Q.S Ալ-Քալամ (اَلْقَلَم) - 52 Տողերի քանակը

نۤ ۚوَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُوْنَۙ

nūn, wal-qalami wa mā yasṭurūn(a).

Նունն. Գրիչներով և նրանց գրածով,

مَآ اَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُوْنٍ

mā anta bini‘mati rabbika bimajnūn(in).

Քո Տիրոջ ողորմությամբ դու (Մուհամմադ) խելագար չես։

وَاِنَّ لَكَ لَاَجْرًا غَيْرَ مَمْنُوْنٍۚ

wa inna laka la'ajran gaira mamnūn(in).

Եվ իսկապես, դուք անպայման կստանաք մեծ պարգև, որը երբեք չի ավարտվի։

وَاِنَّكَ لَعَلٰى خُلُقٍ عَظِيْمٍ

wa innaka la‘alā khuluqin ‘aẓīm(in).

Եվ իսկապես, դուք իսկապես ազնիվ բնավորություն ունեք։

فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُوْنَۙ

fasatubṣiru wa yubṣirūn(a).

Ապա մի օր դուք կտեսնեք, և նրանք (անհավատները) նույնպես կտեսնեն,

بِاَيِّىكُمُ الْمَفْتُوْنُ

bi'ayyikumul-maftūn(u).

ձեզանից ո՞վ է խելագար։

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖۖ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlih(ī), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

Իսկապես, քո Տերը լավագույնս գիտի, թե ով է շեղվում Իր ճանապարհից, և Նա է, ով լավագույնս գիտի, թե ովքեր են առաջնորդվող մարդիկ։

فَلَا تُطِعِ الْمُكَذِّبِيْنَ

falā tuṭi‘il-mukażżibīn(a).

Ուրեմն, մի՛ ենթարկվեք նրանց, ովքեր ժխտում են (Աստծո այաները):

وَدُّوْا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُوْنَۚ

waddū lau tudhinu fayudhinūn(a).

Նրանք ուզում են, որ դու մեղմ լինես, որպեսզի իրենք էլ մեղմ լինեն ():

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَّهِيْنٍۙ

wa lā tuṭi‘ kulla ḥallāfim mahīn(in).

Եվ մի՛ հնազանդվեք ոչ մեկին, ով սիրում է հայհոյել և վիրավորել,

هَمَّازٍ مَّشَّاۤءٍۢ بِنَمِيْمٍۙ

hammāzim masysyā'im binamīm(in).

սիրում է քննադատել, ով ավելի ու ավելի է տարածում զրպարտությունը,

مَّنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ اَثِيْمٍۙ

mannā‘il lil-khairi mu‘tadin aṡīm(in).

ով խոչընդոտում է ամեն բարիքի, ով անցնում է սահմանները և լի է մեղքերով,

عُتُلٍّۢ بَعْدَ ذٰلِكَ زَنِيْمٍۙ

‘utullim ba‘da żālika zanīm(in).

ով ունի բռնի բնավորություն, բացի այդ, նա նաև հայտնի է իր հանցագործություններով,

اَنْ كَانَ ذَا مَالٍ وَّبَنِيْنَۗ

an kāna żā māliw wa banīn(a).

որովհետև նա հարուստ է և շատ երեխաներ ունի։

اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيٰتُنَا قَالَ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَۗ

iżā tutlā ‘alaihi āyātunā qāla asāṭīrul-awwalīn(a).

Երբ նրան կարդացին Մեր այաները, նա ասաց. «(Սրանք) հին մարդկանց պատմություններն են»:

سَنَسِمُهٗ عَلَى الْخُرْطُوْمِ

sanasimuhū ‘alal-khurṭūm(i).

Հետագայում Մենք նշան կդնենք (նրա) բունի վրա։

اِنَّا بَلَوْنٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِۚ اِذْ اَقْسَمُوْا لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِيْنَۙ

innā balaunāhum kamā balaunā aṣḥābal-jannah(ti), iż aqsamū layaṣrimunnahā muṣbiḥīn(a).

Իրոք, Մենք նրանց (Մեքքայի բազմաստվածներին) փորձության ենթարկեցինք, ինչպես որ այգիների տերերին փորձության ենթարկեցինք, երբ նրանք երդվեցին, որ առավոտյան անպայման կհնձեն (բերքը),

وَلَا يَسْتَثْنُوْنَ

wa lā yastaṡnūn(a).

բայց նրանք չխնայեցին (ասելով՝ «Ինշա Ալլահ»):

فَطَافَ عَلَيْهَا طَاۤىِٕفٌ مِّنْ رَّبِّكَ وَهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَ

fa ṭāfa ‘alaihā ṭā'ifum mir rabbika wa hum nā'imūn(a).

Ապա, երբ նրանք քնած էին, քո Տիրոջից մի աղետ հարվածեց այգուն։

فَاَصْبَحَتْ كَالصَّرِيْمِۙ

fa aṣbaḥat kaṣ-ṣarīm(i).

Այսպիսով, այգին սևացավ ինչպես խավար գիշեր,

فَتَنَادَوْا مُصْبِحِيْنَۙ

fa tanādau muṣbiḥīn(a).

ապա առավոտյան նրանք զանգահարեցին միմյանց։

اَنِ اغْدُوْا عَلٰى حَرْثِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰرِمِيْنَ

anigdū ‘alā ḥarṡikum in kuntum ṣārimīn(a).

«Եթե ուզում ես բերքը հնձել, վաղ առավոտյան գնա քո այգին»։

فَانْطَلَقُوْا وَهُمْ يَتَخَافَتُوْنَۙ

fanṭalaqū wa hum yatakhāfatūn(a).

Այսպիսով, նրանք ճանապարհ ընկան՝ շշնջալով։

اَنْ لَّا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِّسْكِيْنٌۙ

allā yadkhulannahal-yauma ‘alaikum miskīn(un).

«Այս օրը ոչ մի աղքատ մարդու թույլ մի տվեք մտնել ձեր այգի»։

وَّغَدَوْا عَلٰى حَرْدٍ قٰدِرِيْنَ

wa gadau ‘alā ḥardin qādirīn(a).

Եվ նրանք առավոտյան ճանապարհ ընկան՝ մտադրվելով խանգարել (աղքատներին), չնայած նրանք կարող էին (օգնել նրանց):

فَلَمَّا رَاَوْهَا قَالُوْٓا اِنَّا لَضَاۤلُّوْنَۙ

falammā ra'auhā qālū innā laḍāllūn(a).

Երբ նրանք տեսան այգին, ասացին. «Իսկապես, մենք մոլորված ժողովուրդ ենք,

بَلْ نَحْنُ مَحْرُوْمُوْنَ

bal naḥnu maḥrūmūn(a).

նույնիսկ մենք ոչինչ չենք ստանում»,

قَالَ اَوْسَطُهُمْ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُوْنَ

qāla ausaṭuhum alam aqul lakum lau lā tusabbiḥūn(a).

Նրանցից ամենաիմաստունն ասաց. «Մի՞թե ես ձեզ չասացի, թե ինչու չեք փառաբանում (ձեր Տիրոջը)»:

قَالُوْا سُبْحٰنَ رَبِّنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū subḥāna rabbinā innā kunnā ẓālimīn(a).

Նրանք ասացին. «Փառք մեր Տիրոջը, իսկապես, մենք անարդար ժողովուրդ ենք»։

فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَلَاوَمُوْنَ

fa'aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatalāwamūn(a).

Ապա նրանք դեմ առ դեմ են դուրս գալիս և միմյանց մեղադրում։

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا طٰغِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ṭāgīn(a).

Նրանք ասացին. «Վա՜յ մեզ, իսկապես, մենք սահմանները խախտող ժողովուրդ ենք»:

عَسٰى رَبُّنَآ اَنْ يُّبْدِلَنَا خَيْرًا مِّنْهَآ اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا رٰغِبُوْنَ

‘asā rabbunā ay yubdilanā khairam minhā innā ilā rabbinā rāgibūn(a).

«Հուսով ենք, որ Աստված մեզ կփոխարինի սրանից ավելի լավ (այգով): Իսկապես, մենք հույս ունենք մեր Աստծուց ներման»:

كَذٰلِكَ الْعَذَابُۗ وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

każālikal-‘ażāb(u), wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

Այսպիսին է պատիժը (աշխարհում): Եվ իսկապես, հանդերձյալ կյանքում պատիժն ավելի մեծ կլիներ, եթե նրանք միայն իմանային:

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

inna lil-muttaqīna ‘inda rabbihim jannātin-na‘īm(i).

Իրոք, նրանց համար, ովքեր բարեպաշտ են, (տրամադրված է) դրախտ՝ լի հաճույքներով իրենց Տիրոջ մոտ:

اَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِيْنَ كَالْمُجْرِمِيْنَۗ

afanaj‘alul-muslimīna kal-mujrimīn(a).

Արդյո՞ք մենք պետք է մուսուլմաններին վերաբերվենք որպես մեղավորների (անհավատների):

مَا لَكُمْۗ كَيْفَ تَحْكُمُوْنَۚ

mā lakum, kaifa taḥkumūn(a).

Ինչո՞ւ (դա արեցիր): Ինչպե՞ս ես որոշումներ կայացնում:

اَمْ لَكُمْ كِتٰبٌ فِيْهِ تَدْرُسُوْنَۙ

am lakum kitābun fīhi tadrusūn(a).

Կամ ունե՞ս որևէ գիրք (որը Ալլահի կողմից է ուղարկվել), որը ուսումնասիրում ես։

اِنَّ لَكُمْ فِيْهِ لَمَا تَخَيَّرُوْنَۚ

inna lakum fīhi lamā takhayyarūn(a).

իրականում դուք կարող եք ընտրել այն ամենը, ինչ կա դրա մեջ։

اَمْ لَكُمْ اَيْمَانٌ عَلَيْنَا بَالِغَةٌ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۙ اِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُوْنَۚ

am lakum aimānun ‘alainā bāligatun ilā yaumil-qiyāmah(ti), inna lakum lamā taḥkumūn(a).

Կամ մեզանից ստացե՞լ եք (խոստումներ, որոնք ամրապնդվում են) երդումներ, որոնք ուժի մեջ կմնան մինչև Հարության օրը, որպեսզի կարողանաք որոշել (ինչպես ցանկանում եք):

سَلْهُمْ اَيُّهُمْ بِذٰلِكَ زَعِيْمٌۚ

salhum ayyuhum biżālika za‘īm(un).

Հարցրեք նրանց. «Նրանցից ո՞վ է պատասխանատու (կայացված որոշման համար):»

اَمْ لَهُمْ شُرَكَاۤءُۚ فَلْيَأْتُوْا بِشُرَكَاۤىِٕهِمْ اِنْ كَانُوْا صٰدِقِيْنَ

am lahum syurakā'(u), falya'tū bisyurakā'ihim in kānū ṣādiqīn(a).

Կամ նրանք դաշնակիցներ ունե՞ն։ Այդ դեպքում թող իրենց դաշնակիցներին բերեն, եթե նրանք իսկական մարդիկ են։

يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ وَّيُدْعَوْنَ اِلَى السُّجُوْدِ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَۙ

yauma yuksyafu ‘an sāqiw wa yud‘auna ilas-sujūdi falā yastaṭī‘ūn(a).

(Հիշե՛ք) այն օրը, երբ հորթերը մերկացվեցին և նրանց կանչեցին խոնարհվելու, ապա նրանք չէին կարող

خَاشِعَةً اَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۗوَقَدْ كَانُوْا يُدْعَوْنَ اِلَى السُّجُوْدِ وَهُمْ سٰلِمُوْنَ

khāsyi‘atan abṣāruhum tarhaquhum żillah(tun), wa qad kānū yud‘auna ilas-sujūdi wa hum sālimun(a).

Նրանց հայացքները ուղղված էին ներքև՝ լի ամոթով։ Եվ իսկապես, նախկինում (աշխարհում) նրանց կանչում էին խոնարհվելու, երբ առողջ էին (բայց նրանք չէին անում)։

فَذَرْنِيْ وَمَنْ يُّكَذِّبُ بِهٰذَا الْحَدِيْثِۗ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُوْنَۙ

fażarnī wa may yukażżibu bihāżal-ḥadīṡi sanastadrijuhum min ḥaiṡu lā ya‘lamūn(a).

Ուրեմն թողեք դա Ինձ (նրա գործերը) և նրանց, ովքեր ժխտում են այս խոսքերը (Ղուրանը): Հետագայում Մենք նրանց կպատժենք աստիճանաբար՝ այն կողմից, որը նրանք չգիտեն,

وَاُمْلِيْ لَهُمْۗ اِنَّ كَيْدِيْ مَتِيْنٌ

wa umlī lahum, inna kaidī matīn(un).

և ես նրանց ժամանակ տվեցի։ Իսկապես, Իմ ծրագիրը շատ հաստատուն է։

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ اَجْرًا فَهُمْ مِّنْ مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُوْنَۚ

am tas'aluhum ajran fahum mim magramim muṡqalūn(a).

Կամ դու (Մուհամմադ) նրանցից վարձատրություն ես խնդրում, որպեսզի նրանք պարտքերի մեջ լինեն։

اَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُوْنَ

am ‘indahumul-gaibu fahum yaktubūn(a).

Կամ գուցե նրանք գիտեն անտեսանելին, ապա գրի են առնում այն։

فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوْتِۘ اِذْ نَادٰى وَهُوَ مَكْظُوْمٌۗ

faṣbir liḥukmi rabbika wa lā takun kaṣāḥibil-ḥūt(i), iż nādā wa huwa makẓūm(un).

Ուրեմն համբերատար եղիր (Մուհամմադ) քո Տիրոջ հրամանների հետ և մի՛ նմանվիր (Յունուսին) այն մարդուն, որը ձկան (փորում) էր, երբ տխուր սրտով աղոթում էր։

لَوْلَآ اَنْ تَدٰرَكَهٗ نِعْمَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ لَنُبِذَ بِالْعَرَاۤءِ وَهُوَ مَذْمُوْمٌ

lau lā an tadārakahū ni‘matum mir rabbihī lanubiża bil-‘arā'i wa huwa mażmūm(un).

Եթե ​​նա անմիջապես չստանա իր Տիրոջից շնորհներ, ապա անպատվությամբ անպայման կնետվի անպտուղ երկիր։

فَاجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَجَعَلَهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

fajtabāhu rabbuhū faja‘alahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Ապա նրա Տերը նրան ընտրեց և դարձրեց բարեպաշտ մարդկանցից մեկը։

وَاِنْ يَّكَادُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَيُزْلِقُوْنَكَ بِاَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُوْلُوْنَ اِنَّهٗ لَمَجْنُوْنٌ ۘ

wa iy yakādul-lażīna kafarū layuzliqūnaka bi'abṣārihim lammā sami‘uż żikra wa yaqūlūna innahū lamajnūn(un).

Եվ իրոք, այդ անհավատները գրեթե կխաբեն քեզ իրենց աչքերով, երբ լսեն Ղուրանը և ասեն. «Նա (Մուհամմադը) իսկապես խելագար է»:

وَمَا هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa mā huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).

Մինչդեռ (Ղուրանը) ոչ այլ ինչ է, քան նախազգուշացում ամբողջ բնության համար: