Q.S Ad-Duha (اَلضُّحَىٰ) - 11 Zuel vun de Versen

وَالضُّحٰىۙ

waḍ-ḍuḥā.

Bis zur Zäit vum Duha (wann d'Sonn e bëssen opkënnt),

وَالَّيْلِ اِذَا سَجٰىۙ

wal-laili iżā sajā.

an an der Nuecht, wann et roueg ass,

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلٰىۗ

mā wadda‘aka rabbuka wa mā qalā.

Äre Här huet dech net verlooss (O Muhammad) an hien haasst dech och net,

وَلَلْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ الْاُوْلٰىۗ

wa lal-ākhiratu khairul laka minal-ūlā.

an tatsächlech ass déi lescht besser fir Iech wéi déi éischt.

وَلَسَوْفَ يُعْطِيْكَ رَبُّكَ فَتَرْضٰىۗ

wa lasaufa yu‘ṭīka rabbuka fa tarḍā.

An tatsächlech, enges Daags wäert Äre Här Iech sécherlech Seng Gnod schenken, sou datt Dir zefridden sidd.

اَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيْمًا فَاٰوٰىۖ

alam yajidka yatīman fa āwā.

Huet Hien dech net als Weesen fonnt, dann huet Hien dech beschützt,

وَوَجَدَكَ ضَاۤلًّا فَهَدٰىۖ

wa wajadaka ḍāllan fa hadā.

an Hien huet dech duerchernee fonnt, dofir huet Hien dir Féierung ginn

وَوَجَدَكَ عَاۤىِٕلًا فَاَغْنٰىۗ

wa wajadaka ‘ā'ilan fa agnā.

an Hien huet dech an Nout fonnt, dann huet Hien dir genuch ginn.

فَاَمَّا الْيَتِيْمَ فَلَا تَقْهَرْۗ

fa ammal-yatīma falā taqhar.

Also, sidd net grausam géintiwwer Weesen.

وَاَمَّا السَّاۤىِٕلَ فَلَا تَنْهَرْ

wa ammas-sā'ila falā tanhar.

An de Bettler net veruerteelen.

وَاَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ࣖ

wa ammā bini‘mati rabbika fa ḥaddiṡ.

An Dir sollt d'Gonschte vun Ärem Här (mat Dankbarkeet) verkënnegen.