Q.S Fussilat (فُصِّلَت) - 54 Iye Àwọn Ẹsẹ

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

Ha Mim

تَنْزِيْلٌ مِّنَ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ ۚ

tanzīlum minar-raḥmānir-raḥīm(i).

(Al-Qur’an yii) ni a fi han lati ọdọ Ọlọhun, Oloore-ọfẹ julọ, Alaanu julọ.

كِتٰبٌ فُصِّلَتْ اٰيٰتُهٗ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لِّقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَۙ

kitābun fuṣṣilat āyātuhū qur'ānan ‘arabiyyal liqaumiy ya‘lamūn(a).

Ìwé tí a ṣàlàyé àwọn ẹsẹ rẹ̀, tí a ń kà ní èdè Lárúbáwá, fún àwọn ènìyàn tí wọ́n mọ̀.

بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۚ فَاَعْرَضَ اَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ

basyīraw wa nażīrā(n), fa'a‘raḍa akṡaruhum fahum lā yasma‘ūn(a).

ẹni tí ó mú ìròyìn ayọ̀ àti ìkìlọ̀ wá, ṣùgbọ́n ọ̀pọ̀lọpọ̀ wọn yípadà (láti ọ̀dọ̀ rẹ̀) wọn kò sì gbọ́.

وَقَالُوْا قُلُوْبُنَا فِيْٓ اَكِنَّةٍ مِّمَّا تَدْعُوْنَآ اِلَيْهِ وَفِيْٓ اٰذَانِنَا وَقْرٌ وَّمِنْۢ بَيْنِنَا وَبَيْنِكَ حِجَابٌ فَاعْمَلْ اِنَّنَا عٰمِلُوْنَ

wa qālū qulūbunā fī akinnatim mimmā tad‘ūnā ilaihi wa fī āżāninā waqruw wa mim baininā wa bainika ḥijābun fa‘mal innanā ‘āmilūn(a).

Wọ́n sì wí pé, “Ọkàn wa ti dì mọ́ ohun tí o pè wá sí, etí wa sì ti dì mọ́, ògiri kan sì wà láàrín àwa àti ìwọ, nítorí náà ṣe (bí o ṣe fẹ́), dájúdájú àwa yóò ṣe (bí a ṣe fẹ́).”

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۟ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَاسْتَقِيْمُوْٓا اِلَيْهِ وَاسْتَغْفِرُوْهُ ۗوَوَيْلٌ لِّلْمُشْرِكِيْنَۙ

qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥidun fastaqīmū ilaihi wastagfirūh(u), wa wailul lil-musyrikīn(a).

Sọ (Muhammad), “Ènìyàn lásán ni èmi, gẹ́gẹ́ bí ẹ̀yin, a ti fihàn mí pé Ọlọ́run yín ni Ọlọ́run Olódùmarè, nítorí náà ẹ ń tẹ̀síwájú láti (jọ́sìn) Rẹ̀ àti láti tọrọ àforíjìn Rẹ̀. Ègbé sì ni fún àwọn tí wọ́n ń bá a ṣe àjọṣepọ̀ pẹ̀lú Rẹ̀.”

الَّذِيْنَ لَا يُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

allażīna lā yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).

(èyí ni) àwọn tí kò san zakat tí wọ́n sì sẹ́ ní ayé ìkẹyìn.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ اَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُوْنٍ ࣖ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum ajrun gairu mamnūn(in).

Dájúdájú àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ tí wọ́n sì ṣe iṣẹ́ rere yóò gba èrè àìlópin.”

۞ قُلْ اَىِٕنَّكُمْ لَتَكْفُرُوْنَ بِالَّذِيْ خَلَقَ الْاَرْضَ فِيْ يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُوْنَ لَهٗٓ اَنْدَادًا ۗذٰلِكَ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۚ

qul a'innakum latakfurūna bil-lażī khalaqal-arḍa fī yaumaini wa taj‘alūna lahū andādā(n), żālika rabbul-‘ālamīn(a).

Sọ pé, “Ṣé ó tọ́ fún yín láti gbàgbọ́ nínú Ọlọ́run tí ó dá ilẹ̀ ayé ní ìgbà méjì, tí ẹ sì tún ṣe alábàákẹ́gbẹ́ fún Un?” Ìyẹn ni Ọlọ́run gbogbo àgbáyé.

وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ مِنْ فَوْقِهَا وَبٰرَكَ فِيْهَا وَقَدَّرَ فِيْهَآ اَقْوَاتَهَا فِيْٓ اَرْبَعَةِ اَيَّامٍۗ سَوَاۤءً لِّلسَّاۤىِٕلِيْنَ

wa ja‘ala fīhā rawāsiya min fauqihā wa bāraka fīhā wa qaddara fīhā aqwātahā fī arba‘ati ayyām(in), sawā'al lis-sā'ilīn(a).

Ó sì dá àwọn òkè ńlá tí ó lágbára sí i fún un. Lẹ́yìn náà Ó súre fún un, Ó sì ṣètò oúnjẹ (fún àwọn olùgbé inú rẹ̀) ní àkókò mẹ́rin, tó tó láti (pèsè àìní) àwọn tí ó nílò rẹ̀.

ثُمَّ اسْتَوٰىٓ اِلَى السَّمَاۤءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْاَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا اَوْ كَرْهًاۗ قَالَتَآ اَتَيْنَا طَاۤىِٕعِيْنَ

Ṡummastawā ilas-samā'i wa hiya dukhānun faqāla lahā wa lil-arḍi'tiyā ṭau‘an au karhā(n), qālatā atainā ṭā'i‘īn(a).

Lẹ́yìn náà, ó lọ sí ọ̀run, (ọ̀run) sì ṣì ń èéfín, lẹ́yìn náà, ó sọ fún un àti ilẹ̀ ayé pé, “Ẹ wá gẹ́gẹ́ bí àṣẹ mi, ní ìgbọràn tàbí lábẹ́ ìfipámúni.” Àwọn méjèèjì dáhùn pé, “A wá pẹ̀lú ìgbọràn.”

فَقَضٰىهُنَّ سَبْعَ سَمٰوَاتٍ فِيْ يَوْمَيْنِ وَاَوْحٰى فِيْ كُلِّ سَمَاۤءٍ اَمْرَهَا ۗوَزَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيْحَۖ وَحِفْظًا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِ

fa qaḍāhunna sab‘a samāwātin fī yaumaini wa auḥā fī kulli samā'in amrahā, wa zayyannas-samā'ad-dun-yā bimaṣābīḥa wa ḥifẓā(n), żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).

Lẹ́yìn náà Ó dá àwọn ọ̀run méje ní àkókò méjì, Ó sì ṣí àwọn ọ̀ràn wọn payá ní ọ̀run kọ̀ọ̀kan. Lẹ́yìn náà, A fi àwọn ìràwọ̀ ṣe ọ̀ṣọ́ sí ojú ọ̀run tí ó súnmọ́ ilẹ̀ ayé, A sì (dá a) láti máa tọ́jú rẹ̀. Bẹ́ẹ̀ ni àṣẹ (Allah) Olódùmarè, Olùmọ̀ gbogbo nǹkan.

فَاِنْ اَعْرَضُوْا فَقُلْ اَنْذَرْتُكُمْ صٰعِقَةً مِّثْلَ صٰعِقَةِ عَادٍ وَّثَمُوْدَ ۗ

fa in a‘raḍū faqul anżartukum ṣā‘iqatam miṡla ṣā‘iqati ‘ādiw wa ṡamūd(a).

Tí wọ́n bá yípadà, sọ pé, “Mo ti kìlọ̀ fún yín nípa mànàmáná (àjálù) bí mànàmáná tó kọlu àwọn ará ‘Ad àti àwọn ará Samud.”

اِذْ جَاۤءَتْهُمُ الرُّسُلُ مِنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗقَالُوْا لَوْ شَاۤءَ رَبُّنَا لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً فَاِنَّا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

iż jā'athumur-rusulu mim baini aidīhim wa min khalfihim allā ta‘budū illallāh(a), qālū lau syā'a rabbunā la'anzala malā'ikatan fa'innā bimā ursiltum bihī kāfirūn(a).

Nígbà tí àwọn aposteli dé ọ̀dọ̀ wọn láti iwájú àti lẹ́yìn wọn (tí wọ́n ń pè wọ́n), “Ẹ má ṣe jọ́sìn fún ẹnikẹ́ni àfi Allāhu.” Wọ́n dáhùn pé, “Tí Olúwa wa bá fẹ́, ìbá ti rán àwọn áńgẹ́lì Rẹ̀ jáde, nígbà náà dájúdájú àwa ìbá sẹ́ ìfihàn tí a rán yín láti sọ.”

فَاَمَّا عَادٌ فَاسْتَكْبَرُوْا فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَقَالُوْا مَنْ اَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً ۗ اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَهُمْ هُوَ اَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

fa ammā ‘ādun fastakbarū fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa qālū man asyaddu minnā quwwah(tan), awalam yarau annallāhal-lażī khalaqahum huwa asyaddu minhum quwwah(tan), wa kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

Nítorí náà ní ti àwọn ará Ad, wọ́n ń fọ́nnu lórí ilẹ̀ láìsí òtítọ́, wọ́n sì wí pé, “Ta ló lágbára jù wá lọ?” Ṣé wọn kò kíyè sí i pé Allāhu ni ó dá wọn ní tòótọ́? Ṣé Ó lágbára jù wọ́n lọ? Wọ́n sì ti sẹ́ àwọn àmì Wa (títóbi).

فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيْحًا صَرْصَرًا فِيْٓ اَيَّامٍ نَّحِسَاتٍ لِّنُذِيْقَهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَخْزٰى وَهُمْ لَا يُنْصَرُوْنَ

fa arsalnā ‘alaihim rīḥan ṣarṣaran fī ayyāmin naḥisātil linużīqahum-‘ażābal khizyi fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akhzā wa hum lā yunṣarūn(a).

Nítorí náà, a fẹ́ afẹ́fẹ́ líle kan lé wọn lórí ní ọjọ́ díẹ̀ tí ó burú jáì, nítorí pé a fẹ́ kí wọ́n ní ìrírí ìjìyà ìgbádùn ayé lórí ilẹ̀ ayé. Ní àkókò kan náà, ìyà ní ayé lẹ́yìn ikú yóò jẹ́ ìtìjú jù, wọn kò sì ní rí ìrànlọ́wọ́ gbà.

وَاَمَّا ثَمُوْدُ فَهَدَيْنٰهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمٰى عَلَى الْهُدٰى فَاَخَذَتْهُمْ صٰعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُوْنِ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ۚ

wa ammā ṡamūdu fa hadaināhum fastaḥabbul-‘amā ‘alal-hudā fa akhażathum ṣā‘iqatul-‘ażābil-hūni bimā kānū yaksibūn(a).

Àti ní ti àwọn ará Samudu, A fún wọn ní ìtọ́sọ́nà ṣùgbọ́n wọ́n fẹ́ràn ìfọ́jú (ìṣìnà) ju ìtọ́sọ́nà lọ, nítorí náà, mànàmáná lù wọ́n gẹ́gẹ́ bí ìyà ìtìjú nítorí ohun tí wọ́n ṣe.

وَنَجَّيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ ࣖ

wa najjainal-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

A sì gbà àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ là nítorí pé wọ́n jẹ́ olódodo.

وَيَوْمَ يُحْشَرُ اَعْدَاۤءُ اللّٰهِ اِلَى النَّارِ فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ

wa yauma yuḥsyaru a‘dā'ullāhi ilan-nāri fahum yūza‘ūn(a).

Àti (rántí) ọjọ́ tí a ó gbé (àwọn ọ̀tá Allāhu) lọ sí Iná, tí a ó sì yà wọ́n sọ́tọ̀.

حَتّٰىٓ اِذَا مَا جَاۤءُوْهَا شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَاَبْصَارُهُمْ وَجُلُوْدُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

Ḥattā iżā mā jā'ūhā syahida ‘alaihim sam‘uhum wa abṣāruhum wa julūduhum bimā kānū ya‘malūn(a).

Nítorí náà nígbà tí wọ́n bá dé ọ̀run àpáàdì, ìgbọ́ran wọn, ríran wọn àti awọ ara wọn yóò jẹ́ ẹlẹ́rìí ohun tí wọ́n ṣe.

وَقَالُوْا لِجُلُوْدِهِمْ لِمَ شَهِدْتُّمْ عَلَيْنَا ۗقَالُوْٓا اَنْطَقَنَا اللّٰهُ الَّذِيْٓ اَنْطَقَ كُلَّ شَيْءٍ وَّهُوَ خَلَقَكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۙ وَّاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa qālū lijulūdihim lima syahittum ‘alainā, qālū anṭaqanallāhul-lażī anṭaqa kulla syai'iw wa huwa khalaqakum awwala marrah(tin), wa ilaihi turja‘ūn(a).

Wọ́n sì wí fún awọ ara wọn pé, “Kí ló dé tí ẹ fi jẹ́ ẹlẹ́rìí sí wa?” (Awọ ara) wọ́n dáhùn pé, “Ẹni tí ó fún wa ní agbára láti sọ̀rọ̀ ni Allāhu, ẹni tí ó (bákan náà) fún wa ní agbára láti sọ̀rọ̀, òun sì ni ó dá yín ní àkọ́kọ́, ọ̀dọ̀ Rẹ̀ nìkan ni a ó dá yín padà.”

وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَتِرُوْنَ اَنْ يَّشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَلَآ اَبْصَارُكُمْ وَلَا جُلُوْدُكُمْ وَلٰكِنْ ظَنَنْتُمْ اَنَّ اللّٰهَ لَا يَعْلَمُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ

wa mā kuntum tastatirūna ay yasyhada ‘alaikum sam‘ukum wa lā abṣārukum wa lā julūdukum wa lākin ẓanantum annallāha lā ya‘lamu kaṡīram mimmā ta‘malūn(a).

O kò sì le fi ara pamọ́ kúrò nínú ẹ̀rí ìgbọ́ran rẹ, ìríran rẹ àti awọ ara rẹ sí ọ) kódà o rò pé Allāhu kò mọ nǹkan kan nípa ohun tí o ń ṣe.

وَذٰلِكُمْ ظَنُّكُمُ الَّذِيْ ظَنَنْتُمْ بِرَبِّكُمْ اَرْدٰىكُمْ فَاَصْبَحْتُمْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa żālikum ẓannukumul-lażī ẓanantum birabbikum ardākum fa aṣbaḥtum minal-khāsirīn(a).

Àti pé ìyẹn ni èrò rẹ pé o ti sọ pé Olúwa rẹ (ìrònú yẹn) ti pa ọ́ run, nítorí náà o wà lára àwọn olùpàdánù.

فَاِنْ يَّصْبِرُوْا فَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ ۚوَاِنْ يَّسْتَعْتِبُوْا فَمَا هُمْ مِّنَ الْمُعْتَبِيْنَ

fa iy yaṣbirū fan-nāru maṡwal lahum, wa iy yasta‘tibū famā hum minal-mu‘tabīn(a).

Bí wọ́n tilẹ̀ ní sùúrù (pẹ̀lú ìyà ọ̀run àpáàdì), iná àpáàdì ni ibùgbé wọn, tí wọ́n bá sì tọrọ àánú, wọn kò sí lára àwọn tí ó yẹ fún àánú.

۞ وَقَيَّضْنَا لَهُمْ قُرَنَاۤءَ فَزَيَّنُوْا لَهُمْ مَّا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِۚ اِنَّهُمْ كَانُوْا خٰسِرِيْنَ ࣖ

wa qayyaḍnā lahum quranā'a fa zayyanū lahum mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu fī umamin qad khalat min qablihim minal-jinni wal-ins(i), innahum kānū khāsirīn(a).

A sì yan àwọn ọ̀rẹ́ (ẹ̀mí èṣù) fún wọn tí wọ́n ń yin ohun tí ó wà níwájú àti lẹ́yìn wọn, ìdájọ́ ìyà sì wà lórí wọn pẹ̀lú àwọn ìjọ tí ó ti wà ṣáájú wọn láti inú àwọn ènìyàn (ẹ̀yà) jinni àti ènìyàn. Dájúdájú àwọn ni ènìyàn tí ó ń pàdánù.

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَسْمَعُوْا لِهٰذَا الْقُرْاٰنِ وَالْغَوْا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū lā tasma‘ū lihāżal-qur'āni walgau fīhi la‘allakum taglibūn(a).

Àwọn tí kò gbàgbọ́ sì wí pé, “Ẹ má ṣe gbọ́ Al-Qur’an yìí, kí ẹ sì máa pariwo sí i, kí ẹ lè borí (wọn).”

فَلَنُذِيْقَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَذَابًا شَدِيْدًاۙ وَّلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

fa lanużīqannal-lażīna kafarū ‘ażāban syadīdā(n), wa lanajziyannahum aswa'al-lażī kānū ya‘malūn(a).

Nítorí náà, dájúdájú, A ó fi ìyà líle kan fún àwọn tí kò gbàgbọ́, dájúdájú A ó sì fi ìyà búburú jùlọ san án fún wọn fún ohun tí wọ́n ṣe.

ذٰلِكَ جَزَاۤءُ اَعْدَاۤءِ اللّٰهِ النَّارُ لَهُمْ فِيْهَا دَارُ الْخُلْدِ ۗجَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

Żālika jazā'u a‘dā'illāhin-nāru lahum fīhā dārul-khuld(i), jazā'am bimā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

Bẹ́ẹ̀ ni èrè (lórí) àwọn ọ̀tá Allāhu (èyí ni iná ọ̀run); wọn yóò ní ibùgbé ayérayé nínú rẹ̀ gẹ́gẹ́ bí èrè fún àìgbọràn wọn sí àwọn àmì Wa.

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا رَبَّنَآ اَرِنَا الَّذَيْنِ اَضَلّٰنَا مِنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ نَجْعَلْهُمَا تَحْتَ اَقْدَامِنَا لِيَكُوْنَا مِنَ الْاَسْفَلِيْنَ

wa qālal-lażīna kafarū rabbanā arinal-lażaini aḍallānā minal-jinni wal-insi naj‘alhumā taḥta aqdāminā liyakūnā minal-asfalīn(a).

Àwọn tí kò gbàgbọ́ sì wí pé, “Olúwa wa, fi àwọn ẹgbẹ́ méjì tí wọ́n ti ṣì wá lọ́nà hàn wá, àwọn (àti) àwọn ẹ̀mí èṣù àti ènìyàn, kí a lè fi wọ́n méjèèjì sí abẹ́ ẹsẹ̀ wa kí àwọn ẹgbẹ́ méjèèjì lè di èyí tí ó rẹlẹ̀ jùlọ (tí kò dára).

اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَلَّا تَخَافُوْا وَلَا تَحْزَنُوْا وَاَبْشِرُوْا بِالْجَنَّةِ الَّتِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū tatanazzalu ‘alaihimul-malā'ikatu allā takhāfū wa lā taḥzanū wa absyirū bil-jannatil-latī kuntum tū‘adūn(a).

Dájúdájú àwọn tí wọ́n ń wí pé, "Olúwa wa ni Allah" lẹ́yìn náà wọ́n dúró ṣinṣin, lẹ́yìn náà àwọn Màláìkì yóò sọ̀kalẹ̀ wá bá wọn (wí pé), "Ẹ má bẹ̀rù, ẹ má sì banújẹ́; kí ẹ sì yọ̀ nínú (rírí) párádísè tí a ti ṣe ìlérí fún yín."

نَحْنُ اَوْلِيَاۤؤُكُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَفِى الْاٰخِرَةِ ۚوَلَكُمْ فِيْهَا مَا تَشْتَهِيْٓ اَنْفُسُكُمْ وَلَكُمْ فِيْهَا مَا تَدَّعُوْنَ ۗ

naḥnu auliyā'ukum fil-ḥayātid-dun-yā wa fil-ākhirah(ti), wa lakum fīhā mā tasytahī anfusukum wa lakum fīhā mā tadda‘ūn(a).

Àwa ni olùdáàbòbò yín ní ayé yìí àti ní ọ̀run; nínú rẹ̀ (ọ̀run) ni ẹ ó ti rí ohun tí ẹ fẹ́ gbà, tí ẹ ó sì ti rí ohun tí ẹ béèrè fún gbà.

نُزُلًا مِّنْ غَفُوْرٍ رَّحِيْمٍ ࣖ

nuzulam min gafūrir raḥīm(in).

Gẹ́gẹ́ bí owó orí (fún ọ) láti ọ̀dọ̀ (Allah) Olùdáríjìn, Àánú jùlọ.

وَمَنْ اَحْسَنُ قَوْلًا مِّمَّنْ دَعَآ اِلَى اللّٰهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَّقَالَ اِنَّنِيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa man aḥsanu qaulam mimman da‘ā ilallāhi wa ‘amila ṣāliḥaw wa qāla innanī minal-muslimīn(a).

Ta ni o ni ọrọ ti o dara ju ẹniti o pe Allah lọ, ti o si ṣe iṣẹ rere, ti o si sọ pe, "Lõtọ, emi jẹ ọkan ninu awọn Musulumi (ti o tẹriba)?"

وَلَا تَسْتَوِى الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ۗاِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ فَاِذَا الَّذِيْ بَيْنَكَ وَبَيْنَهٗ عَدَاوَةٌ كَاَنَّهٗ وَلِيٌّ حَمِيْمٌ

wa lā tastawil-ḥasanatu wa las-sayyi'ah(tu), idfa‘ bil-latī hiya aḥsanu fa'iżal-lażī bainaka wa bainahū ‘adāwatun ka'annahū waliyyun ḥamīm(un).

Àti pé ire kò jọ ibi. Kọ̀ (ibi) sílẹ̀ lọ́nà tó dára jù, kí ẹni tó ní ìmọ̀lára ìṣọ̀tá láàrín ìwọ àti òun lè dà bí ọ̀rẹ́ olóòótọ́.

وَمَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا الَّذِيْنَ صَبَرُوْاۚ وَمَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا ذُوْ حَظٍّ عَظِيْمٍ

wa mā yulaqqāhā illal-lażīna ṣabarū, wa mā yulaqqāhā illā żū ḥaẓẓin ‘aẓīm(in).

A kò ní fún (àwọn ànímọ́ rere wọ̀nyẹn) àyàfi fún àwọn tí wọ́n ní sùúrù, a kò sì ní fún wọn àyàfi fún àwọn tí wọ́n ní oríire ńlá.

وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Tí Sátánì bá sì ń yọ ọ́ lẹ́nu pẹ̀lú ìdẹwò, kí o béèrè fún ààbò lọ́wọ́ Ọlọ́run. Dájúdájú, Òun ni Olùgbọ́ gbogbo nǹkan, Olùmọ̀ gbogbo nǹkan.

وَمِنْ اٰيٰتِهِ الَّيْلُ وَالنَّهَارُ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُۗ لَا تَسْجُدُوْا لِلشَّمْسِ وَلَا لِلْقَمَرِ وَاسْجُدُوْا لِلّٰهِ الَّذِيْ خَلَقَهُنَّ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ

wa min āyātihil-lailu wan-nahāru wasy-syamsu wal-qamar(u), lā tasjudū lisy-syamsi wa lā lil-qamari wasjudū lillāhil-lażī khalaqahunna in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).

Àti díẹ̀ lára àwọn àmì títóbi Rẹ̀ ni òru, ọ̀sán, oòrùn àti òṣùpá. Ẹ má ṣe tẹríba fún oòrùn, ẹ má sì ṣe (tàbí) fún òṣùpá, ṣùgbọ́n ẹ tẹríba fún Allāhu tí ó dá wọn, bí ẹ bá kàn ń jọ́sìn fún Un.

فَاِنِ اسْتَكْبَرُوْا فَالَّذِيْنَ عِنْدَ رَبِّكَ يُسَبِّحُوْنَ لَهٗ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَهُمْ لَا يَسْـَٔمُوْنَ ۩

fa inistakbarū fal-lażīna ‘inda rabbika yusabbiḥūna lahū bil-laili wan-nahāri wa hum lā yas'amūn(a).

Tí wọ́n bá ń ṣògo, àwọn (áńgẹ́lì) tí wọ́n wà pẹ̀lú Olúwa rẹ yóò máa ṣe àpọ́nlé fún Un ní òru àti ní ọ̀sán, nígbà tí wọn kì í rẹ̀wẹ̀sì.

وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنَّكَ تَرَى الْاَرْضَ خَاشِعَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْۗ اِنَّ الَّذِيْٓ اَحْيَاهَا لَمُحْيِ الْمَوْتٰى ۗاِنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa min āyātihī annaka taral-arḍa khāsyi‘atan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat, innal-lażī aḥyāhā lamuḥyil-mautā, innahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Àti lára àwọn àmì Rẹ̀ (títóbi), o rí i pé ilẹ̀ gbẹ, ó sì jẹ́ aṣálẹ̀, ṣùgbọ́n tí A bá rọ̀jò sí i, dájúdájú yóò máa rìn, yóò sì di ọlọ́rọ̀. Dájúdájú, (Allah) tí ó sọ ọ́ di alààyè lè mú àwọn òkú padà sí ìyè; Dájúdájú Òun ni Alágbára lórí gbogbo nǹkan.

اِنَّ الَّذِيْنَ يُلْحِدُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا لَا يَخْفَوْنَ عَلَيْنَاۗ اَفَمَنْ يُّلْقٰى فِى النَّارِ خَيْرٌ اَمَّنْ يَّأْتِيْٓ اٰمِنًا يَّوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗاِعْمَلُوْا مَا شِئْتُمْ ۙاِنَّهٗ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

innal-lażīna yulḥidūna fī āyātinā lā yakhfauna ‘alainā, afamay yulqā fin-nāri khairun am may ya'tī āminay yaumal-qiyāmah(ti), i‘malū mā syi'tum, innahū bimā ta‘malūna baṣīr(un).

Dájúdájú, àwọn tí wọ́n sẹ́ àwọn àmì Wa kò fara pamọ́ fún wa. Ǹjẹ́ àwọn tí a gbé sínú iná ọ̀run àpáàdì ló dára jù tàbí àwọn tí ó jáde ní àlàáfíà ní ọjọ́ ìdájọ́? Ṣe ohun tí o bá fẹ́! Dájúdájú, Ó rí ohun tí o ń ṣe.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالذِّكْرِ لَمَّا جَاۤءَهُمْ ۗوَاِنَّهٗ لَكِتٰبٌ عَزِيْزٌ ۙ

innal-lażīna kafarū biż-żikri lammā jā'ahum, wa innahū lakitābun ‘azīz(un).

Dájúdájú àwọn tí wọ́n sẹ́ Al-Qur'an nígbà tí wọ́n bá fi lé wọn lọ́wọ́ (wọn yóò jẹ́ aláìní), àti pé dájúdájú (Al-Qur'an) jẹ́ Ìwé Àtijọ́.

لَّا يَأْتِيْهِ الْبَاطِلُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهٖ ۗتَنْزِيْلٌ مِّنْ حَكِيْمٍ حَمِيْدٍ

lā ya'tīhil-bāṭilu mim baini yadaihi wa lā min khalfih(ī), tanzīlum min ḥakīmin ḥamīd(in).

èyí tí) kì yóò jẹ́ kí irọ́ wá sí ọ̀dọ̀ rẹ̀ yálà láti iwájú tàbí láti ẹ̀yìn (ní ìgbà àtijọ́ àti ní ọjọ́ iwájú), èyí tí a ti rán láti ọ̀dọ̀ Ọlọ́run, Ọlọ́gbọ́n Jùlọ, Ẹni tí a fún ní ìyìn Jùlọ.

مَا يُقَالُ لَكَ اِلَّا مَا قَدْ قِيْلَ لِلرُّسُلِ مِنْ قَبْلِكَ ۗاِنَّ رَبَّكَ لَذُوْ مَغْفِرَةٍ وَّذُوْ عِقَابٍ اَلِيْمٍ

mā yuqālu laka illā mā qad qīla lir-rusuli min qablik(a), inna rabbaka lażū magfiratiw wa żū ‘iqābin alīm(in).

Ohun tí àwọn aláìgbàgbọ́ bá sọ fún yín kò jẹ́ ohun tí a sọ fún àwọn ìránṣẹ́ tí ó wà ṣáájú yín. Dájúdájú Olúwa yín ní àforíjìn àti ìyà ẹlẹ́yà.

وَلَوْ جَعَلْنٰهُ قُرْاٰنًا اَعْجَمِيًّا لَّقَالُوْا لَوْلَا فُصِّلَتْ اٰيٰتُهٗ ۗ ءَاَ۬عْجَمِيٌّ وَّعَرَبِيٌّ ۗ قُلْ هُوَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا هُدًى وَّشِفَاۤءٌ ۗوَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرٌ وَّهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًىۗ اُولٰۤىِٕكَ يُنَادَوْنَ مِنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍ ࣖ

wa lau ja‘alnāhu qur'ānan a‘jamiyyal laqālū lau lā fuṣṣilat āyātuh(ū), a'a‘jamiyyuw wa ‘arabiyy(un), qul huwa lil-lażīna āmanū hudaw wa syifā'(un), wal-lażīna lā yu'minūna fī āżānihim waqruw wa huwa ‘alaihim ‘amā(n), ulā'ika yunādauna mim makānim ba‘īd(in).

Tí A bá sì sọ Al-Qur'an di ìkà ní èdè mìíràn yàtọ̀ sí èdè Lárúbáwá, wọn ìbá wí pé, "Kí ló dé tí a kò fi ṣàlàyé àwọn ẹsẹ náà?" Ṣé ó yẹ kí (Al-Qur'an) wà ní èdè mìíràn yàtọ̀ sí èdè Lárúbáwá fún àwọn Lárúbáwá? Sọ pé, "Al-Qur'an jẹ́ ìtọ́sọ́nà àti ìwòsàn fún àwọn tó gbàgbọ́. Àwọn tí kò gbàgbọ́ sì ní ìdènà ní etí wọn, (Al-Qur'an) sì jẹ́ òkùnkùn fún wọn. Wọ́n dàbí àwọn ènìyàn tí a pè láti ibi jíjìn."

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَاخْتُلِفَ فِيْهِ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّهُمْ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيْبٍ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba fakhtulifa fīh(i), wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika laquḍiya bainahum, wa innahum lafī syakkim minhu murīb(in).

Dájúdájú, A fún Mósè ní Ìwé (Tórà) a sì jiyàn rẹ̀. Tí kò bá sí ìpinnu kan láti ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ, àwọn aláìgbàgbọ́ ìbá ti parun. Dájúdájú wọ́n wà nínú iyèméjì gidigidi nípa rẹ̀.

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهٖ ۙوَمَنْ اَسَاۤءَ فَعَلَيْهَا ۗوَمَا رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِ ۔

man ‘amila ṣāliḥan fa linafsih(ī), wa man asā'a fa ‘alaihā, wa mā rabbuka biẓallāmil lil-‘abīd(i).

Ẹnikẹ́ni tí ó bá ṣe iṣẹ́ rere, ẹ̀san rẹ̀ jẹ́ ti ara rẹ̀, ẹnikẹ́ni tí ó bá sì ṣe búburú, ẹ̀bi tirẹ̀ ni. Olúwa rẹ kò sì ṣe àìtọ́ sí àwọn ẹrú rẹ̀ rárá.

۞ اِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ ۗوَمَا تَخْرُجُ مِنْ ثَمَرٰتٍ مِّنْ اَكْمَامِهَا وَمَا تَحْمِلُ مِنْ اُنْثٰى وَلَا تَضَعُ اِلَّا بِعِلْمِهٖ ۗوَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيْۙ قَالُوْٓا اٰذَنّٰكَ مَا مِنَّا مِنْ شَهِيْدٍ ۚ

ilaihi yuraddu ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa mā takhruju min ṡamarātim min akmāmihā wa mā taḥmilu min unṡā wa lā taḍa‘u illā bi‘ilmih(ī), wa yauma yunādīhim aina syurakā'ī, qālū āżannāka mā minnā min syahīd(in).

Ó jẹ́ pé ìmọ̀ nípa ọjọ́ ìdájọ́ ni a ó dá padà fún un. Kò sí èso kankan tí ó jáde láti inú ewéko rẹ̀, bẹ́ẹ̀ ni obìnrin kan kò lóyún tàbí bímọ, bí kò ṣe pẹ̀lú ìmọ̀ Rẹ̀. Ní ọjọ́ tí Ó (Allah) pè wọ́n pé, “Níbo ni àwọn ọ̀rẹ́ mi wà?” Wọ́n dáhùn pé, “A ń sọ fún ọ pé kò sí ẹnìkan láàrín wa tí ó lè jẹ́rìí (pé O ní àwọn alábàáṣiṣẹpọ̀).”

وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَدْعُوْنَ مِنْ قَبْلُ وَظَنُّوْا مَا لَهُمْ مِّنْ مَّحِيْصٍ

wa ḍalla ‘anhum mā kānū yad‘ūna min qablu wa ẓannū mā lahum mim maḥīṣ(in).

Ohun tí wọ́n ń jọ́sìn fún sì pòórá kúrò lọ́dọ̀ wọn, wọ́n sì mọ̀ pé kò sí ọ̀nà àbájáde (kúrò nínú ìyà Allāhu) fún wọn.

لَا يَسْـَٔمُ الْاِنْسَانُ مِنْ دُعَاۤءِ الْخَيْرِۖ وَاِنْ مَّسَّهُ الشَّرُّ فَيَـُٔوْسٌ قَنُوْطٌ

lā yas'amul-insānu min du‘ā'il-khair(i), wa im massahusy-syarru fa ya'ūsun qanūṭ(un).

Àwọn ènìyàn kì í sú láti béèrè fún ire, nígbà tí àjálù bá sì dé, wọ́n á sọ̀rètí nù, wọn á sì pàdánù ìrètí.

وَلَىِٕنْ اَذَقْنٰهُ رَحْمَةً مِّنَّا مِنْۢ بَعْدِ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُ لَيَقُوْلَنَّ هٰذَا لِيْۙ وَمَآ اَظُنُّ السَّاعَةَ قَاۤىِٕمَةًۙ وَّلَىِٕنْ رُّجِعْتُ اِلٰى رَبِّيْٓ اِنَّ لِيْ عِنْدَهٗ لَلْحُسْنٰىۚ فَلَنُنَبِّئَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِمَا عَمِلُوْاۖ وَلَنُذِيْقَنَّهُمْ مِّنْ عَذَابٍ غَلِيْظٍ

wa la'in ażaqnāhu raḥmatam minnā mim ba‘di ḍarrā'a massathu layaqūlunna hāżā lī, wa mā aẓunnus-sā‘ata qā'imah(tan), wa la'ir ruji‘tu ilā rabbī inna lī ‘indahū lal-ḥusnā, fa lanunabbi'annal-lażīna kafarū bimā ‘amilū, wa lanużīqannahum min ‘ażābin galīẓ(in).

Tí A bá sì fún un ní àánú láti ọ̀dọ̀ Wa lẹ́yìn ìjìyà, dájúdájú yóò wí pé, “Èyí ni ẹ̀tọ́ mi, èmi kò sì ní ìdánilójú pé ọjọ́ àjíǹde yóò ṣẹlẹ̀. Tí a bá sì dá mi padà sí ọ̀dọ̀ Olúwa mi, dájúdájú èmi yóò rí oore lọ́dọ̀ Rẹ̀.” Nítorí náà, dájúdájú, A ó sọ fún àwọn aláìgbàgbọ́ nípa ohun tí wọ́n ṣe, dájúdájú A ó sì fi ìyà líle jẹ wọ́n.

وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُوْ دُعَاۤءٍ عَرِيْضٍ

wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru fażū du‘ā'in ‘arīḍ(in).

Nígbà tí A bá sì ṣe oore fún ènìyàn, ó yípadà, ó sì jìnnà sí ara rẹ̀ (pẹ̀lú ìgbéraga); ṣùgbọ́n nígbà tí àjálù bá dé, ó máa gbàdúrà púpọ̀.

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ثُمَّ كَفَرْتُمْ بِهٖ مَنْ اَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِيْ شِقَاقٍۢ بَعِيْدٍ

qul ara'aitum in kāna min ‘indillāhi ṡumma kafartum bihī man aḍallu mimman huwa fī syiqāqim ba‘īd(in).

Sọ pé, “Kí ni ẹ rò tí (Al-Qur’an) bá wá láti ọ̀dọ̀ Allāhu, tí ẹ sì sẹ́. Ta ló ṣìnà ju ẹni tí ó máa ń rìn jìnnà sí òtítọ́ lọ?”

سَنُرِيْهِمْ اٰيٰتِنَا فِى الْاٰفَاقِ وَفِيْٓ اَنْفُسِهِمْ حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ اَنَّهُ الْحَقُّۗ اَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ اَنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

sanurīhim āyātinā fil-āfāqi wa fī anfusihim ḥattā yatabayyana lahum annahul-ḥaqq(u), awalam yakfi birabbika annahū ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

A ó fi àwọn àmì Wa hàn wọ́n ní àgbáyé àti nínú ara wọn, títí yóò fi hàn wọ́n pé èyí (Al-Qur'an) ni òtítọ́. Ǹjẹ́ kò tó fún ọ pé Olúwa rẹ jẹ́ ẹlẹ́rìí lórí gbogbo nǹkan?

اَلَآ اِنَّهُمْ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْ لِّقَاۤءِ رَبِّهِمْ ۗ اَلَآ اِنَّهٗ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيْطٌ ࣖ

alā innahum fī miryatim mil liqā'i rabbihim, alā innahū bikulli syai'im muḥīṭ(un).

Rántí, dájúdájú wọ́n ń ṣiyèméjì nípa ìpàdé Olúwa wọn. Rántí, dájúdájú Ó bo gbogbo nǹkan mọ́lẹ̀.