Q.S Տխուր (ص) - 88 Տողերի քանակը

صۤ ۗوَالْقُرْاٰنِ ذِى الذِّكْرِۗ

Ṣād, wal-qur'āni żiż-żikr(i).

Շադ, Ղուրանով, որը պարունակում է նախազգուշացումներ:

بَلِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ عِزَّةٍ وَّشِقَاقٍ

balil-lażīna kafarū fī ‘izzatiw wa syiqāq(in).

Բայց նրանք, ովքեր անհավատ են, ամբարտավանության և թշնամության մեջ են։

كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ قَرْنٍ فَنَادَوْا وَّلَاتَ حِيْنَ مَنَاصٍ

kam ahlaknā min qablihim min qarnin fanādaw wa lāta ḥīna manāṣ(in).

Քանի՞ մարդ ենք Մենք ոչնչացրել նրանցից առաջ, ապա նրանք օգնություն են խնդրել, չնայած (այդ ժամանակ) փախչելու ժամանակը չէր:

وَعَجِبُوْٓا اَنْ جَاۤءَهُمْ مُّنْذِرٌ مِّنْهُمْ ۖوَقَالَ الْكٰفِرُوْنَ هٰذَا سٰحِرٌ كَذَّابٌۚ

wa ‘ajibū an jā'ahum munżirum minhum, wa qālal-kāfirūna hāżā sāḥirun każżāb(un).

Եվ նրանք զարմացան, որ իրենց միջից մի նախազգուշացնող (մարգարե) եկավ նրանց մոտ, և անհավատներն ասացին. «Այս մարդը կախարդ է, որը շատ ստեր է ասում»:

اَجَعَلَ الْاٰلِهَةَ اِلٰهًا وَّاحِدًا ۖاِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ عُجَابٌ

aja‘alal-ālihata ilāhaw wāḥidā(n), inna hāżā lasyai'un ‘ujāb(un).

Արդյո՞ք նա բոլոր աստվածներին մեկ Աստծո մեջ ստեղծեց։ Իսկապես, սա իսկապես զարմանալի բան է։

وَانْطَلَقَ الْمَلَاُ مِنْهُمْ اَنِ امْشُوْا وَاصْبِرُوْا عَلٰٓى اٰلِهَتِكُمْ ۖاِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ يُّرَادُ ۖ

wanṭalaqal-mala'u minhum animsyū waṣbirū ‘alā ālihatikum, inna hāżā lasyai'uy yurād(u).

Ապա նրանց առաջնորդները գնացին (ասացին). «Գնացե՛ք և շարունակե՛ք (երկրպագել) ձեր աստվածներին, իսկապես սա իսկապես ցանկալի բան է»։

مَا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِى الْمِلَّةِ الْاٰخِرَةِ ۖاِنْ هٰذَآ اِلَّا اخْتِلَاقٌۚ

mā sami‘nā bihāżā fil-millatil-ākhirah(ti), in hāżā illakhtilāq(un).

Մենք երբեք չենք լսում սրա մասին վերջին կրոններում։ Սա (Ալլահի վկայությունը) ոչ այլ ինչ է, քան հորինված (սուտ),

اَؤُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِنْۢ بَيْنِنَا ۗبَلْ هُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْ ذِكْرِيْۚ بَلْ لَّمَّا يَذُوْقُوْا عَذَابِ ۗ

a'unzila ‘alaihiż-żikru mim baininā, bal hum fī syakkim min żikrī, bal lammā yażūqū ‘ażāb(i).

«Ինչո՞ւ է Ղուրանը նրան մեր մեջ հայտնվել»։ Իրականում նրանք կասկածում են Իմ Ղուրանին, բայց չեն զգացել (Իմ) պատիժը։

اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَزِيْزِ الْوَهَّابِۚ

am ‘indahum khazā'inu raḥmati rabbikal-‘azīzil-wahhāb(i).

Կամ մի՞թե նրանք ունեն ձեր Տիրոջից՝ Ամենակարողից, Ամենազորից շնորհի գանձարան։]

اَمْ لَهُمْ مُّلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۗفَلْيَرْتَقُوْا فِى الْاَسْبَابِ

am lahum mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, falyartaqū fil-asbāb(i).

Կամ նրանք ունեն երկնքի և երկրի թագավորություններ և նրանց միջև եղածը: (Եթե կան), ապա թող բարձրանան աստիճաններով (դեպի երկինք):

جُنْدٌ مَّا هُنَالِكَ مَهْزُوْمٌ مِّنَ الْاَحْزَابِ

jundum mā hunālika mahzūmum minal-aḥzāb(i).

(Նրանք) այնտեղ գտնվող զինվորների մեծ խումբ են, ովքեր պարտվելու են։

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّعَادٌ وَّفِرْعَوْنُ ذُو الْاَوْتَادِۙ

każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa ‘āduw wa fir‘aunu żul-autād(i).

Նրանցից առաջ Նոյի, Ադի և Փարավոնի ժողովուրդը, որոնք մեծ բանակներ ունեին, նույնպես հերքել էին (առաքյալներին):

وَثَمُوْدُ وَقَوْمُ لُوْطٍ وَّاَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الْاَحْزَابُ

wa ṡamūdu wa qaumu lūṭiw wa aṣḥābul-aikah(ti), ulā'ikal-aḥzāb(u).

և (նույնպես) Սամուդը, Լութի ժողովուրդը և Այքայի ժողովուրդը: Սրանք այն խմբերն են, որոնք դաշնակից են (առաքյալների դեմ):

اِنْ كُلٌّ اِلَّا كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ ࣖ

in kullun illā każżabar-rusula faḥaqqa ‘iqāb(i).

Նրանք բոլորը ստեցին առաքյալներին, ուստի արժանի են զգալ Իմ պատիժը։

وَمَا يَنْظُرُ هٰٓؤُلَاۤءِ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً مَّا لَهَا مِنْ فَوَاقٍ

wa mā yanẓuru hā'ulā'i illā ṣaiḥataw wāḥidatam mā lahā min fawāq(in).

Եվ իրականում նրանք սպասում էին ընդամենը մեկ ճիչի, որը դադար չուներ։

وَقَالُوْا رَبَّنَا عَجِّلْ لَّنَا قِطَّنَا قَبْلَ يَوْمِ الْحِسَابِ

wa qālū rabbanā ‘ajjil lanā qiṭṭanā qabla yaumil-ḥisāb(i).

Եվ նրանք ասացին. «Մեր Տեր, արագացրու մեզ համար նախատեսված պատիժը մինչև հաշվեհարդարի օրը»։

اِصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوٗدَ ذَا الْاَيْدِۚ اِنَّهٗٓ اَوَّابٌ

iṣbir ‘alā mā yaqūlūna ważkur ‘abdanā dāwūda żal-aid(i), innahū awwāb(un).

Համբերատար եղիր նրանց ասածների հանդեպ և հիշիր մեր զորավոր ծառայ Դավուդին։ Նա շատ հնազանդ էր (Աստծուն)։

اِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهٗ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْاِشْرَاقِۙ

innā sakhkharnal-jibāla ma‘ahū yusabbiḥna bil-‘asyiyyi wal-isyrāq(i).

Իրոք, Մենք ենք, որ լեռները ենթարկեցնում ենք՝ նրան (Դավուդին) փառաբանելու համար երեկոյան և առավոտյան,

وَالطَّيْرَمَحْشُوْرَةً ۗ كُلٌّ لَّهٗٓ اَوَّابٌ

waṭ-ṭaira maḥsyūrah(tan), kullul lahū awwāb(un).

և (Մենք նաև ենթարկեցինք) թռչուններին հավաքված վիճակում: Նրանցից յուրաքանչյուրը շատ հնազանդ էր (Ալլահին):

وَشَدَدْنَا مُلْكَهٗ وَاٰتَيْنٰهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ

wa syadadnā mulkahū wa ātaināhul-ḥikmata wa faṣlal-khiṭāb(i).

Եվ Մենք զորացրինք նրա թագավորությունը և տվեցինք նրան իմաստություն և իմաստություն հարցերում որոշումներ կայացնելու համար:

۞ وَهَلْ اَتٰىكَ نَبَؤُا الْخَصْمِۘ اِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرَابَۙ

wa hal atāka naba'ul-khaṣm(i), iż tasawwarul-miḥrāb(a).

Եվ ձեզ լուրեր հասե՞լ են նրանց մասին, ովքեր վիճաբանել են միհրաբի պատը բարձրանալիս։

اِذْ دَخَلُوْا عَلٰى دَاوٗدَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوْا لَا تَخَفْۚ خَصْمٰنِ بَغٰى بَعْضُنَا عَلٰى بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَآ اِلٰى سَوَاۤءِ الصِّرَاطِ

iż dakhalū ‘alā dāwūda fafazi‘a minhum qālū lā takhaf, khaṣmāni bagā ba‘ḍunā ‘alā ba‘ḍin faḥkum bainanā bil-ḥaqqi wa lā tusyṭiṭ wahdinā ilā sawā'iṣ-ṣirāṭ(i).

Երբ նրանք մտան Դավուդին հանդիպելու, նա զարմացավ նրանցից։ Նրանք ասացին. «Մի՛ վախեցիր։ Մենք երկուսս էլ վիճում ենք, մեզանից ոմանք անարդարություն են գործել միմյանց նկատմամբ։ Ուստի դատիր մեր միջև արդարությամբ և մի՛ շեղվիր ճշմարտությունից, և ուղղորդիր մեզ ուղիղ ճանապարհով»։

اِنَّ هٰذَآ اَخِيْ ۗ لَهٗ تِسْعٌ وَّتِسْعُوْنَ نَعْجَةً وَّلِيَ نَعْجَةٌ وَّاحِدَةٌ ۗفَقَالَ اَكْفِلْنِيْهَا وَعَزَّنِيْ فِى الْخِطَابِ

inna hāżā akhī, lahū tis‘uw wa tis‘ūna na‘jataw wa liya na‘jatuw wāḥidah(tun), faqāla aqfilnīhā wa ‘azzanī fil-khiṭāb(i).

Իրականում, եղբայրս ուներ իննսունինը էգ այծ, իսկ ես՝ միայն մեկը, հետո ասաց. «(Քո այծը) ինձ տուր։ Եվ նա ինձ հաղթեց բանավեճում»։

قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ اِلٰى نِعَاجِهٖۗ وَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْخُلَطَاۤءِ لَيَبْغِيْ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَقَلِيْلٌ مَّا هُمْۗ وَظَنَّ دَاوٗدُ اَنَّمَا فَتَنّٰهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهٗ وَخَرَّ رَاكِعًا وَّاَنَابَ ۩

qāla laqad ẓalamaka bisu'āli na‘jatika ilā ni‘ājih(ī), wa inna kaṡīram minal-khulaṭā'i layabgī ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍin illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa qalīlum mā hum, wa ẓanna dāwūdu annamā fatannāhu fastagfara rabbahū wa kharra rāki‘aw wa anāb(a).

Նա (Դավուդը) ասաց. «Իրոք, նա անարդարություն է գործել քեզ հետ՝ խնդրելով, որ քո այծը (ավելացվի) իր այծի հետ։ Իրոք, նրանցից շատերը, ովքեր զուգընկերներ են, անարդարություն են գործում ուրիշների հետ, բացառությամբ նրանց, ովքեր հավատում են և բարի գործեր են անում, և նրանցից միայն քչերն են դա անում»։ Եվ Դավուդը կասկածեց, որ Մենք նրան փորձում ենք։ Ուստի նա խնդրեց իր Տիրոջից ներողամտություն, ապա ընկավ և զղջաց։

فَغَفَرْنَا لَهٗ ذٰلِكَۗ وَاِنَّ لَهٗ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ

fa gafarnā lahū żālik(a), wa inna lahū ‘indanā lazulfā wa ḥusna ma'āb(in).

Ապա Մենք ներեցինք (նրա սխալը): Եվ իրոք, նա ունի դիրք, որը իսկապես մոտ է Մեզ և լավ տեղ՝ վերադառնալու համար:

يٰدَاوٗدُ اِنَّا جَعَلْنٰكَ خَلِيْفَةً فِى الْاَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوٰى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَضِلُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۢبِمَا نَسُوْا يَوْمَ الْحِسَابِ ࣖ

yā dāwūdu innā ja‘alnāka khalīfatan fil-arḍi faḥkum bainan nāsi bil-ḥaqqi wa lā tattabi‘il-hawā fa yuḍillaka ‘an sabīlillāh(i), innal-lażīna yaḍillūna ‘an sabīlillāhi lahum ‘ażābun syadīdum bimā nasū yaumal-ḥisāb(i).

(Ալլահն ասաց). «Օ՜, Դավուդ, մենք քեզ խալիֆ (կառավարիչ) ենք նշանակել երկրի վրա, ուստի արդարացիորեն դատիր (գործերը) մարդկանց միջև և մի՛ հետևիր քո ցանկություններին, որովհետև դա քեզ կշեղի Ալլահի ճանապարհից: Իսկապես, նրանք, ովքեր շեղվում են Ալլահի ճանապարհից, կստանան ծանր պատիժ, որովհետև մոռացել են հաշվեհարդարի օրը»:

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَاطِلًا ۗذٰلِكَ ظَنُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنَ النَّارِۗ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā bāṭilā(n), żālika ẓannul-lażīna kafarū, fawailul lil-lażīna kafarū minan-nār(i).

Եվ մենք իզուր չենք ստեղծել երկինքներն ու երկիրը և դրանց միջև եղած ամեն ինչ: Սա անհավատների կարծիքն է, ուստի վա՜յ անհավատներին, քանզի նրանք կմտնեն կրակի մեջ:

اَمْ نَجْعَلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ كَالْمُفْسِدِيْنَ فِى الْاَرْضِۖ اَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِيْنَ كَالْفُجَّارِ

am naj‘alul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti kal-mufsidīna fil-arḍ(i), am naj‘alul-muttaqīna kal-fujjār(i).

Արդյո՞ք մենք պետք է հավատացյալներին և բարի գործեր կատարողներին նույն կերպ վերաբերվենք, ինչ երկրի վրա չարիք տարածողներին: Կամ պե՞տք է մենք Ալլահից վախեցողներին նույն կերպ վերաբերվենք, ինչ չարիք գործողներին:

كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ مُبٰرَكٌ لِّيَدَّبَّرُوْٓا اٰيٰتِهٖ وَلِيَتَذَكَّرَ اُولُوا الْاَلْبَابِ

kitābun anzalnāhu ilaika mubārakul liyaddabbarū āyātihī wa liyatażakkara ulul-albāb(i).

Գիրքը (Ղուրանը), որը մենք ձեզ ուղարկել ենք, լի է օրհնություններով, որպեսզի նրանք կարողանան գնահատել դրա այաները և որպեսզի առողջ մտքով մարդիկ կարողանան դաս քաղել:

وَوَهَبْنَا لِدَاوٗدَ سُلَيْمٰنَۗ نِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌۗ

wa wahabnā lidāwūda wa sulaimān(a), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).

Եվ Դավուդին Մենք (որդի) տվեցինք՝ Սուլեյման անունով։ Նա լավագույն ծառան էր։ Իսկապես, նա շատ հնազանդ էր (Աստծուն)։

اِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصّٰفِنٰتُ الْجِيَادُۙ

iż ‘uriḍa ‘alaihi bil-‘asyiyyiṣ-ṣāfinātul-jiyād(u).

(Հիշե՛ք), երբ մի կեսօր նրան ցույց տվեցին (ձիեր), որոնք հնազանդ էին, (բայց) շատ արագ վազում էին,

فَقَالَ اِنِّيْٓ اَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّيْۚ حَتّٰى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِۗ

fa qāla innī aḥbabtu ḥubbal-khairi ‘an żikri rabbī, ḥattā tawārat bil-ḥijāb(i).

Ապա նա ասաց. «Իսկապես, ես սիրում եմ բոլոր լավ բաները (ձիերը), որոնք ստիպում են ինձ հիշել (մեծությունը) իմ Տիրոջը, մինչև արևը մայր մտնի»։

رُدُّوْهَا عَلَيَّ ۚفَطَفِقَ مَسْحًا ۢبِالسُّوْقِ وَالْاَعْنَاقِ

ruddūhā ‘alayy(a), faṭafiqa masḥam bis-sūqi wal-a‘nāq(i).

«Բոլոր ձիերը ինձ մոտ բերեք»։ Ապա նա կտրեց ձիերի ոտքերն ու պարանոցները։

وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمٰنَ وَاَلْقَيْنَا عَلٰى كُرْسِيِّهٖ جَسَدًا ثُمَّ اَنَابَ

wa laqad fatannā sulaimāna wa alqainā ‘alā kursiyyihī jasadan ṡumma anāb(a).

Եվ իրոք, Մենք փորձության ենթարկեցինք Սողոմոնին և նրան պառկեցրինք իր գահին որպես մարմին (հիվանդությունից թուլացած), ապա նա զղջաց:

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَهَبْ لِيْ مُلْكًا لَّا يَنْۢبَغِيْ لِاَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِيْۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ

qāla rabbigfir lī wa hab lī mulkal lā yambagī li'aḥadim mim ba‘dī, innaka antal-wahhāb(u).

Նա ասաց. «Օ՜, Տեր իմ, ներիր ինձ և տուր ինձ այնպիսի թագավորություն, որը ինձանից հետո ոչ ոք չի ունենա: Իսկապես, Դու ես Նվիրատուն»:

فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيْحَ تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖ رُخَاۤءً حَيْثُ اَصَابَۙ

fasakhkharnā lahur-rīḥa tajrī bi'amrihī rukhā'an ḥaiṡu aṣāb(a).

Ապա մենք նրան ենթարկեցինք քամու, որը, ըստ նրա հրամանի, փչում էր այնտեղ, որտեղ նա ցանկանում էր,

وَالشَّيٰطِيْنَ كُلَّ بَنَّاۤءٍ وَّغَوَّاصٍۙ

wasy-syayāṭīna kulla bannā'iw wa gawwāṣ(in).

և (Մենք նույնպես նրան ենթարկեցինք) դևերին, բոլոր վարպետ շինարարներին ու ջրասուզակներին,

وَّاٰخَرِيْنَ مُقَرَّنِيْنَ فِى الْاَصْفَادِ

wa ākharīna muqarranīna fil-aṣfād(i).

և այլ (դևեր), որոնք կապված են շղթաներով։

هٰذَا عَطَاۤؤُنَا فَامْنُنْ اَوْ اَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

hāżā ‘aṭā'unā famnun au amsik bigairi ḥisāb(in).

Սա Մեր պարգևն է, ապա տվեք (ուրիշներին) կամ պահեք (ինքներդ ձեզ համար) առանց հաշվարկի:

وَاِنَّ لَهٗ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ ࣖ

wa inna lahū ‘indanā lazulfā wa ḥusna ma'āb(in).

Եվ իրոք, նա մեր կողմին մոտ դիրք ունի և լավ տեղ վերադառնալու համար։

وَاذْكُرْ عَبْدَنَآ اَيُّوْبَۘ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الشَّيْطٰنُ بِنُصْبٍ وَّعَذَابٍۗ

ważkur ‘abdanā ayyūb(a), iż nādā rabbahū annī massaniyasy-syaiṭānu binuṣbiw wa ‘ażāb(in).

Եվ հիշիր մեր ծառա Այյուբին, երբ նա կանչեց իր Տիրոջը. «Իրոք, սատանան ինձ տանջում է տառապանքներով և աղետներով»:

اُرْكُضْ بِرِجْلِكَۚ هٰذَا مُغْتَسَلٌۢ بَارِدٌ وَّشَرَابٌ

urkuḍ birijlik(a), hāżā mugtasalum bāriduw wa syarāb(un).

Ալլահն ասում է. «Տոպ արեք ձեր ոտքերը, սա զով ջուր է լողանալու և խմելու համար»:

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنَّا وَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ

wa wahabnā lahū ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam minnā wa żikrā li'ulil-albāb(i).

Եվ Մենք օրհնեցինք նրան (իր ընտանիքի վերամիավորմամբ) և ավելացրինք նրանց թիվը՝ որպես Մեր ողորմություն և խրատ առողջ մտքի մարդկանց համար:

وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِبْ بِّهٖ وَلَا تَحْنَثْ ۗاِنَّا وَجَدْنٰهُ صَابِرًا ۗنِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌ

wa khuż biyadika ḍigṡan faḍrib bihī wa lā taḥnaṡ, innā wajadnāhu ṣābirā(n), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).

Եվ վերցրու մի խուրձ (խոտ) քո ձեռքով, ապա հարիր այն դրանով և մի՛ խախտիր քո երդումը: Իրոք, մենք նրան (Այուբին) համբերատար գտանք: Նա լավագույն ծառան է: Իրոք, նա շատ հնազանդ էր (Ալլահին):

وَاذْكُرْ عِبٰدَنَآ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ اُولِى الْاَيْدِيْ وَالْاَبْصَارِ

ważkur ‘ibādanā ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūba ulil-aidī wal-abṣār(i).

Եվ հիշե՛ք Մեր ծառաներին՝ Աբրահամին, Իսահակին և Հակոբին, ովքեր մեծ զորություն և (բարձր) գիտելիքներ ունեին:

اِنَّآ اَخْلَصْنٰهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِۚ

innā akhlaṣnāhum bikhāliṣatin żikrad-dār(i).

Իրոք, Մենք մաքրագործել ենք նրանց՝ (շնորհելով) նրանց բարձր բարոյականություն, այսինքն՝ միշտ հիշեցնելով (մարդկանց) հանդերձյալ կյանքի մասին:

وَاِنَّهُمْ عِنْدَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْاَخْيَارِۗ

wa innahum ‘indanā laminal-muṣṭafainal-akhyār(i).

Եվ իրոք, Մեր կողմից նրանք լավագույն ընտրյալներից են։

وَاذْكُرْ اِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ ۗوَكُلٌّ مِّنَ الْاَخْيَارِۗ

ważkur ismā‘īla wal-yasa‘a wa żal-kifl(i), wa kullum minal-akhyār(i).

Եվ հիշե՛ք Իսմայիլին, Իլյասային և Զուլքիֆլիին։ Նրանք բոլորն էլ ամենալավ մարդկանցից են։

هٰذَا ذِكْرٌ ۗوَاِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ لَحُسْنَ مَاٰبٍۙ

hāżā żikr(un), wa inna lil-muttaqīna laḥusna ma'āb(in).

Սա պատիվ է (նրանց համար): Եվ իսկապես, նրանց համար, ովքեր բարեպաշտ են, (տրամադրվում է) վերադարձի լավագույն վայրը,

جَنّٰتِ عَدْنٍ مُّفَتَّحَةً لَّهُمُ الْاَبْوَابُۚ

jannāti ‘adnim mufattaḥatal lahumul-abwāb(u).

(այսինքն՝) Եդեմի այգիները, որոնց դարպասները բաց են նրանց համար,

مُتَّكِـِٕيْنَ فِيْهَا يَدْعُوْنَ فِيْهَا بِفَاكِهَةٍ كَثِيْرَةٍ وَّشَرَابٍ

muttaki'īna fīhā yad‘ūna fīhā bifākihatin kaṡīratiw wa syarāb(in).

այնտեղ նրանք թիկնաթոռներին են թիկնաթոռներ դնում՝ խնդրելով առատ միրգ և խմիչք (այդ դրախտում):

۞ وَعِنْدَهُمْ قٰصِرٰتُ الطَّرْفِ اَتْرَابٌ

wa ‘indahum qāṣirātuṭ-ṭarfi atrāb(un).

և նրանց կողքին (կան հրեշտակներ), որոնց տեսողությունը մշուշոտ է և որոնք նույն տարիքի են։

هٰذَا مَا تُوْعَدُوْنَ لِيَوْمِ الْحِسَابِ

hāżā mā tū‘adūna liyaumil-ḥisāb(i).

Սա է այն, ինչ ձեզ խոստացվել է հաշվեհարդարի օրը։

اِنَّ هٰذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهٗ مِنْ نَّفَادٍۚ

ina hāżā larizqunā mā lahū min nafād(in).

Իրոք, սա Մեզանից անվերջանալի պարգև է:

هٰذَا ۗوَاِنَّ لِلطّٰغِيْنَ لَشَرَّ مَاٰبٍۙ

hāżā, wa inna liṭ-ṭāgīna lasyarra ma'āb(in).

Սա է (նրանց վիճակը): Եվ իրոք, նրանց համար, ովքեր չեն հնազանդվում (տրամադրվում է) վատ տեղ վերադառնալու համար,

جَهَنَّمَۚ يَصْلَوْنَهَاۚ فَبِئْسَ الْمِهَادُ

jahannam(a), yaṣlaunahā, fabi'sal-mihād(u).

(Մասնավորապես) Դժոխքի կրակ, որտեղ նրանք կմտնեն, ուստի դա չար բնակավայր է:

هٰذَاۙ فَلْيَذُوْقُوْهُ حَمِيْمٌ وَّغَسَّاقٌۙ

hāżā, falyażūqūhu ḥamīmuw wa gassāq(un).

Սա (դժոխքի պատիժն է), թող նրանք համտեսեն այն (նրանց խմիչքը) շատ տաք ջուր և շատ սառը ջուր,

وَّاٰخَرُ مِنْ شَكْلِهٖٓ اَزْوَاجٌۗ

wa ākharu min syaklihī azwāj(un).

և դրան նման այլ տեսակի (պատիժներ):

هٰذَا فَوْجٌ مُّقْتَحِمٌ مَّعَكُمْۚ لَا مَرْحَبًا ۢبِهِمْ ۗ اِنَّهُمْ صَالُوا النَّارِ

hāżā faujum muqtaḥimum ma‘akum, lā marḥabam bihim, innahum ṣālun-nār(i).

(Նրանց ասվեց). «Սա (ձեր հետևորդների) մեծ խումբ է, որը ձեզ հետ միասին գալիս է (դժոխք): Նրանց համար ողջույն չկա, քանի որ իրականում նրանք կգնան դժոխք (ասացին նրանց առաջնորդները):

قَالُوْا بَلْ اَنْتُمْ لَا مَرْحَبًاۢ بِكُمْ ۗ اَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوْهُ لَنَاۚ فَبِئْسَ الْقَرَارُ

qālū bal antum lā marḥabam bikum, antum qaddamtumūhu lanā, fabi'sal-qarār(u).

(Նրանց հետևորդները պատասխանեցին). «Իրականում դուք եք, որ (ավելի ճիշտ է) չեք ողջունվում, որովհետև դուք եք մեզ կործանման մեջ գցել, ուստի դա ամենավատ տեղն է մնալու համար»։

قَالُوْا رَبَّنَا مَنْ قَدَّمَ لَنَا هٰذَا فَزِدْهُ عَذَابًا ضِعْفًا فِى النَّارِ

qālū rabbanā man qaddama lanā hāżā fazidhu ‘ażāban ḍi‘fan fin-nār(i).

Նրանք (կրկին) ասացին. «Օ՜, մեր Տեր, ով մեզ այս (ադզաբի) մեջ գցի, նրան կրկնապատկեք դժոխքի պատիժը»։

وَقَالُوْا مَا لَنَا لَا نَرٰى رِجَالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِّنَ الْاَشْرَارِ

wa qālū mā lanā lā narā rijālan kunnā na‘udduhum minal-asyrār(i).

Եվ (անհնազանդ մարդիկ) ասացին. «Ինչո՞ւ չենք նայում այն ​​մարդկանց, որոնց նախկինում (աշխարհում) չար (անարգ) մարդիկ էինք համարում։»

اَتَّخَذْنٰهُمْ سِخْرِيًّا اَمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ الْاَبْصَارُ

attakhażnāhum sikhriyyan am zāgat ‘anhumul-abṣār(u).

Մենք առաջ ծաղրո՞ւմ էինք նրանց, թե՞ որովհետև մեր տեսողությունը չէր տեսնում նրանց։

اِنَّ ذٰلِكَ لَحَقٌّ تَخَاصُمُ اَهْلِ النَّارِ ࣖ

inna żālika laḥaqqun takhāṣumu ahlin-nār(i).

Իրոք, դա է իրականում տեղի ունենում՝ (այսինքն՝) վեճ դժոխքի բնակիչների միջև։

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مُنْذِرٌ ۖوَّمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

qul innamā ana munżir(un), wa mā min ilāhin illallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

Ասա (Մուհամմադ). «Իրոք, ես միայն նախազգուշացնող եմ, չկա աստված, բացի Ալլահից, Ամենակարողից, Հզորից,

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumal-‘azīzul-gaffār(u).

(այսինքն՝) Երկինքների ու երկրի և նրանց միջև եղածի Տերը, Ամենակարողը, Ամենաներողը։

قُلْ هُوَ نَبَؤٌا عَظِيْمٌۙ

qul huwa naba'un ‘aẓīm(un).

Ասա՝ «Դա (Ղուրանը) մեծ լուր է,

اَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُوْنَ

antum ‘anhu mu‘riḍūn(a).

որ դու նրանից շրջվեցիր։

مَا كَانَ لِيَ مِنْ عِلْمٍۢ بِالْمَلَاِ الْاَعْلٰٓى اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ

mā kāna liya min ‘ilmim bil-mala'il-a‘lā iż yakhtaṣimūn(a).

Ես ալ-մալաուլ ալա (հրեշտակների) մասին ոչ մի փոքրիկ գիտելիք չունեի, երբ նրանք վիճում էին։

اِنْ يُّوْحٰىٓ اِلَيَّ اِلَّآ اَنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

iy yūḥā ilayya illā annamā ana nażīrum mubīn(un).

Ինձ հայտնվեց, որ ես միայն հստակ նախազգուշացնող եմ։

اِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ طِيْنٍ

iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṭīn(in).

(Հիշիր) երբ քո Տերն ասաց հրեշտակներին. «Իրոք, Ես կստեղծեմ մարդուն կավից»:

فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ

fa'iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī faqa‘ū lahū sājidīn(a).

«Այնուհետև, երբ ես կատարյալ դարձնեմ իրադարձությունը և փչեմ Իմ հոգին (ստեղծագործությունը) նրա մեջ, հնազանդվեք նրան՝ խոնարհվելով նրա առաջ»։

فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ

fasajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).

Ապա հրեշտակները բոլորը խոնարհվեցին,

اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اِسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

illā iblīs(a), istakbara wa kāna minal-kafirīn(a).

բացի Սատանայից, որը պարծենում է և պատկանում է անհավատների խմբին:

قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا مَنَعَكَ اَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ ۗ اَسْتَكْبَرْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْعَالِيْنَ

qāla yā iblīsu mā mana‘aka an tasjuda limā khalaqtu biyadayy(a), astakbarta am kunta minal-‘ālīn(a).

(Ալլահը) ասաց. «Օ՜, Սատանա՛, ի՞նչն է քեզ խանգարում խոնարհվել նրա առաջ, ինչ Ես ստեղծել եմ Իմ զորությամբ: Դու հպարտանո՞ւմ ես քեզնով, թե՞ (զգում ես), ​​որ պատկանում ես (բարձր) խմբի»:

قَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ

qāla ana khairum minhu khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).

(Իբլիսը) ասաց. «Ես նրանից լավն եմ, որովհետև Դու ինձ կրակից ստեղծեցիր, մինչդեռ նրան հողից ստեղծեցիր»։

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۖ

qāla fakhruj minhā fa'innaka rajīm(un).

(Ալլահը) ասաց. «Ապա դուրս արի դրախտից։ Իսկապես, դու անիծված արարած ես»։

وَّاِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِيْٓ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ

wa inna ‘alaika la‘natī ilā yaumid-dīn(i).

Եվ իրոք, Իմ անեծքը քեզ վրա է մնում մինչև դատաստանի օրը։

قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla rabbi fa'anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

(Իբլիսը) ասաց. «Օ՜, Տեր իմ, ինձ պահիր մինչև նրանց հարության օրը»։

قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ

qāla fa'innaka minal-munẓarīn(a).

(Ալլահը) ասաց. «Ապա դու նրանցից ես, ում ժամանակ է տրվել,

اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ

ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).

մինչև նշանակված օրը (Դատաստանի օրը)»:

قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

qāla fabi‘izzatika la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).

(Սատանան) պատասխանեց. «Քո փառքով, ես նրանց բոլորին կմոլորեցնեմ,

اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).

բացի Քո ծառաներից, որոնք ընտրյալ են նրանց մեջ։

قَالَ فَالْحَقُّۖ وَالْحَقَّ اَقُوْلُۚ

qāla fal-ḥaqq(u), wal-ḥaqqa aqūl(u).

(Ալլահը) ասաց. «Այսպիսով, ճշմարտությունն այն է, ինչ ես ասում եմ, և միայն ճշմարտությունն է այն, ինչ ես ասում եմ»:

لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكَ وَمِمَّنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ اَجْمَعِيْنَ

la'amla'anna jahannama minka wa mimman tabi‘aka minhum ajma‘īn(a).

Իսկապես, ես դժոխքը լցնում եմ քեզնով և նրանցից բոլոր նրանցով, ովքեր հետևում են քեզ։

قُلْ مَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُتَكَلِّفِيْنَ

qul mā as'alukum ‘alaihi min ajriw wa mā ana minal-mutakallifīn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Ես ձեզանից (իմ քարոզի) համար ոչ մի պարգև չեմ խնդրում, և ես նրանցից չեմ, ովքեր հորինում են»։

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَ

in huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).

Սա (Ղուրանը) ոչ այլ ինչ է, քան նախազգուշացում ամբողջ բնությանը:

وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَاَهٗ بَعْدَ حِيْنٍ ࣖ

wa lata‘lamunna naba'ahū ba‘da ḥīn(in).

Եվ իրոք, դուք որոշ ժամանակ անց կիմանաք դրա (Ղուրանի) լուրերի ճշմարտությունը։