Q.S Maryam (مَرْيَم) - 98 Nämbär Bäthni̱

كۤهٰيٰعۤصۤ ۚ

kāf hā yā ‘aīn ṣād.

Kaf Ha Ya ‘Ain Shad

ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهٗ زَكَرِيَّا ۚ

Żikru raḥmati rabbika ‘abdahū zakariyyā.

Min ca kuɛn ɛ) lat kɔ̱a̱c lɔaac Kua̱rädu kɛ kui̱ läätdɛ ni Dhɛ-kar-yaa,

اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ نِدَاۤءً خَفِيًّا

iż nādā rabbahū nidā'an khafiyyā(n).

ɛ jɛn gua̱a̱th in bɛ pal kä Kuäärɛ kɛ jɔw mi̱ tɔt.

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا

qāla rabbi innī wahanal-‘aẓmu minnī wasyta‘alar-ra'su syaibaw wa lam akum bidu‘ā'ika rabbi syaqiyyā(n).

Cuɛ wee (Dha-ka-ria) i̱, “Ɣɔ̱ɔ̱n Kuäärä, kɛ thuɔ̱k ciɔ̱ŋkä kɔ̱c kä ci wi̱cdä thia̱a̱ŋ kɛ mi̱em ti bo̱o̱r, kä /ka̱n me̱t jiäk lɔcdä kɛ paldä kä ji̱, Kuäärä.

وَاِنِّيْ خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَّرَاۤءِيْ وَكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا فَهَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّا ۙ

wa innī khiftul-mawāliya miw warā'ī wa kānatimra'atī ‘āqiran fahab lī mil ladunka waliyyā(n).

Kä kɛ thuɔ̱k, ɣän diɛɛrä kɛ kui̱ ji̱ maarädä kɛ kɔr li̱ethdä, cäŋ ni̱ min /ci ciekdä tekɛ gat, kämni ɣä gat gekädu,

يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا

yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).

Kä min bi ɣä ka̱n, kä bi dhɔr Je-kɔb ka̱n; kä jakni jɛ, lö Kuäärä, kä ram mi poth."

يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا

yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).

(Allah cuɛ wee), "Ɣɔ̱ɔ̱n Zakaria! Kɔn la̱tnɛ ji̱ ruac mi̱ gɔaa kɛ kui̱ gatdä mi̱ cɔali̱ Yahya, mi̱ /ka̱nɛ met moc kɛ ciöt mi̱ ce̱tkɛ nɔmɔ ni̱ wal."

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا وَّقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa kānatimra'atī ‘āqiraw wa qad balagtu minal-kibari ‘itiyyā(n).

Cuɛ (Dha-kar-ya) wee, "Ɣɔ̱ɔ̱n Kuäärä, bä gaat dap i̱di, kä ciekdä /cɛ dap kä ɣän (Ɣän puɔ̱nydä) cä run ti ŋuan cop?"

قَالَ كَذٰلِكَۗ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَّقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْـًٔا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyinuw wa qad khalaqtuka min qablu wa lam taku syai'ā(n).

(Allah) cuɛ wee, “Ɛ jɛn inɔ.” Cu Kuäärdu ɛ lar i̱, "Ɛ mi̱ thia̱k kä ɣä; kɛ thuɔ̱k, cä ji̱ cak ɛ ŋot /kenɛ ni̱ cop, cäŋ ni̱ mëë (kɛ jɛn gua̱a̱th ɛmɔ) /thiɛlɛ ji̱ thurɛ mi̱ dɔ̱ŋ."

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗقَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَ لَيَالٍ سَوِيًّا

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡa layālin sawiyyā(n).

Cuɛ (Dhɛ-kar-ya) wee, “Ɣɔ̱ɔ̱n Kuäärä, kämni ɣä nyuuth.” (Allah) cuɛ wee, "Nyuuthdu ɛ ɣöö /ci̱ de ruac kɛ naath kɛ wäär da̱ŋ diɔ̱k, cieŋni̱ min puɔl puɔ̱nydu."

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ مِنَ الْمِحْرَابِ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ اَنْ سَبِّحُوْا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

fa kharaja ‘alā qaumihī minal-miḥrābi fa auḥā ilaihim an sabbiḥū bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

Kä ɛnɔ cuɛ ben raar rɛy mihrab kä cuɛ wä kä nɛɛkɛ, kɛ kɔrɛ cuɛ kɛ nyuɔ̱th tetdɛ; liak rɔ kɛ runwaŋ kɛnɛ thiaŋ.

يٰيَحْيٰى خُذِ الْكِتٰبَ بِقُوَّةٍ ۗوَاٰتَيْنٰهُ الْحُكْمَ صَبِيًّاۙ

yā yaḥyā khużil-kitāba biquwwah(tin), wa ātaināhul-ḥukma ṣabiyyā(n).

Ɣɔ̱ɔ̱n Yahya! Naŋɛ (ŋi̱i̱c) Bok(Torah) ɛ gɔaa. Kä cuakɔ jɛ moc pɛl (Yahya) mëë ŋotdɛ ɛ gat,

وَّحَنَانًا مِّنْ لَّدُنَّا وَزَكٰوةً ۗوَكَانَ تَقِيًّا ۙ

wa ḥanānam mil ladunnā wa zakāh(tan), wa kāna taqiyyā(n).

kɛnɛ (La̱tnɛ) kɔ̱a̱c lɔaac (kɛ kui̱ nɛɛni kɔ̱kiɛn) kä Kɔn kɛnɛ wicwic (kä duer). Kä jɛn bä ɛ wut mi ci rɔɔdɛ ka̱m Kuoth,

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا

wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).

kä cuɛ tekɛ nhök mi di̱i̱t kɛ diëëthkɛ, kä /ciɛ ram mi liak rɔ (kiɛ) ram mi /ci ruac Kuɔth luɔ̱th.

وَسَلٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوْتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ࣖ

wa salāmun ‘alaihi yauma wulida wa yauma yamūtu wa yauma yub‘aṡu ḥayyā(n).

Kä tekɛ mal kɛ cäŋ ëë dapkɛ ni jɛ, kɛnɛ cäŋ ëë li̱w kɛ jɛ, kɛ cäŋ ëë jiëkɛ jɛ kɛ tëk.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مَرْيَمَۘ اِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ اَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi maryam(a), iżintabażat min ahlihā makānan syarqiyyā(n).

Kä läri jɛ (Muɣammad) ruac Maryam rɛy buɔk (Al-Qur'an), (ciötdɛ) mëë cɛ rɔ woc rɛy dhɔarɛ cuɛ wä gua̱a̱th mi̱ te kui̱c caam (Baitulmaqdis),

فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُوْنِهِمْ حِجَابًاۗ فَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهَا رُوْحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا

fattakhażat min dūnihim ḥijābā(n), fa arsalnā ilaihā rūḥanā fa tamaṡṡala lahā basyaran sawiyyā(n).

kɛ kɔrɛ cuɛ bi̱i̱ (min gaŋ jɛ) la̱th kä kɛ; kɛ kɔrɛ cua yiëëdan (Jibril) ja̱k kä jɛ, kɛ kui̱c ɛmɔ cuɛ jɔɔc nhiamdɛ kɛ ta̱a̱ ran mi thil diw.

قَالَتْ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِالرَّحْمٰنِ مِنْكَ اِنْ كُنْتَ تَقِيًّا

qālat innī a‘ūżu bir-raḥmāni minka in kunta taqiyyā(n).

Jɛn (Maryam) cuɛ wee, "Ɛpuc, ɣän göörä luäk kä Kuoth, min tekɛ kɔ̱a̱c lɔaac mi̱ di̱i̱t, kɛ kui̱du, mi̱ ɛ ji̱n ram mi̱ luth."

قَالَ اِنَّمَآ اَنَا۠ رَسُوْلُ رَبِّكِۖ لِاَهَبَ لَكِ غُلٰمًا زَكِيًّا

qāla innamā ana rasūlu rabbik(a), li'ahaba laki gulāman zakiyyā(n).

Cuɛ (Jibril) wee, "Ɛpuc, ɛ ɣän jääk mi bä kä Kuäärdu kärɔa, kɛ ɣöö bä muc gatdä mi rɛl rɔ nööŋ ji̱."

قَالَتْ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ وَّلَمْ اَكُ بَغِيًّا

qālat annā yakūnu lī gulāmuw wa lam yamsasnī basyaruw wa lam aku bagiyyā(n).

Cuɛ (Maryam) wee, "Ɣän bä gat jek i̱di, kä thilɛ ram (wut) mi ci ɣä met thiap kä /ciɛ ɣän ram mi lät tɔ̱ɔ̱c!"

قَالَ كَذٰلِكِۚ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌۚ وَلِنَجْعَلَهٗٓ اٰيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّاۚ وَكَانَ اَمْرًا مَّقْضِيًّا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyin(un), wa linaj‘alahū āyatal lin-nāsi wa raḥmatam minnā, wa kāna amram maqḍiyyā(n).

Cuɛ (Jibril) wee, “Ɛ jɛn inɔ.” Cu Kuäärdu wee, "Nɛmɛ thia̱kɛ kɛ ɣä, kä banɛ jɛ jakä nyuuth (duɔ̱ɔ̱ŋ Allah) kɛ kui̱ nath kɛnɛ ɣöö ɛ kɔ̱a̱c lɔaac mi̱ bä kä kɔn; kä nɔmɔ ɛ ruac mi̱ ca (täämɛ) lat."

۞ فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهٖ مَكَانًا قَصِيًّا

fa ḥamalathu fantabażat bihī makānan qaṣiyyā(n).

Kä ɛnɔ cuɛ (Maryam) ruët, kɛ kɔrɛ cuɛ rɔ naŋ gua̱a̱th mi na̱n kɛ jiɛcdɛ.

فَاَجَاۤءَهَا الْمَخَاضُ اِلٰى جِذْعِ النَّخْلَةِۚ قَالَتْ يٰلَيْتَنِيْ مِتُّ قَبْلَ هٰذَا وَكُنْتُ نَسْيًا مَّنْسِيًّا

fa ajā'ahal-makhāḍu ilā jiz‘in nakhlah(ti), qālat yā laitanī mittu qabla hāżā wa kuntu nas-yam mansiyyā(n).

Kä kɛ kɔrɛ cu bɛ̈c dapä jɛ kuɔ̱k ɣöö bɛ rɔ yuɔr piny jiaath mi̱ cɔali̱ date palm, jɛn (Maryam) cuɛ wee, "Ɣɔ̱ɔ̱n, cä li̱w i̱di ɛ ŋot /kenɛ ni̱ cop, kä cua̱a̱ rami̱ /ka̱n ŋa̱c kä /ka̱n pa̱l ruëëc."

فَنَادٰىهَا مِنْ تَحْتِهَآ اَلَّا تَحْزَنِيْ قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا

fa nādāhā min taḥtihā allā taḥzanī qad ja‘ala rabbuki taḥtaki sariyyā(n).

Kä ɛnɔ cuɛ jɛ (Jibril) cɔl kɛ jɔw mi di̱i̱t gua̱a̱th mi tɔt, "/Cu lɔcdu jiääk, kɛ thuɔ̱k ci Kuääru yier la̱th pinydu."

وَهُزِّيْٓ اِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسٰقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ۖ

wa huzzī ilaiki bijiz‘in-nakhlati tusāqiṭ ‘alaiki ruṭaban janiyyā(n).

Kä ŋɛ̈thni piny jiaath date min te nhiamdu, kä bɛ date ti ci riaw yuɔr piny wi̱i̱du.

فَكُلِيْ وَاشْرَبِيْ وَقَرِّيْ عَيْنًا ۚفَاِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ اَحَدًاۙ فَقُوْلِيْٓ اِنِّيْ نَذَرْتُ لِلرَّحْمٰنِ صَوْمًا فَلَنْ اُكَلِّمَ الْيَوْمَ اِنْسِيًّا ۚ

fa kulī wasyrabī wa qarrī ‘ainā(n), fa immā tarayinna minal-basyari aḥadā(n), fa qūlī innī nażartu lir-raḥmāni ṣauman falan ukallimal-yauma insiyyā(n).

Inɔ mi̱thɛ, kä maath, kä tɛth lo̱ckun. Mi ci raan nɛn, kɛ kɔrɛ biɛ lar i̱, "Ɛpuc, cä rɔ yac ɛn ɣöö bä mi̱th kɛ kui̱ Kuɔth, in la Kuoth in la kɔ̱a̱c lɔaac in di̱i̱t, kɛ kui̱c ɛmɔ /cä bi ruac kɛ raan ɛn walɛ."

فَاَتَتْ بِهٖ قَوْمَهَا تَحْمِلُهٗ ۗقَالُوْا يٰمَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْـًٔا فَرِيًّا

fa atat bihī qaumahā taḥmiluh(ū), qālū yā maryamu laqad ji'ti syai'an fariyyā(n).

Kä cuɛ jɛ (Maryam) naŋ (gaat) kä nɛɛkɛ tin käp jɛ. Cukɛ (nɛykɛ) wee, "Ɣɔ̱ɔ̱n Maryam! Ɛpuc, ci duɔ̱ɔ̱r mi jiääk ɛlɔ̱ŋ nööŋ."

يٰٓاُخْتَ هٰرُوْنَ مَا كَانَ اَبُوْكِ امْرَاَ سَوْءٍ وَّمَا كَانَتْ اُمُّكِ بَغِيًّا ۖ

yā ukhta hārūna kāna abūkimra'a sau'iw wa mā kānat ummuki bagiyyā(n).

Kä nyi̱man Ɣa-run (Mɛ-ri-yam)! Guur /ciɛ ram mi jiääk kä man /ciɛ ciek mi dhɔm."

فَاَشَارَتْ اِلَيْهِۗ قَالُوْا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِى الْمَهْدِ صَبِيًّا

fa asyārat ilaīh(i), qālū kaifa nukallimu man kāna fil-mahdi ṣabiyyā(n).

Kä ɛnɔ cuɛ (Maryam) nyuɔ̱th jɛ (gatdɛ). Cukɛ wee i̱, “Banɛ ruac i̱di kɛ gat mi tɔt mi ŋot rɛy thɔ̱l?”

قَالَ اِنِّيْ عَبْدُ اللّٰهِ ۗاٰتٰنِيَ الْكِتٰبَ وَجَعَلَنِيْ نَبِيًّا ۙ

qāla innī ‘abdullāh(i), ātāniyal-kitāba wa ja‘alanī nabiyyā(n).

Cuɛ (Isa) wee, “Ɛpuc ɛ ɣän läät Kuɔth, cɛ ɣä moc kɛ bok (Injil) kä cuɛ ɣä jakä gök.

وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ

wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).

Kä cuɛ ɣä jakä ram mi ca poth gua̱thni diaal tin ta̱a̱ thi̱n, kä cuɛ ɣä jiök i̱ bä (la̱t) pal kɛnɛ (pay) zakat kɛ gua̱a̱th in bä tëk.

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَتِيْ وَلَمْ يَجْعَلْنِيْ جَبَّارًا شَقِيًّا

wa barram biwālidatī wa lam yaj‘alnī jabbāran syaqiyyā(n).

kä cuɛ rɔ thöp man, kä /ke̱nɛ ɣä jakä ram mi liak rɔ kiɛ mi jiääk.

وَالسَّلٰمُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُّ وَيَوْمَ اَمُوْتُ وَيَوْمَ اُبْعَثُ حَيًّا

was-salāmu ‘alayya yauma wulittu wa yauma amūtu wa yauma ub‘aṡu ḥayyā(n).

Kä dɔ̱ŋ ba ɣä moc kɛ gɔɔy, kɛ cäŋ ëë dapä kɛ ɣä, kɛ cäŋ ëë li̱w kɛ ɣä, kɛ cäŋ in bä jiɛc kɛ tëk."

ذٰلِكَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ ۚقَوْلَ الْحَقِّ الَّذِيْ فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

Żālika ‘īsabnu maryam(a), qaulal-ḥaqqil-lażī fīhi yamtarūn(a).

Ɛ jɛn Yecu, gat Mɛri, (mëë lat) ruac in thuɔ̱k, min la thuɔ̱k min cukɛ diw .

مَا كَانَ لِلّٰهِ اَنْ يَّتَّخِذَ مِنْ وَّلَدٍ سُبْحٰنَهٗ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ۗ

mā kāna lillāhi ay yattakhiża miw waladin subḥānah(ū), iżā qaḍā amran fa innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).

Kä /cɛ rɔ lot ɛn ɣöö bi Allah tekɛ gaat, ɛ gɔɔydɛ. Mi go̱o̱rɛ ɣöö bɛ duɔ̱ɔ̱r la̱th lät, la jɛ laa jiök i̱, "Bi̱ te!" Kä ɛnɔ ɛ jɛn min la tuɔɔk.

وَاِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

(Isa cuɛ wee), "Kä kɛ thuɔ̱k Allah ɛ jɛn Kuäärä kä ɛ Kuääru, kɛ kui̱c ɛmɔ palɛ jɛ. Nɛmɛ ɛ jɛn duɔ̱ɔ̱p in cuŋ."

فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْۚ فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fa wailul lil-lażīna kafarū mim masyhadi yaumin ‘aẓīm(in).

Kä ɛnɔ cu buɔ̱n (tin te thi̱n) kamdiɛn (Ji̱ Juudh kɛnɛ Ji̱ Kritho) tekɛ dääk. Kä inɔ, riɛk akɛ nɛy tin thil luth mi cikɛ cäŋ in di̱i̱t nɛn!

اَسْمِعْ بِهِمْ وَاَبْصِرْۙ يَوْمَ يَأْتُوْنَنَا لٰكِنِ الظّٰلِمُوْنَ الْيَوْمَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

asmi‘ bihim wa abṣir, yauma ya'tūnanā lākiniẓ-ẓālimūnal-yauma fī ḍalālim mubīn(in).

Kä cuɛ liŋdiɛn bum ɛlɔ̱ŋ kä cuɛ guicdiɛn jakä jɔc kɛ cäŋ ëë bäkɛ kä Kɔn. Duundɛ ɣöö nɛy tin lät jiäk ɛn walɛ (wec muɔ̱ɔ̱n) tekɛ rɛy dui̱rä mi jɔc.

وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ اِذْ قُضِيَ الْاَمْرُۘ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ وَّهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa anżirhum yaumal-ḥasrati iż quḍiyal-amr(u), wa hum fī gaflatiw wa hum lā yu'minūn(a).

Kä kämni kɛ (Muhammad) ruac kɛ kui̱ ca̱ŋ mi bikɛ tekɛ ca̱r mi jiääk, (ɛ jɛn ɣöö) mi ci ŋɔak diaal thuɔ̱k, niɛ gua̱a̱th ëë tekɛ rɛy pɛ̈lä kä /ken kɛn ɛ ŋäth.

اِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْاَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ ࣖ

innā naḥnu nariṡul-arḍa wa man ‘alaihā wa ilainā yurja‘ūn(a).

Kɛ thuɔ̱k, ɛ Kɔn tin bi piny kɛnɛ tin diaal tin te rɛydɛ ka̱n, kä ba kɛ luɔ̱c kɔn kärɔ̱.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِبْرٰهِيْمَ ەۗ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi ibrāhīm(a), innahū kāna ṣiddīqan nabiyyā(n).

Kä läri jɛ (Muɣammad) ruac A-bɛ-ram rɛy buɔk (Al-Qur’an), kɛ thuɔ̱k jɛn ɛ ram mi cuŋ ɛlɔ̱ŋ, ɛ gök.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا يَسْمَعُ وَلَا يُبْصِرُ وَلَا يُغْنِيْ عَنْكَ شَيْـًٔا

iż qāla li'abīhi yā abati lima ta‘budu mā lā yasma‘u wa lā yubṣiru wa lā yugnī ‘anka syai'ā(n).

(Tiem) mëë cɛ (Ibra-him) gua̱n jiök i̱, "Ɣɔ̱ɔ̱n gua̱n! Ɛŋu paldi duɔ̱ɔ̱r mi /ci liŋ, mi /ci nɛn, kä /ci ji̱ luäk ɛ cäŋ ɛ mi̱ tɔt?

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ قَدْ جَاۤءَنِيْ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِيْٓ اَهْدِكَ صِرَاطًا سَوِيًّا

yā abati innī qad jā'anī minal-‘ilmi mā lam ya'tika fattabi‘nī ahdika ṣirāṭan sawiyyā(n).

Ɣɔ̱ɔ̱n, gua̱a̱r! Ɛpuc, tha̱a̱ŋ ŋäcä ci ben kä ɣä mi /ka̱n ka̱m yiɛ, kɛ kui̱c ɛmɔ guuri ɣä, bä yiɛ nyuɔ̱th duɔ̱ɔ̱p mi cuŋ.

يٰٓاَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطٰنَۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ عَصِيًّا

yā abati lā ta‘budisy-syaiṭān(a), innasy-syaiṭāna kāna lir-raḥmāni ‘aṣiyyā(n).

Ɣɔ̱ɔ̱n, gua̱a̱r! /Cuarɛ Cɛy-ta̱n pal. Ɛpuc, Cɛy-ta̱n ɛ ram mi thil luth kɛ Kuoth in la Kɔ̱a̱c lɔaac in Di̱t.

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يَّمَسَّكَ عَذَابٌ مِّنَ الرَّحْمٰنِ فَتَكُوْنَ لِلشَّيْطٰنِ وَلِيًّا

yā abati innī akhāfu ay yamassaka ‘ażābum minar-raḥmāni fa takūna lisy-syaiṭāni waliyyā(n).

Ɣɔ̱ɔ̱n, gua̱a̱r! Ɣän diɛɛrä ɛlɔ̱ŋ kɛ ɣöö ba ji̱ moc duäc ɛ Kuoth in Leny Kɔ̱a̱c lɔaac, kɛ ɣöö bi kulɛ tekɛ määth kɛ Cɛy-ta̱n."

قَالَ اَرَاغِبٌ اَنْتَ عَنْ اٰلِهَتِيْ يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ لَاَرْجُمَنَّكَ وَاهْجُرْنِيْ مَلِيًّا

qāla arāgibun anta ‘an ālihatī yā ibrāhīm(u), la'illam tantahi la'arjumannaka wahjurnī maliyyā(n).

Cuɛ (gua̱n) jiök i̱, "Ji̱n nhɔki kuthkä, ji̱n I-bɛ-ram? Mi /ciɛ bi päl, bä ji̱ yuɔr kɛ pääm kɛ thuɔ̱k, kɛ kui̱c ɛmɔ päli ɣä piny kɛ gua̱a̱th mi̱ bäär."

قَالَ سَلٰمٌ عَلَيْكَۚ سَاَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِيْ حَفِيًّا

qāla salāmun ‘alaik(a), sa'astagfiru laka rabbī, innahū kāna bī ḥafiyyā(n).

Cuɛ (Ibrahim) wee, "A mal tekɛ ji̱, bä pälikä thiec kä Kuäärä. Ɛpuc, jɛn gɔaaɛ ɛlɔ̱ŋ kɛ ɣä."

وَاَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَاَدْعُوْا رَبِّيْۖ عَسٰٓى اَلَّآ اَكُوْنَ بِدُعَاۤءِ رَبِّيْ شَقِيًّا

wa a‘tazilukum wa mā tad‘ūna min dūnillāhi wa ad‘ū rabbī, ‘asā allā akūna bidu‘ā'i rabbī syaqiyyā(n).

Kä bä rɔ woc kä yɛ kɛnɛ min pal yɛn ɛ /ci mɔ a Allah, kä bä Kuäärä pal, ŋa̱thä jɛ ɛn ɣöö /cä bi jiäk lɔcdä kɛ pal kä Kuäärä.”

فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا

falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).

Kä ɛnɔ mëë cɛ (Ibra-him) rɔ woc kä kɛ kɛnɛ min palkɛ ɛ /ci mɔ a Allah, cuakɔ jɛ moc kɛ Ay-dhɛk kɛnɛ Je-kɔb. Kä cuakɔ kɛ kuany kɛl kɛl kɛ ɣöö bɛ la gök.

وَوَهَبْنَا لَهُمْ مِّنْ رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا ࣖ

wa wahabnā lahum mir raḥmatinā wa ja‘alnā lahum lisāna ṣidqin ‘aliyyā(n).

Kä cuakɔ tha̱a̱ŋ kɔ̱a̱c lɔaacda ka̱m kɛ kä cuakɔ kɛ jakä dɛy ruac mi gɔaa kä luɔ̱thkɛ.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مُوْسٰٓىۖ اِنَّهٗ كَانَ مُخْلَصًا وَّكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi mūsā, innahū kāna mukhlaṣaw wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

Kä läri jɛ (Muɣammad), ruac Muthɛ rɛy buɔk (Al-Kuran). Ɛpuc ɛ ram mi ca mɛk, kä ɛ jääk kä ɛ gök.

وَنَادَيْنٰهُ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ الْاَيْمَنِ وَقَرَّبْنٰهُ نَجِيًّا

wa nādaināhu min jānibiṭ-ṭūril-aimani wa qarrabnāhu najiyyā(n).

Kä cuakɔ jɛ cɔl kui̱c cuëëc pa̱a̱m (Thi-nay) kä cuakɔ jɛ nööŋ gekä kɛ ɣöö bakɔ ruac.

وَوَهَبْنَا لَهٗ مِنْ رَّحْمَتِنَآ اَخَاهُ هٰرُوْنَ نَبِيًّا

wa wahabnā lahū mir raḥmatinā akhāhu hārūna nabiyyā(n).

Kä cakɔ tha̱a̱ŋ puɔ̱thdan ka̱m jɛ, min la (ɛ ɣöö) däman ni Ɣa-run, cuɛ ben ɛ la gök.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِسْمٰعِيْلَ ۖاِنَّهٗ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا ۚ

ważkur fil-kitābi ismā‘īl(a), innahū kāna ṣādiqal-wa‘di wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

Kä läri jɛ (Muɣammad), ruac I̱thmai̱ɛl rɛy buɔk (Al-Kuran). Kɛ thuɔ̱k ɛ jɛn ram mi luɔ̱th ruacdɛ, kä ɛ jääk kä ɛ gök.

وَكَانَ يَأْمُرُ اَهْلَهٗ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِۖ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهٖ مَرْضِيًّا

wa kāna ya'muru ahlahū biṣ-ṣalāti waz-zakāh(ti), wa kāna ‘inda rabbihī marḍiyyā(n).

Kä cuɛ ji̱ dhɔarɛ jiök i̱ (la̱t) pal kɛnɛ (thok) zakat, kä jɛn ɛ wut mi ci lɔcdɛ tɛɛth kɛ Kuäärɛ.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِدْرِيْسَۖ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi idrīs(a), innahū kāna ṣādiqan nabiyyā(n).

Kä läri jɛ (Muɣammad) ruac Idrith rɛy buɔk (Al-Qur'an). Ɛpuc, ɛ wut mi nhɔk thuɔ̱k kä ɛ gök Kuɔth .

وَّرَفَعْنٰهُ مَكَانًا عَلِيًّا

wa rafa‘nāhu makānan ‘aliyyā(n).

kä Kɔn cakɔ jɛ kap nhial kɛ luth mi di̱i̱t.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ مِنْ ذُرِّيَّةِ اٰدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۖ وَّمِنْ ذُرِّيَّةِ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْرَاۤءِيْلَ ۖوَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَاۗ اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُ الرَّحْمٰنِ خَرُّوْا سُجَّدًا وَّبُكِيًّا ۩

ulā'ikal-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna min żurriyyati ādama wa mimman ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), wa min żurriyyati ibrāhīma wa isrā'īl(a), wa mimman hadainā wajtabainā, iżā tutlā ‘alaihim āyātur-raḥmāni kharrū sujjadaw wa bukiyyā(n).

Kɛn nɛy ti̱ti̱ kɛ nɛy tin ci Kuoth kɛ moc kɛ nhök, kɛn kɛ (buɔ̱n) göökni tin bä kä kuɛ̈ɛ̈ A-dam, kɛnɛ nɛy tin cakɔ nööŋ (rɛy ria̱a̱y) kɛɛl kɛ Nowa, kɛnɛ kuɛ̈ɛ̈ A-bɛ-ram kɛnɛ I-thɛ-rɛl (Je-kɔb) kɛnɛ nɛy tin cakɔ bo̱th kä cakɔ kuany. Mi ca rieet Allah, in la ram in tekɛ kɔ̱a̱c lɔaac, kuɛn kɛ, la kɛn rɔ̱ laa goŋ piny kä la kɛn ɛ wiee.

۞ فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ اَضَاعُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوٰتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ۙ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfun aḍā‘uṣ-ṣalāta wattaba‘usy-syahawāti fa saufa yalqauna gayyā(n).

Kä bi ram mi guälkɛ ben kɔɔriɛn mi /ci pal lo̱k kä guur ni tin go̱o̱rɛ, kɛ kɔrɛ bikɛ wä dup,

اِلَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ شَيْـًٔا ۙ

illā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna syai'ā(n).

Ɛ ni nɛy tin ci rɔ̱ ri̱t dueerikiɛn, kä ŋa̱thkɛ, kä lätkɛ lät ti gɔw, kɛ kɔrɛ bikɛ wä nhial kä /ca kɛ bi moc duer (harm) ɛ cäŋ kɛl,

جَنّٰتِ عَدْنِ ِۨالَّتِيْ وَعَدَ الرَّحْمٰنُ عِبَادَهٗ بِالْغَيْبِۗ اِنَّهٗ كَانَ وَعْدُهٗ مَأْتِيًّا

jannāti ‘adninil-latī wa‘adar-raḥmānu ‘ibādahū bil-gaib(i), innahū kāna wa‘duhū ma'tiyyā(n).

min la nhial 'Adn min ca lar ɛ Kuoth in la kɔ̱a̱c lɔaac in di̱i̱t kä la̱a̱tkɛ, cäŋ ni̱ min (nhial) /cɛ jɔc. Ɛpuc, (ruac Kuɔth) bɛ ben ala thuɔ̱k nipuc.

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا اِلَّا سَلٰمًاۗ وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيْهَا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

lā yasma‘ūna fīhā lagwan illā salāmā(n), wa lahum rizquhum fīhā bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

Kä thilɛ rieet ti thil luɔt ti liŋkɛ thi̱n ɛ ni ner. Kä tekɛ mi camkɛ thi̱n kɛ runwaŋ kɛnɛ thiaŋ .

تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْ نُوْرِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا

tilkal-jannatul-latī nūriṡu min ‘ibādinā man kāna taqiyyā(n).

Ɛ jɛn parɛday in banɛ la̱th lät kä la̱a̱tkɔn tin la palkɛ Kuoth ni ciaŋ.

وَمَا نَتَنَزَّلُ اِلَّا بِاَمْرِ رَبِّكَۚ لَهٗ مَا بَيْنَ اَيْدِيْنَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذٰلِكَ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا ۚ

wa mā natanazzalu illā bi'amri rabbik(a), lahū mā baina aidīnā wa mā khalfanā wa mā baina żālika wa mā kāna rabbuka nasiyyā(n).

Kä kɔn (Jibril) /ka̱nɛ wä piny, ɛ ni ruac Kua̱rädu. Kä jɛn tekɛ ŋɔak diaal tin te nhiamdan, kɛnɛ tin te jɔkdan, kɛ tin te kamdiɛn, kä /ci Kuäärun ɛ pa̱l ruëëc.

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَادَتِهٖۗ هَلْ تَعْلَمُ لَهٗ سَمِيًّا ࣖ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā fa‘budhu waṣṭabir li‘ibādatih(ī), hal ta‘lamu lahū samiyyā(n).

(Ɛ jɛn) Kuäär (min ruac) nhial kɛnɛ piny kɛnɛ ŋɔak diaal tin te kamdiɛn, kɛ kui̱c ɛmɔ palɛ jɛ kä cuɔ̱ŋɛ rɛy palädɛ. ji̱n ŋäci jɛ ɛn ɣöö tëëkɛ mi päär kɛ jɛ?

وَيَقُوْلُ الْاِنْسَانُ ءَاِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ اُخْرَجُ حَيًّا

wa yaqūlul-insānu a'iżā mā mittu lasaufa ukhraju ḥayyā(n).

Kä naath (nɛy tin /ci ŋa̱th) laar kɛnɛ i̱, "Ɛ thuɔ̱k ɛn ɣöö mi cä li̱w, kɛ cäŋ kɛl bä rɔ nyɔk kɛ jiɛc li̱th kɛ thuɔ̱k?"

اَوَلَا يَذْكُرُ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْـًٔا

awalā yażkurul-insānu annā khalaqnāhu min qablu wa lam yaku syai'ā(n).

Kä /ci raan ɛ car i̱ Kɔn cakɔ jɛ cak ni wal, cäŋ ni̱ mëë (kɛ nhiam) jɛn /thiɛlɛ jɛ ta̱a̱dɛ kɛɛliw?

فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيٰطِيْنَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا

fa wa rabbika lanaḥsyurannahum wasy-syayāṭīna ṡumma lanuḥḍirannahum ḥaula jahannama jiṡiyyā(n).

Kä ɛnɔ, kɛ Kuääru, kɛ thuɔ̱k, banɛ kɛ mat kɛɛl kɛ Cɛy-ta̱n, kɛ kɔrɛ banɛ kɛ nööŋ rɛy maac mi thil pek kɛ muɔ̱lkiɛn.

ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيْعَةٍ اَيُّهُمْ اَشَدُّ عَلَى الرَّحْمٰنِ عِتِيًّا ۚ

Ṡumma lananzi‘anna min kulli syī‘atin ayyuhum asyaddu ‘alar-raḥmāni ‘itiyyā(n).

Kɛ kɔrɛ banɛ nɛy tin te rɛydiɛn tin /ci Kuoth luɔ̱th ɛlɔ̱ŋ woc rɛy bunä kɛɛliw, min la Kuoth in la Kɔ̱a̱c lɔaac in Di̱t.

ثُمَّ لَنَحْنُ اَعْلَمُ بِالَّذِيْنَ هُمْ اَوْلٰى بِهَا صِلِيًّا

Ṡumma lanaḥnu a‘lamu bil-lażīna hum aulā bihā ṣiliyyā(n).

Kä min dɔ̱ŋ, Kɔn ŋäc kɔnɛ a gɔaa kɛ nɛy tin ba (la̱th) rɛy maac mi thil pek.

وَاِنْ مِّنْكُمْ اِلَّا وَارِدُهَا ۚ كَانَ عَلٰى رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا ۚ

wa im minkum illā wāriduhā, kāna ‘alā rabbika ḥatmam maqḍiyyā(n).

Kä thilɛ ram kɛl kä yɛ mi /ci wä thi̱n (maac mi thil pek). Nɛmɛ kɛ kui̱ Kua̱run ɛ ŋut mi ca yiath piny.

ثُمَّ نُنَجِّى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّنَذَرُ الظّٰلِمِيْنَ فِيْهَا جِثِيًّا

Ṡumma nunajjil-lażīnattaqau wa nażaruẓ-ẓālimīna fīhā jiṡiyyā(n).

Kɛ kɔrɛ banɛ nɛy tin luɔ̱thkɛ Kuoth kän kä banɛ ji̱ dueeri ba̱ny piny rɛy (gua̱a̱th maac) kɛ muɔ̱lkiɛn.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓاۙ اَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ خَيْرٌ مَّقَامًا وَّاَحْسَنُ نَدِيًّا

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū, ayyul-farīqaini khairum maqāmaw wa aḥsanu nadiyyā(n).

Kä mëë ca cio̱o̱kni kɔn tin jɔc lat kä kɛ (luɔtdɛ), cu nɛy tin /ca ŋäth nɛy tin ŋa̱th jiök i̱, "Ɛŋa kä buɔ̱n da̱ŋ rɛw ti̱ti̱ mi tekɛ gua̱a̱th mi gɔaa mi dee naath cieŋ thi̱n kä tekɛ gua̱a̱th mi gɔaa mi dee kɛn rɔ̱ mat thi̱n?"

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍ هُمْ اَحْسَنُ اَثَاثًا وَّرِءْيًا

wa kam ahlaknā qablahum min qarnin hum aḥsanu aṡāṡaw wa ri'yā(n).

Kä nɛy ti ŋuan (tin /ci ŋa̱th) cakɔ däk nhiamdiɛn, cäŋ ni mëë tekɛ kuak ciëŋ ti gɔw kä cukɛ (gɔaakɛ ɛlɔ̱ŋ) kɛ wäŋ.

قُلْ مَنْ كَانَ فِى الضَّلٰلَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمٰنُ مَدًّا ەۚ حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ اِمَّا الْعَذَابَ وَاِمَّا السَّاعَةَ ۗفَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضْعَفُ جُنْدًا

qul man kāna fiḍ-ḍalālati falyamdud lahur-raḥmānu maddā(n), ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna immal-‘ażāba wa immas-sā‘ata fa saya‘lamūna man huwa syarrum makānaw wa aḍ‘afu jundā(n).

Larɛ jɛ (Muɣammad), "Ram mi tekɛ duer, a Kuoth, in la ram in tekɛ kɔ̱a̱c lɔaac, bɛ (gua̱a̱th) jakä bäär kɛ kui̱dɛ, kɛ ɣöö mi̱ ci̱ kɛn min ca la̱th nhiamdiɛn nɛn, mi̱ ɛ duäc kiɛ cäŋ luɔ̱k, kɛ kɔrɛ bi̱ kɛn ɛ ŋa̱c ɛn ɣöö ɛ ŋa te rɛy gua̱th mi̱ jiääk kɛnɛ ram in kuiy buɔ̱ndɛ."

وَيَزِيْدُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اهْتَدَوْا هُدًىۗ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ مَّرَدًّا

wa yazīdullāhul-lażīnahtadau hudā(n), wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairum maraddā(n).

Kä Allah bɛ ŋi̱i̱cdɛ rep kɛ kui̱ nɛɛni tin ci ŋi̱i̱cdɛ jek. Kä lät ti gɔw ti do̱raar bikɛ tekɛ muc mi gɔaa ni jɛn kä Kuääru kɛnɛ guutdɛ mi gɔaa.

اَفَرَاَيْتَ الَّذِيْ كَفَرَ بِاٰيٰتِنَا وَقَالَ لَاُوْتَيَنَّ مَالًا وَّوَلَدًا ۗ

afa ra'aital-lażī kafara bi'āyātinā wa qāla la'ūtayanna mālaw wa waladā(n).

Kä ɛnɔ ci raan nɛn mi lo̱k ruaacni kɔn kä cuɛ wee, "Ɣän ba ɣä moc ria̱ŋ kɛnɛ gaat kɛ thuɔ̱k."

اَطَّلَعَ الْغَيْبَ اَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۙ

aṭṭala‘al-gaiba amittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

Cɛ ti /ca nɛn nɛn kiɛ cɛ mat ruac kɛ Kuoth in la Kɔ̱a̱c lɔaac in Di̱t?

كَلَّا ۗسَنَكْتُبُ مَا يَقُوْلُ وَنَمُدُّ لَهٗ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا ۙ

kallā, sanaktubu mā yaqūlu wa namuddu lahū minal-‘ażābi maddā(n).

/Ciɛ jɛn! Bi kɔn min cɛ lar gɔ̱r piny, kä banɛ duäcdɛ jakä di̱t,

وَّنَرِثُهٗ مَا يَقُوْلُ وَيَأْتِيْنَا فَرْدًا

wa nariṡuhū mā yaqūlu wa ya'tīnā fardā(n).

kä banɛ min cɛ lar ka̱n, kä bɛ ben kä Kɔn kärɔa.

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لِّيَكُوْنُوْا لَهُمْ عِزًّا ۙ

wattakhażū min dūnillāhi ālihatal liyakūnū lahum ‘izzā(n).

Kä cukɛ kuth ti kɔ̱kiɛn kuany ti /ci tɔ a Allah, kɛ ɣöö bi kuth tɔ̱tɔ̱ la ji̱ ga̱ŋdiɛn.

كَلَّا ۗسَيَكْفُرُوْنَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا ࣖ

kallā, sayakfurūna bi‘ibādatihim wa yakūnūna ‘alaihim ḍiddā(n).

/Ciɛ jɛn! Kɛ kɔrɛ bi kɛn (nɛy tin palkɛ jɛ) paldiɛn lo̱k, kä bikɛ cua ji̱ tɛ̈riɛn.

اَلَمْ تَرَ اَنَّآ اَرْسَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ تَؤُزُّهُمْ اَزًّا ۙ

alam tara annā arsalnasy-syayāṭīna ‘alal-kāfirīna ta'uzzuhum azzā(n).

/Ciɛ jɛ nɛn ɛn ɣöö cakɔ kuth guääyni ti̱ti̱ ja̱k kɛ thuɔ̱k kä nɛy tin /ci ŋa̱th kɛ ɣöö bakɛ com (kɛ lät ti̱ jiäk la̱t) ɛlɔ̱ŋ?

فَلَا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْۗ اِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا ۗ

falā ta‘jal ‘alaihim, innamā na‘uddu lahum ‘addā(n).

Kä ɛnɔ /cu ji̱n (Muhammad) pɛ̈th (thiec kɛ kui̱ duäc) kɛ kui̱diɛn, kɛ ɣöö Kɔn canɛ kuɛn kɛ pɛ̈th (ca̱ŋ bɛcä min bi ben) kɛ kui̱diɛn.

يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِيْنَ اِلَى الرَّحْمٰنِ وَفْدًا

yauma naḥsyurul-muttaqīna ilar-raḥmāni wafdā(n).

(Tiem) cäŋ (mëë) cakɔ nɛy tin luɔ̱thkɛ (Allah) in la ram mi tekɛ kɔ̱a̱c lɔaac mat kɛɛl, ce̱tkɛ buɔ̱n mi luɔ̱thkɛ,

وَنَسُوْقُ الْمُجْرِمِيْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ وِرْدًا ۘ

wa nasūqul-mujrimīna ilā jahannama wirdā(n).

kä Banɛ nɛy tin /ci ruac Kuɔth luɔ̱th naŋ rɛy maac mi thil pek.

لَا يَمْلِكُوْنَ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۘ

lā yamlikūnasy-syafā‘ata illā manittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

/Thiɛlɛ kɛ cuɔ̱ɔ̱ŋ kɛ ɣöö ba pal (luäk) ɛ ni̱ nɛy tin ci mat kɛ (Allah) min la kɔ̱a̱c lɔaac in di̱i̱t.

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا ۗ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladā(n).

Kä cukɛ wee, "(Allah) min tekɛ kɔ̱a̱c lɔaac tekɛ gat."

لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْـًٔا اِدًّا ۙ

laqad ji'tum syai'an iddā(n).

Kɛ thuɔ̱k, ji̱n ci mi jiääk ɛlɔ̱ŋ nööŋ,

تَكَادُ السَّمٰوٰتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنْشَقُّ الْاَرْضُ وَتَخِرُّ الْجِبَالُ هَدًّا ۙ

takādus-samāwātu yatafaṭṭarna minhu wa tansyaqqul-arḍu wa takhirrul-jibālu haddā(n).

cu nhial thia̱k kɛ pɛ̈t, kä cu wi̱c muɔ̱ɔ̱n rɔ da̱a̱k, kä cu pääm pɛ̈ɛ̈n, (kɛ kui̱ rieet tɔ̱tɔ̱),

اَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمٰنِ وَلَدًا ۚ

an da‘au lir-raḥmāni waladā(n).

kɛ ɣöö guic kɛn (Allah) ɛ ram mi tekɛ kɔ̱a̱c lɔaac mi di̱i̱t kɛ ɣöö bɛ tekɛ gaat.

وَمَا يَنْۢبَغِيْ لِلرَّحْمٰنِ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا ۗ

wa mā yambagī lir-raḥmāni ay yattakhiża waladā(n).

Kä /cɛ rɔ lot ɛn ɣöö (Allah) min la kɔ̱a̱c lɔaac in di̱i̱t bɛ tekɛ gaat.

اِنْ كُلُّ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ اِلَّآ اٰتِى الرَّحْمٰنِ عَبْدًا ۗ

in kullu man fis-samāwāti wal-arḍi illā ātir-raḥmāni ‘abdā(n).

/Thiɛlɛ ram mi te nhial kɛnɛ piny, duŋdɛ ɣöö bɛ ben kä (Allah) min tekɛ kɔ̱a̱c lɔaac mi di̱i̱t ala läät.

لَقَدْ اَحْصٰىهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا ۗ

laqad aḥṣāhum wa ‘addahum ‘addā(n).

Jɛn (Allah) cɛ pekdiɛn ŋa̱c kɛ thuɔ̱k kä cuɛ kɛ kuɛn kɛ kuën mi̱ thuɔ̱k.

وَكُلُّهُمْ اٰتِيْهِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَرْدًا

wa kulluhum ātīhi yaumal-qiyāmati fardā(n).

Kä bi ramɔ kɛl kä kɛ ben kä Allah kɛl kɛɛli̱ kɛ cäŋ jiecä li̱th.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمٰنُ وُدًّا

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sayaj‘alu lahumur-raḥmānu wuddā(n).

Ɛpuc, nɛy tin ŋa̱th kä lät lät ti gɔw, kɛ kɔrɛ (Allah) bi Kuoth in tekɛ kɔ̱a̱c lɔaac la̱th rɛy lo̱cnikiɛn.

فَاِنَّمَا يَسَّرْنٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِيْنَ وَتُنْذِرَ بِهٖ قَوْمًا لُّدًّا

fa innamā yassarnāhu bilisānika litubasysyira bihil-muttaqīna wa tunżira bihī qaumal luddā(n).

Kä ɛnɔ kɛ thuɔ̱k, cakɔ jɛ (Kuran) jakä thia̱k kɛ thokdu (Muhammad), kɛ ɣöö kɛ jɛ deri ruac mi gɔaa nöŋ nɛy tin luɔ̱thkɛ Kuoth, kä deri nɛy tin /ci ruac Kuɔth luɔ̱th la̱r lär.

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍۗ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًا ࣖ

wa kam ahlaknā qablahum min qarn(in), hal tuḥissu minhum min aḥadin au tasma‘u lahum rikzā(n).

Kä nɛy ti ŋuan ti cakɔ däk nhiamdiɛn. Kä ji̱n (Muhammad) ci ram kɛl kä kɛ nɛn kiɛ ci ruacdiɛn liŋ?