Q.S Աս-Սաջդա (اَلسَّجْدَة) - 30 Տողերի քանակը

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

Ալիֆ Լամ Միմ։

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ

tanzīlul-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).

Կասկած չկա Ղուրանի՝ աշխարհների Տիրոջից ուղարկված լինելու մեջ:

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۚ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

am yaqūlūnaftarāhu balhuwal-ḥaqqu mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yahtadūn(a).

Բայց ինչո՞ւ են նրանք (անհավատները) ասում. «Նա (Մուհամմադը) հորինել է դա»։ Ոչ, Ղուրանը ճշմարտությունն է (որը եկել է) քո Տիրոջից, որպեսզի դու զգուշացնես այն մարդկանց, որոնց քեզանից առաջ երբեք չի այցելել որևէ մեկը, ով զգուշացրել է քեզ, որպեսզի նրանք կարողանան առաջնորդվել։

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ مَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا شَفِيْعٍۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ

allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), mā lakum min dūnihī miw waliyyiw wa lā syafī‘(in), afalā tatażakkarūn(a).

Աստված է Նա, Ով ստեղծեց երկինքներն ու երկիրը և դրանց միջև եղած ամեն ինչ վեց օրում, ապա հաստատվեց գահին: Դուք չունեք օգնական կամ միջնորդ, բացի Նրանից: Մի՞թե չեք տեսնի:

يُدَبِّرُ الْاَمْرَ مِنَ السَّمَاۤءِ اِلَى الْاَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗٓ اَلْفَ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ

yudabbirul-amra minas-samā'i ilal-arḍi ṡumma ya‘ruju ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū alfa sanatim mimmā ta‘uddūn(a).

Նա կարգի է բերում բոլոր գործերը՝ երկնքից մինչև երկիր, ապա (գործերը) համբարձվում են Նրա մոտ մեկ օրում, որի տևողությունը (երկարությունը) հազար տարի է՝ ըստ ձեր հաշվարկների։

ذٰلِكَ عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُۙ

Żālika ‘ālimul-gaibi wasy-syahādatil-‘azīzur-raḥīm(u).

Այդ Աստվածն է, ով գիտի անտեսանելին և իրականը, Ամենակարողը, Ամենաողորմածը։

الَّذِيْٓ اَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهٗ وَبَدَاَ خَلْقَ الْاِنْسَانِ مِنْ طِيْنٍ

allażī aḥsana kulla syai'in khalaqahū wa bada'a khalqal-insāni min ṭīn(in).

Ով գեղեցկացրեց Իր ստեղծած ամեն ինչ և ով սկսեց մարդու արարումը կավից,

ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهٗ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ مَّاۤءٍ مَّهِيْنٍ ۚ

Ṡumma ja‘ala naslahū min sulālatim mim mā'im mahīn(in).

ապա Նա իր սերունդը ստեղծեց ցածրորակ ջրի (սերմի) էությունից։

ثُمَّ سَوّٰىهُ وَنَفَخَ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِهٖ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma sawwāhu wa nafakha fīhi mir rūḥihī wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).

Ապա Նա կատարյալ դարձրեց այն և Իր հոգին (ստեղծագործությունը) փչեց դրա (մարմնի) մեջ և Նա ստեղծեց ձեզ համար լսողությունը, տեսողությունը և սիրտը, (բայց) դուք շատ քիչ երախտապարտ էիք։

وَقَالُوْٓا ءَاِذَا ضَلَلْنَا فِى الْاَرْضِ ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ بَلْ هُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ كٰفِرُوْنَ

wa qālū a'iżā ḍalalnā fil-arḍi a'innā lafī khalqin jadīd(in), bal hum biliqā'i rabbihim kāfirūn(a).

Եվ նրանք ասացին. «Մի՞թե մենք նոր արարածի մեջ կլինենք, երբ անհետանանք (կործանվենք) երկրի վրա»։ Նրանք նույնիսկ ժխտում են իրենց Աստծուն հանդիպելը։

۞ قُلْ يَتَوَفّٰىكُمْ مَّلَكُ الْمَوْتِ الَّذِيْ وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

qul yatawaffākum malakul-mautil-lażī wukkila bikum ṡumma ilā rabbikum turja‘ūn(a).

Ասա. «Մահվան հրեշտակը, որին վստահված էր (քո կյանքը խլելը), քեզ կսպանի, ապա դու կվերադառնաս քո Տիրոջ մոտ»։

وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الْمُجْرِمُوْنَ نَاكِسُوْا رُءُوْسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۗ رَبَّنَآ اَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا اِنَّا مُوْقِنُوْنَ

wa lau tarā iżil-mujrimūna nākisū ru'ūsihim ‘inda rabbihim, rabbanā abṣarnā wa sami‘nā farji‘nā na‘mal ṣāliḥan innā mūqinūn(a).

Եվ (ինչ սարսափ), եթե տեսնեիք այդ մեղավորներին, որոնք գլուխները խոնարհում էին իրենց Տիրոջ առջև, (նրանք ասում էին). «Մեր Տեր, մենք տեսանք և լսեցինք, ուստի վերադարձրու մեզ (աշխարհ), անշուշտ, մենք բարի գործեր կանենք: Իսկապես, մենք հավատացյալ ժողովուրդ ենք»:

وَلَوْ شِئْنَا لَاٰتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدٰىهَا وَلٰكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّيْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَ

wa lau syi'nā la'ātainā kulla nafsin hudāhā wa lākin ḥaqqal-qaulu minnī la'amla'anna jahannama minal-jinnati wan-nāsi ajma‘īn(a).

Եվ եթե Մենք ցանկանայինք, մենք յուրաքանչյուր հոգու կտայինք առաջնորդություն (դեպի) այն, բայց Իմ կողմից հրաման է տրվել. «Ես դժոխքը լցնելու եմ ջիներով և մարդկանցով միասին»:

فَذُوْقُوْا بِمَا نَسِيْتُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۚ اِنَّا نَسِيْنٰكُمْ وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

fa żūqū bimā nasītum liqā'a yaumikum hāżā, innā nasīnākum wa żūqū ‘ażābal-khuldi bimā kuntum ta‘malūn(a).

Ուրեմն կարեկցիր քեզ (այս պատժին), որովհետև դու անտեսեցիր քո օրը (Դատաստանի օրը), իսկապես Մենք նույնպես անտեսեցինք քեզ և զգանք հավիտենական պատիժը քո արածների համար։

اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِهَا خَرُّوْا سُجَّدًا وَّسَبَّحُوْا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۩

innamā yu'minu bi'āyātinal-lażīna iżā żukkirū bihā kharrū sujjadaw wa sabbaḥū biḥamdi rabbihim wa hum lā yastakbirūn(a).

Մեր այաներին հավատացողները միայն նրանք են, ովքեր, երբ դրանց մասին (Մեր այաները) հիշեցվում են, խոնարհվում են, փառաբանում իրենց և գովաբանում իրենց Տիրոջը, և չեն պարծենում:

تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

Նրանց ստամոքսները հեռու են իրենց անկողիններից, նրանք աղոթում են իրենց Տիրոջը՝ վախով և հույսով, և նրանք ծախսում են այն սննդի մի մասը, որը մենք տվել ենք նրանց։

فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّآ اُخْفِيَ لَهُمْ مِّنْ قُرَّةِ اَعْيُنٍۚ جَزَاۤءًۢ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

falā ta‘lamu nafsum mā ukhfiya lahum min qurrati a‘yun(in), jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

Այսպիսով, ոչ ոք չգիտի, թե ինչ է թաքնված նրանց համար (տարբեր օրհնություններից), որոնք հաճելի են նրանց սրտերը՝ որպես պարգև նրանց արածների համար:

اَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًاۗ لَا يَسْتَوٗنَ

afaman kāna mu'minan kaman kāna fāsiqā(n), lā yastawūn(a).

Այսպիսով, հավատացյալները նման են չար մարդկանց (անհավատների): Նրանք նույնը չեն:

اَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَلَهُمْ جَنّٰتُ الْمَأْوٰىۖ نُزُلًا ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti falahum jannātul-ma'wā, nuzulam bimā kānū ya‘malūn(a).

Ինչ վերաբերում է նրանց, ովքեր հավատում են և բարի գործեր են անում, նրանք կունենան դրախտային բնակության վայրեր՝ որպես պարգև իրենց արածների համար։

وَاَمَّا الَّذِيْنَ فَسَقُوْا فَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ كُلَّمَآ اَرَادُوْٓا اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَآ اُعِيْدُوْا فِيْهَا وَقِيْلَ لَهُمْ ذُوْقُوْا عَذَابَ النَّارِ الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ

wa ammal-lażīna fasaqū fa ma'wākumun nāru kullamā arādū ay yakhrujū minhā u‘īdū fīhā wa qīla lahum żūqū ‘ażāban nāril-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).

Եվ նրանց համար, ովքեր չարագործներ են (անհավատներ), նրանց բնակավայրը դժոխքն է: Ամեն անգամ, երբ նրանք ցանկանում են դուրս գալ այնտեղից, նրանք (կրկին) վերադառնում են այնտեղ, և նրանց ասվում է. «Ճաշակեք դժոխքի պատիժը, որը նախկինում ուրանում էիք»:

وَلَنُذِيْقَنَّهُمْ مِّنَ الْعَذَابِ الْاَدْنٰى دُوْنَ الْعَذَابِ الْاَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa lanużīqannahum minal-‘ażābil-adnā dūnal-‘ażābil-akbari la‘allahum yarji‘ūn(a).

Եվ Մենք անպայման նրանց վրա կհասցնենք ամենամոտ պատիժը (այս աշխարհում)՝ նախքան ավելի մեծ պատիժը (հանդեսյան կյանքում), որպեսզի նրանք վերադառնան (ճիշտ ճանապարհին):

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ ثُمَّ اَعْرَضَ عَنْهَا ۗاِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِيْنَ مُنْتَقِمُوْنَ ࣖ

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī ṡumma a‘raḍa ‘anhā, innā minal-mujrimīna muntaqimūn(a).

Եվ ո՞վ է ավելի անարդար, քան նա, ով իր Տիրոջ այաներով զգուշացվել է, ապա հեռանում է դրանցից: Իսկապես, Մենք կպարգևատրենք նրանց, ովքեր մեղանչում են:

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَلَا تَكُنْ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْ لِّقَاۤىِٕهٖ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba falā takun fī miryatim mil liqā'ihī wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īl(a).

Եվ իրոք, Մենք Մովսեսին տվեցինք Գիրքը (Թորան), այնպես որ դու (Մուհամմադ) մի՛ տատանվիր այն (Ղուրանը) ընդունելու հարցում, և Մենք Գիրքը (Թորան) դարձրինք Իսրայելի զավակների ուղեցույց:

وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوْاۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يُوْقِنُوْنَ

wa ja‘alnā minhum a'immatay yahdūna bi'amrinā lammā ṣabarū, wa kānū bi'āyātinā yūqinūn(a).

Եվ մենք նրանց մեջ առաջնորդներ դրեցինք, որոնք կառաջնորդեին նրանց մեր պատվիրաններին համապատասխան, քանի դեռ նրանք համբերատար էին: Նրանք հավատում էին մեր այաներին:

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

inna rabbaka huwa yafṣilu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

Իսկապես, քո Տերն է, որ դատելու է նրանց միջև Հարության օրը այն բանի համար, ինչի շուրջ նրանք նախկինում վիճաբանել էին նրա համար:

اَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍۗ اَفَلَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lahum kam ahlaknā min qablihim minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyāt(in), afalā yasma‘ūn(a).

Եվ մի՞թե դա նրանց համար նշան չէ, թե քանի ժողովուրդ ենք մենք ոչնչացրել նրանցից առաջ, մինչ նրանք իրենք էին քայլում իրենց բնակավայրերում: Իրոք, դրանում կան նշաններ (Աստծո զորության): Մի՞թե նրանք չեն լսում (ուշադրություն չեն դարձնում):

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَسُوْقُ الْمَاۤءَ اِلَى الْاَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ اَنْعَامُهُمْ وَاَنْفُسُهُمْۗ اَفَلَا يُبْصِرُوْنَ

awalam yarau annā nasūqul-mā'a ilal-arḍil juruzi fanukhriju bihī zar‘an ta'kulu minhu an‘āmuhum wa anfushum, afalā yubṣirūn(a).

Մի՞թե նրանք չեն տեսնում, որ Մենք (ամպերը պարունակող) ջուր ենք ուղղորդում դեպի անպտուղ հողը, ապա մենք (դրա հետ միասին) բերք ենք աճեցնում, որպեսզի նրանց անասուններն ու իրենք կարողանան ուտել դրանից: Ուրեմն մի՞թե նրանք չեն տեսնում:

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْفَتْحُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-fatḥu in kuntum ṣādiqīn(a).

Եվ նրանք հարցնում են. «Ե՞րբ կգա հաղթանակը, եթե դուք ճշմարտախոս եք»։

قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لَا يَنْفَعُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِيْمَانُهُمْ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

qul yaumal-fatḥi lā yanfa‘ul-lażīna kafarū īmānuhum wa lā hum yunẓarūn(a).

Ասա. «Հաղթանակի օրը նրանց հավատքը այլևս օգտակար չի լինի անհավատների համար, և նրանց ժամանակ չի տրվի»։

فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَانْتَظِرْ اِنَّهُمْ مُّنْتَظِرُوْنَ ࣖ

fa a‘riḍ ‘anhum wantaẓir innahum muntaẓirūn(a).

Ուրեմն, շրջվիր նրանց մեջքդ և սպասիր, որովհետև նրանք նույնպես սպասում են։