Q.S Al-Waqi'ah (اَلْوَاقِعَة) - 96 Zuel vun de Versen

اِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ

iżā waqa‘atil-wāqi‘ah(tu).

Wann den Dag vum Uerteel kënnt,

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ۘ

laisa liwaq‘atihā kāżibah(tun).

säin Optriede kann net ofgestridden (ofgeleent) ginn.

خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ

khāfiḍatur rāfi‘ah(tun).

(Den Tëschefall) huet (eng Grupp) demüteg gemaach an (aner Grupp) erhéicht.

اِذَا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجًّاۙ

iżā rujjatil-arḍu rajjā(n).

Wann d'Äerd sou hefteg gerëselt gëtt,

وَّبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّاۙ

wa bussatil-jibālu bassā(n).

an d'Bierger goufen bis zum Schluss zerstéiert,

فَكَانَتْ هَبَاۤءً مُّنْۢبَثًّاۙ

fa kānat habā'am mumbaṡṡā(n).

dann gëtt et fléiende Stëbs,

وَّكُنْتُمْ اَزْوَاجًا ثَلٰثَةً ۗ

wa kuntum azwājan ṡalāṡah(tan).

an Dir sidd dräi Gruppen ginn,

فَاَصْحٰبُ الْمَيْمَنَةِ ەۙ مَآ اَصْحٰبُ الْمَيْمَنَةِ ۗ

fa aṣḥābul-maimanah(ti), mā aṣḥābul-maimanah(ti).

nämlech déi richteg Grupp, wéi nobel ass déi richteg Grupp,

وَاَصْحٰبُ الْمَشْـَٔمَةِ ەۙ مَآ اَصْحٰبُ الْمَشْـَٔمَةِ ۗ

wa aṣḥābul-masy'amah(ti), mā aṣḥābul-masy'amah(ti).

an déi lénks Grupp, wéi miserabel déi lénks Grupp ass,

وَالسّٰبِقُوْنَ السّٰبِقُوْنَۙ

was-sābiqūnas-sābiqūn(a).

an déi, déi déi Éischt sinn (déi gleewen), déi sinn déi Éischt (déi an den Himmel kommen).

اُولٰۤىِٕكَ الْمُقَرَّبُوْنَۚ

ulā'ikal-muqarrabūn(a).

Dat sinn d'Leit, déi no (dem Allah) stinn,

فِيْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

fī jannātin-na‘īm(i).

Am Himmel vum Genoss ze sinn,

ثُلَّةٌ مِّنَ الْاَوَّلِيْنَۙ

Ṡullatum minal-awwalīn(a).

eng grouss Grupp vun deenen, déi virdrun do waren,

وَقَلِيْلٌ مِّنَ الْاٰخِرِيْنَۗ

wa qalīlum minal-ākhirīn(a).

an eng kleng Grupp vu Leit, déi spéider koumen.

عَلٰى سُرُرٍ مَّوْضُوْنَةٍۙ

‘alā sururim mauḍūnah(tin).

Si souzen op Canapéen, déi mat Gold a Bijouen besat waren,

مُّتَّكِـِٕيْنَ عَلَيْهَا مُتَقٰبِلِيْنَ

muttaki'īna ‘alaihā mutaqābilīn(a).

si leeën sech drop, no vir geriicht.

يَطُوْفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُوْنَۙ

yaṭūfu ‘alaihim wildānum mukhalladūn(a).

Si sinn ëmgi vu jonke Leit, déi nach jonk sinn,

بِاَكْوَابٍ وَّاَبَارِيْقَۙ وَكَأْسٍ مِّنْ مَّعِيْنٍۙ

bi'akwābiw wa abārīq(a), wa ka'sim mim ma‘īn(in).

Glieser, Kesselen a Sloki (Taassen) mat Gedrénks aus fléissendem Waasser droen,

لَّا يُصَدَّعُوْنَ عَنْهَا وَلَا يُنْزِفُوْنَۙ

lā yuṣadda‘ūna ‘anhā wa lā yunzifūn(a).

si sinn weder schwindeleg nach dovunner betrunken,

وَفَاكِهَةٍ مِّمَّا يَتَخَيَّرُوْنَۙ

wa fākihatim mimmā yatakhayyarūn(a).

an egal wéi eng Uebst se wielen,

وَلَحْمِ طَيْرٍ مِّمَّا يَشْتَهُوْنَۗ

wa laḥmi ṭairim mimmā yasytahūn(a).

an egal wéi vill Vullefleesch se wollten.

وَحُوْرٌ عِيْنٌۙ

wa ḥūrun ‘īn(un).

An et ginn Engelen mat schéine Aen,

كَاَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُوْنِۚ

ka'amṡālil-lu'lu'il-maknūn(i).

wéi eng Perl, déi gutt gehale gëtt.

جَزَاۤءًۢ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

Am Géigenzuch fir dat, wat se maachen.

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا وَّلَا تَأْثِيْمًاۙ

lā yasma‘ūna fīhā lagwaw wa lā ta'ṡīmā(n).

Do héieren si weder eidel nach sënneg Gespréicher,

اِلَّا قِيْلًا سَلٰمًا سَلٰمًا

illā qīlan salāman salāmā(n).

mä si hunn Begréissunge héieren.

وَاَصْحٰبُ الْيَمِيْنِ ەۙ مَآ اَصْحٰبُ الْيَمِيْنِۗ

wa aṣḥābul-yamīn(i), mā aṣḥābul-yamīn(i).

An déi richteg Grupp, wien ass déi richteg Grupp?

فِيْ سِدْرٍ مَّخْضُوْدٍۙ

fī sidrim makhḍūd(in).

(Si) sinn ënner de Lotusbeem ouni Dornen,

وَّطَلْحٍ مَّنْضُوْدٍۙ

wa ṭalḥim manḍūd(in).

a Banannebeem, déi geschichtet sinn (mat Friichten),

وَّظِلٍّ مَّمْدُوْدٍۙ

wa ẓillim mamdūd(in).

an de Schiet, deen sech wäit erstreckt,

وَّمَاۤءٍ مَّسْكُوْبٍۙ

wa mā'im maskūb(in).

a Waasser, dat dauernd fléisst,

وَّفَاكِهَةٍ كَثِيْرَةٍۙ

wa fākihatin kaṡīrah(tin).

a vill Uebst,

لَّا مَقْطُوْعَةٍ وَّلَا مَمْنُوْعَةٍۙ

lā maqṭū‘atiw wa lā mamnū‘ah(tin).

déi net ophält Friichten ze droen an et net verbueden ass se ze huelen,

وَّفُرُشٍ مَّرْفُوْعَةٍۗ

wa furusyim marfū‘ah(tin).

an déck, mëll Matratzen.

اِنَّآ اَنْشَأْنٰهُنَّ اِنْشَاۤءًۙ

innā ansya'nāhunna insyā'ā(n).

Mir hunn se (d'Engelen) direkt erschaf,

فَجَعَلْنٰهُنَّ اَبْكَارًاۙ

faja‘alnāhunna abkārā(n).

Dann hu mir si zu Jongfraen gemaach,

عُرُبًا اَتْرَابًاۙ

‘uruban atrābā(n).

deen voller Léift ass (an) am selwechten Alter ass,

لِّاَصْحٰبِ الْيَمِيْنِۗ

li'aṣḥābil-yamīn(i).

fir déi riets Flillek,

ثُلَّةٌ مِّنَ الْاَوَّلِيْنَۙ

Ṡullatum minal-awwalīn(a).

eng grouss Grupp vun deenen, déi virdrun do waren,

وَثُلَّةٌ مِّنَ الْاٰخِرِيْنَۗ ࣖ

wa ṡullatum minal-ākhirīn(a).

an eng grouss Grupp vu Leit, déi spéider koumen.

وَاَصْحٰبُ الشِّمَالِ ەۙ مَآ اَصْحٰبُ الشِّمَالِۗ

wa aṣḥābusy-syimāl(i), mā aṣḥābusy-syimāl(i).

An déi lénks Grupp, wéi miserabel déi lénks Grupp ass.

فِيْ سَمُوْمٍ وَّحَمِيْمٍۙ

fī samūmiw wa ḥamīm(in).

(Si) gi vu brennende Wand a kochendem Waasser gepéinegt,

وَّظِلٍّ مِّنْ يَّحْمُوْمٍۙ

wa ẓillim miy yaḥmūm(in).

an de schwaarze Rauchschiet,

لَّا بَارِدٍ وَّلَا كَرِيْمٍ

lā bāridiw wa lā karīm(in).

net cool an net agreabel.

اِنَّهُمْ كَانُوْا قَبْلَ ذٰلِكَ مُتْرَفِيْنَۚ

innahum kānū qabla żālika mutrafīn(a).

Tatsächlech, virdrun (fréier) hunn si a Luxus gelieft,

وَكَانُوْا يُصِرُّوْنَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيْمِۚ

wa kānū yuṣirrūna ‘alal-ḥinṡil-‘aẓīm(i).

an si maachen dauernd grouss Sënnen,

وَكَانُوْا يَقُوْلُوْنَ ەۙ اَىِٕذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَۙ

wa kānū yaqūlūn(a), a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

an si soten: „Wann mir dout sinn, zu Stëbs a Schanken reduzéiert, gi mir dann wierklech erëm operstoen?

اَوَاٰبَاۤؤُنَا الْاَوَّلُوْنَ

awa'ābā'unal-awwalūn(a).

Sinn eis fréier Virfahren (och erëmbelieft)?"

قُلْ اِنَّ الْاَوَّلِيْنَ وَالْاٰخِرِيْنَۙ

qul innal-awwalīna wal-ākhirīn(a).

Sot: "(Jo), tatsächlech déi, déi virdrun waren, an déi duerno waren,

لَمَجْمُوْعُوْنَۙ اِلٰى مِيْقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ

lamajmū‘ūn(a), ilā mīqāti yaumim ma‘lūm(in).

sécherlech gëtt alles zu enger bestëmmter Zäit, un engem bestëmmten Dag gesammelt.

ثُمَّ اِنَّكُمْ اَيُّهَا الضَّاۤ لُّوْنَ الْمُكَذِّبُوْنَۙ

Ṡumma innakum ayyuhaḍ-ḍāllūnal-mukażżibūn(a).

Dann tatsächlech Dir, O Leit, déi irrt sinn a Léigner!

لَاٰكِلُوْنَ مِنْ شَجَرٍ مِّنْ زَقُّوْمٍۙ

la'ākilūna min syajarim min zaqqūm(in).

wäert sécherlech den Zaqqum-Bam iessen,

فَمَالِـُٔوْنَ مِنْهَا الْبُطُوْنَۚ

fa māli'ūna minhal-buṭūn(a).

dann ass Äre Mo domat voll.

فَشٰرِبُوْنَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيْمِۚ

fasyāribūna ‘alaihi minal-ḥamīm(i).

Duerno drénkt Dir ganz waarmt Waasser.

فَشٰرِبُوْنَ شُرْبَ الْهِيْمِۗ

fa syāribūna syurbal-hīm(i).

Also drénks du wéi e Kamell (deen ganz duuschtereg ass) Gedrénks.

هٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّيْنِۗ

hāżā nuzuluhum yaumad-dīn(i).

Dat ass hiert Iessen um Dag vum Uerteel."

نَحْنُ خَلَقْنٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُوْنَ

naḥnu khalaqnākum falau lā tuṣaddiqūn(a).

Mir hunn dech erschaf, firwat rechtfäerdegt du dech net (den Dag vun der Operstéiung)?

اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تُمْنُوْنَۗ

afa ra'aitum mā tumnūn(a).

Also passt Dir op de (mënschleche Som) op, deen Dir ausstraalt.

ءَاَنْتُمْ تَخْلُقُوْنَهٗٓ اَمْ نَحْنُ الْخٰلِقُوْنَ

a'antum takhluqūnahū am naḥnul-khāliqūn(a).

Sidd Dir deen, deen et erstallt huet, oder si mir d'Schëpfer?

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوْقِيْنَۙ

naḥnu qaddarnā bainakumul-mauta wa mā naḥnu bimasbūqīn(a).

Mir hunn den Doud vun all eenzelne vun iech festgeluecht a mir sinn net schwaach,

عَلٰٓى اَنْ نُّبَدِّلَ اَمْثَالَكُمْ وَنُنْشِئَكُمْ فِيْ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

‘alā an nubaddila amṡālakum wa nunsyi'akum fī mā lā ta‘lamūn(a).

fir dech duerch Leit wéi dech (op dëser Welt) ze ersetzen an dech spéider (am Hierno) an engem Zoustand erëmbeliewen, deen du net kennt.

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْاَةَ الْاُوْلٰى فَلَوْلَا تَذَكَّرُوْنَ

wa laqad ‘alimtumun-nasy'atal-ūlā falau lā tażakkarūn(a).

An tatsächlech, Dir kennt déi éischt Kreatioun jo schonn, firwat hues du keng Lektioun?

اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَحْرُثُوْنَۗ

afara'aitum mā taḥruṡūn(a).

Hues du jeemools op d'Somen opgepasst, déi du gesaat hues?

ءَاَنْتُمْ تَزْرَعُوْنَهٗٓ اَمْ نَحْنُ الزّٰرِعُوْنَ

a'antum tazra‘ūnahū am naḥnuz-zāri‘ūn(a).

Bass du et, deen et wuessen léisst, oder si mir et, déi et wuessen loossen?

لَوْ نَشَاۤءُ لَجَعَلْنٰهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُوْنَۙ

lau nasyā'u laja‘alnāhu ḥuṭāman fa ẓaltum tafakkahūn(a).

Wann Mir et gewollt hätten, hätten Mir se zerstéiert; dann wäerts du erstaunt sinn,

اِنَّا لَمُغْرَمُوْنَۙ

innā lamugramūn(a).

(wärend se soen): "Tatsächlech hu mir wierklech Verloschter gelidden,

بَلْ نَحْنُ مَحْرُوْمُوْنَ

bal naḥnu maḥrūmūn(a).

och mir hunn keng Resultater kritt."

اَفَرَءَيْتُمُ الْمَاۤءَ الَّذِيْ تَشْرَبُوْنَۗ

afa ra'aitumul-mā'al-lażī tasyrabūn(a).

Hues du jeemools op d'Waasser opgepasst, dat du drénks?

ءَاَنْتُمْ اَنْزَلْتُمُوْهُ مِنَ الْمُزْنِ اَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُوْنَ

a'antum anzaltumūhu minal-muzni am naḥnul-munzilūn(a).

Wars du deen, deen et aus de Wolleken erofgeschéckt huet, oder ware mir déi, déi et erofgeschéckt hunn?

لَوْ نَشَاۤءُ جَعَلْنٰهُ اُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُوْنَ

lau nasyā'u ja‘alnāhu ujājan falau lā tasykurūn(a).

Wann Mir et wollten, hätten Mir et salzeg gemaach, firwat sidd Dir net dankbar?

اَفَرَءَيْتُمُ النَّارَ الَّتِيْ تُوْرُوْنَۗ

afa ra'aitumun-nāral-latī tūrūn(a).

Hues du also jeemools op d'Feier opgepasst, dat du (mat Holz) maachs?

ءَاَنْتُمْ اَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَهَآ اَمْ نَحْنُ الْمُنْشِـُٔوْنَ

a'antum ansya'tum syajaratahā am naḥnul-munsyi'ūn(a).

Bass du deen, deen d'Holz ubaut, oder si mir déi, déi et ubaut?

نَحْنُ جَعَلْنٰهَا تَذْكِرَةً وَّمَتَاعًا لِّلْمُقْوِيْنَۚ

naḥnu ja‘alnāhā tażkirataw wa matā‘al lil-muqwīn(a).

Mir hunn et (dat Feier) als Warnung a nëtzlecht Material fir Reesender gemaach.

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa sabbiḥ bismi rabbikal-‘aẓīm(i).

Also verherrlecht Iech selwer andeems Dir den Numm vun Ärem Här, dem Groussen, (nennen).

۞ فَلَآ اُقْسِمُ بِمَوٰقِعِ النُّجُوْمِ

falā uqsimu bimawāqi‘in-nujūm(i).

Dann schwieren ech op d'Plaz wou d'Stäre sech dréinen.

وَاِنَّهٗ لَقَسَمٌ لَّوْ تَعْلَمُوْنَ عَظِيْمٌۙ

wa innahū laqasamul lau ta‘lamūna ‘aẓīm(un).

An dat ass wierklech e groussen Eed, wann Dir et just wusst,

اِنَّهٗ لَقُرْاٰنٌ كَرِيْمٌۙ

innahū laqur'ānun karīm(un).

an (dëst) ass wierklech e ganz nobelen Koran,

فِيْ كِتٰبٍ مَّكْنُوْنٍۙ

fī kitābim maknūn(in).

am erhale Buch (Lauh Mahfuzh),

لَّا يَمَسُّهٗٓ اِلَّا الْمُطَهَّرُوْنَۗ

lā yamassuhū illal-muṭahharūn(a).

keen beréiert et ausser geweihten Dénger.

تَنْزِيْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

tanzīlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Geschéckt vum Här vun de Welten.

اَفَبِهٰذَا الْحَدِيْثِ اَنْتُمْ مُّدْهِنُوْنَۙ

afa biḥāżal-ḥadīṡi antum mudhinūn(a).

Huelt Dir dës Neiegkeet (de Koran) liichtfäerteg op?

وَتَجْعَلُوْنَ رِزْقَكُمْ اَنَّكُمْ تُكَذِّبُوْنَ

wa taj‘alūna rizqakum annakum tukażżibūn(a).

an Dir maacht d'Versuergung, déi Dir (vun Allah) kritt, fir (Hien) ze verleegnen.

فَلَوْلَآ اِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُوْمَۙ

falau lā iżā balagatil-ḥulqūm(a).

Firwat dann (net verhënneren) wann (Liewen) den Hals erreecht huet,

وَاَنْتُمْ حِيْنَىِٕذٍ تَنْظُرُوْنَۙ

wa antum ḥīna'iżin tanẓurūn(a).

an dunn hues du gesinn,

وَنَحْنُ اَقْرَبُ اِلَيْهِ مِنْكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُبْصِرُوْنَ

wa naḥnu aqrabu ilaihi minkum wa lākil lā tubṣirūn(a).

a Mir ware méi no bei him wéi Dir, awer Dir hutt et net gesinn,

فَلَوْلَآ اِنْ كُنْتُمْ غَيْرَ مَدِيْنِيْنَۙ

falau lā in kuntum gaira madīnīn(a).

Also wat wann Dir net kontrolléiert gitt (vum Allah),

تَرْجِعُوْنَهَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

tarji‘ūnahā in kuntum ṣādiqīn(a).

Gëss du et (dat Liewen) net zréck, wann s du e gerechte Mënsch bass?

فَاَمَّآ اِنْ كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ

fa ammā in kāna minal-muqarrabīn(a).

Wann hien (déi Doudeg Persoun) zu deenen gehéiert, déi méi no (zu Allah) bruecht ginn,

فَرَوْحٌ وَّرَيْحَانٌ ەۙ وَّجَنَّتُ نَعِيْمٍ

fa rauḥuw wa raiḥān(un), wa jannatu na‘īm(in).

dann kritt hie Fridden an Ënnerhalt souwéi e Paradäis (voll mat) Freed.

وَاَمَّآ اِنْ كَانَ مِنْ اَصْحٰبِ الْيَمِيْنِۙ

wa ammā in kāna min aṣḥābil-yamīn(i).

A wat d'Fro ugeet, ob hien zu der richteger Grupp gehéiert,

فَسَلٰمٌ لَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ الْيَمِيْنِۗ

fa salāmul laka min aṣḥābil-yamīn(i).

dann, "Gréiss un dech (O) vun der richteger Grupp!" (Gréiss Engel).

وَاَمَّآ اِنْ كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِيْنَ الضَّاۤلِّيْنَۙ

wa ammā in kāna minal-mukażżibīnaḍ-ḍāllīn(a).

A wann hien zu der Grupp vu Leit gehéiert, déi Léigner a falsch geriicht sinn,

فَنُزُلٌ مِّنْ حَمِيْمٍۙ

fa nuzulum min ḥamīm(in).

dann gouf hie mat engem Sprëtz kochendem Waasser begréisst,

وَّتَصْلِيَةُ جَحِيْمٍ

wa taṣliyatu jaḥīm(in).

a verbrennen an der Häll.

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِيْنِۚ

inna hāżā lahuwal-ḥaqqul-yaqīn(i).

Tatsächlech ass dëst de richtege Glawen.

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa sabbiḥ bismi rabbikal-‘aẓīm(i).

Also verherrlecht Iech selwer andeems Dir den Numm vun Ärem Här, dem Groussen, (nennen).