Q.S Az-Zukhruf (اَلزُّخْرُف) - 89 Iye Àwọn Ẹsẹ

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

Ha Mim

وَالْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ ۙ

wal-kitābil-mubīn(i).

Fún ìwé tí ó ṣe kedere (Al-Qur'an).

اِنَّا جَعَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَۚ

innā ja‘alnāhu qur'ānan ‘arabiyyal la‘allakum ta‘qilūn(a).

A ti ṣe Al-Quran ni èdè Larubawa ki ẹ le ye.

وَاِنَّهٗ فِيْٓ اُمِّ الْكِتٰبِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيْمٌ ۗ

wa innahū fī ummil-kitābi ladainā la‘aliyyun ḥakīm(un).

Àti pé dájúdájú Al-Qur’an wà nínú Ìwé Ummul (Lauh Mahfuzh) pẹ̀lú Wa, ó ní ìníyelórí gíga, ó sì kún fún ọgbọ́n.

اَفَنَضْرِبُ عَنْكُمُ الذِّكْرَ صَفْحًا اَنْ كُنْتُمْ قَوْمًا مُّسْرِفِيْنَ

afa naḍribu ‘ankumuż-żikra ṣafḥan an kuntum qaumam musrifīn(a).

Ṣé a ó dẹ́kun láti máa sọ àwọn āyah Al-Ƙur’ān kalẹ̀ fún yín nítorí pé ẹ̀yin jẹ́ ènìyàn tí ó ń ré ààlà kọjá?

وَكَمْ اَرْسَلْنَا مِنْ نَّبِيٍّ فِى الْاَوَّلِيْنَ

wa kam arsalnā min nabiyyin fil-awwalīn(a).

Àti iye àwọn Ànábì tí a ti rán sí àwọn ènìyàn ìṣáájú.

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa mā ya'tīhim min nabiyyin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Nígbàkúgbà tí wòlíì kan bá dé ọ̀dọ̀ wọn, wọ́n máa ń fi í ṣe ẹlẹ́yà.

فَاَهْلَكْنَآ اَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشًا وَّمَضٰى مَثَلُ الْاَوَّلِيْنَ

fa ahlaknā asyadda minhum baṭsyaw wa maḍā maṡalul-awwalīn(a).

Nítorí náà, A pa àwọn tí wọ́n lágbára jùlọ nínú wọn run, àpẹẹrẹ àwọn ènìyàn ìṣáájú sì ti kọjá lọ.

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيْزُ الْعَلِيْمُۙ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunna khalaqahunnal-‘azīzul-‘alīm(u).

Tí o bá sì bi wọ́n pé, “Ta ló dá ọ̀run àti ayé?” Dájúdájú wọn yóò dáhùn pé, “Alágbára, Olùmọ̀ gbogbo ni ó dá ohun gbogbo.”

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّجَعَلَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ ۚ

allażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa ja‘ala lakum fīhā subulal la‘allakum tahtadūn(a).

Ẹni tí ó ṣe ilẹ̀ ayé ní ibùgbé fún yín, Ó sì ṣe àwọn ipa ọ̀nà fún yín ní orí ilẹ̀ ayé kí ẹ lè tọ́nà.

وَالَّذِيْ نَزَّلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۢ بِقَدَرٍۚ فَاَنْشَرْنَا بِهٖ بَلْدَةً مَّيْتًا ۚ كَذٰلِكَ تُخْرَجُوْنَ

wal-lażī nazzala minas-samā'i mā'am biqadar(in), fa'ansyarnā bihī baldatam maitā(n), każālika tukhrajūn(a).

Àti ẹni tí ó sọ omi kalẹ̀ láti ọ̀run gẹ́gẹ́ bí ìwọ̀n (tí a béèrè), lẹ́yìn náà A fi omi náà jí ilẹ̀ tí ó ti kú (tí kò sí ní ilẹ̀) dìde. Bẹ́ẹ̀ ni a ó ṣe mú yín jáde (láti inú sàréè).

وَالَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الْفُلْكِ وَالْاَنْعَامِ مَا تَرْكَبُوْنَۙ

wal-lażī khalaqal-azwāja kullahā wa ja‘ala lakum minal-fulki wal-an‘āmi mā tarkabūn(a).

Ó sì dá gbogbo nǹkan ní méjì méjì, Ó sì ṣe ọkọ̀ ojú omi fún yín àti fún àwọn ẹran ọ̀sìn tí ẹ ń gùn.

لِتَسْتَوٗا عَلٰى ظُهُوْرِهٖ ثُمَّ تَذْكُرُوْا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ اِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُوْلُوْا سُبْحٰنَ الَّذِيْ سَخَّرَ لَنَا هٰذَا وَمَا كُنَّا لَهٗ مُقْرِنِيْنَۙ

litastawū ‘alā ẓuhūrihī ṡumma tażkurū ni‘mata rabbikum iżastawaitum ‘alaihi wa taqūlū subḥānal-lażī sakhkhara lanā hāżā wa mā kunnā lahū muqrinīn(a).

Kí o sì jókòó lórí ẹ̀yìn rẹ̀, lẹ́yìn náà kí o sì rántí oore-ọ̀fẹ́ Olúwa rẹ nígbà tí o jókòó lórí rẹ̀; kí o sì wí pé, “Àlàáfíà ni fún (Allah) Ẹni tí ó fi gbogbo èyí lé wa lọ́wọ́ bó tilẹ̀ jẹ́ pé a kò lè ṣàkóso rẹ̀ tẹ́lẹ̀.”

وَاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُوْنَ

wa innā ilā rabbinā lamunqalibūn(a).

àti dájúdájú àwa yóò padà sí ọ̀dọ̀ Olúwa wa.”

وَجَعَلُوْا لَهٗ مِنْ عِبَادِهٖ جُزْءًا ۗاِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ ࣖ

wa ja‘alū lahū min ‘ibādihī juz'ā(n), innal-insāna lakafūrum mubīn(un).

Wọ́n sì ń gba àwọn ìránṣẹ́ Rẹ̀ gẹ́gẹ́ bí ohun ìní Rẹ̀. Dájúdájú, ènìyàn jẹ́ aláìgbọràn (àwọn ìbùkún Ọlọ́run) ní ojú tí ó hàn gbangba.

اَمِ اتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَنٰتٍ وَّاَصْفٰىكُمْ بِالْبَنِيْنَ ۗ

amittakhażū mimmā yakhluqu banātiw wa aṣfākum bil-banīn(a).

Ṣé ó tọ́ kí Ó mú ọmọbìnrin kan lára àwọn tí Ó dá kí ó sì fún ọ ní ọmọkùnrin kan?

وَاِذَا بُشِّرَ اَحَدُهُمْ بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمٰنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهٗ مُسْوَدًّا وَّهُوَ كَظِيْمٌ

wa iżā busysyira aḥaduhum bimā ḍaraba lir-raḥmāni maṡalan ẓalla wajhuhū muswaddaw wa huwa kaẓīm(un).

Tí a bá sì fún ọ̀kan nínú wọn ní ìròyìn ayọ̀ nípa ohun tí a fi ṣe àpẹẹrẹ fún (Allah) Aláàánú jùlọ, ojú rẹ̀ yóò di dúdú pátápátá, nítorí pé ó ń fa ìbànújẹ́ (àti ìbínú) sẹ́yìn.

اَوَمَنْ يُّنَشَّؤُا فِى الْحِلْيَةِ وَهُوَ فِى الْخِصَامِ غَيْرُ مُبِيْنٍ

awamay yunasysya'u fil-ḥilyati wa huwa fil-khiṣāmi gairu mubīn(in).

Ǹjẹ́ ó yẹ (láti jẹ́ ọmọ Ọlọ́run) fún ẹni tí wọ́n tọ́ dàgbà gẹ́gẹ́ bí ohun ọ̀ṣọ́ nígbà tí kò lè fúnni ní ìdí tó lágbára àti tó ṣe kedere nínú àríyànjiyàn?

وَجَعَلُوا الْمَلٰۤىِٕكَةَ الَّذِيْنَ هُمْ عِبٰدُ الرَّحْمٰنِ اِنَاثًا ۗ اَشَهِدُوْا خَلْقَهُمْ ۗسَتُكْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَيُسْـَٔلُوْنَ

wa ja‘alul-malā'ikatal-lażīna hum ‘ibādur raḥmāni ināṡā(n), asyahidū khalqahum, satuktabu syahādatuhum wa yus'alūn(a).

Wọ́n sì sọ àwọn áńgẹ́lì àwọn ìránṣẹ́ (Allah) Aláàánú jùlọ di obìnrin. Ṣé wọ́n rí ìṣẹ̀dá (àwọn áńgẹ́lì)? Lẹ́yìn náà, a ó kọ ẹ̀rí wọn sílẹ̀, a ó sì jẹ́jọ́ fún wọn.

وَقَالُوْا لَوْ شَاۤءَ الرَّحْمٰنُ مَا عَبَدْنٰهُمْ ۗمَا لَهُمْ بِذٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ اِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَۗ

wa qālū lau syā'ar-raḥmānu mā ‘abadnāhum, mā lahum biżālika min ‘ilm(in), in hum illā yakhruṣūn(a).

Wọ́n sì wí pé, “Tí (Allah) Àlàáfíà bá fẹ́, àwa kì bá ti jọ́sìn fún wọn (àwọn áńgẹ́lì).” Wọn kò ní ìmọ̀ díẹ̀ nípa rẹ̀. Wọn kò ju àròyé lásán lọ.

اَمْ اٰتَيْنٰهُمْ كِتٰبًا مِّنْ قَبْلِهٖ فَهُمْ بِهٖ مُسْتَمْسِكُوْنَ

am ātaināhum kitābam min qablihī fahum bihī mustamsikūn(a).

Tàbí A ti fún wọn ní ìwé kan tẹ́lẹ̀, tí wọ́n sì dì mọ́ ọn?

بَلْ قَالُوْٓا اِنَّا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا عَلٰٓى اُمَّةٍ وَّاِنَّا عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ مُّهْتَدُوْنَ

bal qālū innā wajadnā ābā'anā ‘alā ummatiw wa innā ‘alā āṡārihim muhtadūn(a).

Wọ́n tilẹ̀ sọ pé, “Lóòótọ́, a rí i pé àwọn baba ńlá wa tẹ̀lé ẹ̀sìn kan, a sì ti tọ́ wa sọ́nà láti tẹ̀lé àpẹẹrẹ wọn.”

وَكَذٰلِكَ مَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّذِيْرٍۙ اِلَّا قَالَ مُتْرَفُوْهَآ ۙاِنَّا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا عَلٰٓى اُمَّةٍ وَّاِنَّا عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ مُّقْتَدُوْنَ

wa każālika mā arsalnā min qablika fī qaryatim min nażīr(in), illā qāla mutrafūhā, innā wajadnā ābā'anā ‘alā ummatiw wa innā ‘alā āṡārihim muqtadūn(a).

Bákan náà, nígbà tí A rán olùkìlọ̀ kan sí ilẹ̀ kan ṣáájú rẹ (ìwọ Muhammad) àwọn ènìyàn rẹ̀ tí wọ́n ní ìgbádùn máa ń wí pé, “Dájúdájú, a rí àwọn baba wa tí wọ́n ń tẹ̀lé ẹ̀sìn kan, àwa kò sì tẹ̀lé wọn rárá.”

۞ قٰلَ اَوَلَوْ جِئْتُكُمْ بِاَهْدٰى مِمَّا وَجَدْتُّمْ عَلَيْهِ اٰبَاۤءَكُمْۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

qāla awalau ji'tukum bi'ahdā mimmā wajattum ‘alaihi ābā'akum, qālū innā bimā ursiltum bihī kāfirūn(a).

(Òjíṣẹ́ náà) sọ pé, “Ṣé ẹ ó tẹ̀lé e, kódà bí mo bá mú ẹ̀sìn tó dára ju èyí tí àwọn baba yín tẹ̀lé wá fún yín?” Wọ́n wí pé, “Dájúdájú, àwa kò gbàgbọ́ nínú ohun tí wọ́n pa láṣẹ fún yín.”

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ ࣖ

fantaqamnā minhum fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

Lẹ́yìn náà A pa wọ́n run, nítorí náà wo ohun tí ó ṣẹlẹ̀ sí àwọn tí ó sẹ́ (òdodo).

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖٓ اِنَّنِيْ بَرَاۤءٌ مِّمَّا تَعْبُدُوْنَۙ

wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi wa qaumihī innanī barā'um mimmā ta‘budūn(a).

Àti (rántí) nígbà tí Íbráímù sọ fún baba rẹ̀ àti àwọn ènìyàn rẹ̀ pé, “Dájúdájú, mo ń ya ara mi sọ́tọ̀ kúrò nínú ohun tí ẹ ń jọ́sìn fún.”

اِلَّا الَّذِيْ فَطَرَنِيْ فَاِنَّهٗ سَيَهْدِيْنِ

illāl-lażī faṭaranī fa'innahū sayahdīn(i).

àyàfi (ẹ sin) Allāhu tí ó dá mi; nítorí pé dájúdájú, Òun ni yóò tọ́ mi sọ́nà.”

وَجَعَلَهَا كَلِمَةً ۢ بَاقِيَةً فِيْ عَقِبِهٖ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۗ

wa ja‘alahā kalimatam bāqiyatan fī ‘aqibihī la‘allahum yarji‘ūn(a).

Ó sì (Ibrahim) ṣe (ìdájọ́ ìgbàgbọ́ kanṣoṣo) ní ìdájọ́ ayérayé fún àwọn ọmọ rẹ̀ kí wọ́n lè padà (sí gbólóhùn ìgbàgbọ́ kanṣoṣo).

بَلْ مَتَّعْتُ هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ وَرَسُوْلٌ مُّبِيْنٌ

bal matta‘tu hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā jā'ahumul-ḥaqqu wa rasūlum mubīn(un).

Ní tòótọ́, mo ti fún wọn àti àwọn baba ńlá wọn ní ìgbádùn ìgbésí ayé títí tí òtítọ́ (Al-Qur'an) fi dé bá wọn pẹ̀lú Òjíṣẹ́ kan tí ó ṣàlàyé rẹ̀.

وَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ وَّاِنَّا بِهٖ كٰفِرُوْنَ

wa lammā jā'ahumul-ḥaqqu qālū hāżā siḥruw wa innā bihī kāfirūn(a).

Ṣùgbọ́n nígbà tí òtítọ́ (Al-Qur’an) dé bá wọn, wọ́n wí pé, “Èyí jẹ́ iṣẹ́ ìyanu àti pé dájúdájú àwa sẹ́.”

وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ عَلٰى رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيْمٍ

wa qālū lau lā nuzzila hāżal-qur'ānu ‘alā rajulim minal-qaryataini ‘aẓīm(in).

Wọ́n sì tún wí pé, “Kí ló dé tí a kò fi ṣí Al-Qur’an yìí payá fún àwọn ènìyàn ńlá (ọlọ́rọ̀ àti olókìkí) ti ọ̀kan lára àwọn orílẹ̀-èdè méjì yìí (Máàkà àti Táíf)?”

اَهُمْ يَقْسِمُوْنَ رَحْمَتَ رَبِّكَۗ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَّعِيْشَتَهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗوَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ

ahum yaqsimūna raḥmata rabbik(a), naḥnu qasamnā bainahum ma‘īsyatahum fil-ḥayātid-dun-yā, wa rafa‘nā ba‘ḍahum fauqa ba‘ḍin darajātil liyattakhiża ba‘ḍuhum ba‘ḍan sukhriyyā(n), wa raḥmatu rabbika khairum mimmā yajma‘ūn(a).

Ṣé wọ́n ń pín àánú Olúwa rẹ? Àwa ni a ń pinnu ìgbádùn wọn ní ayé yìí, Àwa sì ti gbé àwọn kan ga ju àwọn mìíràn lọ ní ipò, kí àwọn kan lè jàǹfààní láti ọ̀dọ̀ àwọn mìíràn. Àánú Olúwa rẹ sì dára ju ohun tí wọ́n kó jọ lọ.

وَلَوْلَآ اَنْ يَّكُوْنَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً لَّجَعَلْنَا لِمَنْ يَّكْفُرُ بِالرَّحْمٰنِ لِبُيُوْتِهِمْ سُقُفًا مِّنْ فِضَّةٍ وَّمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُوْنَۙ

wa lau lā ay yakūnan-nāsu ummataw wāḥidatal laja‘alnā limay yakfuru bir-raḥmāni libuyūtihim suqufam min fiḍḍatiw wa ma‘ārija ‘alaihā yaẓharūn(a).

Tí kì í bá ṣe pé ó ń dí àwọn ènìyàn lọ́wọ́ láti di ènìyàn kan ṣoṣo (nínú àìgbàgbọ́), Àwa ìbá ti ṣe àwọn òrùlé ilé wọn pẹ̀lú fàdákà, àti àwọn àtẹ̀gùn tí wọ́n ń gùn.

وَلِبُيُوْتِهِمْ اَبْوَابًا وَّسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِـُٔوْنَۙ

wa libuyūtihim abwābaw wa sururan ‘alaihā yattaki'ūn(a).

àti (A tún ṣe) àwọn ìlẹ̀kùn (fadaka) fún ilé wọn, àti (pẹ̀lú) àwọn àga ìjókòó tí wọ́n ń jókòó lé lórí.

وَزُخْرُفًاۗ وَاِنْ كُلُّ ذٰلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَالْاٰخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ

wa zukhrufā(n), wa in kullu żālika lammā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wal-ākhiratu ‘inda rabbika lil-muttaqīn(a).

àti (Àwa náà ń ṣe) àwọn ohun ọ̀ṣọ́ láti inú wúrà. Gbogbo èyí kò sì jẹ́ ohunkóhun bí kò ṣe ìgbádùn ìgbésí ayé ayé, nígbà tí ìgbésí ayé ìkẹyìn pẹ̀lú Olúwa rẹ wà ní ìpamọ́ fún àwọn olùfọkànsìn.

وَمَنْ يَّعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمٰنِ نُقَيِّضْ لَهٗ شَيْطٰنًا فَهُوَ لَهٗ قَرِيْنٌ

wa may ya‘syu ‘an żikrir-raḥmāni nuqayyiḍ lahū syaiṭānan fahuwa lahū qarīn(un).

Ẹnikẹ́ni tí ó bá sì yípadà kúrò nínú ẹ̀kọ́ Allah, Àlàáfíà jùlọ (Al-Qur'an), A jẹ́ kí Satani (tàn án jẹ) kí ó sì di ọ̀rẹ́ rẹ̀ tímọ́tímọ́.

وَاِنَّهُمْ لَيَصُدُّوْنَهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ

wa innahum layaṣuddūnahum ‘anis-sabīli wa yaḥsabūna annahum muhtadūn(a).

Àti pé dájúdájú, wọ́n (àwọn èṣù) ń dí wọn lọ́wọ́ kúrò ní ọ̀nà títọ́ nígbà tí wọ́n ń rò pé àwọn ni wọ́n ń tọ́ sọ́nà.

حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَنَا قَالَ يٰلَيْتَ بَيْنِيْ وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِيْنُ

Ḥattā iżā jā'anā qāla yā laita bainī wa bainaka bu‘dal-masyriqaini fa bi'sal-qarīn(u).

Nítorí náà nígbà tí àwọn tí ó yípadà bá dé ọ̀dọ̀ Wa (ní ọjọ́ Àjíǹde), yóò wí pé, “Ìbá ṣe pé (ìjìnnà) láàrín èmi àti ìwọ dàbí ìjìnnà láàrín ìlà-oòrùn àti ìwọ̀-oòrùn! Dájúdájú (ẹ̀ṣù ni) ọ̀rẹ́ búburú jùlọ (fún ènìyàn).”

وَلَنْ يَّنْفَعَكُمُ الْيَوْمَ اِذْ ظَّلَمْتُمْ اَنَّكُمْ فِى الْعَذَابِ مُشْتَرِكُوْنَ

wa lay yanfa‘akumul-yauma iẓ ẓalamtum annakum fil-‘ażābi musytarikūn(a).

Ati pe (ireti yin) ko ni se yin ni anfani ni ojo naa, nitori pe e ti se asise (ara yin).

اَفَاَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ اَوْ تَهْدِى الْعُمْيَ وَمَنْ كَانَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afa anta tusmi‘uṣ-ṣumma au tahdil-‘umya wa man kāna fī ḍalālim mubīn(in).

Ǹjẹ́ ìwọ (Muhammad) lè jẹ́ kí adití gbọ́rọ̀, tàbí (ṣé o lè) fún ẹni tí ó fọ́jú (ní ọkàn) àti ẹni tí ó dúró nínú àṣìṣe tí ó hàn gbangba?

فَاِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَاِنَّا مِنْهُمْ مُّنْتَقِمُوْنَۙ

fa immā nażhabanna bika fa innā minhum muntaqimūn(a).

Nítorí náà, dájúdájú, tí A bá fi yín sílẹ̀ (kí ẹ tó ṣẹ́gun), dájúdájú A óò fi ìyà jẹ wọ́n (nígbẹ̀yìn ayé).

اَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِيْ وَعَدْنٰهُمْ فَاِنَّا عَلَيْهِمْ مُّقْتَدِرُوْنَ

au nuriyannakal-lażī wa‘adnāhum fa'innā ‘alaihim muqtadirūn(a).

tàbí kí a fi (ìyà) tí a ti halẹ̀ mọ́ wọn hàn ọ́. Nítorí náà, dájúdájú, A ní agbára lórí wọn.

فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِيْٓ اُوْحِيَ اِلَيْكَ ۚاِنَّكَ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

fastamsik bil-lażī ūḥiya ilaik(a), innaka ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

Nítorí náà, di (ẹ̀sìn) tí a ti fihàn ọ́ mú ṣinṣin. Dájúdájú, ìwọ wà ní ojú ọ̀nà títọ́.

وَاِنَّهٗ لَذِكْرٌ لَّكَ وَلِقَوْمِكَ ۚوَسَوْفَ تُسْـَٔلُوْنَ

wa innahū lażikrul laka wa liqaumik(a), wa saufa tus'alūn(a).

Àti ní tòótọ́, Al-Qur'an jẹ́ ìkìlọ̀ fún ọ àti fún àwọn ènìyàn rẹ, ní ọjọ́ kan, a ó dá ọ lẹ́bi.

وَسْـَٔلْ مَنْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُّسُلِنَآ ۖ اَجَعَلْنَا مِنْ دُوْنِ الرَّحْمٰنِ اٰلِهَةً يُّعْبَدُوْنَ ࣖ

was'al man arsalnā min qablika mir rusulinā, aja‘alnā min dūnir-raḥmāni ālihatay yu‘badūn(a).

Kí o sì béèrè lọ́wọ́ (Muhammad) àwọn ìránṣẹ́ wa tí A ti rán ṣáájú rẹ pé, “Ǹjẹ́ A ti yan ọlọ́run mìíràn yàtọ̀ sí (Allah) Àṣàkẹ́-ọ̀run láti máa jọ́sìn fún?”

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَقَالَ اِنِّيْ رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa qāla innī rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).

Àti dájúdájú, A rán Mūsā pẹ̀lú àwọn iṣẹ́ ìyanu Wa sí Fáráò àti àwọn olórí nínú àwọn ènìyàn rẹ̀. Nítorí náà (Mūsā) wí pé, “Dájúdájú èmi jẹ́ ìránṣẹ́ láti ọ̀dọ̀ Olúwa gbogbo ayé.”

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِاٰيٰتِنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَضْحَكُوْنَ

falammā jā'ahum bi'āyātinā iżā hum minhā yaḍḥakūn(a).

Nígbà tí ó (Mósè) dé ọ̀dọ̀ wọn tí ó mú àwọn iṣẹ́ ìyanu wa wá, lẹ́sẹ̀kẹsẹ̀ ni wọ́n fi rẹ́rìn-ín sí i.

وَمَا نُرِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ اِلَّا هِيَ اَكْبَرُ مِنْ اُخْتِهَاۗ وَاَخَذْنٰهُمْ بِالْعَذَابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa mā nurīhim min āyatin illā hiya akbaru min ukhtihā, wa akhażnāhum bil-‘ażābi la‘allahum yarji‘ūn(a).

A kò sì fi iṣẹ́ ìyanu kan hàn wọ́n àyàfi tí (iṣẹ́ ìyanu náà) bá tóbi ju iṣẹ́ ìyanu (tí ó ti kọjá) lọ. A sì fi ìyà jẹ wọ́n kí wọ́n lè padà (sí ọ̀nà títọ́).

وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَ السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ اِنَّنَا لَمُهْتَدُوْنَ

wa qālū yā ayyuhas-sāḥirud‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), innanā lamuhtadūn(a).

Wọ́n sì wí pé, “Ìwọ onídán! Gbàdúrà sí Olúwa rẹ kí ó (tú wa sílẹ̀) gẹ́gẹ́ bí ohun tí Ó ti ṣèlérí fún ọ; dájúdájú àwa (tí a bá dáhùn àdúrà rẹ) ni a ó máa tọ́nà.”

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ

falammā kasyafnā ‘anhumul-‘ażāba iżā hum yankuṡūn(a).

Nígbà tí A mú ìyà kúrò lórí wọn, lẹ́sẹ̀kẹsẹ̀ wọ́n rú àdéhùn wọn.

وَنَادٰى فِرْعَوْنُ فِيْ قَوْمِهٖ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَيْسَ لِيْ مُلْكُ مِصْرَ وَهٰذِهِ الْاَنْهٰرُ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِيْۚ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَۗ

wa nādā fir‘aunu fī qaumihī qāla yā qaumi alaisa lī mulku miṣra wa hāżihil-anhāru tajrī min taḥtī, afalā tubṣirūn(a).

Farao sì ké sí àwọn ènìyàn rẹ̀ (nígbà tí) ó wí pé, “Ẹ̀yin ènìyàn mi! Ṣé ìjọba Íjíbítì kì í ṣe tèmi ni, àti pé (ṣe kì í ṣe) àwọn odò wọ̀nyí ń ṣàn ní abẹ́ mi? Ṣé ẹ kò rí i?

اَمْ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْ هٰذَا الَّذِيْ هُوَ مَهِيْنٌ ەۙ وَّلَا يَكَادُ يُبِيْنُ

am ana khairum min hāżal-lażī huwa mahīn(un), wa lā yakādu yubīn(u).

Èmi kò ha sàn ju ọkùnrin yìí (Mósè) tí ó jẹ́ ẹni rírẹlẹ̀ tí kò sì lè ṣàlàyé (ọ̀rọ̀ rẹ̀) lọ?

فَلَوْلَآ اُلْقِيَ عَلَيْهِ اَسْوِرَةٌ مِّنْ ذَهَبٍ اَوْ جَاۤءَ مَعَهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ مُقْتَرِنِيْنَ

falau lā ulqiya ‘alaihi aswiratum min żahabin au jā'a ma‘ahul-malā'ikatu muqtarinīn(a).

Kí ló dé tí kò fi wọ ẹ̀gbà ọwọ́ wúrà tàbí kí áńgẹ́lì kan bá a lọ láti bá a lọ?”

فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهٗ فَاَطَاعُوْهُ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

fastakhaffa qaumahū fa aṭā‘ūh(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

Nítorí náà (Fáráò) pẹ̀lú àwọn ọ̀rọ̀ wọ̀nyí ló fa àwọn ènìyàn rẹ̀, tó bẹ́ẹ̀ tí wọ́n fi gbọ́ràn sí i. Lóòótọ́, àwọn ènìyàn burúkú ni wọ́n.

فَلَمَّآ اٰسَفُوْنَا انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

falammā āsafūnantaqamnā minhum fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

Nígbà tí wọ́n mú Wa bínú, A fìyà jẹ wọ́n, lẹ́yìn náà A rì gbogbo wọn sínú omi (nínú òkun).

فَجَعَلْنٰهُمْ سَلَفًا وَّمَثَلًا لِّلْاٰخِرِيْنَ ࣖ

fa ja‘alnāhum salafaw wa maṡalal lil-ākhirīn(a).

Nítorí náà, A ṣe wọ́n ní àwọn ènìyàn àkọ́kọ́ (àwọn ènìyàn) àti ẹ̀kọ́ fún àwọn tí ó tẹ̀lé wọn.

۞ وَلَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا اِذَا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّوْنَ

wa lammā ḍuribabnu maryama maṡalan iżā qaumuka minhu yaṣiddūn(a).

Nígbà tí wọ́n fi ọmọ Màrámù (Ísà) ṣe àpẹẹrẹ, lójijì àwọn ènìyàn rẹ (ẹ̀yà Kúráíṣì) yọ̀ nítorí rẹ̀.

وَقَالُوْٓا ءَاٰلِهَتُنَا خَيْرٌ اَمْ هُوَ ۗمَا ضَرَبُوْهُ لَكَ اِلَّا جَدَلًا ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُوْنَ

wa qālū a'ālihatunā khairun am huw(a), mā ḍarabūhu laka illā jadalā(n), bal hum qaumun khaṣimūn(a).

Wọ́n sì wí pé, “Èwo ló dára jù, àwọn ọlọ́run wa tàbí òun (Ísà)?” Wọn kò sọ (òwe náà) fún ọ bí kò ṣe nítorí èrò láti jiyàn, ní òótọ́, wọ́n jẹ́ ènìyàn tí wọ́n fẹ́ràn láti máa jà.

اِنْ هُوَ اِلَّا عَبْدٌ اَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنٰهُ مَثَلًا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

in huwa illā ‘abdun an‘amnā ‘alaihi wa ja‘alnāhu maṡalal libanī isrā'īl(a).

Òun (Ísà) kò jẹ́ ohunkóhun bí kò ṣe ẹrú tí A fún ní àsọtẹ́lẹ̀ (àsọtẹ́lẹ̀) lórí rẹ̀, A sì ṣe é ní àpẹẹrẹ ẹ̀kọ́ fún àwọn ọmọ Ísráẹ́lì.

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَجَعَلْنَا مِنْكُمْ مَّلٰۤىِٕكَةً فِى الْاَرْضِ يَخْلُفُوْنَ

wa lau nasyā'u laja‘alnā minkum malā'ikatan fil-arḍi yakhlufūn(a).

Tí A bá sì fẹ́, A ìbá ti ṣe àwọn áńgẹ́lì (láti ìran dé ìran) láàrín yín gẹ́gẹ́ bí àwọn olùrọ́pò yín lórí ilẹ̀ ayé.

وَاِنَّهٗ لَعِلْمٌ لِّلسَّاعَةِ فَلَا تَمْتَرُنَّ بِهَا وَاتَّبِعُوْنِۗ هٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innahū la‘ilmul lis-sā‘ati falā tamtarunna bihā wattabi‘ūn(i), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

Àti pé dájúdájú òun (Jésù) jẹ́ àmì wákàtí náà. Nítorí náà, má ṣe ṣiyèméjì nípa rẹ̀, kí o sì tẹ̀lé Mi. Èyí ni ọ̀nà títọ́.

وَلَا يَصُدَّنَّكُمُ الشَّيْطٰنُۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

wa lā yaṣuddannakumusy-syaiṭān(u), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

Má ṣe jẹ́ kí Sátánì yí ọ padà; Lóòótọ́, ọ̀tá gidi ni Sátánì jẹ́ fún ọ.

وَلَمَّا جَاۤءَ عِيْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ قَالَ قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ وَلِاُبَيِّنَ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ تَخْتَلِفُوْنَ فِيْهِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

wa lammā jā'a ‘īsā bil-bayyināti qāla qad ji'tukum bil-ḥikmati wa li'ubayyina lakum ba‘ḍal-lażī takhtalifūna fīh(i), fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Nígbà tí Jésù dé pẹ̀lú ìròyìn, ó sọ pé, “Dájúdájú, mo wá sí ọ̀dọ̀ yín pẹ̀lú ọgbọ́n àti láti ṣàlàyé díẹ̀ nínú ohun tí ẹ̀ ń jiyàn lé lórí fún yín, nítorí náà ẹ bẹ̀rù Allāhu kí ẹ sì tẹ̀lé mi.”

اِنَّ اللّٰهَ هُوَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُۗ هٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

innallāha huwa rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

Lóòótọ́, Allāhu, Òun ni Olúwa mi àti Olúwa yín, nítorí náà ẹ sìn ín. Èyí ni ọ̀nà títọ́.”

فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْ ۚفَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ عَذَابِ يَوْمٍ اَلِيْمٍ

fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fawailul lil-lażīna ẓalamūmin ‘ażābi yaumin alīm(in).

Ṣùgbọ́n àwọn ẹgbẹ́ (tí ó wà) yàtọ̀ sí ara wọn, nítorí náà ègbé ni fún àwọn aláìṣòdodo nítorí ìyà ní ọjọ́ ìrora (Ọjọ́ Ìyà).

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا السَّاعَةَ اَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

hal yanẓurūna illas-sā‘ata an ta'tiyahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

Ṣé wọ́n kàn ń retí ọjọ́ ìdájọ́ kí ó dé bá wọn lójijì nígbà tí wọn kò mọ̀ nípa rẹ̀?

اَلْاَخِلَّاۤءُ يَوْمَىِٕذٍۢ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ اِلَّا الْمُتَّقِيْنَ ۗ ࣖ

al-akhillā'u yauma'iżim ba‘ḍuhum liba‘ḍin ‘aduwwun illal-muttaqīn(a).

Àwọn ọ̀rẹ́ tímọ́tímọ́ yóò jẹ́ ọ̀tá ara wọn ní ọjọ́ náà, àyàfi àwọn olùfọkànsìn.

يٰعِبَادِ لَاخَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ وَلَآ اَنْتُمْ تَحْزَنُوْنَۚ

yā ‘ibādi lā khaufun ‘alaikumul-yauma wa lā antum taḥzanūn(a).

“Ẹ̀yin ìránṣẹ́ Mi! Kò ní sí ìbẹ̀rù fún yín ní ọjọ́ náà, bẹ́ẹ̀ ni ẹ kò ní banújẹ́.”

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا مُسْلِمِيْنَۚ

allażīna āmanū bi'āyātinā wa kānū muslimīn(a).

(Àkọ́kọ́) àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ nínú àwọn āyah Wa tí wọ́n sì tẹríba.

اُدْخُلُوا الْجَنَّةَ اَنْتُمْ وَاَزْوَاجُكُمْ تُحْبَرُوْنَ

udkhulul-jannata antum wa azwājukum tuḥbarūn(a).

Wọ inú Párádísè, ìwọ àti ọkọ tàbí aya rẹ yóò láyọ̀.”

يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِصِحَافٍ مِّنْ ذَهَبٍ وَّاَكْوَابٍ ۚوَفِيْهَا مَا تَشْتَهِيْهِ الْاَنْفُسُ وَتَلَذُّ الْاَعْيُنُ ۚوَاَنْتُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَۚ

yuṭāfu ‘alaihim biṣiḥāfim min żahabiw wa akwāb(in), wa fīhā mā tasytahīhil-anfusu wa talażżul-a‘yun(u), wa antum fīhā khālidūn(a).

Wọ́n gbé wọn káàkiri àwọn àwo wúrà àti àwọn dígí, ní ọ̀run ni ohunkóhun tí ọkàn bá fẹ́ àti ohun gbogbo tí ó dùn mọ́ ojú wà. Ìwọ yóò sì máa gbé inú rẹ̀.

وَتِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْٓ اُوْرِثْتُمُوْهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa tilkal-jannatul-latī ūriṡtumūhā bimā kuntum ta‘malūn(a).

Àti pé ọ̀run ni a ó jogún láti ọ̀dọ̀ rẹ nítorí iṣẹ́ rere tí o ti ṣe.

لَكُمْ فِيْهَا فَاكِهَةٌ كَثِيْرَةٌ مِّنْهَا تَأْكُلُوْنَ

lakum fīhā fākihatun kaṡīratum minhā ta'kulūn(a).

Nínú Párádísè, ọ̀pọ̀lọpọ̀ èso ló wà fún yín, àwọn kan lára wọn ni ẹ lè jẹ.

اِنَّ الْمُجْرِمِيْنَ فِيْ عَذَابِ جَهَنَّمَ خٰلِدُوْنَۖ

innal-mujrimīna fī ‘ażābi jahannama khālidūn(a).

Ní tòótọ́, àwọn tí wọ́n bá dẹ́ṣẹ̀ yóò wà títí láé nínú ìyà ọ̀run àpáàdì.

لَا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِيْهِ مُبْلِسُوْنَ ۚ

lā yufattaru ‘anhum wa hum fīhi mublisūn(a).

A kò tíì fúyẹ́ (ìyà) fún wọn, wọ́n sì ń sọ̀rètí nù nínú rẹ̀.

وَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْا هُمُ الظّٰلِمِيْنَ

wa mā ẓalamnāhum wa lākin kānū humuẓ-ẓālimīn(a).

Àwa kò sì ṣe àìtọ́ sí wọn, ṣùgbọ́n wọ́n ṣe àìtọ́ sí ara wọn.

وَنَادَوْا يٰمٰلِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَۗ قَالَ اِنَّكُمْ مّٰكِثُوْنَ

wa nādau yā māliku liyaqḍi ‘alainā rabbuk(a), qāla innakum mākiṡūn(a).

Wọ́n sì kígbe pé, “Ìwọ (Áńgẹ́lì) Málì! Jẹ́ kí Olúwa rẹ pa wá.” Ó dáhùn pé, “Dájúdájú, ẹ̀yin yóò dúró (nínú ọ̀run àpáàdì yìí).”

لَقَدْ جِئْنٰكُمْ بِالْحَقِّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِّ كٰرِهُوْنَ

laqad ji'nākum bil-ḥaqqi wa lākinna akṡarakum lil-ḥaqqi kārihūn(a).

Dájúdájú, A ti wá láti mú òtítọ́ wá fún yín ṣùgbọ́n ọ̀pọ̀lọpọ̀ yín kórìíra òtítọ́.

اَمْ اَبْرَمُوْٓا اَمْرًا فَاِنَّا مُبْرِمُوْنَۚ

am abramū amran fa innā mubrimūn(a).

Tàbí wọ́n ti gbèrò ìdìtẹ̀ (ibi), nígbà náà dájúdájú A ti gbèrò (sí ìdìtẹ̀ wọn).

اَمْ يَحْسَبُوْنَ اَنَّا لَا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَنَجْوٰىهُمْ ۗ بَلٰى وَرُسُلُنَا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُوْنَ

am yaḥsabūna annā lā nasma‘u sirrahum wa najwāhum, balā wa rusulunā ladaihim yaktubūn(a).

Tàbí wọ́n rò pé Àwa kò gbọ́ àṣírí wọn àti ìfọ̀rọ̀wérọ̀ wọn? Rárá, Àwa gbọ́, àwọn ìránṣẹ́ Wa (àwọn áńgẹ́lì) sì ń kọ̀wé pẹ̀lú wọn nígbà gbogbo.

قُلْ اِنْ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ وَلَدٌ ۖفَاَنَا۠ اَوَّلُ الْعٰبِدِيْنَ

qul in kāna lir-raḥmāni walad(un), fa ana awwalul-‘ābidīn(a).

Sọ (Muhammad), “Tí ó bá jẹ́ òótọ́ pé Ọlọ́run Àánújùlọ ní ọmọ, nígbà náà èmi ni ẹni tí ó kọ́kọ́ ṣe ògo fún (ọmọ náà).

سُبْحٰنَ رَبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

subḥāna rabbis-samāwāti wal-arḍi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

Ogo ni fun Oluwa awọn ọrun ati ilẹ, Oluwa awọn itẹ, lati ohun ti wọn n fi ṣe apejuwe.

فَذَرْهُمْ يَخُوْضُوْا وَيَلْعَبُوْا حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَ

fa żarhum yakhūḍū wa yal‘abū ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī yū‘adūn(a).

Nítorí náà, jẹ́ kí wọ́n rì sínú omi (nínú àṣìṣe) kí wọ́n sì máa ṣeré títí wọn yóò fi pàdé ọjọ́ tí a ṣèlérí fún wọn.

وَهُوَ الَّذِيْ فِى السَّمَاۤءِ اِلٰهٌ وَّ فِى الْاَرْضِ اِلٰهٌ ۗوَهُوَ الْحَكِيْمُ الْعَلِيْمُ

wa huwal-lażī fis-samā'i ilāhuw wa fil-arḍi ilāh(un), wa huwal-ḥakīmul-‘alīm(u).

Òun sì ni Olúwa (tí a ń jọ́sìn) ní ọ̀run àti Olúwa (tí a ń jọ́sìn) ní ilẹ̀ ayé àti Òun ni Ọlọ́gbọ́n, Onímọ̀ gbogbo.

وَتَبٰرَكَ الَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۚوَعِنْدَهٗ عِلْمُ السَّاعَةِۚ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa tabārakal-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, wa ‘indahū ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa ilaihi turja‘ūn(a).

Àti pé ògo ni fún (Allah) Ẹni tí ó ni ìjọba àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ àti ohun tí ó wà láàrín wọn; àti pé ọ̀dọ̀ Rẹ̀ ni ìmọ̀ ọjọ́ ìdájọ́ wà, àti pé ọ̀dọ̀ Rẹ̀ ni a ó dá yín padà sí.

وَلَا يَمْلِكُ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهِ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa lā yamlikul-lażīna yad‘ūna min dūnihisy-syafā‘ata illā man syahida bil-ḥaqqi wa hum ya‘lamūn(a).

Àwọn tí wọ́n ń pè míràn yàtọ̀ sí Allah kò ní rí ìbẹ̀bẹ̀ gbà (ìrànlọ́wọ́ ní ayé ìkẹyìn); àyàfi àwọn tí wọ́n mọ òtítọ́ (tawhid) tí wọ́n sì gbàgbọ́ nínú rẹ̀.

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ فَاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَۙ

wa la'in sa'altahum man khalaqahum layaqūlunnallāhu fa annā yu'fakūn(a).

Tí o bá sì bi wọ́n pé, “Ta ló dá wọn, dájúdájú wọn yóò dáhùn pé, “Allah,” báwo ni wọ́n ṣe lè yí wọn padà (láti jọ́sìn fún Allah)?”

وَقِيْلِهٖ يٰرَبِّ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمٌ لَّا يُؤْمِنُوْنَۘ

wa qīlihī yā rabbi inna hā'ulā'i qaumul lā yu'minūn(a).

àti (Allah mọ) ọ̀rọ̀ rẹ̀ (Muhammad) pé, “Olúwa mi, dájúdájú àwọn ni ènìyàn tí kò gbàgbọ́.”

فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلٰمٌۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ ࣖ

faṣfaḥ ‘anhum wa qul salām(un), fa saufa ya‘lamūn(a).

Nítorí náà, yípadà kúrò lọ́dọ̀ wọn kí o sì wí pé, “Ẹ kíni (ẹ̀kúnrẹ́rẹ́).” Nígbà tó bá yá, wọn yóò mọ̀ (ìgbéṣẹ̀ búburú wọn).