Q.S Ալ-Անամ (اَلْأَنْعَام) - 165 Տողերի քանակը

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَجَعَلَ الظُّلُمٰتِ وَالنُّوْرَ ەۗ ثُمَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ

al-ḥamdu lillāhil-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa ja‘alaẓ-ẓulumāti wan-nūr(a), ṡummal-lażīna kafarū birabbihim ya‘dilūn(a).

Գովաբանենք Ալլահին, որ ստեղծեց երկինքներն ու երկիրը, և ստեղծեց խավարն ու լույսը, սակայն անհավատները դեռևս զուգընկերներ են կապում իրենց Տիրոջ հետ։

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ طِيْنٍ ثُمَّ قَضٰٓى اَجَلًا ۗوَاَجَلٌ مُّسَمًّى عِنْدَهٗ ثُمَّ اَنْتُمْ تَمْتَرُوْنَ

huwal-lażī khalaqakum min ṭīnin ṡumma qaḍā ajalā(n), wa ajalum musamman ‘indahū ṡumma antum tamtarūn(a).

Նա է, որ ձեզ փոշուց ստեղծեց, ապա ձեզ համար ժամկետ սահմանեց, որը միայն Նրան է հայտնի։ Սակայն դուք դեռևս կասկածում եք։

وَهُوَ اللّٰهُ فِى السَّمٰوٰتِ وَفِى الْاَرْضِۗ يَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَجَهْرَكُمْ وَيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُوْنَ

wa huwallāhu fis-samāwāti wa fil-arḍ(i), ya‘lamu sirrakum wa jahrakum wa ya‘lamu mā taksibūn(a).

Եվ Նա Ալլահն է (Մեկ, որին երկրպագում են), երկնքում և երկրի վրա։ Նա գիտի, թե ինչ եք թաքցնում և ինչ եք բացահայտում, և Նա գիտի, թե ինչ եք անում։

وَمَا تَأْتِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ مِّنْ اٰيٰتِ رَبِّهِمْ اِلَّا كَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَ

wa mā ta'tīhim min āyatim min āyāti rabbihim illā kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

Եվ Աստծո այաներից յուրաքանչյուր այա, որը հասնում է նրանց (անհավատներին), նրանք միշտ հերքում են:

فَقَدْ كَذَّبُوْا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۗ فَسَوْفَ يَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

faqad każżabū bil-ḥaqqi lammā jā'ahum fa saufa ya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Իրոք, նրանք ժխտեցին ճշմարտությունը (Ղուրանը), երբ այն հասավ նրանց, ուստի ապագայում նրանց կհասնի (իրականությունը) այն լուրերի, որոնք նրանք միշտ ծաղրում էին:

اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ قَرْنٍ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّنْ لَّكُمْ وَاَرْسَلْنَا السَّمَاۤءَ عَلَيْهِمْ مِّدْرَارًا ۖوَّجَعَلْنَا الْاَنْهٰرَ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ

alam yarau kam ahlaknā min qablihim min qarnim makkanāhum fil-arḍi mā lam numakkil lakum wa arsalnas-samā'a ‘alaihim midrārā(n), wa ja‘alnal-anhāra tajrī min taḥtihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).

Մի՞թե նրանք չեն նկատել, թե քանի սերունդ ենք մենք ոչնչացրել նրանցից առաջ, չնայած մենք նրանց դիրք ենք հաստատել երկրի վրա՝ այնպիսի հաստատակամություն, որը մենք երբեք ձեզ չենք տվել: Մենք նրանց վրա ուժեղ անձրև թափեցինք և գետեր հոսեցրինք նրանց տակով, ապա ոչնչացրինք նրանց իրենց մեղքերի համար և նրանց սերնդից հետո ստեղծեցինք նոր սերունդ:

وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتٰبًا فِيْ قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوْهُ بِاَيْدِيْهِمْ لَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa lau nazzalnā ‘alaika kitāban fī qirṭāsin fa lamasūhu bi'aidīhim laqālal-lażīna kafarū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

Եվ եթե մենք քեզ (Մուհամմադ) ուղարկեինք թղթի վրա գրված, որպեսզի նրանք կարողանային այն իրենց ձեռքերում պահել, անհավատները կասեին. «Սա միայն իսկական կախարդանք է»:

وَقَالُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ ۗوَلَوْ اَنْزَلْنَا مَلَكًا لَّقُضِيَ الْاَمْرُ ثُمَّ لَا يُنْظَرُوْنَ

wa qālū lau lā unzila ‘alaihi malak(un), wa lau anzalnā malakal laquḍiyal-amru ṡumma lā yunẓarūn(a).

Եվ նրանք ասացին. «Ինչո՞ւ հրեշտակը նրան (Մուհամմեդին) չուղարկեց»։ Եթե մենք հրեշտակ (նրան) ուղարկեինք, իհարկե, գործը կավարտվեր, բայց նրանց (չնչին) ուշացում չէր տրվի։

وَلَوْ جَعَلْنٰهُ مَلَكًا لَّجَعَلْنٰهُ رَجُلًا وَّلَلَبَسْنَا عَلَيْهِمْ مَّا يَلْبِسُوْنَ

wa lau ja‘alnāhu malakal laja‘alnāhu rajulaw wa lalabasnā ‘alaihim mā yalbisūn(a).

Եվ եթե մենք այդ առաքյալին հրեշտակ դարձնեինք, մենք նրան կդարձնեինք մարդու կերպարանքով, և (այդպիսով) մենք նրանց կստիպեինք շարունակել կասկածել, ինչպես որ հիմա կասկածում են։

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Եվ իրոք, քեզանից (Մուհամմադ) առաջ եղած շատ առաքյալների վրա ծաղր արեցին, այնպես որ պատիժը իջավ նրանց վրա, ովքեր ծաղրում էին նրանց՝ ի պատասխան նրանց ծաղրի:

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

qul sīrū fil-arḍi ṡummanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Ուսումնասիրեք երկիրը, ապա տեսեք, թե ինչպիսին է ստախոսների վախճանը»։

قُلْ لِّمَنْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلْ لِّلّٰهِ ۗ كَتَبَ عَلٰى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ ۗ لَيَجْمَعَنَّكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيْهِۗ اَلَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

qul limam mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), qul lillāh(i), kataba ‘alā nafsihir-raḥmah(ta), layajma‘annakum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīh(i), al-lażīna khasirū anfusahum fahum lā yu'minūn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Ու՞մ է պատկանում երկնքում ու երկրում եղածը»։ Ասա. «Դա պատկանում է Ալլահին»։ Նա Իր մեջ հաստատել է կարեկցանքը։ Անկասկած, Նա ձեզ կհավաքի Հարության օրը։ Նրանք, ովքեր վնասում են իրենց, հավատացյալներ չեն։

۞ وَلَهٗ مَا سَكَنَ فِى الَّيْلِ وَالنَّهَارِ ۗوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa lahū mā sakana fil-laili wan-nahār(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Եվ Նրան է պատկանում ամեն ինչ, որ գոյություն ունի գիշերը և ցերեկը: Եվ Նա Ամեն ինչ լսողն ու ամենագետն է:

قُلْ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَتَّخِذُ وَلِيًّا فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَهُوَ يُطْعِمُ وَلَا يُطْعَمُ ۗ قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَسْلَمَ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul agairallāhi attakhiżu waliyyan fāṭiris-samāwāti wal-arḍi wa huwa yuṭ‘imu wa lā yuṭ‘am(u), qul innī umirtu an akūna awwala man aslama wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Արդյո՞ք ես Աստծուց բացի ուրիշ պաշտպան վերցնեմ, ով արարեց երկինքներն ու երկիրը, չնայած որ Նա կերակրում է և չի կերակրվում»: Ասա. «Ինձ հրամայվել է առաջինը լինել (Աստծուն) հնազանդ և երբեք մի՛ միացիր բազմաստվածներին»:

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Ասա (Մուհամմադ). «Ես իսկապես վախենում եմ մեծ օրվա (Դատաստանի օրվա) պատժից, եթե չհնազանդվեմ իմ Տիրոջը»։

مَنْ يُّصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَىِٕذٍ فَقَدْ رَحِمَهٗ ۗوَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْمُبِيْنُ

may yuṣraf ‘anhu yauma'iżin faqad raḥimah(ū), wa żālikal-fauzul-mubīn(u).

Ով որ հեռու մնա այդ օրը իրեն հասնող պատժից, ապա իսկապես, Աստված նրան ողորմություն է տվել: Եվ սա է իրական հաղթանակը:

وَاِنْ يَّمْسَسْكَ اللّٰهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهٗٓ اِلَّا هُوَ ۗوَاِنْ يَّمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

iy yamsaskallāhu biḍurrin falā kāsyifa lahū illā huw(a), wa iy yamsaska bikhairin fa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Եվ եթե Աստված ձեզ վրա աղետ բերի, ոչ ոք չի կարող վերացնել այն, բացի Նրանից: Եվ եթե Նա ձեզ բարիք բերի, ապա Նա ամեն ինչի վրա զորություն ունի:

وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهٖۗ وَهُوَ الْحَكِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa huwal-qāhiru fauqa ‘ibādih(ī), wa huwal-ḥakīmul-khabīr(u).

Եվ Նա է, ով իշխանություն ունի Իր ծառաների նկատմամբ: Եվ Նա Ամենաիմաստունն է, Ամենագիտակը:

قُلْ اَيُّ شَيْءٍ اَكْبَرُ شَهَادَةً ۗ قُلِ اللّٰهُ ۗشَهِيْدٌۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاُوْحِيَ اِلَيَّ هٰذَا الْقُرْاٰنُ لِاُنْذِرَكُمْ بِهٖ وَمَنْۢ بَلَغَ ۗ اَىِٕنَّكُمْ لَتَشْهَدُوْنَ اَنَّ مَعَ اللّٰهِ اٰلِهَةً اُخْرٰىۗ قُلْ لَّآ اَشْهَدُ ۚ قُلْ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّاِنَّنِيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

qul ayyu syai'in akbaru syahādah(tan), qulillāhu syahīdum bainī wa bainakum, wa ūḥiya ilayya hāżal-qur'ānu li'unżirakum bihī wa man balag(a), a'innakum latasyhadūna anna ma‘allāhi ālihatan ukhrā, qul lā asyhad(u), qul innamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa innanī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Ու՞մ վկայությունն է ավելի ուժեղ»։ Ասա. «Աստված վկա է իմ և ձեր միջև։ Այս Ղուրանը ինձ ուղարկվեց, որպեսզի ես նախազգուշացնեմ ձեզ և նրանց, ովքեր գալիս են (Ղուրանի մոտ)։ Կարո՞ղ եք արդյոք վկայել, որ Ալլահի հետ մեկտեղ կան նաև այլ աստվածներ»։ Ասա. «Ես չեմ կարող վկայել»։ Ասա. «Իրոք, միայն Նա է Ամենակարող Աստվածը, և ես ազատ եմ այն ​​ամենից, ինչին դուք (Ալլահին) զուգորդում եք»։

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْۘ اَلَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ ࣖ

al-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, al-lażīna khasirū anfusahum fahum lā yu'minūn(a).

Նրանք, ում Մենք տվել ենք Գիրքը, ճանաչում են նրան (Մուհամմադին), ինչպես ճանաչում են իրենց զավակներին: Նրանք, ովքեր վնասում են իրենց, չեն հավատում (Աստծուն):

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

Եվ ո՞վ է ավելի անարդար, քան նա, ով սուտ է հորինում Ալլահի դեմ կամ ով ժխտում է Նրա այաները: Իսկապես, անարդար մարդիկ անհաջողակ են:

وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًا ثُمَّ نَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَيْنَ شُرَكَاۤؤُكُمُ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma naḥsyuruhum jamī‘an ṡumma naqūlu lil-lażīna asyrakū aina syurakā'ukumul-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

Եվ (հիշե՛ք), այն օրը, երբ Մենք հավաքեցինք նրանց բոլորին, ասացինք նրանց, ովքեր Աստծուն զուգընկեր էին համարում. «Որտե՞ղ են ձեր աստվածները, որոնց դուք (Մեր զուգընկերներն) էիք համարում»։

ثُمَّ لَمْ تَكُنْ فِتْنَتُهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا وَاللّٰهِ رَبِّنَا مَا كُنَّا مُشْرِكِيْنَ

Ṡumma lam takun fitnatuhum illā an qālū wallāhi rabbinā mā kunnā musyrikīn(a).

Ապա նրանք կեղծ պատասխան չտվեցին, բացի ասելուց. «Աստված իմ, մեր Տիրոջ անունով, մենք Աստծո հետ զուգընկեր չենք կապում»։

اُنْظُرْ كَيْفَ كَذَبُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

unẓur kaifa każabū ‘alā anfusihim wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

Տեսեք, թե ինչպես են նրանք ստում իրենց։ Եվ նախկինում ստեղծված երկրպագությունը կանհետանա նրանցից։

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُ اِلَيْكَ ۚوَجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًا ۗوَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءُوْكَ يُجَادِلُوْنَكَ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wa minhum may yastami‘u ilaik(a), wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, ḥattā iżā jā'ūka yujādilūnaka yaqūlul-lażīna kafarū in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

Եվ նրանց մեջ կան մարդիկ, ովքեր լսում են քո (Մուհամմադ) ընթերցանությունը, և Մենք փակել ենք նրանց սրտերը (որպեսզի նրանք չհասկանան այն), և նրանց ականջները խցանված են։ Եվ նույնիսկ եթե նրանք տեսնեին (ճշմարտության) բոլոր նշանները, միևնույն է, չէին հավատա դրան։ Որպեսզի, երբ նրանք գան քեզ մոտ՝ քեզ հերքելու, անհավատները ասեն. «Սա (Ղուրանը) ոչ այլ ինչ է, քան հին մարդկանց հեքիաթ»։

وَهُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَيَنْـَٔوْنَ عَنْهُ ۚوَاِنْ يُّهْلِكُوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

wa hum yanhauna ‘anhu wa yan'auna ‘anh(u), wa iy yuhlikūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

Եվ նրանք արգելում են (ուրիշներին) լսել (Ղուրանին) և իրենք են հեռանում դրանից, և նրանք միայն իրենց են ոչնչացնում՝ առանց գիտակցելու։

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ وُقِفُوْا عَلَى النَّارِ فَقَالُوْا يٰلَيْتَنَا نُرَدُّ وَلَا نُكَذِّبَ بِاٰيٰتِ رَبِّنَا وَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lau tarā iż wuqifū ‘alan-nāsi fa qālū yā laitanā nuraddu wa lā nukażżiba bi'āyāti rabbinā wa nakūna minal-mu'minīn(a).

Եվ եթե դու (Մուհամմադ) տեսնեիր, թե երբ նրանց դժոխք տարան, նրանք ասացին. «Եթե մենք (այս աշխարհ) վերադառնայինք, մենք չէինք ժխտի մեր Տիրոջ այաները և հավատացյալ կլինեինք»։

بَلْ بَدَا لَهُمْ مَّا كَانُوْا يُخْفُوْنَ مِنْ قَبْلُ ۗوَلَوْ رُدُّوْا لَعَادُوْا لِمَا نُهُوْا عَنْهُ وَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

bal badā lahum mā kānū yukhfūna min qabl(u), wa lau ruddū la‘ādū limā nuhū ‘anhu wa innahum lakāżibūn(a).

Բայց (իրականում) նրանց համար բացահայտվեց այն չարիքը, որը նրանք նախկինում թաքցրել էին։ Եթե նրանք վերադառնային աշխարհ, իհարկե, նրանք կկրկնեին այն, ինչ իրենց արգելված էր անել։ Նրանք իսկապես ստախոսներ են։

وَقَالُوْٓا اِنْ هِيَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوْثِيْنَ

wa qālū in hiya illā ḥayātunad-dun-yā wa mā naḥnu bimab‘ūṡīn(a).

Եվ, իհարկե, նրանք կասեն (նաև). «Կյանքը միայն այս աշխարհում է, և մենք հարություն չենք առնի»։

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ وُقِفُوْا عَلٰى رَبِّهِمْ ۗ قَالَ اَلَيْسَ هٰذَا بِالْحَقِّ ۗقَالُوْا بَلٰى وَرَبِّنَا ۗقَالَ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ ࣖ

wa lau tarā iż wuqifū ‘alā rabbihim, qāla alaisa hāżā bil-ḥaqq(i), qālū balā wa rabbinā, qāla fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

Եվ եթե դու (Մուհամմադ) տեսնեիր, երբ նրանց բերեցին իրենց Տիրոջ առջև (դու անպայման կտեսնեիր մի հուզիչ իրադարձություն): Նա ասաց. «Մի՞թե սա (հարությունը) ճշմարիտ չէ»: Նրանք պատասխանեցին. «Ճշմարիտ է, մեր Տիրոջ անունով»: Նա ասաց. «Ճաշակեք այս պատիժը, որովհետև նախկինում դուք ժխտում էիք այն»:

قَدْ خَسِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِلِقَاۤءِ اللّٰهِ ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قَالُوْا يٰحَسْرَتَنَا عَلٰى مَا فَرَّطْنَا فِيْهَاۙ وَهُمْ يَحْمِلُوْنَ اَوْزَارَهُمْ عَلٰى ظُهُوْرِهِمْۗ اَلَا سَاۤءَ مَا يَزِرُوْنَ

qad khasiral-lażīna każżabū biliqā'illāh(i), ḥattā iżā jā'athumus-sā‘atu bagtatan qālū yā ḥasratanā ‘alā mā farraṭnā fīhā, wa hum yaḥmilūna auzārahum ‘alā ẓuhūrihim, alā sā'a mā yazirūn(a).

Ի՜նչ կորուստ է նրանց համար, ովքեր ժխտում են Ալլահի հետ հանդիպումը, այնպես որ, երբ Ժամը հանկարծակի գալիս է նրանց վրա, նրանք ասում են. «Որքա՜ն մեծ է մեր ափսոսանքը Ժամի նկատմամբ մեր անփութության համար», մինչդեռ իրենց մեղքերը կրում են իրենց մեջքին։ Ի՜նչ սարսափելի բանի են նրանք դիմացել։

وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ ۗوَلَلدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa mal-ḥayātud-dun-yā illā la‘ibuw wa lahw(un), wa lad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

Եվ այս աշխարհի կյանքը պարզապես խաղեր և զվարճանք է: Մինչդեռ հանդերձյալ կյանքը իսկապես ավելի լավն է նրանց համար, ովքեր բարեպաշտ են: Մի՞թե չեք հասկանում:

قَدْ نَعْلَمُ اِنَّهٗ لَيَحْزُنُكَ الَّذِيْ يَقُوْلُوْنَ فَاِنَّهُمْ لَا يُكَذِّبُوْنَكَ وَلٰكِنَّ الظّٰلِمِيْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ

qad na‘lamu innahū layaḥzunukal-lażī yaqūlūna fa innahum lā yukażżibūnaka wa lākinnaẓ-ẓālimīna bi'āyātillāhi yajhadūn(a).

Իսկապես, Մենք գիտենք, որ նրանց ասածները քեզ (Մուհամմադ) վշտացնում են (մի՛ տխրիր), որովհետև իրականում նրանք քեզ չեն ստում, այլ անարդար մարդիկ ժխտում են Ալլահի այաները:

وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوْا عَلٰى مَا كُذِّبُوْا وَاُوْذُوْا حَتّٰٓى اَتٰىهُمْ نَصْرُنَا ۚوَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِ اللّٰهِ ۚوَلَقَدْ جَاۤءَكَ مِنْ نَّبَإِ۟ى الْمُرْسَلِيْنَ

wa laqad kużżibat rusulum min qablika fa ṣabarū ‘alā mā kużżibū wa ūżū ḥattā atāhum naṣrunā, wa lā mubaddila likalimātillāh(i), wa laqad jā'aka min naba'il-mursalīn(a).

Եվ իրոք, ձեզանից առաջ եղած առաքյալներին ստեցին, բայց նրանք համբերատար էին իրենց դեմ ուղղված ստերի և հալածանքների նկատմամբ, մինչև որ Մեր օգնությունը հասավ նրանց: Եվ ոչինչ չի կարող փոխել Աստծո դատավճիռները (հրամանները): Եվ իրոք, ձեզ հասել է առաքյալների ուղերձի մի մասը:

وَاِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكَ اِعْرَاضُهُمْ فَاِنِ اسْتَطَعْتَ اَنْ تَبْتَغِيَ نَفَقًا فِى الْاَرْضِ اَوْ سُلَّمًا فِى السَّمَاۤءِ فَتَأْتِيَهُمْ بِاٰيَةٍ ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدٰى فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

wa in kāna kabura ‘alaika i‘rāḍuhum fa inistaṭa‘ta an tabtagiya nafaqan fil-arḍi au sullaman fis-samā'i fa ta'tiyahum bi'āyah(tin), wa lau syā'allāhu lajama‘ahum ‘alal-hudā falā takūnanna minal-jāhilīn(a).

Եվ եթե նրանց շրջվելը դժվար է քեզ համար (Մուհամմադ), ապա եթե դու կարող ես անցք բացել երկրի վրա կամ սանդուղք դեպի երկինք, ապա կարող ես հրաշք բերել նրանց (այնուհետև անել դա): Եվ եթե Ալլահը ցանկանար, Նա նրանց բոլորին կստիպեր հետևել հրահանգներին, այնպես որ դու երբեք չպետք է լինես նրանց թվում, ովքեր հիմար են:

۞ اِنَّمَا يَسْتَجِيْبُ الَّذِيْنَ يَسْمَعُوْنَ ۗوَالْمَوْتٰى يَبْعَثُهُمُ اللّٰهُ ثُمَّ اِلَيْهِ يُرْجَعُوْنَ

innamā yastajībul-lażīna yasma‘ūn(a), wal-mautā yab‘aṡuhumullāhu ṡumma ilaihi yurja‘ūn(a).

Միայն լսողները հնազանդվում են (Ալլահի կոչին), իսկ մահացածները հետագայում կհարություն առնեն Ալլահի կողմից, ապա նրանք կվերադառնան Նրա մոտ։

وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ قَادِرٌ عَلٰٓى اَنْ يُّنَزِّلَ اٰيَةً وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālū lau lā nuzzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha qādirun ‘alā ay yunazzila āyataw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Եվ նրանք (բազմաստվածները) ասացին. «Ինչո՞ւ նրան (Մուհամմադ մարգարեին) իր Տիրոջից հրաշք չի ուղարկվել»: Ասա. «Իրոք, Աստված զորություն ունի հրաշք ուղարկելու, բայց նրանց մեծ մասը չգիտի»:

وَمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا طٰۤىِٕرٍ يَّطِيْرُ بِجَنَاحَيْهِ اِلَّآ اُمَمٌ اَمْثَالُكُمْ ۗمَا فَرَّطْنَا فِى الْكِتٰبِ مِنْ شَيْءٍ ثُمَّ اِلٰى رَبِّهِمْ يُحْشَرُوْنَ

wa mā min dābbatin fil-arḍi wa lā ṭā'iriy yaṭīru bijanāḥaihi illā umamun amṡālukum, mā farraṭnā fil-kitābi min syai'in ṡumma ilā rabbihim yuḥsyarūn(a).

Եվ երկրի վրա չկա ոչ մի կենդանի կամ թռչուն, որը թռչի իր երկու թևերով, բայց նրանք բոլորը մարդիկ են (նույնպես) ձեզ նման: Մենք ոչինչ չենք թողել Գրքում, ապա նրանք կհավաքվեն Աստծո մոտ:

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا صُمٌّ وَّبُكْمٌ فِى الظُّلُمٰتِۗ مَنْ يَّشَاِ اللّٰهُ يُضْلِلْهُ وَمَنْ يَّشَأْ يَجْعَلْهُ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā ṣummuw wa bukmun fiẓ-ẓulumāt(i), may yasya'illāhu yuḍlilhu wa may yasya' yaj‘alhu ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

Եվ նրանք, ովքեր ժխտում են Մեր այաները, խուլ են, համր և լիակատար խավարի մեջ։ Ում որ Աստված ցանկանա (մոլորվել), Նա անպայման կմոլորեցնի նրանց։ Եվ ում որ Աստված ցանկանա (ուղղորդվել), Նա անպայման կուղղի նրան ուղիղ ճանապարհով։

قُلْ اَرَءَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ اَوْ اَتَتْكُمُ السَّاعَةُ اَغَيْرَ اللّٰهِ تَدْعُوْنَۚ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi au atatkumus-sā‘atu agairallāhi tad‘ūn(a), in kuntum ṣādiqīn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Բացատրիր ինձ, թե արդյոք Աստծո տանջանքը կհասնի քեզ, թե՞ Հարության օրը կհասնի քեզ, թե՞ կկանչես (աստվածների) բացի Աստծուց, եթե ճշմարիտ ես ասում»։

بَلْ اِيَّاهُ تَدْعُوْنَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُوْنَ اِلَيْهِ اِنْ شَاۤءَ وَتَنْسَوْنَ مَا تُشْرِكُوْنَ ࣖ

bal iyyāhu tad‘ūna fa yaksyifu mā tad‘ūna ilaihi in syā'a wa tansauna mā tusyrikūn(a).

(Ո՛չ), միայն Նրանից եք օգնություն խնդրում: Եթե Նա կամենա, Նա կհեռացնի այն (վտանգը), որը դուք խնդրում եք Նրանից, և դուք կթողնեք այն, ինչին դուք զուգընկեր եք դարձնում (Ալլահին):

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰٓى اُمَمٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَخَذْنٰهُمْ بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُوْنَ

wa laqad arsalnā ilā umamim min qablika fa akhażnāhum bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yataḍarra‘ūn(a).

Եվ իրոք, Մենք (մարգարեներ) ուղարկեցինք քեզանից առաջ եղած ժողովուրդների մոտ, ապա նրանց տանջեցինք աղքատությամբ ու տառապանքով, որպեսզի նրանք կարողանան խոնարհությամբ աղոթել (Աստծուն):

فَلَوْلَآ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوْا وَلٰكِنْ قَسَتْ قُلُوْبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

falau lā iż jā'ahum ba'sunā taḍarra‘ū wa lākin qasat qulūbuhum wa zayyana lahumusy-syaiṭānu mā kānū ya‘malūn(a).

Բայց ինչո՞ւ նրանք չաղաչեցին (Աստծուն) խոնարհությամբ, երբ Մեր տանջանքը հասավ նրանց վրա: Նույնիսկ նրանց սրտերը կարծրացան, և Սատանան նրանց համար գեղեցիկ թվացրեց այն, ինչ նրանք միշտ անում են:

فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ اَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍۗ حَتّٰٓى اِذَا فَرِحُوْا بِمَآ اُوْتُوْٓا اَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً فَاِذَا هُمْ مُّبْلِسُوْنَ

falammā nasū mā żukkirū bihī fataḥnā ‘alaihim abwāba kulli syai'(in), ḥattā iżā fariḥū bimā ūtū akhażnāhum bagtatan fa iżā hum mublisūn(a).

Այսպիսով, երբ նրանք մոռացան իրենց տրված նախազգուշացման մասին, Մենք բացեցինք բոլոր դռները (հաճույքի) նրանց համար: Այնպես որ, երբ նրանք գոհ էին իրենց տրվածից, Մենք հանկարծակի տանջեցինք նրանց, այնպես որ այդ ժամանակ նրանք լռեցին հուսահատությունից:

فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۗ وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

fa quṭi‘a dābirul-qaumil-lażīna ẓalamū, wal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

Այսպիսով, անարդար մարդիկ ոչնչացվեցին մինչև իրենց արմատները: Եվ ամբողջ գովասանքը լինի Ալլահին՝ բոլոր աշխարհների Տիրոջը:

قُلْ اَرَاَيْتُمْ اِنْ اَخَذَ اللّٰهُ سَمْعَكُمْ وَاَبْصَارَكُمْ وَخَتَمَ عَلٰى قُلُوْبِكُمْ مَّنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِهٖۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُوْنَ

qul ara'aitum in akhażallāhu sam‘akum wa abṣārakum wa khatama ‘alā qulūbikum man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bih(ī), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti ṡumma hum yaṣdifūn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Բացատրիր ինձ, եթե Աստված խլում է քո լսողությունն ու տեսողությունը և փակում է քո սիրտը, ապա ո՞վ է աստված, բացի Աստծուց, որ կարող է դրանք վերադարձնել քեզ»։ Նայի՛ր, թե ինչպես էինք մենք նրանց բացատրում մեր զորության նշանները, բայց նրանք անընդհատ շեղվում էին։

قُلْ اَرَاَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ بَغْتَةً اَوْ جَهْرَةً هَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الظّٰلِمُوْنَ

qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi bagtatan au jahratan hal yuhlaku illal-qaumuẓ-ẓālimūn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Բացատրեք ինձ, եթե Աստծո պատիժը ձեզ վրա գա հանկարծակի կամ բացահայտ, ապա կա՞ արդյոք որևէ մեկին, որին (Աստված) կկործանի՝ բացի չարագործներից»:

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ فَمَنْ اٰمَنَ وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), faman āmana wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

Մեր առաքյալները պետք է լուր տային և զգուշացնեին։ Ով հավատաց և ուղղվեց, նրանց համար վախ չկա և նրանք չեն տխրի։

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا يَمَسُّهُمُ الْعَذَابُ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā yamassuhumul-‘ażābu bimā kānū yafsuqūn(a).

Եվ նրանք, ովքեր ժխտում են Մեր այաները, կպատժվեն, որովհետև նրանք միշտ չարիք են գործում (մեղք):

قُلْ لَّآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ اِنِّيْ مَلَكٌۚ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُۗ اَفَلَا تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ

qul lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu lakum innī malak(un), in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), afalā tatafakkarūn(a).

Ասա (օ՜, Մուհամմադ). «Ես ձեզ չեմ ասում, որ ինձ մոտ են Ալլահի գանձերը, և ոչ էլ գիտեմ անտեսանելին, և ոչ էլ ասում եմ ձեզ, որ ես հրեշտակ եմ։ Ես միայն հետևում եմ ինձ հայտնվածին»։ Ասա. «Հավասա՞ր են կույրերն ու տեսնողները։ Մի՞թե չեք մտածի»։

وَاَنْذِرْ بِهِ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْ يُّحْشَرُوْٓا اِلٰى رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ وَلِيٌّ وَّلَا شَفِيْعٌ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa anżir bihil-lażīna yakhāfūna ay yuḥsyarū ilā rabbihim laisa lahum min dūnihī waliyyuw wa lā syafī‘ul la‘allahum yattaqūn(a).

Զգուշացրու (Ղուրանով) նրանց, ովքեր վախենում են (Հարության օրը) իրենց Տիրոջ առջև հավաքվելուց, որ նրանց համար չկա ոչ մի պաշտպան կամ միջնորդ (օգնական) բացի Աստծուց, որպեսզի նրանք կարողանան բարեպաշտության հասնել:

وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).

Մի՛ վռնդիր նրանց, ովքեր առավոտյան և երեկոյան դիմում են իրենց Տիրոջը, նրանք հույս ունեն Նրա հաճության վրա: Դու չես կրում նրանց գործողությունների համար ամենափոքր պատասխանատվությունը, և նրանք չեն կրում քո գործողությունների համար ամենափոքր պատասխանատվությունը, այդ պատճառով դու (իրավունք ունես) վտարել նրանց, որպեսզի դու լինես անարդարների շարքում:

وَكَذٰلِكَ فَتَنَّا بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لِّيَقُوْلُوْٓا اَهٰٓؤُلَاۤءِ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنْۢ بَيْنِنَاۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَعْلَمَ بِالشّٰكِرِيْنَ

wa każālika fatannā ba‘ḍahum biba‘ḍil liyaqūlū ahā'ulā'i mannallāhu ‘alaihim mim baininā, alaisallāhu bi'a‘lama bisy-syākirīn(a).

Այսպես Մենք նրանցից մի քանիսին (հարուստներին) փորձարկեցինք ուրիշների (աղքատների) հետ, որպեսզի նրանք (հարուստները) ասեն. «Սա՞ է մեր մեջ գտնվող մարդը, որին Աստված շնորհ է տվել»: (Աստված ասում է). «Մի՞թե Աստված ավելի լավ չգիտի նրանց մասին, ովքեր շնորհակալ են (Նրան):»

وَاِذَا جَاۤءَكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاٰيٰتِنَا فَقُلْ سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلٰى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَۙ اَنَّهٗ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوْۤءًاۢ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَصْلَحَ فَاَنَّهٗ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa iżā jā'akal-lażīna yu'minūna bi'āyātinā fa qul salāmun ‘alaikum kataba rabbukum ‘alā nafsihir-raḥmah(ta), annahū man ‘amila minkum sū'am bijahālatin ṡumma tāba mim ba‘dihī wa aṣlaḥa fa annahū gafūrur raḥīm(un).

Եվ երբ մեր այաներին հավատացողները գան քեզ մոտ, ասա. «Սալամուն ալեյքում (հաջողություն քեզ)»: Քո Տերը Իր մեջ հաստատել է ողորմության բնույթը, (այսինքն՝) ով ձեզանից չարիք է գործում անգիտությունից ելնելով, ապա զղջում է և բարեփոխվում, ապա Նա Ամենաներողամիտն է, Ամենաողորմածը:

وَكَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ وَلِتَسْتَبِيْنَ سَبِيْلُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ

wa każālika nufaṣṣilul-āyāti wa litastabīna sabīlal-mujrimīn(a).

Եվ այսպես Մենք բացատրեցինք Ղուրանի այաները (որպեսզի բարեպաշտների ճանապարհը հստակ երևա) և որպեսզի մեղավորների ճանապարհը հստակ երևա։

قُلْ اِنِّيْ نُهِيْتُ اَنْ اَعْبُدَ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ قُلْ لَّآ اَتَّبِعُ اَهْوَاۤءَكُمْۙ قَدْ ضَلَلْتُ اِذًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ

qul innī nuhītu an a‘budal-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), qul lā attabi‘u ahwā'akum, qad ḍalaltu iżaw wa mā ana minal-muhtadīn(a).

Ասա (օ՜, Մուհամմադ). «Ինձ արգելված է երկրպագել նրանց, ում դուք երկրպագում եք Ալլահից բացի»: Ասա. «Ես չեմ հետևի ձեր ցանկություններին: Եթե դա անեմ, անպայման կմոլորվեմ և չեմ լինի նրանցից, ովքեր առաջնորդություն են ստանում»:

قُلْ اِنِّيْ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَكَذَّبْتُمْ بِهٖۗ مَا عِنْدِيْ مَا تَسْتَعْجِلُوْنَ بِهٖۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗيَقُصُّ الْحَقَّ وَهُوَ خَيْرُ الْفٰصِلِيْنَ

qul innī ‘alā bayyinatim mir rabbī wa każżabtum bih(ī), mā ‘indī mā tasta‘jilūna bih(ī), inil-ḥukmu illā lillāh(i), yaquṣṣul-ḥaqqa wa huwa khairul-fāṣilīn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Ես (հիմնված) եմ իմ Տիրոջ կողմից տրված իրական տեղեկատվության (Ղուրանի) վրա, մինչդեռ դուք ժխտում եք այն: Իմ լիազորությունների մեջ չէ (պատժի իջեցման) պահանջել, որ դրա ժամանումը արագացվի: (Օրենքի) հաստատումը միայն Ալլահի իրավունքն է: Նա բացատրում է ճշմարտությունը և Նա լավագույն որոշում կայացնողն է»:

قُلْ لَّوْ اَنَّ عِنْدِيْ مَا تَسْتَعْجِلُوْنَ بِهٖ لَقُضِيَ الْاَمْرُ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِالظّٰلِمِيْنَ

qul lau anna ‘indī mā tasta‘jilūna bihī laquḍiyal-amru bainī wa bainakum, wallāhu a‘lamu biẓ-ẓālimīn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Եթե ես ունենայի այն (պատիժը), որը դուք խնդրում եք, որ այն շուտ գա, իմ և ձեր միջև եղած բոլոր գործերը կավարտվեին»: Եվ Աստված ավելի լավ գիտի չարագործների մասին:

۞ وَعِنْدَهٗ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَآ اِلَّا هُوَۗ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَّرَقَةٍ اِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍ فِيْ ظُلُمٰتِ الْاَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَّلَا يَابِسٍ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa ‘indahū mafātiḥul-gaibi lā ya‘lamuhā illā huw(a), wa ya‘lamu mā fil-barri wal-baḥr(i), wa mā tasquṭu miw waraqatin illā ya‘lamuhā wa lā ḥabbatin fī ẓulumātil-arḍi wa lā raṭbiw wa lā yābisin illā fī kitābim mubīn(in).

Եվ բոլոր անտեսանելի բաների բանալիները Նրա մոտ են. Նրանից բացի ոչ ոք չգիտի: Նա գիտի, թե ինչ կա ցամաքում և ծովում: Ոչ մի տերև չի ընկնում, որի մասին Նա չիմանա: Երկրի խավարում չկա ոչ մի սերմ, ոչ էլ որևէ թաց կամ չոր բան, որը գրված չէ իրական Գրքում (Լաուհ Մահֆուժ):

وَهُوَ الَّذِيْ يَتَوَفّٰىكُمْ بِالَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُمْ بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيْهِ لِيُقْضٰٓى اَجَلٌ مُّسَمًّىۚ ثُمَّ اِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa huwal-lażī yatawaffākum bil-laili wa ya‘lamu mā jaraḥtum bin-nahāri ṡumma yab‘aṡukum fīhi liyuqḍā ajalum musammā(n), ṡumma ilaihi marji‘ukum ṡumma yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

Եվ Նա է, որ գիշերը ձեզ քնեցնում է, և Նա գիտի, թե ցերեկը ինչ եք անում։ Ապա կեսօրին ձեզ արթնացնում է, որպեսզի լրացնեք ձեր սահմանված տարիքը։ Ապա Նրա մոտ կվերադառնաք, և Նա ձեզ կտեղեկացնի ձեր արածների մասին։

وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهٖ وَيُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنَا وَهُمْ لَا يُفَرِّطُوْنَ

wa huwal-qāhiru fauqa ‘ibādihī wa yursilu ‘alaikum ḥafaẓah(tan), ḥattā iżā jā'a aḥadakumul-mautu tawaffathu rusulunā wa hum lā yufarriṭūn(a).

Եվ Նա Իր բոլոր ծառաների բացարձակ տիրակալն է, և Նա ձեզ մոտ ուղարկել է պահապան հրեշտակներ, որպեսզի երբ ձեզանից մեկը մահանա, Մեր հրեշտակները խլեն նրա կյանքը և չանտեսեն իրենց պարտականությունները։

ثُمَّ رُدُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ مَوْلٰىهُمُ الْحَقِّۗ اَلَا لَهُ الْحُكْمُ وَهُوَ اَسْرَعُ الْحٰسِبِيْنَ

Ṡumma ruddū ilallāhi maulāhumul-ḥaqq(i), alā lahul-ḥukmu wa huwa asra‘ul-ḥāsibīn(a).

Ապա նրանք (Ալլահի ծառաները) կվերադարձվեն Ալլահի՝ իրենց իսկական Տիրոջ մոտ: Իմացեք, որ ամբողջ դատաստանը (այդ օրը) Նրա հետ է: Եվ Նա ամենաարագն է հաշվեհարդար անում:

قُلْ مَنْ يُّنَجِّيْكُمْ مِّنْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ تَدْعُوْنَهٗ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۚ لَىِٕنْ اَنْجٰىنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

qul may yunajjīkum min ẓulumātil-barri wal-baḥri tad‘ūnahū taḍarru‘aw wa khufyah(tan), la'in anjānā min hāżihī lanakūnanna minasy- syākirīn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Ո՞վ կարող է ձեզ փրկել ցամաքի և ծովի աղետից, երբ դուք Նրան աղոթում եք խոնարհաբար և մեղմ ձայնով»: (Ասելով). «Եթե Նա մեզ փրկեր այս (աղետից), մենք երախտապարտ կլինեինք»:

قُلِ اللّٰهُ يُنَجِّيْكُمْ مِّنْهَا وَمِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ اَنْتُمْ تُشْرِكُوْنَ

qulillāhu yunajjīkum minhā wa min kulli karbin ṡumma antum tusyrikūn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Աստված է, որ փրկում է ձեզ աղետից և ամեն տեսակի դժվարություններից, բայց հետո դուք (վերադառնում եք) Նրան զուգընկերներ տալով»։

قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلٰٓى اَنْ يَّبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِّنْ فَوْقِكُمْ اَوْ مِنْ تَحْتِ اَرْجُلِكُمْ اَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا وَّيُذِيْقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُوْنَ

qul huwal-qādiru ‘alā ay yab‘aṡa ‘alaikum ‘ażābam min fauqikum au min taḥti arjulikum au yalbisakum syiya‘aw wa yużīqa ba‘ḍakum ba'sa ba‘ḍ(in), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti la‘allahum yafqahūn(a).

Ասա (օ՜, Մուհամմադ). «Նա կարող է պատիժ ուղարկել ձեզ վրա՝ ձեր վերևից կամ ձեր ներքևից, կամ ձեզ խառնել խմբակցությունների (հակառակ խմբակցությունների) և ձեզանից ոմանց ստիպել համտեսել մյուսների դաժանությունը»: Տեսեք, թե ինչպես ենք մենք մանրամասն բացատրում (Մեր զորության) նշանները, որպեսզի նրանք հասկանան:

وَكَذَّبَ بِهٖ قَوْمُكَ وَهُوَ الْحَقُّۗ قُلْ لَّسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍ ۗ

wa każżaba bihī qaumuka wa huwal-ḥaqq(u), qul lastu ‘alaikum biwakīl(in).

Եվ քո ժողովուրդը ժխտում է այն (պատիժը), չնայած այն (պատիժը) ճշմարիտ է: Ասա (Մուհամմադ). «Ես ձեր վրա պատասխանատու չեմ»:

لِكُلِّ نَبَاٍ مُّسْتَقَرٌّ وَّسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

likulli naba'im mustaqarruw wa saufa ta‘lamūn(a).

Առաքյալի բերած յուրաքանչյուր լուր ունի իր ժամանակային նշանակությունը, և դուք ավելի ուշ կիմանաք։

وَاِذَا رَاَيْتَ الَّذِيْنَ يَخُوْضُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖۗ وَاِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطٰنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرٰى مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa iżā ra'aital-lażīna yakhūḍūna fī āyātinā fa a‘riḍ ‘anhum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), wa immā yunsiyannakasy-syaiṭānu falā taq‘ud ba‘daż-żikrā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Եթե ​​դու (Մուհամմադ) տեսնես, որ մարդիկ ծաղրում են Մեր այաները, ապա թող նրանց, մինչև նրանք անցնեն մեկ այլ զրույցի: Եվ եթե սատանան իսկապես քեզ մոռանա (այս արգելքը), կրկին հիշելուց հետո մի՛ նստիր անարդար մարդկանց հետ:

وَمَا عَلَى الَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّلٰكِنْ ذِكْرٰى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa mā ‘alal-lażīna yattaqūna min ḥisābihim min syai'iw wa lākin żikrā la‘allahum yattaqūn(a).

Նրանք, ովքեր վախենում են Աստծուց, որևէ պատասխանատվություն չեն կրում իրենց մեղքերի համար, բայց նրանց պարտականությունն է հիշեցնել նրանց, որ պետք է վախենան Աստծուց։

وَذَرِ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَعِبًا وَّلَهْوًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَذَكِّرْ بِهٖٓ اَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌۢ بِمَا كَسَبَتْۖ لَيْسَ لَهَا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيٌّ وَّلَا شَفِيْعٌ ۚوَاِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لَّا يُؤْخَذْ مِنْهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اُبْسِلُوْا بِمَا كَسَبُوْا لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيْمٍ وَّعَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢبِمَا كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ ࣖ

wa żaril-lażīnattakhażū dīnahum la‘ibaw wa lahwaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā wa żakkir bihī an tubsala nafsum bimā kasabat, laisa lahā min dūnillāhi waliyyuw wa lā syafī‘(un), wa in ta‘dil kulla ‘adlil lā yu'khaż minhā, ulā'ikal-lażīna ubsilū bimā kasabū lahum syarābum min ḥamīmiw wa ‘ażābun alīmum bimā kānū yakfurūn(a).

Թողեք նրանց, ովքեր իրենց կրոնը խաղ ու կատակ են դարձնում, և նրանք խաբվել են աշխարհիկ կյանքով։ Զգուշացրեք (նրանց) Ղուրանով, որպեսզի ոչ ոք չընկնի (դժոխք) իրենց սեփական գործողությունների պատճառով։ Նրա համար պաշտպան կամ միջնորդ (օգնական) չկա, բացի Ալլահից։ Եվ եթե նա ցանկանա որևէ փրկագին վճարել, այն անպայման չի ընդունվի։ Սրանք այն մարդիկ են, ովքեր (դժոխք) ընկան իրենց սեփական գործողությունների պատճառով։ Նրանք ստացան եռացող ջրից խմիչք և ցավոտ պատիժ՝ իրենց նախկին անհավատության պատճառով։

قُلْ اَنَدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلٰٓى اَعْقَابِنَا بَعْدَ اِذْ هَدٰىنَا اللّٰهُ كَالَّذِى اسْتَهْوَتْهُ الشَّيٰطِيْنُ فِى الْاَرْضِ حَيْرَانَ لَهٗٓ اَصْحٰبٌ يَّدْعُوْنَهٗٓ اِلَى الْهُدَى ائْتِنَا ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰىۗ وَاُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qul anad‘ū min dūnillāhi mā lā yanfa‘unā wa lā yaḍurrunā wa nuraddu ‘alā a‘qābinā ba‘da iż hadānallāhu kal-lażīstahwathusy-syayāṭīnu fil-arḍi ḥairāna lahū aṣḥābuy yad‘ūnahū ilal-huda'tinā, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa umirnā linuslima lirabbil-‘ālamīn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Արդյո՞ք մենք Աստծուց բացի որևէ այլ բան ենք խնդրելու, որը մեզ օգուտ չի բերի և վնաս չի պատճառի, և արդյոք մենք կհեռանանք, երբ Աստված մեզ առաջնորդեց, ինչպես մարդիկ, որոնց երկրի վրա շեյթանը մոլորեցրել է, և որոնք շփոթված են»։ Նրա ընկերները նրան հրավիրեցին ուղիղ ճանապարհի՝ ասելով. «Հետևիր մեզ»։ Ասա. «Իրոք, Աստծո առաջնորդությունը ճշմարիտ առաջնորդությունն է, և մեզ պատվիրված է հնազանդվել աշխարհների Տիրոջը։

وَاَنْ اَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّقُوْهُۗ وَهُوَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wattaqūh(u), wa huwal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).

և աղոթքներ կատարել ու Նրանից վախենալ»։ Եվ Նա է Տերը, որի մոտ դուք բոլորդ կհավաքվեք։

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ وَيَوْمَ يَقُوْلُ كُنْ فَيَكُوْنُۚ قَوْلُهُ الْحَقُّۗ وَلَهُ الْمُلْكُ يَوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِۗ عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ وَهُوَ الْحَكِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), wa yauma yaqūlu kun fa yakūn(u), qauluhul-ḥaqq(u), wa lahul-mulku yauma yunfakhu fiṣ-ṣūr(i), ‘ālimul-gaibi wasy-syahādati wa huwal-ḥakīmul-khabīr(u).

Նա է, որ ճշմարտությամբ ստեղծեց երկինքներն ու երկիրը, երբ ասաց. «Եղիր»։ Ահա թե ինչ է դա։ Նրա խոսքը ճշմարիտ է, և Նրան է պատկանում ողջ իշխանությունը, երբ փողը հնչում է։ Նա գիտի անտեսանելին և իրականը։ Նա Ամենաիմաստունն է, Ամենախորամանկը։

۞ وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ اٰزَرَ اَتَتَّخِذُ اَصْنَامًا اٰلِهَةً ۚاِنِّيْٓ اَرٰىكَ وَقَوْمَكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi āzara atattakhiżu aṣnāman ālihah(tan), innī arāka wa qaumaka fī ḍalālim mubīn(in).

Եվ (հիշե՛ք) երբ Իբրահիմն ասաց իր հորը՝ Ազարին. «Արժանի՞ ես այդ կուռքերը աստված դարձնելու։ Իսկապես, ես տեսնում եմ, որ դու և քո ժողովուրդը ակնհայտորեն սխալվում եք»։

وَكَذٰلِكَ نُرِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ مَلَكُوْتَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلِيَكُوْنَ مِنَ الْمُوْقِنِيْنَ

wa każālika nurī ibrāhīma malakūtas-samāwāti wal-arḍi wa liyakūna minal-mūqinīn(a).

Եվ այսպես Մենք ցույց տվեցինք Աբրահամին (Մեր զորությունը) երկնքում և երկրի վրա, որպեսզի նա լինի նրանցից, ովքեր հավատում են։

فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ الَّيْلُ رَاٰ كَوْكَبًا ۗقَالَ هٰذَا رَبِّيْۚ فَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَآ اُحِبُّ الْاٰفِلِيْنَ

falammā janna ‘alaihil-lailu ra'ā kaukabā(n), qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla lā uḥibbul-āfilīn(a).

Երբ գիշերը մթնեց, նա (Իբրահիմը) մի աստղ տեսավ (այնուհետև) ասաց. «Սա է իմ Տերը»: Եվ երբ աստղը մայր մտավ, նա ասաց. «Ես չեմ սիրում այն, ինչ մայր է մտնում»:

فَلَمَّا رَاَ الْقَمَرَ بَازِغًا قَالَ هٰذَا رَبِّيْ ۚفَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَىِٕنْ لَّمْ يَهْدِنِيْ رَبِّيْ لَاَكُوْنَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّاۤلِّيْنَ

falammā ra'al-qamara bāzigan qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla la'illam yahdinī rabbī la'akūnanna minal-qaumiḍ-ḍāllīn(a).

Երբ նա տեսավ լուսնի ծագումը, ասաց. «Սա է իմ Տերը»։ Բայց երբ լուսինը մայր մտավ, ասաց. «Իրոք, եթե իմ Տերը չուղղորդեր ինձ, ես կլինեի մոլորվածներից մեկը»։

فَلَمَّا رَاَ الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هٰذَا رَبِّيْ هٰذَآ اَكْبَرُۚ فَلَمَّآ اَفَلَتْ قَالَ يٰقَوْمِ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

falammā ra'asy-syamsa bāzigatan qāla hāżā rabbī hāżā akbar(u), falammā afalat qāla yā qaumi innī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

Երբ նա տեսավ արևածագը, ասաց. «Սա է իմ Տերը, սա ավելի մեծ է»: Բայց երբ արևը մայր մտավ, ասաց. «Օ՜, իմ ժողովուրդ, ես հեռանում եմ այն ​​ամենից, ինչին դուք կցորդ եք անում»:

اِنِّيْ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِيْ فَطَرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ حَنِيْفًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۚ

innī wajjahtu wajhiya lil-lażī faṭaras-samāwāti wal-arḍa ḥanīfaw wa mā ana minal-musyrikīn(a).

Ես դեմքս դարձնում եմ դեպի (Աստծուն), Ով ստեղծեց երկինքներն ու երկիրը՝ լիովին հնազանդվելով ճշմարիտ կրոնին, և ես բազմաստվածներից մեկը չեմ։

وَحَاۤجَّهٗ قَوْمُهٗ ۗقَالَ اَتُحَاۤجُّوْۤنِّيْ فِى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنِۗ وَلَآ اَخَافُ مَا تُشْرِكُوْنَ بِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ رَبِّيْ شَيْـًٔا ۗوَسِعَ رَبِّيْ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا ۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ

wa ḥājjahū qaumuh(ū), qāla atuḥājjūnnī fillāhi wa qad hadān(i), wa lā akhāfu mā tusyrikūna bihī illā ay yasyā'a rabbī syai'ā(n), wasi‘a rabbī kulla syai'in ‘ilmā(n), afalā tatażakkarūn(a).

Եվ նրա ժողովուրդը ժխտեց դա։ Նա (Իբրահիմը) ասաց. «Դուք վիճելու եք ինձ հետ Աստծո մասին, չնայած Նա ինձ ճշմարիտ ուղղորդել է։ Ես չեմ վախենում (աղետից), որին դուք Աստծուն եք զուգորդում, եթե իմ Տերը որևէ բան չցանկանա։ Իմ Տիրոջ գիտությունը ամեն ինչ է ներառում։ Մի՞թե դուք դաս չեք քաղում»։

وَكَيْفَ اَخَافُ مَآ اَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُوْنَ اَنَّكُمْ اَشْرَكْتُمْ بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا ۗفَاَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ اَحَقُّ بِالْاَمْنِۚ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۘ

wa kaifa akhāfu mā asyraktum wa lā takhāfūna annakum asyraktum billāhi mā lam yunazzil bihī ‘alaikum sulṭānā(n), fa ayyul-farīqaini aḥaqqu bil-amn(i), in kuntum ta‘lamūn(a).

Ինչպե՞ս կարող եմ վախենալ նրանցից, որոնց դուք (Ալլահին) զուգընկեր եք տալիս, մինչդեռ դուք չեք վախենում այն ​​​​բանից, ինչ Ալլահն Ինքը չի բացահայտել ձեզ Նրան զուգընկերներ տալու մասին: Երկու խմբերից որն է ավելի շատ իրավունք ունի անվտանգ լինելու (աղետից), եթե միայն իմանաք:

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يَلْبِسُوْٓا اِيْمَانَهُمْ بِظُلْمٍ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْاَمْنُ وَهُمْ مُّهْتَدُوْنَ ࣖ

al-lażīna āmanū wa lam yalbisū īmānahum biẓulmin ulā'ika lahumul-amnu wa hum muhtadūn(a).

Նրանք, ովքեր հավատում են և չեն խառնում իրենց հավատքը շըրկի հետ, սրանք են այն մարդիկ, ովքեր իրենց անվտանգ են զգում և առաջնորդություն են ստանում:

وَتِلْكَ حُجَّتُنَآ اٰتَيْنٰهَآ اِبْرٰهِيْمَ عَلٰى قَوْمِهٖۗ نَرْفَعُ دَرَجٰتٍ مَّنْ نَّشَاۤءُۗ اِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa tilka ḥujjatunā ātaināhā ibrāhīma ‘alā qaumih(ī), narfa‘u darajātim man nasyā'(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).

Եվ սա է Մեր տեղեկանքը, որը Մենք տվեցինք Իբրահիմին՝ իր ժողովրդի դեմ դուրս գալու համար: Մենք բարձրացնում ենք նրան, ում կամենանք: Իսկապես, քո Տերը Ամենաիմաստունն է, Ամենագետը:

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

Եվ Մենք նրան տվեցինք Իսահակին և Հակոբին: Նրանցից յուրաքանչյուրին Մենք առաջնորդություն տվեցինք: Իսկ դրանից առաջ Մենք առաջնորդություն տվեցինք Նոյին և նրա սերունդներից մի քանիսին (Իբրահիմին՝ Դաուդին, Սուլեյմանին, Այյուբին, Յուսուֆին, Մուսային և Հարունին: Եվ այսպես Մենք պարգևատրում ենք նրանց, ովքեր բարիք են գործում:

وَزَكَرِيَّا وَيَحْيٰى وَعِيْسٰى وَاِلْيَاسَۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَۙ

wa zakariyyā wa yaḥyā wa ‘īsā wa ilyās(a), kullum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

և Զաքարիան, Յահյան, Իսան և Իլյասը։ Նրանք բոլորն էլ բարեպաշտ մարդիկ են,

وَاِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَيُوْنُسَ وَلُوْطًاۗ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ

wa ismā‘īla wal-yasa‘a wa yūnusa wa lūṭā(n), wa kullan faḍḍalnā ‘alal-‘ālamīn(a).

և Իսմայիլը, Ալիասան, Յունուսը և Լութը: Մեզանից յուրաքանչյուրը (իր ժամանակին) բարձրացրել է (իր աստիճանը) մյուս մարդկանցից վեր,

وَمِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَاِخْوَانِهِمْ ۚوَاجْتَبَيْنٰهُمْ وَهَدَيْنٰهُمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa min ābā'ihim wa żurriyyātihim wa ikhwānihim, wajtabaināhum wa hadaināhum ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

(Եվ Մենք բարձրացրինք նրանց հայրերից, սերունդներից և եղբայրներից մի քանիսին։ Մենք ընտրեցինք նրանց (որպես մարգարեներ և առաքյալներ) և առաջնորդեցինք նրանց ուղիղ ճանապարհով։

ذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۗوَلَوْ اَشْرَكُوْا لَحَبِطَ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

Żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa lau asyrakū laḥabiṭa ‘anhum mā kānū ya‘malūn(a).

Սա Ալլահի առաջնորդությունն է, դրանով Նա առաջնորդություն է տալիս Իր ծառաներից յուրաքանչյուրին, ում ցանկանում է: Եթե նրանք զուգընկերներ են վերագրում Ալլահին, նրանց կատարած բարի գործերը անպայման կանհետանան:

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ۚفَاِنْ يَّكْفُرْ بِهَا هٰٓؤُلَاۤءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًا لَّيْسُوْا بِهَا بِكٰفِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ātaināhumul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwah(ta), fa iy yakfur bihā hā'ulā'i faqad wakkalnā bihā qaumal laisū bihā bikāfirīn(a).

Սրանք այն մարդիկ են, որոնց Մենք տվել ենք Գիրքը, իմաստությունը և մարգարեությունը: Եթե ​​ժխտեն այն (քուրայշները), ապա Մենք այն կհանձնենք այն մարդկանց, ովքեր չեն ժխտի այն:

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ فَبِهُدٰىهُمُ اقْتَدِهْۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًاۗ اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْعٰلَمِيْنَ ࣖ

ulā'ikal-lażīna hadallāhu fa bihudāūhumuqtadih, qul lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in huwa illā żikrā lil-‘ālamīn(a).

Նրանք (մարգարեները) են, որոնց Աստված առաջնորդել է, ուստի հետևեք նրանց առաջնորդությանը: Ասա (Մուհամմադ). «Ես քեզանից ոչինչ չեմ խնդրում (Ղուրանը) փոխանցելու համար»: Ղուրանը ոչ այլ ինչ է, քան նախազգուշացում (բոլոր մարդկանց) ամբողջ աշխարհում:

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖٓ اِذْ قَالُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى بَشَرٍ مِّنْ شَيْءٍۗ قُلْ مَنْ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ الَّذِيْ جَاۤءَ بِهٖ مُوْسٰى نُوْرًا وَّهُدًى لِّلنَّاسِ تَجْعَلُوْنَهٗ قَرَاطِيْسَ تُبْدُوْنَهَا وَتُخْفُوْنَ كَثِيْرًاۚ وَعُلِّمْتُمْ مَّا لَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنْتُمْ وَلَآ اٰبَاۤؤُكُمْ ۗقُلِ اللّٰهُ ۙثُمَّ ذَرْهُمْ فِيْ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrihī iż qālū mā anzalallāhu ‘alā basyarim min syai'(in), qul man anzalal-kitābal-lażī jā'a bihī mūsā nūraw wa hudal lin-nāsi taj‘alūnahū qarāṭīsa tubdūnahā wa tukhfūna kaṡīrā(n), wa ‘ullimtum mā lam ta‘lamū antum wa lā ābā'ukum, qulillāh(u), ṡumma żarhum fī khauḍihim yal‘abūn(a).

Նրանք չեն փառաբանում Ալլահին, ինչպես պետք է, երբ ասում են. «Աստված ոչինչ չի ուղարկել մարդկանց»: Ասա (Մուհամմադ). «Ո՞վ ուղարկեց Գիրքը (Թորան), որը Մովսեսը բերեց որպես լույս և ուղեցույց մարդկության համար, դուք Գիրքը դարձրեցիք ցրված թղթի կտորներ, ցույց տվեցիք (դրա մասերը) և թաքցրեցիք դրա մեծ մասը, չնայած այն բանին, որ ձեզ սովորեցրել էին այն, ինչ չգիտեին ո՛չ դուք, ո՛չ էլ ձեր նախնիները»: Ասա. «Դա Ալլահն է (որ ուղարկել է այն), ապա (դրանից հետո) թող նրանք խաղան իրենց սխալի մեջ:

وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَهُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحٰفِظُوْنَ

wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakum muṣaddiqul-lażī baina yadaihi wa litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā, wal-lażīna yu'minūna bil-ākhirati yu'minūna bihī wa hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).

Եվ այս (Ղուրանը) գիրքը, որը Մենք օրհնությամբ ուղարկել ենք, հաստատում է նախկինում (հայտնված) գրքերը, որպեսզի դուք զգուշացնեք Ումմուլ Քուրայի (Մեքքայի) բնակիչներին և շրջակայքի մարդկանց: Նրանք, ովքեր հավատում են հանդերձյալ կյանքին, անկասկած հավատում են դրան (Ղուրանին) և միշտ կատարում են իրենց աղոթքները:

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ قَالَ اُوْحِيَ اِلَيَّ وَلَمْ يُوْحَ اِلَيْهِ شَيْءٌ وَّمَنْ قَالَ سَاُنْزِلُ مِثْلَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ تَرٰٓى اِذِ الظّٰلِمُوْنَ فِيْ غَمَرٰتِ الْمَوْتِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَاسِطُوْٓا اَيْدِيْهِمْۚ اَخْرِجُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ اَلْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَكُنْتُمْ عَنْ اٰيٰتِهٖ تَسْتَكْبِرُوْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au qāla ūḥiya ilayya wa lam yūḥa ilaihi syai'uw wa man qāla sa'unzilu miṡla mā anzalallāh(u), wa lau tarā iżiẓ-ẓālimūna fī gamarātil-mauti wal-malā'ikatu bāsiṭū aidīhim, akhirjū anfusakum, al-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum taqūlūna ‘alallāhi gairal-ḥaqqi wa kuntum ‘an āyātihī tastakbirūn(a).

Ո՞վ է ավելի անարդար, քան նա, ով ստեր է հորինում Ալլահի դեմ կամ ասում է. «Ինձ է ուղարկվել», չնայած նրան ոչինչ չի ուղարկվել, և նա, ով ասում է. «Ես կուղարկեմ այն, ինչ Ալլահն է ուղարկել»։ (Որքան սարսափելի կլիներ), եթե տեսնեիք, թե ինչպես են անարդարները մահվան տանջանքների մեջ, մինչդեռ հրեշտակները ձեռքերով հարվածում էին նրանց՝ ասելով. «Հանե՛ք ձեր հոգին»։ Այս օրը դուք կպարգևատրվեք շատ նվաստացուցիչ պատժով, որովհետև դուք Ալլահի դեմ (խոսքեր) խոսեցիք, որոնք ճշմարիտ չէին, և (քանի որ) դուք պարծենում էիք Նրա այաներով։

وَلَقَدْ جِئْتُمُوْنَا فُرَادٰى كَمَا خَلَقْنٰكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّتَرَكْتُمْ مَّا خَوَّلْنٰكُمْ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِكُمْۚ وَمَا نَرٰى مَعَكُمْ شُفَعَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ اَنَّهُمْ فِيْكُمْ شُرَكٰۤؤُا ۗ لَقَدْ تَّقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنْكُمْ مَّا كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ ࣖ

wa laqad ji'tumūnā furādā kamā khalaqnākum awwala marratiw wa taraktum mā khawwalnākum warā'a ẓuhūrikum, wa mā narā ma‘akum syufa‘ā'akumul-lażīna za‘amtum annahum fīkum syurakā'(u), laqat taqaṭṭa‘a bainakum wa ḍalla ‘ankum mā kuntum taz‘umūn(a).

Եվ դու իսկապես գալիս ես Մեզ մոտ այնպես, ինչպես Մենք ստեղծել ենք քեզ սկզբում, և այն, ինչ տվել ենք քեզ, դու թողնում ես քեզնից հետո (աշխարհում): Մենք չենք տեսնում քեզ մոտ միջնորդներ (օգնականներ), որոնց դու համարում ես (Ալլահի գործընկերներ): Իրոք, ձեր միջև (բոլոր կապերը) կտրվել են, և այն, ինչ դու մի ժամանակ համարում էիր (Ալլահի գործընկերներ), անհետացել է քեզանից:

۞ اِنَّ اللّٰهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوٰىۗ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَمُخْرِجُ الْمَيِّتِ مِنَ الْحَيِّ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ فَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

innallāha fāliqul-ḥabbi wan-nawā, yukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa mukhrijul-mayyiti minal-ḥayy(i), żālikumullāhu fa annā tu'fakūn(a).

Իրոք, Ալլահն է, որ աճեցնում է հացահատիկն ու արմավենին: Նա կենդանին մեռածից է հանում և մեռածին՝ կենդանիից: Սա է Ալլահի զորությունը, ուրեմն ինչո՞ւ եք շեղվում:

فَالِقُ الْاِصْبَاحِۚ وَجَعَلَ الَّيْلَ سَكَنًا وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ حُسْبَانًا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِ

fāliqul-iṣbāḥ(i), wa ja‘alal-laila sakanaw wasy-syamsa wal-qamara ḥusbānā(n), żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).

Նա արեց առավոտյան լուսաբացը, գիշերը՝ հանգստի համար, իսկ արևն ու լուսինը հաշվարկի համար։ Սա է Ալլահի՝ Ամենակարողի, Ամենագետի որոշումը։

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ النُّجُوْمَ لِتَهْتَدُوْا بِهَا فِيْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

wa huwal-lażī ja‘ala lakumun-nujūma litahtadū bihā fī ẓulumātil-barri wal-baḥr(i), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

Եվ Նա է, որ աստղերը ստեղծել է ձեզ համար, որպեսզի դուք դրանք դարձնեք ձեր ուղեցույցը խավարում՝ ցամաքում և ծովում: Մենք բացատրել ենք (Մեր զորության) նշանները նրանց, ովքեր գիտեն:

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَّمُسْتَوْدَعٌ ۗقَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّفْقَهُوْنَ

wa huwal-lażī ansya'akum min nafsiw wāḥidatin fa mustaqarruw wa mustauda‘(un), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy yafqahūn(a).

Եվ Նա է, որ ստեղծեց ձեզ մեկ անձից (Ադամից), այնպես որ (ձեզ համար) կա բնակության վայր և պահեստ: Իրոք, Մենք բացատրել ենք (Մեր մեծության) նշանները նրանց, ովքեր գիտեն:

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَاَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًاۚ وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَّجَنّٰتٍ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ اُنْظُرُوْٓا اِلٰى ثَمَرِهٖٓ اِذَٓا اَثْمَرَ وَيَنْعِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكُمْ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī nabāta kulli syai'in fa akhrajnā minhu khaḍiran nukhriju minhu ḥabbam mutarākibā(n), wa minan nakhli min ṭal‘ihā qinwānun dāniyatuw wa jannātim min a‘nābiw waz-zaitūna war-rummāna musytabihaw wa gaira mutasyābih(in), unẓurū ilā ṡamarihī iżā aṡmara wa yan‘ih(ī), inna fī żālikum la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

Եվ Նա է, որ երկնքից ջուր է իջեցնում, ապա մենք բոլոր տեսակի բույսեր ենք աճեցնում դրանով, ուստի այդ բույսերից կանաչ բույսեր ենք աճեցնում, այդ կանաչ բույսերից շատ հատիկներ ենք աճեցնում, իսկ արմավենուց կտրում ենք կախված ճյուղերը, խաղողի այգիները և (մենք նաև հանում ենք) ձիթապտուղներն ու նուռերը՝ նման և տարբեր։ Ուշադրություն դարձրեք պտղին, երբ այն պտուղ է տալիս և հասունանում։ Իրոք, դրանում կան (Աստծո զորության) նշաններ նրանց համար, ովքեր հավատում են։

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ الْجِنَّ وَخَلَقَهُمْ وَخَرَقُوْا لَهٗ بَنِيْنَ وَبَنٰتٍۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ سُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يَصِفُوْنَ ࣖ

wa ja‘alū lillāhi syurakā'al-jinna wa khalaqahum wa kharaqū lahū banīna wa banātim bigairi ‘ilm(in), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yaṣifūn(a).

Եվ նրանք (բազմաստվածները) ջիներին դարձրին Ալլահի գործընկերներ, չնայած Նա ստեղծեց նրանց (ջիներին), և նրանք ստեցին (ասելով). «Աստված որդիներ և դուստրեր ունի», առանց որևէ գիտելիքի: Փառք Ալլահին և Ամենաբարձրյալին նրանց նկարագրած հատկանիշների համար:

بَدِيْعُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَنّٰى يَكُوْنُ لَهٗ وَلَدٌ وَّلَمْ تَكُنْ لَّهٗ صَاحِبَةٌ ۗوَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

badī‘us-samāwāti wal-arḍ(i), annā yakūnu lahū waladuw wa lam takul lahū ṣāḥibah(tun), wa khalaqa kulla syai'(in), wa huwa bikulli syai'in‘alīm(un).

Նա (Ալլահը) երկնքի և երկրի արարիչն է։ Ինչպե՞ս (հնարավոր է) Նա երեխաներ ունենա, երբ կին չունի։ Նա ստեղծեց ամեն ինչ, և Նա ամեն ինչ գիտի։

ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوْهُ ۚوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

Żālikumullāhu rabbukum, lā ilāha illā huw(a), khāliqu kulli syai'in fa‘budūh(u), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

Այդպիսին է Ալլահը՝ ձեր Աստվածը։ Նրանից բացի ուրիշ աստված չկա։ Նա ամեն ինչի Արարիչն է, ուստի երկրպագեք Նրան։ Նա ամեն ինչի Պահապանն է։

لَا تُدْرِكُهُ الْاَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الْاَبْصَارَۚ وَهُوَ اللَّطِيْفُ الْخَبِيْرُ

lā tudrikuhul-abṣāru wa huwa yudrikul-abṣār(a), wa huwal-laṭīful-khabīr(u).

Նրան հնարավոր չէ հասնել աչքի տեսողությամբ, մինչդեռ Նա կարող է տեսնել բոլոր տեսիլքները, և Նա Ամենանուրբն է, Ամենախելացին։

قَدْ جَاۤءَكُمْ بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْۚ فَمَنْ اَبْصَرَ فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَاۗ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ

qad jā'akum baṣā'iru mir rabbikum, faman abṣara fa linafsih(ī), wa man ‘amiya fa ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).

Իրոք, ձեր Տիրոջից եկել են հստակ ապացույցներ: Ով տեսնում է (ճշմարտությունը), ապա (շահույթը) իր համար է, իսկ ով կույր է (ճշմարտությունը չի տեսնում), ապա նա է պարտվողը: Եվ ես (Մուհամմադ) (ձեր) պահապանը չեմ:

وَكَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ وَلِيَقُوْلُوْا دَرَسْتَ وَلِنُبَيِّنَهٗ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

wa każālika nuṣarriful-āyāti wa liyaqūlū darasta wa linubayyinahū liqaumiy ya‘lamūn(a).

Եվ այսպես Մենք բացատրեցինք Մեր այաները անընդհատ, որպեսզի բազմաստվածները ասեն. «Դուք սովորել եք այս այաները (Գրքի մարդկանցից)», և որպեսզի Մենք կարողանանք բացատրել Ղուրանը նրանց, ովքեր գիտեն:

اِتَّبِعْ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ

ittabi‘ mā ūḥiya ilaika mir rabbik(a), lā ilāha illā huw(a), wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).

Հետևեք նրան, ինչ ձեր Տերը ձեզ (Մուհամմադ) է ուղարկել։ Նրանից բացի ուրիշ աստված չկա, և հեռացեք բազմաստվածներից։

وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكُوْاۗ وَمَا جَعَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًاۚ وَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ

wa lau syā'allāhu mā asyrakū, wa mā ja‘alnā ‘alaihim ḥafīẓā(n), wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

Եվ եթե Աստված ցանկանար, նրանք Նրան զուգընկեր չէին դասի։ Եվ Մենք քեզ նրանց պահապան չենք դարձրել, և դու նրանց պահապանը չես։

وَلَا تَسُبُّوا الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَيَسُبُّوا اللّٰهَ عَدْوًاۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ كَذٰلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ اُمَّةٍ عَمَلَهُمْۖ ثُمَّ اِلٰى رَبِّهِمْ مَّرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa lā tasubbul-lażīna yad‘ūna min dūnillāhi fa yasubbullāha ‘adwam bigairi ‘ilm(in), każālika zayyannā likulli ummatin ‘amalahum, ṡumma ilā rabbihim marji‘uhum fa yunabbi'uhum bimā kānū ya‘malūn(a).

Եվ մի՛ անարգեք նրանց, ում նրանք երկրպագում են Ալլահից բացի, որպեսզի նրանք չանարգեն Ալլահին առանց գիտակցության: Այսպիսով, Մենք բոլոր մարդկանց իրենց գործերը բարի համարեցինք: Ապա նրանց վերադարձը կլինի իրենց Տիրոջ մոտ, և Նա կտեղեկացնի նրանց իրենց արածների մասին:

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ لَّيُؤْمِنُنَّ بِهَاۗ قُلْ اِنَّمَا الْاٰيٰتُ عِنْدَ اللّٰهِ وَمَا يُشْعِرُكُمْ اَنَّهَآ اِذَا جَاۤءَتْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'athum āyatul layu'minunna bihā, qul innamal-āyātu ‘indallāhi wa mā yusy‘irukum annahā iżā jā'at lā yu'minūn(a).

Եվ նրանք ամենայն լրջությամբ երդվեցին Ալլահի անունով, որ եթե իրենց հրաշք գա, նրանք անպայման կհավատան դրան: Ասա. «Հրաշքները միայն Ալլահի մոտ են»: Եվ գիտե՞ս, որ երբ հրաշքներ (այաներ) գան, նրանք չեն հավատա:

وَنُقَلِّبُ اَفْـِٕدَتَهُمْ وَاَبْصَارَهُمْ كَمَا لَمْ يُؤْمِنُوْا بِهٖٓ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّنَذَرُهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ ࣖ ۔

wa nuqallibu af'idatahum wa abṣārahum kamā lam yu'minū bihī awwala marratiw wa nażaruhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

Եվ (նույն կերպ) Մենք շեղեցինք նրանց սրտերն ու աչքերը, ինչպես այն ժամանակ, երբ նրանք սկզբում չէին հավատում դրան (Ղուրանին), և մենք նրանց թողեցինք մոլորության մեջ։

۞ وَلَوْ اَنَّنَا نَزَّلْنَآ اِلَيْهِمُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ وَكَلَّمَهُمُ الْمَوْتٰى وَحَشَرْنَا عَلَيْهِمْ كُلَّ شَيْءٍ قُبُلًا مَّا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْٓا اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ يَجْهَلُوْنَ

wa lau annanā nazzalnā ilaihimul-malā'ikata wa kallamahumul-mautā wa ḥasyarnā ‘alaihim kulla syai'in qubulam mā kānū liyu'minū illā ay yasyā'allāhu wa lākinna akṡarahum yajhalūn(a).

Եվ նույնիսկ եթե Մենք հրեշտակներ իջեցնեինք նրանց մոտ, և մեռյալները խոսեին նրանց հետ, և Մենք նրանց առջև հավաքեինք ամեն ինչ (որ նրանք ցանկանում են), նրանք չէին հավատա, եթե Ալլահը չցանկանար: Բայց նրանց մեծ մասը չգիտի (ճշմարտության իմաստը):

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيٰطِيْنَ الْاِنْسِ وَالْجِنِّ يُوْحِيْ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوْرًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ مَا فَعَلُوْهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُوْنَ

wa każālika ja‘alnā likulli nabiyyin ‘aduwwan syayāṭīnal-insi wal-jinni yūḥī ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin zukhrufal-qauli gurūrā(n), wa lau syā'a rabbuka mā fa‘alūhu fa żarhum wa mā yaftarūn(a).

Եվ այսպես, մենք յուրաքանչյուր մարգարեի համար թշնամիներ դարձրինք՝ դևերից, մարդկանցից և ջիներից, որոնցից ոմանք գեղեցիկ խոսքեր էին շշնջում մյուսներին՝ որպես խաբեություն: Եվ եթե քո Տերը կամենա, նրանք դա չեն անի, ուստի թող նրանք մնան իրենց հորինածի հետ:

وَلِتَصْغٰٓى اِلَيْهِ اَفْـِٕدَةُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَلِيَرْضَوْهُ وَلِيَقْتَرِفُوْا مَا هُمْ مُّقْتَرِفُوْنَ

wa litaṣgā ilaihi af'idatul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa liyarḍauhu wa liyaqtarifū mā hum muqtarifūn(a).

Եվ որպեսզի հանդերձյալ կյանքին չհավատացողների փոքր սրտերը գրավվեն այդ շշուկով, սիրեն այն, և անեն այն, ինչ սովորաբար անում են։

اَفَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْتَغِيْ حَكَمًا وَّهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ اِلَيْكُمُ الْكِتٰبَ مُفَصَّلًا ۗوَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْلَمُوْنَ اَنَّهٗ مُنَزَّلٌ مِّنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ

afagairallāhi abtagī ḥakamaw wa huwal-lażī anzala ilaikumul-kitāba mufaṣṣalā(n), wal-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘lamūna annahū munazzalum mir rabbika bil-ḥaqqi falā takunanna minal-mumtarīn(a).

Մի՞թե ես պետք է Աստծուց բացի ուրիշ դատավոր փնտրեմ, երբ Նա է, որ ձեզ մանրամասնորեն ուղարկել է Գիրքը (Ղուրանը): Նրանք, ում Մենք տվել ենք Գիրքը, գիտեն, որ այն ճշմարտությամբ է ուղարկվել ձեր Տիրոջից: Ուրեմն, մի՛ եղեք կասկածողների մեջ:

وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَّعَدْلًاۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖ ۚوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa tammat kalimatu rabbika ṣidqaw wa ‘adlā(n), lā mubaddila likalimātih(ī), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Եվ քո Տիրոջ խոսքը (Ղուրանը) կատարյալ է ճշմարտությամբ և արդարությամբ: Ոչինչ չի կարող փոխել Նրա խոսքերը: Եվ Նա ամեն ինչ լսող է, ամենագետ:

وَاِنْ تُطِعْ اَكْثَرَ مَنْ فِى الْاَرْضِ يُضِلُّوْكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَ

wa in tuṭi‘ akṡara man fil-arḍi yuḍillūka ‘an sabīlillāh(i), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in hum illā yakhruṣ ūn(a).

Եվ եթե դուք հետևեք այս երկրի վրա մարդկանց մեծամասնությանը, նրանք անկասկած կշեղեն ձեզ Ալլահի ճանապարհից: Նրանց հետևածը պարզապես ենթադրություն է, և նրանք միայն ստեր են հորինում:

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ مَنْ يَّضِلُّ عَنْ سَبِيْلِهٖۚ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

inna rabbaka huwa a‘lamu may yaḍillu ‘an sabīlih(ī), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

Իրոք, քո Տերն է, որ ավելի լավ գիտի նրանց, ովքեր շեղվել են Իր ճանապարհից, և Նա ավելի լավ գիտի նրանց, ովքեր առաջնորդվում են։

فَكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ اِنْ كُنْتُمْ بِاٰيٰتِهٖ مُؤْمِنِيْنَ

fa kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi in kuntum bi'āyātihī mu'minīn(a).

Այսպիսով, կերեք այն, որի վրա հիշատակվել է Ալլահի անունը, եթե հավատում եք Նրա նշաններին:

وَمَا لَكُمْ اَلَّا تَأْكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُمْ مَّا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ اِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ اِلَيْهِ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا لَّيُضِلُّوْنَ بِاَهْوَاۤىِٕهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِيْنَ

wa mā lakum allā ta'kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi wa qad faṣṣala lakum mā ḥarrama ‘alaikum illā maḍṭurirtum ilaih(i), wa inna kaṡīral layuḍillūna bi'ahwā'ihim bigairi ‘ilm(in), inna rabbaka huwa a‘lamu bil-mu‘tadīn(a).

Եվ ինչո՞ւ չպետք է ուտես այն, որի վրա հիշատակվել է Ալլահի անունը, երբ Ալլահը քեզ պարզաբանել է, թե ինչ է արգելել քեզ, եթե միայն դու ստիպված չես դա անել: Եվ իսկապես, շատերը մարդկանց մոլորեցնում են իրենց ցանկություններով՝ առանց իմանալու: Քո Տերը ավելի լավ գիտի, թե ովքեր են խախտել:

وَذَرُوْا ظَاهِرَ الْاِثْمِ وَبَاطِنَهٗ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَكْسِبُوْنَ الْاِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُوْا يَقْتَرِفُوْنَ

wa żarū ẓāhiral-iṡmi wa bāṭinah(ū), innal-lażīna yaksibūnal-iṡma sayujzauna bimā kānū yaqtarifūn(a).

Եվ թողեք ձեր մեղքերը՝ թե՛ ակնհայտ, թե՛ թաքնված: Իսկապես, նրանք, ովքեր մեղք են գործում, կհատուցվեն իրենց արածների համար:

وَلَا تَأْكُلُوْا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَاِنَّهٗ لَفِسْقٌۗ وَاِنَّ الشَّيٰطِيْنَ لَيُوْحُوْنَ اِلٰٓى اَوْلِيَاۤىِٕهِمْ لِيُجَادِلُوْكُمْ ۚوَاِنْ اَطَعْتُمُوْهُمْ اِنَّكُمْ لَمُشْرِكُوْنَ ࣖ

wa lā ta'kulū mimmā lam yużkarismullāhi ‘alaihi wa innahū lafisq(un), wa innasy-syayāṭīna layūḥūna ilā auliyā'ihim liyujādilūkum, wa in aṭa‘tumūhum innakum lamusyrikūn(a).

Եվ մի՛ կերեք այն (կենդանու միսը), որի վրա (մորթման ժամանակ) Ալլահի անունը չի հիշատակվել, քանզի դա մեղք է: Իրոք, դևերը շշնջում են իրենց ուղեկիցներին՝ ձեզ հետ վիճելու համար: Եվ եթե դուք հնազանդվեք նրանց, ապա կդառնաք բազմաստվածներ:

اَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَاَحْيَيْنٰهُ وَجَعَلْنَا لَهٗ نُوْرًا يَّمْشِيْ بِهٖ فِى النَّاسِ كَمَنْ مَّثَلُهٗ فِى الظُّلُمٰتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِّنْهَاۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْكٰفِرِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

awa man kāna maitan fa aḥyaināhu wa ja‘alnā lahū nūray yamsyī bihī fin-nāsi kamam maṡaluhū fiẓ-ẓulumāti laisa bikhārijim minhā, każālika zuyyina lil-kāfirīna mā kānū ya‘malūn(a).

Եվ մի՞թե այն մարդը, ով մահացած էր, և հետո Մենք նրան վերակենդանացրեցինք և լույս տվեցինք, որը նրան հնարավորություն տվեց քայլել մարդկանց մեջ, նույնն է, ինչ այն մարդը, ով խավարի մեջ էր, և նա չէր կարողանում դուրս գալ դրանից: Այսպիսով, անհավատների համար գեղեցիկ է դառնում նրանց արարքները:

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا فِيْ كُلِّ قَرْيَةٍ اَكٰبِرَ مُجْرِمِيْهَا لِيَمْكُرُوْا فِيْهَاۗ وَمَا يَمْكُرُوْنَ اِلَّا بِاَنْفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

wa każālika ja‘alnā fī kulli qaryatin akābira mujrimīhā liyamkurū fīhā, wa mā yamkurūna illā bi'anfusihim wa mā yasy‘urūn(a).

Եվ այսպես, յուրաքանչյուր քաղաքում Մենք չար կառավարիչներ ենք նշանակել՝ այնտեղ խաբեություն իրականացնելու համար, բայց նրանք միայն իրենք իրենց են խաբում՝ չգիտակցելով դա։

وَاِذَا جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ قَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ حَتّٰى نُؤْتٰى مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ رُسُلُ اللّٰهِ ۘ اَللّٰهُ اَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسٰلَتَهٗۗ سَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا صَغَارٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعَذَابٌ شَدِيْدٌۢ بِمَا كَانُوْا يَمْكُرُوْنَ

wa iżā jā'athum āyatun qālū lan nu'mina ḥattā nu'tā miṡla mā ūtiya rusulullāh(i), allāhu a‘lamu ḥaiṡu yaj‘alu risālatah(ū), sayuṣībul-lażīna ajramū ṣagārun ‘indallāhi wa ‘ażābun syadīdum bimā kānū yamkurūn(a).

Եվ երբ նրանց հասնում է մի այաթ, նրանք ասում են. «Մենք չենք հավատա, մինչև մեզ չտրվի այնպես, ինչպես տրվել է Ալլահի առաքյալներին»։ Ալլահն ավելի լավ գիտի, թե որտեղ է Նա դնում Իր առաքելական առաջադրանքը։ Մեղանչող մարդիկ կարժանանան նվաստացման Ալլահի առջև և խիստ պատժի՝ իրենց գործած խաբեության պատճառով։

فَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ اَنْ يَّهْدِيَهٗ يَشْرَحْ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِۚ وَمَنْ يُّرِدْ اَنْ يُّضِلَّهٗ يَجْعَلْ صَدْرَهٗ ضَيِّقًا حَرَجًا كَاَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِى السَّمَاۤءِۗ كَذٰلِكَ يَجْعَلُ اللّٰهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

fa may yuridillāhu ay yahdiyahū yasyraḥ ṣadrahū lil-islām(i), wa may yurid ay yuḍillahū yaj‘al ṣadrahū ḍayyiqan ḥarajan ka'annamā yaṣṣa‘‘adu fis-samā'(i), każālika yaj‘alullāhur-rijsa ‘alal-lażīna lā yu'minūn(a).

Ում Ալլահը ցանկանա, նա կուղղորդի նրան, կբացի նրա կուրծքը՝ իսլամ ընդունելու համար։ Եվ ում Նա ցանկանա մոլորվել, նրա կուրծքը նեղացնում ու սեղմում է, կարծես նա երկինք է բարձրանում։ Այսպես է Ալլահը պատժում նրանց, ովքեր չեն հավատում։

وَهٰذَا صِرَاطُ رَبِّكَ مُسْتَقِيْمًاۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّذَّكَّرُوْنَ

wa hāżā ṣirāṭu rabbika mustaqīmā(n), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy yażżakkarūn(a).

Եվ սա է քո Տիրոջ ուղիղ ճանապարհը: Մենք բացատրել ենք (Մեր) այաները նրանց, ովքեր ստացել են նախազգուշացումը:

۞ لَهُمْ دَارُ السَّلٰمِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَهُوَ وَلِيُّهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

lahum dārus-salāmi ‘inda rabbihim wa huwa waliyyuhum bimā kānū ya‘malūn(a).

Նրանց համար իրենց Տիրոջ մոտ խաղաղ բնակավայր (դրախտ) կա, և Նա նրանց պահապանն է նրանց բարի գործերի համար։

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًاۚ يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِّنَ الْاِنْسِ ۚوَقَالَ اَوْلِيَاۤؤُهُمْ مِّنَ الْاِنْسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ وَّبَلَغْنَآ اَجَلَنَا الَّذِيْٓ اَجَّلْتَ لَنَا ۗقَالَ النَّارُ مَثْوٰىكُمْ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗاِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa yauma yaḥsyuruhum jamī‘ā(n), yā ma‘syaral-jinni qadistakṡartum minal-ins(i), wa qāla auliyā'uhum minal-insi rabbanastamta‘a ba‘ḍunā biba‘ḍiw wa balagnā ajalanal-lażī ajjalta lanā, qālan-nāru maṡwākum khālidīna fīhā illā mā syā'allāh(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).

Եվ (հիշե՛ք) այն օրը, երբ Նա հավաքեց նրանց բոլորին (և Ալլահն ասաց). «Ո՛վ ջիների խումբ, դուք շատ մարդկանց (մոլորեցրել եք)»։ Եվ նրանց ընկերները մարդկանց միջից ասացին. «Օ՜, Տեր, մենք վայելեցինք միմյանց հետ, և հիմա եկել է այն ժամանակը, որը դու նշանակել ես մեզ համար»։ Ալլահն ասում է. «Դժոխքը քո տեղը կլինի հավիտյան, եթե Ալլահը այլ կերպ չցանկանա»։ Իսկապես, քո Տերը Ամենաիմաստունն է, Ամենագիտակը։

وَكَذٰلِكَ نُوَلِّيْ بَعْضَ الظّٰلِمِيْنَ بَعْضًاۢ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ࣖ

wa każālika nuwallī ba‘ḍaẓ-ẓālimīna ba‘ḍam bimā kānū yaksibūn(a).

Եվ այսպես Մենք որոշ անարդարների ընկերներ ենք դարձնում միմյանց՝ ըստ նրանց արարքների։

يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۗ قَالُوْا شَهِدْنَا عَلٰٓى اَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ

yā ma‘syaral-jinni wal-insi alam ya'tikum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū syahidnā ‘alā anfusinā wa garrathumul-ḥayātud-un-yā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).

Ո՛վ ջիների և մարդկանց դաս, մի՞թե ձեզ մոտ չեն եկել առաքյալներ ձեր միջից, որոնք ձեզ փոխանցել են Իմ այաները և զգուշացրել են ձեզ այս օրվա հանդիպման մասին: Նրանք պատասխանել են. «(Այո), մենք ինքներս մեզ վկաներ ենք»: Սակայն նրանք խաբվել են այս աշխարհի կյանքով և իրենք իրենց դեմ վկաներ են դարձել, որ իրենք անհավատներ են:

ذٰلِكَ اَنْ لَّمْ يَكُنْ رَّبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرٰى بِظُلْمٍ وَّاَهْلُهَا غٰفِلُوْنَ

Żālika allam yakur rabbuka muhlikal-qurā biẓulmiw wa ahluhā gāfilūn(a).

Այսպես (առաքյալներն ուղարկվեցին), որովհետև քո Տերը անարդարացիորեն չի կործանի երկիրը, մինչդեռ նրա բնակիչները անփույթ են (դեռ չգիտեն):

وَلِكُلٍّ دَرَجٰتٌ مِّمَّا عَمِلُوْاۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ

wa likullin darajātum mimmā ‘amilū, wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).

Եվ յուրաքանչյուր մարդու համար կան աստիճաններ՝ ըստ նրա արարքների: Եվ քո Տերը անտեղյակ չէ նրանց արարքներից:

وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ ۗاِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَسْتَخْلِفْ مِنْۢ بَعْدِكُمْ مَّا يَشَاۤءُ كَمَآ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ اٰخَرِيْنَ

wa rabbukal-ganiyyu żur-raḥmah(ti), iy yasya' yużhibkum wa yastakhlif mim ba‘dikum mā yasyā'u kamā ansya'akum min żurriyyati qaumin ākharīn(a).

Եվ քո Տերը Ամենակարող է, լի ողորմությամբ։ Եթե Նա կամենա, կոչնչացնի քեզ, և քո (կործանումից) հետո քեզ կփոխարինի նրանցով, ում կամենա, ինչպես որ քեզ ստեղծեց մեկ այլ խմբի սերունդներից։

اِنَّ مَا تُوْعَدُوْنَ لَاٰتٍۙ وَّمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

innamā tū‘adūna la'āt(in), wa mā antum bimu‘jizīn(a).

Իրականում, ինչ էլ որ խոստացված լինի քեզ, անպայման կգա, և դու չես կարող հրաժարվել դրանից։

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a), man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Օ՜, իմ ժողովուրդ, վարվեք ձեր դիրքի համաձայն, ես նույնպես այդպես եմ անում։ Հետո դուք կիմանաք, թե ով է (ամենալավ) տեղը ստանալու հանդերձյալ կյանքում։ Իսկապես, անարդար մարդիկ բախտավոր չեն լինի»։

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ مِمَّا ذَرَاَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْاَنْعَامِ نَصِيْبًا فَقَالُوْا هٰذَا لِلّٰهِ بِزَعْمِهِمْ وَهٰذَا لِشُرَكَاۤىِٕنَاۚ فَمَا كَانَ لِشُرَكَاۤىِٕهِمْ فَلَا يَصِلُ اِلَى اللّٰهِ ۚوَمَا كَانَ لِلّٰهِ فَهُوَ يَصِلُ اِلٰى شُرَكَاۤىِٕهِمْۗ سَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

wa ja‘alū lillāhi mimmā żara'a minal-ḥarṡi wal-an‘āmi naṣīban fa qālū hāżā lillāhi biza‘mihim wa hāżā lisyurakā'inā, famā kāna lisyurakā'ihim falā yaṣilu ilallāh(i), wa mā kāna lillāhi fa huwa yaṣilu ilā syurakā'ihim, sā'a mā yaḥkumūn(a).

Եվ նրանք բույսերի և կենդանիների որոշ բերք (մասերով) տրամադրեցին Ալլահին՝ իրենց կարծիքով ասելով. «Սա Ալլահի համար է, իսկ սա՝ մեր կուռքերի համար»։ Նրանց կուռքերի համար նախատեսված մասը չի հասնի Ալլահին, իսկ Ալլահի համար նախատեսված մասը կհասնի նրանց կուռքերին։ Նրանց որոշումը շատ վատ է։

وَكَذٰلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيْرٍ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ قَتْلَ اَوْلَادِهِمْ شُرَكَاۤؤُهُمْ لِيُرْدُوْهُمْ وَلِيَلْبِسُوْا عَلَيْهِمْ دِيْنَهُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا فَعَلُوْهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُوْنَ

wa każālika zayyana likaṡīrim minal-musyrikīna qatla aulādihim syurakā'uhum liyurdūhum wa liyalbisū ‘alaihim dīnahum, wa lau syā'allāhu mā fa‘alūhu fa żarhum wa mā yaftarūn(a).

Եվ այսպես նրանց կուռքերը (Սատանան) շատ բազմաստվածների համար գեղեցիկ դարձրին իրենց երեխաներին սպանելը, նրանց ոչնչացնելը և իրենց կրոնը խաթարելը: Եվ եթե Ալլահը ցանկանար, նրանք դա չէին անի: Թող նրանք զբաղվեն իրենց հորինած (ստերով):

وَقَالُوْا هٰذِهٖٓ اَنْعَامٌ وَّحَرْثٌ حِجْرٌ لَّا يَطْعَمُهَآ اِلَّا مَنْ نَّشَاۤءُ بِزَعْمِهِمْ وَاَنْعَامٌ حُرِّمَتْ ظُهُوْرُهَا وَاَنْعَامٌ لَّا يَذْكُرُوْنَ اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهَا افْتِرَاۤءً عَلَيْهِۗ سَيَجْزِيْهِمْ بِمَا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

wa qālū hāżihī an‘āmuw wa ḥarṡun ḥijrul lā yaṭ‘amuhā illā man nasyā'u biza‘mihim wa an‘āmun ḥurrimat ẓuhūruhā wa an‘āmul lā yażkurūnasmallāhi ‘alaihaftirā'an ‘alaih(i), sayajzīhim bimā kānū yaftarūn(a).

Եվ նրանք ասացին (ըստ իրենց կարծիքի). «Սրանք արգելված անասուններ և գյուղատնտեսական արտադրանքներ են, դրանք չպետք է ուտեն, բացառությամբ նրանց, ում մենք ցանկանում ենք»։ Եվ կան նաև կենդանիներ, որոնց վրա արգելված է (չի թույլատրվում) նստել, և կան անասուններ, որոնք (մորթելիս) չեն կարող հիշատակել Ալլահի անունը, սա ստ է Ալլահի դեմ։ Ապագայում Ալլահը կպարգևատրի նրանց իրենց արած ամեն ինչի համար։

وَقَالُوْا مَا فِيْ بُطُوْنِ هٰذِهِ الْاَنْعَامِ خَالِصَةٌ لِّذُكُوْرِنَا وَمُحَرَّمٌ عَلٰٓى اَزْوَاجِنَاۚ وَاِنْ يَّكُنْ مَّيْتَةً فَهُمْ فِيْهِ شُرَكَاۤءُ ۗسَيَجْزِيْهِمْ وَصْفَهُمْۗ اِنَّهٗ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa qālū mā fī buṭūni hāżihil-an‘āmi khāliṣatul liżukūrinā wa muḥarramun ‘alā azwājinā, wa iy yakum maitatan fahum fīhi syurakā'(u), sayajzīhim waṣfahum, innahū ḥakīmun ‘alīm(un).

Եվ նրանք ասացին (նաև). «Այս անասունների ստամոքսներում եղածը հատուկ մեր տղամարդկանց համար է, մեր կանանց համար՝ արգելված»։ Եվ եթե ստամոքսում եղածը (ծնվի) մահանա, ապա բոլորը կարող են (ուտել) այն։ Ապագայում Աստված կպարգևատրի նրանց իրենց որոշումների համար։ Իսկապես, Աստված Ամենաիմաստունն է, Ամենագիտակը։

قَدْ خَسِرَ الَّذِيْنَ قَتَلُوْٓا اَوْلَادَهُمْ سَفَهًاۢ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّحَرَّمُوْا مَا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ افْتِرَاۤءً عَلَى اللّٰهِ ۗقَدْ ضَلُّوْا وَمَا كَانُوْا مُهْتَدِيْنَ ࣖ

qad khasiral-lażīna qatalū aulādahum safaham bigairi ‘ilmiw wa ḥarramū mā razaqahumullāhuftirā'an ‘alallāh(i), qad ḍallū wa mā kānū muhtadīn(a).

Իսկապես, նրանք են պարտվողները, ովքեր իրենց երեխաներին սպանում են անգիտությունից՝ առանց որևէ գիտելիքի, և ովքեր արգելում են Աստծո տված սնունդը՝ պարզապես Աստծո մասին ստեր հորինելով: Իսկապես, նրանք մոլորվել են և չեն առաջնորդվել:

۞ وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ جَنّٰتٍ مَّعْرُوْشٰتٍ وَّغَيْرَ مَعْرُوْشٰتٍ وَّالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا اُكُلُهٗ وَالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ كُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖٓ اِذَآ اَثْمَرَ وَاٰتُوْا حَقَّهٗ يَوْمَ حَصَادِهٖۖ وَلَا تُسْرِفُوْا ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَۙ

wa huwal-lażī ansya'a jannātim ma‘rūsyātiw wa gaira ma‘rūsyātiw wan-nakhla waz-zar‘a mukhtalifan ukuluhū waz-zaitūna war-rummāna mutasyābihaw wa gaira mutasyābih(in), kulū min ṡamarihī iżā aṡmara wa ātū ḥaqqahū yauma ḥaṣādih(ī), wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).

Եվ Նա է, որ ստեղծեց որթատունկեր և որթատունկեր չհանդիսացող բույսերը, արմավենին, տարբեր համերի բույսերը, ձիթապտուղներն ու նուռերը, որոնք նման են (ձևով և գույնով) և նման չեն (համով): Կերեք մրգերը, երբ դրանք պտուղ են տալիս, և տվեք ձեր իրավունքը (զաքաթը), երբ հնձեք բերքը, բայց մի չափազանցեք այն: Իրոք, Աստված չի սիրում չափից շատ մարդկանց,

وَمِنَ الْاَنْعَامِ حَمُوْلَةً وَّفَرْشًا ۗ كُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌۙ

wa minal-an‘āmi ḥamūlataw wa farsyā(n), kulū mimmā razaqakumullāhu wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

Եվ անասուններից կան բեռ կրելու համար, իսկ որոշները՝ մորթելու համար: Կերեք այն սնունդը, որը Աստված ձեզ է տվել, և մի՛ հետևեք սատանայի հետքերին: Իսկապես, սատանան ձեր համար ակնհայտ թշնամի է:

ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍۚ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ نَبِّـُٔوْنِيْ بِعِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

Ṡamāniya azwāj(in), minaḍ-ḍa'niṡnaini wa minal-ma‘ziṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), nabbi'ūnī bi‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).

Կան ութ ֆերմերային կենդանիներ զույգերով (չորս զույգ). մեկ զույգ ոչխար և մեկ զույգ այծ։ Ասա. «Ի՞նչն է Ալլահը արգելել երկու արուների կամ երկու էգերի կամ երկու էգերի արգանդում եղածի միջև։ Բացատրիր ինձ գիտելիքներով, եթե դու ճշմարտախոս ես»։

وَمِنَ الْاِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ وَصّٰىكُمُ اللّٰهُ بِهٰذَاۚ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa minal-ibiliṡnaini wa minal-baqariṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), am kuntum syuhadā'a iż waṣṣākumullāhu bihāżā, faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibal liyuḍillan-nāsa bigairi ‘ilm(in), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Եվ ուղտից՝ զույգ, իսկ կովիից՝ զույգ։ Ասա. «Ի՞նչն է արգելված երկու արուների կամ երկու էգերի միջև, կամ ինչ կա երկու էգերի արգանդում։ Դուք վկա՞ էիք, երբ Աստված սա պատվիրեց ձեզ համար։ Ո՞վ է ավելի անարդար, քան նրանք, ովքեր ստեր են հորինում Աստծո դեմ՝ մարդկանց մոլորեցնելու համար՝ առանց գիտելիքի»։ Իսկապես, Աստված չի առաջնորդի անարդար ժողովրդին։

قُلْ لَّآ اَجِدُ فِيْ مَآ اُوْحِيَ اِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلٰى طَاعِمٍ يَّطْعَمُهٗٓ اِلَّآ اَنْ يَّكُوْنَ مَيْتَةً اَوْ دَمًا مَّسْفُوْحًا اَوْ لَحْمَ خِنْزِيْرٍ فَاِنَّهٗ رِجْسٌ اَوْ فِسْقًا اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَاِنَّ رَبَّكَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qul lā ajidu fīmā ūḥiya ilayya muḥarraman ‘alā ṭā‘imiy yaṭ‘amuhū illā ay yakūna maitatan au damam masfūḥan au laḥma khinzīrin fa innahū rijsun au fisqan uhilla ligairillāhi bih(ī), famaniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin fa inna rabbaka gafūrur raḥīm(un).

Ասա. «Ես չեմ գտնում ինձ ուղարկվածի մեջ որևէ արգելված բան նրանց համար, ովքեր ցանկանում են, բացի սատկած կենդանիների մսից, հոսող արյունից, խոզի մսից՝ ամեն ինչի համար, ինչը անմաքուր է, կամ այն ​​մսից, որը մորթվել է ոչ թե Աստծո անունով, այլ ուրիշի անունով: Բայց ով ստիպված է լինում՝ ո՛չ ցանկանալով, ո՛չ էլ գերազանցելով (անհրաժեշտության սահմանները), ապա քո Տերը ներողամիտ է, ամենաողորմած»:

وَعَلَى الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا كُلَّ ذِيْ ظُفُرٍۚ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ شُحُوْمَهُمَآ اِلَّا مَا حَمَلَتْ ظُهُوْرُهُمَآ اَوِ الْحَوَايَآ اَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍۗ ذٰلِكَ جَزَيْنٰهُمْ بِبَغْيِهِمْۚ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

wa ‘alal-lażīna hādū ḥarramnā kulla żī ẓufur(in), wa minal-baqari wal-ganami ḥarramnā ‘alaihim syuḥūmahumā illā mā ḥamalat ẓuhūruhumā awil-ḥawāyā au makhtalaṭa bi‘aẓm(in), żālika jazaināhum bibagyihim, wa innā laṣādiqūn(a).

Եվ հրեաներին Մենք արգելեցինք բոլոր (կենդանիներին), որոնք սմբակներ ունեն, և արգելեցինք նրանց անասունների և ոչխարների ճարպը, բացառությամբ նրանց մեջքին կպածի, կամ նրանց փորոտիքի մեջ եղածի, կամ նրանց ոսկորների հետ խառնվածի։ Այսպիսով, Մենք պատժեցինք նրանց իրենց անհնազանդության համար։ Եվ իսկապես, Մենք Ամենաճշմարիտն ենք։

فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقُلْ رَّبُّكُمْ ذُوْ رَحْمَةٍ وَّاسِعَةٍۚ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهٗ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِيْنَ

fa in każżabūka faqur rabbukum żū raḥmatiw wāsi‘ah(tin), wa lā yuraddu ba'suhū ‘anil-qaumil-mujrimīn(a).

Այսպիսով, եթե նրանք ստեն քեզ, ասա. «Քո Տերը անսահման ողորմած է, և Նրա պատիժը մեղավորների համար անխուսափելի է»:

سَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكْنَا وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ شَيْءٍۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتّٰى ذَاقُوْا بَأْسَنَاۗ قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوْهُ لَنَاۗ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَخْرُصُوْنَ

sayaqūlul-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā asyraknā wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min syai'(in), każālika każżabal-lażīna min qablihim ḥattā żāqū ba'sanā, qul hal ‘indakum min ‘ilmin fa tukhrijūhu lanā, in tattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in antum illā takhruṣūn(a).

Բազմաստվածները կասեն. «Եթե Աստված ցանկանար, մենք Նրան զուգընկեր չէինք դասի, ոչ էլ մեր նախնիները, և ոչինչ չէինք արգելի»: Նույնը արեցին նաև նրանցից առաջ, ովքեր ստեցին (մարգարեներին), մինչև որ համտեսեցին Մեր պատիժը: Ասա (Մուհամմադ). «Ունե՞ք որևէ գիտելիք, որը կարող եք մեզ փոխանցել: Այն, ինչին հետևում եք, միայն ենթադրություն է, և դուք միայն մտածում եք»:

قُلْ فَلِلّٰهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُۚ فَلَوْ شَاۤءَ لَهَدٰىكُمْ اَجْمَعِيْنَ

qul fa lillāhil-ḥujjatul-bāligah(tu), fa lau syā'a lahadākum ajma‘īn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Միակ պատճառը Ալլահն է։ Եթե Նա կամենա, դուք բոլորդ կուղղորդվեք»։

قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ يَشْهَدُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ حَرَّمَ هٰذَاۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَهُمْ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ ࣖ

qul halumma syuhadā'akumul-lażīna yasyhadūna annallāha ḥarrama hāżā, fa in syahidū falā tasyhad ma‘ahum, wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna każżabū bi'āyātinā wal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa hum birabbihim ya‘dilūn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Բերեք ձեր վկաներին, որոնք կարող են ապացուցել, որ Ալլահն արգելել է սա»։ Եթե նրանք վկայություն տան, դու էլ չպետք է վկայես նրանց հետ։ Մի՛ հետևիր նրանց ցանկություններին, ովքեր ժխտում են մեր այաները և նրանց, ովքեր չեն հավատում հանդերձյալ կյանքին և Աստծուն զուգընկեր են դասում։

۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Եկեք, թույլ տվեք ինձ կարդալ այն, ինչ Աստված արգելել է ձեզ։ Մի՛ կապեք Նրա հետ որևէ բան, բարիք արեք ձեր ծնողներին, մի՛ սպանեք ձեր երեխաներին, որովհետև նրանք աղքատ են։ Մենք ենք, որ սնունդ ենք տալիս ձեզ և նրանց։ Մի՛ մոտեցեք նողկալի գործերին, լինեն դրանք տեսանելի թե թաքնված, մի՛ սպանեք մարդկանց, որոնց Ալլահը արգելել է, բացառությամբ արդարացի պատճառների։ Այսպես է Նա հրամայում ձեզ, որպեսզի դուք հասկանաք»։

وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ

wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).

Եվ մի մոտեցեք որբի ունեցվածքին, բացի ավելի օգտակար ճանապարհից, մինչև նա չհասնի չափահասության տարիքին: Եվ ճշգրտեք չափերն ու կշեռքները արդարացիորեն: Մենք մարդուն չենք ծանրաբեռնում նրա կարողությունների չափով: Երբ խոսում եք, անկեղծորեն խոսեք, նույնիսկ եթե դա ձեր ազգականն է, և կատարեք Աստծո խոստումը: Այսպես է Նա պատվիրել ձեզ հիշել:

وَاَنَّ هٰذَا صِرَاطِيْ مُسْتَقِيْمًا فَاتَّبِعُوْهُ ۚوَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ

wa anna hāżā ṣirāṭī mustaqīman fattabi‘ūh(u), wa lā tattabi‘us-subula fa tafarraqa bikum ‘an sabīlih(ī), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tattaqūn(a).

Եվ իրոք, սա է Իմ ուղիղ ճանապարհը։ Ուրեմն հետևեք դրան։ Մի՛ հետևեք (այլ) ճանապարհների, որոնք կշեղեն ձեզ Նրա ճանապարհից։ Այսպես է Նա հրամայում ձեզ, որ բարեպաշտ լինեք։

ثُمَّ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ تَمَامًا عَلَى الَّذِيْٓ اَحْسَنَ وَتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُوْنَ ࣖ

Ṡumma ātainā mūsal-kitāba tamāman ‘alal-lażī aḥsana wa tafṣīlal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum biliqā'i rabbihim yu'minūn(a).

Ապա Մենք Մովսեսին տվեցինք Գիրքը (Թորան)՝ բարիք գործողների վրա (Մեր օրհնությունները) լրացնելու, ամեն ինչ բացատրելու և որպես առաջնորդություն ու ողորմություն, որպեսզի նրանք հավատան իրենց Տիրոջ հետ հանդիպմանը:

وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ فَاتَّبِعُوْهُ وَاتَّقُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۙ

wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakun fattabi‘ūhu wattaqū la‘allakum turḥamūn(a).

Եվ սա այն Գիրքն է (Ղուրանը), որը Մենք ուղարկել ենք օրհնություններով լի։ Հետևեք դրան և եղեք բարեպաշտ, որպեսզի ողորմություն գտնեք։

اَنْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اُنْزِلَ الْكِتٰبُ عَلٰى طَاۤىِٕفَتَيْنِ مِنْ قَبْلِنَاۖ وَاِنْ كُنَّا عَنْ دِرَاسَتِهِمْ لَغٰفِلِيْنَۙ

an taqūlū innamā unzilal-kitābu ‘alā ṭā'ifataini min qablinā, wa in kunnā ‘an dirāsatihim lagāfilīn(a).

(Մենք Ղուրանը ուղարկեցինք), որպեսզի դուք (չասեք)՝ «Գիրքը մեզանից առաջ միայն երկու խմբերի (հրեաների և քրիստոնյաների) է ուղարկվել, և մենք ուշադրություն չենք դարձնում նրանց կարդացածին»:

اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ

au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).

կամ որ դուք (չասեք)՝ «Եթե Գիրքը մեզ հայտնվեր, մենք ավելի ճիշտ կլինեինք, քան նրանք»։ Իսկապես, ձեզ համար եկել է հստակ բացատրություն, առաջնորդություն և ողորմություն ձեր Տիրոջից։ Ո՞վ է ավելի անարդար, քան նա, ով ժխտում է Աստծո այաները և հեռանում դրանցից։ Ապագայում Մենք խստորեն կպատժենք նրանց, ովքեր հեռանում են Մեր այաներից, որովհետև նրանք միշտ հեռանում են։

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ اَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ اٰيٰتِ رَبِّكَ ۗيَوْمَ يَأْتِيْ بَعْضُ اٰيٰتِ رَبِّكَ لَا يَنْفَعُ نَفْسًا اِيْمَانُهَا لَمْ تَكُنْ اٰمَنَتْ مِنْ قَبْلُ اَوْ كَسَبَتْ فِيْٓ اِيْمَانِهَا خَيْرًاۗ قُلِ انْتَظِرُوْٓا اِنَّا مُنْتَظِرُوْنَ

hal yanẓurūna illā an ta'tiyahumul-malā'ikatu au ya'tiya rabbuka au ya'tiya ba‘ḍu āyāti rabbik(a), yauma ya'tī ba‘ḍu āyāti rabbika lā yanfa‘u nafsan īmānuhā lam takun āmanat min qablu au kasabat fī īmānihā khairā(n), qulintaẓirū innā muntaẓirūn(a).

Նրանք միայն հրեշտակների գալստյունն են սպասում, կամ քո Տիրոջ գալստյունը, կամ քո Տիրոջ որոշ նշաններ։ Այն օրը, երբ քո Տիրոջ որոշ նշաններ գան, այն մարդու հավատքը, ով նախկինում չի հավատացել կամ չի փորձել բարին գործել դրանով, ապարդյուն կլինի։ Ասա. «Սպասե՛ք, մենք սպասում ենք»։

اِنَّ الَّذِيْنَ فَرَّقُوْا دِيْنَهُمْ وَكَانُوْا شِيَعًا لَّسْتَ مِنْهُمْ فِيْ شَيْءٍۗ اِنَّمَآ اَمْرُهُمْ اِلَى اللّٰهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ

innal-lażīna farraqū dīnahum wa kānū syiya‘al lasta minhum fī syai'(in), innamā amruhum ilallāhi ṡumma yunabbi'uhum bimā kānū yaf‘alūn(a).

Իսկապես, նրանք, ովքեր բաժանում են իրենց կրոնը և դառնում խմբերի, քո (Մուհամմադի) պարտականությունը նրանց համար ոչ մի կերպ չէ: Իրոք, նրանց գործերը (վերաբերում են) Ալլահին: Ապա Նա կպատմի նրանց, թե ինչ են արել:

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ عَشْرُ اَمْثَالِهَا ۚوَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزٰٓى اِلَّا مِثْلَهَا وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati fa lahū ‘asyru amṡālihā, wa man jā'a bis-sayyi'ati falā yujzā illā miṡlahā wa hum lā yuẓlamūn(a).

Ով բարիք է գործում, տասնապատիկ կպարգևատրվի, իսկ ով չարիք է գործում, իր չարիքի չափով կհատուցվի։ Նրանց վրա ոչ մի անարդարություն չի լինի։

قُلْ اِنَّنِيْ هَدٰىنِيْ رَبِّيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ەۚ دِيْنًا قِيَمًا مِّلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۚ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul innanī hadānī rabbī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in), dīnan qiyamam millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Իրոք, իմ Տերը ինձ ուղղորդեց ուղիղ ճանապարհով, ճշմարիտ կրոնով, Աբրահամի ուղիղ կրոնով։ Նա (Իբրահիմը) բազմաստվածներից չէ»։

قُلْ اِنَّ صَلَاتِيْ وَنُسُكِيْ وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِيْ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qul inna ṣalātī wa nusukī wa maḥyāya wa mamātī lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Իրոք, իմ աղոթքը, իմ երկրպագությունը, իմ կյանքը և իմ մահը միայն Ալլահի՝ բոլոր աշխարհների Տիրոջ համար են»:

لَا شَرِيْكَ لَهٗ ۚوَبِذٰلِكَ اُمِرْتُ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُسْلِمِيْنَ

lā syarīka lah(ū), wa biżālika umirtu wa ana awwalul-muslimīn(a).

Նրա համար գործընկեր չկա, և այդպես ինձ հրամայվեց, և ես առաջինն էի, որ հնազանդվեցի (մուսուլման):

قُلْ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْ رَبًّا وَّهُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍۗ وَلَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ اِلَّا عَلَيْهَاۚ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۚ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

qul agairallāhi abgī rabbaw wa huwa rabbu kulli syai'(in), wa lā taksibu kullu nafsin illā ‘alaihā, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

Ասա (Մուհամմադ). «Արդյո՞ք ինձ համար (ճիշտ է) փնտրել Աստծուց բացի ուրիշ աստված, երբ Նա ամեն ինչի Տերն է։ Մարդու գործած յուրաքանչյուր մեղքի համար միայն նա է պատասխանատու։ Եվ մարդը չի կրելու ուրիշի մեղքերի բեռը։ Ապա դուք կվերադառնաք ձեր Տիրոջ մոտ, և Նա կպատմի ձեզ այն մասին, ինչի մասին նախկինում վիճում էիք»։

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَكُمْ خَلٰۤىِٕفَ الْاَرْضِ وَرَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَبْلُوَكُمْ فِيْ مَآ اٰتٰىكُمْۗ اِنَّ رَبَّكَ سَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa huwal-lażī ja‘alakum khalā'ifal-arḍi wa rafa‘a ba‘ḍakum fauqa ba‘ḍin darajātil liyabluwakum fī mā ātākum, inna rabbaka sarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).

Եվ Նա է, որ ձեզ խալիֆներ դարձրեց երկրի վրա և ձեզանից ոմանց բարձրացրեց մյուսներից վեր, որպեսզի ձեզ փորձի այն (պարգևներով), որոնք ձեզ տվել է: Իսկապես, ձեր Տերը շատ արագ է պատժում, և իսկապես, Նա Ամենաներողամիտն է, Ամենաողորմածը: