվ Աստված այն (օգնության մատակարարումը) չստեղծեց բացի ձեզ համար ուրախալի ավետիսից, և որպեսզի ձեր սրտերը հանգստանան դրանով։ Եվ հաղթանակ չկա, բացի Աստծո՝ Ամենակարողի, Ամենաիմաստունի հետ։

لِيَقْطَعَ طَرَفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَوْ يَكْبِتَهُمْ فَيَنْقَلِبُوْا خَاۤىِٕبِيْنَ

liyaqṭa‘a ṭarafam minal-lażīna kafarū au yakbitahum fa yanqalibū khā'ibīn(a).

(Աստված օգնեց ձեզ Բադրի ճակատամարտում և օգնություն ցուցաբերեց) անհավատների խմբի ոչնչացումը կամ նրանց նվաստացումը է, որպեսզի նրանք վերադառնան առանց որևէ բանի հասնելու:

لَيْسَ لَكَ مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ اَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَاِنَّهُمْ ظٰلِمُوْنَ

laisa laka minal-amri syai'un au yatūba ‘alaihim au yu‘ażżibahum fa innahum ẓālimūn(a).

Քո (Մուհամմադի) գործը չէ՝ Աստված ընդունի՞ նրանց զղջումը, թե՞ պատժի, որովհետև նրանք իսկապես անարդար են։

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ يَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), yagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Եվ Աստծոնն է երկնքում և երկրի վրա եղածը։ Նա ներում է ում կամենում է, և պատժում է ում կամենում է։ Եվ Աստված ներողամիտ է, ողորմած։

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوا الرِّبٰوٓا اَضْعَافًا مُّضٰعَفَةً ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulur-ribā aḍ‘āfam muḍā‘afah(tan), wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

Ո՛վ դուք, ովքեր հավատում եք, կրկնակի վաշխ մի՛ ուտեք և վախեցեք Աստծուց, որպեսզի հաջողության հասնեք։

وَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِيْٓ اُعِدَّتْ لِلْكٰفِرِيْنَ ۚ

wattaqun-nāral latī u‘iddat lil-kāfirīn(a).

Եվ պաշտպանեք ձեզ դժոխքի կրակից, որը պատրաստված է անհավատների համար:

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۚ

wa aṭī‘ullāha war-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).

Եվ հնազանդվեք Ալլահին և Մարգարեին (Մուհամմադին), որպեսզի ձեզ ողորմություն տրվի:

۞ وَسَارِعُوْٓا اِلٰى مَغْفِرَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُۙ اُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِيْنَۙ

wa sāri‘ū ilā magfiratim mir rabbikum wa jannatin ‘arḍuhas-samāwātu wal-arḍ(u), u‘iddat lil-muttaqīn(a).

Եվ շտապեք ձեր Տիրոջից ներողություն խնդրել և ձեռք բերել դրախտ, որը լայն է երկնքի ու երկրի չափ և պատրաստված է բարեպաշտների համար։

الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ

al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(Մասնավորապես) նրանք, ովքեր ողորմություն են տալիս՝ թե՛ հեշտության, թե՛ դժվարության ժամանակ, և նրանք, ովքեր զսպում են իրենց զայրույթը և ներում մարդկանց: Եվ Աստված սիրում է նրանց, ովքեր բարիք են գործում,

وَالَّذِيْنَ اِذَا فَعَلُوْا فَاحِشَةً اَوْ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللّٰهَ فَاسْتَغْفَرُوْا لِذُنُوْبِهِمْۗ وَمَنْ يَّغْفِرُ الذُّنُوْبَ اِلَّا اللّٰهُ ۗ وَلَمْ يُصِرُّوْا عَلٰى مَا فَعَلُوْا وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wal-lażīna iżā fa‘alū fāḥisyatan au ẓalamū anfusahum żakarullāha fastagfarū liżunūbihim, wa may yagfiruż-żunūba illallāh(u), wa lam yuṣirrū ‘alā mā fa‘alū wa hum ya‘lamūn(a).

և (նաև) նրանք, ովքեր, երբ նրանք կատարում են նողկալի արարքներ կամ անարդարություն են գործում իրենց նկատմամբ, (անմիջապես) հիշում են Աստծուն, ապա ներում են խնդրում իրենց մեղքերի համար, և ո՞վ կարող է ներել նրանց մեղքերը, բացի Աստծուց: Եվ նրանք չշարունակեցին այս մեղքի մեջ, չնայած գիտեին:

اُولٰۤىِٕكَ جَزَاۤؤُهُمْ مَّغْفِرَةٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَجَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَۗ

ulā'ika jazā'uhum magfiratum mir rabbihim wa jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa ni‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

Նրանց պարգևը կլինի իրենց Տիրոջ կողմից թողություն և այգիներ, որոնց տակ գետեր են հոսում, որտեղ նրանք հավերժ կմնան: Եվ (դա) լավագույն պարգևն է նրանց համար, ովքեր բարի գործեր են անում:

قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ سُنَنٌۙ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

qad khalat min qablikum sunan(un), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

Իրոք, ձեզանից առաջ էլ են եղել (Աստծո) սուննաները, ուստի ճանապարհորդեք երկրի (բոլոր ծայրերը) և տեսեք, թե ինչպիսին է նրանց վախճանը, ովքեր ստում են (մարգարեներին):

هٰذَا بَيَانٌ لِّلنَّاسِ وَهُدًى وَّمَوْعِظَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ

hāżā bayānul lin-nāsi wa hudaw wa mau‘iẓatul lil-muttaqīn(a).

Սա (Ղուրանը) հստակ տեղեկատվություն է ողջ մարդկության համար և ուղեցույց ու դաս է նրանց համար, ովքեր բարեպաշտ են:

وَلَا تَهِنُوْا وَلَا تَحْزَنُوْا وَاَنْتُمُ الْاَعْلَوْنَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa lā tahinū wa lā taḥzanū wa antumul-a‘launa in kuntum mu'minīn(a).

Եվ մի՛ (զգաք) թույլ և մի՛ (նաև) մի՛ տխրեք, որովհետև դուք ամենաբարձրն եք (աստիճանով), եթե հավատացյալ եք։

اِنْ يَّمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهٗ ۗوَتِلْكَ الْاَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِۚ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاۤءَ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَۙ

iy yamsaskum qarḥun faqad massal-qauma qarḥum miṡluh(ū), wa tilkal-ayyāmu nudāwiluhā binan-nās(i), wa liya‘lamallāhul-lażīna āmanū wa yattakhiża minkum syuhadā'(u), wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

Եթե ​​դուք (Ուհուդի ճակատամարտում) վերք ստացաք, ապա նրանք (Բադրի ճակատամարտում) նմանատիպ վերք ստացան։ Եվ այս (հաջողության և կործանման) ժամանակներում մենք հերթով մարդկանց մեջ ենք (որպեսզի նրանք սովորեն), և որպեսզի Աստված տարբերի հավատացյալներին (անհավատներից) և որպեսզի ձեզանից ոմանց նահատակներ դարձնի։ Եվ Աստված չի սիրում անարդարներին։

وَلِيُمَحِّصَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَمْحَقَ الْكٰفِرِيْنَ

wa liyumaḥḥiṣallāhul-lażīna āmanū wa yamḥaqal-kāfirīn(a).

և որպեսզի Ալլահը մաքրի հավատացյալներին (նրանց մեղքերից) և ոչնչացնի անհավատներին:

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ جَاهَدُوْا مِنْكُمْ وَيَعْلَمَ الصّٰبِرِيْنَ

am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya‘lamillāhul-lażīna jāhadū minkum wa ya‘lamaṣ-ṣābirīn(a).

Կարծում եք՝ դրախտ կմտնե՞ք, մինչդեռ Աստված դեռ չի որոշել ձեզանից նրանց, ովքեր ջանք են թափել և համբերատարներին։

وَلَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَلْقَوْهُۖ فَقَدْ رَاَيْتُمُوْهُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ ࣖ

wa laqad kuntum tamannaunal-mauta min qabli an talqauh(u), faqad ra'aitumūhu wa antum tanẓurūn(a).

Եվ դուք իսկապես հույս ունեիք մահվան (նահատակության) նախքան դրան հանդիպելը, ուստի (հիմա) դուք իսկապես տեսել եք այն և վկաներ եք։

وَمَا مُحَمَّدٌ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۗ اَفَا۟ىِٕنْ مَّاتَ اَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ ۗ وَمَنْ يَّنْقَلِبْ عَلٰى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَّضُرَّ اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗوَسَيَجْزِى اللّٰهُ الشّٰكِرِيْنَ

wa mā muḥammadun illā rasūl(un), qad khalat min qablihir-rusul(u), afa'im māta au qutilanqalabtum ‘alā a‘qābikum, wa may yanqalib ‘alā ‘aqibaihi falay yaḍurrallāha syai'ā(n), wa sayajzillāhusy-syākirīn(a).

Եվ Մուհամմադը միայն մարգարե էր։ Նախկինում մահացել էին մի քանի առաքյալներ։ Եթե նա մահանար կամ սպանվեր, կհեռանայի՞ք (հավատուրաց): Ով որ հետ դառնա, ոչ մի վնաս չի հասցնի Աստծուն։ Աստված կպարգևատրի երախտապարտներին։

وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ اَنْ تَمُوْتَ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ كِتٰبًا مُّؤَجَّلًا ۗ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهٖ مِنْهَاۚ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الْاٰخِرَةِ نُؤْتِهٖ مِنْهَا ۗ وَسَنَجْزِى الشّٰكِرِيْنَ

wa mā kāna linafsin an tamūta illā bi'iżnillāhi kitābam mu'ajjalā(n), wa may yurid ṡawābad-dun-yā nu'tihī minhā, wa may yurid ṡawābal-ākhirati nu'tihī minhā, wa sanajzisy-syākirīn(a).

Եվ ամեն կենդանի էակ չի մահանա առանց Ալլահի թույլտվության՝ նախապես որոշված ​​ժամանակի։ Ով ցանկանա այս աշխարհի պարգևը, Մենք անպայման կտանք նրան այդ (աշխարհիկ) պարգևը, իսկ ով ցանկանա հանդերձյալ կյանքի պարգևը, Մենք կտանք նրան (նաև) այդ պարգևը (հանդերձյալ կյանքի), և Մենք կպարգևատրենք երախտապարտներին։

وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ

wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).

Եվ քանի՞ մարգարեներ կռվեցին՝ ուղեկցվելով բազմաթիվ բարեպաշտ հետևորդներով։ Նրանք չթուլացան Ալլահի ճանապարհին իրենց բաժին հասած աղետներից, ո՛չ հուսահատվեցին, ո՛չ էլ հանձնվեցին (թշնամուն)։ Եվ Ալլահը սիրում է համբերատարներին։

وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَاِسْرَافَنَا فِيْٓ اَمْرِنَا وَثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

wa mā kāna qauluhum illā an qālū rabbanagfir lanā żunūbanā wa isrāfanā fī amrinā wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

Եվ նրանց խոսքերը ոչինչ չեն, բացի աղոթքից. «Մեր Տեր, ներիր մեզ մեր մեղքերն ու մեր գործերի մեջ մեր չափազանցությունները, հաստատիր մեր դիրքերը և օգնիր մեզ անհավատների դեմ պայքարում»:

فَاٰتٰىهُمُ اللّٰهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْاٰخِرَةِ ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

fa ātāhumullāhu ṡawābad-dun-yā wa ḥusna ṡawābil-ākhirah(ti), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

Այսպիսով, Աստված նրանց պարգև տվեց այս աշխարհում և բարի պարգև հանդերձյալ կյանքում: Եվ Աստված սիրում է բարիք գործողներին:

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يَرُدُّوْكُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ul-lażīna kafarū yaruddūkum ‘alā a‘qābikum fa tanqalibū khāsirīn(a).

Ո՛վ դուք, ովքեր հավատում եք, եթե հնազանդվեք անհավատներին, նրանք ձեզ կշրջեն ձեր կրունկների վրա, և դուք կլինեք պարտվողներից մեկը։

بَلِ اللّٰهُ مَوْلٰىكُمْ ۚ وَهُوَ خَيْرُ النّٰصِرِيْنَ

balillāhu maulākum, wa huwa khairun-nāṣirīn(a).

Բայց միայն Ալլահն է ձեր պաշտպանը, և Նա լավագույն օգնականն է։

سَنُلْقِيْ فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَٓا اَشْرَكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا ۚ وَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ ۗ وَبِئْسَ مَثْوَى الظّٰلِمِيْنَ

sanulqī fī qulūbil-lażīna kafarur-ru‘ba bimā asyrakū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānā(n), wa ma'wāhumun nār(u), wa bi'sa maṡwaẓ-ẓālimīn(a).

Մենք վախ կսփռենք անհավատների սրտերում, որովհետև նրանք Աստծուն զուգընկեր են դասում այնպիսի բաների մեջ, որոնց մասին Աստված տեղեկություն չի տվել: Եվ նրանց վերադարձի վայրը դժոխքն է: Եվ դա ամենավատ վայրն է չարագործների համար:

وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّٰهُ وَعْدَهٗٓ اِذْ تَحُسُّوْنَهُمْ بِاِذْنِهٖ ۚ حَتّٰىٓ اِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَآ اَرٰىكُمْ مَّا تُحِبُّوْنَ ۗ مِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الْاٰخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۚ وَلَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad ṣadaqakumullāhu wa‘dahū iż taḥussūnahum bi'iżnih(ī), ḥattā iżā fasyiltum wa tanāza‘tum fil-amri wa ‘aṣaitum mim ba‘di mā arākum mā tuḥibbūn(a), minkum may yurīdud-dun-yā wa minkum may yurīdul-ākhirah(ta), ṡumma ṣarafakum ‘anhum liyabtaliyakum, wa laqad ‘afā ‘ankum, wallāhu żū faḍlin ‘alal-mu'minīn(a).

Եվ իրոք, Աստված կատարեց Իր խոստումը ձեզ, երբ դուք սպանեցիք նրանց Նրա թույլտվությամբ, մինչև որ թուլացաք և հակասության մեջ մտաք այս հարցում և անտեսեցիք Մարգարեի հրամանը, այն բանից հետո, երբ Աստված ցույց տվեց ձեզ այն, ինչ դուք սիրում էիք: Ձեր մեջ կան մարդիկ, ովքեր ցանկանում են աշխարհը, և ձեր մեջ կան նաև մարդիկ, ովքեր ցանկանում են հանդերձյալ կյանքը: Այնուհետև Աստված ձեզ հեռացրեց նրանցից՝ ձեզ փորձելու համար, բայց Նա իսկապես ներեց ձեզ: Եվ Աստված ունի պարգևներ (տրված) հավատացյալներին:

۞ اِذْ تُصْعِدُوْنَ وَلَا تَلْوٗنَ عَلٰٓى اَحَدٍ وَّالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ فِيْٓ اُخْرٰىكُمْ فَاَثَابَكُمْ غَمًّا ۢبِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ اَصَابَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ

iż tuṣ‘idūna wa lā talwūna ‘alā aḥadiw war-rasūlu yad‘ūkum fī ukhrākum fa aṡābakum gammam bigammil likailā taḥzanū ‘alā mā fātakum wa lā mā aṣābakum, wallāhu khabīrum bimā taṣna‘ūn(a).

(Հիշե՛ք), երբ դուք վազում էիք և ոչ մեկին չէիք նայում, մինչդեռ Մարգարեն (Մուհամմադը), որը ձեր մյուս (ընկերների) մեջ էր, ձեզ կանչում էր (փախած խմբին), ապա Աստված ձեզ վիշտ պատճառեց վիշտի հետևից, որպեսզի այլևս չտխրեք ձեզանից խուսափածի և ձեզ պատահածի համար: Եվ Աստված տեղյակ է ձեր արարքներից:

ثُمَّ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ الْغَمِّ اَمَنَةً نُّعَاسًا يَّغْشٰى طَۤاىِٕفَةً مِّنْكُمْ ۙ وَطَۤاىِٕفَةٌ قَدْ اَهَمَّتْهُمْ اَنْفُسُهُمْ يَظُنُّوْنَ بِاللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ ۗ يَقُوْلُوْنَ هَلْ لَّنَا مِنَ الْاَمْرِ مِنْ شَيْءٍ ۗ قُلْ اِنَّ الْاَمْرَ كُلَّهٗ لِلّٰهِ ۗ يُخْفُوْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ مَّا لَا يُبْدُوْنَ لَكَ ۗ يَقُوْلُوْنَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هٰهُنَا ۗ قُلْ لَّوْ كُنْتُمْ فِيْ بُيُوْتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِيْنَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ اِلٰى مَضَاجِعِهِمْ ۚ وَلِيَبْتَلِيَ اللّٰهُ مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

Ṡumma anzala ‘alaikum mim ba‘dil-gammi amanatan nu‘āsay yagsyā ṭā'ifatam minkum, wa ṭā'ifatun qad ahammathum anfusuhum yaẓunnūna billāhi gairal-ḥaqqi ẓanal-jāhiliyyah(ti), yaqūlūna hal lanā minal-amri min syai'(in), qul innal-amra kullahū lillāh(i), yukhfūna fī anfusihim mā lā yubdūna lak(a), yaqūlūna lau kāna lanā minal-amri syai'um mā qutilnā hāhunā, qul lau kuntum fī buyūtikum labarazal-lażīna kutiba ‘alaihimul-qatlu ilā maḍāji‘ihim, wa liyabtaliyallāhu mā fī ṣudūrikum wa liyumaḥḥiṣa mā fī qulūbikum, wallāhu ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Ապա, երբ ձեզ տխրության մեջ ընկղմեց, Նա ձեզ քնկոտության տեսքով ապահովության զգացում ուղարկեց, որը ծածկեց ձեզանից մի խումբ, մինչդեռ մյուս խումբը մտահոգված էր իրենց համար։ Նրանք կարծում են, որ այն, ինչ ճշմարիտ չէ Աստծո մասին, նման է անգիտության մտքի։ Նրանք ասացին. «Կարո՞ղ ենք ինչ-որ բան անել այս հարցում»։ Ասա (Մուհամմադ). «Իրոք, բոլոր հարցերը Աստծո ձեռքում են»։ Նրանք թաքցնում են իրենց սրտերում այն, ինչ չեն բացահայտում ձեզ։ Նրանք ասացին. «Եթե մենք կարողանայինք ինչ-որ բան անել այս հարցում, մենք այստեղ չէինք սպանվի»։ Ասա (Մուհամմադ). «Նույնիսկ եթե դուք ձեր տանը լինեք, նրանք, ովքեր դատապարտված են սպանվելու, անպայման դուրս կգան այնտեղից, որտեղ սպանվել են»։ Աստված (դա անում է)՝ ստուգելու ձեր կրծքավանդակում եղածը և մաքրելու ձեր սրտերում եղածը։ Եվ Աստված ամենագիտակն է սրտերի մասին։

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۙ اِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوْا ۚ وَلَقَدْ عَفَا اللّٰهُ عَنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ

innal-lażīna tawallau minkum yaumal-taqal-jam‘ān(i), innamastazallahumusy-syaiṭānu biba‘ḍi mā kasabū, wa laqad ‘afallāhu ‘anhum, innallāha gafūrun ḥalīm(un).

Իրոք, նրանք, ովքեր ձեր միջից շրջվեցին, երբ երկու բանակների միջև հանդիպում (մարտ) տեղի ունեցավ, իրականում Շեյթանը շեղեց նրանց ճանապարհից՝ անցյալում գործած որոշ սխալների (մեղքերի) պատճառով, բայց Աստված իսկապես ներել է նրանց: Իրոք, Աստված Ամենաներողամիտն է, Ամենաողորմածը:

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَقَالُوْا لِاِخْوَانِهِمْ اِذَا ضَرَبُوْا فِى الْاَرْضِ اَوْ كَانُوْا غُزًّى لَّوْ كَانُوْا عِنْدَنَا مَا مَاتُوْا وَمَا قُتِلُوْاۚ لِيَجْعَلَ اللّٰهُ ذٰلِكَ حَسْرَةً فِيْ قُلُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takūnū kal-lażīna kafarū wa qālū li'ikhwānihim iżā ḍarabū fil-arḍi au kānū guzzal lau kānū ‘indanā mā mātū wa mā qutilū, liyaj‘alallāhu żālika ḥasratan fī qulūbihim, wallāhu yuḥyī wa yumīt(u), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

Ո՛վ դուք, ովքեր հավատում եք, մի՛ նմանվեք անհավատներին, ովքեր իրենց եղբայրներին, երբ նրանք ճամփորդում են երկրի վրա կամ գնում պատերազմի, ասում են. «Եթե նրանք մեզ հետ մնային, չէին մահանա և չէին սպանվի»։ (Խոսքերով) այդպես, որովհետև Աստված ցանկանում է նրանց սրտերում զղջում առաջացնել։ Աստված կյանք է տալիս և մահ պատճառում, և Աստված ամենատես է ձեր արարքների։

وَلَىِٕنْ قُتِلْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ

wa la'in qutiltum fī sabīlillāhi au muttum lamagfiratum minallāhi wa raḥmatun khairum mimmā yajma‘ūn(a).

Եվ իրոք, եթե դուք ընկնեք Աստծո ճանապարհին կամ մահանաք, իրոք, Աստծո ներումն ու Նրա ողորմությունը ավելի լավ կլինեն (ձեզ համար), քան այն (ավարը), որը նրանք հավաքում են:

وَلَىِٕنْ مُّتُّمْ اَوْ قُتِلْتُمْ لَاِلَى اللّٰهِ تُحْشَرُوْنَ

wa la'im muttum au qutiltum la'ilallāhi tuḥsyarūn(a).

Եվ իրոք, եթե մահանաք կամ ընկնեք, ապա անպայման Աստծո մոտ կհավաքվեք։

فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ

fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).

Այսպիսով, Ալլահի ողորմության շնորհիվ դու (Մուհամմադ) նրբանկատ էիր նրանց նկատմամբ: Եթե դու կոշտ գործես և կոպիտ սիրտ ունենաս, նրանք անպայման կհեռանան քո շրջապատից: Հետևաբար, ներիր նրանց և խնդրիր ներողամտություն նրանց համար և խորհրդակցիր նրանց հետ այս հարցում: Ապա, երբ որոշում կայացնես, ապա վստահիր Ալլահին: Իսկապես, Ալլահը սիրում է նրանց, ովքեր վստահում են իրեն:

اِنْ يَّنْصُرْكُمُ اللّٰهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۚ وَاِنْ يَّخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِيْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

iy yanṣurkumullāhu falā gāliba lakum, wa iy yakhżulkum faman żal-lażī yanṣurukum mim ba‘dih(ī), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

Եթե ​​Աստված օգնի ձեզ, ոչ ոք չի կարող հաղթել ձեզ, բայց եթե Աստված լքի ձեզ, ո՞վ կարող է օգնել ձեզ դրանից հետո։ Ուրեմն, թող հավատացյալները հույսը դնեն միայն Աստծո վրա։

وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّغُلَّ ۗوَمَنْ يَّغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ تُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa mā kāna linabiyyin ay yagull(a), wa may yaglul ya'ti bimā galla yaumal-qiyāmah(ti), ṡumma tuwaffā kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

Եվ մարգարեի համար անհնար է դավաճանել (ռազմական ավարի հարցերում): Ով դավաճանի, Հարության օրը անպայման կգա այն բանով, ինչ դավաճանել է: Այդ ժամանակ յուրաքանչյուրին կտրվի կատարյալ վարձատրություն՝ ըստ իր արարքների, և նրանց նկատմամբ անարդարություն չի լինի:

اَفَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَ اللّٰهِ كَمَنْۢ بَاۤءَ بِسَخَطٍ مِّنَ اللّٰهِ وَمَأْوٰىهُ جَهَنَّمُ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

afamanittaba‘a riḍwānallāhi kamam bā'a bisakhaṭim minallāhi wa ma'wāhu jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u),

Այսպիսով, կա՞ արդյոք մեկը, ով հետևում է Ալլահի հաճույքին, ինչպես մեկը, ով վերադառնում է Ալլահի զայրույթը բերելու և իր տեղը դժոխքում բերելու համար: Դա ամենավատ վայրն է վերադառնալու համար:

هُمْ دَرَجٰتٌ عِنْدَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌ ۢبِمَا يَعْمَلُوْنَ

hum darajātun ‘indallāh(i), wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

Նրանց (դիրքը) Աստծո առաջ աստիճաններով է, և Աստված ամենատես է նրանց արարքների:

لَقَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ بَعَثَ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَۚ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

laqad mannallāhu ‘alal-mu'minīna iż ba‘aṡa fīhim rasūlam min anfusihim yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmah(ta), wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).

Իրոք, Աստված շնորհ է տվել հավատացյալներին, երբ (Աստված) նրանց մեջ ուղարկեց Մարգարե (Մուհամմադ) իրենց միջից, որը նրանց համար կարդաց Նրա այաները, մաքրեց նրանց (հոգիները) և սովորեցրեց նրանց Գիրքը (Ղուրանը) և Իմաստությունը (Սուննան), չնայած նախկինում նրանք ակնհայտորեն սխալվում էին:

اَوَلَمَّآ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَدْ اَصَبْتُمْ مِّثْلَيْهَاۙ قُلْتُمْ اَنّٰى هٰذَا ۗ قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اَنْفُسِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

awa lammā aṣābatkum muṣībatun qad aṣabtum miṡlaihā, qultum annā hāżā, qul huwa min ‘indi anfusikum, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Եվ ինչո՞ւ եք զարմանում, երբ ձեզ վրա աղետ է հասնում (պարտությունը Ուհուդում), երբ դուք Բադրում ձեր թշնամիներին կրկնակի մեծ աղետ եք պատճառել։ Դուք ասում եք. «Որտեղի՞ց եկավ սա (պարտությունը)։ Ասա. «Դա ձեզանից է»։ Իսկապես, Ալլահը զորություն ունի ամեն ինչի նկատմամբ։

وَمَآ اَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِ فَبِاِذْنِ اللّٰهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ

wa mā aṣābakum yaumal-taqal-jam‘āni fa bi'iżnillāhi wa liya‘lamal-mu'minīn(a).

Եվ այն, ինչ պատահեց ձեզ, երբ երկու բանակները հանդիպեցին, Աստծո թույլտվությամբ էր, և որպեսզի Աստված փորձի նրանց, ովքեր ճշմարիտ հավատացյալներ էին։

وَلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ نَافَقُوْا ۖوَقِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا قَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوِ ادْفَعُوْا ۗ قَالُوْا لَوْ نَعْلَمُ قِتَالًا لَّاتَّبَعْنٰكُمْ ۗ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَىِٕذٍ اَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْاِيْمَانِ ۚ يَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِهِمْ مَّا لَيْسَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُوْنَۚ

wa liya‘lamal-lażīna nāfaqū, wa qīla lahum ta‘ālau qātilū fī sabīlillāhi awidfa‘ū, qālū lau na‘lamu qitālal lattaba‘nākum, hum lil-kufri yauma'iżin aqrabu minhum lil-īmān(i), yaqūlūna bi'afwāhihim mā laisa fī qulūbihim, walllāhu a‘lamu bimā yaktumūn(a).

Եվ կեղծավորներին փորձելու համար նրանց ասացին. «Եկեք կռվեք Աստծո ճանապարհին կամ պաշտպանվեք»։ Նրանք ասացին. «Եթե մենք իմանայինք կռվել, կհետևեինք ձեզ»։ Այդ օրը նրանք ավելի մոտ էին անհավատությանը, քան հավատքին։ Նրանք իրենց բերանով ասում էին այն, ինչը չի համապատասխանում իրենց սրտերին։ Եվ Աստված ավելի լավ գիտի, թե ինչ են նրանք թաքցնում։

اَلَّذِيْنَ قَالُوْا لِاِخْوَانِهِمْ وَقَعَدُوْا لَوْ اَطَاعُوْنَا مَا قُتِلُوْا ۗ قُلْ فَادْرَءُوْا عَنْ اَنْفُسِكُمُ الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

al-lażīna qālū li'ikhwānihim wa qa‘adū lau aṭā‘ūnā mā qutilū, qul fadra'ū ‘an anfusikumul-mauta in kuntum ṣādiqīn(a).

(Նրանք) նրանք են, ովքեր իրենց եղբայրներին ասացին և չգնացին պատերազմի. «Եթե նրանք մեզ հետևեին, չէին սպանվի»: Ասա. «Եթե ճշմարտախոս եք, պաշտպանեք ձեզ մահից»:

وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ قُتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَمْوَاتًا ۗ بَلْ اَحْيَاۤءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُوْنَۙ

wa lā taḥsabannal-lażīna qutilū fī sabīlillāhi amwātā(n), bal aḥyā'un 'inda rabbihim yurzaqūn(a).

Եվ մի՛ կարծեք, որ նրանք, ովքեր սպանվել են Աստծո ճանապարհին, մեռած են, այլ նրանք կենդանի են իրենց Տիրոջ հետ և սնունդ են ստանում։

فَرِحِيْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۙ وَيَسْتَبْشِرُوْنَ بِالَّذِيْنَ لَمْ يَلْحَقُوْا بِهِمْ مِّنْ خَلْفِهِمْ ۙ اَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۘ

fariḥīna bimā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa yastabsyirūna bil-lażīna lam yalḥaqū bihim min khalfihim, allā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

Նրանք ուրախանում են այն առատաձեռնությամբ, որը Աստված տվել է նրանց, և ուրախանում են նրանց համար, ովքեր մնացել են և դեռ չեն միացել նրանց, որ նրանց վրա վախ չկա, և նրանք չեն տխրի։

۞ يَسْتَبْشِرُوْنَ بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَفَضْلٍۗ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

yastabsyirūna bini‘matim minallāhi wa faḍl(in), wa annallāha lā yuḍī‘u ajral-mu'minīn(a).

Նրանք ուրախանում են Ալլահի օրհնություններով ու առատաձեռնություններով: Եվ իսկապես, Ալլահը չի վատնում հավատացյալների պարգևը:

اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ

al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).

(Մասնավորապես) նրանք, ովքեր հնազանդվում են Ալլահին և Մարգարեին (Ուհուդի ճակատամարտում) վիրավորվելուց հետո: Նրանց մեջ բարիք գործողներն ու բարեպաշտները մեծ պարգև կունենան:

اَلَّذِيْنَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ اِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوْا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ اِيْمَانًاۖ وَّقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكِيْلُ

al-lażīna qāla lahumun-nāsu innan-nāsa qad jama‘ū lakum fakhsyauhum fa zādahum īmānā(n), wa qālū ḥasbunallāhu wa ni‘mal-wakīl(u).

(Մասնավորապես) նրանք (ովքեր հնազանդվում են Ալլահին և Մարգարեին), ովքեր, երբ մարդիկ ասում են նրանց. «(Քուրեյշի) ժողովուրդը բանակ է հավաքել ձեր դեմ, ուստի վախեցեք նրանցից», դա դառնում է (արտահայտություն), որը մեծացնում է նրանց հավատքը, և նրանք ասում են. «Աստված բավարար է մեզ համար, և Նա լավագույն պաշտպանն է»:

فَانْقَلَبُوْا بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَفَضْلٍ لَّمْ يَمْسَسْهُمْ سُوْۤءٌۙ وَّاتَّبَعُوْا رِضْوَانَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَظِيْمٍ

fanqalabū bi ni‘matim minallāhi wa faḍlil lam yamsashum sū'(un), wattaba‘ū riḍwānallāh(i), wallahu żū faḍlin ‘aẓīm(in).

Այսպիսով, նրանք վերադարձան Ալլահի (մեծ) օրհնություններով և առատաձեռնությամբ, նրանց աղետ չպատահեց և նրանք հետևեցին Ալլահի հաճությանը: Աստված մեծ ողորմածություն ունի:

اِنَّمَا ذٰلِكُمُ الشَّيْطٰنُ يُخَوِّفُ اَوْلِيَاۤءَهٗۖ فَلَا تَخَافُوْهُمْ وَخَافُوْنِ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

innamā żālikumusy-syaiṭānu yukhawwifu auliyā'ah(ū), falā takhāfūhum wa khāfūni in kuntum mu'minīn(a).

Իրոք, նրանք միայն դևեր են, որոնք վախեցնում են ձեզ իրենց հավատարիմ ընկերներով, այնպես որ մի՛ վախեցեք նրանցից, այլ վախեցեք Ինձանից, եթե հավատացյալ եք։

وَلَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِۚ اِنَّهُمْ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗ يُرِيْدُ اللّٰهُ اَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِى الْاٰخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌۚ

wa lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufr(i), innahum lay yaḍurrullāha syai'ā(n), yurīdullāhu allā yaj‘ala lahum ḥaẓẓan fil-ākhirati wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

Եվ մի անհանգստացեք այն մարդկանց համար, ովքեր հեշտությամբ վերադառնում են անհավատության, իրականում նրանք ոչ մի վնաս չեն հասցնում Ալլահին: Ալլահը նրանց բաժին (պարգև) չի տա հանդերձյալ կյանքում, և նրանք մեծ պատիժ կկրեն:

اِنَّ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْاِيْمَانِ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīnasytarawul-kufra bil-īmāni lay yaḍurrullāha syai'ā(n), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

Իսկապես, նրանք, ովքեր անհավատությունը հավատքով են գնում, ոչ մի վնաս չեն հասցնի Աստծուն և ցավալի պատիժ կստանան։

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّمَا نُمْلِيْ لَهُمْ خَيْرٌ لِّاَنْفُسِهِمْ ۗ اِنَّمَا نُمْلِيْ لَهُمْ لِيَزْدَادُوْٓا اِثْمًا ۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

wa lā yaḥsabannal-lażīna kafarū annamā numlī lahum khairul li'anfusihim, innamā numlī lahum liyazdādū iṡmā(n), wa lahum ‘ażābum muhīn(un).

Եվ թող անհավատները չմտածեն, որ այն ժամանակը, որ մենք նրանց տվել ենք, ավելի լավ է իրենց համար: Իսկապես, այն ժամանակը, որ մենք նրանց տվել ենք, միայն նրանց մեղքերը ավելացնելու համար է, և նրանք կստանան նվաստացուցիչ պատիժ:

مَا كَانَ اللّٰهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلٰى مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتّٰى يَمِيْزَ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ ۗ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَجْتَبِيْ مِنْ رُّسُلِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ ۚ وَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَلَكُمْ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

mā kānallāhu liyażaral-mu'minīna ‘alā mā antum ‘alaihi ḥattā yamīzal-khabīṡa minaṭ-ṭayyib(i), wa mā kānallāhu liyuṭli‘akum ‘alal-gaibi wa lākinnallāha yajtabī mir rusulihī may yasyā'(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa in tu'minū wa tattaqū fa lakum ajrun ‘aẓīm(un).

Ալլահը չի թողնի հավատացյալներին ձեր ներկայիս վիճակում, ուստի Նա տարբերակում է չարը լավից: Ալլահը ձեզ չի ցույց տա անտեսանելին, այլ Ալլահը ընտրում է Իր առաքյալներից ում կամենա: Հետևաբար, հավատացեք Ալլահին և Նրա առաքյալներին: Եթե ​​ունեք հավատք և բարեպաշտություն, ապա մեծ պարգև կստանաք:

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ

wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

Եվ նրանք, ովքեր ժլատ են այն ամենով, ինչ Ալլահը տվել է նրանց Իր ողորմածությունից, երբեք չպետք է մտածեն, որ (ժլատությունը) լավ է իրենց համար, նույնիսկ եթե (ժլատությունը) վատ է նրանց համար: Այն (գանձերը), որոնց մասին նրանք մտածում են, կկախվեն (նրանց պարանոցից) Հարության օրը: Ալլահին է պատկանում ժառանգությունը (ինչ կա) երկնքում և երկրում: Ալլահը ուշադիր է ձեր արարքների նկատմամբ:

لَقَدْ سَمِعَ اللّٰهُ قَوْلَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ فَقِيْرٌ وَّنَحْنُ اَغْنِيَاۤءُ ۘ سَنَكْتُبُ مَا قَالُوْا وَقَتْلَهُمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۙ وَّنَقُوْلُ ذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ

laqad sami‘allāhu qaulal-lażīna qālū innallāha faqīruw wa naḥnu agniyā'(u), sanaktubu mā qālū wa qatlahumul-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), wa naqūlu żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).

Իրոք, Աստված լսել է այն մարդկանց (հրեաների) խոսքերը, ովքեր ասացին. «Իրոք, Աստված աղքատ է, իսկ մենք՝ հարուստ»։ Մենք կգրանցենք նրանց խոսքերն ու գործերը՝ առանց իրավունքի (արդարացի պատճառի) սպանելով մարգարեներին, և կասենք (նրանց). «Ճաշակեք այրող տանջանքը»։

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْكُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِۚ

Żālika bimā qaddamat aidīkum wa annallāha laisa biẓallāmil lil-‘abīd(i).

Սա ձեր սեփական ձեռքերի արածների պատճառով է, և իսկապես Աստված Իր ծառաներին անարդարություն չի անում:

اَلَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ عَهِدَ اِلَيْنَآ اَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُوْلٍ حَتّٰى يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ ۗ قُلْ قَدْ جَاۤءَكُمْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِيْ بِالْبَيِّنٰتِ وَبِالَّذِيْ قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوْهُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

al-lażīna qālū innallāha ‘ahida ilainā allā nu'mina lirasūlin ḥattā ya'tiyanā biqurbānin ta'kuluhun-nār(u), qul qad jā'akum rusulum min qablī bil-bayyināti wa bil-lażī qultum falima qataltumūhum in kuntum ṣādiqīn(a).

(Այսինքն՝) նրանց (հրեաներին), ովքեր ասում են. «Իրոք, Աստված մեզ հրամայել է, որ մենք չհավատանք որևէ մարգարեի, մինչև նա մեզ կրակով այրված զոհ չբերի»: Ասա (Մուհամմադ). «Իրոք, ինձանից առաջ շատ մարգարեներ եկել են ձեզ մոտ՝ բերելով հստակ ապացույցներ և այն, ինչ դուք ասացիք, բայց ինչո՞ւ սպանեցիք նրանց, եթե դուք ճշմարտասեր մարդիկ էիք»:

فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ جَاۤءُوْ بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ

fa in każżabūka faqad kużżiba rusulum min qablika jā'ū bil-bayyināti waz-zuburi wal-kitābil-munīr(i).

Այսպիսով, եթե նրանք ստում են քեզ (Մուհամմադ), ապա (իմացիր, որ) քեզանից առաջ առաքյալներին նույնպես ստել են, նրանք իրական հրաշքներ են բերել՝ Զուբուր և Գիրք, որը կատարյալ բացատրություն է տալիս:

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَاِنَّمَا تُوَفَّوْنَ اُجُوْرَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَاُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ ۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa innamā tuwaffauna ujūrakum yaumal-qiyāmah(ti), faman zuḥziḥa ‘anin-nāri wa udkhilal-jannata faqad fāz(a), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).

Ամեն կենդանի հոգի կհամտեսի մահը։ Եվ միայն Դատաստանի օրը ձեզ կտրվի ձեր կատարյալ վարձատրությունը։ Ով որ հեռու մնա դժոխքից և դրախտ տանի, նա իսկապես հաղթանակ կտանի։ Աշխարհիկ կյանքը պարզապես խաբուսիկ հաճույք է։

۞ لَتُبْلَوُنَّ فِيْٓ اَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَذًى كَثِيْرًا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ

latublawunna fī amwālikum wa anfusikum, wa latasma‘unna minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa minal-lażīna asyrakū ażan kaṡīrā(n), wa in taṣbirū wa tattaqū fa inna żālika min ‘azmil-umūr(i).

Դուք անպայման կփորձվեք ձեր հարստությամբ և ինքներդ ձեզով։ Եվ անկասկած, դուք կլսեք շատ վիրավորական բաներ նրանցից, ում ձեզանից առաջ տրվել էր Գիրքը, և բազմաստվածներից։ Եթե դուք համբերատար և բարեպաշտ եք, ապա այդ բաները (պետք է) առաջնահերթ լինեն։

وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهٗ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُوْنَهٗۖ فَنَبَذُوْهُ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُوْنَ

wa iż akhażallāhu mīṡāqal-lażīna ūtul-kitāba latubayyinunnahū lin-nāsi wa lā taktumūnah(ū), fa nabażūhu warā'a ẓuhūrihim wasytarau bihī ṡamanan qalīlā(n), fa bi'sa mā yasytarūn(a).

Եվ (հիշե՛ք), երբ Աստված խոստում վերցրեց նրանցից, ում տրվել էր Գիրքը. «Դուք պետք է ճշմարտացիորեն բացատրեք այն (Գրքի բովանդակությունը) մարդկանց և մի՛ թաքցնեք այն», ապա նրանք հրաժարվեցին (խոստումից) իրենց մեջքի ետևից և վաճառեցին այն էժան գնով: Այսպիսով, սա նրանց կատարած ամենավատ առք ու վաճառքի տեսակն է:

لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اَتَوْا وَّيُحِبُّوْنَ اَنْ يُّحْمَدُوْا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوْا فَلَا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفَازَةٍ مِّنَ الْعَذَابِۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

lā taḥsabannal-lażīna yafraḥūna bimā atau wa yuḥibbūna ay yuḥmadū bimā lam yaf‘alū falā taḥsabannahum bimafāzatim minal-‘ażāb(i), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

Երբեք մի՛ մտածեք, որ նրանք, ովքեր ուրախանում են իրենց արածով և սիրում են գովաբանվել իրենց չարած բաների համար, երբեք մի՛ մտածեք, որ կխուսափեն պատժից։ Նրանք կստանան ցավալի պատիժ։

وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Եվ Ալլահին է պատկանում երկնքի և երկրի թագավորությունը, և Ալլահը ամեն ինչի վրա Ամենակարող է:

اِنَّ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى الْاَلْبَابِۙ

inna fī khalqis-samāwāti wal-arḍi wakhtilāfil-laili wan-nahāri la'āyātil li'ulil-albāb(i).

Իրոք, երկնքի ու երկրի արարման մեջ, և գիշերվա ու օրվա հերթափոխի մեջ կան (Աստծո մեծության) նշաններ նրանց համար, ովքեր հասկանում են,

الَّذِيْنَ يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُوْنَ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هٰذَا بَاطِلًاۚ سُبْحٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

al-lażīna yażkurūnallāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbihim wa yatafakkarūna fi khalqis-samāwāti wal-arḍ(i), rabbanā mā khalaqta hāżā bāṭilā(n), subḥānaka fa qinā ‘ażāban-nār(i).

(այսինքն՝) նրանք, ովքեր հիշում են Ալլահին կանգնած, նստած կամ պառկած ժամանակ և մտածում են երկնքի և երկրի արարման մասին (ասելով). «Մեր Տեր, Դու այս ամենը ապարդյուն չես ստեղծել, Փառք Քեզ, պաշտպանիր մեզ դժոխքի պատժից»:

رَبَّنَآ اِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ اَخْزَيْتَهٗ ۗ وَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

rabbanā innaka man tudkhilin-nāra faqad akhzaitah(ū), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

Մեր Տեր, ում որ Դու դժոխք ես նետել, Դու նրան նվաստացրել ես, և չարագործի համար օգնական չկա։

رَبَّنَآ اِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُّنَادِيْ لِلْاِيْمَانِ اَنْ اٰمِنُوْا بِرَبِّكُمْ فَاٰمَنَّا ۖرَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّاٰتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْاَبْرَارِۚ

rabbanā innanā sami‘nā munādiyay yunādī lil-īmāni an āminū birabbikum fa āmannā, rabbanā fagfir lanā żunūbanā wa kaffir ‘annā sayyi'ātinā wa tawaffanā ma‘al-abrār(i).

Ո՛վ մեր Տեր, մենք լսեցինք նրանց, ովքեր հավատքի կոչ էին անում. «Հավատացե՛ք ձեր Տիրոջը», ուստի մենք նույնպես հավատացինք։ Ո՛վ մեր Տեր, ներիր մեր մեղքերը և ջնջիր մեր սխալները և սպանիր մեզ նրանց հետ, ովքեր հավատարիմ են։

رَبَّنَا وَاٰتِنَا مَا وَعَدْتَّنَا عَلٰى رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيْعَادَ

rabbanā wa ātinā mā wa‘attanā ‘alā rusulika wa lā tukhzinā yaumal-qiyāmah(ti), innaka lā tukhliful-mī‘ād(a).

«Ո՛վ մեր Տեր, տուր մեզ այն, ինչ խոստացել ես մեզ Քո առաքյալների միջոցով: Եվ մի՛ ամաչեցրու մեզ Հարության օրը: Իսկապես, Դու երբեք չես խախտում խոստումը»:

فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ اَنِّيْ لَآ اُضِيْعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنْكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى ۚ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍ ۚ فَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَاُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاُوْذُوْا فِيْ سَبِيْلِيْ وَقٰتَلُوْا وَقُتِلُوْا لَاُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاُدْخِلَنَّهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ ثَوَابًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الثَّوَابِ

fastajāba lahum rabbuhum annī lā uḍī‘u ‘amala ‘āmilim minkum min żakarin au unṡā, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fal-lażīna hājarū wa ukhrijū min diyārihim wa ūżū fī sabīlī wa qātalū wa qutilū la'ukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa la udkhilannahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), ṡawābam min ‘indillāh(i), wallāhu ‘indahū ḥusnuṡ-ṡawāb(i).

Այսպիսով, նրանց Տերը բավարարեց նրանց խնդրանքը՝ ասելով. «Իրոք, Ես չեմ վատնում ձեզանից որևէ մեկի աշխատանքը, ով բարիք է գործում, լինի տղամարդ թե կին, (քանի որ) ձեզանից ոմանք սերում են մյուսներից: Այսպիսով, նրանց, ովքեր գաղթել են, վտարվել են իրենց տներից, վնասվել են Իմ ճանապարհին, կռվել և սպանվել, Ես անպայման կգրեի նրանց չարագործությունները և կմտցնեմ նրանց այգիներ, որոնց տակ գետեր են հոսում՝ որպես Աստծո պարգև: Եվ Աստծո մոտ է լավ պարգևը»:

لَا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِى الْبِلَادِۗ

lā yagurrannaka taqallubul-lażīna kafarū fil-bilād(i).

Երբեք մի՛ խաբվեք անհավատների (որոնք տեղաշարժվում են) երկրով մեկ։

مَتَاعٌ قَلِيْلٌ ۗ ثُمَّ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗوَبِئْسَ الْمِهَادُ

matā‘un qalīl(un), ṡumma ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-mihād(u).

Դա պարզապես ժամանակավոր հաճույք է, ապա նրանց վերադարձի վայրը դժոխքն է: (Ջահանամը) նույնքան վատ է, որքան վատ ապրելու վայրը:

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا نُزُلًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّلْاَبْرَارِ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā nuzulam min ‘indillāh(i), wa mā ‘indallāhi khairul lil-abrār(i).

Բայց նրանք, ովքեր վախենում են իրենց Տիրոջից, կստանան դրախտ, որի տակ գետեր են հոսում, և այնտեղ կմնան որպես Աստծո պարգև։ Եվ այն, ինչ Աստծո մոտ է, ավելի լավ է նվիրվածների համար։

وَاِنَّ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَمَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ خٰشِعِيْنَ لِلّٰهِ ۙ لَا يَشْتَرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

wa inna min ahlil-kitābi lamay yu'minu billāhi wa mā unzila ilaikum wa mā unzila ilaihim khāsyi‘īna lillāh(i), lā yasytarūna bi'āyātillāhi ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika lahum ajruhum ‘inda rabbihim, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

Եվ իրոք, Գրքի մարդկանց մեջ կան մարդիկ, ովքեր հավատում են Աստծուն, ձեզ ուղարկվածին և նրանց ուղարկվածին, որովհետև նրանք խոնարհ են Աստծո առաջ և չեն առևտուր անում Աստծո այաներով էժան գնով։ Նրանք պարգև կստանան իրենց Տիրոջից։ Իսկապես, Աստված շատ արագ է հաշվարկներում։

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اصْبِرُوْا وَصَابِرُوْا وَرَابِطُوْاۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanuṣbirū wa ṣābirū wa rabiṭū, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

Օ՜, դուք, ովքեր հավատում եք, համբերատար եղեք և ամրապնդեք ձեր համբերությունը, զգոն մնացեք (ձեր երկրի սահմաններին) և վախեցեք Ալլահից, որպեսզի հաջողության հասնեք։