Q.S Al-Layl (اَلَّيْل) - 21 Zuel vun de Versen

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰىۙ

wal-laili iżā yagsyā.

An der Nuecht, wann et (d'Liicht vum Dag) bedeckt,

وَالنَّهَارِ اِذَا تَجَلّٰىۙ

wan-nahāri iżā tajallā.

fir den Dag, wann en hell ass,

وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىٓ ۙ

wa mā khalaqaż-żakara wal-unṡā.

fir d'Schafung vu Mann a Fra,

اِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتّٰىۗ

inna sa‘yakum lasyattā.

Tatsächlech sinn Är Efforte wierklech variéiert.

فَاَمَّا مَنْ اَعْطٰى وَاتَّقٰىۙ

fa ammā man a‘ṭā wattaqā.

Also wien (säi Räichtum op de Wee vun Allah) gëtt a fromm ass,

وَصَدَّقَ بِالْحُسْنٰىۙ

wa ṣaddaqa bil-ḥusnā.

a bestätegt déi bescht Belounung (Paradies),

فَسَنُيَسِّرُهٗ لِلْيُسْرٰىۗ

fa sanuyassiruhū lil-yusrā.

dann wäerte Mir him de Wee zum Gléck erliichteren,

وَاَمَّا مَنْۢ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰىۙ

wa ammā man bakhila wastagnā.

a wat dee Mënsch ugeet, deen knorrig ass a mengt, datt hie genuch huet (d'Hëllef vu Gott net brauch),

وَكَذَّبَ بِالْحُسْنٰىۙ

wa każżaba bil-ḥusnā.

an refuséiert dat Bescht (Belounung),

فَسَنُيَسِّرُهٗ لِلْعُسْرٰىۗ

fa sanuyassiruhū lil-‘usrā.

dann wäerte Mir him de Wee erliichteren, deen zu Nout féiert,

وَمَا يُغْنِيْ عَنْهُ مَالُهٗٓ اِذَا تَرَدّٰىٓۙ

wa mā yugnī ‘anhu māluhū iżā taraddā.

a säi Räichtum ass him vun näischt ze bréngen, wann hie gestuerwen ass.

اِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدٰىۖ

inna ‘alainā lal-hudā.

Tatsächlech sinn et Mir, déi d'Orientéierung ginn,

وَاِنَّ لَنَا لَلْاٰخِرَةَ وَالْاُوْلٰىۗ

wa inna lanā lal-ākhirata wal-ūlā.

an tatsächlech, Eis gehéiert dat Hiernof an d'Welt.

فَاَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظّٰىۚ

fa anżartukum nāran talaẓẓā.

Also warnen ech Iech virum brennende Feier,

لَا يَصْلٰىهَآ اِلَّا الْاَشْقَىۙ

lā yaṣlāhā illal-asyqā.

wou nëmmen déi ellendst Mënschen erantrëtt,

الَّذِيْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۗ

allażī każżaba wa tawallā.

deen (d'Wourecht) leugnt a sech (vum Glawen) ewechdréit.

وَسَيُجَنَّبُهَا الْاَتْقَىۙ

wa sayujannabuhal-atqā.

An déi Frommst vun him ginn dovun (der Häll) ewechgehalen,

الَّذِيْ يُؤْتِيْ مَالَهٗ يَتَزَكّٰىۚ

allażī yu'tī mālahū yatazakkā.

deen säi Räichtum (op de Wee vun Allah) ausgëtt fir (sech selwer) ze reinigen,

وَمَا لِاَحَدٍ عِنْدَهٗ مِنْ نِّعْمَةٍ تُجْزٰىٓۙ

wa mā li'aḥadin ‘indahū min ni‘matin tujzā.

an keen huet him e Gefale gemaach, deen hie muss erstatten,

اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْاَعْلٰىۚ

illabtigā'a wajhi rabbihil-a‘lā.

mä (hien huet et nëmme ginn), well hien de Wuel vu sengem Allerhéchste Gott gesicht huet.

وَلَسَوْفَ يَرْضٰى ࣖ

wa lasaufa yarḍā.

An sécherlech wäert hien an Zukunft (perfekt) Freed kréien.