الۤمّۤرٰۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِۗ وَالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

alif lām mīm rā, tilka āyātul-kitāb(i), wal-lażī unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

Ալիֆ Լամ Միմ Ռա։ Սրանք Գրքի (Ղուրանի) այաներն են։ Եվ (Գիրքը), որը քեզ (Մուհամմադ) ուղարկվել է քո Տիրոջից, ճշմարիտ է, բայց մարդկանց մեծամասնությունը չի հավատում (Նրան)։

اَللّٰهُ الَّذِيْ رَفَعَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ يُدَبِّرُ الْاَمْرَ يُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّكُمْ تُوْقِنُوْنَ

allāhul-lażī rafa‘as-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā ṡummastawā ‘alal-‘arsyi wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), yudabbirul-amra yufaṣṣilul-āyāti la‘allakum biliqā'i rabbikum tūqinūn(a).

Ալլահը երկինքը բարձրացրեց առանց սյուների (ինչպես տեսնում եք), ապա Նա նստեց Գահին: Նա ենթարկեց արևին և լուսինին. յուրաքանչյուրը պտտվում է նախապես որոշված ​​ժամանակի համաձայն: Նա կարգավորում է (Իր արարածների) գործերը և բացատրում (Իր մեծության նշանները), որպեսզի դուք վստահ լինեք, որ կհանդիպեք ձեր Տիրոջը:

وَهُوَ الَّذِيْ مَدَّ الْاَرْضَ وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْهٰرًا ۗوَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ جَعَلَ فِيْهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

wa huwal-lażī maddal-arḍa wa ja‘ala fīhā rawāsiya wa anhārā(n), wa min kulliṡ-ṡamarāti ja‘ala fīhā zaujainiṡnaini yugsyil-lailan-nahār(a), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

Եվ Նա տարածեց երկիրը և նրա վրա լեռներ ու գետեր ստեղծեց։ Եվ նրա մեջ Նա բոլոր մրգերը զույգերով ստեղծեց։ Նա գիշերը ցերեկի է վերածում։ Իրոք, դրանում կան (Աստծո մեծության) նշաններ նրանց համար, ովքեր մտածում են։

وَفِى الْاَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجٰوِرٰتٌ وَّجَنّٰتٌ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّزَرْعٌ وَّنَخِيْلٌ صِنْوَانٌ وَّغَيْرُ صِنْوَانٍ يُّسْقٰى بِمَاۤءٍ وَّاحِدٍۙ وَّنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلٰى بَعْضٍ فِى الْاُكُلِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa fil-arḍi qiṭa‘um mutajāwirātuw wa jannātum min a‘nābiw wa zar‘uw wa nakhīlun ṣinwānuw wa gairu ṣinwāniy yusqā bimā'iw wāḥid(in), wa nufaḍḍilu ba‘ḍahā ‘alā ba‘ḍin fil-ukul(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

Եվ երկրի վրա կան հարակից հատվածներ՝ խաղողի այգիներ, այգիներ և արմավենիներ՝ ճյուղավորված և անճյուղ, որոնք ջրվում են նույն ջրով, բայց Մենք միմյանցից նախընտրում ենք համը: Իրոք, սրանում նշաններ կան հասկացող մարդկանց համար:

۞ وَاِنْ تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ ءَاِذَا كُنَّا تُرٰبًا ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْۚ وَاُولٰۤىِٕكَ الْاَغْلٰلُ فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa in ta‘jab fa ‘ajabun qauluhum a'iżā kunnā turāban a'innā lafī khalqin jadīd(in), ulā'ikal-lażīna kafarū birabbihim, wa ulā'ikal-aglālu fī a‘nāqihim, wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

Եվ եթե զարմացած եք, ապա զարմանալի է նրանց խոսքերը. «Երբ հող դառնանք, մի՞թե նոր արարածներ կվերադառնանք»։ Նրանք են, ովքեր չեն հավատում իրենց Տիրոջը և նրանց (որոնց շղթաները կապված են) պարանոցին։ Նրանք դժոխքի բնակիչներն են, նրանք այնտեղ կմնան հավերժ։

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ وَقَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ الْمَثُلٰتُۗ وَاِنَّ رَبَّكَ لَذُوْ مَغْفِرَةٍ لِّلنَّاسِ عَلٰى ظُلْمِهِمْۚ وَاِنَّ رَبَّكَ لَشَدِيْدُ الْعِقَابِ

wa yasta‘jilūnaka bis-sayyi'ati qablal-ḥasanati wa qad khalat min qablihimul-maṡulāt(u), wa inna rabbaka lażū magfiratil lin-nāsi ‘alā ẓulmihim, wa inna rabbaka lasyadīdul-‘iqāb(i).

Եվ նրանք խնդրում են քեզ արագացնել տանջանքը, նախքան բարիք խնդրելը, չնայած նրանցից առաջ տանջանքների բազմաթիվ օրինակներ են եղել: Իսկապես, քո Տերը ներում է մարդկանց իրենց անարդարության համար, և իսկապես, քո Տերը շատ խիստ է պատժում:

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرٌ وَّلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ ࣖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), innamā anta munżiruw wa likulli qaumin hād(in).

Եվ նրանք, ովքեր անհավատ են, ասում են. «Ինչո՞ւ նրա (Մուհամմադի) համար նրա Տիրոջից նշան (հրաշք) չի ուղարկվել»: Իսկապես, դու միայն նախազգուշացնող ես, և յուրաքանչյուր ժողովրդի համար կա մեկը, ով առաջնորդում է:

اَللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَحْمِلُ كُلُّ اُنْثٰى وَمَا تَغِيْضُ الْاَرْحَامُ وَمَا تَزْدَادُ ۗوَكُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهٗ بِمِقْدَارٍ

allāhu ya‘lamu mā taḥmilu kullu unṡā wa mā tagīḍul-arḥāmu wa mā tazdād(u), wa kullu syai'in ‘indahū bimiqdār(in).

Ալլահը գիտի, թե յուրաքանչյուր կնոջ մեջ ինչ կա, ինչն է անթերի և ինչն է ավելանում արգանդում: Եվ ամեն ինչ չափ ունի Նրա մոտ:

عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْكَبِيْرُ الْمُتَعَالِ

‘alimul-gaibi wasy-syahādatil-kabīrul-muta‘āl(i).

(Ալլահը) Ով գիտի բոլոր անտեսանելին և իրականը, Ամենամեծը, Ամենաբարձրյալը:

سَوَاۤءٌ مِّنْكُمْ مَّنْ اَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَنْ جَهَرَ بِهٖ وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍۢ بِالَّيْلِ وَسَارِبٌۢ بِالنَّهَارِ

sawā'um minkum man asarral-qaula wa man jahara bihī wa man huwa mustakhfim bil-laili wa sāribum bin-nahār(i).

Նույնն է (Աստծո առջև), թե ձեզանից ով է թաքցնում իր խոսքերը և ով է բացահայտ խոսում, և ով է թաքնվում գիշերը և ով է քայլում ցերեկը:

لَهٗ مُعَقِّبٰتٌ مِّنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ يَحْفَظُوْنَهٗ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوْا مَا بِاَنْفُسِهِمْۗ وَاِذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِقَوْمٍ سُوْۤءًا فَلَا مَرَدَّ لَهٗ ۚوَمَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّالٍ

lahū mu‘aqqibātum mim baini yadaihi wa min khalfihī yaḥfaẓūnahū min amrillāh(i), innallāha lā yugayyiru mā biqaumin ḥattā yugayyirū mā bi'anfusihim, wa iżā arādallāhu biqaumin sū'an falā maradda lah(ū), wa mā lahum min dūnihī miw wāl(in).

Նրա (մարդու) համար կան հրեշտակներ, որոնք միշտ հերթով պահպանում են նրան՝ առջևից և ետևից։ Նրանք պահպանում են այն Ալլահի հրամանով։ Իրոք, Ալլահը չի փոխի ժողովրդի վիճակը, մինչև նրանք չփոխեն իրենց վիճակը։ Եվ եթե Ալլահը ցանկանա չարիք որևէ ժողովրդի համար, ապա ոչ ոք չի կարող դիմադրել դրան, և նրանց համար չկա ուրիշ պաշտպան, բացի Նրանից։

هُوَ الَّذِيْ يُرِيْكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَّطَمَعًا وَّيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَۚ

huwal-lażī yurīkumul -barqa khaufaw wa ṭama‘aw wa yunsyi'us -saḥābaṡ-ṡiqāl(a).

Նա է, որ ձեզ կայծակ է ցույց տալիս, վախ ու հույս է ծնում և ամպեր է ստեղծում։

وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهٖ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ مِنْ خِيْفَتِهٖۚ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيْبُ بِهَا مَنْ يَّشَاۤءُ وَهُمْ يُجَادِلُوْنَ فِى اللّٰهِ ۚوَهُوَ شَدِيْدُ الْمِحَالِۗ

wa yusabbiḥur-ra‘du biḥamdihī wal-malā'ikatu min khīfatih(ī), wa yursiluṣ-ṣawā‘iqa fa yuṣību bihā may yasyā'u wa hum yujālidilūna fillāh(i), wa huwa syadīdul-miḥāl(i).

Եվ որոտը փառաբանեց Նրան, (նույնպես) հրեշտակները, որովհետև նրանք վախեցան Նրանից, և Աստված ուղարկեց կայծակ, ապա այն թափեց ում վրա ցանկացավ, մինչդեռ նրանք վիճում էին Աստծո մասին, և Նա խիստ է Իր պատժի մեջ:

لَهٗ دَعْوَةُ الْحَقِّۗ وَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَجِيْبُوْنَ لَهُمْ بِشَيْءٍ اِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ اِلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهٖۗ وَمَا دُعَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ

lahū da‘watul-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yastajībūna lahum bisyai'in illā kabāsiṭi kaffaihi ilal-mā'i liyabluga fāhu wa mā huwa bibāligih(ī), wa mā du‘ā'ul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

Միայն Ալլահին է պատկանում ճշմարիտ աղոթքը: Ալլահից բացի նրանց երկրպագած կուռքերը չեն կարող նրանց ոչինչ տալ, նրանք ոչնչով չեն տարբերվում այն ​​մարդուց, ով իր ափերը բացում է ջրի մեջ, որպեսզի (ջուրը) հասնի իր բերանին: Նույնիսկ եթե ջուրը չհասնի իր բերանին: Եվ անհավատների աղոթքները ապարդյուն են:

وَلِلّٰهِ يَسْجُدُ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ طَوْعًا وَّكَرْهًا وَّظِلٰلُهُمْ بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ ۩

wa lillāhi yasjudu man fis-samāwāti wal-arḍi ṭau‘aw wa karhaw wa ẓilāluhum bil-guduwwi wal-āṣāl(i).

Եվ բոլորը խոնարհվում են Ալլահի առաջ՝ թե՛ երկնքում, թե՛ երկրի վրա, կամավոր կամ հարկադրաբար (և նաև խոնարհվում են) իրենց ստվերների տակ՝ առավոտյան և երեկոյան:

قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلِ اللّٰهُ ۗقُلْ اَفَاتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَ لَا يَمْلِكُوْنَ لِاَنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّاۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ اَمْ هَلْ تَسْتَوِى الظُّلُمٰتُ وَالنُّوْرُ ەۚ اَمْ جَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ خَلَقُوْا كَخَلْقِهٖ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْۗ قُلِ اللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

qul mar rabbus-samāwāti wal-arḍ(i), qulillāh(u), qul afattakhażtum min dūnihī auliyā'a lā yamlikūna li'anfusihim naf‘aw wa lā ḍarrā(n), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), am hal tastawiẓ-ẓulumātu wan-nūr(u), am ja‘alū lillāhi syurakā'a khalaqū kakhalqihī fa tasyābahal-khalqu ‘alaihim, qulillāhu khāliqu kulli syai'iw wa huwal-wāḥidul-qahhār(u).

Ասա (Մուհամմադ). «Ո՞վ է երկնքի և երկրի Տերը»։ Ասա՝ «Ալլահը»։ Ասա. «Հարմար է ձեզ համար Աստծուց բացի ուրիշ պաշտպաններ վերցնել, երբ նրանք ի վիճակի չեն օգուտ բերել կամ վնասը կանխել իրենց համար»։ Ասա. «Կույրը հավասա՞ր է տեսնողներին։ Կամ խավարը հավասա՞ր է լույսին։ Արդյո՞ք նրանք զուգընկեր են դարձնում Աստծո հետ, որը կարող է ստեղծել Իր արարածի նման, որպեսզի երկու արարածներն էլ նման լինեն նրանց աչքերին»։ Ասա. «Ալլահը ամեն ինչի Արարիչն է, և Նա Ամենակարող, Ամենակարող Աստվածն է»։

اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَالَتْ اَوْدِيَةٌ ۢ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا ۗوَمِمَّا يُوْقِدُوْنَ عَلَيْهِ فِى النَّارِ ابْتِغَاۤءَ حِلْيَةٍ اَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهٗ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ەۗ فَاَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاۤءً ۚوَاَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الْاَرْضِۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ ۗ

anzala minas-samā'i mā'an fa sālat audiyatum biqadarihā faḥtamalas-sailu zabadar rābiyā(n), wa mimmā yūqidūna ‘alaihi fin-nāribtigā'a ḥilyatin au matā‘in zabadum miṡluh(ū), każālika yaḍribullāhul-ḥaqqa wal-bāṭil(a), fa ammaz-zabadu fa yażhabu jufā'ā(n), wa ammā mā yanfa‘un-nāsa fa yamkuṡu fil-arḍ(i), każālika yaḍribullāhul-amṡāl(a).

Ալլահը երկնքից ջուր (անձրև) է ուղարկել, ուստի այն (ջուրը) հովիտներում հոսում է իր չափսերով, ապա հոսքը կրում է լողացող փրփուր։ Եվ այն (մետաղից), որը նրանք հալեցնում են կրակի մեջ՝ զարդեր կամ գործիքներ պատրաստելու համար, (նաև) առաջանում է նման (հոսող փրփուր)։ Այսպիսով, Ալլահը առակ է պատմում այն ​​մասին, թե ինչն է ճշմարիտ և ինչը՝ կեղծ։ Ինչ վերաբերում է փրփուրին, այն կանհետանա որպես ոչինչ, բայց այն, ինչ օգտակար է մարդկանց համար, կմնա երկրի վրա։ Այսպիսով, Ալլահը առակ է պատմում։

لِلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِرَبِّهِمُ الْحُسْنٰىۗ وَالَّذِيْنَ لَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهٗ لَوْ اَنَّ لَهُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ سُوْۤءُ الْحِسَابِ ەۙ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗوَبِئْسَ الْمِهَادُ ࣖ

lil-lażīnastajābū lirabbihimul-ḥusnā, wal-lażīna lam yastajībū lahū lau anna lahum mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bih(ī), ulā'ika lahum sū'ul-ḥisāb(i), wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-mihād(u).

Աստծո կոչին արձագանքողները լավ վարձատրություն են ստանում։ Իսկ նրանք, ովքեր չեն կատարում Աստծո կոչը, եթե ունենային երկրի վրա ամեն ինչ և (գումարած) այսքանը, անպայման կփրկվեին դրանով։ Այդ մարդիկ վատ հաշվեհարդար ստացան, և նրանց բնակավայրը կործանվեց, և դա ամենավատ բնակավայրն է։

۞ اَفَمَنْ يَّعْلَمُ اَنَّمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ اَعْمٰىۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِۙ

afamay ya‘lamu annamā unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu kaman huwa a‘mā, innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

Այդպես է, նա, ով գիտի, որ Աստծո կողմից քեզ հայտնվածը ճշմարտությունն է, նման կույր մարդու: Միայն նրանք, ովքեր ունեն հասկացողություն, կարող են լսել:

الَّذِيْنَ يُوْفُوْنَ بِعَهْدِ اللّٰهِ وَلَا يَنْقُضُوْنَ الْمِيْثَاقَۙ

al-lażīna yūfūna bi‘ahdillāhi wa lā yanquḍūnal-mīṡāq(a).

(այսինքն՝ նրանք, ովքեր կատարում են Ալլահի խոստումը և չեն խախտում պայմանագիրը,

وَالَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُوْنَ سُوْۤءَ الْحِسَابِ ۗ

wal-lażīna yaṣilūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yakhsyauna rabbahum wa yakhāfūna sū'al-ḥisāb(i).

և նրանք, ովքեր կապում են այն, ինչ Ալլահը հրամայել է կապել, և նրանք վախենում են իրենց Տիրոջից և վախենում են վատ հաշվեհարդարից:

وَالَّذِيْنَ صَبَرُوا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً وَّيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِۙ

wal-lażīna ṣabarubtigā'a wajhi rabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyataw wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata ulā'ika lahum ‘uqbad-dār(i).

Եվ նրանք, ովքեր համբերատար են, որովհետև հույս ունեն իրենց Տիրոջ հաճությանը, աղոթք են անում և գաղտնի կամ բացահայտ ծախսում են Մեր տված սննդի մի մասը, և չարիքը բարությամբ են մերժում, այդ մարդիկ են, ովքեր ստանում են (բարի) վախճան:

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَاَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَدْخُلُوْنَ عَلَيْهِمْ مِّنْ كُلِّ بَابٍۚ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā wa man ṣalaḥa min ābā'ihim wa azwājihim wa żurriyyātihim wal-malā'ikatu yadkhulūna ‘alaihim min kulli bāb(in).

(Մասնավորապես) Եդեմի այգիներ, նրանք կմտնեն այնտեղ իրենց նախնիների, իրենց կանանց և իրենց սերունդների արդարների հետ միասին, և հրեշտակները կմտնեն նրանց տեղերը յուրաքանչյուր դարպասից։

سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِۗ

salāmun ‘alaikum bimā ṣabartum fa ni‘ma ‘uqbad-dār(i).

(ասելով). «Հաջողություն քեզ՝ քո համբերության շնորհիվ»։ Ուրեմն, ինչ համեղ վերջին վայր է սա։

وَالَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْ ۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۙ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ

wal-lażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqihī wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).

Եվ նրանք, ովքեր խախտում են Աստծո ուխտը, այն բանից հետո, երբ այն կնքվել է, և խզում են այն, ինչ Ալլահը հրամայել է միացնել, և երկրի վրա անարդարություն են գործում, նրանց համար է անեծքը և չար բնակավայրը (Դժոխքը):

اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗوَفَرِحُوْا بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا مَتَاعٌ ࣖ

allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), wa fariḥū bil-ḥayātid-dun-yā, wa mal-ḥayātud-dun-yā fil-ākhirati illā matā‘(un).

Ալլահը տալիս է իր բաժինը նրան, ում կամենում է, և սահմանափակում է այն (ում կամենում է): Նրանք ուրախանում են այս աշխարհիկ կյանքով, թեև դա ընդամենը (կարճատև) հաճույք է հանդերձյալ կյանքի համեմատ:

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ اَنَابَۖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī ilaihi man anāb(a).

Եվ նրանք, ովքեր անհավատ են, ասում են. «Ինչո՞ւ նրա (Մուհամմադի) համար նշան (հրաշք) չի ուղարկվել իր Տիրոջից»: Ասա (Մուհամմադ). «Իրոք, Աստված մոլորեցնում է ում կամենում է, և ուղղորդում է նրանց, ովքեր ապաշխարում են Նրա մոտ»:

الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَطْمَىِٕنُّ قُلُوْبُهُمْ بِذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اَلَا بِذِكْرِ اللّٰهِ تَطْمَىِٕنُّ الْقُلُوْبُ ۗ

al-lażīna āmanū wa taṭma'innu qulūbuhum biżikrillāh(i), alā biżikrillāhi taṭma'innul-qulūb(u).

(Մասնավորապես) նրանք, ովքեր հավատում են և որոնց սրտերը հանգստանում են Ալլահի հիշատակի մեջ: Ահա, միայն Ալլահի հիշատակի մեջ են սրտերը հանգստանում:

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ طُوْبٰى لَهُمْ وَحُسْنُ مَاٰبٍ

allażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṭūbā lahum wa ḥusnu ma'āb(in).

Նրանք, ովքեր հավատում են և բարի գործեր են անում, կգտնեն երջանկություն և բարիք։

كَذٰلِكَ اَرْسَلْنٰكَ فِيْٓ اُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَآ اُمَمٌ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُوْنَ بِالرَّحْمٰنِۗ قُلْ هُوَ رَبِّيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ مَتَابِ

każālika arsalnāka fī ummatin qad khalat min qablihā umamul litatluwa ‘alaihimul-lażī auḥainā ilaika wa hum yakfurūna bir-raḥmān(i), qul huwa rabbī lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi matāb(i).

Այսպես, մենք քեզ (Մուհամմադ) ուղարկեցինք մի ժողովրդի մոտ, որից շատերը մահացել են, որպեսզի դու նրանց համար կարդաս (Ղուրանը), որը մենք քեզ ուղարկել ենք, նույնիսկ եթե նրանք չեն հավատում Աստծուն՝ Ամենաողորմածին: Ասա. «Նա իմ Տերն է, չկա աստված, բացի Նրանից, միայն Նրան եմ ես վստահում և միայն Նրան եմ ես զղջում»:

وَلَوْ اَنَّ قُرْاٰنًا سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ اَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْاَرْضُ اَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتٰىۗ بَلْ لِّلّٰهِ الْاَمْرُ جَمِيْعًاۗ اَفَلَمْ يَا۟يْـَٔسِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَلَا يَزَالُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا تُصِيْبُهُمْ بِمَا صَنَعُوْا قَارِعَةٌ اَوْ تَحُلُّ قَرِيْبًا مِّنْ دَارِهِمْ حَتّٰى يَأْتِيَ وَعْدُ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ

wa lau anna qur'ānan suyyirat bihil-jibālu au quṭṭi‘at bihil-arḍu au kullima bihil-mautā, bal lillāhil-amru jamī‘ā(n), afalam yai'asil-lażīna āmanū allau yasyā'ullāhu lahadan-nāsa jamī‘ā(n), wa lā yazālul-lażīna kafarū tuṣībuhum bimā ṣana‘ū qāri‘atun au taḥullu qarībam min dārihim ḥattā ya'tiya wa‘dullāh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).

Եվ եթե լիներ մի ընթերցանություն (Սուրբ Գիրք), որով լեռները կարող էին ցնցվել, կամ երկիրը կարող էր պատռվել, կամ մեռյալները կարող էին խոսել (դա կլիներ Ղուրանը): Իրականում, բոլոր հարցերը պատկանում են Ալլահին: Այսպիսով, մի՞թե հավատացյալները չգիտեն, որ եթե Ալլահը ցանկանար (բոլոր հավատացյալներին), Ալլահը անպայման ուղղորդում կտար բոլոր մարդկանց: Եվ անհավատները միշտ տուժել են իրենց սեփական գործողությունների կամ իրենց բնակության մոտ տեղի ունեցած աղետներից, մինչև Ալլահի խոստումը եկավ (Մեքքայի նվաճումը): Իրոք, Ալլահը չի խախտում խոստումները:

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَمْلَيْتُ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثُمَّ اَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa amlaitu lil-lażīna kafarū ṡumma akhażtuhum fa kaifa kāna ‘iqāb(i).

Եվ իրոք, քեզանից (Մուհամմադ) առաջ եղած որոշ առաքյալներ ծաղրի ենթարկվեցին, ուստի Ես անհավատներին ժամանակ տվեցի, ապա ոչնչացրի նրանց: Ուրեմն, որքա՜ն մեծ է Իմ տանջանքը:

اَفَمَنْ هُوَ قَاۤىِٕمٌ عَلٰى كُلِّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْۚ وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ ۗ قُلْ سَمُّوْهُمْۗ اَمْ تُنَبِّـُٔوْنَهٗ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِى الْاَرْضِ اَمْ بِظَاهِرٍ مِّنَ الْقَوْلِ ۗبَلْ زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مَكْرُهُمْ وَصُدُّوْا عَنِ السَّبِيْلِ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

afaman huwa qā'imun ‘alā kulli nafsim bimā kasabat, wa ja‘alū lillāhi syurakā'(a), qul sammūhum, am tunabbi'ūnahū bimā lā ya‘lamu fil-arḍi am biẓāhirim minal-qaul(i), bal zuyyina lil-lażīna kafarū makruhum wa ṣuddū ‘anis-sabīl(i), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

Ուրեմն, Աստված է՞, որ պաշտպանում է յուրաքանչյուր հոգու իր արարքներից (նույնը, ինչ մյուսներինը): Նրանք Ալլահին զուգընկեր են դարձնում: Ասա. «Նշեք նրանց որակները»: Կամ դուք ուզում եք Ալլահին ասել այն, ինչ Նա չգիտեր երկրի վրա, կամ (դրա մասին ասելը) պարզապես ծննդյան խոսք է: Իրականում, անհավատների համար նրանց խաբեությունը գեղեցիկ է թվում, և նրանք զրկվում են (ճիշտ) ճանապարհից: Եվ ում Ալլահը մոլորեցնում է, չկա ոչ ոք, որ նրան ուղղորդի:

لَهُمْ عَذَابٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَشَقُّۚ وَمَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ وَّاقٍ

lahum ‘ażābun fil-ḥayātid-dun-yā wa la‘ażābul-ākhirati asyaqq(u), wa mā lahum minallāhi miw wāq(in).

Նրանք տանջվում են այս աշխարհիկ կյանքում, և հանդերձյալ կյանքում պատիժը անկասկած ավելի դաժան կլինի։ Ոչ ոք չկա, որ պաշտպանի նրանց Ալլահի պատժից։

۞ مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَۗ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۗ اُكُلُهَا دَاۤىِٕمٌ وَّظِلُّهَاۗ تِلْكَ عُقْبَى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا ۖوَّعُقْبَى الْكٰفِرِيْنَ النَّارُ

maṡalul-jannatil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), tajrī min taḥtihal-anhār(u), ukuluhā dā'imuw wa ẓilluhā, tilka ‘uqbal-lażīnattaqau, wa ‘uqbal-kāfirīnan-nār(u).

Բարեպաշտներին խոստացված դրախտի առակը (նման է մի այգու), որի տակով գետեր են հոսում. միշտ պտղաբեր և ստվերոտ։ Դա բարեպաշտների վերջնական վայրն է, մինչդեռ Աստծուն չհավատացողների վերջնական վայրը դժոխքն է։

وَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمِنَ الْاَحْزَابِ مَنْ يُّنْكِرُ بَعْضَهٗ ۗ قُلْ اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ وَلَآ اُشْرِكَ بِهٖ ۗاِلَيْهِ اَدْعُوْا وَاِلَيْهِ مَاٰبِ

wal-lażīna ātaināhumul-kitāba yafraḥūna bimā unzila ilaika wa minal-aḥzābi may yunkiru ba‘ḍah(ū), qul innamā umirtu an a‘budallāha wa lā usyrika bih(ī), ilaihi ad‘ū wa ilaihi ma'āb(i).

Եվ նրանք, ում Մենք տվել ենք Գիրքը, ուրախանում են քեզ (ո՛վ Մուհամմադ) ուղարկվածով, և կան ոմանք (հրեաներ և քրիստոնյաներ), որոնք ժխտում են դրա մի մասը: Ասա. «Ինձ պատվիրված է միայն երկրպագել Ալլահին և ոչինչ չհամարել Նրան գործընկեր: Նրա մոտ եմ ես կանչում (մարդկանց) և Նրա մոտ եմ վերադառնում»:

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ حُكْمًا عَرَبِيًّاۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَمَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا وَاقٍ ࣖ

wa każālika anzalnāhu ḥukman ‘arabiyyā(n), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘da mā jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā wāq(in).

Եվ այսպես Մենք այն (Ղուրանը) արաբերենով ուղարկեցինք որպես (ճշմարիտ) կանոն։ Եթե դու հետևես նրանց ցանկություններին՝ քեզ գիտելիքները ստանալուց հետո, ապա ոչ ոք չի լինի, որ քեզ պաշտպանի կամ օգնի Ալլահի (տանջանքից)։

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلًا مِّنْ قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ اَزْوَاجًا وَّذُرِّيَّةً ۗوَمَا كَانَ لِرَسُوْلٍ اَنْ يَّأْتِيَ بِاٰيَةٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗلِكُلِّ اَجَلٍ كِتَابٌ

wa laqad arsalnā rusulam min qablika wa ja‘alnā lahum azwājaw wa żurriyyah(tan), wa mā kāna lirasūlin ay ya'tiya bi'āyatin illā bi'iżnillāh(i), likulli ajalin kitāb(un).

Եվ իրոք, Մենք քեզանից առաջ (Մուհամմադ) առաքյալներ ուղարկեցինք և նրանց կանայք ու սերունդներ տվեցինք: Ոչ մի առաքյալ իրավունք չունի որևէ ապացույց (հրաշք) բերելու առանց Ալլահի թույլտվության: Յուրաքանչյուր դարաշրջանի համար կա (հատուկ) Գիրք:

يَمْحُوا اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُ وَيُثْبِتُ ۚوَعِنْدَهٗٓ اُمُّ الْكِتٰبِ

yamḥullāhu mā yasyā'u wa yuṡbit(u), wa ‘indahū ummul-kitāb(i).

Ալլահը վերացնում և որոշում է այն, ինչ Ինքն է կամենում: Եվ Նրա կողքին է Ումմուլ-Քիթաբը (Լաուհ Մահֆուժ):

وَاِنْ مَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ وَعَلَيْنَا الْحِسَابُ

wa immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa innamā ‘alaikal-balāgu wa ‘alainal-ḥisāb(u).

Եվ եթե մենք քեզ (Օ՜, Մուհամմադ) ցույց տանք այն (պատժի) մի մասը, որով սպառնացել ենք նրանց, կամ քեզ մահվան մատնենք, ապա քո պարտականությունն է միայն այն փոխանցելը, և Մենք հաշիվ կվերցնենք (նրանց արարքների համար):

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ وَاللّٰهُ يَحْكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكْمِهٖۗ وَهُوَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

awa lam yarau annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, wallāhu yaḥkumu lā mu‘aqqiba liḥukmih(ī), wa huwa sarī‘ul-ḥisāb(i).

Եվ մի՞թե նրանք չեն տեսնում, որ Մենք հասնում ենք (նրանց, ովքեր անհավատ են Ալլահին), ապա նրանց (քիչ-քիչ) հեռացնում ենք իրենց սահմաններից: Եվ Ալլահը որոշում է (ըստ Իր կամքի), որ ոչ ոք չի կարող խափանել Նրա որոշումը. Նա արագ է հաշվարկում:

وَقَدْ مَكَرَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلِلّٰهِ الْمَكْرُ جَمِيْعًا ۗيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍۗ وَسَيَعْلَمُ الْكُفّٰرُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ

wa qad makaral-lażīna min qablihim fa lillāhil-makru jamī‘ā(n), ya‘lamu mā taksibu kullu nafs(in), wa saya‘lamul-kuffāru liman ‘uqbad-dār(i).

Եվ իրոք, նրանցից առաջ ապրողները (Մեքքացի անհավատները) խաբեություն էին գործել, բայց ամբողջ խաբեությունը Աստծո իշխանության մեջ էր: Նա գիտի, թե յուրաքանչյուրը ինչի է ձգտում, և նրանք, ովքեր չեն հավատում Աստծուն, կիմանան, թե ում համար է (բարի) վախճանը:

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَسْتَ مُرْسَلًا ۗ قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۙ وَمَنْ عِنْدَهٗ عِلْمُ الْكِتٰبِ ࣖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lasta mursalā(n), qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, wa man ‘indahū ‘ilmul-kitāb(i).

Եվ անհավատները ասացին. «Դու (Մուհամմադ) մարգարե չես»: Ասա. «Աստված և նրանք, ովքեր հասկանում են Գրքի գիտելիքները, բավարար են որպես վկաներ իմ և ձեր միջև»:

الۤمّۤرٰۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِۗ وَالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

alif lām mīm rā, tilka āyātul-kitāb(i), wal-lażī unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

Ալիֆ Լամ Միմ Ռա։ Սրանք Գրքի (Ղուրանի) այաներն են։ Եվ (Գիրքը), որը քեզ (Մուհամմադ) ուղարկվել է քո Տիրոջից, ճշմարիտ է, բայց մարդկանց մեծամասնությունը չի հավատում (Նրան)։

اَللّٰهُ الَّذِيْ رَفَعَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ يُدَبِّرُ الْاَمْرَ يُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّكُمْ تُوْقِنُوْنَ

allāhul-lażī rafa‘as-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā ṡummastawā ‘alal-‘arsyi wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), yudabbirul-amra yufaṣṣilul-āyāti la‘allakum biliqā'i rabbikum tūqinūn(a).

Ալլահը երկինքը բարձրացրեց առանց սյուների (ինչպես տեսնում եք), ապա Նա նստեց Գահին: Նա ենթարկեց արևին և լուսինին. յուրաքանչյուրը պտտվում է նախապես որոշված ​​ժամանակի համաձայն: Նա կարգավորում է (Իր արարածների) գործերը և բացատրում (Իր մեծության նշանները), որպեսզի դուք վստահ լինեք, որ կհանդիպեք ձեր Տիրոջը:

وَهُوَ الَّذِيْ مَدَّ الْاَرْضَ وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْهٰرًا ۗوَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ جَعَلَ فِيْهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

wa huwal-lażī maddal-arḍa wa ja‘ala fīhā rawāsiya wa anhārā(n), wa min kulliṡ-ṡamarāti ja‘ala fīhā zaujainiṡnaini yugsyil-lailan-nahār(a), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

Եվ Նա տարածեց երկիրը և նրա վրա լեռներ ու գետեր ստեղծեց։ Եվ նրա մեջ Նա բոլոր մրգերը զույգերով ստեղծեց։ Նա գիշերը ցերեկի է վերածում։ Իրոք, դրանում կան (Աստծո մեծության) նշաններ նրանց համար, ովքեր մտածում են։

وَفِى الْاَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجٰوِرٰتٌ وَّجَنّٰتٌ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّزَرْعٌ وَّنَخِيْلٌ صِنْوَانٌ وَّغَيْرُ صِنْوَانٍ يُّسْقٰى بِمَاۤءٍ وَّاحِدٍۙ وَّنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلٰى بَعْضٍ فِى الْاُكُلِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa fil-arḍi qiṭa‘um mutajāwirātuw wa jannātum min a‘nābiw wa zar‘uw wa nakhīlun ṣinwānuw wa gairu ṣinwāniy yusqā bimā'iw wāḥid(in), wa nufaḍḍilu ba‘ḍahā ‘alā ba‘ḍin fil-ukul(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

Եվ երկրի վրա կան հարակից հատվածներ՝ խաղողի այգիներ, այգիներ և արմավենիներ՝ ճյուղավորված և անճյուղ, որոնք ջրվում են նույն ջրով, բայց Մենք միմյանցից նախընտրում ենք համը: Իրոք, սրանում նշաններ կան հասկացող մարդկանց համար:

۞ وَاِنْ تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ ءَاِذَا كُنَّا تُرٰبًا ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْۚ وَاُولٰۤىِٕكَ الْاَغْلٰلُ فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa in ta‘jab fa ‘ajabun qauluhum a'iżā kunnā turāban a'innā lafī khalqin jadīd(in), ulā'ikal-lażīna kafarū birabbihim, wa ulā'ikal-aglālu fī a‘nāqihim, wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

Եվ եթե զարմացած եք, ապա զարմանալի է նրանց խոսքերը. «Երբ հող դառնանք, մի՞թե նոր արարածներ կվերադառնանք»։ Նրանք են, ովքեր չեն հավատում իրենց Տիրոջը և նրանց (որոնց շղթաները կապված են) պարանոցին։ Նրանք դժոխքի բնակիչներն են, նրանք այնտեղ կմնան հավերժ։

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ وَقَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ الْمَثُلٰتُۗ وَاِنَّ رَبَّكَ لَذُوْ مَغْفِرَةٍ لِّلنَّاسِ عَلٰى ظُلْمِهِمْۚ وَاِنَّ رَبَّكَ لَشَدِيْدُ الْعِقَابِ

wa yasta‘jilūnaka bis-sayyi'ati qablal-ḥasanati wa qad khalat min qablihimul-maṡulāt(u), wa inna rabbaka lażū magfiratil lin-nāsi ‘alā ẓulmihim, wa inna rabbaka lasyadīdul-‘iqāb(i).

Եվ նրանք խնդրում են քեզ արագացնել տանջանքը, նախքան բարիք խնդրելը, չնայած նրանցից առաջ տանջանքների բազմաթիվ օրինակներ են եղել: Իսկապես, քո Տերը ներում է մարդկանց իրենց անարդարության համար, և իսկապես, քո Տերը շատ խիստ է պատժում:

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرٌ وَّلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ ࣖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), innamā anta munżiruw wa likulli qaumin hād(in).

Եվ նրանք, ովքեր անհավատ են, ասում են. «Ինչո՞ւ նրա (Մուհամմադի) համար նրա Տիրոջից նշան (հրաշք) չի ուղարկվել»: Իսկապես, դու միայն նախազգուշացնող ես, և յուրաքանչյուր ժողովրդի համար կա մեկը, ով առաջնորդում է:

اَللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَحْمِلُ كُلُّ اُنْثٰى وَمَا تَغِيْضُ الْاَرْحَامُ وَمَا تَزْدَادُ ۗوَكُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهٗ بِمِقْدَارٍ

allāhu ya‘lamu mā taḥmilu kullu unṡā wa mā tagīḍul-arḥāmu wa mā tazdād(u), wa kullu syai'in ‘indahū bimiqdār(in).

Ալլահը գիտի, թե յուրաքանչյուր կնոջ մեջ ինչ կա, ինչն է անթերի և ինչն է ավելանում արգանդում: Եվ ամեն ինչ չափ ունի Նրա մոտ:

عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْكَبِيْرُ الْمُتَعَالِ

‘alimul-gaibi wasy-syahādatil-kabīrul-muta‘āl(i).

(Ալլահը) Ով գիտի բոլոր անտեսանելին և իրականը, Ամենամեծը, Ամենաբարձրյալը:

سَوَاۤءٌ مِّنْكُمْ مَّنْ اَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَنْ جَهَرَ بِهٖ وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍۢ بِالَّيْلِ وَسَارِبٌۢ بِالنَّهَارِ

sawā'um minkum man asarral-qaula wa man jahara bihī wa man huwa mustakhfim bil-laili wa sāribum bin-nahār(i).

Նույնն է (Աստծո առջև), թե ձեզանից ով է թաքցնում իր խոսքերը և ով է բացահայտ խոսում, և ով է թաքնվում գիշերը և ով է քայլում ցերեկը:

لَهٗ مُعَقِّبٰتٌ مِّنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ يَحْفَظُوْنَهٗ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوْا مَا بِاَنْفُسِهِمْۗ وَاِذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِقَوْمٍ سُوْۤءًا فَلَا مَرَدَّ لَهٗ ۚوَمَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّالٍ

lahū mu‘aqqibātum mim baini yadaihi wa min khalfihī yaḥfaẓūnahū min amrillāh(i), innallāha lā yugayyiru mā biqaumin ḥattā yugayyirū mā bi'anfusihim, wa iżā arādallāhu biqaumin sū'an falā maradda lah(ū), wa mā lahum min dūnihī miw wāl(in).

Նրա (մարդու) համար կան հրեշտակներ, որոնք միշտ հերթով պահպանում են նրան՝ առջևից և ետևից։ Նրանք պահպանում են այն Ալլահի հրամանով։ Իրոք, Ալլահը չի փոխի ժողովրդի վիճակը, մինչև նրանք չփոխեն իրենց վիճակը։ Եվ եթե Ալլահը ցանկանա չարիք որևէ ժողովրդի համար, ապա ոչ ոք չի կարող դիմադրել դրան, և նրանց համար չկա ուրիշ պաշտպան, բացի Նրանից։

هُوَ الَّذِيْ يُرِيْكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَّطَمَعًا وَّيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَۚ

huwal-lażī yurīkumul -barqa khaufaw wa ṭama‘aw wa yunsyi'us -saḥābaṡ-ṡiqāl(a).

Նա է, որ ձեզ կայծակ է ցույց տալիս, վախ ու հույս է ծնում և ամպեր է ստեղծում։

وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهٖ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ مِنْ خِيْفَتِهٖۚ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيْبُ بِهَا مَنْ يَّشَاۤءُ وَهُمْ يُجَادِلُوْنَ فِى اللّٰهِ ۚوَهُوَ شَدِيْدُ الْمِحَالِۗ

wa yusabbiḥur-ra‘du biḥamdihī wal-malā'ikatu min khīfatih(ī), wa yursiluṣ-ṣawā‘iqa fa yuṣību bihā may yasyā'u wa hum yujālidilūna fillāh(i), wa huwa syadīdul-miḥāl(i).

Եվ որոտը փառաբանեց Նրան, (նույնպես) հրեշտակները, որովհետև նրանք վախեցան Նրանից, և Աստված ուղարկեց կայծակ, ապա այն թափեց ում վրա ցանկացավ, մինչդեռ նրանք վիճում էին Աստծո մասին, և Նա խիստ է Իր պատժի մեջ:

لَهٗ دَعْوَةُ الْحَقِّۗ وَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَجِيْبُوْنَ لَهُمْ بِشَيْءٍ اِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ اِلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهٖۗ وَمَا دُعَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ

lahū da‘watul-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yastajībūna lahum bisyai'in illā kabāsiṭi kaffaihi ilal-mā'i liyabluga fāhu wa mā huwa bibāligih(ī), wa mā du‘ā'ul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

Միայն Ալլահին է պատկանում ճշմարիտ աղոթքը: Ալլահից բացի նրանց երկրպագած կուռքերը չեն կարող նրանց ոչինչ տալ, նրանք ոչնչով չեն տարբերվում այն ​​մարդուց, ով իր ափերը բացում է ջրի մեջ, որպեսզի (ջուրը) հասնի իր բերանին: Նույնիսկ եթե ջուրը չհասնի իր բերանին: Եվ անհավատների աղոթքները ապարդյուն են:

وَلِلّٰهِ يَسْجُدُ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ طَوْعًا وَّكَرْهًا وَّظِلٰلُهُمْ بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ ۩

wa lillāhi yasjudu man fis-samāwāti wal-arḍi ṭau‘aw wa karhaw wa ẓilāluhum bil-guduwwi wal-āṣāl(i).

Եվ բոլորը խոնարհվում են Ալլահի առաջ՝ թե՛ երկնքում, թե՛ երկրի վրա, կամավոր կամ հարկադրաբար (և նաև խոնարհվում են) իրենց ստվերների տակ՝ առավոտյան և երեկոյան:

قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلِ اللّٰهُ ۗقُلْ اَفَاتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَ لَا يَمْلِكُوْنَ لِاَنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّاۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ اَمْ هَلْ تَسْتَوِى الظُّلُمٰتُ وَالنُّوْرُ ەۚ اَمْ جَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ خَلَقُوْا كَخَلْقِهٖ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْۗ قُلِ اللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

qul mar rabbus-samāwāti wal-arḍ(i), qulillāh(u), qul afattakhażtum min dūnihī auliyā'a lā yamlikūna li'anfusihim naf‘aw wa lā ḍarrā(n), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), am hal tastawiẓ-ẓulumātu wan-nūr(u), am ja‘alū lillāhi syurakā'a khalaqū kakhalqihī fa tasyābahal-khalqu ‘alaihim, qulillāhu khāliqu kulli syai'iw wa huwal-wāḥidul-qahhār(u).

Ասա (Մուհամմադ). «Ո՞վ է երկնքի և երկրի Տերը»։ Ասա՝ «Ալլահը»։ Ասա. «Հարմար է ձեզ համար Աստծուց բացի ուրիշ պաշտպաններ վերցնել, երբ նրանք ի վիճակի չեն օգուտ բերել կամ վնասը կանխել իրենց համար»։ Ասա. «Կույրը հավասա՞ր է տեսնողներին։ Կամ խավարը հավասա՞ր է լույսին։ Արդյո՞ք նրանք զուգընկեր են դարձնում Աստծո հետ, որը կարող է ստեղծել Իր արարածի նման, որպեսզի երկու արարածներն էլ նման լինեն նրանց աչքերին»։ Ասա. «Ալլահը ամեն ինչի Արարիչն է, և Նա Ամենակարող, Ամենակարող Աստվածն է»։

اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَالَتْ اَوْدِيَةٌ ۢ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا ۗوَمِمَّا يُوْقِدُوْنَ عَلَيْهِ فِى النَّارِ ابْتِغَاۤءَ حِلْيَةٍ اَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهٗ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ەۗ فَاَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاۤءً ۚوَاَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الْاَرْضِۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ ۗ

anzala minas-samā'i mā'an fa sālat audiyatum biqadarihā faḥtamalas-sailu zabadar rābiyā(n), wa mimmā yūqidūna ‘alaihi fin-nāribtigā'a ḥilyatin au matā‘in zabadum miṡluh(ū), każālika yaḍribullāhul-ḥaqqa wal-bāṭil(a), fa ammaz-zabadu fa yażhabu jufā'ā(n), wa ammā mā yanfa‘un-nāsa fa yamkuṡu fil-arḍ(i), każālika yaḍribullāhul-amṡāl(a).

Ալլահը երկնքից ջուր (անձրև) է ուղարկել, ուստի այն (ջուրը) հովիտներում հոսում է իր չափսերով, ապա հոսքը կրում է լողացող փրփուր։ Եվ այն (մետաղից), որը նրանք հալեցնում են կրակի մեջ՝ զարդեր կամ գործիքներ պատրաստելու համար, (նաև) առաջանում է նման (հոսող փրփուր)։ Այսպիսով, Ալլահը առակ է պատմում այն ​​մասին, թե ինչն է ճշմարիտ և ինչը՝ կեղծ։ Ինչ վերաբերում է փրփուրին, այն կանհետանա որպես ոչինչ, բայց այն, ինչ օգտակար է մարդկանց համար, կմնա երկրի վրա։ Այսպիսով, Ալլահը առակ է պատմում։

لِلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِرَبِّهِمُ الْحُسْنٰىۗ وَالَّذِيْنَ لَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهٗ لَوْ اَنَّ لَهُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ سُوْۤءُ الْحِسَابِ ەۙ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗوَبِئْسَ الْمِهَادُ ࣖ

lil-lażīnastajābū lirabbihimul-ḥusnā, wal-lażīna lam yastajībū lahū lau anna lahum mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bih(ī), ulā'ika lahum sū'ul-ḥisāb(i), wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-mihād(u).

Աստծո կոչին արձագանքողները լավ վարձատրություն են ստանում։ Իսկ նրանք, ովքեր չեն կատարում Աստծո կոչը, եթե ունենային երկրի վրա ամեն ինչ և (գումարած) այսքանը, անպայման կփրկվեին դրանով։ Այդ մարդիկ վատ հաշվեհարդար ստացան, և նրանց բնակավայրը կործանվեց, և դա ամենավատ բնակավայրն է։

۞ اَفَمَنْ يَّعْلَمُ اَنَّمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ اَعْمٰىۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِۙ

afamay ya‘lamu annamā unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu kaman huwa a‘mā, innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

Այդպես է, նա, ով գիտի, որ Աստծո կողմից քեզ հայտնվածը ճշմարտությունն է, նման կույր մարդու: Միայն նրանք, ովքեր ունեն հասկացողություն, կարող են լսել:

الَّذِيْنَ يُوْفُوْنَ بِعَهْدِ اللّٰهِ وَلَا يَنْقُضُوْنَ الْمِيْثَاقَۙ

al-lażīna yūfūna bi‘ahdillāhi wa lā yanquḍūnal-mīṡāq(a).

(այսինքն՝ նրանք, ովքեր կատարում են Ալլահի խոստումը և չեն խախտում պայմանագիրը,

وَالَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُوْنَ سُوْۤءَ الْحِسَابِ ۗ

wal-lażīna yaṣilūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yakhsyauna rabbahum wa yakhāfūna sū'al-ḥisāb(i).

և նրանք, ովքեր կապում են այն, ինչ Ալլահը հրամայել է կապել, և նրանք վախենում են իրենց Տիրոջից և վախենում են վատ հաշվեհարդարից:

وَالَّذِيْنَ صَبَرُوا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً وَّيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِۙ

wal-lażīna ṣabarubtigā'a wajhi rabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyataw wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata ulā'ika lahum ‘uqbad-dār(i).

Եվ նրանք, ովքեր համբերատար են, որովհետև հույս ունեն իրենց Տիրոջ հաճությանը, աղոթք են անում և գաղտնի կամ բացահայտ ծախսում են Մեր տված սննդի մի մասը, և չարիքը բարությամբ են մերժում, այդ մարդիկ են, ովքեր ստանում են (բարի) վախճան:

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَاَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَدْخُلُوْنَ عَلَيْهِمْ مِّنْ كُلِّ بَابٍۚ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā wa man ṣalaḥa min ābā'ihim wa azwājihim wa żurriyyātihim wal-malā'ikatu yadkhulūna ‘alaihim min kulli bāb(in).

(Մասնավորապես) Եդեմի այգիներ, նրանք կմտնեն այնտեղ իրենց նախնիների, իրենց կանանց և իրենց սերունդների արդարների հետ միասին, և հրեշտակները կմտնեն նրանց տեղերը յուրաքանչյուր դարպասից։

سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِۗ

salāmun ‘alaikum bimā ṣabartum fa ni‘ma ‘uqbad-dār(i).

(ասելով). «Հաջողություն քեզ՝ քո համբերության շնորհիվ»։ Ուրեմն, ինչ համեղ վերջին վայր է սա։

وَالَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْ ۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۙ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ

wal-lażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqihī wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).

Եվ նրանք, ովքեր խախտում են Աստծո ուխտը, այն բանից հետո, երբ այն կնքվել է, և խզում են այն, ինչ Ալլահը հրամայել է միացնել, և երկրի վրա անարդարություն են գործում, նրանց համար է անեծքը և չար բնակավայրը (Դժոխքը):

اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗوَفَرِحُوْا بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا مَتَاعٌ ࣖ

allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), wa fariḥū bil-ḥayātid-dun-yā, wa mal-ḥayātud-dun-yā fil-ākhirati illā matā‘(un).

Ալլահը տալիս է իր բաժինը նրան, ում կամենում է, և սահմանափակում է այն (ում կամենում է): Նրանք ուրախանում են այս աշխարհիկ կյանքով, թեև դա ընդամենը (կարճատև) հաճույք է հանդերձյալ կյանքի համեմատ:

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ اَنَابَۖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī ilaihi man anāb(a).

Եվ նրանք, ովքեր անհավատ են, ասում են. «Ինչո՞ւ նրա (Մուհամմադի) համար նշան (հրաշք) չի ուղարկվել իր Տիրոջից»: Ասա (Մուհամմադ). «Իրոք, Աստված մոլորեցնում է ում կամենում է, և ուղղորդում է նրանց, ովքեր ապաշխարում են Նրա մոտ»:

الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَطْمَىِٕنُّ قُلُوْبُهُمْ بِذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اَلَا بِذِكْرِ اللّٰهِ تَطْمَىِٕنُّ الْقُلُوْبُ ۗ

al-lażīna āmanū wa taṭma'innu qulūbuhum biżikrillāh(i), alā biżikrillāhi taṭma'innul-qulūb(u).

(Մասնավորապես) նրանք, ովքեր հավատում են և որոնց սրտերը հանգստանում են Ալլահի հիշատակի մեջ: Ահա, միայն Ալլահի հիշատակի մեջ են սրտերը հանգստանում:

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ طُوْبٰى لَهُمْ وَحُسْنُ مَاٰبٍ

allażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṭūbā lahum wa ḥusnu ma'āb(in).

Նրանք, ովքեր հավատում են և բարի գործեր են անում, կգտնեն երջանկություն և բարիք։

كَذٰلِكَ اَرْسَلْنٰكَ فِيْٓ اُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَآ اُمَمٌ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُوْنَ بِالرَّحْمٰنِۗ قُلْ هُوَ رَبِّيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ مَتَابِ

każālika arsalnāka fī ummatin qad khalat min qablihā umamul litatluwa ‘alaihimul-lażī auḥainā ilaika wa hum yakfurūna bir-raḥmān(i), qul huwa rabbī lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi matāb(i).

Այսպես, մենք քեզ (Մուհամմադ) ուղարկեցինք մի ժողովրդի մոտ, որից շատերը մահացել են, որպեսզի դու նրանց համար կարդաս (Ղուրանը), որը մենք քեզ ուղարկել ենք, նույնիսկ եթե նրանք չեն հավատում Աստծուն՝ Ամենաողորմածին: Ասա. «Նա իմ Տերն է, չկա աստված, բացի Նրանից, միայն Նրան եմ ես վստահում և միայն Նրան եմ ես զղջում»:

وَلَوْ اَنَّ قُرْاٰنًا سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ اَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْاَرْضُ اَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتٰىۗ بَلْ لِّلّٰهِ الْاَمْرُ جَمِيْعًاۗ اَفَلَمْ يَا۟يْـَٔسِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَلَا يَزَالُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا تُصِيْبُهُمْ بِمَا صَنَعُوْا قَارِعَةٌ اَوْ تَحُلُّ قَرِيْبًا مِّنْ دَارِهِمْ حَتّٰى يَأْتِيَ وَعْدُ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ

wa lau anna qur'ānan suyyirat bihil-jibālu au quṭṭi‘at bihil-arḍu au kullima bihil-mautā, bal lillāhil-amru jamī‘ā(n), afalam yai'asil-lażīna āmanū allau yasyā'ullāhu lahadan-nāsa jamī‘ā(n), wa lā yazālul-lażīna kafarū tuṣībuhum bimā ṣana‘ū qāri‘atun au taḥullu qarībam min dārihim ḥattā ya'tiya wa‘dullāh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).

Եվ եթե լիներ մի ընթերցանություն (Սուրբ Գիրք), որով լեռները կարող էին ցնցվել, կամ երկիրը կարող էր պատռվել, կամ մեռյալները կարող էին խոսել (դա կլիներ Ղուրանը): Իրականում, բոլոր հարցերը պատկանում են Ալլահին: Այսպիսով, մի՞թե հավատացյալները չգիտեն, որ եթե Ալլահը ցանկանար (բոլոր հավատացյալներին), Ալլահը անպայման ուղղորդում կտար բոլոր մարդկանց: Եվ անհավատները միշտ տուժել են իրենց սեփական գործողությունների կամ իրենց բնակության մոտ տեղի ունեցած աղետներից, մինչև Ալլահի խոստումը եկավ (Մեքքայի նվաճումը): Իրոք, Ալլահը չի խախտում խոստումները:

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَمْلَيْتُ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثُمَّ اَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa amlaitu lil-lażīna kafarū ṡumma akhażtuhum fa kaifa kāna ‘iqāb(i).

Եվ իրոք, քեզանից (Մուհամմադ) առաջ եղած որոշ առաքյալներ ծաղրի ենթարկվեցին, ուստի Ես անհավատներին ժամանակ տվեցի, ապա ոչնչացրի նրանց: Ուրեմն, որքա՜ն մեծ է Իմ տանջանքը:

اَفَمَنْ هُوَ قَاۤىِٕمٌ عَلٰى كُلِّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْۚ وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ ۗ قُلْ سَمُّوْهُمْۗ اَمْ تُنَبِّـُٔوْنَهٗ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِى الْاَرْضِ اَمْ بِظَاهِرٍ مِّنَ الْقَوْلِ ۗبَلْ زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مَكْرُهُمْ وَصُدُّوْا عَنِ السَّبِيْلِ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

afaman huwa qā'imun ‘alā kulli nafsim bimā kasabat, wa ja‘alū lillāhi syurakā'(a), qul sammūhum, am tunabbi'ūnahū bimā lā ya‘lamu fil-arḍi am biẓāhirim minal-qaul(i), bal zuyyina lil-lażīna kafarū makruhum wa ṣuddū ‘anis-sabīl(i), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

Ուրեմն, Աստված է՞, որ պաշտպանում է յուրաքանչյուր հոգու իր արարքներից (նույնը, ինչ մյուսներինը): Նրանք Ալլահին զուգընկեր են դարձնում: Ասա. «Նշեք նրանց որակները»: Կամ դուք ուզում եք Ալլահին ասել այն, ինչ Նա չգիտեր երկրի վրա, կամ (դրա մասին ասելը) պարզապես ծննդյան խոսք է: Իրականում, անհավատների համար նրանց խաբեությունը գեղեցիկ է թվում, և նրանք զրկվում են (ճիշտ) ճանապարհից: Եվ ում Ալլահը մոլորեցնում է, չկա ոչ ոք, որ նրան ուղղորդի:

لَهُمْ عَذَابٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَشَقُّۚ وَمَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ وَّاقٍ

lahum ‘ażābun fil-ḥayātid-dun-yā wa la‘ażābul-ākhirati asyaqq(u), wa mā lahum minallāhi miw wāq(in).

Նրանք տանջվում են այս աշխարհիկ կյանքում, և հանդերձյալ կյանքում պատիժը անկասկած ավելի դաժան կլինի։ Ոչ ոք չկա, որ պաշտպանի նրանց Ալլահի պատժից։

۞ مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَۗ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۗ اُكُلُهَا دَاۤىِٕمٌ وَّظِلُّهَاۗ تِلْكَ عُقْبَى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا ۖوَّعُقْبَى الْكٰفِرِيْنَ النَّارُ

maṡalul-jannatil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), tajrī min taḥtihal-anhār(u), ukuluhā dā'imuw wa ẓilluhā, tilka ‘uqbal-lażīnattaqau, wa ‘uqbal-kāfirīnan-nār(u).

Բարեպաշտներին խոստացված դրախտի առակը (նման է մի այգու), որի տակով գետեր են հոսում. միշտ պտղաբեր և ստվերոտ։ Դա բարեպաշտների վերջնական վայրն է, մինչդեռ Աստծուն չհավատացողների վերջնական վայրը դժոխքն է։

وَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمِنَ الْاَحْزَابِ مَنْ يُّنْكِرُ بَعْضَهٗ ۗ قُلْ اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ وَلَآ اُشْرِكَ بِهٖ ۗاِلَيْهِ اَدْعُوْا وَاِلَيْهِ مَاٰبِ

wal-lażīna ātaināhumul-kitāba yafraḥūna bimā unzila ilaika wa minal-aḥzābi may yunkiru ba‘ḍah(ū), qul innamā umirtu an a‘budallāha wa lā usyrika bih(ī), ilaihi ad‘ū wa ilaihi ma'āb(i).

Եվ նրանք, ում Մենք տվել ենք Գիրքը, ուրախանում են քեզ (ո՛վ Մուհամմադ) ուղարկվածով, և կան ոմանք (հրեաներ և քրիստոնյաներ), որոնք ժխտում են դրա մի մասը: Ասա. «Ինձ պատվիրված է միայն երկրպագել Ալլահին և ոչինչ չհամարել Նրան գործընկեր: Նրա մոտ եմ ես կանչում (մարդկանց) և Նրա մոտ եմ վերադառնում»:

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ حُكْمًا عَرَبِيًّاۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَمَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا وَاقٍ ࣖ

wa każālika anzalnāhu ḥukman ‘arabiyyā(n), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘da mā jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā wāq(in).

Եվ այսպես Մենք այն (Ղուրանը) արաբերենով ուղարկեցինք որպես (ճշմարիտ) կանոն։ Եթե դու հետևես նրանց ցանկություններին՝ քեզ գիտելիքները ստանալուց հետո, ապա ոչ ոք չի լինի, որ քեզ պաշտպանի կամ օգնի Ալլահի (տանջանքից)։

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلًا مِّنْ قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ اَزْوَاجًا وَّذُرِّيَّةً ۗوَمَا كَانَ لِرَسُوْلٍ اَنْ يَّأْتِيَ بِاٰيَةٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗلِكُلِّ اَجَلٍ كِتَابٌ

wa laqad arsalnā rusulam min qablika wa ja‘alnā lahum azwājaw wa żurriyyah(tan), wa mā kāna lirasūlin ay ya'tiya bi'āyatin illā bi'iżnillāh(i), likulli ajalin kitāb(un).

Եվ իրոք, Մենք քեզանից առաջ (Մուհամմադ) առաքյալներ ուղարկեցինք և նրանց կանայք ու սերունդներ տվեցինք: Ոչ մի առաքյալ իրավունք չունի որևէ ապացույց (հրաշք) բերելու առանց Ալլահի թույլտվության: Յուրաքանչյուր դարաշրջանի համար կա (հատուկ) Գիրք:

يَمْحُوا اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُ وَيُثْبِتُ ۚوَعِنْدَهٗٓ اُمُّ الْكِتٰبِ

yamḥullāhu mā yasyā'u wa yuṡbit(u), wa ‘indahū ummul-kitāb(i).

Ալլահը վերացնում և որոշում է այն, ինչ Ինքն է կամենում: Եվ Նրա կողքին է Ումմուլ-Քիթաբը (Լաուհ Մահֆուժ):

وَاِنْ مَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ وَعَلَيْنَا الْحِسَابُ

wa immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa innamā ‘alaikal-balāgu wa ‘alainal-ḥisāb(u).

Եվ եթե մենք քեզ (Օ՜, Մուհամմադ) ցույց տանք այն (պատժի) մի մասը, որով սպառնացել ենք նրանց, կամ քեզ մահվան մատնենք, ապա քո պարտականությունն է միայն այն փոխանցելը, և Մենք հաշիվ կվերցնենք (նրանց արարքների համար):

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ وَاللّٰهُ يَحْكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكْمِهٖۗ وَهُوَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

awa lam yarau annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, wallāhu yaḥkumu lā mu‘aqqiba liḥukmih(ī), wa huwa sarī‘ul-ḥisāb(i).

Եվ մի՞թե նրանք չեն տեսնում, որ Մենք հասնում ենք (նրանց, ովքեր անհավատ են Ալլահին), ապա նրանց (քիչ-քիչ) հեռացնում ենք իրենց սահմաններից: Եվ Ալլահը որոշում է (ըստ Իր կամքի), որ ոչ ոք չի կարող խափանել Նրա որոշումը. Նա արագ է հաշվարկում:

وَقَدْ مَكَرَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلِلّٰهِ الْمَكْرُ جَمِيْعًا ۗيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍۗ وَسَيَعْلَمُ الْكُفّٰرُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ

wa qad makaral-lażīna min qablihim fa lillāhil-makru jamī‘ā(n), ya‘lamu mā taksibu kullu nafs(in), wa saya‘lamul-kuffāru liman ‘uqbad-dār(i).

Եվ իրոք, նրանցից առաջ ապրողները (Մեքքացի անհավատները) խաբեություն էին գործել, բայց ամբողջ խաբեությունը Աստծո իշխանության մեջ էր: Նա գիտի, թե յուրաքանչյուրը ինչի է ձգտում, և նրանք, ովքեր չեն հավատում Աստծուն, կիմանան, թե ում համար է (բարի) վախճանը:

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَسْتَ مُرْسَلًا ۗ قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۙ وَمَنْ عِنْدَهٗ عِلْمُ الْكِتٰبِ ࣖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lasta mursalā(n), qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, wa man ‘indahū ‘ilmul-kitāb(i).

Եվ անհավատները ասացին. «Դու (Մուհամմադ) մարգարե չես»: Ասա. «Աստված և նրանք, ովքեր հասկանում են Գրքի գիտելիքները, բավարար են որպես վկաներ իմ և ձեր միջև»: