Q.S Ալ-Անբիյա (اَلْأَنْبِيَاء) - 112 Տողերի քանակը

اِقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ مُّعْرِضُوْنَ ۚ

iqtaraba lin-nāsi ḥisābuhum wa hum fī gaflatim mu‘riḍūn(a).

Մարդիկ ավելի են մոտեցել իրենց արարքների հաշվարկին, մինչդեռ նրանք անտարբեր են (այս աշխարհի նկատմամբ) և հեռանում են (հանդերձյալ կյանքից):

مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ

mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).

Ամեն անգամ, երբ Աստծուց նրանց նոր այաթ է հայտնվում, նրանք լսում են այն՝ խաղալով։

لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).

Նրանց սրտերը անտարբեր են։ Եվ անարդարները թաքցնում են իրենց զրույցը. «Սա (Մուհամմադը) պարզապես մարդ է, ինչպես դու։ Արդյո՞ք դու ընդունեցիր կախարդանքը, երբ դու դրա ականատեսն էիր»։

قٰلَ رَبِّيْ يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۖ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qāla rabbī ya‘lamul-qaula fis-samā'i wal-arḍ(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Նա (Մուհամմադը) ասաց. «Իմ Տերը գիտի երկինքներում և երկրի վրա եղած բոլոր խոսքերը, և Նա ամեն ինչ լսող է, ամենագետ»:

بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ

bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).

Նրանք նույնիսկ ասացին. «(Ղուրանը) խառնաշփոթ երազների պտուղ է, կամ նրա (Մուհամմադի) հորինվածքների արդյունք, կամ նույնիսկ նա պարզապես բանաստեղծ է, թող մեզ նշան (ապացույց) բերի, ինչպես նախկինում ուղարկված առաքյալները»:

مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ

mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).

Նրանցից առաջ եղած երկրի բնակիչները, որոնք Մենք կործանեցինք, չհավատացին (չնայած Մենք ապացույցներ ուղարկեցինք): Արդյո՞ք նրանք կհավատան:

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

Եվ մենք քեզանից (Մուհամմադ) առաջ (առաքյալներ) չենք ուղարկել, բացի մի քանի տղամարդկանցից, որոնց մենք հայտնություններ տվեցինք, ուստի հարցրեք գիտուն մարդուն, եթե չգիտեք։

وَمَا جَعَلْنٰهُمْ جَسَدًا لَّا يَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوْا خٰلِدِيْنَ

wa mā ja‘alnāhum jasadal lā ya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa mā kānū khālidīn(a).

Եվ մենք նրանց (մարգարեներին) չդարձրեցինք այնպիսի մարմին, որը սնունդ չի ուտում, և նրանք (նաև) հավիտյան չեն ապրում։

ثُمَّ صَدَقْنٰهُمُ الْوَعْدَ فَاَنْجَيْنٰهُمْ وَمَنْ نَّشَاۤءُ وَاَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِيْنَ

Ṡumma ṣadaqnāhumul-wa‘da fa anjaināhum wa man nasyā'u wa ahlaknal-musrifīn(a).

Ապա Մենք կատարեցինք նրանց տված խոստումը (որը խոստացել էինք): Այսպիսով, Մենք փրկեցինք նրանց և նրանց, ում կամեցանք, և Մենք ոչնչացրինք նրանց, ովքեր խախտեցին:

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laqad anzalnā ilaikum kitāban fīhi żikrukum, afalā ta‘qilūn(a).

Իրոք, Մենք ձեզ ուղարկել ենք մի Գիրք (Ղուրան), որում ձեզ համար նախազգուշացում կա: Ապա մի՞թե դուք չեք հասկանում:

وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَّاَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَ

wa kam qaṣamnā min qaryatin kānat ẓālimataw wa ansya'nā ba‘dahā qauman ākharīn(a).

Եվ քանի՞ (անարդար) երկրների բնակիչներ Մենք կործանեցինք և նրանցից հետո ստեղծեցինք մեկ այլ սերունդ (որպես նրանց փոխարինող):

فَلَمَّآ اَحَسُّوْا بَأْسَنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَرْكُضُوْنَ ۗ

falammā aḥassū ba'sanā iżā hum minhā yarkuḍūn(a).

Այսպիսով, երբ նրանք զգացին Մեր պատիժը, հանկարծ փախան դրանից:

لَا تَرْكُضُوْا وَارْجِعُوْٓا اِلٰى مَآ اُتْرِفْتُمْ فِيْهِ وَمَسٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُوْنَ

lā tarkuḍū warji‘ū ilā mā utriftum fīhi wa masākinikum la‘allakum tus'alūn(a).

Մի՛ շտապեք, վերադարձեք ձեր կյանքի հաճույքներին և ձեր (լավ) բնակավայրերին, որպեսզի ձեզ հարցնեն։

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

Նրանք ասացին. «Ի՜նչ դժբախտ ենք մենք, իսկապես, մենք ենք անարդարացիները»։

فَمَا زَالَتْ تِّلْكَ دَعْوٰىهُمْ حَتّٰى جَعَلْنٰهُمْ حَصِيْدًا خٰمِدِيْنَ

famā zālat tilka da‘wāhum ḥattā ja‘alnāhum ḥaṣīdan khāmidīn(a).

Այսպիսով, նրանց բողոքը շարունակվեց, մինչև որ Մենք նրանց դարձրեցինք հնձված բերքի պես, որը այլևս չի կարող ապրել։

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

Եվ Մենք չենք ստեղծել երկինքներն ու երկիրը և դրանց միջև եղած ամեն ինչ՝ խաղալու համար։

لَوْ اَرَدْنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّآ ۖاِنْ كُنَّا فٰعِلِيْنَ

lau aradnā an nattakhiża lahwal lattakhażnāhum mil ladunnā, in kunnā fā‘ilīn(a).

Եթե ​​Մենք մտադրված լինեինք ստեղծել խաղ (կանանց և երեխաների), Մենք այն կստեղծեինք Մեզանից, եթե իսկապես մտադրված լինեինք դա անել։

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهٗ فَاِذَا هُوَ زَاهِقٌۗ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُوْنَ

bal naqżifu bil-ḥaqqi ‘alal-bāṭili fa yadmaguhū fa iżā huwa zāhiq(un), wa lakumul-wailu mimmā taṣifūn(a).

Իրականում, Մենք ճիշտը (ճշմարտությունը) փոխարինեցինք կեղծին (անճշմարտությանը), ապա ճիշտը ոչնչացրեց այն, ապա անմիջապես այն (կեղծը) անհետացավ: Եվ վա՜յ ձեզ, որովհետև դուք (Ալլահին) վերագրում եք այնպիսի հատկանիշներ, որոնք արժանի չեն Նրան:

وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَنْ عِنْدَهٗ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَلَا يَسْتَحْسِرُوْنَ ۚ

wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa man ‘indahū lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa lā yastaḥsirūn(a).

Եվ Նրան են պատկանում երկնքում ու երկրի վրա գտնվողները: Եվ (հրեշտակները), որոնք Նրա կողքին են, չեն գոռոզանում Նրան երկրպագելու հարցում և չեն հոգնում:

يُسَبِّحُوْنَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُوْنَ

yusabbiḥūnal-laila wan-nahāra wa lā yafturūn(a).

Նրանք (հրեշտակները) անդադար փառաբանում են գիշեր ու ցերեկ։

اَمِ اتَّخَذُوْٓا اٰلِهَةً مِّنَ الْاَرْضِ هُمْ يُنْشِرُوْنَ

amittakhażū ālihatam minal-arḍi hum yunsyirūn(a).

Մի՞թե նրանք երկրից աստվածներ վերցրին, որոնք կարող էին (մեռելներին) հարություն տալ։

لَوْ كَانَ فِيْهِمَآ اٰلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

lau kāna fīhimā ālihatun illallāhu lafasadatā, fa subḥānallāhi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

Եթե ​​երկուսում էլ (երկնքում և երկրի վրա) լինեին Ալլահից բացի այլ աստվածներ, երկուսն էլ կոչնչանային: Փառք Ալլահին, որին պատկանում է Գահը՝ նրանց վերագրածից:

لَا يُسْـَٔلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْـَٔلُوْنَ

lā yus'alu ‘ammā yaf‘alu wa hum yus'alūn(a).

Նրան (Ալլահին) չեն հարցնում իր արարքների մասին, բայց նրանցից են հարցնելու։

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْۚ هٰذَا ذِكْرُ مَنْ مَّعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِيْۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۙ الْحَقَّ فَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

amittakhażū min dūnihī ālihah(tan), qul hātū burhānakum, hāżā żikru mam ma‘iya wa żikru man qablī, bal akṡaruhum lā ya‘lamūnal-ḥaqqa fahum mu‘riḍūn(a).

Կամ մի՞թե նրանք Նրանից բացի ուրիշ աստվածներ են ընդունում: Ասա (Մուհամմադ). «Ասա քո պատճառաբանությունները: Սա (Ղուրանը) նախազգուշացում է նրանց համար, ովքեր ինձ հետ են, և նախազգուշացում նրանց համար, ովքեր ինձանից առաջ են»: Բայց նրանց մեծ մասը չգիտի ճշմարտությունը (ճշմարտությունը), ուստի նրանք շեղվում են:

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا نُوْحِيْٓ اِلَيْهِ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدُوْنِ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūlin illā nūḥī ilaihi annahū lā ilāha illā ana fa‘budūn(i).

Եվ Մենք քեզանից (Մուհամմադ) առաջ ոչ մի մարգարե չենք ուղարկել, որ նրան չհայտնենք, որ Ինձանից բացի ուրիշ աստված չկա (պաշտության արժանի), ուստի երկրպագեք Ինձ:

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗبَلْ عِبَادٌ مُّكْرَمُوْنَ ۙ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladan subḥānah(ū), bal ‘ibādum mukramūn(a).

Եվ նրանք ասացին. «Ամենագթասիրտ Աստվածը (հրեշտակին) որդի է ստեղծել»: Փառք Նրան: Իրականում նրանք (հրեշտակները) փառավորված ծառաներ են,

لَا يَسْبِقُوْنَهٗ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِاَمْرِهٖ يَعْمَلُوْنَ

lā yasbiqūnahū bil-qauli wa hum bi'amrihī ya‘malūn(a).

Նրանք չեն խոսում Նրա առաջ և կատարում են Նրա պատվիրանները։

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ

ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).

Նա (Ալլահը) գիտի ամեն ինչ, ինչ կա նրանց առջև (հրեշտակներ) և հետևում, և նրանք չեն միջնորդում, բացի նրանցից, ում (Ալլահը) կամենում է, և նրանք միշտ զգույշ են, քանի որ վախենում են Նրանից։

۞ وَمَنْ يَّقُلْ مِنْهُمْ اِنِّيْٓ اِلٰهٌ مِّنْ دُوْنِهٖ فَذٰلِكَ نَجْزِيْهِ جَهَنَّمَۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa may yaqul minhum innī ilāhun min dūnihī fa żālika najzīhi jahannam(a), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

Եվ նրանցից ով ասի. «Ճշմարիտ, ես աստված եմ Ալլահից բացի», ապա Մենք նրան կպարգևատրենք դժոխքով։ Այսպես ենք մենք պատժում չարագործներին։

اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ

awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).

Եվ մի՞թե անհավատները չգիտեն, որ երկինքն ու երկիրը մեկ մաս էին կազմում, ապա Մենք դրանք բաժանեցինք և ջրից ստեղծեցինք ամեն կենդանի էակ։ Մի՞թե նրանք չեն հավատա։

وَجَعَلْنَا فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِهِمْۖ وَجَعَلْنَا فِيْهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ja‘alnā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bihim, wa ja‘anā fīhā fijājan subulal la‘allahum yahtadūn(a).

Եվ Մենք երկրի վրա ամուր լեռներ ենք դրել, որպեսզի այն չսարսափի նրանց հետ, և մենք այնտեղ լայն ճանապարհներ ենք դրել, որպեսզի նրանք կարողանան առաջնորդվել:

وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).

Եվ Մենք երկինքը դարձրեցինք պաշտպանված տանիք, բայց նրանք դեռևս խուսափեցին (Ալլահի մեծության) նշաններից (արևից, լուսնից, քամուց, ամպերից և այլն):

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

wa huwal-lażī khalaqal-laila wan-nahāra wasy-syamsa wal-qamar(a), kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

Եվ Նա է, Ով ստեղծեց գիշերն ու ցերեկը, արևն ու լուսինը, որոնցից յուրաքանչյուրը շարժվում է իր սեփական ուղեծրով:

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَۗ اَفَا۟ىِٕنْ مِّتَّ فَهُمُ الْخٰلِدُوْنَ

wa mā ja‘alnā libasyarim min qablikal-khuld(a), afa'im mitta fahumul-khālidūn(a).

Եվ Մենք քեզանից (Մուհամմադ) առաջ ոչ մի մարդու համար հավիտենական կյանք չստեղծեցինք։ Այսպիսով, եթե դու մահանաս, արդյո՞ք նրանք կապրեն։

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَنَبْلُوْكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ۗوَاِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa nablūkum bisy-syarri wal-khairi fitnah(tan), wa ilainā turja‘ūn(a).

Ամեն կենդանի հոգի կհամտեսի մահը։ Մենք ձեզ կփորձարկենք չարով ու բարով։ Եվ դուք միայն Մեզ մոտ կվերադառնաք։

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

Եվ երբ անհավատները տեսնում են քեզ (Մուհամմադ), նրանք քեզ միայն ծաղրի առարկա են համարում: (Նրանք ասում էին). «Սա՞ է այն մարդը, ով ուրացավ քո աստվածներին»: Նույնիսկ եթե նրանք մարդիկ են, ովքեր ժխտում են Ալլահին՝ Ամենաողորմածին, հիշելը:

خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ

khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).

Մարդիկ շտապով են ստեղծվել։ Ավելի ուշ Ես ձեզ ցույց կտամ Իմ նշանները (զորությունը)։ Այնպես որ, մի՛ խնդրեք ինձ շտապեցնել այն։

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

Եվ նրանք ասում են. «Ե՞րբ կգա խոստումը, եթե դուք ճշմարիտ եք ասում»։

لَوْ يَعْلَمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا حِيْنَ لَا يَكُفُّوْنَ عَنْ وُّجُوْهِهِمُ النَّارَ وَلَا عَنْ ظُهُوْرِهِمْ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

lau ya‘lamul-lażīna kafarū ḥīna lā yakuffūna ‘aw wujūhihimun nāra wa lā ‘an ẓuhūrihim wa lā hum yunṣarūn(a).

Եթե ​​անհավատները իմանային, երբ չկարողացան դժոխքի կրակը հետ պահել իրենց դեմքերից ու մեջքից, օգնություն չէին ստանա (իհարկե, նրանք չէին խնդրի, որ այն շտապեցվի):

بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).

Իրականում (Դատաստանի օրը) այն նրանց վրա կգա հանկարծակի, ապա նրանք կխուճապի մատնվեն, ապա նրանք չեն կարողանա մերժել այն և նրանց (նաև) ժամանակ չի տրվի։

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Եվ իրոք, քեզանից (Մուհամմադ) առաջ եղած առաքյալներին նույնպես ծաղրում էին, ուստի (տանջանք) իջավ նրանց վրա, ովքեր ծաղրում էին այն, ինչին (առաքյալներին) միշտ ծաղրում էին:

قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ

qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

Ասա՝ «Ո՞վ կպաշտպանի ձեզ գիշեր-ցերեկ Աստծո՝ Ամենաողորմածի տանջանքներից»։ Բայց նրանք դժկամությամբ են հիշում իրենց Տիրոջը։

اَمْ لَهُمْ اٰلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِّنْ دُوْنِنَاۗ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَ اَنْفُسِهِمْ وَلَا هُمْ مِّنَّا يُصْحَبُوْنَ

am lahum ālihatun tamna‘uhum min dūninā, lā yastaṭī‘ūna naṣra anfusihim wa lā hum minnā yuṣḥabūn(a).

Կամ մի՞թե նրանք աստվածներ ունեն, որոնք կարող են պաշտպանել նրանց մեզանից: Նրանց աստվածները ի վիճակի չեն օգնել իրենց, և ոչ էլ նրանք պաշտպանված են մեր պատժից:

بَلْ مَتَّعْنَا هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۗ اَفَلَا يَرَوْنَ اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ اَفَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

bal matta‘nā hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā ṭāla ‘alaihimul-‘umur(u), afalā yarauna annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, afahumul-gālibūn(a).

Իրոք, Մենք նրանց և նրանց նախնիներին (այս աշխարհում) վայելք տվեցինք, մինչև որ նրանց կյանքը երկարացավ։ Մի՞թե նրանք չեն տեսնում, որ Մենք գալիս ենք մի երկիր (անհավատների տիրապետության տակ) և կրճատում ենք դրա սահմանները։ Մի՞թե նրանք են հաղթողները։

قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ

qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Իրոք, ես ձեզ միայն նախազգուշացում եմ տալիս՝ համաձայն հայտնության»։ Սակայն խուլերը չեն լսում կոչը, երբ նրանց զգուշացնում են։

وَلَىِٕنْ مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

wa la'im massathum nafḥatum min ‘ażābi rabbika layaqūlunna yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

Եվ եթե նրանց վրա քո Տիրոջից մի փոքր պատիժ էլ գայ, նրանք անպայման կասեն. «Վա՜յ մեզ, իսկապես, մենք նրանցից ենք, ովքեր միշտ անարդար են գործում»:

وَنَضَعُ الْمَوَازِيْنَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔاۗ وَاِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ اَتَيْنَا بِهَاۗ وَكَفٰى بِنَا حٰسِبِيْنَ

wa naḍa‘ul-mawāzīnal-qisṭa liyaumil-qiyāmati falā tuẓlamu nafsun syai'ā(n), wa in kāna miṡqāla ḥabbatim min khardalin atainā bihā, wa kafā binā ḥāsibīn(a).

Եվ Մենք կդնենք արդարության կշեռքը Հարության օրը, որպեսզի ոչ մի հոգու չանարդարացվի, նույնիսկ եթե դա մանանեխի հատիկի չափ լինի, Մենք կբերենք այն (պարգևը): Եվ Մենք բավարար ենք հաշիվը հաշվի առնելու համար:

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).

Եվ իրոք, Մենք Մուսային և Հարունին տվել ենք Ֆուրկանը (Թորայի գիրքը) և լուսավորություն ու հրահանգներ բարեպաշտների համար:

الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُوْنَ

allażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa hum minas-sā‘ati musyfiqūn(a).

(Այսինքն՝) նրանք, ովքեր վախենում են իրենց Տիրոջ պատժից, չնայած չեն տեսնում Նրան, և վախենում են Հարության Օրվանից։

وَهٰذَا ذِكْرٌ مُّبٰرَكٌ اَنْزَلْنٰهُۗ اَفَاَنْتُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ࣖ

wa hāżā żikrum mubārakun anzalnāh(u), afa antum lahū munkirūn(a).

Եվ սա (Ղուրանը) նախազգուշացում է, որը պարունակում է Մեր ուղարկած օրհնությունները: Ուրեմն դուք ժխտո՞ւմ եք այն:

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَآ اِبْرٰهِيْمَ رُشْدَهٗ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهٖ عٰلِمِيْنَ

wa laqad ātainā ibrāhīma rusydahū min qablu wa kunnā bihī ‘ālimīn(a).

Եվ իրոք, նրանից (Մովսեսից և Հարունից) առաջ Մենք Աբրահամին առաջնորդություն տվեցինք և Մենք նրան արդեն ճանաչում էինք։

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).

(Հիշե՛ք), երբ նա (Իբրահիմը) ասաց իր հորը և իր ժողովրդին. «Ի՞նչ արձան է սա, որին դուք ջանասիրաբար երկրպագում եք»։

قَالُوْا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا لَهَا عٰبِدِيْنَ

qālū wajadnā ābā'anā lahā ‘ābidīn(a).

Նրանք պատասխանեցին. «Մենք գտանք մեր նախնիներին, որ երկրպագում էին նրան»։

قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).

Նա (Իբրահիմը) ասաց. «Իրոք, դու և քո նախնիները ակնհայտ սխալի մեջ եք»։

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللّٰعِبِيْنَ

qālū aji'tanā bil-ḥaqqi am anta minal-lā‘ibīn(a).

Նրանք ասացին. «Ճշմարտությո՞ւն եք բերել մեզ մոտ, թե՞ խաղ եք անում»։

قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).

Նա (Իբրահիմը) պատասխանեց. «Իրականում, ձեր Տերը երկնքի և երկրի Տերն է, Նա է, ով ստեղծել է դրանք, և ես նրանցից մեկն եմ, ովքեր կարող են վկայել դրա մասին»:

وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ

wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).

Եվ Ալլահով եմ ասում, ես կխաբեմ ձեր կուռքերին, երբ դուք լքեք դրանք։

فَجَعَلَهُمْ جُذٰذًا اِلَّا كَبِيْرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَيْهِ يَرْجِعُوْنَ

fa ja‘alahum jużāżan illā kabīral lahum la‘allahum ilaihi yarji‘ūn(a).

Այսպիսով, նա (Իբրահիմը) ջարդուփշուր արեց (կուռքերը), բացի ամենամեծից (նրա ծնողից), որպեսզի նրանք վերադառնան (հարցնեն) նրան:

قَالُوْا مَنْ فَعَلَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَآ اِنَّهٗ لَمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

qālū man fa‘ala hāżā bi'ālihatinā innahū laminaẓ-ẓālimīn(a).

Նրանք ասացին. «Ո՞վ է սա արել մեր աստվածների դեմ։ Իսկապես, նա չարագործներից մեկն է»։

قَالُوْا سَمِعْنَا فَتًى يَّذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهٗٓ اِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū sami‘nā fatay yażkuruhum yuqālu lahū ibrāhīm(u).

Նրանք (մյուսները) ասացին. «Մենք լսեցինք, որ կար մի երիտասարդ, որը մերժում էր (այս կուռքերը), նրա անունը Իբրահիմ էր»։

قَالُوْا فَأْتُوْا بِهٖ عَلٰٓى اَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُوْنَ

qālū fa'tū bihī ‘alā a‘yunin-nāsi la‘allahum yasyhadūn(a).

Նրանք ասացին. «(Ապա) տար նրան դուրս և ցույց տուր մարդկանց, որպեսզի տեսնեն»։

قَالُوْٓا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū a'anta fa‘alta hāżā bi'ālihatinā yā ibrāhīm(u).

Նրանք հարցրին. «Դու՞ ես սա արել մեր աստծո դեմ, Աբրահամ»։

قَالَ بَلْ فَعَلَهٗ كَبِيْرُهُمْ هٰذَا فَسْـَٔلُوْهُمْ اِنْ كَانُوْا يَنْطِقُوْنَ

qāla bal fa‘alahū kabīruhum hāżā fas'alūhum in kānū yanṭiqūn(a).

Նա (Իբրահիմը) պատասխանեց. «Իրականում դա մեծ (արձանն) էր, որ դա արեց, ուստի հարցրու նրանց, թե կարո՞ղ են խոսել»։

فَرَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَنْفُسِهِمْ فَقَالُوْٓا اِنَّكُمْ اَنْتُمُ الظّٰلِمُوْنَ ۙ

fa raja‘ū ilā anfusihim fa qālū innakum antumuẓ-ẓālimūn(a).

Այսպիսով, նրանք ուշքի եկան և ասացին. «Իրոք, դուք եք անարդարություն գործել (ձեր նկատմամբ):»

ثُمَّ نُكِسُوْا عَلٰى رُءُوْسِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُلَاۤءِ يَنْطِقُوْنَ

Ṡumma nukisū ‘alā ru'ūsihim, laqad ‘alimta mā hā'ulā'i yanṭiqūn(a).

Ապա նրանք գլուխները խոնարհեցին (և ասացին). «Դու (Աբրահամ) հաստատ գիտես, որ (կռերը) չեն կարող խոսել»։

قَالَ اَفَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يَضُرُّكُمْ ۗ

qāla afata‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘ukum syai'aw wa lā yaḍurrukum.

Նա (Իբրահիմը) ասաց. «Ինչո՞ւ եք երկրպագում Ալլահից բացի ուրիշ բանի, որը ոչ մի օգուտ չի կարող տալ ձեզ, ոչ էլ վնաս է պատճառում ձեզ»:

اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).

Վա՜յ ձեզ և նրանց, ում դուք երկրպագում եք Ալլահից բացի։ Մի՞թե չեք հասկանում։

قَالُوْا حَرِّقُوْهُ وَانْصُرُوْٓا اٰلِهَتَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ

qālū ḥarriqūhu wanṣurū ālihatakum in kuntum fā‘ilīn(a).

Նրանք ասացին. «Այրեք նրան և օգնեք ձեր աստվածներին, եթե իսկապես ուզում եք դա անել»։

قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ

qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).

Մենք (Ալլահը) ասացինք. «Ո՛վ կրակ, եղիր սառն ու փրկիչ Իբրահիմի համար»:

وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ

wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).

Եվ նրանք ուզում էին չարիք գործել Աբրահամի նկատմամբ, ուստի մենք նրանց դարձրինք ամենամեծ կորուստները կրողներ։

وَنَجَّيْنٰهُ وَلُوْطًا اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْناَ فِيْهَا لِلْعٰلَمِيْنَ

wa najjaināhu wa lūṭan ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā lil-‘ālamīn(a).

Եվ Մենք նրան (Իբրահիմին) և Լութին փրկեցինք այն երկրում, որը Մենք օրհնել էինք ամբողջ աշխարհի համար:

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).

Եվ Մենք նրան (Իբրահիմին) նվիրեցինք Իսահակին և Հակոբին որպես պարգև և նրանցից յուրաքանչյուրին դարձրեցինք արդար մարդիկ:

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ

wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).

Եվ Մենք նրանց առաջնորդներ դարձրինք, որոնք մեզ առաջնորդում են Մեր պատվիրաններով, և նրանց ուղարկեցինք բարիք գործել, աղոթք անել և զաքաթ վճարել, և միայն Մեզ են երկրպագում:

وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ

wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).

Մենք Լութին իմաստություն և գիտելիք տվեցինք և փրկեցինք նրան (պատժից, որը պատահել էր) այն քաղաքի բնակիչներին, որը նողկալի արարքներ էր գործել: Իրոք, նրանք չար և անբարո մարդիկ են:

وَاَدْخَلْنٰهُ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ ࣖ

wa adkhalnāhu fī raḥmatinā, innahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Եվ Մենք նրան մեր ողորմածության տակ ընդունեցինք։ Իրոք, նա բարեպաշտ մարդկանցից է։

وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ

wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

Եվ (հիշե՛ք) Նոյի պատմությունը դրանից առաջ, երբ նա աղոթեց։ Մենք ընդունեցինք նրա (աղոթքը), ապա փրկեցինք նրան և նրա հետևորդներին մեծ աղետից։

وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ

wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

Եվ Մենք նրան օգնեցինք նրանցից, ովքեր մեր նշանները ստում էին: Իրոք, նրանք չար մարդիկ էին, ուստի Մենք նրանց բոլորին խեղդեցինք:

وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ

wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).

Եվ (հիշե՛ք) Դաուդի և Սուլեյմանի պատմությունը, երբ նրանք երկուսն էլ որոշում կայացրին դաշտի վերաբերյալ, քանի որ (դաշտը) վնասվել էր իրենց ժողովրդի այծերի պատճառով: Եվ մենք ականատես եղանք նրանց կողմից տրված որոշմանը:

فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ

fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).

Եվ Մենք Սուլեյմանին տվեցինք իմաստություն (ավելի ճշգրիտ օրենքի) և յուրաքանչյուրին տվեցինք իմաստություն և գիտություն, և Մենք ենթարկեցրինք լեռներն ու թռչուններին, որոնք բոլորը փառաբանված էին Դավուդի հետ: Եվ մենք ենք դա անողները:

وَعَلَّمْنٰهُ صَنْعَةَ لَبُوْسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِّنْۢ بَأْسِكُمْۚ فَهَلْ اَنْتُمْ شٰكِرُوْنَ

wa ‘allamnāhu ṣan‘ata labūsil lakum lituḥṣinakum mim ba'sikum, fahal antum syākirūn(a).

Եվ մենք սովորեցրինք նաև Դաուդին, թե ինչպես պատրաստել զրահներ ձեզ համար, որպեսզի պաշտպանվեք մարտում: Արդյո՞ք դուք շնորհակալ եք (Աստծուն):

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ

wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).

Եվ (Մենք Սողոմոնին ենթարկեցինք) շատ ուժեղ քամի, որը նրա հրամանով փչեց այն երկիրը, որը Մենք նրան օրհնել էինք: Եվ Մենք ամեն ինչի մասին գիտենք:

وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ

wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).

Եվ (Մենք նաև Սողոմոնին ենթարկեցինք) մի խումբ դևերի, որոնք նրա համար սուզվեցին (ծովը) և դրանից բացի այլ գործեր արեցին։ Եվ Մենք ենք նրանց հոգ տանողները։

۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

Եվ (հիշե՛ք) Հոբի պատմությունը, երբ նա աղոթեց իր Տիրոջը. «(Օ՜, իմ Տեր), իսկապես, ես հիվանդացա, չնայած Դու բոլոր ողորմածների ամենաողորմած Տերն ես»։

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ

fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).

Այսպիսով, Մենք պատասխանեցինք (նրա աղոթքին), ապա վերացրինք նրա վրա եղած հիվանդությունը և վերադարձրինք նրա ընտանիքը նրան, և (մենք բազմապատկեցինք նրանց թիվը) որպես մեր ողորմություն և որպես նախազգուշացում բոլոր նրանց, ովքեր երկրպագում են մեզ:

وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ

wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).

Եվ (հիշեք պատմությունը) Իսմայիլը, Իդրիսը և Զուլքիֆլին։ Նրանք բոլորը համբերատար մարդիկ են։

وَاَدْخَلْنٰهُمْ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهُمْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa adkhalnāhum fī raḥmatinā, innahum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Եվ Մենք նրանց մեր ողորմածության տակ դրեցինք: Իրոք, նրանք բարեպաշտ մարդկանցից են:

وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ

wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).

Եվ (հիշե՛ք) Զուն Նունի (Հովնանի) պատմությունը, երբ նա զայրացած հեռացավ, մտածեց, որ Մենք նրա համար դժվարություններ չենք առաջացնի, ուստի շատ մռայլ իրավիճակում աղոթեց. «Չկա աստված Քեզանից բացի, փառք Քեզ: Իսկապես, ես մեղավորներից մեկն եմ»:

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ

fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).

Այսպիսով, Մենք պատասխանեցինք նրա (աղոթքին) և փրկեցինք նրան վշտից: Եվ այսպես Մենք փրկում ենք հավատացյալներին:

وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ

wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).

Եվ (հիշե՛ք) Զաքարիայի պատմությունը, երբ նա աղոթեց իր Աստծուն. «Օ՜, Աստված իմ, մի՛ թող ինձ մենակ ապրել (առանց երեխաների), և դու լավագույն ժառանգորդն ես»։

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ

fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).

Այսպիսով, Մենք լսեցինք նրա աղոթքը և նրան տվեցինք Յահյա, և նրա կնոջը (հղիանալու հնարավորություն տվեցինք): Իրոք, նրանք միշտ շտապում են բարիք գործել և Մեզ են դիմում հույսով և վախով: Եվ նրանք խոնարհ են Մեր առջև:

وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).

Եվ (հիշե՛ք Մարիամի պատմությունը), որը պահպանեց իր պատիվը, ապա Մենք (նրա հոգին) Մեզանից փչեցինք նրա (մարմնի) մեջ։ Մենք նրան և նրա երեխաներին դարձրինք (Աստծո մեծության) նշան բոլոր աշխարհների համար։

اِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةًۖ وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْنِ

inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidah(tan), wa ana rabbukum fa‘budūn(i).

Իրոք, սա (թաուհիդի կրոնը) ձեր կրոնն է, մեկ կրոն, և Ես ձեր Աստվածն եմ, ուստի երկրպագեք Ինձ:

وَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْۗ كُلٌّ اِلَيْنَا رٰجِعُوْنَ ࣖ

wa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum, kullun ilainā rāji‘ūn(a).

Բայց նրանք բաժանված էին իրենց (կրոնական) գործերում միմյանց մեջ։ Նրանցից յուրաքանչյուրը (բոլոր խմբերը) կվերադառնա Մեզ մոտ։

فَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهٖۚ وَاِنَّا لَهٗ كٰتِبُوْنَ

famay ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā kufrāna lisa‘yih(ī), wa innā lahū kātibūn(a).

Նա, ով բարի գործեր է անում և հավատում է, նրա ջանքերը չեն մերժվի (չեն ապարդյուն լինի), և իրոք, Մենք ենք դա նրա համար գրանցողները:

وَحَرٰمٌ عَلٰى قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَآ اَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

wa ḥarāmun ‘alā qaryatin ahlaknāhā, innahum lā yarji‘ūn(a).

Եվ անհնար է, որ (այն երկրի բնակիչները), որը Մենք կործանել ենք, չվերադառնան (Մեզ մոտ):

حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ

Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).

Մինչև որ Յակջուջը և Մակջուջը (պատերը) բացվեցին, և նրանք արագ իջան բոլոր բարձր տեղերից։

وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).

Եվ (երբ) ճշմարիտ խոստումը (հարության օրը) մոտենա, հանկարծ անհավատների աչքերը կբացվեն։ (Նրանք կասեն). «Ի՜նչ դժբախտ ենք մենք։ Մենք լիովին անփույթ ենք այս հարցում, իրականում մենք իսկապես անարդար մարդիկ ենք»։

اِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ حَصَبُ جَهَنَّمَۗ اَنْتُمْ لَهَا وٰرِدُوْنَ

innakum wa mā ta‘budūna min dūnillāhi ḥaṣabu jahannam(a), antum lahā wāridūn(a).

Իսկապես, դուք (անհավատներ) և այն, ինչին երկրպագում եք Ալլահից բացի, դժոխքի վառելիք եք։ Դուք (անպայման) կընկնեք դրա մեջ։

لَوْ كَانَ هٰٓؤُلَاۤءِ اٰلِهَةً مَّا وَرَدُوْهَاۗ وَكُلٌّ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lau kāna hā'ulā'i ālihatam mā waradūhā, wa kullun fīhā khālidūn(a).

Եթե ​​(կուռքերը) աստվածներ լինեին, իհարկե, նրանք չէին մտնի այնտեղ (դժոխք): Բայց ամեն ինչ կմնա այնտեղ հավիտյան:

لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّهُمْ فِيْهَا لَا يَسْمَعُوْنَ

lahum fīhā zafīruw wa hum fīhā lā yasma‘ūn(a).

Նրանք տնքում են ու գոռում դրանում (դժոխքում), և նրանք, ովքեր դրանում են, չեն լսում։

اِنَّ الَّذِيْنَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِّنَّا الْحُسْنٰىٓۙ اُولٰۤىِٕكَ عَنْهَا مُبْعَدُوْنَ ۙ

innal-lażīna sabaqat lahum minnal-ḥusnā, ulā'ika ‘anhā mub‘adūn(a).

Իրոք, անցյալից ի վեր նրանց համար, ում համար Մեզանից բարիք կար (որոշում), նրանք հեռու կլինեին (դժոխքից):

لَا يَسْمَعُوْنَ حَسِيْسَهَاۚ وَهُمْ فِيْ مَا اشْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خٰلِدُوْنَ ۚ

lā yasma‘ūna ḥasīsahā, wa hum fīmasytahat anfusuhum khālidūn(a).

Նրանք չեն լսում (դժոխքի կրակի) սուլոցի ձայնը և հավերժ մնում են (վայելում) իրենց ցանկացած ամեն ինչ։

لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْاَكْبَرُ وَتَتَلَقّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُۗ هٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

lā yaḥzunuhumul-faza‘ul-akbaru wa tatalaqqāhumul-malā'ikah(tu), hāżā yaumukumul-lażī kuntum tū‘adūn(a).

Սարսափելի անակնկալը նրանց չի տխրեցնի, և հրեշտակները կողջունեն նրանց (ասելով). «Սա ձեր օրն է, որը խոստացվել էր ձեզ»։

يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ

yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).

(Հիշե՛ք) այն օրը, երբ Մենք կփաթաթենք երկինքը, ինչպես գլանափաթեթ ենք փաթաթում։ Ինչպես սկսեցինք առաջին արարչագործությունը, այնպես էլ կկրկնենք այն։ (Ա) Խոստում, որը Մենք անպայման կկատարենք. իսկապես, Մենք կկատարենք այն։

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُوْرِ مِنْۢ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصّٰلِحُوْنَ

wa laqad katabnā fiz-zabūri mim ba‘diż-żikri annal-arḍa yariṡuhā ‘ibādiyaṣ-ṣāliḥūn(a).

Եվ իրոք, Մենք գրել ենք Զաբուրում Ազ-Զիկրից (Լաուհ Մահֆուժ) հետո, որ այս երկիրը կժառանգեն Իմ արդար ծառաները:

اِنَّ فِيْ هٰذَا لَبَلٰغًا لِّقَوْمٍ عٰبِدِيْنَ ۗ

inna fī hāżā labalāgal liqaumin ‘ābidīn(a).

Իրոք, (այն, ինչ նշված է) այս (Ղուրանում), իսկապես (լիակատար) ուղեցույց է նրանց համար, ովքեր երկրպագում են (Ալլահին):

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).

Եվ Մենք քեզ (Մուհամմադ) չուղարկեցինք, այլ միայն որ ողորմություն լինես բոլոր աշխարհների համար:

قُلْ اِنَّمَا يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

qul innamā yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fahal antum muslimūn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Իրոք, ինձ հայտնվեց, որ ձեր Տերը Միակ Աստվածն է, ուրեմն դուք հնազանդվե՞լ եք (Նրան):»

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ وَاِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ اَمْ بَعِيْدٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ

fa in tawallau fa qul āżantukum ‘alā sawā'(in), wa in adrī aqarībun am ba‘īdum mā tū‘adūn(a).

Ուրեմն, եթե նրանք շրջվեն, ապա ասա (Մուհամմադ). «Ես քեզ նույնը (ուսմունքը) փոխանցեցի (մեր միջև) և չգիտեմ՝ մոտ է, թե հեռու է այն, ինչ սպառնում է քեզ»։

اِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُوْنَ

innahū ya‘lamul-jahra minal-qauli wa ya‘lamu mā taktumūn(a).

Իրոք, Նա (Աստված) գիտի, թե ինչ եք բացահայտ ասում, և Նա գիտի, թե ինչ եք թաքցնում:

وَاِنْ اَدْرِيْ لَعَلَّهٗ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

wa in adrī la‘allahū fitnatul lakum wa matā‘un ilā ḥīn(in).

Եվ չգիտեմ, դա կարող է փորձություն լինել քեզ համար և հաճույք մինչև նշանակված ժամանակը։

قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ

qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).

Նա (Մուհամմադը) ասաց. «Օ՜, Տեր իմ, արդարացի որոշումներ կայացրու։ Եվ մեր Տերը Ամենաողորմածն է, որից օգնություն ենք խնդրում քո ասած ամեն ինչի համար»։