Q.S An-Najm (اَلنَّجْم) - 62 Zuel vun de Versen

وَالنَّجْمِ اِذَا هَوٰىۙ

wan-najmi iżā hawā.

Bei de Stären, wann se ënnergoen,

مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوٰىۚ

mā ḍalla ṣāḥibukum wa mā gawā.

Äre Frënd (Mohammed) ass net falsch a mécht (och) net onrecht,

وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوٰى

wa mā yanṭiqu ‘anil-hawā.

an hie schwätzt (de Koran) net no senge eegenen Begierden.

اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْيٌ يُّوْحٰىۙ

in huwa illā waḥyuy yūḥā.

Näischt ausser (de Koran) ass eng Offenbarung, déi him opgedeckt gouf,

عَلَّمَهٗ شَدِيْدُ الْقُوٰىۙ

‘allamahū syadīdul-quwā.

him vum ganz Mächtegen (Jibril) geléiert,

ذُوْ مِرَّةٍۗ فَاسْتَوٰىۙ

Żū mirrah(tin), fastawā.

deen Ausdauer huet; dann ass (de Gabriel) a sengem ursprénglechen Ausgesinn (e gutt a mächtegt Ausgesinn) erschéngen.

وَهُوَ بِالْاُفُقِ الْاَعْلٰىۗ

wa huwa bil-ufuqil-a‘lā.

Wärend hien um héije Horizont ass.

ثُمَّ دَنَا فَتَدَلّٰىۙ

Ṡumma danā fa tadallā.

Dann ass hien méi no (zum Muhammad) komm, dann méi no,

فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنٰىۚ

fa kāna qāba qausaini au adnā.

sou datt d'Distanz (ongeféier) zwéi Béi oder méi no ass (erëm).

فَاَوْحٰىٓ اِلٰى عَبْدِهٖ مَآ اَوْحٰىۗ

fa auḥā ilā ‘abdihī mā auḥā.

Dann huet hien sengem Dénger (Mohammed) vermëttelt, wat Allah opgedeckt hat.

مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَاٰى

mā każabal-fu'ādu mā ra'ā.

Säin Häerz huet net verleegnen, wat hie gesinn hat.

اَفَتُمٰرُوْنَهٗ عَلٰى مَا يَرٰى

afa tumārūnahū ‘alā mā yarā.

Wëllt Dir (d'Polytheisten vu Mekka) also mat him iwwer dat streiden, wat hie gesinn huet?

وَلَقَدْ رَاٰهُ نَزْلَةً اُخْرٰىۙ

wa laqad ra'āhu nazlatan ukhrā.

An tatsächlech hat hien (de Muhammad) et (an senger ursprénglecher Form) zu engem aneren Zäitpunkt gesinn,

عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهٰى

‘inda sidratil-muntahā.

(nämlech) zu Sidratul Muntaha,

عِنْدَهَا جَنَّةُ الْمَأْوٰىۗ

‘indahā jannatul-ma'wā.

An der Géigend ass e Paradäis vum Wunnen,

اِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشٰىۙ

iż yagsyas-sidrata mā yagsyā.

(De Muhammad huet den Jibril gesinn) wéi de Sidratil iwelzeg gemaach huet a vun eppes iwwerwältegt gouf, wat hien bedeckt huet,

مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغٰى

mā zāgal-baṣaru wa mā ṭagā.

Seng (Muhammed senger) Visioun ass net vun deem ofgewichen, wat hie gesinn huet, an ass (an) net driwwer erausgaang.

لَقَدْ رَاٰى مِنْ اٰيٰتِ رَبِّهِ الْكُبْرٰى

laqad ra'ā min āyāti rabbihil-kubrā.

Tatsächlech huet hien e puer vun de gréissten Zeeche vu sengem Här gesinn.

اَفَرَءَيْتُمُ اللّٰتَ وَالْعُزّٰى

afa ra'aitumul-lāta wal-‘uzzā.

Ass et also richteg fir iech (Polytheisten) Al-Lata an Al-'Uzza (Idolen) ze betruechten,

وَمَنٰوةَ الثَّالِثَةَ الْاُخْرٰى

wa manātaṡ-ṡāliṡatal-ukhrā.

an d'Manat, déi drëtt (déi) spéider ass (als d'Duechter vum Allah).

اَلَكُمُ الذَّكَرُ وَلَهُ الْاُنْثٰى

alakumuż-żakaru wa lahul-unṡā.

Ass et (gëeegent) fir dech, deen e Mann ass, a fir Hien, deen e Fra ass?

تِلْكَ اِذًا قِسْمَةٌ ضِيْزٰى

tilka iżan qismatun ḍīzā.

Dat ass sécherlech eng ongerecht Divisioun.

اِنْ هِيَ اِلَّآ اَسْمَاۤءٌ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ اِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْاَنْفُسُۚ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مِّنْ رَّبِّهِمُ الْهُدٰىۗ

in hiya illā asmā'un sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā anzalallāhu bihā min sulṭān(in), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa mā tahwal-anfus(u), wa laqad jā'ahum mir rabbihimul-hudā.

Dëst sinn näischt anescht wéi Nimm, déi Dir an Är Vorfahren erfonnt hutt; Allah huet keng Autoritéit fir si erofgeschéckt. Si verfollegen nëmmen Spekulatiounen an dat, wat hir Wënsch begeeschteren. Awer d'Leedung ass hinnen vun hirem Här komm.

اَمْ لِلْاِنْسَانِ مَا تَمَنّٰىۖ

am lil-insāni mā tamannā.

Oder kréien d'Mënschen alles, wat se sech wënschen?

فَلِلّٰهِ الْاٰخِرَةُ وَالْاُوْلٰى ࣖ

fa lillāhil-ākhiratu wal-ūlā.

(Nee!) Also gehéiert Allah d'Liewen am Hiernof an d'Liewen op dëser Welt.

۞ وَكَمْ مِّنْ مَّلَكٍ فِى السَّمٰوٰتِ لَا تُغْنِيْ شَفَاعَتُهُمْ شَيْـًٔا اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ اَنْ يَّأْذَنَ اللّٰهُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَرْضٰى

wa kam mim malakin fis-samāwāti lā tugnī syafā‘atuhum syai'an illā mim ba‘di ay ya'żanallāhu limay yasyā'u wa yarḍā.

An egal wéi vill Engelen et um Himmel gëtt, hir Fürsprechung (Hëllef) ass guer net nëtzlech, ausser Allah huet et erlaabt (an nëmmen), wien Hie wëll a mat wiem Hie zefridden ass.

اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ لَيُسَمُّوْنَ الْمَلٰۤىِٕكَةَ تَسْمِيَةَ الْاُنْثٰى

innal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati layusammūnal-malā'ikata tasmiyatal-unṡā.

Tatsächlech, déi, déi net un d'Liewen nom Doud gleewen, nennen d'Engelen tatsächlech no Fraen.

وَمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍۗ اِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِيْ مِنَ الْحَقِّ شَيْـًٔاۚ

wa mā lahum bihī min ‘ilm(in), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓann(a), wa innaẓ-ẓanna lā yugnī minal-ḥaqqi syai'ā(n).

An si hunn näischt doriwwer ze wëssen. Si sinn näischt anescht wéi Spekulatiounen ze verfollegen, an tatsächlech hunn dës Spekulatiounen net dee geréngsten Notzen fir d'Wourecht.

فَاَعْرِضْ عَنْ مَّنْ تَوَلّٰىۙ عَنْ ذِكْرِنَا وَلَمْ يُرِدْ اِلَّا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۗ

fa a‘riḍ ‘am man tawallā, ‘an żikrinā wa lam yurid illal-ḥayātad-dun-yā.

Also loosst (de Muhammad) deen, deen sech vun Eiser Warnung ofwendt, an hie wëll nëmmen d'Liewen vun dëser Welt.

ذٰلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِّنَ الْعِلْمِۗ اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖۙ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدٰى

Żālika mablaguhum minal-‘ilm(i), inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlih(ī), wa huwa a‘lamu bimanihtadā.

Dat ass den Niveau vun hirem Wëssen. Wierklech, Äre Här, Hie weess am beschten, wien vu sengem Wee ofwäicht, an Hie weess och, wien gefouert gëtt.

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ لِيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اَسَاۤءُوْا بِمَا عَمِلُوْا وَيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا بِالْحُسْنٰىۚ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), liyajziyal-lażīna asā'ū bimā ‘amilū wa yajziyal-lażīna aḥsanū bil-ḥusnā.

An Allah gehéiert alles, wat am Himmel an op der Äerd ass. (Dofir) Hie wäert déi, déi Béises maachen, no hirem Wierken belounen, an Hie wäert déi, déi Gutt maachen, mat enger besserer Belounung (dem Himmel) belounen.

اَلَّذِيْنَ يَجْتَنِبُوْنَ كَبٰۤىِٕرَ الْاِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ اِلَّا اللَّمَمَۙ اِنَّ رَبَّكَ وَاسِعُ الْمَغْفِرَةِۗ هُوَ اَعْلَمُ بِكُمْ اِذْ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاِذْ اَنْتُمْ اَجِنَّةٌ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْۗ فَلَا تُزَكُّوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقٰى ࣖ

allażīna yajtanibūna kabā'iral-iṡmi wal-fawāḥisya illal-lamam(a), inna rabbaka wāsi‘ul-magfirah(ti), huwa a‘lamu bikum iż ansya'akum minal-arḍi wa iż antum ajinnatun fī buṭūni ummahātikum, falā tuzakkū anfusakum, huwa a‘lamu bimanittaqā.

Nämlech) déi, déi grouss Sënnen an Onanstännegkeeten vermeiden, ausser kleng Sënnen. Wierklech, Ären Här ass allëmfaassend a Verzeiung. Hie kennt iech vum Dag un, wou Hien iech aus Stëbs erschaf huet, a vun deem Dag un, wéi Dir Embryonen am Schouss vun Ärer Mamm waart. Also schreift iech selwer keng Rengheet zou. Hie kennt déi Fromm.

اَفَرَءَيْتَ الَّذِيْ تَوَلّٰىۙ

afa ra'aital-lażī tawallā.

Also gesäis du keng Leit, déi sech (vum Koran) ewechdréinen?

وَاَعْطٰى قَلِيْلًا وَّاَكْدٰى

wa a‘ṭā qalīlaw wa akdā.

an hie gëtt e bëssen (vun deem wat versprach gouf) an de Rescht zréckhält.

اَعِنْدَهٗ عِلْمُ الْغَيْبِ فَهُوَ يَرٰى

a‘indahū ‘ilmul-gaibi fahuwa yarā.

Huet hie Wëssen iwwer dat Onsichtbaart, fir datt hie et ka gesinn?

اَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِيْ صُحُفِ مُوْسٰى

am lam yunabba' bimā fī ṣuḥufi mūsā.

Oder ass et net (him) erzielt ginn, wat op de Säite vum (Hellege Buch, dat dem Moses opgedeckt gouf) steet?

وَاِبْرٰهِيْمَ الَّذِيْ وَفّٰىٓ ۙ

wa ibrāhīmal-lażī waffā.

An (d'Blieder vum) Abraham, deen ëmmer Verspriechen erfëllt?

اَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۙ

allā taziru wāziratuw wizra ukhrā.

(nämlech) datt e Sënner d'Sënne vun aneren net dréit,

وَاَنْ لَّيْسَ لِلْاِنْسَانِ اِلَّا مَا سَعٰىۙ

wa al laisa lil-insāni illā mā sa‘ā.

an dee Mann kritt nëmmen dat, fir wat hie geschafft huet,

وَاَنَّ سَعْيَهٗ سَوْفَ يُرٰىۖ

wa anna sa‘yahū saufa yurā.

a wierklech, seng Efforte ginn him gewisen,

ثُمَّ يُجْزٰىهُ الْجَزَاۤءَ الْاَوْفٰىۙ

Ṡumma yujzāhul-jazā'al-aufā.

dann gëtt hie mat der perfektster Äntwert belount,

وَاَنَّ اِلٰى رَبِّكَ الْمُنْتَهٰىۙ

wa anna ilā rabbikal-muntahā.

an tatsächlech ass Ärem Här d'Enn (vun allen Saachen),

وَاَنَّهٗ هُوَ اَضْحَكَ وَاَبْكٰى

wa annahū huwa aḍḥaka wa abkā.

an tatsächlech ass et Hien, deen d'Leit zum Laachen a zum Kräischen bréngt,

وَاَنَّهٗ هُوَ اَمَاتَ وَاَحْيَاۙ

wa annahū huwa amāta wa aḥyā.

an tatsächlech ass et Hien, deen Doud a Liewen verursaacht,

وَاَنَّهٗ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۙ

wa annahū khalaqaz-zaujainiż-żakara wal-unṡā.

an tatsächlech ass et Hien, deen dat männlecht a weiblecht Koppel erschaf huet,

مِنْ نُّطْفَةٍ اِذَا تُمْنٰىۙ

min nuṭfatin iżā tumnā.

aus Spermien, wann se ausgeschloss gëtt,

وَاَنَّ عَلَيْهِ النَّشْاَةَ الْاُخْرٰىۙ

wa anna ‘alaihin nasy'atal-ukhrā.

an tatsächlech ass et Hien, deen eng aner Schöpfung bestëmmt (Operstéiung nom Doud),

وَاَنَّهٗ هُوَ اَغْنٰى وَاَقْنٰىۙ

wa annahū huwa agnā wa aqnā.

an tatsächlech ass Hien Deen, deen Räichtum a Genuch gëtt.

وَاَنَّهٗ هُوَ رَبُّ الشِّعْرٰىۙ

wa annahū huwa rabbusy-syi‘rā.

an tatsächlech ass Hien den Här vun de Stäre vu Shi'ra

وَاَنَّهٗٓ اَهْلَكَ عَادًا ۨالْاُوْلٰىۙ

wa annahū ahlaka ‘ādanil-ūlā.

an tatsächlech war et Hien, deen d'Leit vun 'Ad viru laanger Zäit zerstéiert huet,

وَثَمُوْدَا۟ فَمَآ اَبْقٰىۙ

wa ṡamūda famā abqā.

an d'Leit vu Samud, Hien huet keen eenzegen (lieweg) gelooss,

وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا هُمْ اَظْلَمَ وَاَطْغٰىۗ

wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū hum aẓlama wa aṭgā.

an (och) d'Leit vum Noah virdrun. Tatsächlech sinn si dat ongerechtst an ongehorsamst Vollek.

وَالْمُؤْتَفِكَةَ اَهْوٰىۙ

wal-mu'tafikata ahwā.

An de Stuerm vu Wand huet zerstéiert (d'Land vum Vollek vu Lut),

فَغَشّٰىهَا مَا غَشّٰىۚ

fa gasysyāhā mā gasysyā.

dann huet hien d'Land (als Strof) mat (dem Brochstéck) bedeckt, dat drop gefall ass.

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكَ تَتَمَارٰى

fa bi'ayyi ālā'i rabbika tatamārā.

Also, un wéi engem vun de Seegen vun Ärem Här zweifelt Dir nach ëmmer?

هٰذَا نَذِيْرٌ مِّنَ النُّذُرِ الْاُوْلٰى

hāżā nażīrum minan-nużuril-ūlā.

Dësen (Mohammed) ass ee vun de Warnere ënnert de Warnere, déi virdru komm sinn.

اَزِفَتِ الْاٰزِفَةُ ۚ

azifatil-āzifah(tu).

Den Dag vum Uerteel (Dag vum Uerteel) kënnt méi no.

لَيْسَ لَهَا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ كَاشِفَةٌ ۗ

laisa lahā min dūnillāhi kāsyifah(tun).

Keen wäert fäeg sinn (d'Entstoe vun deem Dag) ze verroden ausser Allah.

اَفَمِنْ هٰذَا الْحَدِيْثِ تَعْجَبُوْنَۙ

afamin hāżal-ḥadīṡi ta‘jabūn(a).

Also, sidd Dir iwwerrascht vun dëser Neiegkeet?

وَتَضْحَكُوْنَ وَلَا تَبْكُوْنَۙ

wa taḍḥakūna wa lā tabkūn(a).

an du laachs a kräischs net,

وَاَنْتُمْ سٰمِدُوْنَ

wa antum sāmidūn(a).

wärend Dir keng Opmierksamkeet (dorop) hutt.

فَاسْجُدُوْا لِلّٰهِ وَاعْبُدُوْا ࣖ ۩

fasjudū lillāhi wa‘budū.

Also verbeugt iech virun Allah a veréiert (Hien).