Q.S Kä-Taɣrim (اَلتَّحْرِيم) - 12 Nämbär Bäthni̱

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغِيْ مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhan-nabiyyu lima tuḥarrimu mā aḥallallāhu lak(a), tabtagī marḍāta azwājik(a), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Ɣɔ̱ɔ̱n, gök! Ɛŋu mi lo̱k yɛn min ci Allah ɛ lar i̱ ɛ ŋuɔ̱t kɛ kui̱dun? Go̱o̱r yɛn ɣöö bia mänkun jakä tɛth? Kä Allah ɛ Päl, kä tekɛ kɔ̱a̱c lɔaac mi di̱i̱t.

قَدْ فَرَضَ اللّٰهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ اَيْمَانِكُمْۚ وَاللّٰهُ مَوْلٰىكُمْۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

qad faraḍallāhu lakum taḥillata aimānikum, wallāhu maulākum, wa huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).

Ɛpuc, ci Allah ji̱ moc kɛ buɔ̱m kɛ ɣöö bi rɔ lony kä tin ci lar; kä Allah ɛ jɛn ram in gaŋ ji̱ kä Jɛn ŋäc ŋɔak diaal, ŋäc ŋɔak diaal.

وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).

Kä timɛ mëë ci gök ruac kɛ kui̱ kä mi ci tuɔɔk kɛ tɛ̱̈ɛ̱̈ kɛnɛ ciekdɛ kɛl (Hafsah). Kä cuɛ min ci tuɔɔk la̱r (kä Aisyah) kä cu Allah min ci tuɔɔk la̱r jɛ (Prophet), kɛ kɔrɛ cu (Prophet) la̱r (Hafsah) tha̱a̱ŋdɛ kä cuɛ tha̱a̱ŋdɛ tɛ̱̈ɛ̱̈. Kä ɛnɔ mëë cɛ (Gök) jɛ la̱r (Ɣa̱psah) ruac ɛmɛ, cuɛ thiec i̱, "Ɛŋa mi ci nɛmɛ la̱r ji̱?" Cu gök ɛ loc i̱, "Ram ëë ci̱ ɣä la̱r lär ɛ jɛn Allah, min ŋäc ŋɔak diaal, min luɔ̱th ŋɔak diaal."

اِنْ تَتُوْبَآ اِلَى اللّٰهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوْبُكُمَاۚ وَاِنْ تَظٰهَرَا عَلَيْهِ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ مَوْلٰىهُ وَجِبْرِيْلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَعْدَ ذٰلِكَ ظَهِيْرٌ

in tatūbā ilallāhi faqad ṣagat qulūbukumā, wa in taẓāharā ‘alaihi fa innallāha huwa maulāhu wa jibrīlu wa ṣāliḥul-mu'minīn(a), wal-malā'ikatu ba‘da żālika ẓahīr(un).

Mi ci yɛn da̱ŋ rɛw rɔ̱ ri̱t dueerikun kä Allah, kɛ kɔrɛ, bi lo̱ckun da̱ŋ rɛw rɔ̱ ri̱t (kɛ ɣöö bia thuɔ̱k nhɔk); kä mi ci yɛn da̱ŋ rɛw rɔ̱ luäk kɛ ɣöö bia gök moc riɛk, kɛ kɔrɛ, kɛ thuɔ̱k, Allah bɛ la gääŋdɛ kä (bä) Gabriel kɛnɛ ji̱ ŋäthä tin gɔw; Kä min dɔ̱ŋ ɛ ɣöö ja̱a̱k nhial kɛ lua̱a̱kdɛ.

عَسٰى رَبُّهٗٓ اِنْ طَلَّقَكُنَّ اَنْ يُّبْدِلَهٗٓ اَزْوَاجًا خَيْرًا مِّنْكُنَّ مُسْلِمٰتٍ مُّؤْمِنٰتٍ قٰنِتٰتٍ تٰۤىِٕبٰتٍ عٰبِدٰتٍ سٰۤىِٕحٰتٍ ثَيِّبٰتٍ وَّاَبْكَارًا

‘asā rabbuhū in ṭallaqakunna ay yubdilahū azwājan khairam minkunna muslimātim mu'minātin qānitātin tā'ibātin ‘ābidātin sā'iḥātin ṡayyibātiw wa abkārā(n).

Mi ci jɛn (Gök) ji̱ däk, dɔ̱ŋ bi Kuoth ɛ guäl kɛ män ti gɔw ni kɛn kä ji̱, män ti luɔ̱thkɛ, ti ŋa̱thkɛ, ti luɔ̱thkɛ, ti ri̱tkɛ rɔ̱, ti palkɛ, ti /thiɛl mi̱eth, ti /ci tɔ̱ɔ̱c.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَاَهْلِيْكُمْ نَارًا وَّقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلٰۤىِٕكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُوْنَ اللّٰهَ مَآ اَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū qū anfusakum wa ahlīkum nāraw waqūduhan-nāsu wal-ḥijāratu ‘alaihā malā'ikatun gilāẓun syidādul lā ya‘ṣūnallāha mā amarahum wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).

Yɛn nɛy tin ŋa̱th! Gaŋ rɔ kɛnɛ ji̱ dhɔaru kä mac mi thil pek mi tekɛ naath kɛnɛ pääm; Kä nɛy tin gaŋkɛ naath kɛ ja̱a̱k nhial ti bum bum, ti /ci Kuoth Allah lo̱k kɛ min cɛ la̱r kɛ kä la̱tkɛ min ca la̱r kɛ ni ciaŋ.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna kafarū lā ta‘tażīrul-yaum(a), innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

Yɛn nɛy tin thil ŋa̱th! /Cu rɔ moc kɛ luɔt ɛn walɛ. Kɛ thuɔ̱k, ba ji̱ moc muc kärɔa kɛ min ci la̱t.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا تُوْبُوْٓا اِلَى اللّٰهِ تَوْبَةً نَّصُوْحًاۗ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ يَوْمَ لَا يُخْزِى اللّٰهُ النَّبِيَّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۚ نُوْرُهُمْ يَسْعٰى بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَبِاَيْمَانِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَتْمِمْ لَنَا نُوْرَنَا وَاغْفِرْ لَنَاۚ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū tūbū ilallāhi taubatan naṣūḥā(n), ‘asā rabbukum ay yukaffira ‘ankum sayyi'ātikum wa yudkhilakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), yauma lā yukhzillāhun-nabiyya wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), nūruhum yas‘ā baina aidīhim wa bi'aimānihim yaqūlūna rabbanā atmim lanā nūranā wagfir lanā, innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Yɛn nɛy tin ŋa̱th! Rietni rɔ kä Allah kɛ rietdu mi wic wic, ŋa̱thä jɛ ɛn ɣöö bi Kuääru duerkun woc kä bɛ ji̱ naŋ kä paradith min te pinydɛ min te yiër thi̱n, kɛ cäŋ in /ci Allah bi gök kɛnɛ nɛy tin ŋa̱th kɛɛl kɛ jɛ jakä jiäk lɔcdiɛn; kä cu buaydiɛn buay nhiamdiɛn kɛnɛ kui̱c cuëëcdiɛn, kä cu kɛn ɛ lar i̱, "Kuäär ni Kuoth, jak buaydan kä ro̱ŋ kɛ kui̱dan kä päli kɔn dueer; Kɛ thuɔ̱k, ɛ ji̱n Leny Buɔ̱mdɛ ti diaal."

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْۗ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

yā ayyuhan-nabiyyu jāhidil-kuffāra wal-munāfiqīna wagluẓ ‘alaihim, wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u).

Ɣɔ̱ɔ̱n, gök! Kä kööŋ kɛ nɛy ti thil ŋa̱th kɛnɛ ji̱ mɛɛtdä kä biɛ moc kɛ buɔ̱m kɛ kɛ. Gua̱a̱thdiɛn ɛ maac mi thil pek kä nɔmɔ ɛ gua̱a̱th mi̱ jiääk ɛlɔ̱ŋ ce̱tkɛ gua̱a̱th in dëë luny thi̱n.

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ

Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).

Cu Allah cäät la̱t kɛ kui̱ nɛɛni tin /ci ŋäth, ciek Nowa kɛnɛ ciek Lut. Kɛn da̱ŋ rɛw tekɛ piny guäc la̱a̱tni da̱ŋ rɛw ti gɔw rɛy la̱a̱tnikɔn; kɛ kɔrɛ cu män da̱ŋ rɛw cɔwdiɛn da̱ŋ rɛw kɔak, duŋni̱ ɣöö cɔwkiɛn da̱ŋ rɛw /kenkɛ kɛ luäŋ kɛ luäk ɛ mi̱ tɔt kä Allah (torment); kä cua jɛ jiök (kä män da̱ŋ rɛw), "Wiaa rɛy maac mi thil pek kɛɛl kɛ nɛy tin wä kä (maac mi thil pek)."

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا امْرَاَتَ فِرْعَوْنَۘ اِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِيْ عِنْدَكَ بَيْتًا فِى الْجَنَّةِ وَنَجِّنِيْ مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهٖ وَنَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَۙ

wa ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna āmanumra'ata fir‘aun(a), iż qālat rabbibni lī ‘indaka baitan fil jannati wa najjinī min fir‘auna wa ‘amalihī wa najjinī minal qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Kä cu Allah cäätdɛ la̱t kɛ kui̱ nɛɛni tin ŋa̱th, ciek Pɛro, mëë cɛ wee i̱, "Ɣɔ̱ɔ̱n Kuäärä, täth ɣä duel kɛɛl kɛ ji̱ rɛy Parɛday kä kän ɣä kä Pɛro kɛnɛ lätkɛ, kä kän ɣä kä nɛy tin jiäk."

وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔

wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).

kɛnɛ Maryam, nya Imran, mëë ci luthdɛ rɔm, kɛ kɔrɛ cuakɔ tha̱a̱ŋ yieekäda (min ca cak) yuɔr rɛy jiɛcdɛ; kä cuɛ ruaacni Kua̱r ni Kuoth kɛnɛ buɔknikɛ jakä thuɔ̱k; kä cuɛ la ram kɛl kä nɛy tin luth Kuoth.