Q.S Al-Infitar (اَلْإِنْفِطَار) - 19 Zuel vun de Versen

اِذَا السَّمَاۤءُ انْفَطَرَتْۙ

iżas-samā'unfaṭarat.

Wann den Himmel sech opsplitt,

وَاِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْۙ

wa iżal-kawākibuntaṡarat.

an wann déi falend Stäre sech verstreeten,

وَاِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْۙ

wa iżal-biḥāru fujjirat.

a wann d'Mier iwwerschwemmt,

وَاِذَا الْقُبُوْرُ بُعْثِرَتْۙ

wa iżal-qubūru bu‘ṡirat.

an wann d'Griewer opgemaach ginn,

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَاَخَّرَتْۗ

‘alimat nafsum mā qaddamat wa akhkharat.

(dann) wäert all Séil wëssen, wat (si) gemaach huet a wat si vernoléissegt huet.

يٰٓاَيُّهَا الْاِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيْمِۙ

yā ayyuhal-insānu mā garraka birabbikal-karīm(i).

O Leit! Wat huet iech géint ären Här, dem Allherrschlechen, bedrunn (fir Ungehorsam ze sinn)?

الَّذِيْ خَلَقَكَ فَسَوّٰىكَ فَعَدَلَكَۙ

allażī khalaqaka fa sawwāka fa ‘adalak(a).

Wien huet dech erschaf, dann deng Existenz perfektionéiert an däi (Kierperstruktur) ausgeglach,

فِيْٓ اَيِّ صُوْرَةٍ مَّا شَاۤءَ رَكَّبَكَۗ

fī ayyi ṣūratim mā syā'a rakkabak(a).

an egal wéi enger Form Hie wëll, formt Hie Äre Kierper.

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُوْنَ بِالدِّيْنِۙ

kallā bal tukażżibūna bid-dīn(i).

Maach dat net! Du verleegns souguer den Dag vum Uerteel.

وَاِنَّ عَلَيْكُمْ لَحٰفِظِيْنَۙ

wa inna ‘alaikum laḥāfiẓīn(a).

An tatsächlech, iwwer dir sidd (Engelen) fir iwwer (Är Aarbecht) ze wachen,

كِرَامًا كٰتِبِيْنَۙ

kirāman kātibīn(a).

den Edelen (an den Ae vun Allah) an deen, deen (Är Doten) opschreift,

يَعْلَمُوْنَ مَا تَفْعَلُوْنَ

ya‘lamūna mā taf‘alūn(a).

si wëssen, wat Dir maacht.

اِنَّ الْاَبْرَارَ لَفِيْ نَعِيْمٍۙ

innal-abrāra lafī na‘īm(in).

Tatsächlech, déi, déi engagéiert sinn, sinn wierklech an (e Paradäis voller) Freed,

وَّاِنَّ الْفُجَّارَ لَفِيْ جَحِيْمٍ

wa innal-fujjāra lafī jaḥīm(in).

an tatsächlech sinn déi, déi net gehorchen, wierklech an der Häll.

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدِّيْنِ

yaṣlaunahā yaumad-dīn(i).

Si wäerten um Dag vum Uerteel dran eran goen.

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَاۤىِٕبِيْنَۗ

wa mā hum ‘anhā bigā'ibīn(a).

An si kéinten aus där Häll net erauskommen.

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا يَوْمُ الدِّيْنِۙ

wa mā adrāka mā yaumud-dīn(i).

A wësst Dir wat den Dag vun der Vergeltung ass?

ثُمَّ مَآ اَدْرٰىكَ مَا يَوْمُ الدِّيْنِۗ

Ṡumma mā adrāka mā yaumud-dīn(i).

Weess du nach eng Kéier, wat den Dag vum Uerteel ass?

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِّنَفْسٍ شَيْـًٔا ۗوَالْاَمْرُ يَوْمَىِٕذٍ لِّلّٰهِ ࣖ

yauma lā tamliku nafsul linafsin syai'ā(n), wal-amru yauma'iżil lillāh(i).

(Dat ass) den Dag, wou keen anere hëllefe kann, an all Saachen un deem Dag an den Hänn vun Allah leien.