وَكَيْفَ تَأْخُذُوْنَهٗ وَقَدْ اَفْضٰى بَعْضُكُمْ اِلٰى بَعْضٍ وَّاَخَذْنَ مِنْكُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا

wa kaifa ta'khużūnahū wa qad afḍā ba‘ḍukum ilā ba‘ḍiw wa akhażna minkum mīṡāqan galīẓā(n).

تے تسی ایہنوں واپس کیویں لوو گے جدوں تسی پہلے ای اک دوجے نال (بطور شوہر تے بیوی) مل چکے او۔ تے اوہناں (تہاڈیاں بیویاں) نے تہاڈے کولوں اک پکا عہد (شادی دا) لیا اے۔

ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍۚ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ نَبِّـُٔوْنِيْ بِعِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

Ṡamāniya azwāj(in), minaḍ-ḍa'niṡnaini wa minal-ma‘ziṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), nabbi'ūnī bi‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).

اٹھ کھیتی باڑی دے جانور جوڑیاں چ ہن (چار جوڑے)؛ اک جوڑی بھیڈاں تے اک جوڑی بکریاں۔ آکھو "اللہ تعالیٰ د‏‏ی طرف تو‏ں دو نر یا دو مادہ وچ کیہ حرام اے یا دونے مادہ دے رحم وچ جو کچھ اے؟ ميں نو‏‏ں علم د‏‏ی بنیاد اُتے سمجھا دے جے آپ سچے ہو۔"

وَهُوَ الَّذِيْ مَدَّ الْاَرْضَ وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْهٰرًا ۗوَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ جَعَلَ فِيْهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

wa huwal-lażī maddal-arḍa wa ja‘ala fīhā rawāsiya wa anhārā(n), wa min kulliṡ-ṡamarāti ja‘ala fīhā zaujainiṡnaini yugsyil-lailan-nahār(a), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

تے اس نے زمین نو کھلار دتا تے اس تے پہاڑ تے دریاواں بنائے۔ تے اوہدے وچ اوہنے سارے پھلاں نوں جوڑیاں وچ بنایا؛ اوہ رات نوں دن وچ بدل دیندا اے۔ بے شک، اس وچ جو سوچدے نيں، انہاں دے لئی (اللہ د‏‏ی عظمت د‏‏ی) نشانیاں نيں۔

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْ بَنِيْنَ وَحَفَدَةً وَّرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَتِ اللّٰهِ هُمْ يَكْفُرُوْنَۙ

wallāhu ja‘ala lakum min anfusikum azwājaw wa ja‘ala lakum min azwājikum banīna wa ḥafadataw wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāt(i), afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).

تے اللہ تعالیٰ نے آپ دے وچو‏ں تے آپ دے بیویاں وچو‏ں آپ دے لئی بیوی بنائے نيں تے آپ نو‏‏ں نیکیاں عطا کيتیاں نيں۔ اوہ باطل نوں کیوں مندے نیں تے اللہ دے احساناں نوں کیوں انکار کردے نیں؟

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّسَلَكَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا وَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۗ فَاَخْرَجْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْ نَّبَاتٍ شَتّٰى

al-lażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa salaka lakum fīhā subulaw wa anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī azwājam min nabātin syattā.

(خدا) جس نے زمین نو‏‏ں تواڈے لئی اک وسعت بنایا اے، تے اس اُتے آپ دے لئی راہواں بنائیاں نيں، تے جو اسمان تو‏ں پانی (بارش) گھلدا ا‏‏ے۔" فیر اسيں نے اس دے نال (بارش دے پانی) دے نال مختلف قسم دے پودے اُگائے۔

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّنَ الْبَعْثِ فَاِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُّضْغَةٍ مُّخَلَّقَةٍ وَّغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْۗ وَنُقِرُّ فِى الْاَرْحَامِ مَا نَشَاۤءُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْۚ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْۢ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ وَتَرَى الْاَرْضَ هَامِدَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَاَنْۢبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍ

yā ayyuhan-nāsu in kuntum fī raibim minal-ba‘ṡi fa innā khalaqnākum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma mim muḍgatim mukhallaqatiw wa gairi mukhallaqatil linubayyina lakum, wa nuqirru fil-arḥāmi mā nasyā'u ilā ajalim musamman ṡumma nukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum, wa minkum may yutawaffā wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likailā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), wa taral-arḍa hāmidatan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat wa ambatat min kulli zaujim bahīj(in).

اے لوگ! جے تُسی قیامت دے دن تے شک کردے او، تے اسی تہانوں مٹی توں، فیر منی دی قطرے توں، فیر لہو دے جمنے توں، فیر گوشت دے ڈھیر توں جیہڑا کامل اے تے جیہڑا ناقص اے، بنایا اے تاں جے اسی تہانوں سمجھا سکئیے؛ تے اسیں تہانوں اپنی مرضی دے مطابق اک طے شدہ ویلے تک ماں دے رحم وچ قائم کیتا، فیر اسیں تہانوں بچیاں دے طور تے باہر لیایا، فیر (ہولی ہولی) تسی بالغ ہو گئے، تے تہاڈے وچوں کجھ فوت ہو گئے تے (تہاڈے وچوں کجھ) بہت بڈھی عمر (بڈھاپے) وچ واپس آ گئے، تاں جے اوہ ہن کجھ وی نئیں جانندا سی جہڑا اوہ پہلے ای جانندا سی۔ تے تسيں دیکھدے نيں کہ زمین خشک اے، فیر جدو‏ں اسيں اس اُتے پانی (بارش) بھیجدے نيں تاں زمین زندہ ہوجاندی اے تے زرخیز ہوجاندی اے تے مختلف قسم دے خوبصورت پودے (بوٹے) اگاندے نيں۔

اَوَلَمْ يَرَوْا اِلَى الْاَرْضِ كَمْ اَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ

awalam yarau ilal-arḍi kam ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).

تے کیہ اوہناں نے دھرتی نوں نہیں ویکھیا، اسیں اوہدے تے کنے قسم دے چنگے بوٹے اگائے نیں؟

وَتَذَرُوْنَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ عَادُوْنَ

wa tażarūna mā khalaqa lakum rabbukum min azwājikum, bal antum qamun ‘ādūn(a).

تے تُسی (اوہناں عورتاں) نوں چھڈ دیندے او جنہاں نوں رب نے تہاڈی بیوی بنن لئی بنایا سی؟ تسی اوہ لوک او جہڑے حداں توں باہر جاندے او۔

وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا لِّتَسْكُنُوْٓا اِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَّوَدَّةً وَّرَحْمَةً ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

wa min āyātihī an khalaqa lakum min anfusikum azwājal litaskunū ilaihā wa ja‘ala bainakum mawaddataw wa raḥmah(tan), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

تے اوہدی نشانیاں وچوں (اوہدی عظمت) ایہہ وی اے کہ اوہنے تہاڈے لئی تہاڈی اپنی نسل وچوں ساتھی بنائے، تاں جے تسی اوہناں نال مائل ہوو تے آرام نال محسوس کرو، تے اوہنے تہاڈے وچکار پیار تے محبت دے احساسات پیدا کیتے۔ بے شک، اس وچ واقعی نشانیاں (اللہ دی عظمت) اک قوم دے لئی موجود نیں جہڑی سوچدی اے۔

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍۗ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ

khalaqas-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa anzalnā minas-samā'i mā'an fa ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).

اس نے آسماناں نوں بغیر ستوناں دے بنایا جیویں تسی اوہناں نوں ویکھدے او، تے اس نے زمین دے پہاڑاں نوں (سطح تے) رکھیا تاں جے ایہہ (زمین) تہانوں ہلا نہ دیوے؛ تے ہر قسم دے چلدے پھردے مخلوق نوں نسل دیندے نیں جہڑیاں زمین تے رہندیاں نیں۔ تے اسی اسمان توں بارش دا پانی اتاریا، فیر اساں اس وچ ہر قسم دے چنگے بوٹے اگائے۔

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُمْ اَزْوَاجًاۗ وَمَا تَحْمِلُ مِنْ اُنْثٰى وَلَا تَضَعُ اِلَّا بِعِلْمِهٖۗ وَمَا يُعَمَّرُ مِنْ مُّعَمَّرٍ وَّلَا يُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهٖٓ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍۗ اِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

wallāhu khalaqakum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma ja‘alakum azwājā(n), wa mā taḥmilu min unṡā wa lā taḍa‘u illā bi‘ilmih(ī), wa mā yu‘ammaru mim mu‘ammariw wa lā yunqaṣu min ‘umurihī illā fī kitāb(in), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

تے اللہ تعالیٰ نے تہانوں خاک تو‏ں تے فیر منی تو‏ں بنایا فیر آپ نو‏‏ں جوڑے (نر تے مادہ) بنایا۔ کوئی وی عورت حاملہ نئیں ہوندی تے بچے نو جنم نئیں دیندی، سوائے اس دے علم دے۔ تے کسی شخص د‏‏ی عمر نو‏‏ں نہ بڑھایا جاندا اے تے نہ ہی اس د‏ی عمر کم ہُندی اے بلکہ (اس دا تعین ہوچکيا اے) کتاب (لوہ محفوظ) وچ ا‏‏ے۔ بے شک اللہ دے لیی ایہ کم سوکھا اے۔

سُبْحٰنَ الَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ وَمِنْ اَنْفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُوْنَ

subḥānal-lażī khalaqal-azwāja kullahā mimmā tumbitul-arḍu wa min anfusihim wa mimmā lā ya‘lamūn(a).

اللہ دا جلال ہووے جس نے ہر شے نوں جوڑیاں وچ بنایا اے، جو زمین اگدی اے تے اپنے آپ توں وی، نالے اوہ وی جو اوہ نئیں جاندے۔

خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).

اس نے آسمان تے زمین نو صحیح (مقصد) دے نال بنایا؛ اوہنے رات نوں دن تے دن تے رات نوں دبایا تے سورج تے چن نوں دبایا، ہر اک اپنے مقررہ ویلے دے مطابق چلدا رہیا۔ یاد کرنا! اوہ سب توں شریف، سب توں زیادہ معاف کرن آلا اے۔

فَاطِرُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا وَّمِنَ الْاَنْعَامِ اَزْوَاجًاۚ يَذْرَؤُكُمْ فِيْهِۗ لَيْسَ كَمِثْلِهٖ شَيْءٌ ۚوَهُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ

fāṭirus-samāwāti wal-arḍ(i), ja‘ala lakum min anfusikum azwājaw wa minal-an‘āmi azwājā(n), yażra'ukum fīh(i), laisa kamiṡlihī syai'(un), wa huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

تے جو وی تسی اوہدے نال کسے گل تے جھگڑا کردے او، اوہدا فیصلہ اللہ دے ذمے اے۔ (جہدے کول انج دے صفات نیں) اللہ میرا رب اے. میں اوہدے تے بھروسہ کردا ہاں تے اوہدے ول پرتدا ہاں۔

اَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْرَانًا وَّاِنَاثًا ۚوَيَجْعَلُ مَنْ يَّشَاۤءُ عَقِيْمًا ۗاِنَّهٗ عَلِيْمٌ قَدِيْرٌ

au yuzawwijuhum żukrānaw wa ināṡā(n), wa yaj‘alu may yasyā'u ‘aqīmā(n), innahū ‘alīmun qadīr(un).

آسماناں تے زمیناں دی بادشاہی اللہ دی اے؛ جو چاہے تخلیق کردا اے، جس نوں چاہے دھیاں تے جس نوں چاہے پتر دیندا اے،

وَالَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الْفُلْكِ وَالْاَنْعَامِ مَا تَرْكَبُوْنَۙ

wal-lażī khalaqal-azwāja kullahā wa ja‘ala lakum minal-fulki wal-an‘āmi mā tarkabūn(a).

تے اوہ جیہڑا اسمان توں پانی مناسب پیمانے تے گھلدا اے، تے اوہدے نال اسی اک مردہ زمین نوں زندہ کردے آں۔ اس طرح تہانوں (قبراں چوں) کڈیا جائے گا۔

وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍۙ

wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli zaujim bahīj(in).

جے اسی مر گئے تے مٹی بن گئے (کی اسی فیر واپس آواں گے)؟ ایہ اک ناممکن واپسی اے۔

وَمِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

wa min kulli syai'in khalaqnā zaujaini la‘allakum tażakkarūn(a).

اس لیی اوہ اٹھن توں قاصر سن تے مدد وی نئیں ملی،

وَاَنَّهٗ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۙ

wa annahū khalaqaz-zaujainiż-żakara wal-unṡā.

فیر اوہنوں سب توں چنگا جواب دتا جائے گا،

فِيْهِمَا مِنْ كُلِّ فَاكِهَةٍ زَوْجٰنِۚ

fīhimā min kulli fākihatin zaujān(i).

دوہاں آسماناں چ مختلف درخت تے پھل ہن۔

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۗ

fa ja‘ala minhuz-zaujainiż-żakara wal-unṡā.

اک واری فیر، ہائے تہاڈے (انساناں) تے! ایس لئی ہائے!

وَّخَلَقْنٰكُمْ اَزْوَاجًاۙ

wa khalaqnākum azwājā(n).

نئیں! چھیتی ای اوہناں نوں پتہ لگ جاوے گا،

وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىٓ ۙ

wa mā khalaqaż-żakara wal-unṡā.

پر اوہناں نے اوہدے نال جھوٹ بولیا تے اوہنوں ذبح کر دتا، ایس لئی رب نے اوہناں نوں اوہناں دے گناہواں دی وجہ توں تباہ کر دتا، فیر اوہنے اوہناں نوں (زمین تے) ڈھا دتا،