Q.S Abasa (عَبَسَ) - 42 Zuel vun de Versen

عَبَسَ وَتَوَلّٰىٓۙ

‘abasa wa tawallā.

Hie (Mohammed) hat e sauert Gesiicht an huet sech ewechgedréint,

اَنْ جَاۤءَهُ الْاَعْمٰىۗ

an jā'ahul-a‘mā.

well e blannen Mann bei hie komm war (Abdullah bin Ummi Maktum).

وَمَا يُدْرِيْكَ لَعَلَّهٗ يَزَّكّٰىٓۙ

wa mā yudrīka la‘allahū yazzakkā.

An wësst Dir (Mohammed) vläicht wëll hie sech (vun der Sënn) botzen,

اَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرٰىۗ

au yażżakkaru fatanfa‘ahuż-żikrā.

oder wëll hien eng Instruktioun kréien, déi him gutt geet?

اَمَّا مَنِ اسْتَغْنٰىۙ

ammā manistagnā.

Wat déi ugeet, déi sech als ausreechend empfannen (d'Quraysh-Dignitären),

فَاَنْتَ لَهٗ تَصَدّٰىۗ

fa anta lahū taṣaddā.

dann hues du (Mohammed) Opmierksamkeet op hien,

وَمَا عَلَيْكَ اَلَّا يَزَّكّٰىۗ

wa mā ‘alaika allā yazzakkā.

och wann et keng (Schold) op dir läit, wann hie sech net purifizéiert (gleeft).

وَاَمَّا مَنْ جَاۤءَكَ يَسْعٰىۙ

wa ammā man jā'aka yas‘ā.

An déi, déi séier bei dech kommen (fir Instruktiounen ze kréien),

وَهُوَ يَخْشٰىۙ

wa huwa yakhsyā.

wärend hien Angscht huet (virun Allah),

فَاَنْتَ عَنْهُ تَلَهّٰىۚ

fa anta ‘anhu talahhā.

du (Mohammed) hues et souguer ignoréiert.

كَلَّآ اِنَّهَا تَذْكِرَةٌ ۚ

kallā innahā tażkirah(tun).

Maach dat ni! Wierklech, (d'Léiere vun Allah) sinn eng Erënnerung,

فَمَنْ شَاۤءَ ذَكَرَهٗ ۘ

faman syā'a żakarah(ū).

Also wien et wëll, dee wäert sécherlech drop oppassen,

فِيْ صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍۙ

fī ṣuḥufim mukarrmah(tin).

an de verherrlechten Bicher (virun den Ae vun Allah),

مَّرْفُوْعَةٍ مُّطَهَّرَةٍ ۢ ۙ

marfū‘atim muṭahharah(tin).

erhuewen (an) geheiligt,

بِاَيْدِيْ سَفَرَةٍۙ

bi'aidī safarah(tin).

an den Hänn vun de Boten (Engelen),

كِرَامٍۢ بَرَرَةٍۗ

kirāmim bararah(tin).

déi Edel an déi Gehéierlech.

قُتِلَ الْاِنْسَانُ مَآ اَكْفَرَهٗۗ

qutilal-insānu mā akfarah(ū).

Wee dem Mënsch! Wéi ondankbar ass hien!

مِنْ اَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهٗۗ

min ayyi syai'in khalaqah(ū).

Aus wat huet Hien (Allah) et erschaf?

مِنْ نُّطْفَةٍۗ خَلَقَهٗ فَقَدَّرَهٗۗ

min nuṭfah(tin), khalaqahū fa qaddarah(ū).

Aus engem Drëps Spermien huet Hien et erschaf an dann bestëmmt.

ثُمَّ السَّبِيْلَ يَسَّرَهٗۙ

Ṡummas-sabīla yassarah(ū).

Dann mécht Hie de Wee einfach,

ثُمَّ اَمَاتَهٗ فَاَقْبَرَهٗۙ

Ṡumma amātahū fa aqbarah(ū).

dann huet hien hien ëmbruecht a begruewen,

ثُمَّ اِذَا شَاۤءَ اَنْشَرَهٗۗ

Ṡumma iżā syā'a ansyarah(ū).

dann, wann Hie wëll, hieft Hie hien erëm op.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ اَمَرَهٗۗ

kallā lammā yaqḍi mā amarah(ū).

Ni (sou)! Hie (de Mënsch) huet net gemaach, wat Hie (Allah) him bestallt huet.

فَلْيَنْظُرِ الْاِنْسَانُ اِلٰى طَعَامِهٖٓ ۙ

falyanẓuril-insānu ilā ṭa‘āmih(ī).

Also solle Mënsche op hiert Iessen oppassen.

اَنَّا صَبَبْنَا الْمَاۤءَ صَبًّاۙ

annā ṣababnal-mā'a ṣabbā(n).

Mir sinn déi, déi vill Waasser (vum Himmel) erausgegoss hunn,

ثُمَّ شَقَقْنَا الْاَرْضَ شَقًّاۙ

Ṡumma syaqaqnal-arḍa syaqqā(n).

dann hu mir d'Äerd sou gutt wéi méiglech opgedeelt,

فَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا حَبًّاۙ

fa'ambatnā fīhā ḥabbā(n).

dann hu mir do Kären ugebaut,

وَّعِنَبًا وَّقَضْبًاۙ

wa ‘inabaw wa qaḍbā(n).

a Wäin a Geméis,

وَّزَيْتُوْنًا وَّنَخْلًاۙ

wa zaitūnaw wa nakhlā(n).

an Oliven an Dattelpalmen,

وَّحَدَاۤىِٕقَ غُلْبًا

wa ḥadā'iqa gulbā(n).

a schatteg Gäert,

وَفَاكِهَةً وَّاَبًّا

wa fākihataw wa abbā(n).

a Friichten a Gräser.

مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْۗ

matā‘al lakum wa li'an‘āmikum.

(All dat) ass fir Äre Genoss a fir Äert Véi.

فَاِذَا جَاۤءَتِ الصَّاۤخَّةُ ۖ

fa iżā jā'atiṣ-ṣākhkhah(tu).

Also wann en daafenden Toun kënnt (den zweeten Trompettschlag),

يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ اَخِيْهِۙ

yauma yafirrul-mar'u min akhīh(i).

Un deem Dag wäert e Mann viru sengem Brudder flüchten,

وَاُمِّهٖ وَاَبِيْهِۙ

wa ummihī wa abīh(i).

a vu senger Mamm a sengem Papp,

وَصَاحِبَتِهٖ وَبَنِيْهِۗ

wa ṣāḥibatihī wa banīh(i).

a vu senger Fra a Kanner.

لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَىِٕذٍ شَأْنٌ يُّغْنِيْهِۗ

likullimri'im minhum yauma'iżin sya'nuy yugnīh(i).

Jidderee vun hinnen hat deen Dag Saachen, fir sech ze beschäftegen.

وُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ مُّسْفِرَةٌۙ

wujūhuy yauma'iżim musfirah(tun).

Un deem Dag waren et stralend Gesiichter,

ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ ۚ

Ḍāḥikatum mustabsyirah(tun).

laachen a Spaass hunn,

وَوُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۙ

wa wujūhuy yauma'iżin ‘alaihā gabarah(tun).

an un deem Dag wäerten et Gesiichter mat Stëbs (Däischtert) bedeckt sinn,

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ۗ

tarhaquhā qatarah(tun).

vun Däischtert bedeckt (vun Demütigung an Nout getraff).

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ ࣖ

ulā'ika humul-kafaratul-fajarah(tu).

Si sinn déi ongehorsam Ongleeweg.