Q.S Al-A'la (اَلْأَعْلَىٰ) - 19 Zuel vun de Versen

سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْاَعْلَىۙ

sabbiḥisma rabbikal-a‘lā.

Hellegt den Numm vun Ärem Allerhéchste Gott,

الَّذِيْ خَلَقَ فَسَوّٰىۖ

allażī khalaqa fasawwā.

Wien huet erschaf, dann perfektionéiert (Seng Schöpfung).

وَالَّذِيْ قَدَّرَ فَهَدٰىۖ

wal-lażī qaddara fahadā.

Wien bestëmmt d'Niveauen (vun all) a gëtt Instruktiounen,

وَالَّذِيْٓ اَخْرَجَ الْمَرْعٰىۖ

wal-lażī akhrajal-mar‘ā.

an deen, deen d'Gras wuessen léisst,

فَجَعَلَهٗ غُثَاۤءً اَحْوٰىۖ

fa ja‘alahū guṡā'an aḥwā.

dann huet Hien et (d'Gras) dréchen a schwaarz gemaach.

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسٰىٓ ۖ

sanuqri'uka falā tansā.

Mir wäerten dir (Mohammed) (de Koran) virliesen, fir datt du net vergiesss,

اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗاِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفٰىۗ

illā mā syā'allāh(u), innahū ya‘lamul-jahra wa mā yakhfā.

ausser Allah wëll. Wierklech, Hie weess, wat kloer a wat verstoppt ass.

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرٰىۖ

wa nuyassiruka lil-yusrā.

A Mir maachen et Iech um Wee vun der Liichtegkeet einfach (Gléck an dëser Welt an am Hiernof z'erreechen),

فَذَكِّرْ اِنْ نَّفَعَتِ الذِّكْرٰىۗ

fa żakkir in nafa‘atiż-żikrā.

Dofir gitt eng Warnung, well Warnung ass nëtzlech,

سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَّخْشٰىۙ

sayażżakkaru may yakhsyā.

Déi, déi (Allah) fäerten, léieren eng Lektioun,

وَيَتَجَنَّبُهَا الْاَشْقَىۙ

wa yatajannabuhal-asyqā.

an déi Ellend (Ongleeweg) wäerten sech dovunner ewechhalen,

الَّذِيْ يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرٰىۚ

allażī yaṣlan-nāral-kubrā.

(nämlech) Leit, déi an dat grousst Feier (Häll) eragoen,

ثُمَّ لَا يَمُوْتُ فِيْهَا وَلَا يَحْيٰىۗ

Ṡumma lā yamūtu fīhā wa lā yaḥyā.

dann ass hien do weder dout nach lieweg.

قَدْ اَفْلَحَ مَنْ تَزَكّٰىۙ

qad aflaḥa man tazakkā.

Wierklech glécklech ass dee Mënsch, deen sech selwer purifizéiert (duerch Glawen),

وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهٖ فَصَلّٰىۗ

wa żakarasma rabbihī fa ṣallā.

an erënnert sech un den Numm vu sengem Här, dann biet hien.

بَلْ تُؤْثِرُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۖ

bal tu'ṡirvnal-ḥayātad-dun-yā.

Wärend Dir (déi Ongleeweg) d'Liewen vun dëser Welt wielt,

وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰىۗ

wal-ākhiratu khairuw wa abqā.

och wann d'Liewen nom Doud besser a méi éiweg ass.

اِنَّ هٰذَا لَفِى الصُّحُفِ الْاُوْلٰىۙ

inna hāżā lafiṣ-ṣuḥufil-ūlā.

Tatsächlech fënnt een dat an den ale Bicher,

صُحُفِ اِبْرٰهِيْمَ وَمُوْسٰى ࣖ

Ṣuḥufi ibrāhīma wa mūsā.

(nämlech) d'Bicher vum Abraham a Moses.