Q.S Al-An'am (اَلْأَنْعَام) - 165 Iye Àwọn Ẹsẹ

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَجَعَلَ الظُّلُمٰتِ وَالنُّوْرَ ەۗ ثُمَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ

al-ḥamdu lillāhil-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa ja‘alaẓ-ẓulumāti wan-nūr(a), ṡummal-lażīna kafarū birabbihim ya‘dilūn(a).

Ọpẹ́ ni fún Allāhu tí ó dá àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ ayé, tí ó sì ṣe òkùnkùn àti ìmọ́lẹ̀, síbẹ̀ àwọn aláìgbàgbọ́ ṣì ń sopọ̀ mọ́ Olúwa wọn.

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ طِيْنٍ ثُمَّ قَضٰٓى اَجَلًا ۗوَاَجَلٌ مُّسَمًّى عِنْدَهٗ ثُمَّ اَنْتُمْ تَمْتَرُوْنَ

huwal-lażī khalaqakum min ṭīnin ṡumma qaḍā ajalā(n), wa ajalum musamman ‘indahū ṡumma antum tamtarūn(a).

Òun ni Ẹni tí Ó ṣẹ̀dá yín láti inú erùpẹ̀, lẹ́yìn náà Ó ṣe àgbékalẹ̀ àsìkò kan fún yín, àti àsìkò kan tí Ó mọ̀ nìkan ṣoṣo. Síbẹ̀ ẹ̀yin ṣì ń ṣiyèméjì.

وَهُوَ اللّٰهُ فِى السَّمٰوٰتِ وَفِى الْاَرْضِۗ يَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَجَهْرَكُمْ وَيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُوْنَ

wa huwallāhu fis-samāwāti wa fil-arḍ(i), ya‘lamu sirrakum wa jahrakum wa ya‘lamu mā taksibūn(a).

Òun sì ni Allāhu (Ẹni tí a ń jọ́sìn fún), ní ọ̀run àti ilẹ̀; Ó mọ ohun tí ẹ fi pamọ́ àti ohun tí ẹ ń fi hàn, Ó sì mọ ohun tí ẹ ń ṣe.

وَمَا تَأْتِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ مِّنْ اٰيٰتِ رَبِّهِمْ اِلَّا كَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَ

wa mā ta'tīhim min āyatim min āyāti rabbihim illā kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

Ati gbogbo ẹsẹ lati inu awọn ẹsẹ Ọlọrun ti o ba de ọdọ wọn (awọn alaigbagbọ), wọn nigbagbogbo n sẹ.

فَقَدْ كَذَّبُوْا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۗ فَسَوْفَ يَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

faqad każżabū bil-ḥaqqi lammā jā'ahum fa saufa ya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Dájúdájú, wọ́n ti sẹ́ òtítọ́ (Al-Qur’an) nígbà tí ó dé bá wọn, nítorí náà ní ọjọ́ iwájú ìròyìn tí wọ́n máa ń fi ṣe yẹ̀yẹ́ yóò dé bá wọn (òtítọ́) ní ọjọ́ iwájú.

اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ قَرْنٍ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّنْ لَّكُمْ وَاَرْسَلْنَا السَّمَاۤءَ عَلَيْهِمْ مِّدْرَارًا ۖوَّجَعَلْنَا الْاَنْهٰرَ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ

alam yarau kam ahlaknā min qablihim min qarnim makkanāhum fil-arḍi mā lam numakkil lakum wa arsalnas-samā'a ‘alaihim midrārā(n), wa ja‘alnal-anhāra tajrī min taḥtihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).

Ṣé wọn kò kíyèsí iye ìran tí a ti parun ṣáájú wọn, bó tilẹ̀ jẹ́ pé (àwọn ìran wọ̀nyẹn) A ti fi ìdí wọn múlẹ̀ lórí ilẹ̀ ayé, èyí ni ìdúróṣinṣin tí A kò fún yín rí. A da òjò ńlá lé wọn lórí, a sì mú kí odò máa ṣàn lábẹ́ wọn, lẹ́yìn náà A pa wọ́n run nítorí ẹ̀ṣẹ̀ wọn, A sì dá ìran mìíràn lẹ́yìn ìran wọn.

وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتٰبًا فِيْ قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوْهُ بِاَيْدِيْهِمْ لَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa lau nazzalnā ‘alaika kitāban fī qirṭāsin fa lamasūhu bi'aidīhim laqālal-lażīna kafarū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

Tí A bá sì ti sọ ìkọ̀wé kalẹ̀ fún ọ (Muhammad) lórí ìwé, kí wọ́n lè di í mú ní ọwọ́ wọn, àwọn aláìgbàgbọ́ ìbá wí pé, “Èyí kò jẹ́ ohun mìíràn bí kò ṣe iṣẹ́ ìyanu gidi.”

وَقَالُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ ۗوَلَوْ اَنْزَلْنَا مَلَكًا لَّقُضِيَ الْاَمْرُ ثُمَّ لَا يُنْظَرُوْنَ

wa qālū lau lā unzila ‘alaihi malak(un), wa lau anzalnā malakal laquḍiyal-amru ṡumma lā yunẓarūn(a).

Wọ́n sì wí pé, “Kí ló dé tí áńgẹ́lì kan kò fi rán an (Muhammad) sí i?” Tí A bá rán an ní áńgẹ́lì kan (sí i), dájúdájú ọ̀rọ̀ náà yóò parí, ṣùgbọ́n wọn kò ní fi wọ́n sílẹ̀ (láìsí àkókò díẹ̀).

وَلَوْ جَعَلْنٰهُ مَلَكًا لَّجَعَلْنٰهُ رَجُلًا وَّلَلَبَسْنَا عَلَيْهِمْ مَّا يَلْبِسُوْنَ

wa lau ja‘alnāhu malakal laja‘alnāhu rajulaw wa lalabasnā ‘alaihim mā yalbisūn(a).

Àti pé tí A bá ṣe ìránṣẹ́ náà (láti ọ̀dọ̀) áńgẹ́lì, Àwa ìbá ti ṣe é (ní ìrísí) ènìyàn, dájúdájú Àwa ìbá ti jẹ́ kí wọ́n máa ṣiyèméjì bí wọ́n ṣe ń ṣiyèméjì nísinsìnyí.

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Àti pé dájúdájú, àwọn kan lára àwọn ìránṣẹ́ tí ó ṣáájú rẹ (Muhammad) ni wọ́n fi ṣe ẹlẹ́yà, nítorí náà ìyà dé bá àwọn tí wọ́n fi wọ́n ṣe ẹlẹ́yà nítorí ìyọnu wọn.

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

qul sīrū fil-arḍi ṡummanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

Sọ (Muhammad), “Ẹ ṣe àwárí ilẹ̀ ayé, lẹ́yìn náà ẹ wo bí òpin àwọn òpùrọ́ yóò ṣe rí.”

قُلْ لِّمَنْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلْ لِّلّٰهِ ۗ كَتَبَ عَلٰى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ ۗ لَيَجْمَعَنَّكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيْهِۗ اَلَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

qul limam mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), qul lillāh(i), kataba ‘alā nafsihir-raḥmah(ta), layajma‘annakum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīh(i), al-lażīna khasirū anfusahum fahum lā yu'minūn(a).

Sọ (Muhammad), "Ta ni ohun tí ó wà ní ọ̀run àti ilẹ̀?" Sọ pé, "Ti Allāhu ni." Ó ti fi (ìwà) àánú múlẹ̀ nínú ara Rẹ̀. Dájúdájú yóò kó yín jọ ní ọjọ́ Àjíǹde, kò sí iyèméjì. Àwọn tí ó ń pa ara wọn lára, wọn kò gbàgbọ́.

۞ وَلَهٗ مَا سَكَنَ فِى الَّيْلِ وَالنَّهَارِ ۗوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa lahū mā sakana fil-laili wan-nahār(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Òun ni gbogbo ohun tí ó wà ní òru àti ní ọ̀sán. Òun sì ni Olùgbọ́ gbogbo nǹkan, Onímọ̀ gbogbo nǹkan.

قُلْ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَتَّخِذُ وَلِيًّا فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَهُوَ يُطْعِمُ وَلَا يُطْعَمُ ۗ قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَسْلَمَ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul agairallāhi attakhiżu waliyyan fāṭiris-samāwāti wal-arḍi wa huwa yuṭ‘imu wa lā yuṭ‘am(u), qul innī umirtu an akūna awwala man aslama wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).

Sọ (Muhammad), “Ṣé kí n gba olùdáàbòbò mìíràn yàtọ̀ sí Allah tí ó dá àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ ayé, bó tilẹ̀ jẹ́ pé Ó ń fúnni ní oúnjẹ, tí a kò sì fún mi ní oúnjẹ?” Sọ pé, “Dájúdájú, wọ́n ti pàṣẹ fún mi láti jẹ́ ẹni àkọ́kọ́ tí yóò fi ara rẹ̀ fún Allah, kí n má sì dara pọ̀ mọ́ ẹgbẹ́ àwọn abọ̀rìṣà.”

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Sọ (Muhammad), “Mo bẹ̀rù ìyà ọjọ́ ńlá (Ọjọ́ Ìyà), bí mo bá ṣàìgbọràn sí Olúwa mi.”

مَنْ يُّصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَىِٕذٍ فَقَدْ رَحِمَهٗ ۗوَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْمُبِيْنُ

may yuṣraf ‘anhu yauma'iżin faqad raḥimah(ū), wa żālikal-fauzul-mubīn(u).

Ẹnikẹ́ni tí a bá yà kúrò nínú ìyà lórí ara rẹ̀ ní ọjọ́ náà, dájúdájú, Allāhu ti fún un ní àánú. Ìyẹn sì ni ìṣẹ́gun gidi.

وَاِنْ يَّمْسَسْكَ اللّٰهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهٗٓ اِلَّا هُوَ ۗوَاِنْ يَّمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

iy yamsaskallāhu biḍurrin falā kāsyifa lahū illā huw(a), wa iy yamsaska bikhairin fa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Tí Allāhu bá sì mú ìjábá kan bá ọ, kò sí ẹni tí ó lè mú un kúrò àyàfi Òun. Tí Ó bá sì mú rere wá fún ọ, Ó ní agbára lórí ohun gbogbo.

وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهٖۗ وَهُوَ الْحَكِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa huwal-qāhiru fauqa ‘ibādih(ī), wa huwal-ḥakīmul-khabīr(u).

Òun sì ni ẹni tí ó ní agbára lórí àwọn ẹrú Rẹ̀. Ó sì jẹ́ ọlọ́gbọ́n gbogbo, onímọ̀ gbogbo nǹkan.

قُلْ اَيُّ شَيْءٍ اَكْبَرُ شَهَادَةً ۗ قُلِ اللّٰهُ ۗشَهِيْدٌۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاُوْحِيَ اِلَيَّ هٰذَا الْقُرْاٰنُ لِاُنْذِرَكُمْ بِهٖ وَمَنْۢ بَلَغَ ۗ اَىِٕنَّكُمْ لَتَشْهَدُوْنَ اَنَّ مَعَ اللّٰهِ اٰلِهَةً اُخْرٰىۗ قُلْ لَّآ اَشْهَدُ ۚ قُلْ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّاِنَّنِيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

qul ayyu syai'in akbaru syahādah(tan), qulillāhu syahīdum bainī wa bainakum, wa ūḥiya ilayya hāżal-qur'ānu li'unżirakum bihī wa man balag(a), a'innakum latasyhadūna anna ma‘allāhi ālihatan ukhrā, qul lā asyhad(u), qul innamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa innanī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

Sọ (Muhammad), “Ẹ̀rí ta ló lágbára jù?” Sọ pé, “Allah, Òun ni ẹlẹ́rìí láàrín èmi àti ẹ̀yin. A fi Al-Qur’an yìí hàn mí kí n lè kìlọ̀ fún yín àti àwọn tí ó wá sí ọ̀dọ̀ (Al-Qur’an).” Ṣé ẹ lè jẹ́rìí pé àwọn ọlọ́run mìíràn wà pẹ̀lú Allah?” Sọ pé, “Èmi kò lè jẹ́rìí.” Sọ pé, “Dájúdájú, Òun nìkan ni Ọlọ́run Olódùmarè, èmi sì bọ́ lọ́wọ́ ohunkóhun tí ẹ bá ń bá Ọlọ́run ṣe pọ̀.”

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْۘ اَلَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ ࣖ

al-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, al-lażīna khasirū anfusahum fahum lā yu'minūn(a).

Àwọn tí A fún ní Ìwé, wọ́n mọ̀ ọ́n (Muhammad) gẹ́gẹ́ bí wọ́n ṣe mọ àwọn ọmọ wọn. Àwọn tí wọ́n bá pa ara wọn lára, wọn kò gbàgbọ́ (nínú Allāhu).

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

Ta ló sì ṣe àìṣòdodo ju ẹni tó dá irọ́ mọ́ Allāhu lọ, tàbí ẹni tó sẹ́ àwọn āyah Rẹ̀? Dájúdájú, àwọn aláìṣòdodo jẹ́ aláìníláárí.

وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًا ثُمَّ نَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَيْنَ شُرَكَاۤؤُكُمُ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma naḥsyuruhum jamī‘an ṡumma naqūlu lil-lażīna asyrakū aina syurakā'ukumul-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

Àti (ẹ rántí), ní ọjọ́ tí A kó gbogbo wọn jọ, A sì sọ fún àwọn tí ó ṣe àjọṣepọ̀ pẹ̀lú Allah pé, “Níbo ni àwọn ọlọ́run yín tí ẹ rò pé wọ́n jẹ́ alábàáṣiṣẹpọ̀ wa wà?”

ثُمَّ لَمْ تَكُنْ فِتْنَتُهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا وَاللّٰهِ رَبِّنَا مَا كُنَّا مُشْرِكِيْنَ

Ṡumma lam takun fitnatuhum illā an qālū wallāhi rabbinā mā kunnā musyrikīn(a).

Lẹ́yìn náà wọn kò fún wọn ní ìdáhùn èké, àyàfi kí wọ́n sọ pé, “Nípasẹ̀ Allāhu, Olúwa wa, àwa kò ní ṣe alábápín pẹ̀lú Allāhu.”

اُنْظُرْ كَيْفَ كَذَبُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

unẓur kaifa każabū ‘alā anfusihim wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

Wo bí wọ́n ṣe ń purọ́ fún ara wọn. Ìjọ́sìn tí wọ́n ṣẹ̀dá tẹ́lẹ̀ yóò sì pòórá kúrò lọ́dọ̀ wọn.

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُ اِلَيْكَ ۚوَجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًا ۗوَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءُوْكَ يُجَادِلُوْنَكَ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wa minhum may yastami‘u ilaik(a), wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, ḥattā iżā jā'ūka yujādilūnaka yaqūlul-lażīna kafarū in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

Àti nínú wọn àwọn kan wà tí wọ́n ń gbọ́ ìwé rẹ (Muhammad), A sì ti sé ọkàn wọn (kí wọ́n má baà lóye rẹ̀), etí wọn sì ti dì. Àti pé bí wọ́n bá tilẹ̀ rí gbogbo àmì (òtítọ́), wọn kò ní gbàgbọ́ nínú rẹ̀. Nítorí náà, nígbà tí wọ́n bá dé ọ̀dọ̀ rẹ láti fi ẹ̀sùn kàn ọ́, àwọn aláìgbàgbọ́ yóò wí pé, “Èyí (Al-Qur’an) kò jẹ́ ohun kan bí kò ṣe ìtàn àròsọ láti ọ̀dọ̀ àwọn ènìyàn àtijọ́.”

وَهُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَيَنْـَٔوْنَ عَنْهُ ۚوَاِنْ يُّهْلِكُوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

wa hum yanhauna ‘anhu wa yan'auna ‘anh(u), wa iy yuhlikūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

Wọ́n sì ń kọ̀ (àwọn ẹlòmíràn) láti gbọ́ (Al-Qur'an) wọ́n sì ń jìnnà sí i, wọn kò sì mọ̀ rárá.

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ وُقِفُوْا عَلَى النَّارِ فَقَالُوْا يٰلَيْتَنَا نُرَدُّ وَلَا نُكَذِّبَ بِاٰيٰتِ رَبِّنَا وَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lau tarā iż wuqifū ‘alan-nāsi fa qālū yā laitanā nuraddu wa lā nukażżiba bi'āyāti rabbinā wa nakūna minal-mu'minīn(a).

Tí o bá sì rí i nígbà tí wọ́n mú wọn wá sí iná àpáàdì, wọ́n á wí pé, “Tí a bá dá wa padà (sí ayé yìí), dájúdájú a kò ní sẹ́ àwọn àmì Olúwa wa, a ó sì jẹ́ onígbàgbọ́.”

بَلْ بَدَا لَهُمْ مَّا كَانُوْا يُخْفُوْنَ مِنْ قَبْلُ ۗوَلَوْ رُدُّوْا لَعَادُوْا لِمَا نُهُوْا عَنْهُ وَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

bal badā lahum mā kānū yukhfūna min qabl(u), wa lau ruddū la‘ādū limā nuhū ‘anhu wa innahum lakāżibūn(a).

Ṣùgbọ́n (ní gidi) ibi tí wọ́n ti fi pamọ́ tẹ́lẹ̀ ni a fi hàn fún wọn. Tí a bá dá wọn padà sí ayé, dájúdájú wọn yóò tún ṣe ohun tí a kà léèwọ̀ fún wọn. Àwọn ni òpùrọ́ ní tòótọ́.

وَقَالُوْٓا اِنْ هِيَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوْثِيْنَ

wa qālū in hiya illā ḥayātunad-dun-yā wa mā naḥnu bimab‘ūṡīn(a).

Ati pe dajudaju wọn yoo sọ (pẹlu), "Igbesi aye wa nikan ni aye yii, a ko ni ji wa dide."

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ وُقِفُوْا عَلٰى رَبِّهِمْ ۗ قَالَ اَلَيْسَ هٰذَا بِالْحَقِّ ۗقَالُوْا بَلٰى وَرَبِّنَا ۗقَالَ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ ࣖ

wa lau tarā iż wuqifū ‘alā rabbihim, qāla alaisa hāżā bil-ḥaqq(i), qālū balā wa rabbinā, qāla fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

Tí o bá sì rí i (Muhammad) nígbà tí wọ́n mú wọn wá sí iwájú Olúwa wọn (ìwọ yóò rí ìṣẹ̀lẹ̀ kan tí ó kanni láàmú). Ó ní, “Ṣé kì í ṣe pé èyí (àjíǹde) jẹ́ òótọ́?” Wọ́n dáhùn pé, “Òótọ́ ni, láti ọwọ́ Olúwa wa.” Ó ní, “Ẹ tọ́ ìyà yìí wò, nítorí pé ẹ ti sẹ́ tẹ́lẹ̀.”

قَدْ خَسِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِلِقَاۤءِ اللّٰهِ ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قَالُوْا يٰحَسْرَتَنَا عَلٰى مَا فَرَّطْنَا فِيْهَاۙ وَهُمْ يَحْمِلُوْنَ اَوْزَارَهُمْ عَلٰى ظُهُوْرِهِمْۗ اَلَا سَاۤءَ مَا يَزِرُوْنَ

qad khasiral-lażīna każżabū biliqā'illāh(i), ḥattā iżā jā'athumus-sā‘atu bagtatan qālū yā ḥasratanā ‘alā mā farraṭnā fīhā, wa hum yaḥmilūna auzārahum ‘alā ẓuhūrihim, alā sā'a mā yazirūn(a).

Àdánù ńlá gbáà ni fún àwọn tí wọ́n sẹ́ láti pàdé Allāhu; tó bẹ́ẹ̀ tí nígbà tí Àkókò náà bá dé bá wọn lójijì, wọ́n á wí pé, “Báwo ni ìbànújẹ́ wa ṣe pọ̀ tó fún àìbìkítà wa nípa Àkókò náà,” nígbà tí wọ́n ń gbé ẹ̀ṣẹ̀ wọn lé ẹ̀yìn wọn. Ohun búburú gbáà ni wọ́n fara dà.

وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ ۗوَلَلدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa mal-ḥayātud-dun-yā illā la‘ibuw wa lahw(un), wa lad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

Àti pé ìgbésí ayé ayé yìí jẹ́ eré àti ìgbádùn lásán. Ní àkókò kan náà, ilẹ̀ ayé lẹ́yìn ikú dára fún àwọn olùfọkànsìn. Ṣé o kò lóye?

قَدْ نَعْلَمُ اِنَّهٗ لَيَحْزُنُكَ الَّذِيْ يَقُوْلُوْنَ فَاِنَّهُمْ لَا يُكَذِّبُوْنَكَ وَلٰكِنَّ الظّٰلِمِيْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ

qad na‘lamu innahū layaḥzunukal-lażī yaqūlūna fa innahum lā yukażżibūnaka wa lākinnaẓ-ẓālimīna bi'āyātillāhi yajhadūn(a).

Dájúdájú, A mọ̀ pé ohun tí wọ́n ń sọ yóò bà ọ́ nínú jẹ́ (Muhammad), (má ṣe banújẹ́) nítorí pé wọn kò purọ́ fún ọ, ṣùgbọ́n àwọn aláìṣòótọ́ ń sẹ́ àwọn àmì Allāhu.

وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوْا عَلٰى مَا كُذِّبُوْا وَاُوْذُوْا حَتّٰٓى اَتٰىهُمْ نَصْرُنَا ۚوَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِ اللّٰهِ ۚوَلَقَدْ جَاۤءَكَ مِنْ نَّبَإِ۟ى الْمُرْسَلِيْنَ

wa laqad kużżibat rusulum min qablika fa ṣabarū ‘alā mā kużżibū wa ūżū ḥattā atāhum naṣrunā, wa lā mubaddila likalimātillāh(i), wa laqad jā'aka min naba'il-mursalīn(a).

Dájúdájú wọ́n ti purọ́ fún àwọn ìránṣẹ́ ṣáájú rẹ, ṣùgbọ́n wọ́n ní sùúrù pẹ̀lú irọ́ àti ìnilára tí wọ́n ń ṣe sí wọn, títí tí ìrànlọ́wọ́ Wa fi dé bá wọn. Kò sí ohun tí ó lè yí àwọn gbólóhùn (àṣẹ) Allāhu padà. Dájúdájú, apá kan nínú ìhìn iṣẹ́ àwọn aposteli ti dé bá ọ.

وَاِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكَ اِعْرَاضُهُمْ فَاِنِ اسْتَطَعْتَ اَنْ تَبْتَغِيَ نَفَقًا فِى الْاَرْضِ اَوْ سُلَّمًا فِى السَّمَاۤءِ فَتَأْتِيَهُمْ بِاٰيَةٍ ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدٰى فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

wa in kāna kabura ‘alaika i‘rāḍuhum fa inistaṭa‘ta an tabtagiya nafaqan fil-arḍi au sullaman fis-samā'i fa ta'tiyahum bi'āyah(tin), wa lau syā'allāhu lajama‘ahum ‘alal-hudā falā takūnanna minal-jāhilīn(a).

Tí ìyípadà wọn bá sì ṣòro fún ọ (Muhammad), tí o bá lè ṣe ihò kan sí ilẹ̀ tàbí àkàbà kan sí ọ̀run, o lè mú iṣẹ́ ìyanu kan wá fún wọn, (nígbà náà ṣe é). Tí Allāhu bá sì fẹ́, ìbá ti jẹ́ kí gbogbo wọn tẹ̀lé àwọn ìlànà náà, nítorí náà o kò gbọdọ̀ wà lára àwọn òmùgọ̀.

۞ اِنَّمَا يَسْتَجِيْبُ الَّذِيْنَ يَسْمَعُوْنَ ۗوَالْمَوْتٰى يَبْعَثُهُمُ اللّٰهُ ثُمَّ اِلَيْهِ يُرْجَعُوْنَ

innamā yastajībul-lażīna yasma‘ūn(a), wal-mautā yab‘aṡuhumullāhu ṡumma ilaihi yurja‘ūn(a).

Àwọn tí ó gbọ́ ìpè Allah nìkan ni ó gbọ́ràn (ìpè Allah), àwọn tí ó sì kú ni Allah yóò jí dìde lẹ́yìn náà, lẹ́yìn náà sí ọ̀dọ̀ Rẹ̀ ni a ó dá wọn padà.

وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ قَادِرٌ عَلٰٓى اَنْ يُّنَزِّلَ اٰيَةً وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālū lau lā nuzzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha qādirun ‘alā ay yunazzila āyataw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Wọ́n sì wí pé, “Kí ló dé tí a kò fi fi iṣẹ́ ìyanu kan hàn án (Muhammad) láti ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ̀?” Sọ pé, “Dájúdájú, Allāhu lágbára láti sọ iṣẹ́ ìyanu kan kalẹ̀, ṣùgbọ́n ọ̀pọ̀lọ́pọ̀ wọn kò mọ̀.”

وَمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا طٰۤىِٕرٍ يَّطِيْرُ بِجَنَاحَيْهِ اِلَّآ اُمَمٌ اَمْثَالُكُمْ ۗمَا فَرَّطْنَا فِى الْكِتٰبِ مِنْ شَيْءٍ ثُمَّ اِلٰى رَبِّهِمْ يُحْشَرُوْنَ

wa mā min dābbatin fil-arḍi wa lā ṭā'iriy yaṭīru bijanāḥaihi illā umamun amṡālukum, mā farraṭnā fil-kitābi min syai'in ṡumma ilā rabbihim yuḥsyarūn(a).

Kò sí ẹranko kan lórí ilẹ̀ tàbí ẹyẹ kan tí ó ń fò pẹ̀lú ìyẹ́ méjì rẹ̀, ṣùgbọ́n gbogbo wọn jẹ́ ènìyàn (pẹ̀lú) bí ẹ̀yin. Kò sí ohun tí A fi sílẹ̀ nínú Ìwé, lẹ́yìn náà a ó kó wọn jọ sí ọ̀dọ̀ Ọlọ́run.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا صُمٌّ وَّبُكْمٌ فِى الظُّلُمٰتِۗ مَنْ يَّشَاِ اللّٰهُ يُضْلِلْهُ وَمَنْ يَّشَأْ يَجْعَلْهُ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā ṣummuw wa bukmun fiẓ-ẓulumāt(i), may yasya'illāhu yuḍlilhu wa may yasya' yaj‘alhu ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

Àwọn tí wọ́n sẹ́ àwọn āyah Wa jẹ́ adití, òmùgọ̀ àti nínú òkùnkùn pátápátá. Ẹnikẹ́ni tí Allāhu bá fẹ́ (láti ṣìnà), dájúdájú yóò ṣì í lọ́nà. Ẹnikẹ́ni tí Allāhu bá sì fẹ́ (láti tọ́nà), dájúdájú Ó máa mú un sí ojú ọ̀nà títọ́.

قُلْ اَرَءَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ اَوْ اَتَتْكُمُ السَّاعَةُ اَغَيْرَ اللّٰهِ تَدْعُوْنَۚ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi au atatkumus-sā‘atu agairallāhi tad‘ūn(a), in kuntum ṣādiqīn(a).

Sọ (Muhammad), “Ẹ ṣàlàyé fún mi tí ìyà Allāhu bá dé bá yín, tàbí ọjọ́ Àjíǹde bá dé bá yín, bóyá ẹ ó máa pe (àwọn ọlọ́run) mìíràn yàtọ̀ sí Allāhu, tí ẹ bá jẹ́ olóòótọ́!”

بَلْ اِيَّاهُ تَدْعُوْنَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُوْنَ اِلَيْهِ اِنْ شَاۤءَ وَتَنْسَوْنَ مَا تُشْرِكُوْنَ ࣖ

bal iyyāhu tad‘ūna fa yaksyifu mā tad‘ūna ilaihi in syā'a wa tansauna mā tusyrikūn(a).

(Rárá,) Òun nìkan ni ẹ ń béèrè ìrànlọ́wọ́. Tí Ó bá fẹ́, Ó máa mú ohun tí ẹ ń béèrè lọ́wọ́ Rẹ̀ kúrò, tí ẹ sì máa fi ohun tí ẹ ń ṣe pẹ̀lú Rẹ̀ sílẹ̀.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰٓى اُمَمٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَخَذْنٰهُمْ بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُوْنَ

wa laqad arsalnā ilā umamim min qablika fa akhażnāhum bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yataḍarra‘ūn(a).

Àti pé dájúdájú, A ti rán (àwọn ìránṣẹ́) sí àwọn ènìyàn tí ó wà ṣáájú rẹ, lẹ́yìn náà A fi òṣì àti ìnira jẹ wọ́n níyà, kí wọ́n lè máa bẹ̀bẹ̀ (sí Ọlọ́run) pẹ̀lú ìrẹ̀lẹ̀ ọkàn.

فَلَوْلَآ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوْا وَلٰكِنْ قَسَتْ قُلُوْبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

falau lā iż jā'ahum ba'sunā taḍarra‘ū wa lākin qasat qulūbuhum wa zayyana lahumusy-syaiṭānu mā kānū ya‘malūn(a).

Ṣùgbọ́n kí ló dé tí wọn kò fi ṣe àdúrà (sí Allah) pẹ̀lú ìrẹ̀lẹ̀ nígbà tí ìyà Wa dé bá wọn? Ní tòótọ́, ọkàn wọn ti di líle, Sátánì sì ti sọ ohun tí wọ́n ń ṣe nígbà gbogbo di ẹlẹ́wà fún wọn.

فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ اَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍۗ حَتّٰٓى اِذَا فَرِحُوْا بِمَآ اُوْتُوْٓا اَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً فَاِذَا هُمْ مُّبْلِسُوْنَ

falammā nasū mā żukkirū bihī fataḥnā ‘alaihim abwāba kulli syai'(in), ḥattā iżā fariḥū bimā ūtū akhażnāhum bagtatan fa iżā hum mublisūn(a).

Nígbà tí wọ́n gbàgbé ìkìlọ̀ tí a fún wọn, A ṣí gbogbo ìlẹ̀kùn (ìgbádùn) fún wọn. Nítorí náà, nígbà tí wọ́n bá ní ìtẹ́lọ́rùn pẹ̀lú ohun tí a fún wọn, A fi ìyà jẹ wọ́n lójijì, nítorí náà ní àkókò náà wọ́n dákẹ́ jẹ́ẹ́ pẹ̀lú ìbànújẹ́.

فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۗ وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

fa quṭi‘a dābirul-qaumil-lażīna ẓalamū, wal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

Nítorí náà, àwọn aláìṣòdodo parun títí dé gbòǹgbò wọn. Gbogbo ìyìn sì ni fún Allāhu, Olúwa gbogbo àgbáyé.

قُلْ اَرَاَيْتُمْ اِنْ اَخَذَ اللّٰهُ سَمْعَكُمْ وَاَبْصَارَكُمْ وَخَتَمَ عَلٰى قُلُوْبِكُمْ مَّنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِهٖۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُوْنَ

qul ara'aitum in akhażallāhu sam‘akum wa abṣārakum wa khatama ‘alā qulūbikum man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bih(ī), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti ṡumma hum yaṣdifūn(a).

Sọ (Muhammad), “Ẹ ṣàlàyé fún mi tí Allāhu bá mú ìgbọ́ran yín àti ìríran yín kúrò, tí ó sì ti ọkàn yín, ta ni ọlọ́run mìíràn yàtọ̀ sí Allāhu tí ó ní agbára láti dá wọn padà fún yín?” Ẹ kíyèsí bí A ṣe ṣàlàyé àwọn àmì agbára (Wa) fún wọn léraléra, ṣùgbọ́n wọ́n ń yípadà.

قُلْ اَرَاَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ بَغْتَةً اَوْ جَهْرَةً هَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الظّٰلِمُوْنَ

qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi bagtatan au jahratan hal yuhlaku illal-qaumuẓ-ẓālimūn(a).

Sọ (Muhammad), “Ẹ ṣàlàyé fún mi tí ìyà Allāhu bá dé bá yín lójijì tàbí ní gbangba, ǹjẹ́ ẹnikẹ́ni yóò wà tí (Allah) yóò parun yàtọ̀ sí àwọn aláìṣòótọ́?”

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ فَمَنْ اٰمَنَ وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), faman āmana wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

Àwọn ìránṣẹ́ tí a rán ni láti máa kéde ìhìn rere àti láti máa kìlọ̀. Ẹnikẹ́ni tí ó bá gbàgbọ́ tí ó sì ṣe àtúnṣe, kò sí ìbẹ̀rù fún wọn, wọn kò sì ní banújẹ́.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا يَمَسُّهُمُ الْعَذَابُ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā yamassuhumul-‘ażābu bimā kānū yafsuqūn(a).

Àti àwọn tí wọ́n sẹ́ àwọn āyah Wa ni a ó fi ìyà jẹ nítorí pé wọ́n máa ń ṣe ibi (ẹ̀ṣẹ̀).

قُلْ لَّآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ اِنِّيْ مَلَكٌۚ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُۗ اَفَلَا تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ

qul lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu lakum innī malak(un), in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), afalā tatafakkarūn(a).

Sọ (ìwọ Muhammad), “Èmi kò sọ fún yín pé àwọn ìṣúra Allāhu wà lọ́dọ̀ mi, bẹ́ẹ̀ ni èmi kò mọ ohun tí a kò mọ̀, bẹ́ẹ̀ ni èmi kò sọ fún yín pé áńgẹ́lì ni mí. Mo ń tẹ̀lé ohun tí a fi hàn mí nìkan.” Sọ pé, “Ṣé afọ́jú àti ẹni tí ó ríran dọ́gba ni? Ṣé ẹ kò ní ronú jinlẹ̀?”

وَاَنْذِرْ بِهِ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْ يُّحْشَرُوْٓا اِلٰى رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ وَلِيٌّ وَّلَا شَفِيْعٌ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa anżir bihil-lażīna yakhāfūna ay yuḥsyarū ilā rabbihim laisa lahum min dūnihī waliyyuw wa lā syafī‘ul la‘allahum yattaqūn(a).

Fi (Al-Qur’an) kìlọ̀ fún àwọn tí wọ́n bẹ̀rù pé kí a kó wọn jọ sí iwájú Olúwa wọn (ní ọjọ́ Àjíǹde), pé kò sí olùrànlọ́wọ́ tàbí olùrànlọ́wọ́ fún wọn àyàfi Allāhu, kí wọ́n lè ní ìbẹ̀rù Ọlọ́run.

وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).

Má ṣe lé àwọn tí wọ́n ń pe Olúwa wọn ní òwúrọ̀ àti ní alẹ́ jáde, wọ́n ń retí ìdùnnú Rẹ̀. Ìwọ kò ní ẹrù iṣẹ́ díẹ̀ fún ìṣe wọn, wọn kò sì ní ẹrù iṣẹ́ díẹ̀ fún ìṣe rẹ, ìdí nìyí tí o fi (ní ẹ̀tọ́) láti lé wọn jáde, kí o lè wà lára àwọn aláìṣòótọ́.

وَكَذٰلِكَ فَتَنَّا بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لِّيَقُوْلُوْٓا اَهٰٓؤُلَاۤءِ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنْۢ بَيْنِنَاۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَعْلَمَ بِالشّٰكِرِيْنَ

wa każālika fatannā ba‘ḍahum biba‘ḍil liyaqūlū ahā'ulā'i mannallāhu ‘alaihim mim baininā, alaisallāhu bi'a‘lama bisy-syākirīn(a).

Báyìí ni A ti dán àwọn kan lára wọn wò (àwọn ọlọ́rọ̀) pẹ̀lú àwọn mìíràn (àwọn tálákà), kí wọ́n lè wí pé, “Ṣé irú ẹni yìí ni Allāhu fi oore-ọ̀fẹ́ fún láàárín wa?” (Allāhu sọ pé), “Ṣé Allāhu kò mọ̀ nípa àwọn tó ń dúpẹ́ lọ́wọ́ Rẹ̀?”

وَاِذَا جَاۤءَكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاٰيٰتِنَا فَقُلْ سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلٰى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَۙ اَنَّهٗ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوْۤءًاۢ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَصْلَحَ فَاَنَّهٗ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa iżā jā'akal-lażīna yu'minūna bi'āyātinā fa qul salāmun ‘alaikum kataba rabbukum ‘alā nafsihir-raḥmah(ta), annahū man ‘amila minkum sū'am bijahālatin ṡumma tāba mim ba‘dihī wa aṣlaḥa fa annahū gafūrur raḥīm(un).

Nígbà tí àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ nínú àwọn āyah Wa bá dé ọ̀dọ̀ rẹ, kí o sọ pé, “Àlàáfíà fún ọ.” Olúwa rẹ ti fi ìwà àánú múlẹ̀ nínú ara rẹ̀, (ní pàtàkì) ẹnikẹ́ni tí ó bá ṣe búburú láàrín yín nítorí àìmọ̀kan, lẹ́yìn náà tí ó ronú pìwàdà lẹ́yìn náà tí ó sì ṣe àtúnṣe sí ara rẹ̀, nígbà náà ni Òun ni Aláforíjìn, Àánú jùlọ.

وَكَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ وَلِتَسْتَبِيْنَ سَبِيْلُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ

wa każālika nufaṣṣilul-āyāti wa litastabīna sabīlal-mujrimīn(a).

Bẹ́ẹ̀ ni A ṣe ṣàlàyé àwọn ẹsẹ Al-Qur’an, (kí ọ̀nà àwọn ènìyàn onífẹ̀ẹ́ lè hàn kedere) àti kí ọ̀nà àwọn ẹlẹ́ṣẹ̀ lè hàn gbangba.

قُلْ اِنِّيْ نُهِيْتُ اَنْ اَعْبُدَ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ قُلْ لَّآ اَتَّبِعُ اَهْوَاۤءَكُمْۙ قَدْ ضَلَلْتُ اِذًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ

qul innī nuhītu an a‘budal-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), qul lā attabi‘u ahwā'akum, qad ḍalaltu iżaw wa mā ana minal-muhtadīn(a).

Sọ (ìwọ Muhammad), “Mo ti di ẹni tí a kọ̀ láti máa sin àwọn òrìṣà tí ẹ̀ ń sìn lẹ́yìn Allah.” Sọ pé, “Èmi kò ní tẹ̀lé ìfẹ́ ọkàn yín. Tí mo bá ṣe bẹ́ẹ̀, dájúdájú èmi yóò ṣìnà, èmi kò sì ní sí lára àwọn tí a tọ́ sọ́nà.”

قُلْ اِنِّيْ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَكَذَّبْتُمْ بِهٖۗ مَا عِنْدِيْ مَا تَسْتَعْجِلُوْنَ بِهٖۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗيَقُصُّ الْحَقَّ وَهُوَ خَيْرُ الْفٰصِلِيْنَ

qul innī ‘alā bayyinatim mir rabbī wa każżabtum bih(ī), mā ‘indī mā tasta‘jilūna bih(ī), inil-ḥukmu illā lillāh(i), yaquṣṣul-ḥaqqa wa huwa khairul-fāṣilīn(a).

Sọ (Muhammad), “Mo (wà) lórí ìwífún gidi (Al-Qur’an) láti ọ̀dọ̀ Olúwa mi nígbà tí ẹ ń sẹ́ ẹ. Kì í ṣe agbára mi (láti mú ìyà náà wálẹ̀) ni ẹ fi ń béèrè pé kí a yára dé ibẹ̀. Ẹ̀tọ́ Allāhu nìkan ni gbígbé òfin kalẹ̀. Ó ń ṣàlàyé òtítọ́, Òun sì ni olùṣe ìpinnu tó dára jùlọ.”

قُلْ لَّوْ اَنَّ عِنْدِيْ مَا تَسْتَعْجِلُوْنَ بِهٖ لَقُضِيَ الْاَمْرُ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِالظّٰلِمِيْنَ

qul lau anna ‘indī mā tasta‘jilūna bihī laquḍiyal-amru bainī wa bainakum, wallāhu a‘lamu biẓ-ẓālimīn(a).

Sọ (Muhammad), “Tí ó bá jẹ́ pé mo ní ohun tí ẹ béèrè fún (ìyà) kí ó tó dé kíákíá, gbogbo ọ̀rọ̀ láàrín èmi àti ìwọ ni ìbá parí.” Allāhu sì mọ̀ nípa àwọn aláìṣòótọ́ ju.

۞ وَعِنْدَهٗ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَآ اِلَّا هُوَۗ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَّرَقَةٍ اِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍ فِيْ ظُلُمٰتِ الْاَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَّلَا يَابِسٍ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa ‘indahū mafātiḥul-gaibi lā ya‘lamuhā illā huw(a), wa ya‘lamu mā fil-barri wal-baḥr(i), wa mā tasquṭu miw waraqatin illā ya‘lamuhā wa lā ḥabbatin fī ẓulumātil-arḍi wa lā raṭbiw wa lā yābisin illā fī kitābim mubīn(in).

Àwọn kọ́kọ́rọ́ gbogbo ohun tí a kò rí wà pẹ̀lú Rẹ̀; kò sí ẹni tí ó mọ̀ àyàfi Rẹ̀. Ó mọ ohun tí ó wà lórí ilẹ̀ àti nínú òkun. Kò sí ewé kan tí ó já bọ́ tí kò mọ̀ nípa rẹ̀. Kò sí irúgbìn kan nínú òkùnkùn ilẹ̀, tàbí ohunkóhun tí ó tutù tàbí gbígbẹ, tí a kò kọ sínú Ìwé òótọ́ (Lauh Mahfuzh).

وَهُوَ الَّذِيْ يَتَوَفّٰىكُمْ بِالَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُمْ بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيْهِ لِيُقْضٰٓى اَجَلٌ مُّسَمًّىۚ ثُمَّ اِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa huwal-lażī yatawaffākum bil-laili wa ya‘lamu mā jaraḥtum bin-nahāri ṡumma yab‘aṡukum fīhi liyuqḍā ajalum musammā(n), ṡumma ilaihi marji‘ukum ṡumma yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

Òun ni Ẹni tí ó ń mú yín sùn ní òru, Ó sì mọ ohun tí ẹ ń ṣe ní ọ̀sán. Lẹ́yìn náà Ó jí yín ní ọ̀sán gangan láti parí ọjọ́ orí yín. Lẹ́yìn náà, ọ̀dọ̀ Rẹ̀ ni ẹ ó padà sí, lẹ́yìn náà Ó máa sọ ohun tí ẹ ti ṣe fún yín.

وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهٖ وَيُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنَا وَهُمْ لَا يُفَرِّطُوْنَ

wa huwal-qāhiru fauqa ‘ibādihī wa yursilu ‘alaikum ḥafaẓah(tan), ḥattā iżā jā'a aḥadakumul-mautu tawaffathu rusulunā wa hum lā yufarriṭūn(a).

Ó sì ni Alákòóso gbogbo àwọn ìránṣẹ́ Rẹ̀, Ó sì ti rán àwọn áńgẹ́lì olùṣọ́ sí yín, kí nígbà tí ikú bá dé bá ọ̀kan nínú yín, àwọn áńgẹ́lì Wa gba ẹ̀mí rẹ̀, wọn kò sì gbàgbé iṣẹ́ wọn.

ثُمَّ رُدُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ مَوْلٰىهُمُ الْحَقِّۗ اَلَا لَهُ الْحُكْمُ وَهُوَ اَسْرَعُ الْحٰسِبِيْنَ

Ṡumma ruddū ilallāhi maulāhumul-ḥaqq(i), alā lahul-ḥukmu wa huwa asra‘ul-ḥāsibīn(a).

Lẹ́yìn náà, a ó dá wọn (àwọn ẹrú Allāhu) padà sí ọ̀dọ̀ Allāhu, Olúwa wọn tòótọ́. Mọ̀ pé gbogbo ìdájọ́ (ní ọjọ́ yẹn) wà lọ́dọ̀ Rẹ̀. Òun sì ni olùṣírò tó yára jùlọ.

قُلْ مَنْ يُّنَجِّيْكُمْ مِّنْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ تَدْعُوْنَهٗ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۚ لَىِٕنْ اَنْجٰىنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

qul may yunajjīkum min ẓulumātil-barri wal-baḥri tad‘ūnahū taḍarru‘aw wa khufyah(tan), la'in anjānā min hāżihī lanakūnanna minasy- syākirīn(a).

Sọ (Muhammad), “Ta ni ó lè gbà yín lọ́wọ́ àjálù lórí ilẹ̀ àti ní òkun, nígbà tí ẹ bá ń gbàdúrà sí I pẹ̀lú ìrẹ̀lẹ̀ àti ohùn pẹ̀lẹ́?” (Nípa sísọ pé), “Tí Ó bá gbà wá kúrò nínú àjálù yìí, àwa ìbá jẹ́ ènìyàn onínúure.”

قُلِ اللّٰهُ يُنَجِّيْكُمْ مِّنْهَا وَمِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ اَنْتُمْ تُشْرِكُوْنَ

qulillāhu yunajjīkum minhā wa min kulli karbin ṡumma antum tusyrikūn(a).

Sọ (Muhammad), “Allah ni ó gbà yín là kúrò nínú àjálù àti kúrò nínú gbogbo onírúurú ìṣòro, lẹ́yìn náà ẹ (padà) sípò pẹ̀lú Rẹ̀.”

قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلٰٓى اَنْ يَّبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِّنْ فَوْقِكُمْ اَوْ مِنْ تَحْتِ اَرْجُلِكُمْ اَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا وَّيُذِيْقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُوْنَ

qul huwal-qādiru ‘alā ay yab‘aṡa ‘alaikum ‘ażābam min fauqikum au min taḥti arjulikum au yalbisakum syiya‘aw wa yużīqa ba‘ḍakum ba'sa ba‘ḍ(in), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti la‘allahum yafqahūn(a).

Sọ (ìwọ Muhammad), “Ó lè rán ìyà sí yín láti òkè yín tàbí láti ìsàlẹ̀ yín, tàbí láti mú kí ẹ parapọ̀ sí àwọn ẹgbẹ́ (ìjà) kí ó sì jẹ́ kí àwọn kan nínú yín tọ́ ìkà àwọn ẹlòmíràn wò.” Wo bí A ṣe ń ṣàlàyé àwọn àmì (agbára Wa) lẹ́ẹ̀kọ̀ọ̀kan kí wọ́n lè lóye.

وَكَذَّبَ بِهٖ قَوْمُكَ وَهُوَ الْحَقُّۗ قُلْ لَّسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍ ۗ

wa każżaba bihī qaumuka wa huwal-ḥaqq(u), qul lastu ‘alaikum biwakīl(in).

Àwọn ènìyàn yín sì sẹ́ (ìyà náà) bó tilẹ̀ jẹ́ pé òótọ́ ni. Sọ (Muhammad), “Èmi kò ṣe olùtọ́jú rẹ.”

لِكُلِّ نَبَاٍ مُّسْتَقَرٌّ وَّسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

likulli naba'im mustaqarruw wa saufa ta‘lamūn(a).

Gbogbo ìròyìn (tí aposteli mú wá) ní ìṣẹ̀lẹ̀ kan (àkókò) tí ó ṣẹlẹ̀, nígbà tí ó bá yá, ìwọ yóò mọ̀.

وَاِذَا رَاَيْتَ الَّذِيْنَ يَخُوْضُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖۗ وَاِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطٰنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرٰى مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa iżā ra'aital-lażīna yakhūḍūna fī āyātinā fa a‘riḍ ‘anhum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), wa immā yunsiyannakasy-syaiṭānu falā taq‘ud ba‘daż-żikrā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Tí o bá rí àwọn ènìyàn tí wọ́n ń fi àwọn ààyù Wa ṣe ẹlẹ́yà, fi wọ́n sílẹ̀ títí wọn yóò fi lọ sí ìjíròrò mìíràn. Tí Sátánì bá sì mú ọ gbàgbé (ìkàléèwọ̀ yìí), lẹ́yìn tí o bá tún rántí, má ṣe jókòó pẹ̀lú àwọn aláìṣòdodo.

وَمَا عَلَى الَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّلٰكِنْ ذِكْرٰى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa mā ‘alal-lażīna yattaqūna min ḥisābihim min syai'iw wa lākin żikrā la‘allahum yattaqūn(a).

Àwọn tí wọ́n bẹ̀rù Allah kò ní ẹ̀bi kankan fún ẹ̀ṣẹ̀ wọn; ṣùgbọ́n ojúṣe wọn ni láti rán wọn létí láti bẹ̀rù Allah.

وَذَرِ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَعِبًا وَّلَهْوًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَذَكِّرْ بِهٖٓ اَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌۢ بِمَا كَسَبَتْۖ لَيْسَ لَهَا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيٌّ وَّلَا شَفِيْعٌ ۚوَاِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لَّا يُؤْخَذْ مِنْهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اُبْسِلُوْا بِمَا كَسَبُوْا لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيْمٍ وَّعَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢبِمَا كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ ࣖ

wa żaril-lażīnattakhażū dīnahum la‘ibaw wa lahwaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā wa żakkir bihī an tubsala nafsum bimā kasabat, laisa lahā min dūnillāhi waliyyuw wa lā syafī‘(un), wa in ta‘dil kulla ‘adlil lā yu'khaż minhā, ulā'ikal-lażīna ubsilū bimā kasabū lahum syarābum min ḥamīmiw wa ‘ażābun alīmum bimā kānū yakfurūn(a).

Fi àwọn tí wọ́n sọ ẹ̀sìn wọn di eré àti àwàdà sílẹ̀, ìgbésí ayé ayé sì ti tàn wọ́n jẹ. Fi Al-Qur'an kìlọ̀ fún wọn kí gbogbo ènìyàn má baà ṣubú (sínú iná ọ̀run àpáàdì), nítorí ìṣe wọn. Kò sí olùdáàbòbò tàbí olùrànlọ́wọ́ (ìrànlọ́wọ́) fún un àyàfi Allah. Tí ó bá sì fẹ́ ṣe ìràpadà èyíkéyìí, dájúdájú a kò ní gbà á. Àwọn wọ̀nyí ni àwọn ènìyàn tí a gbé (sínú iná ọ̀run àpáàdì), nítorí ìṣe wọn. Wọ́n gba ohun mímu láti inú omi gbígbóná àti ìyà líle nítorí àìgbàgbọ́ wọn tẹ́lẹ̀.

قُلْ اَنَدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلٰٓى اَعْقَابِنَا بَعْدَ اِذْ هَدٰىنَا اللّٰهُ كَالَّذِى اسْتَهْوَتْهُ الشَّيٰطِيْنُ فِى الْاَرْضِ حَيْرَانَ لَهٗٓ اَصْحٰبٌ يَّدْعُوْنَهٗٓ اِلَى الْهُدَى ائْتِنَا ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰىۗ وَاُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qul anad‘ū min dūnillāhi mā lā yanfa‘unā wa lā yaḍurrunā wa nuraddu ‘alā a‘qābinā ba‘da iż hadānallāhu kal-lażīstahwathusy-syayāṭīnu fil-arḍi ḥairāna lahū aṣḥābuy yad‘ūnahū ilal-huda'tinā, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa umirnā linuslima lirabbil-‘ālamīn(a).

Sọ (Muhammad), “Ṣé a ó máa béèrè fún nǹkan mìíràn yàtọ̀ sí Allah, tí kò lè ṣe wá ní àǹfààní, tí kò sì ní ṣe wá ní ìpalára, àti bóyá a ó máa dá wa padà lẹ́yìn tí Allah bá ti tọ́ wa sọ́nà, gẹ́gẹ́ bí àwọn ènìyàn tí Sátánì ti tàn jẹ ní ayé, nínú ipò ìdàrúdàpọ̀?” Àwọn ọ̀rẹ́ rẹ̀ pè é sí ọ̀nà títọ́ (nípa sísọ pé, “Ẹ tẹ̀lé wa.” Sọ pé, “Dájúdájú ìtọ́sọ́nà Allah ni ìtọ́sọ́nà (òtítọ́); a sì pàṣẹ fún wa láti fi ara wa sílẹ̀ fún Olúwa gbogbo ayé,

وَاَنْ اَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّقُوْهُۗ وَهُوَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wattaqūh(u), wa huwal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).

àti láti máa gbàdúrà kí o sì máa bẹ̀rù Rẹ̀.” Òun sì ni Olúwa tí a ó kó gbogbo yín jọ sí ọ̀dọ̀ rẹ̀.

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ وَيَوْمَ يَقُوْلُ كُنْ فَيَكُوْنُۚ قَوْلُهُ الْحَقُّۗ وَلَهُ الْمُلْكُ يَوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِۗ عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ وَهُوَ الْحَكِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), wa yauma yaqūlu kun fa yakūn(u), qauluhul-ḥaqq(u), wa lahul-mulku yauma yunfakhu fiṣ-ṣūr(i), ‘ālimul-gaibi wasy-syahādati wa huwal-ḥakīmul-khabīr(u).

Òun ni Ẹni tí ó dá àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ ayé pẹ̀lú òtítọ́, nígbà tí Ó sọ pé, “Jẹ́!” Bẹ́ẹ̀ ni ó rí. Ọ̀rọ̀ Rẹ̀ jẹ́ òtítọ́, àti pé ti Rẹ̀ ni gbogbo àṣẹ nígbà tí a bá fun fèrè. Ó mọ ohun tí a kò rí àti ohun tí ó jẹ́ òótọ́. Òun ni Ọlọ́gbọ́n Jùlọ, Ẹni tí ó kún jùlọ.

۞ وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ اٰزَرَ اَتَتَّخِذُ اَصْنَامًا اٰلِهَةً ۚاِنِّيْٓ اَرٰىكَ وَقَوْمَكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi āzara atattakhiżu aṣnāman ālihah(tan), innī arāka wa qaumaka fī ḍalālim mubīn(in).

Àti (rántí) nígbà tí Ibrahim sọ fún baba rẹ̀ Azar pé, “Ṣé ó tọ́ fún ọ láti ṣe àwọn òrìṣà wọ̀nyẹn ní ọlọ́run? Dájúdájú, mo rí ìwọ àti àwọn ènìyàn rẹ nínú àṣìṣe tí ó hàn gbangba.”

وَكَذٰلِكَ نُرِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ مَلَكُوْتَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلِيَكُوْنَ مِنَ الْمُوْقِنِيْنَ

wa każālika nurī ibrāhīma malakūtas-samāwāti wal-arḍi wa liyakūna minal-mūqinīn(a).

Báyìí ni a ṣe fi agbára wa hàn fún Ábúráhámù ní ọ̀run àti ilẹ̀, kí ó lè wà lára àwọn tó gbàgbọ́ ní ìgbàgbọ́.

فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ الَّيْلُ رَاٰ كَوْكَبًا ۗقَالَ هٰذَا رَبِّيْۚ فَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَآ اُحِبُّ الْاٰفِلِيْنَ

falammā janna ‘alaihil-lailu ra'ā kaukabā(n), qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla lā uḥibbul-āfilīn(a).

Nígbà tí òru náà ṣú, (Ibrahim) rí ìràwọ̀ kan (nígbà náà) ó wí pé, “Èyí ni Olúwa mi.” Nígbà tí ìràwọ̀ náà wọ̀, ó wí pé, “Èmi kò fẹ́ràn ohun tí ó ń rọ̀.”

فَلَمَّا رَاَ الْقَمَرَ بَازِغًا قَالَ هٰذَا رَبِّيْ ۚفَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَىِٕنْ لَّمْ يَهْدِنِيْ رَبِّيْ لَاَكُوْنَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّاۤلِّيْنَ

falammā ra'al-qamara bāzigan qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla la'illam yahdinī rabbī la'akūnanna minal-qaumiḍ-ḍāllīn(a).

Nígbà tí ó rí òṣùpá tí ó ń yọ, ó wí pé, “Èyí ni Olúwa mi.” Ṣùgbọ́n nígbà tí òṣùpá wọ̀, ó wí pé, “Dájúdájú, tí Olúwa mi kò bá tọ́ mi sọ́nà, dájúdájú èmi ìbá ti jẹ́ ọ̀kan lára àwọn tí ó ṣìnà.”

فَلَمَّا رَاَ الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هٰذَا رَبِّيْ هٰذَآ اَكْبَرُۚ فَلَمَّآ اَفَلَتْ قَالَ يٰقَوْمِ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

falammā ra'asy-syamsa bāzigatan qāla hāżā rabbī hāżā akbar(u), falammā afalat qāla yā qaumi innī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

Nígbà tí ó rí oòrùn tí ń yọ, ó wí pé, “Èyí ni Olúwa mi, èyí ló tóbi jù.” Ṣùgbọ́n nígbà tí oòrùn wọ̀, ó wí pé, “Ẹ̀yin ènìyàn mi! Dájúdájú, mo ń ya ara mi sọ́tọ̀ kúrò nínú ohun tí ẹ ń bá ṣe àjọpọ̀.”

اِنِّيْ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِيْ فَطَرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ حَنِيْفًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۚ

innī wajjahtu wajhiya lil-lażī faṭaras-samāwāti wal-arḍa ḥanīfaw wa mā ana minal-musyrikīn(a).

Mo kọjú mi sí (Allah) Ẹni tí ó dá àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ pẹ̀lú ìtẹríba pátápátá (títẹ̀lé) ẹ̀sìn tòótọ́, èmi kì í sì í ṣe ọ̀kan lára àwọn abọ̀rìṣà.

وَحَاۤجَّهٗ قَوْمُهٗ ۗقَالَ اَتُحَاۤجُّوْۤنِّيْ فِى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنِۗ وَلَآ اَخَافُ مَا تُشْرِكُوْنَ بِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ رَبِّيْ شَيْـًٔا ۗوَسِعَ رَبِّيْ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا ۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ

wa ḥājjahū qaumuh(ū), qāla atuḥājjūnnī fillāhi wa qad hadān(i), wa lā akhāfu mā tusyrikūna bihī illā ay yasyā'a rabbī syai'ā(n), wasi‘a rabbī kulla syai'in ‘ilmā(n), afalā tatażakkarūn(a).

Àwọn ènìyàn rẹ̀ sì sẹ́. Ó (Ibrahim) sọ pé, “Ṣé ìwọ yóò bá mi jiyàn nípa Allah, bó tilẹ̀ jẹ́ pé Ó tọ́ mi sọ́nà ní òótọ́? Èmi kò bẹ̀rù (àjálù) ohun tí o ń bá Allah ṣe pọ̀, àyàfi tí Olúwa mi bá fẹ́ nǹkan kan. Ìmọ̀ Olúwa mi bo gbogbo nǹkan. Ṣé o kò lè kọ́ ẹ̀kọ́ kan?”

وَكَيْفَ اَخَافُ مَآ اَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُوْنَ اَنَّكُمْ اَشْرَكْتُمْ بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا ۗفَاَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ اَحَقُّ بِالْاَمْنِۚ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۘ

wa kaifa akhāfu mā asyraktum wa lā takhāfūna annakum asyraktum billāhi mā lam yunazzil bihī ‘alaikum sulṭānā(n), fa ayyul-farīqaini aḥaqqu bil-amn(i), in kuntum ta‘lamūn(a).

Báwo ni mo ṣe lè bẹ̀rù ohun tí ẹ ń bá Ọlọ́run kẹ́gbẹ́, bó tilẹ̀ jẹ́ pé ẹ kò bẹ̀rù ohun tí Allah fúnra rẹ̀ kò fi hàn yín nípa sísopọ̀ mọ́ Rẹ̀. Èwo nínú àwọn ẹgbẹ́ méjèèjì ló yẹ fún ààbò (kúrò lọ́wọ́ àjálù), bí ẹ bá mọ̀?

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يَلْبِسُوْٓا اِيْمَانَهُمْ بِظُلْمٍ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْاَمْنُ وَهُمْ مُّهْتَدُوْنَ ࣖ

al-lażīna āmanū wa lam yalbisū īmānahum biẓulmin ulā'ika lahumul-amnu wa hum muhtadūn(a).

Àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ tí wọn kò sì da ìgbàgbọ́ wọn pọ̀ mọ́ ẹ̀sìn èké, àwọn wọ̀nyí ni wọ́n ní ìfọ̀kànbalẹ̀, wọ́n sì ń gba ìtọ́sọ́nà.

وَتِلْكَ حُجَّتُنَآ اٰتَيْنٰهَآ اِبْرٰهِيْمَ عَلٰى قَوْمِهٖۗ نَرْفَعُ دَرَجٰتٍ مَّنْ نَّشَاۤءُۗ اِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa tilka ḥujjatunā ātaināhā ibrāhīma ‘alā qaumih(ī), narfa‘u darajātim man nasyā'(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).

Àti pé ìyẹn ni ìwífún wa tí a fún Ibrahim láti dojúkọ àwọn ènìyàn rẹ̀. Àwa gbé ipò ẹni tí àwa bá fẹ́ ga. Dájúdájú Olúwa rẹ jẹ́ ọlọ́gbọ́n gbogbo, olùmọ̀ gbogbo nǹkan.

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

A sì fún un ní Ísáákì àti Jákọ́bù. Olúkúlùkù wọn ni a ti fún ní ìtọ́sọ́nà; a sì ti fún Nóà ní ìtọ́sọ́nà ṣáájú ìyẹn, àti díẹ̀ nínú àwọn ọmọ rẹ̀ (Íbráímù), àwọn wọ̀nyí ni Dáúd, Sùláímọ́nì, Áyúbù, Yúsù, Mósà àti Hárúnì. Bẹ́ẹ̀ náà ni a ṣe ń san ẹ̀san fún àwọn olùṣe rere.

وَزَكَرِيَّا وَيَحْيٰى وَعِيْسٰى وَاِلْيَاسَۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَۙ

wa zakariyyā wa yaḥyā wa ‘īsā wa ilyās(a), kullum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

àti Zakaria, Yahya, Isa, àti Ilyas. Gbogbo wọn jẹ́ ènìyàn onígbàgbọ́.

وَاِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَيُوْنُسَ وَلُوْطًاۗ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ

wa ismā‘īla wal-yasa‘a wa yūnusa wa lūṭā(n), wa kullan faḍḍalnā ‘alal-‘ālamīn(a).

àti Ismail, Alyasa', Yunus, àti Lúùtù. Olúkúlùkù wa ti gbé (ìpele rẹ̀) ga ju àwọn ènìyàn mìíràn lọ (ní àkókò rẹ̀),

وَمِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَاِخْوَانِهِمْ ۚوَاجْتَبَيْنٰهُمْ وَهَدَيْنٰهُمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa min ābā'ihim wa żurriyyātihim wa ikhwānihim, wajtabaināhum wa hadaināhum ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

(A sì tún gbé àwọn baba wọn, àwọn ọmọ wọn, àti àwọn arákùnrin wọn ga. A yàn wọ́n (gẹ́gẹ́ bí àwọn wòlíì àti àwọn ìránṣẹ́) a sì tọ́ wọn sọ́nà títọ́.

ذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۗوَلَوْ اَشْرَكُوْا لَحَبِطَ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

Żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa lau asyrakū laḥabiṭa ‘anhum mā kānū ya‘malūn(a).

Ìtọ́sọ́nà Allāhu ni èyí, pẹ̀lú rẹ̀ ni Ó fi ń tọ́ ẹnikẹ́ni nínú àwọn ẹrú Rẹ̀ tí Ó bá fẹ́. Tí wọ́n bá so pọ̀ mọ́ Allāhu, àwọn iṣẹ́ rere tí wọ́n ṣe yóò parẹ́ dájúdájú.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ۚفَاِنْ يَّكْفُرْ بِهَا هٰٓؤُلَاۤءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًا لَّيْسُوْا بِهَا بِكٰفِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ātaināhumul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwah(ta), fa iy yakfur bihā hā'ulā'i faqad wakkalnā bihā qaumal laisū bihā bikāfirīn(a).

Àwọn wọ̀nyí ni àwọn ènìyàn tí A fún ní ìwé, ọgbọ́n àti àsọtẹ́lẹ̀. Tí àwọn ènìyàn (Quraish) bá sẹ́, A ó fi lé àwọn ènìyàn tí kò sẹ́.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ فَبِهُدٰىهُمُ اقْتَدِهْۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًاۗ اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْعٰلَمِيْنَ ࣖ

ulā'ikal-lażīna hadallāhu fa bihudāūhumuqtadih, qul lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in huwa illā żikrā lil-‘ālamīn(a).

Àwọn (àwọn Wòlíì) ni Allāhu ti tọ́nà, nítorí náà tẹ̀lé ìtọ́sọ́nà wọn. Sọ (Muhammad), “Èmi kò béèrè ohunkóhun lọ́wọ́ yín fún pàṣípààrọ̀ fún mímú (Al-Qur’an) wá.” Al-Qur’an jẹ́ ìkìlọ̀ fún (gbogbo ènìyàn) káàkiri àgbáyé.

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖٓ اِذْ قَالُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى بَشَرٍ مِّنْ شَيْءٍۗ قُلْ مَنْ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ الَّذِيْ جَاۤءَ بِهٖ مُوْسٰى نُوْرًا وَّهُدًى لِّلنَّاسِ تَجْعَلُوْنَهٗ قَرَاطِيْسَ تُبْدُوْنَهَا وَتُخْفُوْنَ كَثِيْرًاۚ وَعُلِّمْتُمْ مَّا لَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنْتُمْ وَلَآ اٰبَاۤؤُكُمْ ۗقُلِ اللّٰهُ ۙثُمَّ ذَرْهُمْ فِيْ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrihī iż qālū mā anzalallāhu ‘alā basyarim min syai'(in), qul man anzalal-kitābal-lażī jā'a bihī mūsā nūraw wa hudal lin-nāsi taj‘alūnahū qarāṭīsa tubdūnahā wa tukhfūna kaṡīrā(n), wa ‘ullimtum mā lam ta‘lamū antum wa lā ābā'ukum, qulillāh(u), ṡumma żarhum fī khauḍihim yal‘abūn(a).

Wọn kò fi ògo fún Allah gẹ́gẹ́ bí ó ti yẹ kí wọ́n ṣe nígbà tí wọ́n wí pé, “Allah kò fi ohunkóhun hàn fún àwọn ènìyàn.” Sọ (Muhammad), “Ta ni ó sọ ìwé (Tórà) tí Mósè mú wá kalẹ̀ gẹ́gẹ́ bí ìmọ́lẹ̀ àti ìtọ́sọ́nà fún aráyé, ẹ̀yin sọ ìwé náà di ìwé tí a fọ́nká, ẹ̀yin fi àwọn apá kan rẹ̀ hàn, ẹ̀yin sì fi ọ̀pọ̀lọpọ̀ rẹ̀ pamọ́, bó tilẹ̀ jẹ́ pé a kọ́ ọ ní ohun tí a kò mọ̀, yálà láti ọ̀dọ̀ yín tàbí láti ọ̀dọ̀ àwọn baba ńlá yín.” Sọ pé, “Allah ni (ẹni tí ó sọ ọ́ kalẹ̀),” lẹ́yìn náà (lẹ́yìn náà), jẹ́ kí wọ́n máa ṣeré nínú àṣìṣe wọn.

وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَهُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحٰفِظُوْنَ

wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakum muṣaddiqul-lażī baina yadaihi wa litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā, wal-lażīna yu'minūna bil-ākhirati yu'minūna bihī wa hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).

Àti pé ìwé yìí (Al-Qur'an), ìwé tí A ti sọ kalẹ̀ pẹ̀lú ìbùkún ńlá, jẹ́rìí sí àwọn ìwé tí a ti ṣí payá ṣáájú àti kí o lè kìlọ̀ fún (àwọn olùgbé) Ummul Qura (Mekka) àti àwọn ènìyàn tí ó yí i ká. Dájúdájú àwọn ènìyàn tí wọ́n gbàgbọ́ nínú ayé lẹ́yìn ikú gbàgbọ́ nínú rẹ̀ (Al-Qur'an), wọ́n sì máa ń pa àdúrà wọn mọ́ nígbà gbogbo.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ قَالَ اُوْحِيَ اِلَيَّ وَلَمْ يُوْحَ اِلَيْهِ شَيْءٌ وَّمَنْ قَالَ سَاُنْزِلُ مِثْلَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ تَرٰٓى اِذِ الظّٰلِمُوْنَ فِيْ غَمَرٰتِ الْمَوْتِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَاسِطُوْٓا اَيْدِيْهِمْۚ اَخْرِجُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ اَلْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَكُنْتُمْ عَنْ اٰيٰتِهٖ تَسْتَكْبِرُوْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au qāla ūḥiya ilayya wa lam yūḥa ilaihi syai'uw wa man qāla sa'unzilu miṡla mā anzalallāh(u), wa lau tarā iżiẓ-ẓālimūna fī gamarātil-mauti wal-malā'ikatu bāsiṭū aidīhim, akhirjū anfusakum, al-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum taqūlūna ‘alallāhi gairal-ḥaqqi wa kuntum ‘an āyātihī tastakbirūn(a).

Ta ló ṣe àìṣòdodo ju ẹni tó dá irọ́ mọ́ Allāhu tàbí ẹni tó sọ pé, “A ti sọ ọ́ di mímọ̀ fún mi,” bó tilẹ̀ jẹ́ pé a kò tíì fi ohunkóhun hàn án, àti ẹni tó sọ pé, “Èmi yóò sọ ohun tí Allāhu ti sọ kalẹ̀.” (Báwo ni yóò ṣe burú tó) tí o bá rí i nígbà tí àwọn aláìṣòdodo wà nínú ìrora ikú, nígbà tí àwọn áńgẹ́lì ń fi ọwọ́ wọn gbá wọn, (tí wọ́n ń wí pé, “Ẹ mú ẹ̀mí yín jáde.” Ní ọjọ́ yìí, a ó san án fún ọ ní ìyà tó burú gan-an, nítorí pé o sọ̀rọ̀ lòdì sí Allāhu (ọ̀rọ̀) tí kì í ṣe òtítọ́ àti (nítorí) o ń fọ́nnu nípa àwọn āyah Rẹ̀.

وَلَقَدْ جِئْتُمُوْنَا فُرَادٰى كَمَا خَلَقْنٰكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّتَرَكْتُمْ مَّا خَوَّلْنٰكُمْ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِكُمْۚ وَمَا نَرٰى مَعَكُمْ شُفَعَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ اَنَّهُمْ فِيْكُمْ شُرَكٰۤؤُا ۗ لَقَدْ تَّقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنْكُمْ مَّا كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ ࣖ

wa laqad ji'tumūnā furādā kamā khalaqnākum awwala marratiw wa taraktum mā khawwalnākum warā'a ẓuhūrikum, wa mā narā ma‘akum syufa‘ā'akumul-lażīna za‘amtum annahum fīkum syurakā'(u), laqat taqaṭṭa‘a bainakum wa ḍalla ‘ankum mā kuntum taz‘umūn(a).

Dájúdájú ìwọ fúnra rẹ wá sí ọ̀dọ̀ wa gẹ́gẹ́ bí A ti dá ọ ní ìbẹ̀rẹ̀, ohun tí A sì fún ọ, o fi sílẹ̀ lẹ́yìn rẹ (ní ayé). Àwa kò rí àwọn alágbàwí (tí ẹ ń ṣe ìrànlọ́wọ́) pẹ̀lú rẹ tí ẹ kà sí alábàáṣiṣẹpọ̀ (Ọlọ́run). Dájúdájú, (gbogbo ìdè) láàrín yín ti gé, ohun tí ẹ sì rò tẹ́lẹ̀ (gẹ́gẹ́ bí alábàáṣiṣẹpọ̀ pẹ̀lú Ọlọ́run) ti pòórá kúrò lọ́dọ̀ yín.

۞ اِنَّ اللّٰهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوٰىۗ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَمُخْرِجُ الْمَيِّتِ مِنَ الْحَيِّ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ فَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

innallāha fāliqul-ḥabbi wan-nawā, yukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa mukhrijul-mayyiti minal-ḥayy(i), żālikumullāhu fa annā tu'fakūn(a).

Dájúdájú, Allāhu ni Ẹni tí ó ń mú ọkà àti igi ọ̀pẹ jáde. Ó ń mú alààyè jáde láti inú òkú, Ó sì ń mú òkú jáde láti inú alààyè. Agbára Allāhu nìyẹn; kí ló dé tí ẹ fi ń yípadà?

فَالِقُ الْاِصْبَاحِۚ وَجَعَلَ الَّيْلَ سَكَنًا وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ حُسْبَانًا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِ

fāliqul-iṣbāḥ(i), wa ja‘alal-laila sakanaw wasy-syamsa wal-qamara ḥusbānā(n), żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).

Ó ṣe òwúrọ̀, ó sì ṣe òru fún ìsinmi, ó sì ṣe oòrùn àti òṣùpá fún ìṣirò. Ìyẹn ni àṣẹ Allāhu, Olódùmarè, Onímọ̀ gbogbo nǹkan.

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ النُّجُوْمَ لِتَهْتَدُوْا بِهَا فِيْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

wa huwal-lażī ja‘ala lakumun-nujūma litahtadū bihā fī ẓulumātil-barri wal-baḥr(i), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

Ó sì ni Ẹni tí ó dá àwọn ìràwọ̀ fún yín, kí ẹ lè fi wọ́n ṣe amọ̀nà yín nínú òkùnkùn lórí ilẹ̀ àti ní òkun. A ti ṣàlàyé àwọn àmì (agbára Wa) fún àwọn tí ó mọ̀.

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَّمُسْتَوْدَعٌ ۗقَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّفْقَهُوْنَ

wa huwal-lażī ansya'akum min nafsiw wāḥidatin fa mustaqarruw wa mustauda‘(un), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy yafqahūn(a).

Òun sì ni Ẹni tí ó dá yín láti ara ẹ̀mí kan ṣoṣo (Ádámù), nítorí náà (fún yín) ibùgbé kan wà àti ibi ìpamọ́. Dájúdájú, A ti ṣàlàyé àwọn àmì (títóbi wa) fún àwọn tí ó mọ̀.

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَاَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًاۚ وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَّجَنّٰتٍ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ اُنْظُرُوْٓا اِلٰى ثَمَرِهٖٓ اِذَٓا اَثْمَرَ وَيَنْعِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكُمْ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī nabāta kulli syai'in fa akhrajnā minhu khaḍiran nukhriju minhu ḥabbam mutarākibā(n), wa minan nakhli min ṭal‘ihā qinwānun dāniyatuw wa jannātim min a‘nābiw waz-zaitūna war-rummāna musytabihaw wa gaira mutasyābih(in), unẓurū ilā ṡamarihī iżā aṡmara wa yan‘ih(ī), inna fī żālikum la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

Òun sì ni Ẹni tí ó ń sọ omi kalẹ̀ láti ọ̀run, lẹ́yìn náà A ń mú kí gbogbo onírúurú ewéko dàgbà pẹ̀lú rẹ̀, nítorí náà A ń mú àwọn ewéko tútù jáde láti inú àwọn ewéko wọ̀nyẹn, A ń mú ọ̀pọ̀lọpọ̀ ọkà jáde láti inú àwọn ewéko tútù wọ̀nyẹn; àti láti inú igi ọ̀pẹ, a ń gé àwọn ẹ̀ka tí a so mọ́ ọn, àti àwọn ọgbà àjàrà, àti (A tún ń mú) ólífì àti pómégíránétì tí ó jọra àti tí ó yàtọ̀ síra. Ẹ kíyèsí èso náà nígbà tí ó bá so èso tí ó sì di gbígbóná. Dájúdájú, nínú èyí ni àwọn àmì (agbára Allāhu) wà fún àwọn tí ó gbàgbọ́.

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ الْجِنَّ وَخَلَقَهُمْ وَخَرَقُوْا لَهٗ بَنِيْنَ وَبَنٰتٍۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ سُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يَصِفُوْنَ ࣖ

wa ja‘alū lillāhi syurakā'al-jinna wa khalaqahum wa kharaqū lahū banīna wa banātim bigairi ‘ilm(in), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yaṣifūn(a).

Wọ́n sì (àwọn abọ̀rìṣà) sọ àwọn jinni di alábàápín pẹ̀lú Allah, bó tilẹ̀ jẹ́ pé Ó dá wọn (àwọn jinni), wọ́n sì purọ́ (wí pé), “Allah ní àwọn ọmọkùnrin àti ọmọbìnrin,” láìsí ìmọ̀ (ìpìlẹ̀). Ògo ni fún Allah àti Ẹni Gíga Jùlọ láti inú àwọn ànímọ́ tí wọ́n ń ṣàpèjúwe.

بَدِيْعُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَنّٰى يَكُوْنُ لَهٗ وَلَدٌ وَّلَمْ تَكُنْ لَّهٗ صَاحِبَةٌ ۗوَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

badī‘us-samāwāti wal-arḍ(i), annā yakūnu lahū waladuw wa lam takul lahū ṣāḥibah(tun), wa khalaqa kulla syai'(in), wa huwa bikulli syai'in‘alīm(un).

Òun (Allah) ni ẹlẹ́dàá ọ̀run àti ayé. Báwo (ó ṣe ṣeé ṣe) ló ṣe lè bímọ nígbà tí kò ní ìyàwó? Òun ló dá gbogbo nǹkan; Ó sì mọ ohun gbogbo.

ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوْهُ ۚوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

Żālikumullāhu rabbukum, lā ilāha illā huw(a), khāliqu kulli syai'in fa‘budūh(u), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

Ìyẹn ni Allāhu, Ọlọ́run yín; kò sí ọlọ́run mìíràn àfi Òun; Ẹlẹ́dàá gbogbo nǹkan, nítorí náà, ẹ máa jọ́sìn fún Un; Òun ni olùtọ́jú gbogbo nǹkan.

لَا تُدْرِكُهُ الْاَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الْاَبْصَارَۚ وَهُوَ اللَّطِيْفُ الْخَبِيْرُ

lā tudrikuhul-abṣāru wa huwa yudrikul-abṣār(a), wa huwal-laṭīful-khabīr(u).

A kò le fi ojú rí i, nígbà tí ó lè rí gbogbo ìran, òun sì ni Onímọ̀-ọkàn Jùlọ, Onímọ̀-ọ́n-jùlọ Jùlọ.

قَدْ جَاۤءَكُمْ بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْۚ فَمَنْ اَبْصَرَ فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَاۗ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ

qad jā'akum baṣā'iru mir rabbikum, faman abṣara fa linafsih(ī), wa man ‘amiya fa ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).

Dájúdájú, àwọn ẹ̀rí tó hàn gbangba ti wá láti ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ. Ẹnikẹ́ni tó bá rí (òtítọ́), àǹfààní náà jẹ́ fún ara rẹ̀; ẹnikẹ́ni tó bá sì fọ́jú (kò rí òtítọ́), òun ni ẹni tó ń padánù. Èmi (Muhammad) kì í ṣe olùṣọ́ (rẹ).

وَكَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ وَلِيَقُوْلُوْا دَرَسْتَ وَلِنُبَيِّنَهٗ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

wa każālika nuṣarriful-āyāti wa liyaqūlū darasta wa linubayyinahū liqaumiy ya‘lamūn(a).

Bẹ́ẹ̀ ni A ṣe ṣàlàyé àwọn ẹsẹ Wa leralera kí àwọn abọ̀rìṣà lè wí pé, “Ẹ ti kọ́ àwọn ẹsẹ wọ̀nyí (láti ọ̀dọ̀ àwọn ènìyàn ìwé),” àti kí A lè ṣàlàyé Al-Qur’an fún àwọn tí ó mọ̀.

اِتَّبِعْ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ

ittabi‘ mā ūḥiya ilaika mir rabbik(a), lā ilāha illā huw(a), wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).

Tẹ̀lé ohun tí Olúwa rẹ ti fihàn ọ́ (Muhammad); kò sí ọlọ́run mìíràn àfi Òun; kí o sì yẹra fún àwọn abọ̀rìṣà.

وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكُوْاۗ وَمَا جَعَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًاۚ وَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ

wa lau syā'allāhu mā asyrakū, wa mā ja‘alnā ‘alaihim ḥafīẓā(n), wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

Tí Allāhu bá fẹ́, wọn kì bá tí ṣe alábàápín pẹ̀lú Rẹ̀. Àwa kò sì fi ọ́ ṣe alágbàtọ́ wọn; ìwọ kì í sì ṣe alágbàtọ́ wọn.

وَلَا تَسُبُّوا الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَيَسُبُّوا اللّٰهَ عَدْوًاۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ كَذٰلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ اُمَّةٍ عَمَلَهُمْۖ ثُمَّ اِلٰى رَبِّهِمْ مَّرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa lā tasubbul-lażīna yad‘ūna min dūnillāhi fa yasubbullāha ‘adwam bigairi ‘ilm(in), każālika zayyannā likulli ummatin ‘amalahum, ṡumma ilā rabbihim marji‘uhum fa yunabbi'uhum bimā kānū ya‘malūn(a).

Ẹ má sì ṣe bú àwọn tí wọ́n ń jọ́sìn lẹ́yìn Allāhu, kí wọ́n má baà sọ̀rọ̀ àbùkù sí Allāhu láìní ìmọ̀. Nítorí náà, A ti jẹ́ kí gbogbo ènìyàn ka iṣẹ́ wọn sí rere. Lẹ́yìn náà, ọ̀dọ̀ Olúwa wọn ni wọn yóò padà sí, Òun yóò sì sọ fún wọn nípa ohun tí wọ́n ṣe.

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ لَّيُؤْمِنُنَّ بِهَاۗ قُلْ اِنَّمَا الْاٰيٰتُ عِنْدَ اللّٰهِ وَمَا يُشْعِرُكُمْ اَنَّهَآ اِذَا جَاۤءَتْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'athum āyatul layu'minunna bihā, qul innamal-āyātu ‘indallāhi wa mā yusy‘irukum annahā iżā jā'at lā yu'minūn(a).

Wọ́n sì búra pẹ̀lú gbogbo ohun tó ṣe pàtàkì pé, tí iṣẹ́ ìyanu kan bá dé bá wọn, dájúdájú wọn yóò gbàgbọ́ nínú rẹ̀. Sọ pé, “Iṣẹ́ ìyanu wà lọ́dọ̀ Allāhu nìkan.” Ṣé o mọ̀ pé nígbà tí iṣẹ́ ìyanu bá dé, wọn kò ní gbàgbọ́?

وَنُقَلِّبُ اَفْـِٕدَتَهُمْ وَاَبْصَارَهُمْ كَمَا لَمْ يُؤْمِنُوْا بِهٖٓ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّنَذَرُهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ ࣖ ۔

wa nuqallibu af'idatahum wa abṣārahum kamā lam yu'minū bihī awwala marratiw wa nażaruhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

Àti (ní ọ̀nà kan náà) A yí ọkàn wọn àti ìríran wọn padà gẹ́gẹ́ bí ìgbà tí wọn kò gbàgbọ́ nínú rẹ̀ (Al-Qur'an), A sì fi wọ́n sílẹ̀ nínú ìṣìnà.

۞ وَلَوْ اَنَّنَا نَزَّلْنَآ اِلَيْهِمُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ وَكَلَّمَهُمُ الْمَوْتٰى وَحَشَرْنَا عَلَيْهِمْ كُلَّ شَيْءٍ قُبُلًا مَّا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْٓا اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ يَجْهَلُوْنَ

wa lau annanā nazzalnā ilaihimul-malā'ikata wa kallamahumul-mautā wa ḥasyarnā ‘alaihim kulla syai'in qubulam mā kānū liyu'minū illā ay yasyā'allāhu wa lākinna akṡarahum yajhalūn(a).

Àti pé bí A bá rán àwọn áńgẹ́lì sí wọn, tí àwọn òkú sì bá wọn sọ̀rọ̀, tí A sì kó gbogbo nǹkan jọ síwájú wọn (tí wọ́n bá fẹ́), wọn kò ní gbàgbọ́ àyàfi tí Allāhu bá fẹ́. Ṣùgbọ́n ọ̀pọ̀lọpọ̀ wọn kò mọ̀ (ìtumọ̀ òtítọ́).

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيٰطِيْنَ الْاِنْسِ وَالْجِنِّ يُوْحِيْ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوْرًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ مَا فَعَلُوْهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُوْنَ

wa każālika ja‘alnā likulli nabiyyin ‘aduwwan syayāṭīnal-insi wal-jinni yūḥī ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin zukhrufal-qauli gurūrā(n), wa lau syā'a rabbuka mā fa‘alūhu fa żarhum wa mā yaftarūn(a).

Bẹ́ẹ̀ náà ni a ṣe fún gbogbo Ànábì, àwọn èṣù, ènìyàn àti àjìnnì, àwọn kan lára wọn ń sọ ọ̀rọ̀ dídùn sí àwọn ẹlòmíràn gẹ́gẹ́ bí ẹ̀tàn. Tí Olúwa rẹ bá fẹ́, wọn kò ní ṣe é, nítorí náà, jẹ́ kí wọ́n wà pẹ̀lú ohun tí wọ́n ń parọ́.

وَلِتَصْغٰٓى اِلَيْهِ اَفْـِٕدَةُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَلِيَرْضَوْهُ وَلِيَقْتَرِفُوْا مَا هُمْ مُّقْتَرِفُوْنَ

wa litaṣgā ilaihi af'idatul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa liyarḍauhu wa liyaqtarifū mā hum muqtarifūn(a).

Ati ki awọn ọkan kekere ti awọn ti ko gbagbọ ninu igbesi aye lẹhin, le fa si ifọrọkanlẹ yẹn, ki wọn si fẹran rẹ, ki wọn si le ṣe ohun ti wọn maa n ṣe nigbagbogbo.

اَفَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْتَغِيْ حَكَمًا وَّهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ اِلَيْكُمُ الْكِتٰبَ مُفَصَّلًا ۗوَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْلَمُوْنَ اَنَّهٗ مُنَزَّلٌ مِّنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ

afagairallāhi abtagī ḥakamaw wa huwal-lażī anzala ilaikumul-kitāba mufaṣṣalā(n), wal-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘lamūna annahū munazzalum mir rabbika bil-ḥaqqi falā takunanna minal-mumtarīn(a).

Ṣé kí n wá adájọ́ mìíràn yàtọ̀ sí Allāhu, nígbà tí ó jẹ́ pé Òun ni Ó sọ ìwé (Al-Ƙur’ān) fún ọ ní kúlẹ̀kúlẹ̀? Àwọn tí A fún ní ìwé náà mọ̀ pé ó ti ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ wá ní òótọ́. Nítorí náà, má ṣe wà lára àwọn oníyèméjì.

وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَّعَدْلًاۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖ ۚوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa tammat kalimatu rabbika ṣidqaw wa ‘adlā(n), lā mubaddila likalimātih(ī), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

A sì ti ṣe àṣepé ọ̀rọ̀ Olúwa rẹ (Al-Qur’an) ní òtítọ́ àti òdodo. Kò sí ohun tó lè yí ọ̀rọ̀ Rẹ̀ padà. Òun sì ni Olùgbọ́ gbogbo nǹkan, Onímọ̀ gbogbo nǹkan.

وَاِنْ تُطِعْ اَكْثَرَ مَنْ فِى الْاَرْضِ يُضِلُّوْكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَ

wa in tuṭi‘ akṡara man fil-arḍi yuḍillūka ‘an sabīlillāh(i), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in hum illā yakhruṣ ūn(a).

Tí o bá sì tẹ̀lé ọ̀pọ̀lọpọ̀ ènìyàn lórí ilẹ̀ ayé yìí, dájúdájú wọn yóò tàn ọ́ kúrò ní ọ̀nà Allāhu. Ohun tí wọ́n ń tẹ̀lé jẹ́ àròsọ lásán, irọ́ lásán ni wọ́n ń pa.

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ مَنْ يَّضِلُّ عَنْ سَبِيْلِهٖۚ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

inna rabbaka huwa a‘lamu may yaḍillu ‘an sabīlih(ī), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

Dájúdájú Olúwa rẹ ni ó mọ àwọn tó ṣìnà kúrò ní ọ̀nà Rẹ̀ dáadáa, Ó sì mọ àwọn tó tọ́nà dáadáa.

فَكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ اِنْ كُنْتُمْ بِاٰيٰتِهٖ مُؤْمِنِيْنَ

fa kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi in kuntum bi'āyātihī mu'minīn(a).

Nítorí náà, ẹ jẹ nínú ohun tí a ti da orúkọ Allāhu sí, tí ẹ bá gbàgbọ́ nínú àwọn àmì Rẹ̀.

وَمَا لَكُمْ اَلَّا تَأْكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُمْ مَّا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ اِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ اِلَيْهِ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا لَّيُضِلُّوْنَ بِاَهْوَاۤىِٕهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِيْنَ

wa mā lakum allā ta'kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi wa qad faṣṣala lakum mā ḥarrama ‘alaikum illā maḍṭurirtum ilaih(i), wa inna kaṡīral layuḍillūna bi'ahwā'ihim bigairi ‘ilm(in), inna rabbaka huwa a‘lamu bil-mu‘tadīn(a).

Kí ló dé tí ẹ kò fi ní jẹ nínú ohun tí a ti pe orúkọ Allāhu lórí rẹ̀, nígbà tí Allāhu ti ṣàlàyé ohun tí Ó ti kọ yín sílẹ̀ fún yín, àyàfi tí a bá fipá mú yín ṣe bẹ́ẹ̀? Dájúdájú ọ̀pọ̀lọpọ̀ ènìyàn ń fi ìfẹ́kúfẹ̀ẹ́ wọn ṣi àwọn ènìyàn lọ́nà láìsí ìmọ̀. Olúwa rẹ mọ àwọn tí ó ń ṣẹ̀.

وَذَرُوْا ظَاهِرَ الْاِثْمِ وَبَاطِنَهٗ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَكْسِبُوْنَ الْاِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُوْا يَقْتَرِفُوْنَ

wa żarū ẓāhiral-iṡmi wa bāṭinah(ū), innal-lażīna yaksibūnal-iṡma sayujzauna bimā kānū yaqtarifūn(a).

Kí o sì fi ẹ̀ṣẹ̀ sílẹ̀, àti èyí tí ó hàn gbangba àti èyí tí ó farasin. Dájúdájú, àwọn tí wọ́n bá dá ẹ̀ṣẹ̀ ni a ó san án padà fún ohun tí wọ́n ṣe.

وَلَا تَأْكُلُوْا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَاِنَّهٗ لَفِسْقٌۗ وَاِنَّ الشَّيٰطِيْنَ لَيُوْحُوْنَ اِلٰٓى اَوْلِيَاۤىِٕهِمْ لِيُجَادِلُوْكُمْ ۚوَاِنْ اَطَعْتُمُوْهُمْ اِنَّكُمْ لَمُشْرِكُوْنَ ࣖ

wa lā ta'kulū mimmā lam yużkarismullāhi ‘alaihi wa innahū lafisq(un), wa innasy-syayāṭīna layūḥūna ilā auliyā'ihim liyujādilūkum, wa in aṭa‘tumūhum innakum lamusyrikūn(a).

Ẹ má sì jẹ nínú ẹran tí a kò mẹ́nu kàn orúkọ Allāhu (nígbà tí a bá ń pa ẹran), nítorí pé ẹ̀ṣẹ̀ ni èyí. Dájúdájú àwọn èṣù máa ń sọ ọ̀rọ̀ kẹ́lẹ́kẹ́lẹ́ sí àwọn ẹlẹgbẹ́ wọn láti jiyàn sí yín. Tí ẹ bá sì tẹ̀lé wọn, dájúdájú ẹ ó di ọlọ́run.

اَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَاَحْيَيْنٰهُ وَجَعَلْنَا لَهٗ نُوْرًا يَّمْشِيْ بِهٖ فِى النَّاسِ كَمَنْ مَّثَلُهٗ فِى الظُّلُمٰتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِّنْهَاۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْكٰفِرِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

awa man kāna maitan fa aḥyaināhu wa ja‘alnā lahū nūray yamsyī bihī fin-nāsi kamam maṡaluhū fiẓ-ẓulumāti laisa bikhārijim minhā, każālika zuyyina lil-kāfirīna mā kānū ya‘malūn(a).

Ṣé ẹnìkan tí ó ti kú, tí A sì jí i dìde, tí A sì fún un ní ìmọ́lẹ̀ tí ó ń jẹ́ kí ó rìn láàrín àwọn ènìyàn, ó dàbí ẹni tí ó wà nínú òkùnkùn, tí kò fi lè jáde kúrò nínú rẹ̀? Nítorí náà, ó dára fún àwọn aláìgbàgbọ́ ohun tí wọ́n ń ṣe.

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا فِيْ كُلِّ قَرْيَةٍ اَكٰبِرَ مُجْرِمِيْهَا لِيَمْكُرُوْا فِيْهَاۗ وَمَا يَمْكُرُوْنَ اِلَّا بِاَنْفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

wa każālika ja‘alnā fī kulli qaryatin akābira mujrimīhā liyamkurū fīhā, wa mā yamkurūna illā bi'anfusihim wa mā yasy‘urūn(a).

Bẹ́ẹ̀ ni a ṣe yan àwọn olórí búburú ní gbogbo ìlú láti ṣe ẹ̀tàn nínú rẹ̀, ṣùgbọ́n wọ́n ń tan ara wọn jẹ láì mọ̀.

وَاِذَا جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ قَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ حَتّٰى نُؤْتٰى مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ رُسُلُ اللّٰهِ ۘ اَللّٰهُ اَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسٰلَتَهٗۗ سَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا صَغَارٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعَذَابٌ شَدِيْدٌۢ بِمَا كَانُوْا يَمْكُرُوْنَ

wa iżā jā'athum āyatun qālū lan nu'mina ḥattā nu'tā miṡla mā ūtiya rusulullāh(i), allāhu a‘lamu ḥaiṡu yaj‘alu risālatah(ū), sayuṣībul-lażīna ajramū ṣagārun ‘indallāhi wa ‘ażābun syadīdum bimā kānū yamkurūn(a).

Nígbà tí ẹsẹ kan bá dé bá wọn, wọ́n á wí pé, “Àwa kò ní gbàgbọ́ (gbàgbọ́) títí a ó fi fún wa gẹ́gẹ́ bí ohun tí a fún àwọn aposteli Allah.” Allah mọ̀ dáadáa ibi tí ó gbé iṣẹ́ aposteli Rẹ̀ kalẹ̀. Àwọn ènìyàn tí wọ́n bá dẹ́ṣẹ̀ yóò rí ìtìjú àti ìyà líle mú wá síwájú Allah àti nítorí ẹ̀tàn tí wọ́n ti ṣe.

فَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ اَنْ يَّهْدِيَهٗ يَشْرَحْ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِۚ وَمَنْ يُّرِدْ اَنْ يُّضِلَّهٗ يَجْعَلْ صَدْرَهٗ ضَيِّقًا حَرَجًا كَاَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِى السَّمَاۤءِۗ كَذٰلِكَ يَجْعَلُ اللّٰهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

fa may yuridillāhu ay yahdiyahū yasyraḥ ṣadrahū lil-islām(i), wa may yurid ay yuḍillahū yaj‘al ṣadrahū ḍayyiqan ḥarajan ka'annamā yaṣṣa‘‘adu fis-samā'(i), każālika yaj‘alullāhur-rijsa ‘alal-lażīna lā yu'minūn(a).

Ẹnikẹ́ni tí Allāhu bá fẹ́ yóò gba ìtọ́sọ́nà (ìtọ́sọ́nà), yóò ṣí àyà rẹ̀ sí (gba) Islam. Ẹnikẹ́ni tí Ó bá sì fẹ́ kí ó ṣìnà, Ó máa mú kí àyà rẹ̀ há, ó sì máa dì, bí ẹni pé ó ń gun òkè ọ̀run. Bẹ́ẹ̀ ni Allāhu ṣe máa ń fi ìyà jẹ àwọn tí kò gbàgbọ́.

وَهٰذَا صِرَاطُ رَبِّكَ مُسْتَقِيْمًاۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّذَّكَّرُوْنَ

wa hāżā ṣirāṭu rabbika mustaqīmā(n), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy yażżakkarūn(a).

Èyí sì ni ọ̀nà títọ́ ti Olúwa rẹ. A ti ṣàlàyé àwọn ẹsẹ (Wa) fún àwọn tí a kìlọ̀ fún.

۞ لَهُمْ دَارُ السَّلٰمِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَهُوَ وَلِيُّهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

lahum dārus-salāmi ‘inda rabbihim wa huwa waliyyuhum bimā kānū ya‘malūn(a).

Ibùgbé àlàáfíà (párádísè) wà fún wọn lọ́dọ̀ Olúwa wọn, Òun sì ni olùdáàbòbò wọn nítorí iṣẹ́ rere tí wọ́n ṣe.

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًاۚ يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِّنَ الْاِنْسِ ۚوَقَالَ اَوْلِيَاۤؤُهُمْ مِّنَ الْاِنْسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ وَّبَلَغْنَآ اَجَلَنَا الَّذِيْٓ اَجَّلْتَ لَنَا ۗقَالَ النَّارُ مَثْوٰىكُمْ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗاِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa yauma yaḥsyuruhum jamī‘ā(n), yā ma‘syaral-jinni qadistakṡartum minal-ins(i), wa qāla auliyā'uhum minal-insi rabbanastamta‘a ba‘ḍunā biba‘ḍiw wa balagnā ajalanal-lażī ajjalta lanā, qālan-nāru maṡwākum khālidīna fīhā illā mā syā'allāh(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).

Àti (rántí) ọjọ́ tí Ó kó gbogbo wọn jọ (Allāhu sì wí pé), “Ẹ̀yin ẹgbẹ́ àwọn ẹ̀mí èṣù! Ẹ ti (tàn) ọ̀pọ̀lọpọ̀ ènìyàn jẹ.” Àwọn ọ̀rẹ́ wọn láti inú àwọn ènìyàn náà sì wí pé, “Olúwa, a ti gbádùn ara wa, nísinsìnyí àkókò tí o yàn fún wa ti dé.” Allah wí pé, “Inú iná ọ̀run ni yóò jẹ́ ibùgbé rẹ títí láéláé, àyàfi tí Allah bá fẹ́ bẹ́ẹ̀.” Dájúdájú, Olúwa rẹ jẹ́ ọlọ́gbọ́n, olùmọ̀ gbogbo nǹkan.

وَكَذٰلِكَ نُوَلِّيْ بَعْضَ الظّٰلِمِيْنَ بَعْضًاۢ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ࣖ

wa każālika nuwallī ba‘ḍaẓ-ẓālimīna ba‘ḍam bimā kānū yaksibūn(a).

Báyìí ni A ṣe ń ṣe àwọn aláìṣòótọ́ ní ọ̀rẹ́ ara wọn gẹ́gẹ́ bí ohun tí wọ́n ń ṣe tẹ́lẹ̀.

يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۗ قَالُوْا شَهِدْنَا عَلٰٓى اَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ

yā ma‘syaral-jinni wal-insi alam ya'tikum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū syahidnā ‘alā anfusinā wa garrathumul-ḥayātud-un-yā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).

Ẹyin ẹgbẹ́ àjènì àti ènìyàn! Ṣé àwọn ìránṣẹ́ kò wá sí ọ̀dọ̀ yín láti àárín ara yín, wọ́n sọ àwọn āyah Mi fún yín, wọ́n sì kìlọ̀ fún yín nípa ìpàdé ọjọ́ yìí? Wọ́n dáhùn pé, “(Bẹ́ẹ̀ ni), àwa jẹ́ ẹlẹ́rìí ara wa.” Ṣùgbọ́n ìgbésí ayé ayé yìí tàn wọ́n jẹ, wọ́n sì di ẹlẹ́rìí sí ara wọn pé àwọn jẹ́ aláìgbàgbọ́.

ذٰلِكَ اَنْ لَّمْ يَكُنْ رَّبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرٰى بِظُلْمٍ وَّاَهْلُهَا غٰفِلُوْنَ

Żālika allam yakur rabbuka muhlikal-qurā biẓulmiw wa ahluhā gāfilūn(a).

Bẹ́ẹ̀ ni (àwọn aposteli ni a rán) nítorí pé Olúwa rẹ kò ní pa orílẹ̀-èdè kan run láìtọ́, nígbà tí àwọn olùgbé ibẹ̀ jẹ́ aláìbìkítà (tí wọn kò tíì mọ̀).

وَلِكُلٍّ دَرَجٰتٌ مِّمَّا عَمِلُوْاۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ

wa likullin darajātum mimmā ‘amilū, wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).

Àwọn ipò sì wà fún olúkúlùkù ènìyàn gẹ́gẹ́ bí iṣẹ́ wọn. Olúwa rẹ kò sì mọ̀ nípa ohun tí wọ́n ń ṣe.

وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ ۗاِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَسْتَخْلِفْ مِنْۢ بَعْدِكُمْ مَّا يَشَاۤءُ كَمَآ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ اٰخَرِيْنَ

wa rabbukal-ganiyyu żur-raḥmah(ti), iy yasya' yużhibkum wa yastakhlif mim ba‘dikum mā yasyā'u kamā ansya'akum min żurriyyati qaumin ākharīn(a).

Olúwa rẹ sì ni Alágbára, ó kún fún àánú. Tí ó bá fẹ́, yóò pa ọ́ run, lẹ́yìn tí o bá sì pa ọ́ run, yóò fi àwọn tí ó fẹ́ rọ́pò rẹ, gẹ́gẹ́ bí ó ti dá ọ láti inú àwọn ọmọ ẹgbẹ́ mìíràn.

اِنَّ مَا تُوْعَدُوْنَ لَاٰتٍۙ وَّمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

innamā tū‘adūna la'āt(in), wa mā antum bimu‘jizīn(a).

Ní tòótọ́, ohunkóhun tí wọ́n bá ṣèlérí fún ọ yóò dé dájúdájú, o kò sì le kọ̀ ọ́.

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a), man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

Sọ (Muhammad), “Ẹ̀yin ènìyàn mi! Ẹ ṣe gẹ́gẹ́ bí ipò yín, èmi náà ṣe bẹ́ẹ̀. Nígbà tó bá yá, ẹ ó mọ ẹni tí yóò gba ipò (tí ó dára jùlọ) ní ọjọ́ iwájú (nígbà tó bá yá). Dájúdájú, àwọn aláìṣòdodo kò ní ní oríire.

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ مِمَّا ذَرَاَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْاَنْعَامِ نَصِيْبًا فَقَالُوْا هٰذَا لِلّٰهِ بِزَعْمِهِمْ وَهٰذَا لِشُرَكَاۤىِٕنَاۚ فَمَا كَانَ لِشُرَكَاۤىِٕهِمْ فَلَا يَصِلُ اِلَى اللّٰهِ ۚوَمَا كَانَ لِلّٰهِ فَهُوَ يَصِلُ اِلٰى شُرَكَاۤىِٕهِمْۗ سَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

wa ja‘alū lillāhi mimmā żara'a minal-ḥarṡi wal-an‘āmi naṣīban fa qālū hāżā lillāhi biza‘mihim wa hāżā lisyurakā'inā, famā kāna lisyurakā'ihim falā yaṣilu ilallāh(i), wa mā kāna lillāhi fa huwa yaṣilu ilā syurakā'ihim, sā'a mā yaḥkumūn(a).

Wọ́n sì pèsè díẹ̀ lára èso ewéko àti ẹranko (ìpín) fún Allah, wọ́n wí gẹ́gẹ́ bí èrò wọn pé, “Èyí jẹ́ fún Allah àti èyí jẹ́ fún àwọn òrìṣà wa.” Apá tí ó jẹ́ fún àwọn òrìṣà wọn kò ní dé ọ̀dọ̀ Allah, àti pé apá tí ó jẹ́ fún Allah yóò dé ọ̀dọ̀ àwọn òrìṣà wọn. Ìpinnu wọn burú gan-an.

وَكَذٰلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيْرٍ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ قَتْلَ اَوْلَادِهِمْ شُرَكَاۤؤُهُمْ لِيُرْدُوْهُمْ وَلِيَلْبِسُوْا عَلَيْهِمْ دِيْنَهُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا فَعَلُوْهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُوْنَ

wa każālika zayyana likaṡīrim minal-musyrikīna qatla aulādihim syurakā'uhum liyurdūhum wa liyalbisū ‘alaihim dīnahum, wa lau syā'allāhu mā fa‘alūhu fa żarhum wa mā yaftarūn(a).

Nítorí náà, àwọn òrìṣà wọn (Sátánì) mú kí ó lẹ́wà fún ọ̀pọ̀lọpọ̀ àwọn abọ̀rìṣà láti pa àwọn ọmọ wọn, láti pa wọ́n run àti láti da ẹ̀sìn wọn rú. Tí Allāhu bá sì fẹ́, wọn kì bá ṣe bẹ́ẹ̀. Jẹ́ kí wọ́n wà pẹ̀lú ohun tí wọ́n para pọ̀.

وَقَالُوْا هٰذِهٖٓ اَنْعَامٌ وَّحَرْثٌ حِجْرٌ لَّا يَطْعَمُهَآ اِلَّا مَنْ نَّشَاۤءُ بِزَعْمِهِمْ وَاَنْعَامٌ حُرِّمَتْ ظُهُوْرُهَا وَاَنْعَامٌ لَّا يَذْكُرُوْنَ اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهَا افْتِرَاۤءً عَلَيْهِۗ سَيَجْزِيْهِمْ بِمَا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

wa qālū hāżihī an‘āmuw wa ḥarṡun ḥijrul lā yaṭ‘amuhā illā man nasyā'u biza‘mihim wa an‘āmun ḥurrimat ẓuhūruhā wa an‘āmul lā yażkurūnasmallāhi ‘alaihaftirā'an ‘alaih(i), sayajzīhim bimā kānū yaftarūn(a).

Wọ́n sì wí (gẹ́gẹ́ bí èrò wọn), “Àwọn ẹran ọ̀sìn àti ọjà oko ni wọ́n kà léèwọ̀, a kò gbọdọ̀ jẹ wọ́n, àyàfi àwọn tí a bá fẹ́.” Àwọn ẹranko kan tún wà tí a kà léèwọ̀ (kò gbà láyè) láti gùn ún, àwọn ẹran ọ̀sìn kan sì wà tí (nígbà tí a bá pa wọ́n) kò lè dárúkọ orúkọ Allah, èyí jẹ́ irọ́ sí Allah. Ní ọjọ́ iwájú, Allah yóò san án lẹ́san fún gbogbo ohun tí wọ́n ṣe.

وَقَالُوْا مَا فِيْ بُطُوْنِ هٰذِهِ الْاَنْعَامِ خَالِصَةٌ لِّذُكُوْرِنَا وَمُحَرَّمٌ عَلٰٓى اَزْوَاجِنَاۚ وَاِنْ يَّكُنْ مَّيْتَةً فَهُمْ فِيْهِ شُرَكَاۤءُ ۗسَيَجْزِيْهِمْ وَصْفَهُمْۗ اِنَّهٗ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa qālū mā fī buṭūni hāżihil-an‘āmi khāliṣatul liżukūrinā wa muḥarramun ‘alā azwājinā, wa iy yakum maitatan fahum fīhi syurakā'(u), sayajzīhim waṣfahum, innahū ḥakīmun ‘alīm(un).

Wọ́n sì wí (pẹ̀lú), “Ohun tí ó wà nínú ikùn àwọn ẹran ọ̀sìn wọ̀nyí jẹ́ fún àwọn ọkùnrin wa ní pàtó, ó jẹ́ ohun ìkọ̀kọ̀ fún àwọn ìyàwó wa.” Bí ohun tí ó wà nínú ikùn bá sì kú, gbogbo ènìyàn lè (jẹ ẹ́). Ní ọjọ́ iwájú, Allah yóò san án fún wọn fún ìpinnu wọn. Dájúdájú, Allah jẹ́ ọlọ́gbọ́n gbogbo, olùmọ̀ gbogbo nǹkan.

قَدْ خَسِرَ الَّذِيْنَ قَتَلُوْٓا اَوْلَادَهُمْ سَفَهًاۢ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّحَرَّمُوْا مَا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ افْتِرَاۤءً عَلَى اللّٰهِ ۗقَدْ ضَلُّوْا وَمَا كَانُوْا مُهْتَدِيْنَ ࣖ

qad khasiral-lażīna qatalū aulādahum safaham bigairi ‘ilmiw wa ḥarramū mā razaqahumullāhuftirā'an ‘alallāh(i), qad ḍallū wa mā kānū muhtadīn(a).

Dájúdájú, àwọn ni àwọn òfò tí wọ́n pa àwọn ọmọ wọn nítorí àìmọ̀ láìní ìmọ̀, tí wọ́n sì ń dí oúnjẹ tí Allāhu fún wọn nípa ṣíṣe irọ́ sí Allāhu lọ́wọ́. Dájúdájú wọ́n ti ṣìnà, wọn kò sì tọ́nà.

۞ وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ جَنّٰتٍ مَّعْرُوْشٰتٍ وَّغَيْرَ مَعْرُوْشٰتٍ وَّالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا اُكُلُهٗ وَالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ كُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖٓ اِذَآ اَثْمَرَ وَاٰتُوْا حَقَّهٗ يَوْمَ حَصَادِهٖۖ وَلَا تُسْرِفُوْا ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَۙ

wa huwal-lażī ansya'a jannātim ma‘rūsyātiw wa gaira ma‘rūsyātiw wan-nakhla waz-zar‘a mukhtalifan ukuluhū waz-zaitūna war-rummāna mutasyābihaw wa gaira mutasyābih(in), kulū min ṡamarihī iżā aṡmara wa ātū ḥaqqahū yauma ḥaṣādih(ī), wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).

Òun sì ni Ẹni tí ó dá àwọn igi àjàrà àti àwọn tí kò ní èso àjàrà, igi ọ̀pẹ, ewéko onírúuru adùn, ólífì àti pómégíránétì tí ó jọra (ní ìrísí àti àwọ̀) tí kò sì jọra (ní ìtọ́wò). Jẹ èso náà nígbà tí ó bá so èso, kí o sì san owó tí ó tọ́ sí ọ nígbà tí o bá kórè rẹ̀, ṣùgbọ́n má ṣe ṣe àṣejù rẹ̀. Dájúdájú, Allāhu kò fẹ́ràn àwọn ènìyàn tí wọ́n pọ̀ jù.

وَمِنَ الْاَنْعَامِ حَمُوْلَةً وَّفَرْشًا ۗ كُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌۙ

wa minal-an‘āmi ḥamūlataw wa farsyā(n), kulū mimmā razaqakumullāhu wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

Àti nínú àwọn ẹran ọ̀sìn ni àwọn kan fún gbígbé ẹrù àti àwọn kan fún pípa ẹran. Ẹ jẹ nínú oúnjẹ tí Allāhu pèsè fún yín, ẹ má sì tẹ̀lé àwọn ẹsẹ̀ Sàtánì. Dájúdájú, Sàtánì jẹ́ ọ̀tá tí ó hàn gbangba fún yín.

ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍۚ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ نَبِّـُٔوْنِيْ بِعِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

Ṡamāniya azwāj(in), minaḍ-ḍa'niṡnaini wa minal-ma‘ziṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), nabbi'ūnī bi‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).

Àwọn ẹran oko mẹ́jọ ló wà ní méjì méjì (méjì méjì); àgùntàn méjì àti ewúrẹ́ méjì. Sọ pé, "Kí ni Allāhu kà léèwọ̀ láàrín ọkùnrin méjì tàbí obìnrin méjì tàbí ohun tí ó wà nínú ikùn àwọn obìnrin méjèèjì? Ṣàlàyé fún mi nípa ìmọ̀ tí o bá jẹ́ olóòótọ́."

وَمِنَ الْاِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ وَصّٰىكُمُ اللّٰهُ بِهٰذَاۚ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa minal-ibiliṡnaini wa minal-baqariṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), am kuntum syuhadā'a iż waṣṣākumullāhu bihāżā, faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibal liyuḍillan-nāsa bigairi ‘ilm(in), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Láti inú ràkúnmí méjì àti láti ọ̀dọ̀ màlúù méjì. Sọ pé, "Kí ni a kà léèwọ̀ láàrín ọkùnrin méjì tàbí obìnrin méjì, tàbí ohun tí ó wà nínú ikùn àwọn obìnrin méjèèjì? Ṣé ẹ̀yin jẹ́ ẹlẹ́rìí nígbà tí Allāhu pàṣẹ èyí fún yín? Ta ni ó ṣe àìṣòdodo ju àwọn tí ó dá irọ́ mọ́ Allāhu lọ láti fi ọ̀nà sílẹ̀ láìsí ìmọ̀?" Dájúdájú, Allāhu kò ní tọ́ àwọn ènìyàn aláìṣòdodo sọ́nà.

قُلْ لَّآ اَجِدُ فِيْ مَآ اُوْحِيَ اِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلٰى طَاعِمٍ يَّطْعَمُهٗٓ اِلَّآ اَنْ يَّكُوْنَ مَيْتَةً اَوْ دَمًا مَّسْفُوْحًا اَوْ لَحْمَ خِنْزِيْرٍ فَاِنَّهٗ رِجْسٌ اَوْ فِسْقًا اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَاِنَّ رَبَّكَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qul lā ajidu fīmā ūḥiya ilayya muḥarraman ‘alā ṭā‘imiy yaṭ‘amuhū illā ay yakūna maitatan au damam masfūḥan au laḥma khinzīrin fa innahū rijsun au fisqan uhilla ligairillāhi bih(ī), famaniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin fa inna rabbaka gafūrur raḥīm(un).

Sọ pé, “Èmi kò rí ohun tí a kà léèwọ̀ nínú ohun tí a fihàn mí fún ẹni tí ó fẹ́ ẹ, àyàfi ẹran òkú, ẹ̀jẹ̀ tí ń ṣàn, ẹran ẹlẹ́dẹ̀—fún gbogbo ohun tí kò dára—tàbí èyí tí a pa ní orúkọ ẹlòmíràn yàtọ̀ sí Allah. Ṣùgbọ́n ẹnikẹ́ni tí a fi ipá mú, tí kò fẹ́ tàbí tí kò rékọjá (ààlà àìní), dájúdájú Olúwa rẹ jẹ́ Aláforíjìn, Àánú jùlọ.”

وَعَلَى الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا كُلَّ ذِيْ ظُفُرٍۚ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ شُحُوْمَهُمَآ اِلَّا مَا حَمَلَتْ ظُهُوْرُهُمَآ اَوِ الْحَوَايَآ اَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍۗ ذٰلِكَ جَزَيْنٰهُمْ بِبَغْيِهِمْۚ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

wa ‘alal-lażīna hādū ḥarramnā kulla żī ẓufur(in), wa minal-baqari wal-ganami ḥarramnā ‘alaihim syuḥūmahumā illā mā ḥamalat ẓuhūruhumā awil-ḥawāyā au makhtalaṭa bi‘aẓm(in), żālika jazaināhum bibagyihim, wa innā laṣādiqūn(a).

Àti fún àwọn Júù, A kọ gbogbo (àwọn ẹranko) tí wọ́n ní pátákò léèwọ̀, A sì kọ ọ̀rá màlúù àti àgùntàn léèwọ̀ fún wọn, àyàfi èyí tí ó dì mọ́ ẹ̀yìn wọn, tàbí èyí tí ó wà nínú ìfun wọn, tàbí èyí tí a dapọ̀ mọ́ egungun. Bẹ́ẹ̀ ni A ṣe jẹ wọ́n níyà nítorí àìgbọràn wọn. Àti dájúdájú, Àwa ni Òtítọ́ jùlọ.

فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقُلْ رَّبُّكُمْ ذُوْ رَحْمَةٍ وَّاسِعَةٍۚ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهٗ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِيْنَ

fa in każżabūka faqur rabbukum żū raḥmatiw wāsi‘ah(tin), wa lā yuraddu ba'suhū ‘anil-qaumil-mujrimīn(a).

Nítorí náà, tí wọ́n bá purọ́ fún ọ, sọ pé, “Olúwa rẹ ní àánú tó pọ̀, ìyà Rẹ̀ fún àwọn ẹlẹ́ṣẹ̀ sì jẹ́ ohun tí kò ṣeé yẹ̀ sílẹ̀.”

سَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكْنَا وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ شَيْءٍۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتّٰى ذَاقُوْا بَأْسَنَاۗ قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوْهُ لَنَاۗ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَخْرُصُوْنَ

sayaqūlul-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā asyraknā wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min syai'(in), każālika każżabal-lażīna min qablihim ḥattā żāqū ba'sanā, qul hal ‘indakum min ‘ilmin fa tukhrijūhu lanā, in tattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in antum illā takhruṣūn(a).

Àwọn abọ̀rìṣà yóò wí pé, “Tí Allāhu bá fẹ́, àwa kì bá tí ṣe alábàápín pẹ̀lú Rẹ̀, bẹ́ẹ̀ náà ni àwọn baba ńlá wa kò ṣe, àwa kì bá tí ṣe èèwọ̀ fún ohunkóhun.” Bẹ́ẹ̀ náà ni àwọn tí ó ṣáájú wọn tí wọ́n purọ́ (àwọn ìránṣẹ́) títí wọ́n fi tọ́ ìyà Wa wò. Sọ (Muhammad), “Ṣé ẹ ní ìmọ̀ kan tí ẹ lè fi hàn wá? Ohun tí ẹ ń tẹ̀lé kò ju àbá lásán lọ, ẹ sì ń ronú lásán ni.”

قُلْ فَلِلّٰهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُۚ فَلَوْ شَاۤءَ لَهَدٰىكُمْ اَجْمَعِيْنَ

qul fa lillāhil-ḥujjatul-bāligah(tu), fa lau syā'a lahadākum ajma‘īn(a).

Sọ (Muhammad), “Allāhu nìkan ni ìdí rẹ̀. Nítorí náà, tí ó bá fẹ́, gbogbo yín ni a ó tọ́ sọ́nà.”

قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ يَشْهَدُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ حَرَّمَ هٰذَاۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَهُمْ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ ࣖ

qul halumma syuhadā'akumul-lażīna yasyhadūna annallāha ḥarrama hāżā, fa in syahidū falā tasyhad ma‘ahum, wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna każżabū bi'āyātinā wal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa hum birabbihim ya‘dilūn(a).

Sọ (Muhammad), “Ẹ mú àwọn ẹlẹ́rìí yín wá tí wọ́n lè fi hàn pé Allāhu ti kọ èyí sílẹ̀.” Tí wọ́n bá jẹ́rìí, ẹ kò gbọdọ̀ jẹ́rìí pẹ̀lú wọn. Ẹ má ṣe tẹ̀lé ìfẹ́-ọkàn àwọn tí wọ́n sẹ́ àwọn āyah Wa àti àwọn tí kò gbàgbọ́ nínú ayé ìkẹyìn, tí wọ́n sì ń bá Ọlọ́run ṣe alábàápín.

۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).

Sọ (Muhammad), "Ẹ jẹ́ kí n ka ohun tí Ọlọ́run kọ yín sílẹ̀. Ẹ má ṣe so ohunkóhun pọ̀ mọ́ Rẹ̀, ẹ ṣe rere sí àwọn òbí yín, ẹ má ṣe pa àwọn ọmọ yín nítorí pé wọ́n jẹ́ aláìní. Àwa ni a ń pèsè oúnjẹ fún yín àti fún wọn; ẹ má ṣe súnmọ́ àwọn iṣẹ́ búburú, yálà èyí tí a lè rí tàbí èyí tí a fi pamọ́, ẹ má ṣe pa àwọn ènìyàn tí Ọlọ́run kà léèwọ̀ àyàfi fún àwọn ìdí tí ó tọ́. Bẹ́ẹ̀ ni Ó ṣe pàṣẹ fún yín kí ẹ lè lóye.

وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ

wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).

Ẹ má sì ṣe súnmọ́ dúkìá ọmọ òrukàn, àyàfi ní ọ̀nà tí ó dára jù, títí tí ó fi dé (ọmọ ọdún) àgbà. Kí ẹ sì ṣe àṣepé ìwọ̀n àti ìwọ̀n ní ọ̀nà tí ó tọ́. A kì í fi ẹrù lé ènìyàn gẹ́gẹ́ bí agbára rẹ̀. Nígbà tí ẹ bá ń sọ̀rọ̀, ẹ sọ òtítọ́, kódà bí ó tilẹ̀ jẹ́ ìbátan yín, kí ẹ sì mú ìlérí Allah ṣẹ. Bẹ́ẹ̀ ni Ó ṣe pàṣẹ fún yín pé kí ẹ rántí.”

وَاَنَّ هٰذَا صِرَاطِيْ مُسْتَقِيْمًا فَاتَّبِعُوْهُ ۚوَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ

wa anna hāżā ṣirāṭī mustaqīman fattabi‘ūh(u), wa lā tattabi‘us-subula fa tafarraqa bikum ‘an sabīlih(ī), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tattaqūn(a).

Dájúdájú, èyí ni ọ̀nà títọ́ mi. Lẹ́yìn náà, ẹ tẹ̀lé! Ẹ má ṣe tẹ̀lé àwọn ọ̀nà mìíràn tí yóò tú yín ká kúrò ní ọ̀nà Rẹ̀. Bẹ́ẹ̀ ni Ó ṣe pàṣẹ fún yín pé kí ẹ jẹ́ olùfọkànsìn.

ثُمَّ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ تَمَامًا عَلَى الَّذِيْٓ اَحْسَنَ وَتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُوْنَ ࣖ

Ṡumma ātainā mūsal-kitāba tamāman ‘alal-lażī aḥsana wa tafṣīlal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum biliqā'i rabbihim yu'minūn(a).

Lẹ́yìn náà, A fún Mósà ní Ìwé (Tórà) láti parí (ìbùkún wa) fún àwọn tí ó ṣe rere, láti ṣàlàyé gbogbo nǹkan, àti gẹ́gẹ́ bí ìtọ́sọ́nà àti àánú, kí wọ́n lè gbàgbọ́ nínú ìpàdé Olúwa wọn.

وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ فَاتَّبِعُوْهُ وَاتَّقُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۙ

wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakun fattabi‘ūhu wattaqū la‘allakum turḥamūn(a).

Èyí sì ni Ìwé (Al-Qur’an) tí A ti sọ kalẹ̀ pẹ̀lú ìbùkún. Tẹ̀lé e, kí o sì bẹ̀rù Ọlọ́run kí a lè ṣàánú fún ọ.

اَنْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اُنْزِلَ الْكِتٰبُ عَلٰى طَاۤىِٕفَتَيْنِ مِنْ قَبْلِنَاۖ وَاِنْ كُنَّا عَنْ دِرَاسَتِهِمْ لَغٰفِلِيْنَۙ

an taqūlū innamā unzilal-kitābu ‘alā ṭā'ifataini min qablinā, wa in kunnā ‘an dirāsatihim lagāfilīn(a).

(A rán Al-Qur’an kalẹ̀) kí ẹ má baà sọ pé, “Ìwé yìí ni a fi hàn fún àwọn ẹgbẹ́ méjì ṣáájú wa (àwọn Júù àti àwọn Kristẹni) àti pé dájúdájú, àwa kò fiyèsí ohun tí wọ́n kà.”

اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ

au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).

tàbí kí o (má ṣe) sọ pé, “Tí a bá sọ ìwé náà fún wa, àwa ìbá ti jẹ́ amọ̀nà ju wọn lọ.” Dájúdájú, àlàyé tó ṣe kedere, ìtọ́sọ́nà àti àánú láti ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ ti dé bá ọ. Ta ló ṣe àìṣòdodo ju ẹni tó sẹ́ àwọn āyah Allah tí ó sì yípadà kúrò nínú wọn lọ? Ní ọjọ́ iwájú, A ó san án fún àwọn tí ó yípadà kúrò nínú àwọn āyah Wa pẹ̀lú ìyà líle, nítorí pé wọ́n máa ń yípadà nígbà gbogbo.

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ اَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ اٰيٰتِ رَبِّكَ ۗيَوْمَ يَأْتِيْ بَعْضُ اٰيٰتِ رَبِّكَ لَا يَنْفَعُ نَفْسًا اِيْمَانُهَا لَمْ تَكُنْ اٰمَنَتْ مِنْ قَبْلُ اَوْ كَسَبَتْ فِيْٓ اِيْمَانِهَا خَيْرًاۗ قُلِ انْتَظِرُوْٓا اِنَّا مُنْتَظِرُوْنَ

hal yanẓurūna illā an ta'tiyahumul-malā'ikatu au ya'tiya rabbuka au ya'tiya ba‘ḍu āyāti rabbik(a), yauma ya'tī ba‘ḍu āyāti rabbika lā yanfa‘u nafsan īmānuhā lam takun āmanat min qablu au kasabat fī īmānihā khairā(n), qulintaẓirū innā muntaẓirūn(a).

Wọ́n kàn ń dúró dè wíwá àwọn áńgẹ́lì sí wọn, tàbí wíwá Olúwa rẹ, tàbí díẹ̀ lára àwọn àmì láti ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ. Ní ọjọ́ tí díẹ̀ lára àwọn àmì Olúwa rẹ bá dé, ìgbàgbọ́ ẹnìkan tí kò gbàgbọ́ tẹ́lẹ̀, tàbí tí kò gbìyànjú láti ṣe rere pẹ̀lú rẹ̀, kò ní já sí èrè. Sọ pé, “Dúró ná! Àwa ń dúró.”

اِنَّ الَّذِيْنَ فَرَّقُوْا دِيْنَهُمْ وَكَانُوْا شِيَعًا لَّسْتَ مِنْهُمْ فِيْ شَيْءٍۗ اِنَّمَآ اَمْرُهُمْ اِلَى اللّٰهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ

innal-lażīna farraqū dīnahum wa kānū syiya‘al lasta minhum fī syai'(in), innamā amruhum ilallāhi ṡumma yunabbi'uhum bimā kānū yaf‘alūn(a).

Dájúdájú, àwọn tí wọ́n pín ẹ̀sìn wọn sí méjì, tí wọ́n sì pín sí méjì, kì í ṣe ẹrù iṣẹ́ rẹ (Muhammad) fún wọn rárá. Dájúdájú, ọ̀ràn wọn wà lọ́wọ́ Allāhu. Lẹ́yìn náà, yóò sọ ohun tí wọ́n ṣe fún wọn.

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ عَشْرُ اَمْثَالِهَا ۚوَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزٰٓى اِلَّا مِثْلَهَا وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati fa lahū ‘asyru amṡālihā, wa man jā'a bis-sayyi'ati falā yujzā illā miṡlahā wa hum lā yuẓlamūn(a).

Ẹnikẹ́ni tí ó bá ṣe rere yóò gba ẹ̀san mẹ́wàá, ẹnikẹ́ni tí ó bá sì ṣe búburú yóò gba ẹ̀san gẹ́gẹ́ bí ìwà búburú rẹ̀. Wọn kò ní ṣe àìtọ́ sí i rárá.

قُلْ اِنَّنِيْ هَدٰىنِيْ رَبِّيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ەۚ دِيْنًا قِيَمًا مِّلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۚ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul innanī hadānī rabbī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in), dīnan qiyamam millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

Sọ (Muhammad), “Dájúdájú Olúwa mi ti tọ́ mi sí ọ̀nà títọ́, ẹ̀sìn òtítọ́, ẹ̀sìn títọ́ ti Ibrahim. Òun (Ibrahim) kò sí lára àwọn abọ̀rìṣà.”

قُلْ اِنَّ صَلَاتِيْ وَنُسُكِيْ وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِيْ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qul inna ṣalātī wa nusukī wa maḥyāya wa mamātī lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

Sọ (Muhammad), “Dájúdájú àdúrà mi, ìjọsìn mi, ìgbésí ayé mi àti ikú mi jẹ́ ti Allāhu nìkan, Olúwa gbogbo àgbáyé.”

لَا شَرِيْكَ لَهٗ ۚوَبِذٰلِكَ اُمِرْتُ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُسْلِمِيْنَ

lā syarīka lah(ū), wa biżālika umirtu wa ana awwalul-muslimīn(a).

kò sí alábàákẹ́gbẹ́ fún Un; nítorí náà ni wọ́n ṣe pàṣẹ fún mi, èmi sì ni ẹni àkọ́kọ́ tí ó fi ara rẹ̀ sílẹ̀ (Musulumi).

قُلْ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْ رَبًّا وَّهُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍۗ وَلَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ اِلَّا عَلَيْهَاۚ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۚ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

qul agairallāhi abgī rabbaw wa huwa rabbu kulli syai'(in), wa lā taksibu kullu nafsin illā ‘alaihā, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

Sọ (Muhammad), “Ṣé ó tọ́ fún mi láti wá ọlọ́run mìíràn yàtọ̀ sí Allah, nígbà tí Òun ni Olúwa gbogbo nǹkan. Fún gbogbo ẹ̀ṣẹ̀ tí ènìyàn bá ṣe, òun nìkan ni ó jẹ́bi. Ènìyàn kò sì ní ru ẹrù ẹ̀ṣẹ̀ ẹlòmíràn. Lẹ́yìn náà, ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ ni ìwọ yóò padà sí, yóò sì sọ ohun tí o ti jiyàn lé lórí tẹ́lẹ̀ fún ọ.”

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَكُمْ خَلٰۤىِٕفَ الْاَرْضِ وَرَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَبْلُوَكُمْ فِيْ مَآ اٰتٰىكُمْۗ اِنَّ رَبَّكَ سَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa huwal-lażī ja‘alakum khalā'ifal-arḍi wa rafa‘a ba‘ḍakum fauqa ba‘ḍin darajātil liyabluwakum fī mā ātākum, inna rabbaka sarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).

Òun sì ni Ẹni tí ó sọ yín di àwọn pàṣán ní ilẹ̀ ayé, Ó sì gbé àwọn kan yín ga ju àwọn mìíràn lọ, láti dán yín wò nípa àwọn ẹ̀bùn tí Ó fún yín. Dájúdájú Olúwa yín yára láti fìyà jẹ yín, dájúdájú Òun ni Aláforíjìn, Àánú jùlọ.