Q.S At-Tariq (اَلطَّارِق) - 17 Zuel vun de Versen

وَالسَّمَاۤءِ وَالطَّارِقِۙ

was-samā'i waṭ-ṭāriq(i).

Beim Himmel a wat an der Nuecht kënnt.

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الطَّارِقُۙ

wa mā adrāka maṭ-ṭāriq(u).

An wësst Dir, wat déi Nuecht geschitt ass?

النَّجْمُ الثَّاقِبُۙ

an-najmuṡ-ṡāqib(u).

(nämlech) e Stär, deen schaarf schéngt,

اِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌۗ

in kullu nafsil lammā ‘alaihā ḥāfiẓ(un).

jidderee muss e Garde hunn.

فَلْيَنْظُرِ الْاِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ

falyanẓuril-insānu mimma khuliq(a).

Also soll de Mënsch drop oppassen, aus wat hie geschaf gouf.

خُلِقَ مِنْ مَّاۤءٍ دَافِقٍۙ

khuliqa mim mā'in dāfiq(in).

Hie gouf aus engem Sprëtz vu Spermien erschaf,

يَّخْرُجُ مِنْۢ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَاۤىِٕبِۗ

yakhruju mim bainiṣ-ṣulbi wat-tarā'ib(i).

déi tëscht der Wirbelsail (Sulbi) an dem Broschtbeen erauskënnt.

اِنَّهٗ عَلٰى رَجْعِهٖ لَقَادِرٌۗ

innahū ‘alā raj‘ihī laqādir(un).

Tatsächlech huet Allah wierklech d'Muecht, et (Liewen nom Doud) erëm hierzestellen.

يَوْمَ تُبْلَى السَّرَاۤىِٕرُۙ

yauma tublas-sarā'ir(u).

Den Dag wou all Geheimnisser opgedeckt ginn,

فَمَا لَهٗ مِنْ قُوَّةٍ وَّلَا نَاصِرٍۗ

famā lahū min quwwatiw wa lā nāṣir(in).

dann hunn d'Mënsche keng Kraaft méi a keng (och) Hëllefer.

وَالسَّمَاۤءِ ذَاتِ الرَّجْعِۙ

was-samā'i żātir-raj‘(i).

Beim Himmel, deen Reen enthält,

وَالْاَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِۙ

wal-arḍi żātiṣ-ṣad‘(i).

an d'Äerd huet Planzen, déi wuessen,

اِنَّهٗ لَقَوْلٌ فَصْلٌۙ

innahū laqaulun faṣl(un).

Tatsächlech ass (de Koran) wierklech e Wuert vun der Trennung (tëscht richteg a falsch),

وَّمَا هُوَ بِالْهَزْلِۗ

wa mā huwa bil-hazl(i).

an (de Koran) ass kee Witz.

اِنَّهُمْ يَكِيْدُوْنَ كَيْدًاۙ

innahum yakīdūna kaidā(n).

Tatsächlech plangen si (déi Ongleeweg) béis Pläng.

وَّاَكِيْدُ كَيْدًاۖ

wa akīdu kaidā(n).

An ech hunn e cleveren Plang (Trick) gemaach.

فَمَهِّلِ الْكٰفِرِيْنَ اَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًا ࣖ

fa mahhilil-kāfirīna amhilhum ruwaidā(n).

Dofir gitt den Ongleewegen eng Paus. Gitt hinnen eng temporär Paus.