Q.S Ɛt-Talak (اَلطَّلَاق) - 12 Nämbär Bäthni̱

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ فَطَلِّقُوْهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَاَحْصُوا الْعِدَّةَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ رَبَّكُمْۚ لَا تُخْرِجُوْهُنَّ مِنْۢ بُيُوْتِهِنَّ وَلَا يَخْرُجْنَ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيْنَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍۗ وَتِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يَّتَعَدَّ حُدُوْدَ اللّٰهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهٗ ۗ لَا تَدْرِيْ لَعَلَّ اللّٰهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذٰلِكَ اَمْرًا

yā ayyuhan-nabiyyu iżā ṭallaqtumun-nisā'a fa ṭalliqūhunna li‘iddatihinna wa aḥṣul-‘iddah(ta), wattaqullāha rabbakum, lā tukhrijūhunna mim buyūtihinna wa lā yakhrujna illā ay ya'tīna bifāḥisyatim mubayyinah(tin), wa tilka ḥudūdullāh(i), wa may yata‘adda ḥudūdallāhi faqad ẓalama nafsah(ū), lā tadrī la‘allallāha yuḥdiṡu ba‘da żālika amrā(n).

Ɣɔ̱ɔ̱n, gök! Mi ci mänkun da̱k, bikɛ dhil da̱k kɛ gua̱a̱th mi dee kɛn ɛ (ruac) kɛ (reasonable) idah, kä kuɛn gua̱a̱th idah ɛmɔ, kä bi Kuoth Kuääru luɔ̱th. /Cuarɛ kɛ naŋ raar rɛy ciëŋdiɛn kä /cuarɛ kɛ (pa̱l ɣöö bikɛ wä raar) ɛ ni mi̱ cikɛ la̱t mi jiääk la̱t mi jɔc. Kä ti̱ti̱ kɛ ŋuɔ̱t Allah, kä ram mi ci ŋuɔ̱t Allah ya̱r, kɛ thuɔ̱k, cɛ duer la̱t kärɔa. /Ciɛ jɛ ŋäc, dɔ̱ŋ kɛ kɔrɛ bi Kuoth ca̱p mi pay tuɔɔk nööŋ.

فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ فَارِقُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ وَّاَشْهِدُوْا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنْكُمْ وَاَقِيْمُوا الشَّهَادَةَ لِلّٰهِ ۗذٰلِكُمْ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ەۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مَخْرَجًا ۙ

fa iżā balagna ajalahunna fa amsikūhunna bima‘rūfin au fāriqūhunna bima‘rūfiw wa asyhidū żawai ‘adlim minkum wa aqīmusy-syahādata lillāh(i), żālikum yū‘aẓu bihī man kāna yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū makhrajā(n).

Kä ɛnɔ, mi cikɛ thia̱k kɛ thuɔ̱k palädiɛn, kɛ kɔrɛ bia kɛ nyɔk kɛ loc jɔk a gɔaa kiɛ bia kɛ jakä wä a gɔaa kä bia ruacdu lat kɛ nëën da̱ŋ rɛw ti cuŋ rɛydun kä bia ruacdu jakä cuŋ kɛ kui̱ Kuɔth. Nɛmɛ ɛ jɛn ŋi̱i̱c in ca ka̱m nɛy tin ŋa̱thkɛ Allah kɛnɛ ciaaŋ in bi ben. Kä ram mi dual kɛ Kuoth bɛ duɔ̱ɔ̱pdɛ lɛp kɛ kui̱dɛ.

وَّيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَهُوَ حَسْبُهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَالِغُ اَمْرِهٖۗ قَدْ جَعَلَ اللّٰهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا

wa yarzuqhu min ḥaiṡu lā yaḥtasib(u), wa may yatawakkal ‘alallāhi fa huwa ḥasbuh(ū), innallāha bāligu amrih(ī), qad ja‘alallāhu likulli syai'in qadrā(n).

kä cuɛ jɛ moc mi̱eth mi bëë kä duɔ̱ɔ̱p mi /cɛ car. Kä ram mi ci ŋa̱thdɛ la̱th kä Allah, bi Allah (min go̱o̱rɛ) jɛ moc kɛ thuɔ̱k. Ɛpuc, Allah lätdɛ lätkɛ. Ɛpuc, ci Allah ca̱pdɛ rialikä kɛ kui̱ kä ŋɔak diaal.

وَالّٰۤـِٔيْ يَىِٕسْنَ مِنَ الْمَحِيْضِ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ اِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلٰثَةُ اَشْهُرٍۙ وَّالّٰۤـِٔيْ لَمْ يَحِضْنَۗ وَاُولٰتُ الْاَحْمَالِ اَجَلُهُنَّ اَنْ يَّضَعْنَ حَمْلَهُنَّۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ اَمْرِهٖ يُسْرًا

wal-lā'ī ya'isna minal-maḥīḍi min nisā'ikum inirtabtum fa ‘iddatuhunna ṡalāṡatu asyhur(in), wal-lā'ī lam yaḥiḍn(a), wa ulātul-aḥmāli ajaluhunna ay yaḍa‘na ḥamlahunn(a), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū min amrihī yusrā(n).

Män tin /ci ŋot kɛ mi̱ tekɛ tɔ̱ɔ̱c (menopausal) rɛy määnkun, mi̱ tekɛ diw (kɛ kui̱ gua̱th in tekɛ iddah) ɛn iddah ɛ päth diɔ̱k; kä inɔ (bä) män tin /ci tɔ̱ɔ̱c. Kä kɛ jɛn gua̱a̱th ɛmɔ, kɛ kui̱ mään tin tekɛ ruɔ̱t, gua̱a̱th iddahdiɛn ɛ amäni mi cikɛ dap. Kä ram mi dual kɛ Kuoth, bɛ ŋɔak jakä thia̱k kɛ kui̱dɛ rɛy lätnikɛ.

ذٰلِكَ اَمْرُ اللّٰهِ اَنْزَلَهٗٓ اِلَيْكُمْۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّاٰتِهٖ وَيُعْظِمْ لَهٗٓ اَجْرًا

Żālika amrullāhi anzalahū ilaikum, wa may yattaqillāha yukaffir ‘anhu sayyi'ātihī wa yu‘ẓim lahū ajrā(n).

Ɛ jɛn ŋuɔ̱t Kuɔth in cɛ nyuɔ̱th ji̱; Kä ram mi dual kɛ Allah, bi Allah duerkɛ woc kä bɛ mucdɛ jakä ŋuan.

اَسْكِنُوْهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِّنْ وُّجْدِكُمْ وَلَا تُضَاۤرُّوْهُنَّ لِتُضَيِّقُوْا عَلَيْهِنَّۗ وَاِنْ كُنَّ اُولٰتِ حَمْلٍ فَاَنْفِقُوْا عَلَيْهِنَّ حَتّٰى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّۚ فَاِنْ اَرْضَعْنَ لَكُمْ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّۚ وَأْتَمِرُوْا بَيْنَكُمْ بِمَعْرُوْفٍۚ وَاِنْ تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهٗٓ اُخْرٰىۗ

askinūhunna min ḥaiṡu sakantum miw wujdikum wa lā tuḍārrūhunna lituḍayyiqū ‘alaihinn(a), wa in kunna ulāti ḥamlin fa anfiqū ‘alaihinna ḥattā yaḍa‘na ḥamlahunn(a), fa in arḍa‘na lakum fa ātūhunna ujūrahunn(a), wa'tamirū bainakum bima‘rūf(in), wa in ta‘āsartum fasaturḍi‘u lahū ukhrā.

Gua̱thni kɛ (män) gua̱th in cieŋ kɛ ji̱ thi̱n kɛ lua̱ŋdu kä /cu kɛ jakä bɛc kɛ ɣöö ba (lo̱ckiɛn) jakä kuiy. Kä mi ci kɛn (män tin ca dap) ruët, kämni kɛ tin cieŋ kɛ kɛ amäni mi cikɛ dap, kä mi cikɛ (gaatku) thöp kɛ mucdiɛn; kä carɛ jɛ rɛydun (kɛ ŋɔak diaal) agɔaa; kä mi ci rik jek, kɛ kɔrɛ bi ciek dɔ̱diɛn jɛ moc kɛ thëm (gatdä) kɛ kui̱dɛ.

لِيُنْفِقْ ذُوْ سَعَةٍ مِّنْ سَعَتِهٖۗ وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهٗ فَلْيُنْفِقْ مِمَّآ اٰتٰىهُ اللّٰهُ ۗ لَا يُكَلِّفُ اللّٰهُ نَفْسًا اِلَّا مَآ اٰتٰىهَاۗ سَيَجْعَلُ اللّٰهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُّسْرًا ࣖ

liyunfiq żū sa‘atim min sa‘atih(ī), wa man qudira ‘alaihi rizquhū falyunfiq mimmā ātāhullāh(u), lā yukallifullāhu nafsan illā mā ātāhā, sayaj‘alullāhu ba‘da ‘usriy yusrā(n).

Kä ram min tekɛ cuɔ̱ŋ kɛ ɣöö bɛ tëkdɛ thöp kɛ kui̱ lua̱ŋdɛ, kɛnɛ ram min tekɛ mi̱th ti tɔt, bɛ tëkdɛ thöp kɛ kuak tin ci Kuoth ɛ ka̱m jɛ. Allah /cɛ raan moc riɛk ɛ ni̱ (kɛ) min ci Allah ɛ ka̱m jɛ. Allah bɛ cäŋ kɛl moc kɛ gua̱a̱th mi̱ di̱i̱t kɛ kɔr kä mi̱ ciɛk.

وَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ اَمْرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهٖ فَحَاسَبْنٰهَا حِسَابًا شَدِيْدًاۙ وَّعَذَّبْنٰهَا عَذَابًا نُّكْرًا

wa ka'ayyim min qaryatin ‘atat ‘an amri rabbihā wa rusulihī fa ḥāsabnāhā ḥisāban syadīdā(n), wa ‘ażżabnāhā ‘ażāban nukrā(n).

Kä nɛy ti ŋuan (nɛy tin cieŋ rɛy wec) tin /ci ruac Kua̱riɛn kɛnɛ ja̱a̱kɛ luɔ̱th, kɛ kui̱c ɛmɔ banɛ kuën nɛɛni tin cieŋ rɛy wec ɛmɔ la̱t kɛ kuën mi bum bum, kä banɛ kɛ duäc kɛ duäc mi bɛc bɛc (rɛy teekä in dɔ̱ŋ), .

فَذَاقَتْ وَبَالَ اَمْرِهَا وَكَانَ عَاقِبَةُ اَمْرِهَا خُسْرًا

fa żāqat wabāla amrihā wa kāna ‘āqibatu amrihā khusrā(n).

kɛ ɣöö bikɛ rik tin jiäk tin bëë raar kä lätkiɛn ŋa̱c, kɛnɛ min bëë raar kä lätkiɛn, ɛ bath mi di̱i̱t.

اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًا فَاتَّقُوا اللّٰهَ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِۛ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۛ قَدْ اَنْزَلَ اللّٰهُ اِلَيْكُمْ ذِكْرًاۙ

a‘addallāhu lahum ‘ażāban syadīdan fattaqullāha yā ulil-albāb(i) - allażīna āmanū - qad anzalallāhu ilaikum żikrā(n).

Allah cɛ duäc mi bɛc bɛc rialikä kɛ kui̱diɛn, kɛ kui̱c ɛmɔ dualɛ jɛ kɛ Allah, yɛn nɛy tin tekɛ ŋäc ŋɔaani̱! (Ciötdɛ) nɛy tin ŋa̱th. Ɛpuc, ci Allah ruac mi ca la̱r ji̱ la̱th piny,

رَّسُوْلًا يَّتْلُوْا عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ مُبَيِّنٰتٍ لِّيُخْرِجَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُّدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ قَدْ اَحْسَنَ اللّٰهُ لَهٗ رِزْقًا

rasūlay yatlū ‘alaikum āyātillāhi mubayyinātil liyukhrijal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa may yu'mim billāhi wa ya‘mal ṣāliḥay yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), qad aḥsanallāhu lahū rizqā(n).

(kɛ ja̱kdɛ) kɛ jäkni mi bi ruaacni Allah kuɛn kä ji̱ latdɛ (ŋuɔ̱tni ti gööl), kɛ ɣöö bɛ nɛy tin ŋa̱th kä lät lät ti gɔw nööŋ raar, kä muth ɛ wä kä buay. Kä ram mi ŋäth Kuoth kä lätdɛ lät ti gɔw, bɛ jɛ jakä wä rɛy ka̱a̱kni ti jäl pinydiɛn kɛ yiër; bikɛ cieŋ thi̱n amäni cäŋ kɛl. Kɛ thuɔ̱k, ci Allah ɛ moc kɛ mi̱eth mi gɔaa.

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ وَّمِنَ الْاَرْضِ مِثْلَهُنَّۗ يَتَنَزَّلُ الْاَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ەۙ وَّاَنَّ اللّٰهَ قَدْ اَحَاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْمًا ࣖ

allāhul-lażī khalaqa sab‘a samāwātiw wa minal-arḍi miṡlahunn(a), yatanazzalul-amru bainahunna lita‘lamū annallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un), wa annallāha qad aḥāṭa bikulli syai'in ‘ilmā(n).

Allah min ci nhial da̱ŋ bärɔw cak kɛnɛ min bä kä (ca̱k) piny jɛn bä cäätdɛ. Ruac Allah lätdɛ kä jɛ, kɛ ɣöö biɛ ŋa̱c ɛn ɣöö Allah ɛ jɛn ram in bumni̱ jɛn kä ŋɔak diaal, kä ŋäc Allah ɛ thuɔ̱k cɛ ŋɔak diaal kum.