Q.S Ալ-Անկաբուտ (اَلْعَنْكَبُوت) - 69 Տողերի քանակը

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

Ալիֆ Լամ Միմ։

اَحَسِبَ النَّاسُ اَنْ يُّتْرَكُوْٓا اَنْ يَّقُوْلُوْٓا اٰمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُوْنَ

aḥasiban-nāsu ay yutrakū ay yaqūlū āmannā wa hum lā yuftanūn(a).

Մի՞թե մարդիկ կարծում են, որ իրենց կմնա ասել՝ «Մենք հավատում ենք», և նրանք չեն փորձվի։

وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكٰذِبِيْنَ

wa laqad fatannal-lażīna min qablihim falaya‘lamannallāhul-lażīna ṣadaqū wa laya‘lamannal-kāżibīn(a).

Եվ իրոք, Մենք փորձության ենք ենթարկել նրանց, ովքեր եղել են նրանցից առաջ, ուստի Աստված ճանաչում է նրանց, ովքեր ճշմարիտ են, և անկասկած ճանաչում է նրանց, ովքեր ստում են:

اَمْ حَسِبَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِ اَنْ يَّسْبِقُوْنَا ۗسَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

am ḥasibal-lażīna ya‘malūnas-sayyi'āti ay yasbiqūnā, sā'a mā yaḥkumūn(a).

Կամ չարագործները կարծում են, թե կխուսափեն Մեր պատժից։ Չար է այն, ինչ նրանք որոշում են։

مَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ اللّٰهِ فَاِنَّ اَجَلَ اللّٰهِ لَاٰتٍ ۗوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

man kāna yarjū liqā'allāhi fa'inna ajalallāhi la'āt(in), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Ով հույս ունի Ալլահի հետ հանդիպման, ապա Ալլահի (խոստացված) ժամանակը անպայման կգա: Եվ Նա Ամեն ինչ լսողն ու ամենագետն է:

وَمَنْ جَاهَدَ فَاِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهٖ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

wa man jāhada fa'innamā yujāhidu linafsih(ī), innallāha laganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).

Եվ ով որ ջախջախի է ձգտում, նրա ջախջախը իսկապես իր համար է: Իրոք, Ալլահը ամենահարուստն է (ոչ մի բանի կարիք չունի) բոլոր աշխարհներից:

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَحْسَنَ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa lanajziyannahum aḥsanal-lażī kānū ya‘malūn(a).

Եվ նրանք, ովքեր հավատում են և բարի գործեր են անում, Մենք անպայման կհեռացնենք նրանցից իրենց չար գործերը և անպայման կպարգևատրենք նրանց՝ ըստ իրենց արածների լավագույնի:

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

Եվ Մենք մարդկանց համար պարտադիր դարձրինք բարիք գործել իրենց ծնողների հանդեպ։ Եվ եթե նրանք երկուսն էլ քեզ ստիպեն ինձ մի բանի հետ կապել, որի մասին դու չգիտես, ապա մի՛ ենթարկվիր նրանց։ Միայն Ինձ մոտ է ձեր վերադարձը, և Ես ձեզ կպատմեմ, թե ինչ եք արել։

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِى الصّٰلِحِيْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanudkhilannahum fiṣ-ṣāliḥīn(a).

Եվ նրանք, ովքեր հավատացին և բարի գործեր արեցին, Մենք նրանց անպայման կդասենք արդարների շարքում:

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ فَاِذَآ اُوْذِيَ فِى اللّٰهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللّٰهِ ۗوَلَىِٕنْ جَاۤءَ نَصْرٌ مِّنْ رَّبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّا كُنَّا مَعَكُمْۗ اَوَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَعْلَمَ بِمَا فِيْ صُدُوْرِ الْعٰلَمِيْنَ

wa minan-nāsi may yaqūlu āmannā billāhi fa'iżā ūżiya fillāhi ja‘ala fitnatan-nāsi ka‘ażābillāh(i), wa la'in jā'a naṣrum mir rabbika layaqūlunna innā kunnā ma‘akum, awa laisallāhu bi'a‘lama bimā fī ṣudūril-‘ālamīn(a).

Եվ մարդկանց մեջ կան մարդիկ, ովքեր ասում են. «Մենք հավատում ենք Աստծուն», բայց երբ նրանք տառապում են (իրենց հավատքի պատճառով) Աստծո հանդեպ, նրանք մարդկանց փորձությունները համարում են Աստծո պատիժ: Եվ եթե նրանց օգնություն գա ձեր Տիրոջից, նրանք կասեն. «Իրոք, մենք ձեզ հետ ենք»: Մի՞թե Աստված լավագույնս չգիտի, թե ինչ կա բոլոր մարդկանց սրտերում:

وَلَيَعْلَمَنَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَيَعْلَمَنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ

wa laya‘lamannallāhul-lażīna āmanū wa laya‘lamannal-munāfiqīn(a).

Եվ Աստված, անկասկած, ճանաչում է հավատացյալներին և անկասկած ճանաչում է կեղծավորներին։

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّبِعُوْا سَبِيْلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطٰيٰكُمْۗ وَمَا هُمْ بِحٰمِلِيْنَ مِنْ خَطٰيٰهُمْ مِّنْ شَيْءٍۗ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanuttabi‘ū sabīlanā walnaḥmil khaṭāyākum, wa mā hum biḥāmilīna min khaṭāyāhum min syai'(in), innahum lakāżibūn(a).

Եվ անհավատները հավատացյալներին ասում են. «Հետևեք մեր ճանապարհին, և մենք կկրենք ձեր մեղքերը», նույնիսկ եթե նրանք իրենց մեղքերը կրելու ունակություն չունեն։ Իրականում նրանք կատարյալ ստախոսներ են։

وَلَيَحْمِلُنَّ اَثْقَالَهُمْ وَاَثْقَالًا مَّعَ اَثْقَالِهِمْ وَلَيُسْـَٔلُنَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَمَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

wa layaḥmilunna aṡqālahum wa aṡqālam ma‘a aṡqālihim wa layus'alunna yaumal-qiyāmati ‘ammā kānū yaftarūn(a).

Եվ նրանք իսկապես կկրեն իրենց մեղքերը, և ուրիշների մեղքերը՝ իրենց մեղքերի հետ միասին, և Հարության օրը նրանց անպայման կհարցնեն այն ստերի մասին, որոնք միշտ հորինել են։

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَلَبِثَ فِيْهِمْ اَلْفَ سَنَةٍ اِلَّا خَمْسِيْنَ عَامًا ۗفَاَخَذَهُمُ الطُّوْفَانُ وَهُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī falabiṡa fīhim alfa sanatin illā khamsīna ‘āmā(n), fa'akhażahumuṭ-ṭūfānu wa hum ẓālimūn(a).

Եվ իսկապես, Մենք Նոյին ուղարկեցինք իր ժողովրդի մոտ, և նա նրանց հետ ապրեց հազար տարի կամ ավելի քիչ, քան հիսուն տարի: Այնուհետև նրանց վրա մեծ ջրհեղեղ եղավ, քանի որ նրանք անարդար ժողովուրդ էին:

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَصْحٰبَ السَّفِيْنَةِ وَجَعَلْنٰهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

fa'anjaināhu wa aṣḥābas-safīnati wa ja‘alnāhā āyatal lil-‘ālamīn(a).

Այսպիսով, Մենք փրկեցինք Նոյին և նավի վրա գտնվող մարդկանց, և այդ (իրադարձությունը) դաս դարձրինք ամբողջ մարդկության համար։

وَاِبْرٰهِيْمَ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاتَّقُوْهُ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa ibrāhīma iż qāla liqaumihi‘budullāha wattaqūh(u), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

Եվ (հիշե՛ք) Աբրահամին, երբ նա իր ժողովրդին ասաց. «Երկրպագե՛ք Աստծուն և վախեցե՛ք Նրանից։ Դա ձեզ համար ավելի լավ է, եթե միայն իմանայիք»։

اِنَّمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًا وَّتَخْلُقُوْنَ اِفْكًا ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَمْلِكُوْنَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوْا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوْهُ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

innamā ta‘budūna min dūnillāhi auṡānaw wa takhluqūna ifkā(n), innal-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi lā yamlikūna lakum rizqan fabtagū ‘indallāhir-rizqa wa‘budūhu wasykurū lah(ū), ilaihi turja‘ūn(a).

Իսկապես, այն, ինչ դուք երկրպագում եք Ալլահից բացի, միայն կուռքեր են, և դուք ստեր եք հորինում: Իսկապես, այն, ինչ դուք երկրպագում եք Ալլահից բացի, չի կարող ձեզ սնունդ տալ: Ուստի խնդրեք Ալլահից սնունդ, երկրպագեք Նրան և շնորհակալություն հայտնեք Նրան: Միայն Նրա մոտ կվերադառնաք:

وَاِنْ تُكَذِّبُوْا فَقَدْ كَذَّبَ اُمَمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ۗوَمَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa in tukażżibū faqad każżaba umamum min qablikum, wa mā ‘alar-rasūli illal-balāgul-mubīn(u).

Եվ եթե դուք (անհավատներ) ստում եք, ապա ձեր նախորդ մարդիկ նույնպես ստել են (մարգարեներին): Եվ առաքյալի պարտականությունն է միայն (Աստծո կրոնը) հստակ փոխանցել»:

اَوَلَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللّٰهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ ۗاِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

awalam yarau kaifa yubdi'ullāhul-khalqa ṡumma yu‘īduh(ū), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

Եվ մի՞թե նրանք չեն տեսնում, թե ինչպես է Աստված սկսում արարչագործությունը, ապա կրկնում այն: Իսկապես, դա հեշտ է Աստծո համար:

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ بَدَاَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللّٰهُ يُنْشِئُ النَّشْاَةَ الْاٰخِرَةَ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ۚ

qul sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa bada'al-khalqa ṡummallāhu yunsyi'un-nasy'atal-ākhirah(ta), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Ասա. «Քայլեք երկրի վրա, ապա տեսեք, թե ինչպես է (Աստված) սկսում (արարածների) արարումը, ապա Ալլահը կատարում է վերջին իրադարձությունը: Իսկապես, Ալլահը Ամենակարող է ամեն ինչի նկատմամբ»:

يُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَرْحَمُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَاِلَيْهِ تُقْلَبُوْنَ

yu‘ażżibu may yasyā'u wa yarḥamu may yasyā'(u), wa ilaihi tuqlabūn(a).

Նա (Աստված) պատժում է ում ուզում է, և ողորմություն է տալիս ում ուզում է, և դուք Նրա մոտ կվերադառնաք։

وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ ۖوَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ ࣖ

wa mā antum bimu‘jizīna fil-arḍi wa lā fis-samā'(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

Եվ դուք չեք կարող խուսափել (Աստծո պատժից) ո՛չ երկրի վրա, ո՛չ էլ երկնքում, և դուք չունեք ոչ մի պաշտպան կամ օգնական, բացի Ալլահից։

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَلِقَاۤىِٕهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ يَىِٕسُوْا مِنْ رَّحْمَتِيْ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi wa liqā'ihī ulā'ika ya'isū mir raḥmatī wa ulā'ika lahum ‘ażābun alīm(un).

Եվ նրանք, ովքեր ժխտում են Ալլահի այաները և Նրա հետ հանդիպումը, հուսահատվում են Իմ ողորմությունից և տանջալից պատիժ են կրելու։

فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا اقْتُلُوْهُ اَوْ حَرِّقُوْهُ فَاَنْجٰىهُ اللّٰهُ مِنَ النَّارِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

famā kāna jawāba qaumihī illā an qaluqtulūhu au ḥarriqūhu fa anjāhullāhu minan-nār(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

Այսպիսով, նրա ժողովուրդը (Իբրահիմը) ոչ մի պատասխան չտվեց, բացի ասելուց. «Սպանեք նրան կամ այրեք», ապա Աստված փրկեց նրան կրակից: Իրոք, սրանում կան (Աստծո մեծության) նշաններ նրանց համար, ովքեր հավատում են:

وَقَالَ اِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًاۙ مَّوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚ ثُمَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَّيَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضًا ۖوَّمَأْوٰىكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَۖ

wa qāla innamattakhażtum min dūnillāhi auṡānam mawaddata bainikum fil-ḥayātid-dun-yā, ṡumma yaumal-qiyāmati yakfuru ba‘ḍukum biba‘ḍiw wa yal‘anu ba‘ḍukum ba‘ḍā(n), wa ma'wākumun nāru wa mā lakum min nāṣirīn(a).

Եվ նա (Իբրահիմը) ասաց. «Իրոք, այն կուռքերը, որոնց դուք երկրպագում եք Ալլահից բացի, միայն նրա համար են, որ երկրային կյանքում ձեր միջև սեր առաջացնեն, ապա Հարության օրը ձեզանից ոմանք կուրանան և կանիծեն միմյանց, և ձեր վերադարձը կլինի դժոխք, և ձեզ համար ոչ մի օգնական չի լինի»։

۞ فَاٰمَنَ لَهٗ لُوْطٌۘ وَقَالَ اِنِّيْ مُهَاجِرٌ اِلٰى رَبِّيْ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

fa āmana lahū lūṭ(un), wa qāla innī muhājirun ilā rabbī, innahū huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Այսպիսով, Լութը հաստատեց (Աբրահամի մարգարեությունը): Եվ նա (Իբրահիմը) ասաց. «Իրոք, ես պետք է տեղափոխվեմ (այն վայրը, որը պատվիրել է) իմ Տերը, իրոք, Նա Ամենակարողն է, Ամենաիմաստունը»:

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ وَاٰتَيْنٰهُ اَجْرَهٗ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba wa ja‘alnā fī żurriyyatihin nubuwwata wal-kitāba wa ātaināhu ajrahū fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).

Եվ Մենք պարգևեցինք Աբրահամին, Իսահակին և Հակոբին, և Նրա սերունդների համար մարգարե ու գիրք նշանակեցինք, և Նրան պարգև տվեցինք աշխարհում, և Նա հանդերձյալ կյանքում կլինի բարեպաշտներից մեկը։

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ ۖمَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī innakum lata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).

Եվ (հիշե՛ք), երբ Լութն ասաց իր ժողովրդին. «Դուք իսկապես շատ նողկալի արարք եք գործել (համասեռամոլություն), որը ձեզանից առաջ եղած ոչ ոք երբեք չի արել»:

اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُوْنَ السَّبِيْلَ ەۙ وَتَأْتُوْنَ فِيْ نَادِيْكُمُ الْمُنْكَرَ ۗفَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

a'innakum lata'tūnar-rijāla wa taqṭa‘ūnas-sabīl(a), wa ta'tūna fī nādīkumul-munkar(a), famā kāna jawāba qaumihī illā an qālu'tinā bi‘ażābillāhi in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

«Հարմար է՞ ձեզ համար գնալ մարդկանց մոտ, խաբել և չարիք գործել ձեր հավաքատեղիներում»։ Նրա ժողովրդի պատասխանը ոչինչ չէր, բացի ասելուց. «Եթե դուք արդարներից եք, բերեք մեզ Աստծո պատիժը»։

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

qāla rabbinṣurnī ‘alal-qaumil-mufsidīn(a).

Նա (Լութը) աղոթեց. «Տե՛ր իմ, օգնիր ինձ (պատժելով) այն խմբին, որը վնաս է հասցնում»:

وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰىۙ قَالُوْٓا اِنَّا مُهْلِكُوْٓا اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ ۚاِنَّ اَهْلَهَا كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ ۚ

wa lammā jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā, qālū innā muhlikū ahli hāżihil-qaryah(ti), inna ahlahā kānū ẓālimīn(a).

Եվ երբ մեր առաքյալները (հրեշտակները) եկան Իբրահիմի մոտ բարի լուրով, ասացին. «Իրոք, մենք կոչնչացնենք այս քաղաքի (Սոդոմի) բնակիչներին, որովհետև նրա բնակիչները իսկապես անարդար մարդիկ են»։

قَالَ اِنَّ فِيْهَا لُوْطًا ۗقَالُوْا نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَنْ فِيْهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهٗ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

qāla inna fīhā lūṭā(n), qālū naḥnu a‘lamu biman fīhā, lanunajjiyannahū wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).

Իբրահիմն ասաց. «Իսկապես, այդ քաղաքում է Լութը»։ Նրանք (հրեշտակները) ասացին. «Մենք ավելի լավ գիտենք, թե ով է այդ քաղաքում։ Մենք անպայման կփրկենք նրան և նրա հետևորդներին, բացի նրա կնոջից։ Նա նրանցից է, ովքեր մնացել են (մահացել են)»։

وَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالُوْا لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۗاِنَّا مُنَجُّوْكَ وَاَهْلَكَ اِلَّا امْرَاَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

wa lammā an jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qālū lā takhaf wa lā taḥzan, innā munajjūka wa ahlaka illamra'ataka kānat minal-gābirīn(a).

Եվ երբ մեր առաքյալները (հրեշտակները) եկան Լութի մոտ, նա տխրեց նրանց (ժամանման) պատճառով և զգաց, որ ուժ չունի պաշտպանելու նրանց, և նրանք (առաքյալները) ասացին. «Մի՛ վախեցիր և մի՛ տխրիր։ Իսկապես, Մենք կփրկենք քեզ և քո հետևորդներին, բացի քո կնոջից, նա նրանցից է, ովքեր մնացել են (կորած)»։

اِنَّا مُنْزِلُوْنَ عَلٰٓى اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

innā munzilūna ‘alā ahli hāżihil-qaryati rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).

Իսկապես, Մենք երկնքից պատիժ կուղարկենք այս քաղաքի բնակիչների վրա, որովհետև նրանք չարիք են գործել:

وَلَقَدْ تَّرَكْنَا مِنْهَآ اٰيَةً ۢ بَيِّنَةً لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa laqad taraknā minhā āyatam bayyinatal liqaumiy ya‘qilūn(a).

Եվ իրոք, Մենք այս մասին հստակ նշան ենք թողել հասկացող մարդկանց համար։

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۙ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۖ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), faqāla yā qaumi‘budullāha warjul-yaumal-ākhira wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

Եվ Մադյանի ժողովրդին (ուղարկեցինք) նրանց եղբայր Շուայբին և ասաց. «Ո՛վ իմ ժողովուրդ, երկրպագեք Աստծուն, հույսը դրեք վերջին օրվա պարգևի վրա և մի՛ թափառեք երկրի վրա չարիք գործելով»:

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ ۙ

fa każżabūhu fa'akhażathumur-rajfatu fa'aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

Նրանք (Շուայբը) հերքեցին դա, ուստի նրանց հարվածեց սարսափելի երկրաշարժ, և ապա դիակներ էին ընկած նրանց բնակության վայրերում։

وَعَادًا وَّثَمُوْدَا۟ وَقَدْ تَّبَيَّنَ لَكُمْ مِّنْ مَّسٰكِنِهِمْۗ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَكَانُوْا مُسْتَبْصِرِيْنَ ۙ

wa ‘ādaw wa ṡamūda wa qat tabayyana lakum mim masākinihim, wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum faṣaddahum ‘anis-sabīli wa kānū mustabṣirīn(a).

Նաև (հիշե՛ք) Ադի և Սամուդի ժողովուրդներին (նրանց կործանումը) իսկապես ակնհայտ դարձավ ձեզ համար իրենց բնակարանների (ավերակների) միջից: Սատանան նրանց (վատ) գործերը գեղեցիկ թվացրեց նրանց համար՝ այդպիսով շեղելով նրանց (Աստծո) ճանապարհից, մինչդեռ նրանք սուր տեսողության մարդիկ էին,

وَقَارُوْنَ وَفِرْعَوْنَ وَهَامٰنَۗ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ فَاسْتَكْبَرُوْا فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانُوْا سٰبِقِيْنَ ۚ

wa qārūna wa fir‘auna wa hāmān(a), wa laqad jā'ahum mūsā bil-bayyināti fastakbarū fil-arḍi wa mā kānū sābiqīn(a).

և (նաև) Քարունին, Փարավոնին և Համանին: Իրոք, Մովսեսը նրանց մոտ եկավ (բերելով) հստակ տեղեկություններ: Բայց նրանք ամբարտավանորեն են վարվում երկրի վրա, և նրանք են, ովքեր չեն խուսափում (Աստծո պատժից):

فَكُلًّا اَخَذْنَا بِذَنْۢبِهٖۙ فَمِنْهُمْ مَّنْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًا ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ اَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ الْاَرْضَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اَغْرَقْنَاۚ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

fakullan akhażnā biżambih(ī), faminhum man arsalnā ‘alaihi ḥāṣibā(n), wa minhum man akhażathuṣ-ṣaiḥah(tu), wa minhum man khasafnā bihil-arḍ(a), wa minhum man agraqnā, wa mā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

Այսպիսով, Մենք նրանցից յուրաքանչյուրին պատժեցինք իրենց մեղքերի համար, նրանցից ոմանց վրա խճաքարերի հեղեղ նետեցինք, ոմանց վրա բարձր որոտի ձայներ լսվեցին, ոմանց գետնին գցեցինք, իսկ ոմանց էլ ջրի տակ ընկղմեցինք։ Աստված չի ուզում նրանց հետ անարդարություն գործել, բայց նրանք են, որ իրենք իրենց հետ անարդարություն են գործել։

مَثَلُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْلِيَاۤءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوْتِۚ اِتَّخَذَتْ بَيْتًاۗ وَاِنَّ اَوْهَنَ الْبُيُوْتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوْتِۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

maṡalul-lażīnattakhażū min dūnillāhi auliyā'a kamaṡalil-‘ankabūt(i), ittakhażat baitā(n), wa inna auhanal-buyūti labaitul-‘ankabūt(i), lau kānū ya‘lamūn(a).

Ալլահից բացի ուրիշ պաշտպաններ ընտրողների առակը նման է սարդի, որը տուն է շինում: Եվ իրոք, ամենաթույլ տունը սարդի տունն է, եթե միայն նրանք իմանային:

اِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

innallāha ya‘lamu mā yad‘ūna min dūnihī min syai'(in), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Իսկապես, Աստված գիտի, թե ինչ են երկրպագում նրանք Նրանից բացի: Եվ Նա ամենազոր է, ամենաիմաստուն:

وَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِۚ وَمَا يَعْقِلُهَآ اِلَّا الْعٰلِمُوْنَ

wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nās(i), wa mā ya‘qiluhā illal-‘ālimūn(a).

Եվ այս առակները Մենք բերեցինք մարդկության համար, և ոչ ոք չի հասկանա դրանք, բացի գիտուններից:

خَلَقَ اللّٰهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ ۔

khalaqallāhus-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), inna fī żālika la'āyatal lil-mu'minīn(a).

Աստված ստեղծեց երկինքներն ու երկիրը արդարությամբ: Իրոք, դրանում կան Աստծո մեծության նշաններ նրանց համար, ովքեր հավատում են:

اُتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَۗ اِنَّ الصَّلٰوةَ تَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ ۗوَلَذِكْرُ اللّٰهِ اَكْبَرُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُوْنَ

utlu mā ūḥiya ilaika minal-kitābi wa aqimiṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta tanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lażikrullāhi akbar(u), wallāhu ya‘lamu mā taṣna‘ūn(a).

Կարդա՛ Գիրքը (Ղուրանը), որը քեզ (Մուհամմադ) է ուղարկվել, և աղոթք արա։ Իրոք, աղոթքը կանխում է չարիքն ու չարագործությունները։ Եվ (իմացիր) Ալլահին հիշելը (աղոթքը) ավելի մեծ է (նրա առաջնահերթությունը մյուս երկրպագության նկատմամբ)։ Ալլահը գիտի, թե ինչ եք անում։

۞ وَلَا تُجَادِلُوْٓا اَهْلَ الْكِتٰبِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۖ اِلَّا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ وَقُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَاُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَاِلٰهُنَا وَاِلٰهُكُمْ وَاحِدٌ وَّنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

wa lā tujādilū ahlal-kitābi illā bil-latī hiya aḥsan(u), illal-lażīna ẓalamū minhum wa qūlū āmannā bil-lażī unzila ilainā wa unzila ilaikum wa ilāhunā wa ilāhukum wāḥiduw wa naḥnu lahū muslimūn(a).

Եվ մի՛ վիճեք Գրքի մարդկանց հետ, բացի բարի ձևով, բացի նրանց մեջ եղած անարդարների հետ, և ասեք. «Մենք հավատացել ենք (գրքերին), որոնք մեզ են ուղարկվել և որոնք ձեզ են ուղարկվել։ Մեր Աստվածը և ձեր Աստվածը մեկն են, և մենք միայն Նրան ենք հնազանդվում»։

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَۗ فَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖۚ وَمِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ مَنْ يُّؤْمِنُ بِهٖۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الْكٰفِرُوْنَ

wa każālika anzalnā ilaikal-kitāb(a), fal-lażīna ātaināhumul-kitāba yu'minūna bih(ī), wa min hā'ulā'i may yu'minu bih(ī), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illal-kāfirūn(a).

Եվ այսպես Մենք ձեզ ուղարկեցինք Գիրքը (Ղուրանը): Ինչ վերաբերում է նրանց, ում Մենք տվել ենք Գիրքը (Թորան և Ավետարանը), նրանք հավատում են դրան (Ղուրանին), և նրանց մեջ (Մեքքայի անհավատների) կան մարդիկ, ովքեր հավատում են դրան: Եվ միայն անհավատներն են ժխտում Մեր այաները:

وَمَا كُنْتَ تَتْلُوْا مِنْ قَبْلِهٖ مِنْ كِتٰبٍ وَّلَا تَخُطُّهٗ بِيَمِيْنِكَ اِذًا لَّارْتَابَ الْمُبْطِلُوْنَ

wa mā kunta tatlū min qablihī min kitābiw wa lā takhuṭṭuhū biyamīnika iżal lartābal-mubṭilūn(a).

Եվ դու (Մուհամմադ) երբեք գիրք չես կարդացել (Ղուրան) և երբեք գիրք չես գրել քո աջ ձեռքով։ Եթե (կարդայիր և գրեիր), մարդիկ կկասկածեին դրանում։

بَلْ هُوَ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ فِيْ صُدُوْرِ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الظّٰلِمُوْنَ

bal huwa āyātum bayyinātun fī ṣudūril-lażīna ūtul-‘ilm(a), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illaẓ-ẓālimūn(a).

Իրականում (Ղուրանը) պարզորոշ գրված է նրանց կրծքավանդակում, ովքեր գիտեն: Մեր այաները միայն անարդարներն են ժխտում:

وَقَالُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيٰتٌ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗ قُلْ اِنَّمَا الْاٰيٰتُ عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاِنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

wa qālū lau lā unzila ‘alaihi āyātum mir rabbih(ī), qul innamal-āyātu ‘indallāh(i), wa innamā ana nażīrum mubīn(un).

Եվ նրանք (Մեքքայի անհավատները) ասացին. «Ինչո՞ւ հրաշքներ չեն ուղարկվում իրենց Տիրոջից»: Ասա (Մուհամմադ). «Հրաշքները կախված են Աստծուց: Ես միայն հստակ նախազգուշացնող եմ»:

اَوَلَمْ يَكْفِهِمْ اَنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ يُتْلٰى عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَرَحْمَةً وَّذِكْرٰى لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam yakfihim annā anzalnā ‘alaikal-kitāba yutlā ‘alaihim, inna fī żālika laraḥmataw wa żikrā liqaumiy yu'minūn(a).

Մի՞թե նրանց համար բավարար չէ, որ Մենք ձեզ ուղարկել ենք Գիրքը (Ղուրանը), որը նրանց համար կարդացվել է: Իսկապես, (Ղուրանում) մեծ օրհնություններ և դասեր կան հավատացյալների համար:

قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ شَهِيْدًاۚ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِالْبَاطِلِ وَكَفَرُوْا بِاللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

qul kafā billāhi bainī wa bainakum syahīdā(n), ya‘lamu mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna āmanū bil-bāṭili wa kafarū billāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Աստված բավական է որպես վկա իմ և ձեր միջև։ Նա գիտի, թե ինչ կա երկնքում և երկրում։ Եվ նրանք, ովքեր հավատում են ստին և չեն հավատում Աստծուն, նրանք են, ովքեր պարտվում են»։

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِۗ وَلَوْلَآ اَجَلٌ مُّسَمًّى لَّجَاۤءَهُمُ الْعَذَابُۗ وَلَيَأْتِيَنَّهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa yasta‘jilūnaka bil-‘ażāb(i), wa lau lā ajalum musammal lajā'ahumul-‘ażāb(u), wa laya'tiyannahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

Եվ նրանք խնդրում են քեզանից արագացնել պատիժը։ Եթե ​​չլիներ նշանակված ժամանակը, պատիժը անպայման կհասներ նրանց վրա, և այն անպայման կհասներ նրանց վրա հանկարծակի, մինչդեռ նրանք դա չեն գիտակցում։

يَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِۗ وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيْطَةٌ ۢبِالْكٰفِرِيْنَۙ

yasta‘jilūnaka bil-‘ażāb(i), wa inna jahannama lamuḥīṭatum bil-kāfirīn(a).

Նրանք խնդրում են քեզ անմիջապես իջեցնել պատիժը։ Եվ իսկապես, դժոխքը կծածկի նրանց, ովքեր չեն հավատում,

يَوْمَ يَغْشٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْ وَيَقُوْلُ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

yauma yagsyāhumul-‘ażābu min fauqihim wa min taḥti arjulihim wa yaqūlu żūqū mā kuntum ta‘malūn(a).

այն օրը (երբ) տանջանքը կծածկի նրանց վերևից և ոտքերի տակից, և (Աստված) կասի նրանց. «Ճաշակեք (վարձատրությունը) ձեր արածի համար»:

يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ اَرْضِيْ وَاسِعَةٌ فَاِيَّايَ فَاعْبُدُوْنِ

yā ‘ibādiyal-lażīna āmanū inna arḍī wāsi‘atun fa iyyāya fa‘budūn(i).

Ո՛վ իմ հավատարիմ ծառաներ, իրոք, Իմ երկիրը լայն է, ուստի երկրպագեք Ինձ (միայնակ):

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ ثُمَّ اِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), ṡumma ilainā turja‘ūn(a).

Ամեն կենդանի հոգի կհամտեսի մահը։ Միայն այդ դեպքում դուք կվերադառնաք Մեզ մոտ։

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ غُرَفًا تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ نِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَۖ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanubawwi'annahum minal-jannati gurafan tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, ni‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

Եվ նրանք, ովքեր հավատում են և բարի գործեր են անում, մենք նրանց կտեղադրենք բարձր տեղերում (երկնքում), որոնց տակ գետեր են հոսում, և նրանք այնտեղ կմնան հավերժ։ Սա լավագույն պարգևն է նրանց համար, ովքեր բարի գործեր են անում։

الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ

al-lażīna ṣabarū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

(այսինքն՝) նրանք, ովքեր համբերատար են և իրենց հույսը դնում են իրենց Տիրոջ վրա:

وَكَاَيِّنْ مِّنْ دَاۤبَّةٍ لَّا تَحْمِلُ رِزْقَهَاۖ اللّٰهُ يَرْزُقُهَا وَاِيَّاكُمْ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa ka'ayyim min dābbatil lā taḥmilu rizqahā, allāhu yarzuquhā wa iyyākum, wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Եվ քանի՞ կենդանի շարժվող արարածներ չեն կարող իրենց համար սնունդ ապահովել: Աստված է նրան և ձեզ համար սնունդ տալիս: Նա ամեն ինչ լսող է, ամենագետ:

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗفَاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa sakhkharasy-syamsa wal-qamara layaqūlunnallāh(u), fa'annā yu'fakūn(a).

Եվ եթե նրանց հարցնեք. «Ո՞վ ստեղծեց երկինքներն ու երկիրը և ենթարկեց արևն ու լուսինը», նրանք անպայման կպատասխանեն. «Աստված»։ Ուրեմն ինչո՞ւ կարող են նրանք շեղվել (ճշմարտությունից)։

اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُ لَهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdiru lah(ū), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

Աստված Իր ծառաներից նրանց համար, ում Նա կամենում է, սնունդ է ապահովում, և Նա նաև սահմանափակում է այն նրա համար: Իսկապես, Աստված ամեն ինչի մասին Ամենագիտակն է:

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ نَّزَّلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ مَوْتِهَا لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۙقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa la'in sa'altahum man nazzala minas-samā'i mā'an fa'aḥyā bihil-arḍa mim ba‘di mautihā layaqūlunnallāh(u), qulil-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).

Եվ եթե նրանց հարցնես՝ «Ո՞վ երկնքից ջուր իջեցրեց և դրանով մեռած երկիրը կենդանացրեց», նրանք անպայման կպատասխանեն՝ «Ալլահը»։ Ասա՝ «Փառք Աստծո», բայց նրանց մեծ մասը չի հասկանում։

وَمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَهْوٌ وَّلَعِبٌۗ وَاِنَّ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

wa mā hāżihil-ḥayātud-dun-yā illā lahwuw wa la‘ib(un), wa innad-dāral-ākhirata lahiyal-ḥayawān(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

Եվ այս աշխարհի կյանքը պարզապես կատակներ ու խաղեր են։ Եվ իսկապես, հանդերձյալ կյանքի երկիրը իրական կյանքն է, եթե միայն նրանք իմանային։

فَاِذَا رَكِبُوْا فِى الْفُلْكِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ اِذَا هُمْ يُشْرِكُوْنَۙ

fa'iżā rakibū fil-fulki da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri iżā hum yusyrikūn(a).

Այսպիսով, երբ նրանք նավ բարձրացան, նրանք աղոթեցին Ալլահին՝ լիակատար նվիրվածությամբ (անկեղծությամբ), բայց երբ Ալլահը փրկեց նրանց ափ դուրս գալուց, նրանք (վերադարձան) զուգընկերներ տալով (Աստծուն),

لِيَكْفُرُوْا بِمَآ اٰتَيْنٰهُمْۙ وَلِيَتَمَتَّعُوْاۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

liyakfurū bimā ātaināhum, fasaufa ya‘lamūn(a).

Թող ուրանան Մեր տված օրհնությունները և թող ապրեն (անհավատությամբ) վայելեն իրենց կյանքը։ Ապա հետո կիմանան (իրենց գործողությունների հետևանքները)։

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا اٰمِنًا وَّيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَكْفُرُوْنَ

awalam yarau annā ja‘alnā ḥaraman āminaw wa yutakhaṭṭafun-nāsu min ḥaulihim, afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).

Մի՞թե նրանք չեն տեսնում, որ Մենք (նրանց երկիրը) դարձրել ենք անվտանգ ապաստարան, մինչդեռ դրա շուրջը մարդիկ թալանում են միմյանց: Ինչո՞ւ (ճշմարտությունը պարզվելուց հետո) նրանք դեռ հավատում են ստին և ուրանում են Աստծո ողորմածությունը:

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهٗ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bil-ḥaqqi lammā jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

Եվ ո՞վ է ավելի անարդար, քան նա, ով ստեր է հորինում Ալլահի դեմ, կամ նա, ով ժխտում է ճշմարտությունը, երբ այն (ճշմարտությունը) հասնում է իրեն: Մի՞թե դժոխքում տեղ չկա անհավատների համար:

وَالَّذِيْنَ جَاهَدُوْا فِيْنَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

wal-lażīna jāhadū fīnā lanahdiyannahum subulanā, wa innallāha lama‘al-muḥsinīn(a).

Եվ նրանց, ովքեր ձգտում են (փնտրել) Մեր հավանությունը, Մենք նրանց ցույց կտանք Մեր ճանապարհները: Եվ իսկապես, Աստված բարիք գործողների հետ է: