Q.S Al-Jinn (اَلْجِنّ) - 28 Iye Àwọn Ẹsẹ

قُلْ اُوْحِيَ اِلَيَّ اَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ فَقَالُوْٓا اِنَّا سَمِعْنَا قُرْاٰنًا عَجَبًاۙ

qul ūḥiya ilayya annahustama‘a nafarum minal-jinni fa qālū innā sami‘nā qur'ānan ‘ajabā(n).

Sọ (Muhammad), “A ti fi han mi pe ẹgbẹ kan ninu awọn jinni ti tẹtisi (kika naa),” lẹhinna wọn sọ pe, “A ti gbọ kika iyanu kan (Al-Qur’an),

يَّهْدِيْٓ اِلَى الرُّشْدِ فَاٰمَنَّا بِهٖۗ وَلَنْ نُّشْرِكَ بِرَبِّنَآ اَحَدًاۖ

yahdī ilar-rusydi fa'āmannā bih(ī), wa lan nusyrika birabbinā aḥadā(n).

(ẹni tí) ń tọ́ wa sí ọ̀nà títọ́, lẹ́yìn náà a gbàgbọ́ nínú rẹ̀. Àwa kò ní fi ohunkóhun pọ̀ mọ́ Olúwa wa láéláé.

وَّاَنَّهٗ تَعٰلٰى جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَّلَا وَلَدًاۖ

wa annahū ta‘ālā jaddu rabbinā mattakhaża ṣāḥibataw wa lā waladā(n).

àti dájúdájú, gíga ni fún ọláńlá Olúwa wa, kò ní aya àti ọmọ kankan.”

وَّاَنَّهٗ كَانَ يَقُوْلُ سَفِيْهُنَا عَلَى اللّٰهِ شَطَطًاۖ

wa annahū kāna yaqūlu safīhunā ‘alallāhi syaṭaṭā(n).

Àti pé dájúdájú, àwọn òmùgọ̀ láàrín wa máa ń sọ ọ̀rọ̀ tí ó ju ààlà lọ sí ọ̀dọ̀ Allāhu nígbà gbogbo,

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ تَقُوْلَ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۙ

wa annā ẓanannā allan taqūlal-insu wal-jinnu ‘alallāhi każibā(n).

Àti dájúdájú a rò pé ènìyàn tàbí àjèjì kò ní sọ ọ̀rọ̀ èké sí Allāhu.

وَّاَنَّهٗ كَانَ رِجَالٌ مِّنَ الْاِنْسِ يَعُوْذُوْنَ بِرِجَالٍ مِّنَ الْجِنِّ فَزَادُوْهُمْ رَهَقًاۖ

wa annahū kāna rijālum minal insi ya‘ūżūna birijālim minal-jinni fa zādūhum rahaqā(n).

àti dájúdájú àwọn ọkùnrin kan wà láàrín àwọn ènìyàn tí wọ́n ń béèrè ààbò lọ́wọ́ àwọn ènìyàn kan kúrò lọ́wọ́ àwọn ẹ̀mí èṣù, ṣùgbọ́n wọ́n (ẹ̀mí èṣù) tún sọ wọ́n di aláìṣòótọ́ sí i.

وَّاَنَّهُمْ ظَنُّوْا كَمَا ظَنَنْتُمْ اَنْ لَّنْ يَّبْعَثَ اللّٰهُ اَحَدًاۖ

wa annahum ẓannū kamā ẓanantum allay yab‘aṡallāhu aḥadā(n).

Àti pé dájúdájú wọ́n (àwọn àjèjì) ń ronú bí ìwọ (àwọn abọ̀rìṣà ní Mekka) tí wọ́n tún rò pé Allah kò ní jí ẹnikẹ́ni dìde sí ìyè (ní ọjọ́ Àjíǹde).

وَّاَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاۤءَ فَوَجَدْنٰهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيْدًا وَّشُهُبًاۖ

wa annā lamasnas-samā'a fa wajadnāhā muli'at ḥarasan syadīdaw wa syuhubā(n).

Àti dájúdájú àwa (ẹ̀mí) ti gbìyànjú láti mọ (àṣírí) ọ̀run, nítorí náà a rí i pé ó kún fún àwọn olùṣọ́ alágbára àti àwọn ọfà iná.

وَّاَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِۗ فَمَنْ يَّسْتَمِعِ الْاٰنَ يَجِدْ لَهٗ شِهَابًا رَّصَدًاۖ

wa annā kunnā naq‘udu minhā maqā‘ida lis-sam‘(i), famay yastami‘il-āna yajid lahū syihābar raṣadā(n).

àti dájúdájú àwa (ẹ̀mínì) máa ń gbé ní ọ̀pọ̀lọpọ̀ ibi ní ojú ọ̀run láti gbọ́ ìròyìn. Ṣùgbọ́n nísinsìnyí ẹnikẹ́ni (tí ó bá ń gbìyànjú láti) gbọ́ ọ̀rọ̀ (bí irú èyí) dájúdájú yóò rí àwọn ọfà iná tí ó fara pamọ́ (láti sun ún).

وَّاَنَّا لَا نَدْرِيْٓ اَشَرٌّ اُرِيْدَ بِمَنْ فِى الْاَرْضِ اَمْ اَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًاۙ

wa annā lā nadrī asyarrun urīda biman fil-arḍi am arāda bihim rabbuhum rasyadā(n).

Àti ní tòótọ́, àwa (ẹ̀mínì) kò mọ̀ (wíwà ààbò yìí) bóyá àwọn ènìyàn lórí ilẹ̀ ayé ń fẹ́ ibi tàbí bóyá Olúwa wọn fẹ́ rere fún wọn.

وَّاَنَّا مِنَّا الصّٰلِحُوْنَ وَمِنَّا دُوْنَ ذٰلِكَۗ كُنَّا طَرَاۤىِٕقَ قِدَدًاۙ

wa annā minnaṣ-ṣāliḥūna wa minnā dūna żālik(a), kunnā ṭarā'iqa qidadā(n).

Àti pé dájúdájú, láàrín wa (ẹ̀mínì) àwọn kan wà ní òdodo àti àwọn kan tí ó lòdì sí ara wọn, àwa sì ń tẹ̀lé àwọn ọ̀nà ọ̀tọ̀ọ̀tọ̀.

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ نُّعْجِزَ اللّٰهَ فِى الْاَرْضِ وَلَنْ نُّعْجِزَهٗ هَرَبًاۖ

wa annā ẓanannā allan nu‘jizallāha fil-arḍi wa lan nu‘jizahū harabā(n).

Àti dájúdájú àwa (àwọn jinni) ti fura pé a kò ní lè sá (kúrò lọ́wọ́ agbára) Allah lórí ilẹ̀ ayé tàbí pé a kò ní lè sá (kúrò lọ́wọ́) Rẹ̀.

وَّاَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدٰىٓ اٰمَنَّا بِهٖۗ فَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِرَبِّهٖ فَلَا يَخَافُ بَخْسًا وَّلَا رَهَقًاۖ

wa annā lammā sami‘nal-hudā āmannā bih(ī), famay yu'mim birabbihī falā yakhāfu bakhsaw wa lā rahaqā(n).

Àti ní tòótọ́, nígbà tí àwa (ẹ̀mínì) gbọ́ ìtọ́sọ́nà (Al-Qur'an), a gbàgbọ́ nínú rẹ̀. Nítorí náà, ẹnikẹ́ni tí ó bá gbàgbọ́ nínú Ọlọ́run, kò sí ìdí láti bẹ̀rù àdánù tàbí ẹ̀ṣẹ̀.

وَّاَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُوْنَ وَمِنَّا الْقٰسِطُوْنَۗ فَمَنْ اَسْلَمَ فَاُولٰۤىِٕكَ تَحَرَّوْا رَشَدًا

wa annā minnal-muslimūna wa minnal-qāsiṭūn(a), faman aslama fa ulā'ika taḥarrau rasyadā(n).

Àti láàrin wa ni àwọn tí wọ́n jẹ́ Mùsùlùmí àti àwọn tí wọ́n yà kúrò nínú òtítọ́. Àwọn tí wọ́n jẹ́ Mùsùlùmí ti yan ọ̀nà títọ́.

وَاَمَّا الْقٰسِطُوْنَ فَكَانُوْا لِجَهَنَّمَ حَطَبًاۙ

wa ammal-qāsiṭūna fa kānū lijahannama ḥaṭabā(n).

Àti ní ti àwọn tí ó yà kúrò nínú òtítọ́, wọ́n di epo fún iná ọ̀run àpáàdì.”

وَّاَنْ لَّوِ اسْتَقَامُوْا عَلَى الطَّرِيْقَةِ لَاَسْقَيْنٰهُمْ مَّاۤءً غَدَقًاۙ

wa allawistaqāmū ‘alaṭ-ṭarīqati la'asqaināhum mā'an gadaqā(n).

Tí wọ́n bá sì tẹ̀síwájú láti máa rìn ní ọ̀nà yẹn (ẹ̀sìn ẹ̀sìn Islam), A bá ti fún wọn ní omi tó tó.

لِّنَفْتِنَهُمْ فِيْهِۗ وَمَنْ يُّعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهٖ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًاۙ

linaftinahum fīh(i), wa may yu‘riḍ ‘an żikri rabbihī yasluk-hu ‘ażāban ṣa‘adā(n).

Ní ọ̀nà yẹn, A ó dán wọn wò. Ẹnikẹ́ni tí ó bá sì yípadà kúrò nínú ìkìlọ̀ Olúwa rẹ̀, dájúdájú Ó máa fi í sínú ìyà ńlá.

وَّاَنَّ الْمَسٰجِدَ لِلّٰهِ فَلَا تَدْعُوْا مَعَ اللّٰهِ اَحَدًاۖ

wa annal-masājida lillāhi falā tad‘ū ma‘allāhi aḥadā(n).

Àti pé dájúdájú àwọn mọ́sálásí jẹ́ ti Allāhu. Nítorí náà, ẹ má ṣe jọ́sìn ohunkóhun nínú rẹ̀ àyàfi Allāhu.

وَّاَنَّهٗ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللّٰهِ يَدْعُوْهُ كَادُوْا يَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِ لِبَدًاۗ ࣖ

wa annahū lammā qāma ‘abdullāhi yad‘ūhu kādū yakūnūna ‘alaihi libadā(n).

Àti ní tòótọ́, nígbà tí ìránṣẹ́ Allah (Muhammad) dìde dúró láti jọ́sìn fún Un (ṣe àdúrà), wọ́n (àwọn ẹ̀mí èṣù) péjọ yí i ká.

قُلْ اِنَّمَآ اَدْعُوْا رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِهٖٓ اَحَدًا

qul innamā ad‘ū rabbī wa lā usyriku bihī aḥadā(n).

Sọ (Muhammad), “Dájúdájú, Olúwa mi nìkan ni mo ń jọ́sìn, èmi kò sì fi ohunkóhun ṣe àjọṣepọ̀ pẹ̀lú Rẹ̀.”

قُلْ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا رَشَدًا

qul innī lā amliku lakum ḍarraw wa lā rasyadā(n).

Sọ (Muhammad), “Èmi kò ní agbára láti kojú ìpalára tàbí láti mú ire wá fún ọ.”

قُلْ اِنِّيْ لَنْ يُّجِيْرَنِيْ مِنَ اللّٰهِ اَحَدٌ ەۙ وَّلَنْ اَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا ۙ

qul innī lay yujīranī minallāhi aḥad(un), wa lan ajida min dūnihī multaḥadā(n).

Sọ (ìwọ Muhammad): “Dájúdájú, kò sí ohun tó lè dáàbòbò mí lọ́wọ́ Allāhu, mi ò sì ní rí ààbò kankan àyàfi lọ́dọ̀ Rẹ̀.”

اِلَّا بَلٰغًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِسٰلٰتِهٖۗ وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاِنَّ لَهٗ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ

illā balāgam minallāhi wa risālātih(ī), wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū fa inna lahū nāra jahannama khālidīna fīhā abadā(n).

(Èmi nìkan) ni mo fi (ìkìlọ̀) láti ọ̀dọ̀ Allah àti ìránṣẹ́ Rẹ̀ hàn. Ẹnikẹ́ni tí ó bá sì tako Allah àti Òjíṣẹ́ Rẹ̀ dájúdájú yóò gba (ìyà) iná ọ̀run àpáàdì, wọn yóò sì wà níbẹ̀ títí láéláé.”

حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ فَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ اَضْعَفُ نَاصِرًا وَّاَقَلُّ عَدَدًاۗ

Ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna fasaya‘lamūna man aḍ‘afu nāṣiraw wa aqallu ‘adadā(n).

Nítorí náà nígbà tí wọ́n bá rí (ìyà) tí wọ́n ń halẹ̀ mọ́ wọn, nígbà náà ni wọn yóò mọ ẹni tí ó jẹ́ olùrànlọ́wọ́ tí ó jẹ́ aláìlera àti tí ó kéré ní iye.

قُلْ اِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ اَمْ يَجْعَلُ لَهٗ رَبِّيْٓ اَمَدًا

qul in adrī aqarībum mā tū‘adūna am yaj‘alu lahū rabbī amadā(n).

Sọ (ìwọ Muhammad), “Èmi kò mọ̀ bóyá ìyà tí wọ́n fi ń halẹ̀ mọ́ yín súnmọ́, tàbí bóyá Olúwa mi ti yan àkókò kan tí ó ń bọ̀.”

عٰلِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلٰى غَيْبِهٖٓ اَحَدًاۙ

‘Ālimul-gaibi falā yuẓhiru ‘alā gaibihī aḥadā(n).

Ó mọ ohun tí a kò rí, ṣùgbọ́n kò fi í hàn fún ẹnikẹ́ni.

اِلَّا مَنِ ارْتَضٰى مِنْ رَّسُوْلٍ فَاِنَّهٗ يَسْلُكُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ رَصَدًاۙ

illā manirtaḍā mir rasūlin fa innahū yasluku mim baini yadaihi wa min khalfihī raṣadā(n).

Àyàfi àwọn aposteli tí Ó fọwọ́ sí, nígbà náà ó ti rán àwọn olùṣọ́ (àwọn áńgẹ́lì) sí iwájú àti lẹ́yìn wọn.

لِّيَعْلَمَ اَنْ قَدْ اَبْلَغُوْا رِسٰلٰتِ رَبِّهِمْ وَاَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَاَحْصٰى كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا ࣖ

liya‘lama an qad ablagū risālāti rabbihim wa aḥāṭa bimā ladaihim wa aḥṣā kulla syai'in ‘adadā(n).

Kí Ó lè mọ̀ pé àwọn ońṣẹ́ ti sọ ìhìn rere Olúwa wọn di mímọ̀ ní tòótọ́, (ìmọ̀ Rẹ̀) sì yí ohun tí ó wà pẹ̀lú wọn ká, Ó sì ń ka gbogbo nǹkan lẹ́ẹ̀kọ̀ọ̀kan.