Q.S Al-Bayyinah (اَلْبَيِّنَة) - 8 Zuel vun de Versen

لَمْ يَكُنِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ وَالْمُشْرِكِيْنَ مُنْفَكِّيْنَ حَتّٰى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُۙ

lam yakunil-lażīna kafarū min ahlil-kitābi wal-musyrikīna munfakkīna ḥattā ta'tiyahumul-bayyinah(tu).

Déi, déi net gleewen, ënnert de Leit vum Buch an de Polytheisten, wäerten (hir Relioun) net opginn, bis kloer Beweiser zu hinne kommen,

رَسُوْلٌ مِّنَ اللّٰهِ يَتْلُوْا صُحُفًا مُّطَهَّرَةًۙ

rasūlum minallāhi yatlū ṣuḥufam muṭahharah(tan).

(nämlech) e Messenger vun Allah (Mohammed), deen déi helleg Säiten (de Koran) rezitéiert,

فِيْهَا كُتُبٌ قَيِّمَةٌ ۗ

fīhā kutubun qayyimah(tun).

dran sinn (Inhalter vun) richtegen (richtege) Bicher.

وَمَا تَفَرَّقَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ ۗ

wa mā tafarraqal-lażīna ūtul-kitāba illā mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinah(tu).

An d'Leit vum Buch hunn sech net gedeelt, ausser kloer Beweiser koumen zu hinnen.

وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۙ حُنَفَاۤءَ وَيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوا الزَّكٰوةَ وَذٰلِكَ دِيْنُ الْقَيِّمَةِۗ

wa mā umirū illā liya‘budullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), ḥunafā'a wa yuqīmuṣ-ṣalāta wa yu'tuz-zakāta wa żālika dīnul-qayyimah(ti).

Während si nëmmen ugewise goufen, Allah oprecht ze veréieren an Him eleng aus Grënn vun der Relioun ze gehorchen, an och ze bieden an Zakat ze bezuelen, an dat ass déi riicht (richteg) Relioun.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ وَالْمُشْرِكِيْنَ فِيْ نَارِ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِۗ

innal-lażīna kafarū min ahlil-kitābi wal-musyrikīna fī nāri jahannama khālidīna fīhā, ulā'ika hum syarrul-bariyyah(ti).

Wierklech, déi, déi net gleewe ënnert de Leit vum Buch an de Polytheisten (ginn an d'Häll); si wäerten fir ëmmer do bleiwen. Si sinn esou béis wéi Kreaturen.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اُولٰۤىِٕكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِۗ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ulā'ika hum khairul-bariyyah(ti).

Tatsächlech, déi, déi gleewen a gutt Dote maachen, sinn déi bescht Kreaturen.

جَزَاۤؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗرَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ ۗ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهٗ ࣖ

jazā'uhum ‘inda rabbihim jannātu ‘adnin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), żālika liman khasyiya rabbah(ū).

Hir Belounung bei hirem Här ass d'Paradies vun 'Adn, ënner deem Flëss fléissen; si wäerten do fir ëmmer wunnen. Allah ass zefridden mat hinnen a si sinn zefridden mat Him. Dat ass (d'Belounung) fir déi, déi hiren Här fäerten.