Q.S Mohammed (مُحَمَّد) - 38 Zuel vun de Versen

اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَضَلَّ اَعْمَالَهُمْ

allażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi aḍalla a‘mālahum.

Déi, déi net gleewen an (d'Mënschen) vum Wee vun Allah ofhalen, Allah wäert all hir Doten ausläschen.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَاٰمَنُوْا بِمَا نُزِّلَ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَّهُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۚ كَفَّرَ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَاَصْلَحَ بَالَهُمْ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa āmanū bimā nuzzila ‘alā muḥammadiw wa huwal-ḥaqqu mir rabbihim, kaffara ‘anhum sayyi'ātihim wa aṣlaḥa bālahum.

An déi, déi (un Allah) gleewen a gutt Doten maachen a gleewen un dat, wat dem Muhammad opgedeckt gouf; an dat ass d'Wourecht vun hirem Här; Allah läscht hir Feeler aus a verbessert hir Situatioun.

ذٰلِكَ بِاَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوا اتَّبَعُوا الْبَاطِلَ وَاَنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّبَعُوا الْحَقَّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ لِلنَّاسِ اَمْثَالَهُمْ

Żālika bi'annal-lażīna kafaruttaba‘ul-bāṭila wa annal-lażīna āmanuttaba‘ul-ḥaqqa mir rabbihim, każālika yaḍribullāhu lin-nāsi amṡālahum.

Dëst ass well tatsächlech déi, déi net gleewe, der Falschheet folgen an tatsächlech déi, déi gleewe, der Wourecht vun hirem Här folgen. Sou mécht Allah Parabelen fir d'Mënsche.

فَاِذَا لَقِيْتُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَضَرْبَ الرِّقَابِۗ حَتّٰٓى اِذَآ اَثْخَنْتُمُوْهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَۖ فَاِمَّا مَنًّاۢ بَعْدُ وَاِمَّا فِدَاۤءً حَتّٰى تَضَعَ الْحَرْبُ اَوْزَارَهَا ەۛ ذٰلِكَ ۛ وَلَوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ لَانْتَصَرَ مِنْهُمْ وَلٰكِنْ لِّيَبْلُوَا۟ بَعْضَكُمْ بِبَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ قُتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَلَنْ يُّضِلَّ اَعْمَالَهُمْ

fa iżā laqītumul-lażīna kafarū faḍarbar-riqāb(i), ḥattā iżā aṡkhantumūhum fa syuddul-waṡāq(a), fa'immā mannam ba‘du wa immā fidā'an ḥattā taḍa‘al-ḥarbu auzārahā - żālika - wa lau yasyā'ullāhu lantaṣara minhum wa lākil liyabluwa ba‘ḍakum biba‘ḍ(in), wal-lażīna qutilū fī sabīlillāhi falay yuḍilla a‘mālahum.

Wann Dir also Leit begéint, déi net gleewen (um Schluechtfeld), da schloe se op den Hals. Ausserdeem, wann Dir se besiegt hutt, huelt se gefaange, an duerno kënnt Dir se fräiloossen oder Léisegeld akzeptéieren, bis de Krich eriwwer ass. Sou ass et, an wann Allah et wollt, hätt hien se zerstéiert, awer Hie wäert iech géinteneen op d'Prouf stellen. An déi, déi um Wee vun Allah stierwen, Allah verschwend hir Doten net.

سَيَهْدِيْهِمْ وَيُصْلِحُ بَالَهُمْۚ

sayahdīhim wa yuṣliḥu bālahum.

Allah wäert si leeden an hir Situatioun verbesseren,

وَيُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ عَرَّفَهَا لَهُمْ

wa yudkhiluhumul-jannata ‘arrafahā lahum.

an huet si an dat Paradäis zougelooss, dat Hie si agefouert hat.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تَنْصُرُوا اللّٰهَ يَنْصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ اَقْدَامَكُمْ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tanṣurullāha yanṣurkum wa yuṡabbit aqdāmakum.

O Dir, déi gleeft! Wann Dir (Relioun) Allah hëlleft, wäert Hien Iech sécherlech hëllefen an Är Positioun stäerken.

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَتَعْسًا لَّهُمْ وَاَضَلَّ اَعْمَالَهُمْ

wal-lażīna kafarū fata‘sal lahum wa aḍalla a‘mālahum.

An déi, déi net gleewen, wee hinnen, an Allah wäert all hir Doten ausläschen.

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَرِهُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاَحْبَطَ اَعْمَالَهُمْ

Żālika bi'annahum karihū mā anzalallāhu fa aḥbaṭa a‘mālahum.

Dat ass well si dat gehaasst hunn, wat Allah opgedeckt huet (de Koran), dofir huet Allah all hir Doten ausgeläscht.

۞ اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۗ دَمَّرَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ۖوَلِلْكٰفِرِيْنَ اَمْثَالُهَا

afalam yasīrū fil-arḍi fayanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, dammarallāhu ‘alaihim, wa lil-kāfirīna amṡāluhā.

Sinn si also ni op der Äerd gereest, fir ze gesinn, wat mat deenen virun hinne geschitt ass? Allah huet si zerstéiert, an déi Ongleeweg wäerten datselwecht (Schicksal) erleiden.

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ مَوْلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَاَنَّ الْكٰفِرِيْنَ لَا مَوْلٰى لَهُمْ ࣖ

Żālika bi'annallāha maulal-lażīna āmanū wa annal-kāfirīna lā maulā lahum.

Dat ass well Allah de Beschützer vun de Gleewegen ass; awer déi Ongleeweg hunn kee Beschützer.

اِنَّ اللّٰهَ يُدْخِلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۗوَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا يَتَمَتَّعُوْنَ وَيَأْكُلُوْنَ كَمَا تَأْكُلُ الْاَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ

innallāha yudkhilul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), wal-lażīna kafarū yatamatta‘ūna wa ya'kulūna kamā ta'kulul-an‘āmu wan-nāru maṡwal lahum.

Wierklech, Allah wäert déi, déi gleewen a gutt Dote maachen, an d'Paradies eranloossen, duerch dat Flëss fléissen. An déi, déi net gleewen, genéissen d'Freed (vun der Welt) a si iessen wéi Déieren; an (an der Zukunft) wäert d'Häll hire Wunnsëtz sinn.

وَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ هِيَ اَشَدُّ قُوَّةً مِّنْ قَرْيَتِكَ الَّتِيْٓ اَخْرَجَتْكَۚ اَهْلَكْنٰهُمْ فَلَا نَاصِرَ لَهُمْ

wa ka'ayyim min qaryatin hiya asyaddu quwwatam min qaryatikal-latī akhrajatk(a), ahlaknāhum falā nāṣira lahum.

A wéi vill Länner (d'Leit) si méi staark wéi (d'Leit vun) Ärem Land (Mohammed), dat Iech verdriwwen huet? Mir hunn se zerstéiert; dofir gouf et keen, deen hinnen gehollef huet.

اَفَمَنْ كَانَ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖ كَمَنْ زُيِّنَ لَهٗ سُوْۤءُ عَمَلِهٖ وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ

afaman kāna ‘alā bayyinatim mir rabbihī kaman zuyyina lahū sū'u ‘amalihī wattaba‘ū ahwā'ahum.

Ass also déi Persoun, déi sech un d'Beweiser hält, déi vu sengem Här kommen, déiselwecht wéi déi Persoun, där hir schlecht Doten him schéin erschéngen a senge Wënsch folgt?

مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَ ۗفِيْهَآ اَنْهٰرٌ مِّنْ مَّاۤءٍ غَيْرِ اٰسِنٍۚ وَاَنْهٰرٌ مِّنْ لَّبَنٍ لَّمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهٗ ۚوَاَنْهٰرٌ مِّنْ خَمْرٍ لَّذَّةٍ لِّلشّٰرِبِيْنَ ەۚ وَاَنْهٰرٌ مِّنْ عَسَلٍ مُّصَفًّى ۗوَلَهُمْ فِيْهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ وَمَغْفِرَةٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ ۗ كَمَنْ هُوَ خَالِدٌ فِى النَّارِ وَسُقُوْا مَاۤءً حَمِيْمًا فَقَطَّعَ اَمْعَاۤءَهُمْ

maṡalul-jannatil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), fīhā anhārum mim mā'in gairi āsin(in), wa anhārum mil labanil lam yatagayyar ṭa‘muh(ū), wa anhārum min khamril lażżatil lisy-syāribīn(a), wa anhārum min ‘asalim muṣaffā(n), wa lahum fīhā min kulliṡ-ṡamarāti wa magfiratum mir rabbihim, kaman huwa khālidun fin-nāri wa suqū mā'an ḥamīman faqaṭṭa‘a am‘ā'ahum.

D'Parabel vum Gaart vum Paradäis, deen de fromme versprach gouf; et gëtt Flëss, deenen hiert Waasser net brack ass, a Flëss vu Mëllech, deenen hire Goût sech net ännert, a Flëss vu Khamar (net-berauschenden Wäin), deen dem Drénker lecker schmaacht, a Flëss vu purem Hunneg. Doran kréie si all Zorte vu Friichten a Verzeiung vun hirem Här. Sinn si déiselwecht wéi déi, déi d'Éiwegkeet an der Hell verbréngen, a kachend Waasser zum Drénke kréien, fir datt hir Darm a Stécker geschnidden ginn?

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُ اِلَيْكَۚ حَتّٰىٓ اِذَا خَرَجُوْا مِنْ عِنْدِكَ قَالُوْا لِلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مَاذَا قَالَ اٰنِفًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ طَبَعَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ

wa minhum may yastami‘u ilaiīk(a), ḥattā iżā kharajū min ‘indika qālū lil-ażīna ūtul-ilma māżā qāla ānifā(n), ulā'ikal-ażīna ṭaba‘allāhu ‘alā qulūbihim wattaba‘ū ahwā'ahum.

An ënner hinne gëtt et Leit, déi op Är Wierder (Mohammed) lauschteren, awer wann se Är Säit verlooss hunn, soen se zu deenen, deenen d'Wëssen ginn ass (de Frënn vum Prophet): "Wat huet hie gesot?" Dëst sinn d'Leit, deenen hiert Häerz vun Allah zougespaart ass an hire Wënsch verfollegen.

وَالَّذِيْنَ اهْتَدَوْا زَادَهُمْ هُدًى وَّاٰتٰىهُمْ تَقْوٰىهُمْ

wal-ażīnahtadau zādahum hudaw wa ātāhum taqwāhum.

An déi, déi Féierung kréien, Allah wäert hir Féierung erhéijen a Frëmmegkeet schenken.

فَهَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا السَّاعَةَ اَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً ۚ فَقَدْ جَاۤءَ اَشْرَاطُهَا ۚ فَاَنّٰى لَهُمْ اِذَا جَاۤءَتْهُمْ ذِكْرٰىهُمْ

fahal yanẓurūna illas-ā‘ata an ta'tiyahum bagtah(tan), faqad jā'a asyrāṭuhā, fa'annā lahum iżā jā'athum żikrāhum.

Also, op wat waarde si soss nach ausser dem Dag vun der Operstéiung, deen op eemol iwwer si kënnt, well seng Zeeche scho komm sinn. Wat bréngt hinnen dann hiert Bewosstsinn, wann et scho komm ass?

فَاعْلَمْ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْۢبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِۚ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مُتَقَلَّبَكُمْ وَمَثْوٰىكُمْ ࣖ

fa‘lam annahū lā ilāha illallāhu wastagfir liżambika wa lil-u'minīna wal-u'mināt(i), wallāhu ya‘lamu mutaqallabakum wa maṡwākum.

Also wësst, datt et kee Gott (deen ugebetet soll ginn) gëtt ausser Allah a frot ëm Verzeiung fir Är Sënnen an fir d'Sënne vun de Gleewegen, Männer a Fraen. An Allah kennt Äre Geschäfts- a Wunnuert.

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَوْلَا نُزِّلَتْ سُوْرَةٌ ۚفَاِذَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ مُّحْكَمَةٌ وَّذُكِرَ فِيْهَا الْقِتَالُ ۙرَاَيْتَ الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ يَّنْظُرُوْنَ اِلَيْكَ نَظَرَ الْمَغْشِيِّ عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِۗ فَاَوْلٰى لَهُمْۚ

wa yaqūlul-ażīna āmanū lau lā nuzzilat sūrah(tun), fa iżā unzilat sūratum muḥkamatuw wa żukira fīhal-itāl(u), ra'aital-ażīna fī qulūbihim maraḍuy yanẓurūna ilaika naẓaral-magsyiyyi ‘alaihi minal-maut(i), fa'aulā lahum.

An déi, déi gleewen, soen: "Firwat gouf keng Surah (iwwer d'Gebot vum Dschihad) opgedeckt?" Wann also eng Surah erofgeschéckt gëtt, déi eng kloer Bedeitung huet a Krich enthält (befeelt), da wäert Dir gesinn, datt Leit, deenen hiert Häerz krank ass, Iech ukucken wéi de Bléck vun engem, deen ohnmächteg gouf, well se Angscht virum Doud hunn. Awer et ass méi passend fir si.

طَاعَةٌ وَّقَوْلٌ مَّعْرُوْفٌۗ فَاِذَا عَزَمَ الْاَمْرُۗ فَلَوْ صَدَقُوا اللّٰهَ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْۚ

°ā‘atuw wa qaulum ma‘rūf(un), fa'iżā ‘azamal-amr(u), falau ṣadaqullāha lakāna khairal lahum.

(Wat besser fir si ass) gehorsam (zu Allah) ze sinn a gutt Wierder ze schwätzen. Well wann d'Uerdnung (vum Krich) etabléiert ass (wäer dat hinnen net gefalen). Wann si awer wierklech un Allah (gegleeft) hätten, wier dat besser fir si gewiescht.

فَهَلْ عَسَيْتُمْ اِنْ تَوَلَّيْتُمْ اَنْ تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَتُقَطِّعُوْٓا اَرْحَامَكُمْ

fahal ‘asaitum in tawallaitum an tufsidū fil-arḍi wa tuqaṭṭi‘ū arḥāmakum.

Also, wann Dir un der Muecht wiert, géift Dir der Äerd Schued verursaachen a Familljebezéiungen zerstéieren?

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ فَاَصَمَّهُمْ وَاَعْمٰٓى اَبْصَارَهُمْ

ulā'ikal-lażīna la‘anahumullāhu fa aṣammahum wa a‘mā abṣārahum.

Dëst sinn d'Leit, déi Allah verflucht; dann ginn si daf (vum Héieren) a blann (vum Siicht).

اَفَلَا يَتَدَبَّرُوْنَ الْقُرْاٰنَ اَمْ عَلٰى قُلُوْبٍ اَقْفَالُهَا

afalā yatadabbarūnal-qur'āna am ‘alā qulūbin aqfāluhā.

Also schätzen si de Koran net oder sinn hir Häerzer zougespaart?

اِنَّ الَّذِيْنَ ارْتَدُّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطٰنُ سَوَّلَ لَهُمْۗ وَاَمْلٰى لَهُمْ

innal-lażīnartaddū ‘alā adbārihim mim ba‘di mā tabayyana lahumul-hudasy-syaiṭānu sawwala lahum, wa amlā lahum.

Tatsächlech, déi, déi sech (zum Ongleewe) wenden, nodeems d'Leedung hinne kloer gëtt, et ass den Satan, deen si verführt an hir Dreem verlängert.

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لِلَّذِيْنَ كَرِهُوْا مَا نَزَّلَ اللّٰهُ سَنُطِيْعُكُمْ فِيْ بَعْضِ الْاَمْرِۚ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ اِسْرَارَهُمْ

Żālika bi'annahum qālū lil-lażīna karihū mā nazzalallāhu sanuṭī‘ukum fī ba‘ḍil-amr(i), wallāhu ya‘lamu isrārahum.

Dat ass well si zu deenen (Judden), déi net zefridden waren mat deem wat Allah opgedeckt hat, gesot hunn: "Mir wäerten iech a verschiddene Saachen gehorchen", awer Allah kennt hir Geheimnisser.

فَكَيْفَ اِذَا تَوَفَّتْهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يَضْرِبُوْنَ وُجُوْهَهُمْ وَاَدْبَارَهُمْ

fa kaifa iżā tawaffathumul-malā'ikatu yaḍribūna wujūhahum wa adbārahum.

Also, wat wäert (hiert Schicksal) sinn, wann den Engel (vum Doud) hinnen d'Liewe hëlt, hinnen an d'Gesiicht an de Réck schléit?

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمُ اتَّبَعُوْا مَآ اَسْخَطَ اللّٰهَ وَكَرِهُوْا رِضْوَانَهٗ فَاَحْبَطَ اَعْمَالَهُمْ ࣖ

Żālika bi'annahumuttaba‘ū mā askhaṭallāha wa karihū riḍwānahū fa aḥbaṭa a‘mālahum.

Dëst ass sou, well si tatsächlech deem follegen, wat dem Allah säi Roserei an dem Hass (wat dem Allah säi Genoss verursaacht) verursaacht; dofir huet Allah all hir Doten ausgeläscht.

اَمْ حَسِبَ الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ اَنْ لَّنْ يُّخْرِجَ اللّٰهُ اَضْغَانَهُمْ

am ḥasibal-lażīna fī qulūbihim maraḍun allay yukhrijallāhu aḍgānahum.

Oder mengen déi, an deenen hiren Häerzer Krankheet ass, datt Allah hir Béiswëllegkeet net wäert weisen?

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَاَرَيْنٰكَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُمْ بِسِيْمٰهُمْ ۗوَلَتَعْرِفَنَّهُمْ فِيْ لَحْنِ الْقَوْلِۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ اَعْمَالَكُمْ

wa lau nasyā'u la'arainākahum fala‘araftahum bisīmāhum, wa lata‘rifannahum fī laḥnil-qaul(i), wallāhu ya‘lamu a‘mālakum.

An wann Mir et gewollt hätten, hätten Mir se dir (Mohammed) gewisen, fir datt du se wierklech duerch hir Zeeche kéints erkennen. An du wäerts se wierklech duerch den Toun vun hirer Ried erkennen, an Allah wäert all deng Doten kennen.

وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتّٰى نَعْلَمَ الْمُجٰهِدِيْنَ مِنْكُمْ وَالصّٰبِرِيْنَۙ وَنَبْلُوَا۟ اَخْبَارَكُمْ

wa lanabluwannakum ḥattā na‘lamal-mujāhidīna minkum waṣ-ṣābirīn(a), wa nabluwa akhbārakum.

A wierklech, Mir wäerten iech wierklech op d'Prouf stellen, fir datt Mir déi ënnert iech kennen, déi wierklech ustrengen a gedëlleg sinn; a mir wäerten iech op d'Prouf stellen.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَشَاۤقُّوا الرَّسُوْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدٰى لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔاۗ وَسَيُحْبِطُ اَعْمَالَهُمْ

innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi wa syāqqur-rasūla mim ba‘di mā tabayyana lahumul-hudā lay yaḍurrullāha syai'ā(n), wa sayuḥbiṭu a‘mālahum.

Tatsächlech, déi, déi net gleewen an (anerer) vum Wee vun Allah verhënnert hunn a feindlech géintiwwer dem Gesandte sinn, nodeems hinnen eng kloer Féierung ginn ass, si wäerten Allah net am mannsten Schued (Schued) verursaache kënnen. An een Dag wäert Allah all hir Doten ausläschen.

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَلَا تُبْطِلُوْٓا اَعْمَالَكُمْ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa lā tubṭilū a‘mālakum.

O Dir, déi gleeft! Gehorcht Allah a gehorcht dem Gesandte a zerstéiert net all Är gutt Doten.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ مَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَهُمْ

innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi ṡumma mātū wa hum kuffārun falay yagfirallāhu lahum.

Tatsächlech, déi, déi net gleewe an (anerer) vum Wee vun Allah ofhalen an dann als Ongleeweg stierwen, hinnen wäert Allah net verzeien.

فَلَا تَهِنُوْا وَتَدْعُوْٓا اِلَى السَّلْمِۖ وَاَنْتُمُ الْاَعْلَوْنَۗ وَاللّٰهُ مَعَكُمْ وَلَنْ يَّتِرَكُمْ اَعْمَالَكُمْ

falā tahinū wa tad‘ū ilas-salm(i), wa antumul-a‘laun(a), wallāhu ma‘akum wa lay yatirakum a‘mālakum.

Also sidd net schwaach a freet net zum Fridden, well Dir sidd iwwerleeën an Allah ass mat Iech an Hie wäert keng vun Ären Doten reduzéieren.

اِنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ ۗوَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا يُؤْتِكُمْ اُجُوْرَكُمْ وَلَا يَسْـَٔلْكُمْ اَمْوَالَكُمْ

innamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahw(un), wa in tu'minū wa tattaqū yu'tikum ujūrakum wa lā yas'alkum amwālakum.

Tatsächlech ass dat weltlecht Liewen nëmme Spiller a Spaass. Wann Dir gleeft a fromm sidd, wäert Allah Iech belounen an Hie wäert Äre Räichtum net verlaangen.

اِنْ يَّسْـَٔلْكُمُوْهَا فَيُحْفِكُمْ تَبْخَلُوْا وَيُخْرِجْ اَضْغَانَكُمْ

iy yas'alkumūhā fa yuḥfikum tabkhalū wa yukhrij aḍgānakum.

Wann Hie vun dir ëm Räichtum freet an dech dann ënner Drock setzt (alles ze ginn), wäerts du knorrig sinn an Hie géif däin Näid weisen.

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ تُدْعَوْنَ لِتُنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِۚ فَمِنْكُمْ مَّنْ يَّبْخَلُ ۚوَمَنْ يَّبْخَلْ فَاِنَّمَا يَبْخَلُ عَنْ نَّفْسِهٖ ۗوَاللّٰهُ الْغَنِيُّ وَاَنْتُمُ الْفُقَرَاۤءُ ۗوَاِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْۙ ثُمَّ لَا يَكُوْنُوْٓا اَمْثَالَكُمْ ࣖ

hā antum hā'ulā'i tud‘auna litunfiqū fī sabīlillāh(i), fa minkum may yabkhal(u), wa may yabkhal fa innamā yabkhalu ‘an nafsih(ī), wallāhul-ganiyyu wa antumul-fuqarā'(u), wa in tatawallau yastabdil qauman gairakum, ṡumma lā yakūnū amṡālakum.

Denkt drun, Dir sidd déi, déi invitéiert sinn, (Äre Räichtum) um Wee vun Allah auszeginn. Dann gëtt et déi ënner Iech, déi knorrig sinn, a wien knorrig ass, ass wierklech knorrig géintiwwer sech selwer. An Allah ass dee Räichsten an Dir sidd deen, deen (Seng Gnod) brauch. A wann Dir Iech (vum richtege Wee) ofwendt, wäert Hien (iech) duerch en anert Vollek ersetzen, an si wäerten net (ongehorsam) sinn wéi Dir (dës).