Q.S Ath-Thapp (اَلصَّفّ) - 14 Nämbär Bäthni̱

سَبَّحَ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

sabbaḥa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Kä min te nhial kɛnɛ min te piny liak kɛn Allah; kä Jɛn ɛ jɛn ram in bumni̱ jɛn, kä ɛ jɛn ram in pɛl.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَ تَقُوْلُوْنَ مَا لَا تَفْعَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lima taqūlūna mā lā taf‘alūn(a).

Yɛn nɛy tin ŋa̱th! Ɛŋu laar yɛn mi /ci yɛn ɛ la̱t ɔ?

كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللّٰهِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا لَا تَفْعَلُوْنَ

kabura maqtan ‘indallāhi an taqūlū mā lā taf‘alūn(a).

(Ɛ) mi jiääk ɛlɔ̱ŋ nhiam Kuɔth mi ci ruac kɛ min /ci lät.

اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الَّذِيْنَ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِهٖ صَفًّا كَاَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَّرْصُوْصٌ

innallāha yuḥibbul-lażīna yuqātilūna fī sabīlihī ṣaffan ka'annahum bun-yānum marṣūṣ(un).

Ɛpuc, Allah nhɔkɛ nɛy tin ko̱r rɛy duɔ̱pdɛ kɛ ca̱p mi ca guir, kɛn ce̱tkɛ ti̱c mi bum bum.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ لِمَ تُؤْذُوْنَنِيْ وَقَدْ تَّعْلَمُوْنَ اَنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْۗ فَلَمَّا زَاغُوْٓا اَزَاغَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumi lima tu'żūnanī wa qad ta‘lamūna annī rasūlullāhi ilaikum, falammā zāgū azāgallāhu qulūbahum, wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

Kä (timɛ) mëë ci Muthɛ nɛɛkɛ jiök i̱, "Ɣɔ̱ɔ̱n nɛɛkä! Ɛŋu mi cia ɣä moc riɛk, cäŋ ni̱ min ŋäc yɛn ɛ thuɔ̱k ɛn ɣöö ɛ ɣän jääk Allah kɛ thuɔ̱k kä yɛ?" Kä ɛnɔ mëë cikɛ rɔ̱ ri̱t (kä thuɔ̱k), cu Allah lo̱ckiɛn ri̱t. Kä Allah /cɛ nɛy tin jiäk bo̱th.

وَاِذْ قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ مُّصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَمُبَشِّرًاۢ بِرَسُوْلٍ يَّأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِى اسْمُهٗٓ اَحْمَدُۗ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa iż qāla ‘īsabnu maryama yā banī isrā'īla innī rasūlullāhi ilaikum muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa mubasysyiram birasūliy ya'tī mim ba‘dismuhū aḥmad(u), falammā jā'ahum bil-bayyināti qālū hāżā siḥrum mubīn(un).

Kä (timɛ) mëë ci Yecu, gat Mɛri, wee, "Ɣɔ̱ɔ̱n Gaat I-thɛ-rɛl! Ɛpuc, ɛ ɣän jääk Allah kä yɛ, min cä bok (min ci ben piny) nhiamdä jakä thuɔ̱k, min la Torah kä latdä ruac mi gɔaa kɛ kui̱ jääkä mi bi ben kɛ kɔrdä, min cɔali A-hmad (Muhammad)." Duŋni̱ ɣöö mëë ci̱ Ja̱k ben kä kɛ kɛ nyuuthni̱ ti̱ jɔc, cukɛ wee, "Nɛmɛ ɛ magic mi̱ thuɔ̱k."

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُوَ يُدْعٰىٓ اِلَى الْاِسْلَامِۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhil-każiba wa huwa yud‘ā ilal-islām(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Kä ɛ ŋa mi /thiɛl cuŋ mi leny ram min lat kac kɛ kui̱ Allah cäŋ ni min ca jɛ cɔl kä (kuth) I̱thla̱m? Kä Allah /cɛ nɛy tin lät jiäk bo̱th.

يُرِيْدُوْنَ لِيُطْفِـُٔوْا نُوْرَ اللّٰهِ بِاَفْوَاهِهِمْۗ وَاللّٰهُ مُتِمُّ نُوْرِهٖ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ

yurīdūna liyuṭfi'ū nūrallāhi bi'afwāhihim, wallāhu mutimmu nūrihī wa lau karihal-kāfirūn(a).

Cukɛ go̱r ɛn ɣöö ba buay (kuth) Allah woc kɛ thukdiɛn (ruac), duŋni̱ ɣöö cu Allah ŋot kɛ mi̱ lätɛ buaydɛ a gɔaa cäŋ ni̱ mëë cu nɛy tin /ci ŋäth ɛ nyir.

هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖۙ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُوْنَ ࣖ

wa huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa lau karihal-musyrikūn(a).

Ɛ jɛn ram ëë ja̱k ja̱kdɛ kɛ bi̱i̱y kɛnɛ ŋa̱th mi thuɔ̱k, kɛ ɣöö bɛ kulɛ joc wi̱i̱ kuthni̱ diaal cäŋ ni̱ mëë ci ji̱ kuthni̱ tin ŋuan ɛ nyir.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى تِجَارَةٍ تُنْجِيْكُمْ مِّنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ

yā ayyuhal-lażīna āmanū hal adullukum ‘alā tijāratin tunjīkum min ‘ażābin alīm(in).

Yɛn nɛy tin ŋa̱th! Ji̱n go̱o̱ri ɣöö bä ji̱ nyuɔ̱th ca̱p mi deri kän kä duäc mi bɛc bɛc?

تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَتُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۙ

tu'minūna billāhi wa rasūlihī wa tujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālikum wa anfusikum, żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

Ɛ jɛn ɣöö ŋäthi ni Allah kɛnɛ jääkdɛ kä lätdi rɛy duɔ̱p Allah kɛ kuakdu kɛnɛ yiëëdu. Nɔmɔ derɛ gɔaa kɛ ji̱ mi ŋäci jɛ,

يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ وَمَسٰكِنَ طَيِّبَةً فِيْ جَنّٰتِ عَدْنٍۗ ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُۙ

yagfir lakum żunūbakum wa yudkhilkum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru wa masākina ṭayyibatan fī jannāti ‘adn(in), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

Allah bɛ dueerkun pälikä kɛ thuɔ̱k kä bɛ yɛ jakä wä rɛy parɛday min te pinydɛ kɛ yiër, kɛnɛ gua̱th ciɛŋä mi gɔaa rɛy parɛday 'Adn. Nɔmɔ ɛ juc mi di̱i̱t.

وَاُخْرٰى تُحِبُّوْنَهَاۗ نَصْرٌ مِّنَ اللّٰهِ وَفَتْحٌ قَرِيْبٌۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa ukhrā tuḥibbūnahā, naṣrum minallāhi wa fatḥun qarīb(un), wa basysyiril-mu'minīn(a).

Kä (tekɛ) muc kɔ̱kiɛn ti nhɔk lɔcdu kɛ kɛ (ciötdiɛn) luäk kä Allah kɛnɛ juɔ̱c in thia̱k (gua̱a̱th). Kä lätni thuk ti gɔw kä ji̱ ŋäthä.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْٓا اَنْصَارَ اللّٰهِ كَمَا قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيّٖنَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗقَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ فَاٰمَنَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَكَفَرَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ ۚفَاَيَّدْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا عَلٰى عَدُوِّهِمْ فَاَصْبَحُوْا ظٰهِرِيْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū anṣārallāhi kamā qāla ‘īsabnu maryama lil-ḥawāriyyīna man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāhi fa'āmanaṭ-ṭā'ifatum mim banī isrā'īla wa kafaraṭ-ṭā'ifah(tun), fa'ayyadnal-lażīna āmanū ‘alā ‘aduwwihim fa'aṣbaḥū ẓāhirīn(a).

Yɛn nɛy tin ŋa̱th! Bi yɛn ɛ luäk (kuth) Allah ce̱tkɛ min ci Yecu, gat Mɛri ɛ lar kä ji̱ kɔaarɛ tin ŋa̱thkɛ, "Ɛŋa mi bi ɣä luäk (kɛ käp kuthni̱) Allah?" Cu ji̱ kɔaarɛ tin ŋa̱thkɛ wee, "Kɔn lapnɛ luääk (kuth) Allah," kɛ kɔrɛ cu buɔ̱n Gaat I-thɛ-rɛl ŋa̱th kä cu buɔ̱n (kɔ̱kiɛn) lo̱k; kɛ kɔrɛ cuakɔ ji̱ ŋäthä moc kɛ buɔ̱m kɛ kui̱ ji̱ tɛ̈riɛn, kɛ ɣöö cukɛ tekɛ tiëm.