Q.S Al-Ji̱n (اَلْجِنّ) - 28 Nämbär Bäthni̱

قُلْ اُوْحِيَ اِلَيَّ اَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ فَقَالُوْٓا اِنَّا سَمِعْنَا قُرْاٰنًا عَجَبًاۙ

qul ūḥiya ilayya annahustama‘a nafarum minal-jinni fa qālū innā sami‘nā qur'ānan ‘ajabā(n).

Laarɛ jɛ (O Muɣammad), "Cɛ jɛ nyuɔ̱th ɣä ɛn ɣöö buɔ̱n ji̱nni̱ cukɛ liŋ," kä cukɛ wee, "Kɔn cakɔ ruac mi gääy naath liŋ (kä Kuran),

يَّهْدِيْٓ اِلَى الرُّشْدِ فَاٰمَنَّا بِهٖۗ وَلَنْ نُّشْرِكَ بِرَبِّنَآ اَحَدًاۖ

yahdī ilar-rusydi fa'āmannā bih(ī), wa lan nusyrika birabbinā aḥadā(n).

(min) nyuthɛ naath duɔ̱ɔ̱p in lot rɔ, kä ŋa̱thnɛ jɛ. Kä /canɛ bi met mat kɛ duɔ̱ɔ̱r kɛ Kuääran.

وَّاَنَّهٗ تَعٰلٰى جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَّلَا وَلَدًاۖ

wa annahū ta‘ālā jaddu rabbinā mattakhaża ṣāḥibataw wa lā waladā(n).

Kä kɛ thuɔ̱k, Kuääran cɛ rɔ kap nhial kɛ buay; /Thiɛlɛ jɛ ciek kä /thiɛlɛ jɛ gat."

وَّاَنَّهٗ كَانَ يَقُوْلُ سَفِيْهُنَا عَلَى اللّٰهِ شَطَطًاۖ

wa annahū kāna yaqūlu safīhunā ‘alallāhi syaṭaṭā(n).

Kä kɛ thuɔ̱k, nɛy tin /thiɛl ŋäc rɛydan la kɛn (rieet) ti leny pekdiɛn ɛ lat kɛ kui̱ Allah,

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ تَقُوْلَ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۙ

wa annā ẓanannā allan taqūlal-insu wal-jinnu ‘alallāhi każibā(n).

kä kɛ thuɔ̱k, cua kɔ car ɛn ɣöö /ciɛ raan kiɛ ji̱n bi ruac mi kac lat kɛ kui̱ Allah.

وَّاَنَّهٗ كَانَ رِجَالٌ مِّنَ الْاِنْسِ يَعُوْذُوْنَ بِرِجَالٍ مِّنَ الْجِنِّ فَزَادُوْهُمْ رَهَقًاۖ

wa annahū kāna rijālum minal insi ya‘ūżūna birijālim minal-jinni fa zādūhum rahaqā(n).

Kä kɛ thuɔ̱k, cuɛ tekɛ wutni rɛy nath ti ci rɔ̱ bar kɛɛl kɛ wutni rɛy jɔ̱ɔ̱ni, duŋdɛ ɣöö cu kɛn (jinni̱) kɛ (nɛy) jakä wä kɛ duɔ̱ɔ̱p mi jiääk.

وَّاَنَّهُمْ ظَنُّوْا كَمَا ظَنَنْتُمْ اَنْ لَّنْ يَّبْعَثَ اللّٰهُ اَحَدًاۖ

wa annahum ẓannū kamā ẓanantum allay yab‘aṡallāhu aḥadā(n).

Kä kɛ thuɔ̱k, kɛn (jinn) cukɛ car ce̱tkɛ ji̱ (polytheists kä Mecca) tin caar jɛ ɛn ɣöö Allah /cɛ raan bi jiɛc li̱th (kɛ cäŋ jiɛcä li̱th).

وَّاَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاۤءَ فَوَجَدْنٰهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيْدًا وَّشُهُبًاۖ

wa annā lamasnas-samā'a fa wajadnāhā muli'at ḥarasan syadīdaw wa syuhubā(n).

Kä kɛ thuɔ̱k kɔn (jinn) cakɔ jɛ ɣɔ̱n ɛn ɣöö banɛ (tin ca tɛ̱̈ɛ̱̈) nhial ŋa̱c, kɛ kui̱c ɛmɔ cuakɔ jɛ jek ɛn ɣöö ci thia̱a̱ŋ kɛ ga̱a̱ŋ ti bum kɛnɛ thɛpni ti leth,

وَّاَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِۗ فَمَنْ يَّسْتَمِعِ الْاٰنَ يَجِدْ لَهٗ شِهَابًا رَّصَدًاۖ

wa annā kunnā naq‘udu minhā maqā‘ida lis-sam‘(i), famay yastami‘il-āna yajid lahū syihābar raṣadā(n).

kä kɛ thuɔ̱k kɔn (jinn) la kɔnɛ a luäŋ kɛ ka̱p gua̱thni ti ŋuan nhial kɛ ɣöö banɛ ruac liŋ (kɛ kui̱ ruaacni̱). Duŋni̱ ɣöö täämɛ ram mi (mi̱ ɣɔ̱nɛ) ɣöö bɛ li̱eŋ liŋ (ce̱tkɛ nɔmɔ) bɛ thɛpni ti ŋuan ti ci rɔ̱ moc kɛ mac jek (kɛ ɣöö ba jɛ waŋ).

وَّاَنَّا لَا نَدْرِيْٓ اَشَرٌّ اُرِيْدَ بِمَنْ فِى الْاَرْضِ اَمْ اَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًاۙ

wa annā lā nadrī asyarrun urīda biman fil-arḍi am arāda bihim rabbuhum rasyadā(n).

Kä kɛ thuɔ̱k, kɔn (jinn) /ci kɔn ɛ ŋäc (tekä ga̱ŋ ɛmɛ) mi ɛ jiäk mi görkɛ ɛ naath wi̱i̱ muɔ̱ɔ̱n kiɛ mi go̱o̱r Kuäärdiɛn ni mi gɔaa kɛ kui̱diɛn.

وَّاَنَّا مِنَّا الصّٰلِحُوْنَ وَمِنَّا دُوْنَ ذٰلِكَۗ كُنَّا طَرَاۤىِٕقَ قِدَدًاۙ

wa annā minnaṣ-ṣāliḥūna wa minnā dūna żālik(a), kunnā ṭarā'iqa qidadā(n).

Kä kɛ thuɔ̱k, rɛydan (jinn) tëëkɛ nɛy ti ŋa̱thkɛ Kuoth kä tëëkɛ (bä) nɛy ti gua̱c kɛ kɛ. Cuɔ̱kɔ dup ti gööl naŋ.

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ نُّعْجِزَ اللّٰهَ فِى الْاَرْضِ وَلَنْ نُّعْجِزَهٗ هَرَبًاۖ

wa annā ẓanannā allan nu‘jizallāha fil-arḍi wa lan nu‘jizahū harabā(n).

Kä kɛ thuɔ̱k kɔn (jinn) cua kɔn car i̱ /canɛ bi luäŋ kɛ kään (kä buɔ̱m) Allah wi̱i̱ muɔ̱ɔ̱n kiɛ (bä) /canɛ bi luäŋ kɛ kään (kä) Jɛn.

وَّاَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدٰىٓ اٰمَنَّا بِهٖۗ فَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِرَبِّهٖ فَلَا يَخَافُ بَخْسًا وَّلَا رَهَقًاۖ

wa annā lammā sami‘nal-hudā āmannā bih(ī), famay yu'mim birabbihī falā yakhāfu bakhsaw wa lā rahaqā(n).

Kä kɛ thuɔ̱k, mëë cakɔ (jinn) ruac (kä Kuran) liŋ, cuakɔ jɛ ŋäth. Kä ɛnɔ ram mi ŋääth Kuoth, thilɛ mi bɛ dual kɛ bath kiɛ duer.

وَّاَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُوْنَ وَمِنَّا الْقٰسِطُوْنَۗ فَمَنْ اَسْلَمَ فَاُولٰۤىِٕكَ تَحَرَّوْا رَشَدًا

wa annā minnal-muslimūna wa minnal-qāsiṭūn(a), faman aslama fa ulā'ika taḥarrau rasyadā(n).

Kä rɛydan tëëkɛ ji̱ Muthlimni̱ kä tëëkɛ nɛy ti̱ ci rɔ̱ woc kä thuɔ̱k. Kä ram mi la Muthlim, kɛ kɔrɛ cikɛ duɔ̱ɔ̱p in cuŋ kuany.

وَاَمَّا الْقٰسِطُوْنَ فَكَانُوْا لِجَهَنَّمَ حَطَبًاۙ

wa ammal-qāsiṭūna fa kānū lijahannama ḥaṭabā(n).

Kä kɛ kui̱ nɛɛni̱ tin ci̱ rɔ̱ woc kä thuɔ̱k, kɛn bi̱kɛ ben ɛ la mac mi̱ wä rɛy maac mi̱ thil pek."

وَّاَنْ لَّوِ اسْتَقَامُوْا عَلَى الطَّرِيْقَةِ لَاَسْقَيْنٰهُمْ مَّاۤءً غَدَقًاۙ

wa allawistaqāmū ‘alaṭ-ṭarīqati la'asqaināhum mā'an gadaqā(n).

Kä mi cikɛ ŋot kɛ mi̱ ja̱lkɛ kɛ duɔ̱ɔ̱p ɛmɔ (kuth ji̱ I̱thla̱m), dënɛ kɛ moc kɛ pi̱w ti ro̱ŋ.

لِّنَفْتِنَهُمْ فِيْهِۗ وَمَنْ يُّعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهٖ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًاۙ

linaftinahum fīh(i), wa may yu‘riḍ ‘an żikri rabbihī yasluk-hu ‘ażāban ṣa‘adā(n).

Kɛ jɛn (duɔ̱ɔ̱p ɛmɔ) Banɛ kɛ ɣɔ̱n. Kä ram mi bi rɔ ri̱t kä ruac Kua̱r ni Kuoth, bɛ jɛ la̱th duäc mi di̱i̱t ɛlɔ̱ŋ.

وَّاَنَّ الْمَسٰجِدَ لِلّٰهِ فَلَا تَدْعُوْا مَعَ اللّٰهِ اَحَدًاۖ

wa annal-masājida lillāhi falā tad‘ū ma‘allāhi aḥadā(n).

Kä kɛ thuɔ̱k ɛn mosques kɛ kui̱ Allah. Kä ɛnɔ /cuarɛ duɔ̱ɔ̱r pal rɛydɛ ɛ ni Allah.

وَّاَنَّهٗ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللّٰهِ يَدْعُوْهُ كَادُوْا يَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِ لِبَدًاۗ ࣖ

wa annahū lammā qāma ‘abdullāhi yad‘ūhu kādū yakūnūna ‘alaihi libadā(n).

Kä kɛ thuɔ̱k, mëë ci läät Kuɔth (Muhammad) rɔ jiɛc kɛ ɣöö bɛ jɛ pal (la̱tdɛ pal), cu kɛn (jinn) rɔ̱ dol gekädɛ.

قُلْ اِنَّمَآ اَدْعُوْا رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِهٖٓ اَحَدًا

qul innamā ad‘ū rabbī wa lā usyriku bihī aḥadā(n).

Larɛ jɛ (Muɣammad), "Ɛpuc, ɣän palä ni̱ Kuäärä kärɔa kä /thiɛlɛ mi̱ cä mat kɛ jɛ."

قُلْ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا رَشَدًا

qul innī lā amliku lakum ḍarraw wa lā rasyadā(n).

Larɛ jɛ (Muɣammad), "Ɣän thiɛlɛ ɣä buɔ̱m mi̱ dëë lo̱k ni̱ mi̱ jiääk kiɛ dëë ji̱ nööŋ mi̱ gɔaa."

قُلْ اِنِّيْ لَنْ يُّجِيْرَنِيْ مِنَ اللّٰهِ اَحَدٌ ەۙ وَّلَنْ اَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا ۙ

qul innī lay yujīranī minallāhi aḥad(un), wa lan ajida min dūnihī multaḥadā(n).

Laarɛ jɛ (Muhammad), “Ɛpuc thilɛ mi dee ɣä gaŋ kä (duäc) Allah kä /thiɛlɛ gua̱a̱th mi bä rɔ gaŋ thi̱n mi /ci mɔ a Jɛn.

اِلَّا بَلٰغًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِسٰلٰتِهٖۗ وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاِنَّ لَهٗ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ

illā balāgam minallāhi wa risālātih(ī), wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū fa inna lahū nāra jahannama khālidīna fīhā abadā(n).

(Ɣän kärɔa) latdä (ɛ la̱r lär) kä Allah kɛnɛ ruacdɛ. Kä ram mi /ci Kuoth kɛnɛ jääkdɛ lo̱k bɛ (duäc) maac mi thil pek jek, bikɛ te thi̱n amäni cäŋ kɛl."

حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ فَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ اَضْعَفُ نَاصِرًا وَّاَقَلُّ عَدَدًاۗ

Ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna fasaya‘lamūna man aḍ‘afu nāṣiraw wa aqallu ‘adadā(n).

Kɛ ɣöö mi cikɛ (duäc) min ca lat kɛ kui̱diɛn nɛn, kɛ kɔrɛ bikɛ ŋa̱c ɛn ɣöö ɛ ŋa mi luäkɛ jɛ kä kuiy pekdɛ.

قُلْ اِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ اَمْ يَجْعَلُ لَهٗ رَبِّيْٓ اَمَدًا

qul in adrī aqarībum mā tū‘adūna am yaj‘alu lahū rabbī amadā(n).

Laarɛ jɛ (Muɣammad), "Ɣän /cä jɛ ŋäc ɛn ɣöö ci̱ duäc in ca la̱th nhiamdu thia̱k kiɛ mi̱ ci̱ Kuäärä jɛ lar ɛn ɣöö ŋot gua̱a̱thdɛ kɛ mi̱ bäär."

عٰلِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلٰى غَيْبِهٖٓ اَحَدًاۙ

‘Ālimul-gaibi falā yuẓhiru ‘alā gaibihī aḥadā(n).

Jɛn ŋäcɛ ti /ca nɛn, kä thilɛ ram mi nyuthɛ ti /ca nɛn.

اِلَّا مَنِ ارْتَضٰى مِنْ رَّسُوْلٍ فَاِنَّهٗ يَسْلُكُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ رَصَدًاۙ

illā manirtaḍā mir rasūlin fa innahū yasluku mim baini yadaihi wa min khalfihī raṣadā(n).

Ɛ ni jaak tin cɛ nhɔk, kɛ kɔrɛ cɛ yiëën (ja̱a̱k nhial) ja̱k nhiamdiɛn kɛnɛ jɔkdiɛn.

لِّيَعْلَمَ اَنْ قَدْ اَبْلَغُوْا رِسٰلٰتِ رَبِّهِمْ وَاَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَاَحْصٰى كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا ࣖ

liya‘lama an qad ablagū risālāti rabbihim wa aḥāṭa bimā ladaihim wa aḥṣā kulla syai'in ‘adadā(n).

Kɛ ɣöö bɛ ŋa̱c ɛn ɣöö ci jaak ruac Kua̱riɛn lat kɛ thuɔ̱k, kä (ŋäcdɛ) matdɛ min tekɛ kɛ, kä jɛn kuɛn ŋɔak diaal kɛl kɛl.