Q.S Al-Mutaffifin (اَلْمُطَفِّفِينَ) - 36 Zuel vun de Versen

وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِيْنَۙ

wailul lil-muṭaffifīn(a).

Wee deenen, déi fuddelen (beim Moossen a Wiegen)!

الَّذِيْنَ اِذَا اكْتَالُوْا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُوْنَۖ

allażīna iżaktālū ‘alan-nāsi yastaufūn(a).

(Nämlech) Leit, déi, wa se eng Dosis vun engem anere kréien, froen, ob se ausgefëllt gëtt,

وَاِذَا كَالُوْهُمْ اَوْ وَّزَنُوْهُمْ يُخْسِرُوْنَۗ

wa iżā kālūhum au wazanūhum yukhsirūn(a).

a wann se moossen oder weien (fir anerer), da subtrahéieren se.

اَلَا يَظُنُّ اُولٰۤىِٕكَ اَنَّهُمْ مَّبْعُوْثُوْنَۙ

alā yaẓunnu ulā'ika annahum mab‘ūṡūn(a).

Denken si net, datt si erëm operstoen,

لِيَوْمٍ عَظِيْمٍۙ

liyaumin ‘aẓīm(in).

op engem groussen Dag,

يَّوْمَ يَقُوْمُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ

yauma yaqūmun-nāsu lirabbil-‘ālamīn(a).

(nämlech) un deem Dag (wou) all Mënsche virum Här vun de Welte stinn.

كَلَّآ اِنَّ كِتٰبَ الْفُجَّارِ لَفِيْ سِجِّيْنٍۗ

kallā inna kitābal-fujjāri lafī sijjīn(in).

Maach dat ni! Tatsächlech ass d'Opzeechnung vun den Ongehorsamen wierklech am Sijjin gespäichert.

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا سِجِّيْنٌۗ

wa mā adrāka mā sijjīn(un).

A wësst Dir wat Sijjin ass?

كِتٰبٌ مَّرْقُوْمٌۗ

kitābum marqūm(un).

(Nämlech) e Buch mat Opzeechnungen (vun Dote).

وَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَۙ

wailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).

Wee deenen, déi un deem Dag léien!

الَّذِيْنَ يُكَذِّبُوْنَ بِيَوْمِ الدِّيْنِۗ

allażīna yukażżibūna biyaumid-dīn(i).

(nämlech) déi, déi et verleegnen (den Dag vum Uerteel).

وَمَا يُكَذِّبُ بِهٖٓ اِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ اَثِيْمٍۙ

wa mā yukażżibu bihī illā kullu mu‘tadin aṡīm(in).

A keen verleegnt et (den Dag vum Uerteel), ausser jiddereen, deen iwwertrëtt a sënnegt,

اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيٰتُنَا قَالَ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَۗ

iżā tutlā ‘alaihi āyātunā qāla asāṭīrul-awwalīn(a).

an wéi Eis Verse him virgelies goufen, sot hien: "Dat sinn d'Geschichten vun den Antiken."

كَلَّا بَلْ ۜرَانَ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

kallā bal…rāna ‘alā qulūbihim mā kānū yaksibūn(a).

Absolut net! Tatsächlech huet dat, wat se maachen, hinnen d'Häerzer bedeckt.

كَلَّآ اِنَّهُمْ عَنْ رَّبِّهِمْ يَوْمَىِٕذٍ لَّمَحْجُوْبُوْنَۗ

kallā innahum ‘ar rabbihim yauma'iżil lamaḥjūbūn(a).

Egal! Wierklech, un deem Dag wäerten si komplett dovun ofgehale ginn, hiren Här ze gesinn.

ثُمَّ اِنَّهُمْ لَصَالُوا الْجَحِيْمِۗ

Ṡumma innahum laṣālul-jaḥīm(i).

Dann ginn se tatsächlech wierklech an d'Häll.

ثُمَّ يُقَالُ هٰذَا الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَۗ

Ṡumma yuqālu hāżal-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).

Dunn gouf (zu hinnen) gesot: "Dëst ass (d'Strofe), déi Dir virdru verweigert hutt."

كَلَّآ اِنَّ كِتٰبَ الْاَبْرَارِ لَفِيْ عِلِّيِّيْنَۗ

kallā inna kitābal-abrāri lafī ‘illiyyīn(a).

Egal! Tatsächlech sinn d'Opzeechnunge vun trei Leit wierklech am 'Illiyyin gespäichert.

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا عِلِّيُّوْنَۗ

wa mā adrāka mā ‘illiyyūn(a).

A wësst Dir wat 'Illiyyin' ass?

كِتٰبٌ مَّرْقُوْمٌۙ

kitābum marqūm(un).

(Nämlech) e Buch mat Opzeechnungen (vun Akten),

يَّشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُوْنَۗ

yasyhaduhul-muqarrabūn(a).

wat vun (Engelen) Zeie gouf, déi méi no (zu Allah) gezunn goufen.

اِنَّ الْاَبْرَارَ لَفِيْ نَعِيْمٍۙ

innal-abrāra lafī na‘īm(in).

Tatsächlech, déi, déi engagéiert sinn, sinn wierklech an (e Paradäis voller) Freed,

عَلَى الْاَرَاۤىِٕكِ يَنْظُرُوْنَۙ

‘alal-arā'iki yanẓurūn(a).

Si (sëtzen) op de Canapéen a kucken ewech.

تَعْرِفُ فِيْ وُجُوْهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيْمِۚ

ta‘rifu fī wujūhihim naḍratan na‘īm(i).

Un hire Gesiichter kann een erkennen, datt si e Liewen voller Freed genéissen.

يُسْقَوْنَ مِنْ رَّحِيْقٍ مَّخْتُوْمٍۙ

yusqauna mir raḥīqim makhtūm(in).

Si kruten de Reine (net berouschenden) Wäin ze drénken, deen nach versiegelt war.

خِتٰمُهٗ مِسْكٌ ۗوَفِيْ ذٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنٰفِسُوْنَۗ

khitāmuhū misk(un), wa fī żālika falyatanāfasil-mutanāfisūn(a).

Säi Lack ass aus Moschus. An dofir solle Leit konkurréieren.

وَمِزَاجُهٗ مِنْ تَسْنِيْمٍۙ

wa mizājuhū min tasnīm(in).

An d'Mëschung aus Tasnim,

عَيْنًا يَّشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُوْنَۗ

‘ainay yasyrabu bihal-muqarrabūn(a).

(nämlech) eng Quell, aus där déi, déi no (dem Allah) sinn, drénken.

اِنَّ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا كَانُوْا مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَضْحَكُوْنَۖ

innal-lażīna ajramū kānū minal-lażīna āmanū yaḍḥakūn(a).

Tatsächlech sinn d'Sünder déi, déi iwwer d'Gleeweger gelacht hunn.

وَاِذَا مَرُّوْا بِهِمْ يَتَغَامَزُوْنَۖ

wa iżā marrū bihim yatagāmazūn(a).

An wann si (d'Gleeweger) virun hinne laanschtgoen, da wénke si sech géigesäiteg un,

وَاِذَا انْقَلَبُوْٓا اِلٰٓى اَهْلِهِمُ انْقَلَبُوْا فَكِهِيْنَۖ

wa iżanqalabū ilā ahlihimunqalabū fakihīn(a).

an wéi si zu hirem Vollek zréckkoumen, sinn si mat Freed zréckkomm.

وَاِذَا رَاَوْهُمْ قَالُوْٓا اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ لَضَاۤلُّوْنَۙ

wa iżā ra'auhum qālū inna hā'ulā'i laḍāllūn(a).

A wann si (d'Gleeweg) gesinn, soen si: "Si sinn tatsächlech falsch Leit,"

وَمَآ اُرْسِلُوْا عَلَيْهِمْ حٰفِظِيْنَۗ

wa mā ursilū ‘alaihim ḥāfiẓīn(a).

och wann (déi Sënner), si net als Bewaacher (vun de Gleewegen) geschéckt goufen.

فَالْيَوْمَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُوْنَۙ

fal-yaumal-lażīna āmanū minal kuffāri yaḍḥakūn(a).

Also laachen déi, déi gleewen, haut iwwer déi Ongleeweg,

عَلَى الْاَرَاۤىِٕكِ يَنْظُرُوْنَۗ

‘alal-arā'iki yanẓurūn(a).

Si (sëtzen) op de Canapéen a kucken ewech.

هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

hal ṡuwwibal-kuffāru mā kānū yaf‘alūn(a).

Ginn déi Ongleeweg fir dat, wat se gemaach hunn, belount (Strofe)?