Q.S Ta-Ha (طه) - 135 Iye Àwọn Ẹsẹ

طٰهٰ ۚ

Ṭāhā.

Thá

مَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لِتَشْقٰٓى ۙ

mā anzalnā ‘alaikal-qur'āna litasyqā.

A kò sọ Al-Qur'an yìí kalẹ̀ fún ọ (Muhammad) kí o lè wà nínú ìṣòro;

اِلَّا تَذْكِرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۙ

illā tażkiratal limay yakhsyā.

ṣùgbọ́n gẹ́gẹ́ bí ìkìlọ̀ fún àwọn tí ó bẹ̀rù (Allah).

تَنْزِيْلًا مِّمَّنْ خَلَقَ الْاَرْضَ وَالسَّمٰوٰتِ الْعُلٰى ۗ

tanzīlam mimman khalaqal-arḍa was-samāwātil-‘ulā.

ti o wa lati odo (Allah) eni ti o da aye ati awon orun giga,

اَلرَّحْمٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوٰى

ar- raḥmānu ‘alal-‘arsyistawā.

(èyí ni) Àánú jùlọ, ẹni tí ó ń gbé lórí ìtẹ́.

لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرٰى

lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa mā bainahumā wa mā taḥtaṡ-ṡarā.

Tirẹ̀ ni ohun gbogbo tí ó wà ní ọ̀run, ohunkóhun tí ó wà ní ilẹ̀, ohunkóhun tí ó wà láàrín wọn, àti ohunkóhun tí ó wà ní ìsàlẹ̀ ilẹ̀.

وَاِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَاِنَّهٗ يَعْلَمُ السِّرَّ وَاَخْفٰى

wa in tajhar bil-qauli fa innahū ya‘lamus-sirra wa akhfā.

Tí o bá sì sọ̀rọ̀ sókè, dájúdájú, Ó mọ àṣírí àti ohun tí ó fara pamọ́ jù.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ لَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰى

allāhu lā ilāha illā huw(a), lahul-asmā'ul-ḥusnā.

(Òun ni) Allāhu, kò sí ọlọ́run kan àyàfi Rẹ̀, Ẹni tí ó ní àwọn orúkọ tí ó dára jùlọ.

وَهَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ مُوْسٰى ۘ

wa hal atāka ḥadīṡu mūsā.

Ṣé ìtàn Mósè ti dé ọ̀dọ̀ rẹ?

اِذْ رَاٰ نَارًا فَقَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِقَبَسٍ اَوْ اَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدًى

iż ra'ā nāran fa qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā biqabasin au ajidu ‘alan-nāri hudā(n).

Nígbà tí ó (Mósè) rí iná náà, ó sọ fún ìdílé rẹ̀ pé, “Ẹ dúró síbí, ní tòótọ́ mo rí iná náà, mo nírètí pé mo lè mú iná díẹ̀ wá fún yín tàbí kí n rí ìtọ́sọ́nà ní ipò iná náà.”

فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ يٰمُوْسٰٓى ۙ

falammā atāhā nūdiya yā mūsā.

Nígbà tí ó dé ọ̀dọ̀ rẹ̀ (sí ibi iná) wọ́n pè é pé, “Ìwọ́ Musa!

اِنِّيْٓ اَنَا۠ رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَۚ اِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ۗ

innī ana rabbuka fakhla‘ na‘laika innaka bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).

Lóòótọ́, èmi ni Ọlọ́run rẹ, nítorí náà, fi ègún rẹ méjèèjì sílẹ̀. Nítorí pé lóòótọ́ ni o wà ní àfonífojì mímọ́ náà, Tuwa.

وَاَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِمَا يُوْحٰى

wa anakhtartuka fastami‘ limā yūḥā.

Èmi sì ti yàn ọ́, nítorí náà fetí sí ohun tí a ó fi hàn (fún ọ).

اِنَّنِيْٓ اَنَا اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدْنِيْۙ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ لِذِكْرِيْ

innanī anallāhu lā ilāha illā ana fa‘budnī, wa aqimiṣ-ṣalāta liżikrī.

Dájúdájú, Èmi ni Allah, kò sí ọlọ́run mìíràn yàtọ̀ sí Èmi, nítorí náà, jọ́sìn fún Mi kí o sì ṣe àdúrà láti rántí Mi.

اِنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ اَكَادُ اُخْفِيْهَا لِتُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا تَسْعٰى

innas-sā‘ata ātiyatun akādu ukhfīhā litujzā kullu nafsim bimā tas‘ā.

Dájúdájú, Àkókò náà ń bọ̀, èmi yóò pa á mọ́ kí gbogbo ènìyàn lè rí ẹ̀san gẹ́gẹ́ bí iṣẹ́ tí wọ́n ṣe.

فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لَّا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ فَتَرْدٰى

falā yaṣuddannaka ‘anhā mal lā yu'minu bihā wattaba‘a hawāhu fa tardā.

Nítorí náà, má ṣe jẹ́ kí àwọn ènìyàn tí kò gbàgbọ́ nínú rẹ̀ àti àwọn ènìyàn tí wọ́n tẹ̀lé ìfẹ́-ọkàn wọn, èyí tí ó ń pa ọ́ run, yípadà kúrò (Ọjọ́ Ìparun).

وَمَا تِلْكَ بِيَمِيْنِكَ يٰمُوْسٰى

wa mā tilka biyamīnika yā mūsā.

“Kí ni ó wà ní ọwọ́ ọ̀tún rẹ, ìwọ Musa?”

قَالَ هِيَ عَصَايَۚ اَتَوَكَّؤُا عَلَيْهَا وَاَهُشُّ بِهَا عَلٰى غَنَمِيْ وَلِيَ فِيْهَا مَاٰرِبُ اُخْرٰى

qāla hiya ‘aṣāy(a), atwakka'u ‘alaihā wa ahusysyu bihā ‘alā ganamī wa liya fīhā ma'āribu ukhrā.

Ó (Mósè) wí pé, “Èyí ni ọ̀pá mi, mo gbé e lé e, mo sì fi í lu ewé fún àwọn ewúrẹ́ mi, àǹfààní mí sì tún wà fún mi.”

قَالَ اَلْقِهَا يٰمُوْسٰى

qāla alqihā yā mūsā.

Ó (Allah) sọ pé, “Jọ̀wọ́ rẹ̀, ìwọ Musa!”

فَاَلْقٰىهَا فَاِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعٰى

fa alqāhā fa iżā hiya ḥayyatun tas‘ā.

Lẹ́yìn náà (Mósè) ju ọ̀pá náà sílẹ̀, lójijì ó di ejò kan tó ń rákò kíákíá.

قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْۗ سَنُعِيْدُهَا سِيْرَتَهَا الْاُوْلٰى

qāla khużhā wa lā takhaf, sanu‘īduhā sīratahal-ūlā.

Ó (Allah) sọ pé, “Ẹ mú un kí ẹ má sì bẹ̀rù, A ó dá a padà sí ipò rẹ̀ àtilẹ̀wá.”

وَاضْمُمْ يَدَكَ اِلٰى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ اٰيَةً اُخْرٰىۙ

waḍmum yadaka ilā janāḥika takhruj baiḍā'a min gairi sū'in āyatan ukhrā.

kí o sì fi ọwọ́ rẹ sí abẹ́ àtẹ́lẹwọ́ rẹ, yóò jáde wá ní funfun (tí ó mọ́lẹ̀) láìsí àbùkù kankan, gẹ́gẹ́ bí iṣẹ́ ìyanu mìíràn,

لِنُرِيَكَ مِنْ اٰيٰتِنَا الْكُبْرٰى ۚ

linuriyaka min āyātinal-kubrā.

kí A lè fi àwọn àmì ńlá Wa hàn yín (fún yín).

اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰى ࣖ

iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.

Ẹ lọ sọ́dọ̀ Farao; ó ti kọjá ààlà náà ní tòótọ́.”

قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِيْ صَدْرِيْ ۙ

qāla rabbisyraḥ lī ṣadrī.

Ó (Mósè) sọ pé, “Olúwa mi, fẹ̀ àyà mi sí i,

وَيَسِّرْ لِيْٓ اَمْرِيْ ۙ

wa yassir lī amrī.

kí n sì mú kí nǹkan rọrùn fún mi,

وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِّنْ لِّسَانِيْ ۙ

waḥlul ‘uqdatam mil lisānī.

kí o sì mú kí ahọ́n mi le,

يَفْقَهُوْا قَوْلِيْ ۖ

yafqahū qaulī.

kí wọ́n lè lóye ọ̀rọ̀ mi,

وَاجْعَلْ لِّيْ وَزِيْرًا مِّنْ اَهْلِيْ ۙ

waj‘al lī wazīram min ahlī.

kí o sì sọ mí di ìránṣẹ́ ìdílé mi,

هٰرُوْنَ اَخِى ۙ

hārūna akhī.

(èyí ni) Áárónì, arákùnrin mi,

اشْدُدْ بِهٖٓ اَزْرِيْ ۙ

usydud bihī azrī.

fún agbára mi lágbára pẹ̀lú (wíwà) rẹ̀,

وَاَشْرِكْهُ فِيْٓ اَمْرِيْ ۙ

wa asyrik-hu fī amrī.

kí o sì jẹ́ kí ó jẹ́ ọ̀rẹ́ nínú àwọn ọ̀ràn mi,

كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيْرًا ۙ

kai nusabbiḥaka kaṡīrā(n).

kí a lè fi ògo fún ọ gidigidi,

وَّنَذْكُرَكَ كَثِيْرًا ۗ

wa nażkuraka kaṡīrā(n).

kí n sì rántí rẹ gidigidi,

اِنَّكَ كُنْتَ بِنَا بَصِيْرًا

innaka kunta binā baṣīrā(n).

Dájúdájú, Ìwọ ni O ń rí gbogbo nǹkan (nípa ipò wa).”

قَالَ قَدْ اُوْتِيْتَ سُؤْلَكَ يٰمُوْسٰى

qāla qad ūtīta su'laka yā mūsā.

Ó (Allah) sọ pé, “Dájúdájú, a ti ṣe ẹ̀bẹ̀ rẹ, ìwọ Musa!

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً اُخْرٰىٓ ۙ

wa laqad manannā ‘alaika marratan ukhrā.

Àti dájúdájú, A ti fún ọ ní oore-ọ̀fẹ́ ní àwọn ìgbà mìíràn (ṣáájú èyí).

اِذْ اَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّكَ مَا يُوْحٰىٓ ۙ

iż auḥainā ilā ummika mā yūḥā.

(ní pàtàkì) nígbà tí A fi ohun kan tí a mí sí ìyá rẹ,

اَنِ اقْذِفِيْهِ فِى التَّابُوْتِ فَاقْذِفِيْهِ فِى الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِّيْ وَعَدُوٌّ لَّهٗ ۗوَاَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِّنِّيْ ەۚ وَلِتُصْنَعَ عَلٰى عَيْنِيْ ۘ

aniqżifīhi fit-tābūti faqżifīhi fil-yammi falyulqihil-yammu bis-sāḥili ya'khużhu ‘aduwwul lī wa ‘aduwwul lah(ū), wa alqaitu ‘alaika maḥabbatam minnī, wa lituṣna‘a ‘alā ‘ainī.

(ìyẹn ni pé), fi í (Mósè) sínú àpótí kan, lẹ́yìn náà jù ú sínú odò (Náìlì), lẹ́yìn náà jẹ́ kí odò (ìṣàn omi) gbé e lọ sí etíkun, (Fáráò) ọ̀tá mi àti àwọn ọ̀tá rẹ̀ yóò mú un. Mo ti fi ìfẹ́ tí ó wá láti ọ̀dọ̀ mi fún ọ; àti kí a lè gbé ọ ga lábẹ́ àkóso mi.

اِذْ تَمْشِيْٓ اُخْتُكَ فَتَقُوْلُ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى مَنْ يَّكْفُلُهٗ ۗفَرَجَعْنٰكَ اِلٰٓى اُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ەۗ وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنٰكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنّٰكَ فُتُوْنًا ەۗ فَلَبِثْتَ سِنِيْنَ فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ ەۙ ثُمَّ جِئْتَ عَلٰى قَدَرٍ يّٰمُوْسٰى

iż tamsyī ukhtuka fa taqūlu hal adullukum ‘alā may yakfuluh(ū), fa raja‘nāka ilā ummika kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzan(a), wa qatalta nafsan fa najjaināka minal-gammi wa fatannāka futūnā(n), fa labiṡta sinīna fī ahli madyan(a), ṡumma ji'ta ‘alā qadariy yā mūsā.

(Ìyẹn ni) nígbà tí arábìnrin rẹ rìn, ó sì wí (fún ìdílé Farao pé), ‘Ṣé kí n fi ẹni tí yóò tọ́jú rẹ̀ hàn yín?’ Nítorí náà, a dá ọ padà sí ọ̀dọ̀ ìyá rẹ, kí ọkàn rẹ̀ lè yọ̀, kí ó má sì banújẹ́. O sì pa ẹnìkan nígbà kan rí, lẹ́yìn náà A gbà ọ́ là kúrò nínú ìṣòro (ńlá) A sì dán ọ wò pẹ̀lú ọ̀pọ̀lọpọ̀ àdánwò (tí ó le koko); lẹ́yìn náà o gbé ní ọ̀pọ̀ ọdún láàrín àwọn ènìyàn Madyan, lẹ́yìn náà ìwọ, ìwọ Musa, dé ní àkókò tí a yàn.

وَاصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِيْۚ

wasṭana‘tuka linafsī.

mo sì ti yàn ọ́ (láti jẹ́ ìránṣẹ́) fún ara mi.

اِذْهَبْ اَنْتَ وَاَخُوْكَ بِاٰيٰتِيْ وَلَا تَنِيَا فِيْ ذِكْرِيْۚ

iżhab anta wa akhūka bi'āyātī wa lā taniyā fī żikrī.

Ẹ lọ ìwọ àti arákùnrin rẹ pẹ̀lú àwọn àmì (agbára) Mi, kí ẹ̀yin méjèèjì má sì gbàgbé láti rántí Mi;

اِذْهَبَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۚ

iżhabā ilā fir‘auna innahū ṭagā.

Ẹ lọ sí ọ̀dọ̀ Farao, nítorí pé ó ti ré ààlà kọjá ní tòótọ́;

فَقُوْلَا لَهٗ قَوْلًا لَّيِّنًا لَّعَلَّهٗ يَتَذَكَّرُ اَوْ يَخْشٰى

fa qūlā lahū qaulal layyinal la‘allahū yatażakkaru au yakhsyā.

Nítorí náà, bá a (Fáráò) sọ̀rọ̀ pẹ̀lú ọ̀rọ̀ pẹ̀lẹ́, bóyá ó mọ̀ tàbí ó bẹ̀rù.

قَالَا رَبَّنَآ اِنَّنَا نَخَافُ اَنْ يَّفْرُطَ عَلَيْنَآ اَوْ اَنْ يَّطْغٰى

qālā rabbanā innanā nakhāfu ay yafruṭa ‘alainā au ay yaṭgā.

Àwọn méjèèjì wí pé, “Olúwa wa, dájúdájú, a bẹ̀rù pé yóò fìyà jẹ wá láìpẹ́ tàbí pé yóò pọ̀ sí i ju gbogbo ààlà lọ.”

قَالَ لَا تَخَافَآ اِنَّنِيْ مَعَكُمَآ اَسْمَعُ وَاَرٰى

qāla lā takhāfā innanī ma‘akumā asma‘u wa arā.

Ó (Allah) sọ pé, “Má ṣe àníyàn, dájúdájú mo wà pẹ̀lú yín méjèèjì, mo gbọ́, mo sì ríran.”

فَأْتِيٰهُ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلَا رَبِّكَ فَاَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ وَلَا تُعَذِّبْهُمْۗ قَدْ جِئْنٰكَ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ ۗوَالسَّلٰمُ عَلٰى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدٰى

fa'tiyāhu fa qūlā innā rasūlā rabbika fa arsil ma‘anā banī isrā'īl(a), wa lā tu‘ażżibhum, qad ji'nāka bi'āyatim mir rabbik(a), was-salāmu ‘alā manittaba‘al-hudā.

Nítorí náà, ẹ̀yin méjèèjì lọ sí ọ̀dọ̀ rẹ̀ (Fáráò) kí ẹ sì wí pé, “Dájúdájú, àwa méjèèjì ni ìránṣẹ́ Olúwa rẹ, nítorí náà jẹ́ kí àwọn ọmọ Ísírẹ́lì bá wa lọ kí ẹ má sì fi ìyà jẹ wọ́n. Dájúdájú, a ti wá bá yín pẹ̀lú ẹ̀rí (ìjẹ́ àpọ́sítélì wa) láti ọ̀dọ̀ Olúwa yín. Àti ìgbàlà ni a ń fún àwọn tí ó tẹ̀lé ìlànà náà.

اِنَّا قَدْ اُوْحِيَ اِلَيْنَآ اَنَّ الْعَذَابَ عَلٰى مَنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰى

innā qad ūḥiya ilainā annal-‘ażāba ‘alā man każżaba wa tawallā.

Dájúdájú, a ti fihàn wá pé ìyà náà wà lórí ẹnikẹ́ni tí ó bá sẹ́ (ẹ̀kọ́ ẹ̀sìn tí a mú wá) tí ó sì yípadà (kò bìkítà nípa rẹ̀).”

قَالَ فَمَنْ رَّبُّكُمَا يٰمُوْسٰى

qāla famar rabbukumā yā mūsā.

Ó (Fir'aon) sọ pé, "Ta ni Olúwa yín méjèèjì, ìwọ Musa?"

قَالَ رَبُّنَا الَّذِيْٓ اَعْطٰى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهٗ ثُمَّ هَدٰى

qāla rabbunal-lażī a‘ṭā kulla syai'in khalqahū ṡumma hadā.

Ó (Mósè) dáhùn pé, “Olúwa wa ni (Ọlọ́run) Ẹni tí ó fún gbogbo nǹkan ní àpẹẹrẹ ìṣẹ̀lẹ̀ kan, lẹ́yìn náà ó fún wọn ní ìtọ́sọ́nà.”

قَالَ فَمَا بَالُ الْقُرُوْنِ الْاُوْلٰى

qāla famā bālul-qurūnil-ūlā.

Ó (Fáráò) sọ pé, “Kí ni ipò àwọn ènìyàn ìgbàanì?”

قَالَ عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْ فِيْ كِتٰبٍۚ لَا يَضِلُّ رَبِّيْ وَلَا يَنْسَىۖ

qāla ‘ilmuhā ‘inda rabbī fī kitāb(in), lā yaḍillu rabbī wa lā yansā.

Ó (Mósè) dáhùn pé, “Ìmọ̀ nípa èyí wà lọ́dọ̀ Olúwa mi, nínú ìwé kan (Lúh Mahfuzh), Olúwa mi kò ní ṣe àṣìṣe tàbí gbàgbé;

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّسَلَكَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا وَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۗ فَاَخْرَجْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْ نَّبَاتٍ شَتّٰى

al-lażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa salaka lakum fīhā subulaw wa anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī azwājam min nabātin syattā.

(Ọlọ́hun) Ẹni tí ó ṣe ilẹ̀ ayé ní ibi ìsinmi fún yín, tí ó sì ṣe àwọn ọ̀nà fún yín nínú rẹ̀, tí ó sì ń sọ omi (òjò) kalẹ̀ láti ọ̀run.” Lẹ́yìn náà, A mú kí onírúurú ewéko hù pẹ̀lú rẹ̀.

كُلُوْا وَارْعَوْا اَنْعَامَكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى النُّهٰى ࣖ

kulū war‘au an‘āmakum, inna fī żālika la'āyātil li'ulin-nuhā.

Ẹ jẹ ẹran yín kí ẹ sì jẹ ẹran yín. Dájúdájú, nínú ìyẹn, àwọn àmì (títóbi Allāhu) wà fún àwọn ènìyàn tí wọ́n ní òye.

۞ مِنْهَا خَلَقْنٰكُمْ وَفِيْهَا نُعِيْدُكُمْ وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ تَارَةً اُخْرٰى

minhā khalaqnākum wa fīhā nu‘īdukum wa minhā nukhrijukum tāratan ukhrā.

Láti inú rẹ̀ ni a ti dá yín, a ó sì dá yín padà sí ibẹ̀, a ó sì mú yín jáde láti inú rẹ̀ ní àkókò mìíràn.

وَلَقَدْ اَرَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا كُلَّهَا فَكَذَّبَ وَاَبٰى

wa laqad araināhu āyātinā kullahā fa każżaba wa abā.

Àti dájúdájú, A fi gbogbo àwọn àmì Wa hàn án (Fir'auna), ṣùgbọ́n ó sẹ́, ó sì lọ́ra (láti gba òtítọ́).

قَالَ اَجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ اَرْضِنَا بِسِحْرِكَ يٰمُوْسٰى

qāla aji'tanā litukhrijanā min arḍinā bisiḥrika yā mūsā.

Ó (Fáráò) wí pé, “Ṣé o wá bá wa láti lé wa jáde kúrò ní ilẹ̀ wa pẹ̀lú iṣẹ́ ìyanu rẹ, Músà?”

فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِّثْلِهٖ فَاجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ مَوْعِدًا لَّا نُخْلِفُهٗ نَحْنُ وَلَآ اَنْتَ مَكَانًا سُوًى

fa lana'tiyannaka bisiḥrim miṡlihī faj‘al bainanā wa bainaka mau‘idal lā nukhlifuhū naḥnu wa lā anta makānan suwā(n).

Nítorí náà, dájúdájú a ó mú irú iṣẹ́ ìyanu bẹ́ẹ̀ wá fún ọ, nítorí náà ṣe àdéhùn fún ìpàdé láàárín àwa àti ìwọ tí àwa kò ní rú òfin àti (tàbí) ìwọ, ní ibi tí ó ṣí sílẹ̀.”

قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ الزِّيْنَةِ وَاَنْ يُّحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى

qāla mau‘idukum yaumuz-zīnati wa ay yuḥsyaran-nāsu ḍuḥā(n).

Ó (Mósè) sọ pé, “Àkókò (àdéhùn) (fún ìpàdé wa pẹ̀lú rẹ) jẹ́ ní ọjọ́ àsè, kí a sì kó àwọn ènìyàn jọ ní òwúrọ̀ (dúha).”

فَتَوَلّٰى فِرْعَوْنُ فَجَمَعَ كَيْدَهٗ ثُمَّ اَتٰى

fa tawallā fir‘aunu fa jama‘a kaidahū ṡumma atā.

Nítorí náà, Fáráò lọ (ibẹ̀ náà), lẹ́yìn náà ó gbèrò ètò rẹ̀, lẹ́yìn náà ó padà (ní ọjọ́ tí a yàn).

قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰى وَيْلَكُمْ لَا تَفْتَرُوْا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذَابٍۚ وَقَدْ خَابَ مَنِ افْتَرٰى

qāla lahum mūsā wailakum lā taftarū ‘alallāhi każiban fa yusḥitakum bi‘ażab(in), wa qad khāba maniftarā.

Musa sọ fún wọn (àwọn onídán) pé, “Ègbé ni fún yín! Ẹ má ṣe purọ́ sí Allah, kí Ó má baà pa yín run pẹ̀lú ìyà.” Àdánù ńlá gbáà ni ó jẹ́ fún àwọn tí wọ́n ń ṣe irọ́.

فَتَنَازَعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ وَاَسَرُّوا النَّجْوٰى

fa tanāza‘ū amrahum bainahum wa asarrun-najwā.

Nítorí náà, wọ́n jiyàn nípa ọ̀ràn wọn, wọ́n sì pa ọ̀rọ̀ wọn mọ́ ní ìkọ̀kọ̀.

قَالُوْٓا اِنْ هٰذٰنِ لَسَاحِرٰنِ يُرِيْدَانِ اَنْ يُّخْرِجٰكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِمَا وَيَذْهَبَا بِطَرِيْقَتِكُمُ الْمُثْلٰى

qālū in hāżāni lasāḥirāni yurīdāni ay yukhrijākum min arḍikum bisiḥrihimā wa yażhabā biṭarīqatikumul-muṡlā.

Wọ́n (àwọn onídán) wí pé, “Lóòótọ́, àwọn ènìyàn méjì yìí jẹ́ onídán tí wọ́n fẹ́ lé ọ (Fáráò) kúrò ní orílẹ̀-èdè rẹ pẹ̀lú iṣẹ́ ìyanu àwọn méjèèjì, wọ́n sì fẹ́ pa àṣà pàtàkì rẹ run.”

فَاَجْمِعُوْا كَيْدَكُمْ ثُمَّ ائْتُوْا صَفًّاۚ وَقَدْ اَفْلَحَ الْيَوْمَ مَنِ اسْتَعْلٰى

fa ajmi‘ū kaidakum ṡumma'tū ṣaffā(n), wa qad aflaḥal-yauma manista‘lā.

Nítorí náà, kó gbogbo ọgbọ́n rẹ (ìdán) jọ, lẹ́yìn náà wá ní ìṣọ̀kan, ní tòótọ́, oríire ni ẹni tí ó bá ṣẹ́gun lónìí.

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَلْقٰى

qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna awwala man alqā.

Wọ́n ní, “Ìwọ Musa! Ṣé ìwọ ló ju (ní àkọ́kọ́) tàbí àwa ló kọ́kọ́ ju?”

قَالَ بَلْ اَلْقُوْاۚ فَاِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ اِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ اَنَّهَا تَسْعٰى

qāla bal alqū, fa iżā ḥibāluhum wa ‘iṣiyyuhum yukhayyalu ilaihi min siḥrihim annahā tas‘ā.

Ó (Mósè) wí pé, “Ẹ jọ̀wọ́ sọ ọ́!” Lójúkan náà, okùn àti ọ̀pá wọn farahàn sí i (Mósè) bí ẹni pé ó ń yára rìn kiri, nítorí iṣẹ́ ìyanu wọn.

فَاَوْجَسَ فِيْ نَفْسِهٖ خِيْفَةً مُّوْسٰى

fa aujasa fī nafsihī khīfatam mūsā.

Nítorí náà, ẹ̀rù bà Musa nínú ọkàn rẹ̀.

قُلْنَا لَا تَخَفْ اِنَّكَ اَنْتَ الْاَعْلٰى

qulnā lā takhaf innaka antal-a‘lā.

A sọ pé, “Má bẹ̀rù! Dájúdájú ìwọ ni olórí (olùṣẹ́gun).

وَاَلْقِ مَا فِيْ يَمِيْنِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوْاۗ اِنَّمَا صَنَعُوْا كَيْدُ سٰحِرٍۗ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ اَتٰى

wa alqi mā fī yamīnika talqaf mā ṣana‘ū, innamā ṣana‘ū kaidu sāḥir(in), wa lā yufliḥus-sāḥiru ḥaiṡu atā.

Kí o sì ju ohun tí ó wà ní ọwọ́ ọ̀tún rẹ, dájúdájú yóò gbé ohun tí wọ́n ṣe mì. Ohun tí wọ́n ṣe jẹ́ ọgbọ́n àdánidá lásán (láìṣe àdánidá). Àti pé oníṣẹ́gun kò ní borí níbikíbi tí ó bá ti wá.”

فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ هٰرُوْنَ وَمُوْسٰى

fa ulqiyas-saḥaratu sujjadan qālū āmannā birabbi hārūna wa mūsā.

Nígbà náà ni àwọn onídán tẹríba, wọ́n sì wí pé, “Àwa ti gba Ọlọ́run Áárónì àti Mósè gbọ́.”

قَالَ اٰمَنْتُمْ لَهٗ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۗ اِنَّهٗ لَكَبِيْرُكُمُ الَّذِيْ عَلَّمَكُمُ السِّحْرَۚ فَلَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ وَّلَاُصَلِّبَنَّكُمْ فِيْ جُذُوْعِ النَّخْلِۖ وَلَتَعْلَمُنَّ اَيُّنَآ اَشَدُّ عَذَابًا وَّاَبْقٰى

qāla āmantum lahū qabla an āżana lakum, innahū lakabīrukumul-lażī ‘allamakumus-siḥr(a), fa la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfiw wa la'uṣallibannakum fī jużū‘in-nakhl(i), wa lata‘lamunna ayyunā asyaddu ‘ażābaw wa abqā.

Ó (Fir'oo) sọ pé, "Ṣé ẹ gbà á gbọ́ (Mósè) kí n tó fún yín ní àṣẹ? Dájúdájú òun ni olórí yín tí ó kọ́ yín ní iṣẹ́ idán. Nígbà náà, dájúdájú èmi yóò gé ọwọ́ àti ẹsẹ̀ yín kúrò ní orí, dájúdájú, èmi yóò sì gbé yín sókè ní ìsàlẹ̀ igi ọ̀pẹ, dájúdájú, ẹ̀yin yóò mọ ẹni tí ó ní ìyà tí ó le jù àti èyí tí ó ju ti ayérayé lọ nínú wa."

قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَكَ عَلٰى مَا جَاۤءَنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالَّذِيْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍۗ اِنَّمَا تَقْضِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا ۗ

qālū lan nu'ṡiraka ‘alā mā jā'anā minal-bayyināti wal-lażī faṭaranā faqḍi mā anta qāḍ(in), innamā taqḍī hāżihil-ḥayātad-dun-yā.

Wọ́n (àwọn onídán) sọ pé, “A kò ní yan (fi ara wa sílẹ̀) fún yín nítorí ẹ̀rí tó ṣe kedere (iṣẹ́ ìyanu), tí ó ti dé ọ̀dọ̀ wa àti lórí (Allah) ẹni tí ó dá wa. Nítorí náà, pinnu ohun tí o fẹ́ pinnu. Ní tòótọ́, o lè pinnu lórí ìgbésí ayé ní ayé yìí nìkan.

اِنَّآ اٰمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطٰيٰنَا وَمَآ اَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِۗ وَاللّٰهُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى

innā āmannā birabbinā liyagfira lanā khaṭāyānā wa mā akrahtanā ‘alaihi minas-siḥr(i), wallāhu khairuw wa abqā.

A ti gba Ọlọrun wa gbọ ni otitọ, ki O le dari awọn aṣiṣe wa ati iṣẹ-ọnà ti o fi le wa lori wa jì wa. Ati pe Allah ni o dara julọ (ẹsan Rẹ) ati pe o wa titi lai (iya Rẹ).”

اِنَّهٗ مَنْ يَّأْتِ رَبَّهٗ مُجْرِمًا فَاِنَّ لَهٗ جَهَنَّمَ ۗ لَا يَمُوْتُ فِيْهَا وَلَا يَحْيٰى

innahū may ya'ti rabbahū mujriman fa inna lahū jahannam(a), lā yamūtu fīhā wa lā yaḥyā.

Dájúdájú ẹnikẹ́ni tí ó bá wá sí ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ̀ ní ipò ẹ̀ṣẹ̀, dájúdájú, iná ọ̀run àpáàdì ni fún un. Kò kú (nímọ̀lára ìyà) nínú rẹ̀, kò sì (kò lè) wà láàyè (láìlè ronúpìwàdà).

وَمَنْ يَّأْتِهٖ مُؤْمِنًا قَدْ عَمِلَ الصّٰلِحٰتِ فَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الدَّرَجٰتُ الْعُلٰى ۙ

wa may ya'tihī mu'minan qad ‘amilaṣ-ṣāliḥāti fa ulā'ika lahumud-darajātul-‘ulā.

Ṣùgbọ́n ẹnikẹ́ni tí ó bá wá sí ọ̀dọ̀ Rẹ̀ pẹ̀lú ìgbàgbọ́, tí ó sì ṣe iṣẹ́ rere, àwọn wọ̀nyẹn ni wọ́n dé ipò gíga (ọlọ́lá).

جَنّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗوَذٰلِكَ جَزَاۤءُ مَنْ تَزَكّٰى ࣖ

jannātu ‘adnin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'u man tazakkā.

(Èyí ni) Ọgbà Edeni, tí àwọn odò ń ṣàn lábẹ́ rẹ̀, wọn yóò sì máa gbé níbẹ̀ títí láé. Ìyẹn ni èrè àwọn tí wọ́n bá sọ ara wọn di mímọ́.

وَلَقَدْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِيْ فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيْقًا فِى الْبَحْرِ يَبَسًاۙ لَّا تَخٰفُ دَرَكًا وَّلَا تَخْشٰى

wa laqad auḥainā ilā mūsā an asri bi‘ibādī faḍrib lahum ṭarīqan fil-baḥri yabasā(n), lā takhāfu darakaw wa lā takhsyā.

Àti dájúdájú, A fi ìmísí hàn fún Mósà pé, “Ẹ lọ pẹ̀lú àwọn ìránṣẹ́ mi (àwọn ọmọ Ísráẹ́lì) ní òru, kí ẹ sì ṣe ọ̀nà gbígbẹ fún wọn nínú òkun, (ẹ) má ṣe bẹ̀rù pé a ó gbá yín mú, ẹ má sì ṣe àníyàn nípa rírì sínú omi.”

فَاَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُوْدِهٖ فَغَشِيَهُمْ مِّنَ الْيَمِّ مَا غَشِيَهُمْ ۗ

fa atba‘ahum fir‘aunu bijunūdihī fa gasyiyahum minal-yammi mā gasyiyahum.

Nígbà náà ni Fáráò àti àwọn ọmọ ogun rẹ̀ lépa wọn, ṣùgbọ́n ìgbì omi òkun bo wọ́n mọ́lẹ̀, èyí sì mú kí wọ́n rì sínú omi.

وَاَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهٗ وَمَا هَدٰى

wa aḍalla fir‘aunu qaumahū wa mā hadā.

Farao sì tan àwọn ènìyàn rẹ̀ jẹ, kò sì fún wọn ní ìtọ́sọ́nà.

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ قَدْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ عَدُوِّكُمْ وَوٰعَدْنٰكُمْ جَانِبَ الطُّوْرِ الْاَيْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى

yā banī isrā'īla qad anjainākum min ‘aduwwikum wa wā‘adnākum jānibaṭ-ṭūril-aimana wa nazzalnā ‘alaikumul-mannā was-salwā.

Ẹyin ọmọ Israẹli! Dájúdájú, A ti gbà yín là kúrò lọ́wọ́ àwọn ọ̀tá yín, A sì ti bá yín dá májẹ̀mú (láti gbàdúrà) ní apá ọ̀tún òkè náà (Òkè Sinai) A sì ti rán ènìyàn àti salwa sí yín.

كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۙ وَلَا تَطْغَوْا فِيْهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِيْۚ وَمَنْ يَّحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِيْ فَقَدْ هَوٰى

kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa lā taṭgau fīhi fa yaḥilla ‘alaikum gaḍabī, wa may yaḥlil ‘alaihi gaḍabī faqad hawā.

Ẹ jẹ nínú oúnjẹ rere tí a pèsè fún yín, ẹ má sì ṣe kọjá ààlà, nípa èyí tí yóò mú kí ìbínú Mi dé bá yín. Ẹnikẹ́ni tí ìbínú Mi bá kọlù, dájúdájú, òun yóò parun.

وَاِنِّيْ لَغَفَّارٌ لِّمَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدٰى

wa innī lagaffārul liman tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan ṡummahtadā.

Ati pe dajudaju Emi ni Alaforiji fun awon ti o ronupiwada, ti o gbagbo ti o si se ise rere, ti o si duro ni itọsọna.

۞ وَمَآ اَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يٰمُوْسٰى

wa mā a‘jalaka ‘an qaumika yā mūsā.

“Kí ló dé tí o fi yára dé ju àwọn ènìyàn rẹ lọ, ìwọ Musa?”

قَالَ هُمْ اُولَاۤءِ عَلٰٓى اَثَرِيْ وَعَجِلْتُ اِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضٰى

qāla hum ulā'i ‘alā aṡarī wa ‘ajiltu ilaika rabbi litarḍā.

Ó (Mósè) sọ pé, “Wọ́n ń tẹ̀lé mi, mo sì yára sí ọ̀dọ̀ rẹ, Olúwa mi, kí o lè ní ìtẹ́lọ́rùn (pẹ̀lú mi).”

قَالَ فَاِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَكَ مِنْۢ بَعْدِكَ وَاَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ

qāla fa innā qad fatannā qaumaka mim ba‘dika wa aḍallahumus-sāmiriyy(u).

Ó (Allah) sọ pé, “Dájúdájú, A ti dán àwọn ènìyàn rẹ wò lẹ́yìn tí o ti lọ, àwọn Samiri sì tàn wọ́n jẹ.”

فَرَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًا ەۚ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا ەۗ اَفَطَالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْدُ اَمْ اَرَدْتُّمْ اَنْ يَّحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَخْلَفْتُمْ مَّوْعِدِيْ

fa raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla yā qaumi alam ya‘idkum rabbukum wa‘dan ḥasanā(n), afaṭāla ‘alaikumul-‘ahdu am arattum ay yaḥilla ‘alaikum gaḍabum mir rabbikum fa akhlaftum mau‘idī.

Lẹ́yìn náà ni Mósà padà sí ọ̀dọ̀ àwọn ènìyàn rẹ̀ pẹ̀lú ìbínú àti ìbànújẹ́. Ó (Mósà) wí pé, “Ẹ̀yin ènìyàn mi! Ǹjẹ́ Olúwa yín kò ti ṣèlérí ìlérí rere fún yín? Ṣé àkókò májẹ̀mú náà gùn jù fún yín tàbí ṣé ẹ fẹ́ kí ìbínú Ọlọ́run dé bá yín, kí ló dé tí ẹ fi ba májẹ̀mú yín jẹ́ pẹ̀lú mi?”

قَالُوْا مَآ اَخْلَفْنَا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنَا وَلٰكِنَّا حُمِّلْنَآ اَوْزَارًا مِّنْ زِيْنَةِ الْقَوْمِ فَقَذَفْنٰهَا فَكَذٰلِكَ اَلْقَى السَّامِرِيُّ ۙ

qālū mā akhlafnā mau‘idaka bimalkinā wa lākinnā ḥummilnā auzāram min zīnatil-qaumi fa qażafnāhā fa każālika alqas-sāmiriyy(u).

Wọ́n wí pé, “A kò ba májẹ̀mú rẹ jẹ́ láti inú ìfẹ́ ara wa, ṣùgbọ́n a ní láti ru ẹrù wúwo nínú àwọn ohun ọ̀ṣọ́ àwọn ènìyàn (ti Farao), lẹ́yìn náà a jù wọ́n (sínú iná), àti gẹ́gẹ́ bí Samiri ṣe ju wọ́n sílẹ̀,

فَاَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌ فَقَالُوْا هٰذَآ اِلٰهُكُمْ وَاِلٰهُ مُوْسٰى ەۙ فَنَسِيَ ۗ

fa akhraja lahum ‘ijlan jasadal lahū khuwārun fa qālū hāżā ilāhukum wa ilāhu mūsā, fa nasiy(a).

Lẹ́yìn náà (láti inú ihò iná) ó (Samiri) mú (ère) ọmọ màlúù kan jáde pẹ̀lú ara àti ohùn fún wọn, wọ́n sì wí pé, “Èyí ni Ọlọ́run yín àti Ọlọ́run Mose, ṣùgbọ́n ó (Mose) ti gbàgbé.”

اَفَلَا يَرَوْنَ اَلَّا يَرْجِعُ اِلَيْهِمْ قَوْلًا ەۙ وَّلَا يَمْلِكُ لَهُمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا ࣖ

afalā yarauna allā yarji‘u ilaihim qaulā(n), wa lā yamliku lahum ḍarraw wa lā naf‘ā(n).

Nítorí náà, ṣé wọn kò kíyèsí pé (ère ọmọ màlúù) kò lè fún wọn ní ìdáhùn, wọn kò sì lè tako ìpalára tàbí mú àǹfààní wá fún wọn?

وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هٰرُوْنُ مِنْ قَبْلُ يٰقَوْمِ اِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهٖۚ وَاِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمٰنُ فَاتَّبِعُوْنِيْ وَاَطِيْعُوْٓا اَمْرِيْ

wa laqad qāla lahum hārūnu min qablu yā qaumi innamā futintum bih(ī), wa inna rabbakumur-raḥmānu fattabi‘ūnī wa aṭī‘ū amrī.

Àti pé, Háráùn ti sọ fún wọn tẹ́lẹ̀ pé, “Ẹ̀yin ènìyàn mi! Dájúdájú, ìdánwò lásán ni a fún yín (pẹ̀lú ère ọmọ màlúù) àti pé dájúdájú Olúwa yín ni (Ọlọ́run) Àánú jùlọ, nítorí náà, tẹ̀lé mi kí ẹ sì tẹ̀lé àwọn àṣẹ mi.”

قَالُوْا لَنْ نَّبْرَحَ عَلَيْهِ عٰكِفِيْنَ حَتّٰى يَرْجِعَ اِلَيْنَا مُوْسٰى

qālū lan nabraḥa ‘alaihi ‘ākifīna ḥattā yarji‘a ilainā mūsā.

Wọ́n dáhùn pé, “A kò ní fi í sílẹ̀ (a kò sì ní) máa jọ́sìn rẹ̀ (ère ère ọmọ màlúù) títí Mósè yóò fi padà wá.”

قَالَ يٰهٰرُوْنُ مَا مَنَعَكَ اِذْ رَاَيْتَهُمْ ضَلُّوْٓا ۙ

qāla yā hārūnu mā mana‘aka iż ra'aitahum ḍallū.

Ó (Mósè) wí pé, “Hárún! Kí ni ó ń dí ọ lọ́wọ́ nígbà tí o bá rí i pé wọ́n ti ṣìnà?”

اَلَّا تَتَّبِعَنِۗ اَفَعَصَيْتَ اَمْرِيْ

allā tattabi‘an(i), afa ‘aṣaita amrī.

(nítorí náà) o kò tẹ̀lé mi? Ṣé o (mọ̀ọ́mọ̀) ṣàìgbọràn sí àṣẹ mi?

قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِيْ وَلَا بِرَأْسِيْۚ اِنِّيْ خَشِيْتُ اَنْ تَقُوْلَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِيْ

qāla yabna'umma lā ta'khuż biliḥyatī wa lā bira'sī, innī khasyītu an taqūla farraqta baina banī isrā'īla wa lam tarqub qaulī.

Ó (Harun) dáhùn pé, “Ìwọ ọmọ ìyá mi! Má ṣe fọwọ́ kan irùngbọ̀n mi kì í ṣe orí mi. Ẹ̀rù bà mí gidigidi pé kí o sọ fún mi pé, ‘O ti pín àwọn ọmọ Ísírẹ́lì níyà, o kò sì pa ọ̀rọ̀ mi mọ́.’”

قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يٰسَامِرِيُّ

qāla famā khaṭbuka yā sāmiriyy(u).

Ó (Mósè) sọ pé, “Kí ló mú ọ (láti ṣe bẹ́ẹ̀) ìwọ Sámìrí?”

قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوْا بِهٖ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِّنْ اَثَرِ الرَّسُوْلِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذٰلِكَ سَوَّلَتْ لِيْ نَفْسِيْ

qāla baṣurtu bimā lam yabṣurū bihī fa qabaḍtu qabḍatam min aṡarir-rasūli fa nabażtuhā wa każālika sawwalat lī nafsī.

Ó (Samiri) dáhùn pé, “Mo mọ nǹkan kan tí wọn kò mọ̀, nítorí náà mo mú díẹ̀ lára ilẹ̀ ẹsẹ̀ aposteli náà mo sì jù ú sínú iná, nítorí náà ìfẹ́ ọkàn mi fà mí mọ́ra.”

قَالَ فَاذْهَبْ فَاِنَّ لَكَ فِى الْحَيٰوةِ اَنْ تَقُوْلَ لَا مِسَاسَۖ وَاِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَّنْ تُخْلَفَهٗۚ وَانْظُرْ اِلٰٓى اِلٰهِكَ الَّذِيْ ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا ۗ لَنُحَرِّقَنَّهٗ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهٗ فِى الْيَمِّ نَسْفًا

qāla fażhab fa inna laka fil-ḥayāti an taqūla lā misās(a), wa inna laka mau‘idal lan tukhlafah(ū), wanẓur ilā ilāhikal-lażī ẓalta ‘alaihi ‘ākifā(n), lanuḥarriqannahū ṡumma lanansifannahū fil-yammi nasfā(n).

Ó (Mósè) wí pé, “Ẹ lọ! Nítorí náà, ní ayé yìí, ìwọ (kò lè) sọ pé, ‘Ẹ má fọwọ́ kan mí,’. Dájúdájú ìwọ yóò sì gba (ìyà) tí a ti ṣe ìlérí rẹ̀ (ní ayé lẹ́yìn ikú) èyí tí ìwọ kò ní lè yẹra fún, kí o sì wo ọlọ́run rẹ tí ìwọ ṣì ń jọ́sìn. Dájúdájú àwa yóò sun ún, lẹ́yìn náà dájúdájú àwa yóò fọ́n eérú rẹ̀ ká sínú òkun (tí a fọ́nká).

اِنَّمَآ اِلٰهُكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا

innamā ilāhukumullāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), wasi‘a kulla syai'in ‘ilmā(n).

Dájúdájú, Ọlọ́run yín nìkan ni Allāhu, kò sí ọlọ́run mìíràn àfi Òun. Ìmọ̀ Rẹ̀ gba gbogbo nǹkan kọjá.

كَذٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ مَا قَدْ سَبَقَۚ وَقَدْ اٰتَيْنٰكَ مِنْ لَّدُنَّا ذِكْرًا ۚ

każālika naquṣṣu ‘alaika min ambā'i mā sabaq(a), wa qad ātaināka mil ladunnā żikrā(n).

Báyìí ni a ṣe ń sọ díẹ̀ lára àwọn ìtàn (àwọn ènìyàn) tí ó ti kọjá fún ọ (Muhammad), dájúdájú, A ti fún ọ ní ìkìlọ̀ (Al-Qur’an) láti ọ̀dọ̀ Wa.

مَنْ اَعْرَضَ عَنْهُ فَاِنَّهٗ يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وِزْرًا

man a‘raḍa ‘anhu fa innahū yaḥmilu yaumal-qiyāmati wizrā(n).

Ẹnikẹ́ni tí ó bá yípadà kúrò nínú rẹ̀ (Al-Qur'an), dájúdájú òun yóò ru ẹrù (ẹ̀ṣẹ̀) ńlá ní ọjọ́ Àjíǹde.

خٰلِدِيْنَ فِيْهِ ۗوَسَاۤءَ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ حِمْلًاۙ

khālidīna fīh(i), wa sā'a lahum yaumal-qiyāmati ḥimlā(n).

Wọ́n dúró ní ipò yẹn. Ẹ̀rù ẹ̀ṣẹ̀ yóò sì burú fún wọn ní ọjọ́ Àjíǹde.

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ وَنَحْشُرُ الْمُجْرِمِيْنَ يَوْمَىِٕذٍ زُرْقًا ۖ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri wa naḥsyurul-mujrimīna yauma'iżin zurqā(n).

Ní ọjọ́ (Ọjọ́ Ìyàlẹ́nu) a máa fun fèrè (ní ìgbà kejì) àti ní ọjọ́ náà A máa kó àwọn ẹlẹ́ṣẹ̀ jọ pẹ̀lú ojú àwọ̀ búlúù (tí ó ní ojú ìbànújẹ́).

يَّتَخَافَتُوْنَ بَيْنَهُمْ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا عَشْرًا

yatakhāfatūna bainahum il labiṡtum illā ‘asyrā(n).

Wọ́n sọ fún ara wọn ní kẹ́lẹ́kẹ́lẹ́ pé, “Ẹ kò ní dúró (ní ayé) ju ọjọ́ mẹ́wàá lọ.”

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَقُوْلُوْنَ اِذْ يَقُوْلُ اَمْثَلُهُمْ طَرِيْقَةً اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا يَوْمًا ࣖ

naḥnu a‘lamu bimā yaqūlūna iż yaqūlu amṡaluhum ṭarīqatan il labiṡtum illā yaumā(n).

A mọ ohun tí wọn yóò sọ dáadáa, nígbà tí ẹni tí ó dúró ṣinṣin jùlọ bá sọ pé, “O dúró (ní ayé) fún ọjọ́ kan ṣoṣo.”

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْجِبَالِ فَقُلْ يَنْسِفُهَا رَبِّيْ نَسْفًا ۙ

wa yas'alūnaka ‘anil-jibāli fa qul yansifuhā rabbī nasfā(n).

Wọ́n sì ń bi ọ́ (Muhammad) nípa àwọn òkè ńlá, nítorí náà sọ pé, “Olúwa mi yóò pa wọ́n run (ní ọjọ́ Àjíǹde) bí ó ti ṣeé ṣe tó.”

فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا ۙ

fa yażaruhā qā‘an ṣafṣafā(n).

Lẹ́yìn náà, Ó máa sọ (àwọn òkè àtijọ́) di pẹ̀lẹ́pẹ̀lẹ́ pátápátá.

لَّا تَرٰى فِيْهَا عِوَجًا وَّلَآ اَمْتًا ۗ

lā tarā fīhā ‘iwajaw wa lā amtā(n).

(nítorí náà) ìwọ kì yóò rí àwọn ibi gíga àti àwọn ibi gíga níbẹ̀ mọ́.”

يَوْمَىِٕذٍ يَّتَّبِعُوْنَ الدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهٗ ۚوَخَشَعَتِ الْاَصْوَاتُ لِلرَّحْمٰنِ فَلَا تَسْمَعُ اِلَّا هَمْسًا

yauma'iżiy yattabi‘ūnad-dā‘iya lā ‘iwaja lah(ū), wa khasya‘atil-aṣwātu lir-raḥmāni falā tasma‘u illā hamsā(n).

Ní ọjọ́ náà wọ́n tẹ̀lé (ìpè) olùpè náà (áńgẹ́lì) láìyí padà (ìkọ̀sílẹ̀); gbogbo ohùn sì tẹrí ba fún Ọlọ́run Aláàánú jùlọ, tó bẹ́ẹ̀ tí gbogbo ohun tí o gbọ́ fi jẹ́ ìkọ̀kọ̀.

يَوْمَىِٕذٍ لَّا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَرَضِيَ لَهٗ قَوْلًا

yauma'iżil lā tanfa‘usy-syafā‘atu illā man ażina lahur-raḥmānu wa raḍiya lahū qaulā(n).

Ní ọjọ́ náà, kò sí àǹfààní ìbẹ̀bẹ̀ (ìrànlọ́wọ́), àyàfi láti ọ̀dọ̀ àwọn tí Ọlọ́run, Àlàáfíà, fún ní àṣẹ, àti àwọn tí Ó fọwọ́ sí ọ̀rọ̀ wọn.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِهٖ عِلْمًا

ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yuḥīṭūna bihī ‘ilmā(n).

Ó (Allah) mọ ohun tí ó wà níwájú wọn (tí yóò ṣẹlẹ̀) àti ohun tí ó wà lẹ́yìn wọn (tí ó ti ṣẹlẹ̀ tẹ́lẹ̀), nígbà tí ìmọ̀ wọn kò lè ní ìmọ̀ Rẹ̀ nínú.

۞ وَعَنَتِ الْوُجُوْهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّوْمِۗ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا

wa ‘anatil-wujūhu lil-ḥayyil-qayyūm(i), wa qad khāba man ḥamala ẓulmā(n).

Gbogbo ojú sì tẹrí ba fún (Allah) Alààyè àti Ẹni Kanṣoṣo. Ó jẹ́ àdánù gidi fún àwọn ènìyàn tí wọ́n ń ṣe àìṣòdodo.

وَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا يَخٰفُ ظُلْمًا وَّلَا هَضْمًا

wa may ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā yakhāfu ẓulmaw wa lā haḍmā(n).

Ẹnikẹ́ni tí ó bá ṣe iṣẹ́ rere nígbà tí ó jẹ́ onígbàgbọ́, kò bẹ̀rù àìṣòdodo (sí i) bẹ́ẹ̀ ni kò bẹ̀rù ìdínkù nínú ẹ̀tọ́ rẹ̀.

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا وَّصَرَّفْنَا فِيْهِ مِنَ الْوَعِيْدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ اَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًا

wa każālika anzalnāhu qur'ānan ‘arabiyyaw wa ṣarrafnā fīhi minal-wa‘īdi la‘allahum yattaqūna au yuḥdiṡu lahum żikrā(n).

Bẹ́ẹ̀ ni A ṣe sọ Al-Qur'an kalẹ̀ ní èdè Lárúbáwá, A sì ti ṣàlàyé díẹ̀ nínú àwọn ìhalẹ̀mọ́ náà nínú rẹ̀ lẹ́ẹ̀kọ̀ọ̀kan, kí wọ́n lè di olùfọkànsìn, tàbí kí ó lè jẹ́ ìrántí fún wọn.

فَتَعٰلَى اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّۚ وَلَا تَعْجَلْ بِالْقُرْاٰنِ مِنْ قَبْلِ اَنْ يُّقْضٰٓى اِلَيْكَ وَحْيُهٗ ۖوَقُلْ رَّبِّ زِدْنِيْ عِلْمًا

fa ta‘ālallāhul-malikul-ḥaqq(u), wa lā ta‘jal bil-qur'āni min qabli ay yuqḍā ilaika waḥyuh(ū), wa qur rabbi zidnī ‘ilmā(n).

Nítorí náà, Ẹni Gíga Jùlọ ni Allāhu, Ọba òtítọ́ àti òdodo. Má sì ṣe (Muhammad) kíákíá (ka) Al-Qur’ān kí a tó fi í hàn ọ́, kí o sì wí pé, “Olúwa mi, mú ìmọ̀ mi pọ̀ sí i.”

وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ

wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).

Dájúdájú A ti pàṣẹ fún Ádámù tẹ́lẹ̀, ṣùgbọ́n ó gbàgbé, A kò sì rí ìfẹ́ ọkàn alágbára kan nínú rẹ̀.

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.

Àti (rántí) nígbà tí A sọ fún àwọn áńgẹ́lì pé, “Ẹ forí balẹ̀ fún Adam!” Nígbà náà ni wọ́n forí balẹ̀ àyàfi Satani; ó kọ̀.

فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى

fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.

Lẹ́yìn náà, A wí pé, “Ìwọ Ádámù! Dájúdájú, ọ̀tá ni èyí (Sátánì) fún ìwọ àti sí ìyàwó rẹ, nítorí náà má ṣe jẹ́ kí ó lé yín méjèèjì jáde kúrò nínú Párádísè, kí ẹ má baà wà nínú ìbànújẹ́.

اِنَّ لَكَ اَلَّا تَجُوْعَ فِيْهَا وَلَا تَعْرٰى ۙ

inna laka allā tajū‘a fīhā wa lā ta‘rā.

Lóòótọ́, (ìdánilójú) wà fún ọ níbẹ̀, o kò ní pa ebi, o kò sì ní wà ní ìhòhò.

وَاَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا فِيْهَا وَلَا تَضْحٰى

wa annaka lā taẓma'u fīhā wa lā taḍḥā.

Ní tòótọ́, òùngbẹ kì yóò gbẹ ọ́ níbẹ̀, ooru oòrùn kì yóò sì pa ọ́.”

فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى

fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.

Nígbà náà ni Sátánì sọ ọ̀rọ̀ kẹ́lẹ́kẹ́lẹ́ (èrò búburú) fún un, ó ní, “Ádámù! Ṣé kí n fi igi àìkú (khuldi) àti ìjọba tí a kò ní parun hàn ọ́?”

فَاَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۚ وَعَصٰىٓ اٰدَمُ رَبَّهٗ فَغَوٰى ۖ

fa akalā minhā fa badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa ‘aṣā ādamu rabbahū fa gawā.

Lẹ́yìn náà ni àwọn méjèèjì jẹ nínú rẹ̀, àwọn ẹ̀yà ara wọn sì hàn sí wọn, wọ́n sì bẹ̀rẹ̀ sí í fi ewé Párádísè bò ó. Ádámù sì ṣàìgbọràn sí Olúwa rẹ̀, ó sì ṣìnà.

ثُمَّ اجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدٰى

Ṡummajtabāhu rabbuhū fa tāba ‘alaihi wa hadā.

Lẹ́yìn náà Olúwa rẹ̀ yàn án, nítorí náà Ó gba ìrònúpìwàdà rẹ̀, Ó sì fún un ní ìtọ́sọ́nà.

قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى

qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.

Ó (Allah) sọ pé, “Ẹ jọ sọ̀kalẹ̀ láti inú Párádísè, àwọn kan lára yín ń ṣọ̀tá sí àwọn mìíràn. Tí ìtọ́sọ́nà bá dé bá yín láti ọ̀dọ̀ Mi, nígbà náà (ẹ mọ̀) ẹnikẹ́ni tí ó bá tẹ̀lé ìtọ́sọ́nà Mi kò ní ṣìnà, bẹ́ẹ̀ ni a kò ní ṣe é ní ibi.

وَمَنْ اَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِيْ فَاِنَّ لَهٗ مَعِيْشَةً ضَنْكًا وَّنَحْشُرُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اَعْمٰى

wa man a‘raḍa ‘an żikrī fa inna lahū ma‘īsyatan ḍankaw wa naḥsyuruhū yaumal-qiyāmati a‘mā.

Ẹnikẹ́ni tí ó bá sì yípadà kúrò nínú ìkìlọ̀ Mi, dájúdájú, ó máa gbé ìgbésí ayé tó ṣókùnkùn, A ó sì kó o jọ ní ọjọ́ Àjíǹde ní afọ́jú.

قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِيْٓ اَعْمٰى وَقَدْ كُنْتُ بَصِيْرًا

qāla rabbi lima ḥasyartanī a‘mā wa qad kuntu baṣīrā(n).

Ó ní, “Olúwa mi, kí ló dé tí o fi kó mi jọ ní afọ́jú, nígbà tí mo ti ríran tẹ́lẹ̀?”

قَالَ كَذٰلِكَ اَتَتْكَ اٰيٰتُنَا فَنَسِيْتَهَاۚ وَكَذٰلِكَ الْيَوْمَ تُنْسٰى

qāla każālika atatka āyātunā fa nasītahā, wa każālikal-yauma tunsā.

Ó (Allah) sọ pé, “Nítorí náà, àwọn àmì Wa ti dé bá ọ tẹ́lẹ̀, o sì ti kọ wọ́n sílẹ̀, nítorí náà (bẹ́ẹ̀ náà) lónìí ni a ti kọ yín sílẹ̀.”

وَكَذٰلِكَ نَجْزِيْ مَنْ اَسْرَفَ وَلَمْ يُؤْمِنْۢ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖۗ وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَشَدُّ وَاَبْقٰى

wa każālika najzī man asrafa wa lam yu'mim bi'āyāti rabbih(ī), wa la‘ażābul-ākhirati asyaddu wa abqā.

Bẹ́ẹ̀ ni a ṣe ń san ẹ̀san fún àwọn tí wọ́n ṣẹ̀ tí wọn kò sì gbàgbọ́ nínú àwọn àmì Olúwa wọn. Dájúdájú, ìyà ní ayé ìkẹyìn le jù, ó sì tún wà títí láéláé.

اَفَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى النُّهٰى ࣖ

afalam yahdi lahum kam ahlaknā qablahum minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyātil li'ulin nuhā.

Ǹjẹ́ kò ṣe àmì fún wọn (àwọn abọ̀rìṣà) iye ìran tí A parun ṣáájú wọn, bó tilẹ̀ jẹ́ pé wọ́n kọjá (àwọn àmì) ibùgbé wọn? Dájúdájú, nínú èyí ni àwọn àmì (agbára) Allāhu wà fún àwọn ènìyàn onímọ̀.

وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَكَانَ لِزَامًا وَّاَجَلٌ مُّسَمًّى ۗ

wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika lakāna lizāmaw wa ajalum musammā(n).

Tí kò bá sí àṣẹ kan láti ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ àti àkókò kan tí a yàn (ikú), dájúdájú (ìyà náà) ìbá dé bá wọn.

فَاصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوْعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوْبِهَا ۚوَمِنْ اٰنَاۤئِ الَّيْلِ فَسَبِّحْ وَاَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضٰى

faṣbir ‘alā mā yaqūlūna wa sabbiḥ biḥamdi rabbika qabla ṭulū‘isy-syamsi wa qabla gurūbihā, wa min ānā'il-laili fa sabbiḥ wa aṭrāfan-nahāri la‘allaka tarḍā.

Nítorí náà, ṣe sùúrù pẹ̀lú ohun tí wọ́n ń sọ, kí o sì ṣe ara rẹ lógo nípa yíyin Olúwa rẹ, kí oòrùn tó yọ àti kí ó tó wọ̀; kí o sì gbàdúrà (pẹ̀lú) ní ògànjọ́ àti ní òpin ọjọ́, kí o lè ní ìbàlẹ̀ ọkàn.

وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ەۙ لِنَفْتِنَهُمْ فِيْهِ ۗوَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى

wa lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum zahratal-ḥayātid-dun-yā, linaftinahum fīh(i), wa rizqu rabbika khairuw wa abqā.

Má sì ṣe tọ́ ojú rẹ sí àwọn ìgbádùn tí A fún àwọn ẹgbẹ́ kan nínú wọn, (gẹ́gẹ́ bí) ìtànná ìyè ní ayé, kí A lè dán wọn wò pẹ̀lú ìyẹn (ìgbádùn). Oore-ọ̀fẹ́ Ọlọ́run rẹ dára jù, ó sì wà títí láéláé.

وَأْمُرْ اَهْلَكَ بِالصَّلٰوةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَاۗ لَا نَسْـَٔلُكَ رِزْقًاۗ نَحْنُ نَرْزُقُكَۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوٰى

wa'mur ahlaka biṣ-ṣalāti waṣṭabir ‘alaihā, lā nas'aluka rizqā(n), naḥnu narzuquk(a), wal-‘āqibatu lit-taqwā.

Kí o sì pàṣẹ fún ìdílé rẹ láti máa ṣe àdúrà kí o sì ní sùúrù nínú ṣíṣe wọ́n. A kò béèrè fún oúnjẹ lọ́wọ́ rẹ, àwa ni ẹni tí ó ń fún ọ ní oúnjẹ. Àti pé àbájáde (rere ní ayé ìkẹyìn) wà fún àwọn olùfọkànsìn.

وَقَالُوْا لَوْلَا يَأْتِيْنَا بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اَوَلَمْ تَأْتِهِمْ بَيِّنَةُ مَا فِى الصُّحُفِ الْاُوْلٰى

wa qālū lau lā ya'tīnā bi'āyatim mir rabbih(ī), awalam ta'tihim bayyinatu mā fiṣ-ṣuḥufil-ūlā.

Wọ́n sì wí pé, “Kí ló dé tí kò fi mú àmì kan wá fún wa láti ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ̀?” Ṣé àwọn ẹ̀rí gidi bí èyí tí a mẹ́nu kàn nínú àwọn ìwé ìṣáájú kò dé bá wọn?

وَلَوْ اَنَّآ اَهْلَكْنٰهُمْ بِعَذَابٍ مِّنْ قَبْلِهٖ لَقَالُوْا رَبَّنَا لَوْلَآ اَرْسَلْتَ اِلَيْنَا رَسُوْلًا فَنَتَّبِعَ اٰيٰتِكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ نَّذِلَّ وَنَخْزٰى

wa lau annā ahlaknāhum bi‘ażābim min qablihī laqālū rabbanā lau lā arsalta ilainā rasūlan fa nattabi‘a āyātika min qabli an nażilla wa nakhzā.

Tí ó bá sì jẹ́ pé A ti pa wọ́n run pẹ̀lú ìyà ìṣáájú (Al-Qur'an ni a sọ kalẹ̀), wọn ìbá wí pé, "Olúwa wa, kí ló dé tí O kò fi rán ìránṣẹ́ kan sí wa, kí a lè tẹ̀lé àwọn āya Rẹ kí a tó di ẹni tí a kò kà sí àti ẹni tí ó rẹlẹ̀?"

قُلْ كُلٌّ مُّتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوْاۚ فَسَتَعْلَمُوْنَ مَنْ اَصْحٰبُ الصِّرَاطِ السَّوِيِّ وَمَنِ اهْتَدٰى ࣖ ۔

qul kullum mutarabbiṣun fa tarabbaṣū, fa sata‘lamūna man aṣḥābuṣ-ṣirāṭis-sawiyyi wa manihtadā.

Sọ (Muhammad), "Olúkúlùkù (wa) ń dúró dè yín, nítorí náà ẹ dúró dè yín! Ní ọjọ́ kan ẹ ó mọ ẹni tí ó ń tẹ̀lé ọ̀nà títọ́, àti ẹni tí a ti tọ́."