يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيِ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuqaddimū baina yadayillāhi wa rasūlihī wattaqullāh(a), innallāha samī‘un ‘alīm(un).

O Dir, déi gleeft! Gitt net virun Allah a sengem Gesandte a fäert Allah. Wierklech, Allah ass Allhéierend, Allwëssend.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَرْفَعُوْٓا اَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوْا لَهٗ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ اَنْ تَحْبَطَ اَعْمَالُكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tarfa‘ū aṣwātakum fauqa ṣautin-nabiyyi wa lā tajharū lahū bil-qauli kajahri ba‘ḍikum liba‘ḍin an taḥbaṭa a‘mālukum wa antum lā tasy‘urūn(a).

O Dir, déi gleeft! Erhieft Är Stëmm net iwwer d'Stëmm vum Prophet, a schwätzt net mat him mat enger haarder Stëmm sou haart wéi e puer vun Iech mat aneren schwätzen, dann kann (d'Belounung) vun all Ären Doten ausgeläscht ginn, während Dir et net wësst.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَغُضُّوْنَ اَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ امْتَحَنَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْ لِلتَّقْوٰىۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ عَظِيْمٌ

innal-lażīna yaguḍḍūna aṣwātahum ‘inda rasūlillāhi ulā'ikal-lażīnamtaḥanallāhu qulūbahum lit-taqwā, lahum magfiratuw wa ajrun ‘aẓīm(un).

Wierklech, déi, déi hir Stëmmen nieft dem Gesandte vu Gott senken, dat sinn d'Leit, deenen hiert Häerz vun Gott op d'Prouf gestallt gouf, fir fromm ze sinn. Si kréien Verzeiung a grouss Belounung.

اِنَّ الَّذِيْنَ يُنَادُوْنَكَ مِنْ وَّرَاۤءِ الْحُجُرٰتِ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ

innal-lażīna yunādūnaka miw warā'il-ḥujurāti akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).

Tatsächlech, déi meescht Leit, déi dech (Muhammad) vun ausserhalb (dengem) Zëmmer nennen, verstinn et net.

وَلَوْ اَنَّهُمْ صَبَرُوْا حَتّٰى تَخْرُجَ اِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa lau annahum ṣabarū ḥattā takhruja ilaihim lakāna khairal lahum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

An wann si gedëlleg gewiescht wieren, bis du erauskomms, fir si ze begéinen, wier et besser fir si gewiescht. An Allah ass verzeihend, am barmhäerzegsten.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ جَاۤءَكُمْ فَاسِقٌۢ بِنَبَاٍ فَتَبَيَّنُوْٓا اَنْ تُصِيْبُوْا قَوْمًاۢ بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوْا عَلٰى مَا فَعَلْتُمْ نٰدِمِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in jā'akum fāsiqum binaba'in fa tabayyanū an tuṣībū qaumam bijahālatin fa tuṣbiḥū ‘alā mā fa‘altum nādimīn(a).

O Dir, déi gleeft! Wann e béise Mënsch mat iergendenger Noriicht bei Iech kënnt, gitt sécher, datt et wouer ass, fir datt Dir engem Vollek net aus Onwëssen schued, an dann dat, wat Dir gemaach hutt, bedauert.

وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ فِيْكُمْ رَسُوْلَ اللّٰهِ ۗ لَوْ يُطِيْعُكُمْ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنَ الْاَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ حَبَّبَ اِلَيْكُمُ الْاِيْمَانَ وَزَيَّنَهٗ فِيْ قُلُوْبِكُمْ وَكَرَّهَ اِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوْقَ وَالْعِصْيَانَ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الرّٰشِدُوْنَۙ

wa‘lamū anna fīkum rasūlallāh(i), lau yuṭī‘ukum fī kaṡīrim minal-amri la‘anittum wa lākinnallāha ḥabbaba ilaikumul-īmāna wa zayyanahū fī qulūbikum wa karraha ilaikumul-kufra wal-fusūqa wal-‘iṣyān(a), ulā'ika humur-rāsyidūn(a).

A wësst, datt ënnert iech de Gesandte vu Gott ass. Wann hien iech a ville Saachen gefollegt hätt, wiert Dir a Schwieregkeeten. Mee Gott huet iech de Glawen gär gehat an en an Ären Häerzer schéin gemaach an huet iech Ongleewegkeet, Béisheet an Ungehorsam haassen gelooss. Dëst sinn déi, déi dem riichte Wee verfollegen.

فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَنِعْمَةً ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

faḍlam minallāhi wa ni‘mah(tan), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

als Kaddo a Gonscht vun Allah. An Allah ass Allwëssend, Allweis.

وَاِنْ طَاۤىِٕفَتٰنِ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اقْتَتَلُوْا فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَاۚ فَاِنْۢ بَغَتْ اِحْدٰىهُمَا عَلَى الْاُخْرٰى فَقَاتِلُوا الَّتِيْ تَبْغِيْ حَتّٰى تَفِيْۤءَ اِلٰٓى اَمْرِ اللّٰهِ ۖفَاِنْ فَاۤءَتْ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَاَقْسِطُوْا ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ

wa in ṭā'ifatāni minal-mu'minīnaqtatalū fa aṣliḥū bainahumā, fa im bagat iḥdāhumā ‘alal-ukhrā fa qātilul-latī tabgī ḥattā tafī'a ilā amrillāh(i), fa in fā'at fa aṣliḥū bainahumā bil-‘adli wa aqsiṭū, innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).

A wann zwou Gruppe vu Gleewegen sech streiden, da maacht Fridden tëscht hinnen. Wann eng vun deenen zwee der anerer (Grupp) Ongerechtegkeet mécht, da kämpft déi (Grupp), déi d'Ongerechtegkeet mécht, fir datt d'Grupp sech op d'Geboter vum Gott zréckkënnt. Wann déi Grupp sech (op d'Gebot vum Gott) zréckgezunn huet, da maacht Fridden tëscht deenen zwee fair a handelt fair. Wierklech, Allah huet déi gär, déi gerecht handelen.

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ اِخْوَةٌ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَ اَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ ࣖ

innamal-mu'minūna ikhwatun fa aṣliḥū baina akhawaikum wattaqullāha la‘allakum turḥamūn(a).

Wierklech, Gleeweger sinn Bridder, dofir maacht Fridden tëscht ären zwee Bridder (déi sech net eens sinn) a fäert Allah, fir datt Dir Barmhäerzegkeet kritt.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّنْ قَوْمٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنُوْا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاۤءٌ مِّنْ نِّسَاۤءٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّۚ وَلَا تَلْمِزُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوْا بِالْاَلْقَابِۗ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوْقُ بَعْدَ الْاِيْمَانِۚ وَمَنْ لَّمْ يَتُبْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā yaskhar qaumum min qaumin ‘asā ay yakūnū khairam minhum wa lā nisā'um min nisā'in ‘asā ay yakunna khairam minhunn(a), wa lā talmizū anfusakum wa lā tanābazū bil-alqāb(i), bi'salismul-fusūqu ba‘dal-īmān(i), wa mal lam yatub fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

O Dir, déi gleeft! Loosst kee Vollek sech iwwer en anert Vollek lëschteg maachen (well) et kann sinn, datt si (déi, iwwer déi sech lëschteg gemaach ginn) besser si wéi si (déi, iwwer déi sech lëschteg maachen) a Frae sollten och net (iwwer) aner Frae lëschteg maachen (well) et kann sinn, datt d'Fraen (iwwer déi sech lëschteg gemaach ginn) besser si wéi d'Fraen (iwwer déi sech lëschteg maachen). Kritiséiert net géigesäiteg a nennt net géigesäiteg schlecht Nimm. Déi schlëmmst Beschwéierung ass (Beschwéierung), déi schlecht (ongöttlech) ass, nodeems Dir gegleeft hutt. A wien net bereet, deen ass deen, deen Onrecht mécht.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اجْتَنِبُوْا كَثِيْرًا مِّنَ الظَّنِّۖ اِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ اِثْمٌ وَّلَا تَجَسَّسُوْا وَلَا يَغْتَبْ بَّعْضُكُمْ بَعْضًاۗ اَيُحِبُّ اَحَدُكُمْ اَنْ يَّأْكُلَ لَحْمَ اَخِيْهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوْهُۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ تَوَّابٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanujtanibū kaṡīram minaẓ-ẓann(i), inna ba‘daẓ-ẓanni iṡmuw wa lā tajassasū wa lā yagtab ba‘ḍukum ba‘ḍā(n), ayuḥibbu aḥadukum ay ya'kula laḥma akhīhi maitan fa karihtumūh(u), wattaqullāh(a), innallāha tawwābur raḥīm(un).

O Dir, déi gleeft! Halt Iech vu ville Viruerteeler ewech, tatsächlech sinn e puer Viruerteeler Sënnen, a fannt keng Feeler bei aneren a loosst keen vun Iech iwwer anerer klatschen. Géif iergendeen vun Iech d'Fleesch vu sengem verstuerwene Brudder giess hunn? Natierlech fillt Dir Iech ekelhaft. A fäert Allah, wierklech, Allah ass deejéinegen, deen d'Reue akzeptéiert, dee Barmhäerzegsten.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ وَّاُنْثٰى وَجَعَلْنٰكُمْ شُعُوْبًا وَّقَبَاۤىِٕلَ لِتَعَارَفُوْا ۚ اِنَّ اَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللّٰهِ اَتْقٰىكُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ خَبِيْرٌ

yā ayyuhan-nāsu innā khalaqnākum min żakariw wa unṡā wa ja‘alnākum syu‘ūbaw wa qabā'ila lita‘ārafū, inna akramakum ‘indallāhi atqākum, innallāha ‘alīmun khabīr(un).

O Leit! Mir hunn iech wierklech aus engem Mann an enger Fra erschaf, an duerno hunn Mir iech zu Natiounen a Stämme gemaach, fir datt Dir Iech kenne léiere kënnt. Deejéinegen, deen am Edelsten ënner iech an den Ae vun Allah ass, ass deejéinegen, deen am frommsten ass. Allah ass allwëssend, allgehorsam.

۞ قَالَتِ الْاَعْرَابُ اٰمَنَّا ۗ قُلْ لَّمْ تُؤْمِنُوْا وَلٰكِنْ قُوْلُوْٓا اَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْاِيْمَانُ فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗوَاِنْ تُطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ لَا يَلِتْكُمْ مِّنْ اَعْمَالِكُمْ شَيْـًٔا ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qālatil-a‘rābu āmannā, qul lam tu'minū wa lākin qūlū aslamnā wa lammā yadkhulil-īmānu fī qulūbikum, wa in tuṭī‘ullāha wa rasūlahū lā yalitkum min a‘mālikum syai'ā(n), innallāha gafūrur raḥīm(un).

D'Beduin-Araber soten: "Mir hunn gegleeft." Sot (zu hinnen): "Dir gleeft nach net, awer sot 'Mir hunn eis (dem Islam) ënnerworf,' well de Glawen nach net an Är Häerzer komm ass. A wann Dir Allah a säi Gesandte gehorcht, wäert Hien net am klengsten (d'Belounung) vun Ären Doten reduzéieren. Wierklech, Allah ass am Verzeienden, am Barmhäerzegsten."

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَ

innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī ṡumma lam yartābū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāh(i), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).

Tatsächlech sinn déi richteg Gleeweg déi, déi un Allah a Säi Gesandte gleewen, dann zécken se net a si streiden mat hirem Räichtum a Séilen um Wee vun Allah. Si sinn déi richteg Leit.

قُلْ اَتُعَلِّمُوْنَ اللّٰهَ بِدِيْنِكُمْۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

qul atu‘alimūnallāha bidīnikum, wallāhu ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

Sot (zu hinnen): "Wëllt Dir Allah iwwer Är Relioun (Är Iwwerzeegungen) erzielen, och wann Allah weess, wat am Himmel a wat op der Äerd ass, an Allah alles weess?"

يَمُنُّوْنَ عَلَيْكَ اَنْ اَسْلَمُوْا ۗ قُلْ لَّا تَمُنُّوْا عَلَيَّ اِسْلَامَكُمْ ۚبَلِ اللّٰهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ اَنْ هَدٰىكُمْ لِلْاِيْمَانِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

yamunnūna ‘alaika an aslamū, qul lā tamunnū ‘alayya islāmakum, balillāhu yamunnu ‘alaikum an hadākum lil-īmāni in kuntum ṣādiqīn(a).

Si mengen, si hätten dir mat hirem Islam eppes bäigedroen. Sot: "Mengt net, datt du mir e Gefale mat dengem Islam gemaach hues, tatsächlech ass et Allah, deen dir Segen geschenkt huet, andeems hien dir gewisen huet, ze gleewen, wann du e wouerhafte Mënsch bass."

اِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

innallāha ya‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu baṣīrum bimā ta‘malūn(a).

Wierklech, Allah weess, wat am Himmel an op der Äerd onsiichtbar ass. An Allah ass Allsiichteg iwwer dat, wat Dir maacht.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيِ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuqaddimū baina yadayillāhi wa rasūlihī wattaqullāh(a), innallāha samī‘un ‘alīm(un).

O Dir, déi gleeft! Gitt net virun Allah a sengem Gesandte a fäert Allah. Wierklech, Allah ass Allhéierend, Allwëssend.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَرْفَعُوْٓا اَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوْا لَهٗ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ اَنْ تَحْبَطَ اَعْمَالُكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tarfa‘ū aṣwātakum fauqa ṣautin-nabiyyi wa lā tajharū lahū bil-qauli kajahri ba‘ḍikum liba‘ḍin an taḥbaṭa a‘mālukum wa antum lā tasy‘urūn(a).

O Dir, déi gleeft! Erhieft Är Stëmm net iwwer d'Stëmm vum Prophet, a schwätzt net mat him mat enger haarder Stëmm sou haart wéi e puer vun Iech mat aneren schwätzen, dann kann (d'Belounung) vun all Ären Doten ausgeläscht ginn, während Dir et net wësst.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَغُضُّوْنَ اَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ امْتَحَنَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْ لِلتَّقْوٰىۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ عَظِيْمٌ

innal-lażīna yaguḍḍūna aṣwātahum ‘inda rasūlillāhi ulā'ikal-lażīnamtaḥanallāhu qulūbahum lit-taqwā, lahum magfiratuw wa ajrun ‘aẓīm(un).

Wierklech, déi, déi hir Stëmmen nieft dem Gesandte vu Gott senken, dat sinn d'Leit, deenen hiert Häerz vun Gott op d'Prouf gestallt gouf, fir fromm ze sinn. Si kréien Verzeiung a grouss Belounung.

اِنَّ الَّذِيْنَ يُنَادُوْنَكَ مِنْ وَّرَاۤءِ الْحُجُرٰتِ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ

innal-lażīna yunādūnaka miw warā'il-ḥujurāti akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).

Tatsächlech, déi meescht Leit, déi dech (Muhammad) vun ausserhalb (dengem) Zëmmer nennen, verstinn et net.

وَلَوْ اَنَّهُمْ صَبَرُوْا حَتّٰى تَخْرُجَ اِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa lau annahum ṣabarū ḥattā takhruja ilaihim lakāna khairal lahum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

An wann si gedëlleg gewiescht wieren, bis du erauskomms, fir si ze begéinen, wier et besser fir si gewiescht. An Allah ass verzeihend, am barmhäerzegsten.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ جَاۤءَكُمْ فَاسِقٌۢ بِنَبَاٍ فَتَبَيَّنُوْٓا اَنْ تُصِيْبُوْا قَوْمًاۢ بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوْا عَلٰى مَا فَعَلْتُمْ نٰدِمِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in jā'akum fāsiqum binaba'in fa tabayyanū an tuṣībū qaumam bijahālatin fa tuṣbiḥū ‘alā mā fa‘altum nādimīn(a).

O Dir, déi gleeft! Wann e béise Mënsch mat iergendenger Noriicht bei Iech kënnt, gitt sécher, datt et wouer ass, fir datt Dir engem Vollek net aus Onwëssen schued, an dann dat, wat Dir gemaach hutt, bedauert.

وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ فِيْكُمْ رَسُوْلَ اللّٰهِ ۗ لَوْ يُطِيْعُكُمْ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنَ الْاَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ حَبَّبَ اِلَيْكُمُ الْاِيْمَانَ وَزَيَّنَهٗ فِيْ قُلُوْبِكُمْ وَكَرَّهَ اِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوْقَ وَالْعِصْيَانَ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الرّٰشِدُوْنَۙ

wa‘lamū anna fīkum rasūlallāh(i), lau yuṭī‘ukum fī kaṡīrim minal-amri la‘anittum wa lākinnallāha ḥabbaba ilaikumul-īmāna wa zayyanahū fī qulūbikum wa karraha ilaikumul-kufra wal-fusūqa wal-‘iṣyān(a), ulā'ika humur-rāsyidūn(a).

A wësst, datt ënnert iech de Gesandte vu Gott ass. Wann hien iech a ville Saachen gefollegt hätt, wiert Dir a Schwieregkeeten. Mee Gott huet iech de Glawen gär gehat an en an Ären Häerzer schéin gemaach an huet iech Ongleewegkeet, Béisheet an Ungehorsam haassen gelooss. Dëst sinn déi, déi dem riichte Wee verfollegen.

فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَنِعْمَةً ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

faḍlam minallāhi wa ni‘mah(tan), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

als Kaddo a Gonscht vun Allah. An Allah ass Allwëssend, Allweis.

وَاِنْ طَاۤىِٕفَتٰنِ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اقْتَتَلُوْا فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَاۚ فَاِنْۢ بَغَتْ اِحْدٰىهُمَا عَلَى الْاُخْرٰى فَقَاتِلُوا الَّتِيْ تَبْغِيْ حَتّٰى تَفِيْۤءَ اِلٰٓى اَمْرِ اللّٰهِ ۖفَاِنْ فَاۤءَتْ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَاَقْسِطُوْا ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ

wa in ṭā'ifatāni minal-mu'minīnaqtatalū fa aṣliḥū bainahumā, fa im bagat iḥdāhumā ‘alal-ukhrā fa qātilul-latī tabgī ḥattā tafī'a ilā amrillāh(i), fa in fā'at fa aṣliḥū bainahumā bil-‘adli wa aqsiṭū, innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).

A wann zwou Gruppe vu Gleewegen sech streiden, da maacht Fridden tëscht hinnen. Wann eng vun deenen zwee der anerer (Grupp) Ongerechtegkeet mécht, da kämpft déi (Grupp), déi d'Ongerechtegkeet mécht, fir datt d'Grupp sech op d'Geboter vum Gott zréckkënnt. Wann déi Grupp sech (op d'Gebot vum Gott) zréckgezunn huet, da maacht Fridden tëscht deenen zwee fair a handelt fair. Wierklech, Allah huet déi gär, déi gerecht handelen.

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ اِخْوَةٌ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَ اَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ ࣖ

innamal-mu'minūna ikhwatun fa aṣliḥū baina akhawaikum wattaqullāha la‘allakum turḥamūn(a).

Wierklech, Gleeweger sinn Bridder, dofir maacht Fridden tëscht ären zwee Bridder (déi sech net eens sinn) a fäert Allah, fir datt Dir Barmhäerzegkeet kritt.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّنْ قَوْمٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنُوْا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاۤءٌ مِّنْ نِّسَاۤءٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّۚ وَلَا تَلْمِزُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوْا بِالْاَلْقَابِۗ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوْقُ بَعْدَ الْاِيْمَانِۚ وَمَنْ لَّمْ يَتُبْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā yaskhar qaumum min qaumin ‘asā ay yakūnū khairam minhum wa lā nisā'um min nisā'in ‘asā ay yakunna khairam minhunn(a), wa lā talmizū anfusakum wa lā tanābazū bil-alqāb(i), bi'salismul-fusūqu ba‘dal-īmān(i), wa mal lam yatub fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

O Dir, déi gleeft! Loosst kee Vollek sech iwwer en anert Vollek lëschteg maachen (well) et kann sinn, datt si (déi, iwwer déi sech lëschteg gemaach ginn) besser si wéi si (déi, iwwer déi sech lëschteg maachen) a Frae sollten och net (iwwer) aner Frae lëschteg maachen (well) et kann sinn, datt d'Fraen (iwwer déi sech lëschteg gemaach ginn) besser si wéi d'Fraen (iwwer déi sech lëschteg maachen). Kritiséiert net géigesäiteg a nennt net géigesäiteg schlecht Nimm. Déi schlëmmst Beschwéierung ass (Beschwéierung), déi schlecht (ongöttlech) ass, nodeems Dir gegleeft hutt. A wien net bereet, deen ass deen, deen Onrecht mécht.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اجْتَنِبُوْا كَثِيْرًا مِّنَ الظَّنِّۖ اِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ اِثْمٌ وَّلَا تَجَسَّسُوْا وَلَا يَغْتَبْ بَّعْضُكُمْ بَعْضًاۗ اَيُحِبُّ اَحَدُكُمْ اَنْ يَّأْكُلَ لَحْمَ اَخِيْهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوْهُۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ تَوَّابٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanujtanibū kaṡīram minaẓ-ẓann(i), inna ba‘daẓ-ẓanni iṡmuw wa lā tajassasū wa lā yagtab ba‘ḍukum ba‘ḍā(n), ayuḥibbu aḥadukum ay ya'kula laḥma akhīhi maitan fa karihtumūh(u), wattaqullāh(a), innallāha tawwābur raḥīm(un).

O Dir, déi gleeft! Halt Iech vu ville Viruerteeler ewech, tatsächlech sinn e puer Viruerteeler Sënnen, a fannt keng Feeler bei aneren a loosst keen vun Iech iwwer anerer klatschen. Géif iergendeen vun Iech d'Fleesch vu sengem verstuerwene Brudder giess hunn? Natierlech fillt Dir Iech ekelhaft. A fäert Allah, wierklech, Allah ass deejéinegen, deen d'Reue akzeptéiert, dee Barmhäerzegsten.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ وَّاُنْثٰى وَجَعَلْنٰكُمْ شُعُوْبًا وَّقَبَاۤىِٕلَ لِتَعَارَفُوْا ۚ اِنَّ اَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللّٰهِ اَتْقٰىكُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ خَبِيْرٌ

yā ayyuhan-nāsu innā khalaqnākum min żakariw wa unṡā wa ja‘alnākum syu‘ūbaw wa qabā'ila lita‘ārafū, inna akramakum ‘indallāhi atqākum, innallāha ‘alīmun khabīr(un).

O Leit! Mir hunn iech wierklech aus engem Mann an enger Fra erschaf, an duerno hunn Mir iech zu Natiounen a Stämme gemaach, fir datt Dir Iech kenne léiere kënnt. Deejéinegen, deen am Edelsten ënner iech an den Ae vun Allah ass, ass deejéinegen, deen am frommsten ass. Allah ass allwëssend, allgehorsam.

۞ قَالَتِ الْاَعْرَابُ اٰمَنَّا ۗ قُلْ لَّمْ تُؤْمِنُوْا وَلٰكِنْ قُوْلُوْٓا اَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْاِيْمَانُ فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗوَاِنْ تُطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ لَا يَلِتْكُمْ مِّنْ اَعْمَالِكُمْ شَيْـًٔا ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qālatil-a‘rābu āmannā, qul lam tu'minū wa lākin qūlū aslamnā wa lammā yadkhulil-īmānu fī qulūbikum, wa in tuṭī‘ullāha wa rasūlahū lā yalitkum min a‘mālikum syai'ā(n), innallāha gafūrur raḥīm(un).

D'Beduin-Araber soten: "Mir hunn gegleeft." Sot (zu hinnen): "Dir gleeft nach net, awer sot 'Mir hunn eis (dem Islam) ënnerworf,' well de Glawen nach net an Är Häerzer komm ass. A wann Dir Allah a säi Gesandte gehorcht, wäert Hien net am klengsten (d'Belounung) vun Ären Doten reduzéieren. Wierklech, Allah ass am Verzeienden, am Barmhäerzegsten."

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَ

innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī ṡumma lam yartābū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāh(i), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).

Tatsächlech sinn déi richteg Gleeweg déi, déi un Allah a Säi Gesandte gleewen, dann zécken se net a si streiden mat hirem Räichtum a Séilen um Wee vun Allah. Si sinn déi richteg Leit.

قُلْ اَتُعَلِّمُوْنَ اللّٰهَ بِدِيْنِكُمْۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

qul atu‘alimūnallāha bidīnikum, wallāhu ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

Sot (zu hinnen): "Wëllt Dir Allah iwwer Är Relioun (Är Iwwerzeegungen) erzielen, och wann Allah weess, wat am Himmel a wat op der Äerd ass, an Allah alles weess?"

يَمُنُّوْنَ عَلَيْكَ اَنْ اَسْلَمُوْا ۗ قُلْ لَّا تَمُنُّوْا عَلَيَّ اِسْلَامَكُمْ ۚبَلِ اللّٰهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ اَنْ هَدٰىكُمْ لِلْاِيْمَانِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

yamunnūna ‘alaika an aslamū, qul lā tamunnū ‘alayya islāmakum, balillāhu yamunnu ‘alaikum an hadākum lil-īmāni in kuntum ṣādiqīn(a).

Si mengen, si hätten dir mat hirem Islam eppes bäigedroen. Sot: "Mengt net, datt du mir e Gefale mat dengem Islam gemaach hues, tatsächlech ass et Allah, deen dir Segen geschenkt huet, andeems hien dir gewisen huet, ze gleewen, wann du e wouerhafte Mënsch bass."

اِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

innallāha ya‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu baṣīrum bimā ta‘malūn(a).

Wierklech, Allah weess, wat am Himmel an op der Äerd onsiichtbar ass. An Allah ass Allsiichteg iwwer dat, wat Dir maacht.