Q.S An-Naba (اَلنَّبَأ) - 40 Zuel vun de Versen

عَمَّ يَتَسَاۤءَلُوْنَۚ

‘amma yatasā'alūn(a).

Wat froe si sech géigesäiteg?

عَنِ النَّبَاِ الْعَظِيْمِۙ

‘anin naba'il-‘aẓīm(i).

Iwwer déi grouss Noriicht (Dag vun der Operstéiung),

الَّذِيْ هُمْ فِيْهِ مُخْتَلِفُوْنَۗ

allażī hum fīhi mukhtalifūn(a).

an deem Fall sinn se net averstanen.

كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَۙ

kallā saya‘lamūn(a).

Nee! Geschwënn wäerten si et erausfannen,

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَ

Ṡumma kallā saya‘lamūn(a).

Nee, nach eng Kéier! Geschwënn wäerten si et erausfannen.

اَلَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ مِهٰدًاۙ

alam naj‘alil-arḍa mihādā(n).

Hunn mir d'Äerd net zu enger Fläch gemaach,

وَّالْجِبَالَ اَوْتَادًاۖ

wal-jibāla autādā(n).

an d'Bierger als Peggen?

وَّخَلَقْنٰكُمْ اَزْوَاجًاۙ

wa khalaqnākum azwājā(n).

An Mir hunn iech zu zwee erschaf,

وَّجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًاۙ

wa ja‘alnā naumakum subātā(n).

an Mir hunn Äre Schlof fir Rou gemaach,

وَّجَعَلْنَا الَّيْلَ لِبَاسًاۙ

wa ja‘alnal-laila libāsā(n).

an Mir hunn d'Nuecht zu engem Kleed gemaach,

وَّجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًاۚ

wa ja‘alnan-nahāra ma‘āsyā(n).

an Mir hunn den Dag zu engem Mëttel gemaach fir eis Liewensënnerhalt ze verdéngen,

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًاۙ

wa banainā fauqakum sab‘an syidādā(n).

an Mir hunn iwwer dir siwen (Himmelen) fest begrënnt gebaut,

وَّجَعَلْنَا سِرَاجًا وَّهَّاجًاۖ

wa ja‘alnā sirājaw wahhājā(n).

an Mir hunn eng hell Luucht (d'Sonn) gemaach,

وَّاَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرٰتِ مَاۤءً ثَجَّاجًاۙ

wa anzalnā minal-mu‘ṣirāti mā'an ṡajjājā(n).

an Mir hunn aus de Wolleken e staarke Reen erofgeschéckt,

لِّنُخْرِجَ بِهٖ حَبًّا وَّنَبَاتًاۙ

linukhrija bihī ḥabbaw wa nabātā(n).

fir datt mir domat Getreide a Planzen ubaue kënnen,

وَّجَنّٰتٍ اَلْفَافًاۗ

wa jannātin alfāfā(n).

a schatteg Gäert.

اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيْقَاتًاۙ

inna yaumal-faṣli kāna mīqātā(n).

Tatsächlech ass den Dag vum Uerteel eng festgeluecht Zäit,

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَتَأْتُوْنَ اَفْوَاجًاۙ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa ta'tūna afwājā(n).

(nämlech) den Dag wou d'Trompett geblosen gëtt an Dir a Masse kommt,

وَّفُتِحَتِ السَّمَاۤءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ

wa futiḥatis-samā'u fa kānat abwābā(n).

an den Himmel huet sech opgemaach, an et gouf verschidde Dieren,

وَّسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًاۗ

wa suyyiratil-jibālu fa kānat sarābā(n).

an d'Bierger goufe sou gerannt, datt se zu Fauteuille goufen.

اِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًاۙ

inna jahannama kānat mirṣādā(n).

Tatsächlech ass d'Häll (Häll) eng Verstopptplaz (fir d'Wuechter, déi den Inhalt vun der Hell bewaachen),

لِّلطّٰغِيْنَ مَاٰبًاۙ

liṭ-ṭāgīna ma'ābā(n).

zu enger Plaz vum Réckkehr ginn fir Leit, déi iwwer d'Grenze gaange sinn.

لّٰبِثِيْنَ فِيْهَآ اَحْقَابًاۚ

lābiṡīna fīhā aḥqābā(n).

Si hunn do laang gewunnt,

لَا يَذُوْقُوْنَ فِيْهَا بَرْدًا وَّلَا شَرَابًاۙ

lā yażūqūna fīhā bardaw wa lā syarābā(n).

si spieren d'Keelt net dran a drénken net (a kréien och net),

اِلَّا حَمِيْمًا وَّغَسَّاقًاۙ

illā ḥamīmaw wa gassāqā(n).

ausser kochendem Waasser an Eeter,

جَزَاۤءً وِّفَاقًاۗ

jazā'aw wifāqā(n).

als eng passend Vergeltung.

اِنَّهُمْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ حِسَابًاۙ

innahum kānū lā yarjūna ḥisābā(n).

Tatsächlech hunn se an der Vergaangenheet ni mat Berechnungen erwaart.

وَّكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا كِذَّابًاۗ

wa każżabū bi'āyātinā kiżżābā(n).

An si hunn Eis Verse komplett widderluecht.

وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنٰهُ كِتٰبًاۙ

wa kulla syai'in aḥṣaināhu kitābā(n).

An Mir hunn alles an engem Buch opgeschriwwen (e Buch vun den Opzeechnunge vun de mënschleche Praktiken).

فَذُوْقُوْا فَلَنْ نَّزِيْدَكُمْ اِلَّا عَذَابًا ࣖ

fa żūqū falan nazīdakum illā ‘ażābā(n)

Also, spiert et! Mir wäerten Iech näischt derbäisetzen ausser Strof.

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ مَفَازًاۙ

inna lil-muttaqīna mafāzā(n).

Tatsächlech, déi, déi fromm sinn, wäerten siegreich sinn,

حَدَاۤىِٕقَ وَاَعْنَابًاۙ

Ḥadā'iqa wa a‘nābā(n).

(nämlech) Gäert a Wéngerten,

وَّكَوَاعِبَ اَتْرَابًاۙ

wa kawā‘iba atrābā(n).

a plump Meedercher am selwechten Alter,

وَّكَأْسًا دِهَاقًاۗ

wa ka'san dihāqā(n).

a voll Glieser (gefëllt mat Gedrénks).

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا وَّلَا كِذّٰبًا

lā yasma‘ūna fīhā lagwaw wa lā kiżżābā(n).

Do héiere si weder lächerlech Gespréicher nach Falschheet.

جَزَاۤءً مِّنْ رَّبِّكَ عَطَاۤءً حِسَابًاۙ

jazā'am mir rabbika ‘aṭā'an ḥisābā(n).

Als Belounung an e Kaddo vun Ärem Här,

رَّبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمٰنِ لَا يَمْلِكُوْنَ مِنْهُ خِطَابًاۚ

rabbis-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumar-raḥmāni lā yamlikūna minhu khiṭābā(n).

Den Här vum Himmel an der Äerd a wat tëscht hinnen ass, den Allmächtegen, si kënnen net mat Him schwätzen.

يَوْمَ يَقُوْمُ الرُّوْحُ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ صَفًّاۙ لَّا يَتَكَلَّمُوْنَ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَقَالَ صَوَابًا

yauma yaqūmur-rūḥu wal-malā'ikatu ṣaffā(n), lā yatakallamūna illā man ażina lahur-raḥmānu wa qāla ṣawābā(n).

Un dem Dag, wou d'Séil an d'Engele a Fridden stinn, schwätze si kee Wuert, ausser deenen, déi hinnen d'Erlaabnes vum Barmhäerzegste Gott ginn hunn, an hie schwätzt nëmmen d'Wourecht.

ذٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّۚ فَمَنْ شَاۤءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّهٖ مَاٰبًا

Żālikal-yaumul-ḥaqq(u), faman syā'attakhaża ilā rabbihī ma'ābā(n).

Dat ass den Dag, deen sécherlech kënnt. Wien et wëll, fënnt also sécherlech e Wee zréck zu sengem Här.

اِنَّآ اَنْذَرْنٰكُمْ عَذَابًا قَرِيْبًا ەۙ يَّوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُوْلُ الْكٰفِرُ يٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ تُرٰبًا ࣖ

innā anżarnākum ‘ażāban qarībā(n), yauma yanẓurul-mar'u mā qaddamat yadāhu wa yaqūlul-kāfiru yā laitanī kuntu turābā(n).

Wierklech, Mir hunn iech (déi Ongleeweg) virum bevirstehende Schicksal gewarnt, den Dag wou d'Leit gesinn, wat hir Hänn gemaach hunn, an déi Ongleeweg soen: "Et wier besser gewiescht, wann ech Stëbs gewiescht wier."