Q.S Al-Anfal (اَلْأَنْفَال) - 75 Iye Àwọn Ẹsẹ

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَنْفَالِۗ قُلِ الْاَنْفَالُ لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَصْلِحُوْا ذَاتَ بَيْنِكُمْ ۖوَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗٓ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yas'alūnaka ‘anil-anfāl(i), qulil-anfālu lillāhi war-rasūl(i), fattaqullāha wa aṣliḥū żāta bainikum, wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū in kuntum mu'minīn(a).

Wọ́n ń bi ọ́ (Muhammad) nípa (pínpín) ìkógun ogun. Sọ pé, “Àwọn ìkógun ogun jẹ́ ti Allah àti Òjíṣẹ́ (gẹ́gẹ́ bí àwọn ohun tí Allah àti Òjíṣẹ́ Rẹ̀ pèsè), nítorí náà bẹ̀rù Allah kí o sì mú ìbáṣepọ̀ láàrín àwọn aládùúgbò rẹ sunwọ̀n síi, kí o sì tẹ̀lé Allah àti Òjíṣẹ́ Rẹ̀ tí ẹ bá jẹ́ onígbàgbọ́.”

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَاِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ اٰيٰتُهٗ زَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۙ

innamal-mu'minūnal-lażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum wa iżā tuliyat ‘alaihim āyātuhū zādathum īmānaw wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

Dájúdájú àwọn tó gbàgbọ́ ni àwọn tí ọkàn wọn ń wárìrì nígbà tí wọ́n bá ń sọ̀rọ̀ nípa orúkọ Allāhu, nígbà tí wọ́n bá sì ń ka àwọn āyah Rẹ̀ fún wọn, ìgbàgbọ́ wọn a máa pọ̀ sí i (agbára) wọn a sì gbẹ́kẹ̀lé Allāhu nìkan ṣoṣo.

الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَۗ

al-lażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

(Èyí ni) àwọn tí wọ́n ń ṣe àdúrà àti àwọn tí wọ́n ń ná apá kan nínú oúnjẹ tí A fún wọn

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقًّاۗ لَهُمْ دَرَجٰتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌۚ

ulā'ika humul-mu'minūna ḥaqqā(n), lahum darajātun ‘inda rabbihim wa magfiratuw wa rizqun karīm(un).

Àwọn wọ̀nyí ni àwọn onígbàgbọ́ tòótọ́. Wọ́n yóò dé ipò gíga pẹ̀lú Olúwa wọn, ìdáríjì, àti ìpèsè ọlọ́lá.

كَمَآ اَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنْۢ بَيْتِكَ بِالْحَقِّۖ وَاِنَّ فَرِيْقًا مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ لَكٰرِهُوْنَ

kamā akhrajaka rabbuka mim baitika bil-ḥaqq(i), wa inna farīqam minal-mu'minīna lakārihūn(a).

Gẹ́gẹ́ bí Olúwa rẹ ṣe pàṣẹ fún ọ láti jáde kúrò ní ilé rẹ pẹ̀lú òtítọ́, bó tilẹ̀ jẹ́ pé àwọn kan nínú àwọn onígbàgbọ́ kò fẹ́ràn rẹ̀.

يُجَادِلُوْنَكَ فِى الْحَقِّ بَعْدَمَا تَبَيَّنَ كَاَنَّمَا يُسَاقُوْنَ اِلَى الْمَوْتِ وَهُمْ يَنْظُرُوْنَ ۗ

yujādilūnaka fil-ḥaqqi ba‘da mā tabayyana ka'annamā yusāqūna ilal-mauti wa hum yanẓurūn(a).

Wọ́n ń bá ọ jiyàn nípa òtítọ́ lẹ́yìn tí ó bá ti hàn gbangba (pé wọn yóò ṣẹ́gun), bí ẹni pé wọ́n ń lé wọn lọ sí ikú nígbà tí wọ́n ń wò ó (nínú rẹ̀).

وَاِذْ يَعِدُكُمُ اللّٰهُ اِحْدَى الطَّاۤىِٕفَتَيْنِ اَنَّهَا لَكُمْ وَتَوَدُّوْنَ اَنَّ غَيْرَ ذَاتِ الشَّوْكَةِ تَكُوْنُ لَكُمْ وَيُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِمٰتِهٖ وَيَقْطَعَ دَابِرَ الْكٰفِرِيْنَۙ

wa iż ya‘idukumullāhu iḥdaṭ-ṭā'ifataini annahā lakum wa tawaddūna anna gaira żātisy-syaukati takūnu lakum wa yurīdullāhu ay yuḥiqqal-ḥaqqa bikalimātihī wa yaqṭa‘a dābiral-kāfirīn(a).

Àti (ẹ rántí) nígbà tí Allāhu ṣèlérí fún yín pé ọ̀kan nínú àwọn ẹgbẹ́ méjì (tí ẹ dojúkọ) yóò jẹ́ tiyín, nígbà tí ẹ sì fẹ́ kí èyí tí kò ní ohun ìjà jẹ́ tìyín. Ṣùgbọ́n Allāhu fẹ́ fi àwọn àmì Rẹ̀ múlẹ̀ òdodo àti láti pa àwọn aláìgbàgbọ́ run kúrò ní gbòǹgbò wọn.

لِيُحِقَّ الْحَقَّ وَيُبْطِلَ الْبَاطِلَ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُوْنَۚ

liyuḥiqqal-ḥaqqa wa yubṭilal-bāṭila wa lau karihal-mujrimūn(a).

kí Allāhu lè fún ohun tó tọ́ lágbára (Islam) kí ó sì mú ohun tí ó jẹ́ èké kúrò bó tilẹ̀ jẹ́ pé àwọn ènìyàn ẹlẹ́ṣẹ̀ (àwọn abọ̀rìṣà) kò fẹ́ràn rẹ̀.

اِذْ تَسْتَغِيْثُوْنَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ اَنِّيْ مُمِدُّكُمْ بِاَلْفٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُرْدِفِيْنَ

iż tastagīṡūna rabbakum fastajāba lakum annī mumiddukum bi'alfim minal-malā'ikati murdifīn(a).

(Ẹ rántí), nígbà tí ẹ béèrè lọ́wọ́ Olúwa yín fún ìrànlọ́wọ́, nígbà náà Ó fún yín láyè pé, “Dájúdájú, èmi yóò mú àwọn ìrànlọ́wọ́ wá fún yín pẹ̀lú ẹgbẹ̀rún àwọn áńgẹ́lì tí yóò máa bọ̀ ní ìtẹ̀léra.”

وَمَا جَعَلَهُ اللّٰهُ اِلَّا بُشْرٰى وَلِتَطْمَىِٕنَّ بِهٖ قُلُوْبُكُمْۗ وَمَا النَّصْرُ اِلَّا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wa mā ja‘alahullāhu illā busyrā wa litaṭma'inna bihī qulūbukum, wa man-naṡru illā min ‘indillāh(i), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

Àti pé Allāhu kò ṣe é bí kò ṣe fún ìròyìn ayọ̀ kí ọkàn yín lè balẹ̀ nítorí rẹ̀. Ìṣẹ́gun sì jẹ́ láti ọ̀dọ̀ Allāhu nìkan. Dájúdájú Allāhu ni alágbára gbogbo, ọlọ́gbọ́n gbogbo.

اِذْ يُغَشِّيْكُمُ النُّعَاسَ اَمَنَةً مِّنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً لِّيُطَهِّرَكُمْ بِهٖ وَيُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ الشَّيْطٰنِ وَلِيَرْبِطَ عَلٰى قُلُوْبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الْاَقْدَامَۗ

iż yugasysyīkumun-nu‘āsa amanatam minhu wa yunazzilu ‘alaikum minas-samā'i mā'al liyuṭahhirakum bihī wa yużhiba ‘ankum rijzasy-syaiṭāni wa liyarbiṭa ‘alā qulūbikum wa yuṡabbita bihil-aqdām(a).

(Ẹ rántí) nígbà tí Allāhu mú yín sùn láti fún yín ní ìsinmi láti ọ̀dọ̀ Rẹ̀, Ó sì sọ omi (òjò) kalẹ̀ láti ọ̀run láti sọ yín di mímọ́ nípa rẹ̀ àti láti mú àwọn ibi Sàtánì kúrò lórí yín àti láti fún ọkàn yín lágbára àti láti mú ẹsẹ̀ yín le.

اِذْ يُوْحِيْ رَبُّكَ اِلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ اَنِّيْ مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ سَاُلْقِيْ فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الرُّعْبَ فَاضْرِبُوْا فَوْقَ الْاَعْنَاقِ وَاضْرِبُوْا مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍۗ

iż yūḥī rabbuka ilal-malā'ikati annī ma‘akum fa ṡabbitul-lażīna āmanū, sa'ulqī fī qulūbil-lażīna kafarur-ru‘ba faḍribū fauqal-a‘nāqi waḍribū minhum kulla banān(in).

(Ẹ rántí), nígbà tí Olúwa rẹ fi han àwọn áńgẹ́lì pé, “Dájúdájú èmi wà pẹ̀lú yín, nítorí náà, fún àwọn tí ó gbàgbọ́ ní agbára.” Ní ọjọ́ kan, èmi yóò fi ìbẹ̀rù sínú ọkàn àwọn aláìgbàgbọ́, nítorí náà, lu wọ́n lórí ọrùn wọn kí o sì lu gbogbo orí ìka wọn.

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ شَاۤقُّوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗۚ وَمَنْ يُّشَاقِقِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

Żālika bi'annahum syāqqullāha wa rasūlah(ū), wa may yusyāqiqillāha wa rasūlahū fa innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

Ìyẹn jẹ́ nítorí pé wọ́n tako Allah àti Òjíṣẹ́ Rẹ̀; ẹnikẹ́ni tí ó bá sì tako Allah àti Òjíṣẹ́ Rẹ̀, dájúdájú Allāhu le koko ní ìyà.

ذٰلِكُمْ فَذُوْقُوْهُ وَاَنَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابَ النَّارِ

Żālikum fa żūqūhu wa anna lil-kāfirīna ‘ażāban-nār(i).

Bẹ́ẹ̀ ni (ìyà ayé yóò jẹ́ fún yín), nítorí náà, ẹ nímọ̀lára ìyà náà. Dájúdájú, ìyà ọ̀run àpáàdì wà fún àwọn tí kò gbàgbọ́.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا لَقِيْتُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا زَحْفًا فَلَا تُوَلُّوْهُمُ الْاَدْبَارَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā laqītumul-lażīna kafarū zaḥfan falā tuwallūhumul-adbār(a).

Ẹ̀yin onígbàgbọ́! Tí ẹ bá pàdé àwọn aláìgbàgbọ́ tí wọ́n fẹ́ kọlù yín, ẹ má ṣe kọ̀ wọ́n sílẹ̀ (ẹ dẹ́kun).

وَمَنْ يُّوَلِّهِمْ يَوْمَىِٕذٍ دُبُرَهٗٓ اِلَّا مُتَحَرِّفًا لِّقِتَالٍ اَوْ مُتَحَيِّزًا اِلٰى فِئَةٍ فَقَدْ بَاۤءَ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَمَأْوٰىهُ جَهَنَّمُ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

wa may yuwallihim yauma'iżin duburahū illā mutaḥarrifal liqitālin au mutaḥayyizan ilā fi'atin faqad bā'a bigaḍabim minallāhi wa ma'wāhu jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u).

Ẹnikẹ́ni tí ó bá sì yípadà ní àkókò náà, àyàfi láti yípadà fún (ìlànà) ogun tàbí láti dara pọ̀ mọ́ ẹgbẹ́ ọmọ ogun mìíràn, dájúdájú, yóò padà pẹ̀lú ìbínú láti ọ̀dọ̀ Allāhu, ibùgbé rẹ̀ sì ni Jahannama, ibi tí ó burú ní tòótọ́.

فَلَمْ تَقْتُلُوْهُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ قَتَلَهُمْۖ وَمَا رَمَيْتَ اِذْ رَمَيْتَ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ رَمٰىۚ وَلِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِيْنَ مِنْهُ بَلَاۤءً حَسَنًاۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

falam taqtulūhum wa lākinnallāha qatalahum, wa mā ramaita iż ramaita wa lākinallāha ramā, wa liyubliyal-mu'minīna minhu balā'an ḥasanā(n), innallāha samī‘un ‘alīm(un).

Nítorí náà (ní tòótọ́) kì í ṣe ìwọ ni ó pa wọ́n, bí kò ṣe Allāhu ni ó pa wọ́n, ìwọ kì í sì í ṣe ìwọ ni ó ju nígbà tí o ju wọ́n, bí kò ṣe Allāhu ni ó ju wọ́n. (Allah ṣe èyí láti pa wọ́n run) àti láti fún àwọn onígbàgbọ́ ní ìṣẹ́gun pẹ̀lú ìṣẹ́gun rere. Dájúdájú Allāhu ni Olùgbọ́, Onímọ̀.

ذٰلِكُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ مُوْهِنُ كَيْدِ الْكٰفِرِيْنَ

Żālikum wa annallāha mūhinu kaidil-kāfirīn(a).

Bẹ́ẹ̀ ni (ẹ̀bùn Allāhu ni a fi fún ọ), àti dájúdájú, Allāhu ń sọ ẹ̀tàn àwọn aláìgbàgbọ́ di aláìlágbára.

اِنْ تَسْتَفْتِحُوْا فَقَدْ جَاۤءَكُمُ الْفَتْحُۚ وَاِنْ تَنْتَهُوْا فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۚ وَاِنْ تَعُوْدُوْا نَعُدْۚ وَلَنْ تُغْنِيَ عَنْكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَوْ كَثُرَتْۙ وَاَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

in tastaftiḥū faqad jā'akumul-fatḥ(u), wa in tantahū fa huwa khairul lakum, wa in ta‘ūdū na‘ud, wa lan tugniya ‘ankum fi'atukum syai'aw wa lau kaṡurat, wa anallāha ma‘al-mu'minīn(a).

Tí ẹ bá béèrè fún ìpinnu, dájúdájú ìpinnu náà ti dé ọ̀dọ̀ yín; tí ẹ bá sì dáwọ́ dúró (ìkórìíra sí Òjíṣẹ́ náà), ìyẹn ló dára jù fún yín; tí ẹ bá sì padà, dájúdájú A óò padà wá (láti pèsè ìrànlọ́wọ́); àwọn ọmọ ogun yín kò sì ní lè kojú ewu díẹ̀ láti ọ̀dọ̀ yín, kódà bí wọ́n bá pọ̀ ní iye. Dájúdájú, Allāhu wà pẹ̀lú àwọn onígbàgbọ́.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَاَنْتُمْ تَسْمَعُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa rasūlahū wa lā tawallau ‘anhu wa antum tasma‘ūn(a).

Ẹ̀yin tí ẹ gbàgbọ́! Ẹ gbọ́ ti Allah àti Òjíṣẹ́ Rẹ̀, ẹ má sì yípadà kúrò lọ́dọ̀ Rẹ̀, bí ó tilẹ̀ jẹ́ pé ẹ gbọ́ (àwọn àṣẹ Rẹ̀).

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ قَالُوْا سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَۚ

wa lā takūnū kal-lażīna qālū sami‘nā wa hum lā yasma‘ūn(a).

Ẹ má sì dà bí àwọn (àgàbàgebè) tí wọ́n ń wí pé, “A gbọ́,” ṣùgbọ́n wọn kò gbọ́ (nítorí pé ọkàn wọn kò gbà á gbọ́).

۞ اِنَّ شَرَّ الدَّوَاۤبِّ عِنْدَ اللّٰهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِيْنَ لَا يَعْقِلُوْنَ

inna syarrad-dawābbi ‘indallāhiṣ-ṣummul-bukmul-lażīna lā ya‘qilūn(a).

Dájúdájú, àwọn ẹ̀dá alààyè tó burú jùlọ lójú Allah ni àwọn adití àti odi (tí wọn kò gbọ́ tàbí lóye òtítọ́), èyí ni àwọn tí kò lóye.

وَلَوْ عَلِمَ اللّٰهُ فِيْهِمْ خَيْرًا لَّاَسْمَعَهُمْۗ وَلَوْ اَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوْا وَّهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

wa lau ‘alimallāhu fīhim khairal la'asma‘ahum, wa lau asma‘ahum latawallau wa hum mu‘riḍūn(a).

Tí Allāhu bá mọ̀ pé rere wà nínú wọn, ìbá jẹ́ kí wọ́n gbọ́. Tí Allāhu bá sì jẹ́ kí wọ́n gbọ́, wọn ìbá ti yípadà, nígbà tí wọ́n bá yípadà.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اسْتَجِيْبُوْا لِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ اِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيْكُمْۚ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَحُوْلُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهٖ وَاَنَّهٗٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanustajībū lillāhi wa lir-rasūli iżā da‘ākum limā yuḥyīkum, wa‘lamū annallāha yaḥūlu bainal-mar'i wa qalbihī wa annahū ilaihi tuḥsyarūn(a).

Ẹ̀yin tí ẹ gbàgbọ́! Ẹ mú ìpè Allah àti Òjíṣẹ́ ṣẹ, nígbà tí ó bá pè yín sí ohun tí ó ń fún yín ní ìyè, kí ẹ sì mọ̀ pé Allah ti dá ààlà láàrín ènìyàn àti ọkàn rẹ̀, dájúdájú ọ̀dọ̀ Rẹ̀ ni a ó kó yín jọ.

وَاتَّقُوْا فِتْنَةً لَّا تُصِيْبَنَّ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْكُمْ خَاۤصَّةً ۚوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

wattaqū fitnatal lā tuṣībannal-lażīna ẓalamū minkum khāṣṣah(tan), wa‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i).

Ẹ sì ṣọ́ra fún ìyà tí kì yóò dé bá àwọn aláìṣòdodo nínú yín nìkan. Ẹ mọ̀ pé Allāhu le koko ní ìyà.

وَاذْكُرُوْٓا اِذْ اَنْتُمْ قَلِيْلٌ مُّسْتَضْعَفُوْنَ فِى الْاَرْضِ تَخَافُوْنَ اَنْ يَّتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَاٰوٰىكُمْ وَاَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهٖ وَرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

ważkurū iż antum qalīlum mustaḍ‘afūna fil-arḍi takhāfūna ay yatakhaṭṭafakumun-nāsu fa āwākum wa ayyadakum binaṣrihī wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāti la‘allakum tasykurūn(a).

Ẹ rántí, nígbà tí ẹ̀yin (àwọn Muhajirini) ṣì wà ní iye díẹ̀, tí a ń ni lára ní ilẹ̀ ayé (Máàkà), tí ẹ sì bẹ̀rù pé àwọn ènìyàn (ní Máàkà) yóò jí yín gbé, nígbà náà Ó fún yín ní ààyè láti dúró (Máàdínà) Ó sì fún yín ní agbára pẹ̀lú ìrànlọ́wọ́ Rẹ̀ Ó sì fún yín ní oúnjẹ tó dára kí ẹ lè máa dúpẹ́.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَخُوْنُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ وَتَخُوْنُوْٓا اَمٰنٰتِكُمْ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takhūnullāha war-rasūla wa takhūnū amānātikum wa antum ta‘lamūn(a).

Ẹ̀yin tí ẹ gbàgbọ́! Ẹ má ṣe da Allāhu àti Òjíṣẹ́ náà, ẹ má sì ṣe da àdáni tí a fi lé yín lọ́wọ́, nígbà tí ẹ̀yin mọ̀.

وَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَآ اَمْوَالُكُمْ وَاَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ ۙوَّاَنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗٓ اَجْرٌ عَظِيْمٌ ࣖ

wa‘lamū annamā amwālukum wa aulādukum fitnah(tun), wa annallāha ‘indahū ajrun ‘aẓīm(un).

Kí ẹ sì mọ̀ pé dúkìá yín àti àwọn ọmọ yín jẹ́ ìdánwò lásán àti pé dájúdájú lọ́dọ̀ Allāhu ni èrè ńlá.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تَتَّقُوا اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّكُمْ فُرْقَانًا وَّيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tattaqullāha yaj‘al lakum furqānaw wa yukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa yagfir lakum, wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

Ẹ̀yin tí ẹ gbàgbọ́! Tí ẹ bá bẹ̀rù Allāhu, dájúdájú yóò fún yín ní àǹfààní láti mọ ìyàtọ̀ láàárín rere àti búburú, yóò sì pa gbogbo àṣìṣe yín rẹ́, yóò sì dáríjì yín (ẹ̀ṣẹ̀ yín). Allāhu ní ẹ̀bùn ńlá.

وَاِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِيُثْبِتُوْكَ اَوْ يَقْتُلُوْكَ اَوْ يُخْرِجُوْكَۗ وَيَمْكُرُوْنَ وَيَمْكُرُ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ

wa iż yamkuru bikal-lażīna kafarū liyuṡbitūka au yaqtulūka au yukhrijūk(a), wa yamkurūna wa yamkurullāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).

Àti (rántí), nígbà tí àwọn aláìgbàgbọ́ (Quraish) ń ronú láti gbèrò sí ọ (Muhammad) láti mú ọ, láti fi ọ́ sẹ́wọ̀n tàbí láti pa ọ́, tàbí láti lé ọ jáde. Wọ́n dá ẹ̀tàn sílẹ̀, Allah sì dẹ́kun ẹ̀tàn náà. Allah ni olùgbẹ̀san ẹ̀tàn tó dára jùlọ.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا قَالُوْا قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاۤءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هٰذَآ ۙاِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā qālū qad sami‘nā lau nasyā'u laqulnā miṡla hāżā, in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

Nígbà tí wọ́n sì ń ka àwọn āyah Wa fún wọn, wọ́n wí pé, “Dájúdájú, a ti gbọ́ (àwọn āyah bí èyí), tí a bá fẹ́, dájúdájú a lè ka irú èyí. Èyí (Al-Ƙur’ān) kò jẹ́ ohun kan bí kò ṣe ìtàn àwọn àtijọ́.”

وَاِذْ قَالُوا اللّٰهُمَّ اِنْ كَانَ هٰذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَاَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ اَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

wa iż qālullāhumma in kāna hāżā huwal-ḥaqqa min ‘indika fa amṭir ‘alainā ḥijāratam minas-samā'i awi'tinā bi‘ażābin alīm(in).

Àti (rántí), nígbà tí wọ́n (àwọn abọ̀rìṣà) wí pé, “Olúwa, tí èyí (Al-Qur’an) bá jẹ́ òótọ́ (ìfihàn) láti ọ̀dọ̀ Rẹ, nígbà náà, rọ̀jò òkúta lé wa lórí láti ọ̀run, tàbí kí o mú ìyà líléwu wá sórí wa.”

وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَاَنْتَ فِيْهِمْۚ وَمَا كَانَ اللّٰهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ

wa mā kānallāhu liyu‘ażżibahum wa anta fīhim, wa mā kānallāhu mu‘ażżibahum wa hum yastagfirūn(a).

Ṣùgbọ́n Allāhu kò ní fìyà jẹ wọ́n níwọ̀n ìgbà tí ìwọ (Muhammad) bá wà lára wọn. Allāhu kò sì ní fìyà jẹ wọ́n pẹ̀lú, nígbà tí wọ́n ṣì ń tọrọ àforíjì.

وَمَا لَهُمْ اَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اللّٰهُ وَهُمْ يَصُدُّوْنَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَا كَانُوْٓا اَوْلِيَاۤءَهٗۗ اِنْ اَوْلِيَاۤؤُهٗٓ اِلَّا الْمُتَّقُوْنَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa mā lahum allā yu‘ażżibahumullāhu wa hum yaṣuddūna ‘anil-masjidil-ḥarāmi wa mā kānū auliyā'ah(ū), in auliyā'uhū illal-muttaqūna wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Kí ló dé tí Ọlọ́run kò fi fìyà jẹ wọ́n bó tilẹ̀ jẹ́ pé wọ́n ń dí (àwọn ènìyàn) lọ́wọ́ láti (ṣe àbẹ̀wò) Mọ́sálásí Ńlá náà, tí wọn kì í sì í ṣe àwọn ènìyàn tó ní ẹ̀tọ́ láti ṣàkóso rẹ̀? Àwọn ènìyàn tó ní ẹ̀tọ́ láti ṣàkóso rẹ̀ ni àwọn tó jẹ́ olùfọkànsìn, ṣùgbọ́n ọ̀pọ̀lọ́pọ̀ wọn kò mọ̀.

وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ اِلَّا مُكَاۤءً وَّتَصْدِيَةًۗ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

wa mā kāna ṣalātuhum ‘indal-baiti illā mukā'aw wa taṣdiyah(tan), fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

Àti pé àdúrà wọn yíká Baitullah kò ju fífún àti fífọ́ àtẹ́wọ́ lọ. Nítorí náà, rí ìyà tí àìnígbàgbọ́ rẹ fà.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗفَسَيُنْفِقُوْنَهَا ثُمَّ تَكُوْنُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُوْنَ ەۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ يُحْشَرُوْنَۙ

innal-lażīna kafarū yunfiqūna amwālahum liyaṣuddū ‘an sabīlillāh(i), fa sayunfiqūnahā ṡumma takūnu ‘alaihim ḥasratan ṡumma yuglabūn(a), wal-lażīna kafarū ilā jahannama yuḥsyarūn(a).

Dájúdájú, àwọn tí kò gbàgbọ́ ń ná owó wọn láti dí (àwọn ènìyàn) lọ́wọ́ kúrò ní ọ̀nà Allah. Wọn yóò (tẹ̀síwájú) ná owó náà, lẹ́yìn náà wọn yóò kábàámọ̀ rẹ̀, nígbẹ̀yìn-gbẹ́yín wọn yóò ṣẹ́gun. Wọ́n yóò kó àwọn aláìgbàgbọ́ jọ sínú iná ọ̀run àpáàdì.

لِيَمِيْزَ اللّٰهُ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَيَجْعَلَ الْخَبِيْثَ بَعْضَهٗ عَلٰى بَعْضٍ فَيَرْكُمَهٗ جَمِيْعًا فَيَجْعَلَهٗ فِيْ جَهَنَّمَۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

liyamīzallāhul-khabīṡa minaṭ-ṭayyibi wa yaj‘alal-khabīṡa ba‘ḍahū ‘alā ba‘ḍin fa yarkumahū jamī‘an fa yaj‘alahū fī jahannam(a), ulā'ika humul-khāsirūn(a).

Kí Allāhu lè ya ibi sọ́tọ̀ kúrò lára rere, kí ó sì sọ ibi náà di òkè, lẹ́yìn náà, yóò kó gbogbo wọn jọ sínú òkìtì, yóò sì sọ wọ́n sínú iná àpáta.

قُلْ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّنْتَهُوْا يُغْفَرْ لَهُمْ مَّا قَدْ سَلَفَۚ وَاِنْ يَّعُوْدُوْا فَقَدْ مَضَتْ سُنَّتُ الْاَوَّلِيْنَ

qul lil-lażīna kafarū in yantahū yugfar lahum mā qad salaf(a), wa iy ya‘ūdū faqad maḍat sunnatul-awwalīn(a).

Sọ fún àwọn tí kò gbàgbọ́ (Abu Sufyan àti àwọn ẹlẹgbẹ́ rẹ̀), “Tí wọ́n bá dẹ́kun (láti inú àìgbàgbọ́ wọn), dájúdájú Allah yóò dárí ẹ̀ṣẹ̀ wọn àtijọ́ jì wọ́n; tí wọ́n bá sì tún padà (láti bá Wòlíì jà) ní òótọ́, (fún wọn) sunnah (Allah) lòdì sí àwọn àtijọ́ (tí a parun) wúlò.”

وَقَاتِلُوْهُمْ حَتّٰى لَا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ وَّيَكُوْنَ الدِّيْنُ كُلُّهٗ لِلّٰهِۚ فَاِنِ انْتَهَوْا فَاِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa qātilūhum ḥattā lā takūna fitnatuw wa yakunad-dīnu kulluhū lillāh(i),fa inintahau fa innallāha bimā ya‘malūna baṣīr(un).

Kí ẹ sì bá wọn jà títí tí kò fi sí ọ̀rọ̀ èké mọ́, tí ẹ̀sìn sì jẹ́ ti Allāhu nìkan. Tí wọ́n bá dẹ́kun (láti má ṣe gbàgbọ́), dájúdájú Allāhu rí ohun tí wọ́n ń ṣe.

وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَوْلٰىكُمْ ۗنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ۔

wa in tawallau fa‘lamū annallāha maulākum, ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).

Tí wọ́n bá sì yípadà, ẹ mọ̀ pé Allāhu ni Olùṣọ́ yín, Òun sì ni Olùṣọ́ tó dára jùlọ àti Olùrànlọ́wọ́ tó dára jùlọ.

۞ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَاَنَّ لِلّٰهِ خُمُسَهٗ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa‘lamū annamā ganimtum min syai'in fa anna lillāhi khumusahū wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīli in kuntum āmantum billāhi wa mā anzalnā ‘alā ‘abdinā yaumal-furqāni yaumal-taqal-jam‘ān(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Kí ẹ sì mọ̀ dájúdájú, ohunkóhun tí ẹ bá rí gẹ́gẹ́ bí ìkógun ogun, ìdá kan nínú márùn-ún jẹ́ ti Allāhu, Òjíṣẹ́ náà, àwọn ẹbí Òjíṣẹ́ náà, àwọn ọmọ aláìníbaba, àwọn tálákà àti Ibn Sabil, (nítorí náà) tí ẹ bá gbàgbọ́ nínú Allāhu àti ohun tí A sọ̀kalẹ̀ fún ìránṣẹ́ Wa (Muhammad) ní ọjọ́ Furqan, èyí ni ọjọ́ tí àwọn ọmọ ogun méjèèjì pàdé. Allāhu ni Alágbára lórí gbogbo nǹkan.

اِذْ اَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيَا وَهُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوٰى وَالرَّكْبُ اَسْفَلَ مِنْكُمْۗ وَلَوْ تَوَاعَدْتُّمْ لَاخْتَلَفْتُمْ فِى الْمِيْعٰدِۙ وَلٰكِنْ لِّيَقْضِيَ اللّٰهُ اَمْرًا كَانَ مَفْعُوْلًا ەۙ لِّيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْۢ بَيِّنَةٍ وَّيَحْيٰى مَنْ حَيَّ عَنْۢ بَيِّنَةٍۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَسَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ

iż antum bil-‘udwatid-dun-yā wa hum bil-‘udwatil-quṣwā war-rakbu asfala minkum, wa lau tawā‘attum lakhtalaftum fil-mī‘ād(i), wa lākil liyaqḍiyallāhu amran kāna maf‘ūlā(n), liyahlika man halaka ‘am bayyinatiw wa yaḥyā may ḥayya ‘am bayyinah(tin), wa innallāha lasamī‘un ‘alīm(un).

(Ìyẹn ni) nígbà tí ẹ wà ní etí àfonífojì kan tí ó súnmọ́ etí àfonífojì kan tí ó jìnnà sí yín, tí àwọn arìnrìn-àjò sì wà ní ìsàlẹ̀ ju yín lọ. Tí ẹ bá gbà láti mọ ọjọ́ ogun náà, ẹ̀yin ìbá ti yapa sí i, ṣùgbọ́n Allāhu fẹ́ láti ṣe ọ̀ràn kan tí ó gbọ́dọ̀ ṣẹlẹ̀, èyí ni pé kí àwọn tí ó kú parun pẹ̀lú ẹ̀rí tí ó hàn gbangba àti kí àwọn alààyè wà láàyè pẹ̀lú ẹ̀rí tí ó hàn gbangba. Dájúdájú Allāhu ni Olùgbọ́, Onímọ̀.

اِذْ يُرِيْكَهُمُ اللّٰهُ فِيْ مَنَامِكَ قَلِيْلًاۗ وَلَوْ اَرٰىكَهُمْ كَثِيْرًا لَّفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ سَلَّمَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ

iż yurīkahumullāhu fī manāmika qalīlā(n), wa lau arākahum kaṡīral lafasyiltum wa latanāza‘tum fil-amri wa lākinnallāha sallam(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

(Rántí) nígbà tí Allāhu fi wọ́n hàn nínú àlá rẹ (ní iye) wọ́n kéré. Tí Allāhu bá sì fi wọ́n hàn (ní iye púpọ̀), ìwọ ìbá bẹ̀rù, dájúdájú ìwọ ìbá ti jiyàn nípa ọ̀rọ̀ náà, ṣùgbọ́n Allāhu ti gbà ọ́ là. Dájúdájú Allāhu mọ ohun tí ó wà ní ọkàn rẹ.

وَاِذْ يُرِيْكُمُوْهُمْ اِذِ الْتَقَيْتُمْ فِيْٓ اَعْيُنِكُمْ قَلِيْلًا وَّيُقَلِّلُكُمْ فِيْٓ اَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِيَ اللّٰهُ اَمْرًا كَانَ مَفْعُوْلًا ۗوَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ

wa iż yurīkumūhum iżil-taqaitum fī a‘yunikum qalīlaw wa yuqallilukum fī a‘yunihim liyaqḍiyallāhu amran kāna maf‘ūlā(n), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

Nígbà tí Allāhu fi wọ́n hàn yín, nígbà tí ẹ pàdé wọn díẹ̀ bí ojú yín ṣe lè rí, tí Ó sì fi àwọn díẹ̀ hàn yín bí wọ́n ṣe lè rí, ó jẹ́ nítorí pé Allāhu fẹ́ ṣe ọ̀ràn kan tí ó gbọ́dọ̀ wáyé. Gbogbo ọ̀rọ̀ ni a ó dá padà sí ọ̀dọ̀ Allāhu.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا لَقِيْتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوْا وَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā laqītum fi'atan faṡbutū ważkurullāha kaṡīral la‘allakum tufliḥūn(a).

Ẹ̀yin tí ẹ gbàgbọ́! Tí ẹ bá pàdé àwọn ọmọ ogun (àwọn ọ̀tá), ẹ jẹ́ alágbára kí ẹ sì sọ (orúkọ) Allāhu lọ́pọ̀lọpọ̀ (díkírì kí ẹ sì gbàdúrà) kí ẹ lè ní oríire.

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَا تَنَازَعُوْا فَتَفْشَلُوْا وَتَذْهَبَ رِيْحُكُمْ وَاصْبِرُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الصّٰبِرِيْنَۚ

wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū wa lā tanāza‘ū fa tafsyalū wa tażhaba rīḥukum waṣbirū, innallāha ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

Ẹ tẹ̀lé Allah àti Òjíṣẹ́ Rẹ̀, ẹ má sì ṣe jiyàn, èyí tí ó ń mú kí ẹ bẹ̀rù, kí agbára yín sì pòórá, kí ẹ sì ní sùúrù. Dájúdájú, Allah wà pẹ̀lú àwọn ènìyàn onísùúrù.

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بَطَرًا وَّرِئَاۤءَ النَّاسِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ بِمَايَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ

wa lā takūnū kal-lażīna kharajū min diyārihim baṭaraw wa ri'ā'an-nāsi wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).

Ẹ má sì dà bí àwọn ènìyàn tí wọ́n fi ìlú wọn sílẹ̀ tí wọ́n ń ní ẹ̀mí ìgbéraga, tí wọ́n sì fẹ́ kí àwọn ènìyàn (ria) yin wọ́n, tí wọ́n sì ń dí wọn lọ́wọ́ láti ọ̀nà Allah. Allah bo gbogbo ohun tí wọ́n bá ń ṣe mọ́lẹ̀.

وَاِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَاِنِّيْ جَارٌ لَّكُمْۚ فَلَمَّا تَرَاۤءَتِ الْفِئَتٰنِ نَكَصَ عَلٰى عَقِبَيْهِ وَقَالَ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّنْكُمْ اِنِّيْٓ اَرٰى مَا لَا تَرَوْنَ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ ۗوَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ ࣖ

wa iż zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum wa qāla lā gāliba lakumul-yauma minan-nāsi wa innī jārul lakum, falammā tarā'atil-fi'atāni nakaṣa ‘alā ‘aqibaihi wa qāla innī barī'um minkum innī arā mā lā tarauna innī akhāfullāh(a), wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).

Àti (rántí) nígbà tí Sátánì mú kí iṣẹ́ wọn (ẹ̀ṣẹ̀) lẹ́wà fún wọn, ó sì wí pé, “Kò sí ẹni tí ó lè ṣẹ́gun yín lónìí, àti pé dájúdájú, èmi ni olùrànlọ́wọ́ yín.” Nígbà tí àwọn ọmọ ogun méjèèjì ti rí ara wọn (ní ojúkojú), Èṣù yípadà, ó sì wí pé, “Dájúdájú mo ti ya ara mi sọ́tọ̀ kúrò lọ́dọ̀ yín; mo rí ohun tí ẹ kò lè rí; dájúdájú mo bẹ̀rù Allāhu.” Allāhu le koko nínú ìyà.

اِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ غَرَّ هٰٓؤُلَاۤءِ دِيْنُهُمْۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍun garra hā'ulā'i dīnuhum, wa may yatawakkal ‘alallāhi fa innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

(Ẹ rántí), nígbà tí àwọn alágàbàgebè àti àwọn tí wọ́n ní àrùn nínú ọkàn wọn bá wí pé, “A ti tàn wọ́n (àwọn onígbàgbọ́) jẹ nínú ẹ̀sìn wọn.” (Allāhu sọ pé), “Ẹnikẹ́ni tí ó bá gbẹ́kẹ̀lé Allah, mọ̀ pé Allāhu ni Alágbára, Ọlọ́gbọ́n.”

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ يَتَوَفَّى الَّذِيْنَ كَفَرُوا الْمَلٰۤىِٕكَةُ يَضْرِبُوْنَ وُجُوْهَهُمْ وَاَدْبَارَهُمْۚ وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ

wa lau tarā iż yatawaffal-lażīna kafarul-malā'ikatu yaḍribūna wujūhahum wa adbārahum, wa żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).

Tí o bá sì rí i nígbà tí àwọn áńgẹ́lì gba ẹ̀mí àwọn aláìgbàgbọ́, tí wọ́n ń lu ojú àti ẹ̀yìn wọn (tí wọ́n sì ń wí pé), “Ẹ tọ́ ìyà iná iná iná inú iná wò.”

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْكُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِۙ

Żālika bimā qaddamat aidīkum wa annallāha laisa biẓallāmil lil-‘abīd(i).

Èyí jẹ́ nítorí iṣẹ́ ọwọ́ yín. Dájúdájú Allāhu kò ṣe àìtọ́ sí àwọn ẹrú Rẹ̀.

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, kafarū bi'āyātillāhi fa akhażahumullāhu biżunūbihim, innallāha qawiyyun syadīdul-‘iqāb(i).

(Ipò wọn) jọ ti àwọn ọmọlẹ́yìn Farao àti àwọn tí ó ṣáájú wọn. Wọ́n sẹ́ àwọn àmì Allah, nítorí náà Allah fìyà jẹ wọ́n nítorí ẹ̀ṣẹ̀ wọn. Dájúdájú Allah ni Olódùmarè àti pé ìyà Rẹ̀ le gan-an.

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ لَمْ يَكُ مُغَيِّرًا نِّعْمَةً اَنْعَمَهَا عَلٰى قَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوْا مَا بِاَنْفُسِهِمْۙ وَاَنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ

Żālika bi'annallāha lam yaku mugayyiran ni‘matan an‘amahā ‘alā qaumin ḥattā yugayyirū mā bi'anfusihim, wa annallāha samī‘un ‘alīm(un).

Èyí jẹ́ nítorí pé Allāhu kò ní yí oore tí Ó fún àwọn ènìyàn kan padà títí àwọn ènìyàn náà yóò fi yí ohun tí ó wà nínú ara wọn padà. Dájúdájú Allāhu ni Olùgbọ́ gbogbo nǹkan, Onímọ̀ gbogbo nǹkan.

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۚ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَغْرَقْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَۚ وَكُلٌّ كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyāti rabbihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa agraqnā āla fir‘aun(a), wa kullun kānū ẓālimīn(a).

(Ipò wọn) jọ ti àwọn ọmọlẹ́yìn Farao àti àwọn tí ó wà ṣáájú wọn. Wọ́n sẹ́ àwọn àmì Olúwa wọn, nítorí náà A pa wọ́n run nítorí ẹ̀ṣẹ̀ wọn, A sì tẹ Farao àti àwọn ọmọlẹ́yìn rẹ̀ balẹ̀; nítorí pé wọ́n jẹ́ ènìyàn aláìṣòdodo.

اِنَّ شَرَّ الدَّوَاۤبِّ عِنْدَ اللّٰهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَۖ

inna syarrad-dawābbi ‘indallāhil-lażīna kafarū fahum lā yu'minūn(a).

Dájúdájú, àwọn ẹ̀dá alààyè tó burú jùlọ ní ojú Allāhu ni àwọn aláìgbàgbọ́, nítorí pé wọn kò gbàgbọ́.

الَّذِيْنَ عَاهَدْتَّ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَهُمْ فِيْ كُلِّ مَرَّةٍ وَّهُمْ لَا يَتَّقُوْنَ

allażīna ‘āhatta minhum ṡumma yanquḍūna ‘ahdahum fī kulli marratiw wa hum lā yattaqūn(a).

(Èyí ni) àwọn tí wọ́n ní àdéhùn pẹ̀lú yín, ṣùgbọ́n nígbàkúgbà tí wọ́n bá ṣe àdéhùn kan, wọ́n ń rú àdéhùn wọn, wọn kò sì bẹ̀rù (Allah).

فَاِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِى الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَّنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

fa immā taṡqafannahum fil-ḥarbi fa syarrid bihim man khalfahum la‘allahum yażżakkarūn(a).

Nítorí náà, tí o bá (Muhammad) ṣẹ́gun wọn ní ogun, kí o fọ́n àwọn tí ó wà lẹ́yìn wọn ká nípa (pípa wọ́n run) kí wọ́n lè kọ́ ẹ̀kọ́ kan.

وَاِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْۢبِذْ اِلَيْهِمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ࣖ

wa immā takhāfanna min qaumin khiyānatan fambiż ilaihim ‘alā sawā'(in), innallāha lā yuḥibbul-khā'inīn(a).

Tí o bá sì ń ṣàníyàn nípa (ìṣẹ̀lẹ̀) ìwà ọ̀dàlẹ̀ láti ọ̀dọ̀ àwùjọ kan, dá àdéhùn náà padà fún wọn ní ọ̀nà òtítọ́. Dájúdájú, Allāhu kò fẹ́ràn àwọn ènìyàn tí wọ́n ń da ọ̀dàlẹ̀.

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَبَقُوْاۗ اِنَّهُمْ لَا يُعْجِزُوْنَ

wa lā yaḥsabannal-lażīna kafarū sabaqū, innahum lā yu‘jizūn(a).

Kí àwọn aláìgbàgbọ́ má sì rò pé àwọn yóò sá àsálà (kúrò lọ́wọ́ agbára Allāhu); dájúdájú, wọn kò lè ṣe aláìlera (Allah).

وَاَعِدُّوْا لَهُمْ مَّا اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ قُوَّةٍ وَّمِنْ رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُوْنَ بِهٖ عَدُوَّ اللّٰهِ وَعَدُوَّكُمْ وَاٰخَرِيْنَ مِنْ دُوْنِهِمْۚ لَا تَعْلَمُوْنَهُمْۚ اَللّٰهُ يَعْلَمُهُمْۗ وَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يُوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ

wa a‘iddū lahum mastaṭa‘tum min quwwatiw wa mir ribāṭil-khaili turhibūna bihī ‘aduwwallāhi wa ‘aduwwakum wa ākharīna min dūnihim, lā ta‘lamūnahum, allāhu ya‘lamuhum, wa mā tunfiqū min syai'in fī sabīlillāhi yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).

Kí o sì múra sílẹ̀ pẹ̀lú gbogbo agbára rẹ láti kojú wọn pẹ̀lú agbára tí o ní àti láti ọ̀dọ̀ àwọn ẹlẹ́ṣin tí ó lè dènà àwọn ọ̀tá Allah, àwọn ọ̀tá rẹ àti àwọn mìíràn yàtọ̀ sí wọn tí ìwọ kò mọ̀; ṣùgbọ́n Allāhu mọ̀ ọ́n. Ohunkóhun tí o bá ná ní ọ̀nà Allāhu dájúdájú ni a ó san padà fún ọ, wọn kò sì ní ṣe ọ́ ní ibi (nípa).

۞ وَاِنْ جَنَحُوْا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa in janaḥū lis-salmi fajnaḥ lahā wa tawakkal ‘alallāh(i), innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Ṣùgbọ́n tí wọ́n bá fẹ́ sí àlàáfíà, gbà á, kí o sì gbẹ́kẹ̀lé Allāhu. Dájúdájú, Òun ni Olùgbọ́ gbogbo nǹkan, Olùmọ̀ gbogbo nǹkan.

وَاِنْ يُّرِيْدُوْٓا اَنْ يَّخْدَعُوْكَ فَاِنَّ حَسْبَكَ اللّٰهُ ۗهُوَ الَّذِيْٓ اَيَّدَكَ بِنَصْرِهٖ وَبِالْمُؤْمِنِيْنَۙ

wa iy yurīdū ay yakhda‘ūka fa inna ḥasbakallāh(u), huwal-lażī ayyadaka binaṣrihī wa bil-mu'minīn(a).

Tí wọ́n bá sì fẹ́ tàn ọ́ jẹ, dájúdájú Allāhu tó fún ọ. Òun ni Ẹni tí ó fún ọ ní agbára pẹ̀lú ìrànlọ́wọ́ Rẹ̀ àti pẹ̀lú ìrànlọ́wọ́ àwọn onígbàgbọ́.

وَاَلَّفَ بَيْنَ قُلُوْبِهِمْۗ لَوْاَنْفَقْتَ مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا مَّآ اَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوْبِهِمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ اَلَّفَ بَيْنَهُمْۗ اِنَّهٗ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wa allafa baina qulūbihim, lau anfaqta mā fil-arḍi jamī‘am mā allafta baina qulūbihim wa lākinnallāha allafa bainahum, innahū ‘azīzun ḥakīm(un).

Ó sì (Allah) so ọkàn wọn pọ̀ (àwọn onígbàgbọ́). Bí ẹ tilẹ̀ ná gbogbo (ọrọ̀) lórí ilẹ̀ ayé, ẹ kò ní lè so ọkàn wọn pọ̀, ṣùgbọ́n Allah ti so ọkàn wọn pọ̀. Dájúdájú Òun ni Alágbára gbogbo, Ọlọ́gbọ́n gbogbo.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللّٰهُ وَمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

yā ayyuhan-nabiyyu ḥasbukallāhu wa manittaba‘aka minal-mu'minīn(a).

Ìwọ Ànábì (Muhammad)! Allāhu tó (láti jẹ́ olùdáàbòbò) fún ọ àti fún àwọn onígbàgbọ́ tí wọ́n tẹ̀lé ọ.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلَى الْقِتَالِۗ اِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ عِشْرُوْنَ صٰبِرُوْنَ يَغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ

yā ayyuhan-nabiyyu ḥarriḍil-mu'minīna ‘alal-qitāl(i), iy yakum minkum ‘isyrūna ṣabirūna yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum mi'atuy yaglibū alfam minal-lażīna kafarū bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).

Ìwọ Ànábì (Muhammad)! Ẹ ru àwọn onígbàgbọ́ sókè sí ogun. Tí ogún ọkùnrin onígboyà bá wà nínú yín, dájúdájú wọn yóò ṣẹ́gun ọgọ́rùn-ún méjì. Tí ọgọ́rùn-ún (àwọn aláìsàn) bá sì wà nínú yín, dájúdájú wọn yóò ṣẹ́gun ẹgbẹ̀rún kan nínú àwọn aláìgbàgbọ́, nítorí pé àwọn aláìgbàgbọ́ jẹ́ ènìyàn tí kò lóye.

اَلْـٰٔنَ خَفَّفَ اللّٰهُ عَنْكُمْ وَعَلِمَ اَنَّ فِيْكُمْ ضَعْفًاۗ فَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ صَابِرَةٌ يَّغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ اَلْفٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفَيْنِ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ

al'āna khaffafallāhu ‘ankum wa ‘alima anna fīkum ḍa‘fā(n), fa iy yakum minkum mi'atun ṣābiratuy yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum alfuy yaglibū alfaini bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

Nisinsinyi Allah ti mu ki nnkan rọrun fun yin, nitori mo mọ pe ailera wa ninu yin. Nitorinaa ti o ba jẹ ọgọrun-un awọn onisuuru ninu yin, wọn yoo bori ọgọrun-un meji; ati pe ti ẹgbẹrun kan ba wa ninu yin, wọn yoo bori ẹgbẹrun meji nipasẹ aṣẹ Allah. Allah wa pẹlu awọn onisuuru.

مَاكَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗٓ اَسْرٰى حَتّٰى يُثْخِنَ فِى الْاَرْضِۗ تُرِيْدُوْنَ عَرَضَ الدُّنْيَاۖ وَاللّٰهُ يُرِيْدُ الْاٰخِرَةَۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌحَكِيْمٌ

mā kāna linabiyyin ay yakūna lahū asrā ḥattā yuṡkhina fil-arḍ(i), turīdūna ‘araḍad-dun-yā, wallāhu yurīdul-ākhirah(ta), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

Kò yẹ kí wòlíì kan ní àwọn ẹlẹ́wọ̀n kí ó tó lè sọ àwọn ọ̀tá rẹ̀ di aláìlera lórí ilẹ̀ ayé. Ẹ̀yin ń fẹ́ dúkìá ayé nígbà tí Allāhu ń fẹ́ (ẹ̀san) ní ayé ìkẹyìn (fún yín). Allāhu jẹ́ alágbára gbogbo, ọlọ́gbọ́n gbogbo.

لَوْلَاكِتٰبٌ مِّنَ اللّٰهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيْمَآ اَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

lau lā kitābum minallāhi sabaqa lamassakum fīmā akhażtum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

Tí kò bá sí àṣẹ kankan láti ọ̀dọ̀ Allāhu tẹ́lẹ̀, ìyà ńlá ni ìbá jẹ́ fún ọ nítorí (ìràpadà) tí o gbà.

فَكُلُوْا مِمَّاغَنِمْتُمْ حَلٰلًا طَيِّبًاۖ وَّاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

fa kulū mimmā ganimtum ḥalālan ṭayyibā(n), wattaqullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

Nítorí náà, ẹ jẹ nínú àwọn ìkógun tí ẹ rí gbà, gẹ́gẹ́ bí oúnjẹ tí ó tọ́ àti tí ó dára, kí ẹ sì bẹ̀rù Allāhu. Dájúdájú Allāhu jẹ́ Aláforíjìn, Àánú jùlọ.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّمَنْ فِيْٓ اَيْدِيْكُمْ مِّنَ الْاَسْرٰٓىۙ اِنْ يَّعْلَمِ اللّٰهُ فِيْ قُلُوْبِكُمْ خَيْرًا يُّؤْتِكُمْ خَيْرًا مِّمَّآ اُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

yā ayyuhan-nabiyyu qul liman fī aidīkum minal-asrā, iy ya‘lamillāhu fī qulūbikum khairay yu'tikum khairam mimmā ukhiża minkum wa yagfir lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Ìwọ Wòlíì (Muhammad)! Sọ fún àwọn ẹlẹ́wọ̀n ogun tí ó wà ní ọwọ́ rẹ pé, “Tí Allāhu bá mọ̀ pé ire wà ní ọkàn yín, dájúdájú yóò fún yín ní ohun tí ó dára ju èyí tí a gbà lọ́wọ́ yín lọ, yóò sì dáríjì yín.” Allāhu jẹ́ Aláforíjìn, Àánú jùlọ.

وَاِنْ يُّرِيْدُوْا خِيَانَتَكَ فَقَدْ خَانُوا اللّٰهَ مِنْ قَبْلُ فَاَمْكَنَ مِنْهُمْ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa iy yurīdū khiyānataka faqad khānullāha min qablu fa amkana minhum wallāhu ‘alīmun ḥakim(un).

Ṣùgbọ́n tí wọ́n bá fẹ́ fi ọ́ (Muhammad) hàn, nígbà náà wọ́n ti fi Allāhu hàn ṣáájú, nítorí náà Ó ti fún ọ ní agbára lórí wọn. Allāhu jẹ́ Onímọ̀, Ọlọ́gbọ́n.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

Dájúdájú àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ tí wọ́n sì ṣí lọ sí ìlú mìíràn, tí wọ́n sì ń jà pẹ̀lú ọrọ̀ àti ẹ̀mí wọn ní ọ̀nà Allah àti àwọn tí wọ́n ń pèsè ààbò àti ìrànlọ́wọ́ (fún àwọn Muhajiri), wọ́n ń dáàbò bo ara wọn. Àti (fún) àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ ṣùgbọ́n tí wọn kò ṣí lọ sí ìlú mìíràn, kò sí ọ̀ràn kankan fún ọ láti dáàbò bò wọ́n títí wọn yóò fi ṣí lọ. (Ṣùgbọ́n) tí wọ́n bá béèrè ìrànlọ́wọ́ lọ́wọ́ rẹ nípa ẹ̀sìn, nígbà náà o gbọ́dọ̀ ran àwọn ènìyàn tí wọ́n ti ṣe àdéhùn láàrín ìwọ àti wọn lọ́wọ́. Allāhu sì ni olùríran ohun tí o ń ṣe.

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ اِلَّا تَفْعَلُوْهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِى الْاَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيْرٌۗ

wal-lażīna kafarū ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), illā taf‘alūhu takun fitnatun fil-arḍi wa fasādun kabīr(un).

Àwọn tí kò gbàgbọ́, àwọn kan lára wọn ń dáàbò bo àwọn mìíràn. Tí ẹ kò bá ṣe ohun tí Allāhu pa láṣẹ (ìdáàbòbò ara yín), ìrúkèrúdò yóò wà lórí ilẹ̀ ayé àti ìbàjẹ́ ńlá.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقًّاۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ

wal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika humul-mu'minūna ḥaqqā(n), lahum magfirtuw wa rizqun karīm(un).

Àwọn tí wọ́n gbàgbọ́, tí wọ́n sì ṣí lọ, tí wọ́n sì ń gbìyànjú ní ọ̀nà Allāhu, àti àwọn tí wọ́n ń pèsè ààbò fún àwọn Muhajirini, àwọn wọ̀nyẹn ni àwọn onígbàgbọ́ tòótọ́. Wọ́n ń rí àforíjìn àti oúnjẹ ọ̀wọ̀ gbà.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْۢ بَعْدُ وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا مَعَكُمْ فَاُولٰۤىِٕكَ مِنْكُمْۗ وَاُولُوا الْاَرْحَامِ بَعْضُهُمْ اَوْلٰى بِبَعْضٍ فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

wal-lażīna āmanū mim ba‘du wa hājarū wa jāhadū ma‘akum fa ulā'ika minkum, wa ulul-arḥāmi ba‘ḍuhum aulā biba‘ḍin fī kitābillāh(i), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

Àti àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ lẹ́yìn náà, lẹ́yìn náà tí wọ́n ṣí lọ sí ìlú mìíràn tí wọ́n sì ja ogun jíjà pẹ̀lú yín, wọ́n wà lára àwọn ẹgbẹ́ yín. Àwọn ènìyàn kan tí wọ́n ní ìbátan ní ẹ̀tọ́ sí ara wọn (ju àwọn tí kì í ṣe ìbátan lọ) gẹ́gẹ́ bí ìwé Allah. Dájúdájú, Allah ni Onímọ̀ nípa gbogbo nǹkan.