Q.S Al-Buruj (اَلْبُرُوج) - 22 Zuel vun de Versen

وَالسَّمَاۤءِ ذَاتِ الْبُرُوْجِۙ

was-samā'i żātil-burūj(i).

Beim Himmel, deen Stärekoup huet,

وَالْيَوْمِ الْمَوْعُوْدِۙ

wal-yaumil-mau‘ūd(i).

an bis zum versprachenen Dag.

وَشَاهِدٍ وَّمَشْهُوْدٍۗ

wa syāhidiw wa masyhūd(in).

Zum Wuel vum Zeien an dem Zeien.

قُتِلَ اَصْحٰبُ الْاُخْدُوْدِۙ

qutila aṣḥābul-ukhdūd(i).

Verstuerwen déi, déi de Gruef gemaach hunn (nämlech d'Cheffe vun Najran am Jemen),

النَّارِ ذَاتِ الْوَقُوْدِۙ

an-nāri żātil-waqūd(i).

feierlech (mat) Brennholz,

اِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُوْدٌۙ

iż hum ‘alaihā qu‘ūd(un).

wéi si ronderëm hie souzen,

وَّهُمْ عَلٰى مَا يَفْعَلُوْنَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ شُهُوْدٌ ۗ

wa hum ‘alā mā yaf‘alūna bil-mu'minīna syuhūd(un).

wärend si gesinn hunn, wat si de Gleewegen ugedoen hunn.

وَمَا نَقَمُوْا مِنْهُمْ اِلَّآ اَنْ يُّؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ

wa mā naqamū minhum illā ay yu'minū billāhil-‘azīzil-ḥamīd(i).

An si folteren d'Gleeweg nëmme well (d'Gleeweg) un Allah gleewen, den Allmächtegen, dee Luefwierdegsten,

الَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ ۗ

allażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

deen d'Kinnekräich vum Himmel an der Äerd huet. An Allah ass den Zeie vun allem.

اِنَّ الَّذِيْنَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوْبُوْا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ الْحَرِيْقِۗ

innal-lażīna fatanul-mu'minīna wal-mu'mināti ṡumma lam yatūbū fa lahum ‘ażābu jahannama wa lahum ‘ażābul-ḥarīq(i).

Tatsächlech, déi, déi männlech a weiblech Gleeweger Prüfungen (Katastrophen, Mord, Folter) bréngen an dann net bereien, da wäerten si d'Strofe vun der Hell erleiden an si wäerten d'Strofe (Häll) kréien, déi brennt.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْكَبِيْرُۗ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhār(u), żālikal-fauzul-kabīr(u).

Tatsächlech, déi, déi gleewen a gutt Dote maachen, wäerten dat maachen. Den Himmel z'erreechen, ënner deem Flëss fléissen, dat ass e grousse Victoire.

اِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيْدٌ ۗ

inna baṭsya rabbika lasyadīd(un).

Wierklech, d'Strofe vun Ärem Här ass ganz haart.

اِنَّهٗ هُوَ يُبْدِئُ وَيُعِيْدُۚ

innahū huwa yubdi'u wa yu‘īd(u).

Tatsächlech ass et Hien, deen d'Schafung (vu Wiesen) initiéiert huet an deen se (erëm) zum Liewe erweckt huet.

وَهُوَ الْغَفُوْرُ الْوَدُوْدُۙ

wa huwal-gafūrul-wadūd(u).

An Hien ass dee Verzeiendsten, dee Barmhäerzegsten,

ذُو الْعَرْشِ الْمَجِيْدُۙ

Żul-‘arsyil-majīd(i).

de Besëtzer vum Troun, den Edelsten,

فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيْدُۗ

fa‘‘ālul limā yurīd(u).

Den Allmächtege mécht wat Hie wëll.

هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ الْجُنُوْدِۙ

hal atāka ḥadīṡul-junūd(i).

Huet Iech d'Nouvelle iwwer d'Arméi (Géigner) erreecht?

فِرْعَوْنَ وَثَمُوْدَۗ

fir‘auna wa ṡamūd(a).

(nämlech) Pharao a Samud?

بَلِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ تَكْذِيْبٍۙ

balil-lażīna kafarū fī takżīb(in).

Tatsächlech, déi Ongleeweg (ëmmer) léien,

وَّاللّٰهُ مِنْ وَّرَاۤىِٕهِمْ مُّحِيْطٌۚ

wallāhu miw warā'ihim muḥīṭ(un).

wärend Allah si vun hannen ëmginn huet (sou datt si net konnten flüchten).

بَلْ هُوَ قُرْاٰنٌ مَّجِيْدٌۙ

bal huwa qur'ānum majīd(un).

Tatsächlech (wat ofgeleent gëtt) ass den noblen Koran,

فِيْ لَوْحٍ مَّحْفُوْظٍ ࣖ

fī lauḥim maḥfūẓ(in).

déi op enger bewaachter (Plaz) (Lauh Mahfuzh) (gelagert) ass.