Q.S Al-Haqqah (اَلْحَاقَّة) - 52 Iye Àwọn Ẹsẹ

اَلْحَاۤقَّةُۙ

al-ḥāqqah(tu).

Ọjọ́ ìdájọ́,

مَا الْحَاۤقَّةُ ۚ

mal-ḥāqqah(tu).

Kí ni ọjọ́ ìdájọ́?

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الْحَاۤقَّةُ ۗ

wa mā adrāka mal-ḥāqqah(tu).

Ṣé o mọ ohun tí ọjọ́ ìdájọ́ jẹ́?

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ وَعَادٌ ۢبِالْقَارِعَةِ

każżabat ṡamūdu wa ‘ādum bil-qāri‘ah(ti).

Àwọn ènìyàn Samudu, àti 'Ad ti sẹ́ ọjọ́ ìdájọ́.

فَاَمَّا ثَمُوْدُ فَاُهْلِكُوْا بِالطَّاغِيَةِ

fa'ammā ṡamūdu fa uhlikū biṭ-ṭāgiyah(ti).

Nítorí náà ní ti àwọn ará Samudu, wọ́n pa wọ́n run pẹ̀lú ariwo ńlá.

وَاَمَّا عَادٌ فَاُهْلِكُوْا بِرِيْحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۙ

wa ammā ‘ādun fa'uhlikū birīḥin ṣarṣarin ‘ātiyah(tin).

Ní ti àwọn ará 'Ad, afẹ́fẹ́ tútù kan pa wọ́n run.

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَّثَمٰنِيَةَ اَيَّامٍۙ حُسُوْمًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيْهَا صَرْعٰىۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۚ

sakhkharahā ‘alaihim sab‘a layāliw wa ṡamāniyata ayyām(in), ḥusūman fataral-qauma fīhā ṣar‘ā, ka'annahum a‘jāzu nakhlin khāwiyah(tin).

Allah fi afẹ́fẹ́ yìí lé wọn lórí fún òru méje àti ọjọ́ mẹ́jọ nígbà gbogbo; lẹ́yìn náà o rí àwọn ará 'Ad ní àkókò náà tí wọ́n ti kú bí igi ọ̀pẹ tí ó ti bàjẹ́.

فَهَلْ تَرٰى لَهُمْ مِّنْۢ بَاقِيَةٍ

fahal tarā lahum mim bāqiyah(tin).

Nítorí náà, ṣé o rí ẹnikẹ́ni tí ó kù láàárín wọn?

وَجَاۤءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهٗ وَالْمُؤْتَفِكٰتُ بِالْخَاطِئَةِۚ

wa jā'a fir‘aunu wa man qablahū wal-mu'tafikātu bil-khāṭi'ah(ti).

Lẹ́yìn náà ni Fáráò àti àwọn tó wà níwájú rẹ̀ àti (àwọn olùgbé) ìlú tí wọ́n yí padà nítorí àṣìṣe ńlá kan dé.

فَعَصَوْا رَسُوْلَ رَبِّهِمْ فَاَخَذَهُمْ اَخْذَةً رَّابِيَةً

fa ‘aṣau rasūla rabbihim fa akhażahum akhżatar rābiyah(tan).

Nítorí náà wọ́n ṣàìgbọràn sí Òjíṣẹ́ Olúwa wọn, Ọlọ́run fi ìyà líle kan wọ́n.

اِنَّا لَمَّا طَغَا الْمَاۤءُ حَمَلْنٰكُمْ فِى الْجَارِيَةِۙ

innā lammā ṭagal-mā'u ḥamalnākum fil-jāriyah(ti).

Dájúdájú, nígbà tí omi gòkè (dé orí àwọn òkè ńlá), A gbé (àwọn baba ńlá yín) sínú ọkọ̀ ojú omi.

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَّتَعِيَهَآ اُذُنٌ وَّاعِيَةٌ

linaj‘alahā lakum tażkirataw wa ta‘iyahā użunuw wā‘iyah(tun).

kí A lè ṣe (ìṣẹ̀lẹ̀ yìí) ní ìrántí fún yín àti kí àwọn etí tí ó fẹ́ gbọ́ lè gbọ́ ọ.

فَاِذَا نُفِخَ فِى الصُّوْرِ نَفْخَةٌ وَّاحِدَةٌ ۙ

fa iżā nufikha fiṣ-ṣūri nafkhatuw wāḥidah(tun).

Nígbà tí a bá fun fèrè lẹ́ẹ̀kan,

وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةًۙ

wa ḥumilatil-arḍu wal-jibālu fa dukkatā dakkataw wāḥidah(tan).

A sì gbé ilẹ̀ àti àwọn òkè ńlá sókè, a sì jù wọ́n papọ̀ pẹ̀lú ìfọ́ kan ṣoṣo.

فَيَوْمَىِٕذٍ وَّقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ

fayauma'iżiw waqa‘atil-wāqi‘ah(tu).

Nítorí náà ní ọjọ́ náà ni ọjọ́ ìdájọ́ yóò dé,

وَانْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌۙ

wansyaqqatis-samā'u fahiya yauma'iżiw wāhiyah(tun).

Àwọn ọ̀run sì ya sí méjì, nítorí ní ọjọ́ náà ọ̀run jẹ́ aláìlera.

وَّالْمَلَكُ عَلٰٓى اَرْجَاۤىِٕهَاۗ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ ثَمٰنِيَةٌ ۗ

wal-malaku ‘alā arjā'ihā, wa yaḥmilu ‘arsya rabbika fauqahum yauma'iżin ṡamāniyah(tun).

Àwọn áńgẹ́lì yóò sì wà ní oríṣiríṣi igun ọ̀run. Ní ọjọ́ náà, àwọn áńgẹ́lì mẹ́jọ yóò gbé ìtẹ́ Olúwa rẹ sókè.

يَوْمَىِٕذٍ تُعْرَضُوْنَ لَا تَخْفٰى مِنْكُمْ خَافِيَةٌ

yauma'iżin tu‘raḍūna lā takhfā minkum khāfiyah(tun).

Ní ọjọ́ náà ni a ó gbé yín kalẹ̀ (sí ọ̀dọ̀ Olúwa yín), kò sí ohun tí yóò pamọ́ fún yín (sí ọ̀dọ̀ Allah).

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖ فَيَقُوْلُ هَاۤؤُمُ اقْرَءُوْا كِتٰبِيَهْۚ

fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnihī fa yaqūlu hā'umuqra'ū kitābiyah.

Ní ti ẹni tí a fi ìwé rẹ̀ fún ní ọwọ́ ọ̀tún rẹ̀, ó ní, “Gbà á, ka ìwé mi (èyí).”

اِنِّيْ ظَنَنْتُ اَنِّيْ مُلٰقٍ حِسَابِيَهْۚ

innī ẓanantu annī mulāqin ḥisābiyah.

Lóòótọ́, mo dá mi lójú pé (ní ọjọ́ kan) èmi yóò gba ìṣírò mi.

فَهُوَ فِيْ عِيْشَةٍ رَّاضِيَةٍۚ

fa huwa fī ‘īsyatir rāḍiyah(tin).

Nígbà náà ni ẹni náà yóò wà ní ìgbésí ayé aláyọ̀,

فِيْ جَنَّةٍ عَالِيَةٍۙ

fī jannatin ‘āliyah(tin).

ní ọ̀run gíga,

قُطُوْفُهَا دَانِيَةٌ

quṭūfuhā dāniyah(tun).

awọn eso wa nitosi;

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَآ اَسْلَفْتُمْ فِى الْاَيَّامِ الْخَالِيَةِ

kulū wasyrabū hanī'am bimā aslaftum fil-ayyāmil-khāliyah(ti).

(A o si wi fun won pe), “E je ki e si mu pelu ayo nitori ise ti e ti se ni igba atijo.”

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِشِمَالِهٖ ەۙ فَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُوْتَ كِتٰبِيَهْۚ

wa ammā man ūtiya kitābahū bisyimālih(ī), fa yaqūlu yā laitanī lam ūta kitābiyah.

Ní ti ẹni tí wọ́n fún ní ìwé rẹ̀ ní ọwọ́ òsì, ó ní, “Ìbá sàn kí wọ́n má fún mi ní ìwé (yìí).

وَلَمْ اَدْرِ مَا حِسَابِيَهْۚ

wa lam adri mā ḥisābiyah.

Nítorí náà, mi ò mọ bí mo ṣe ṣírò rẹ̀.

يٰلَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَۚ

yā laitahā kānatil-qāḍiyah(ta).

Ó, kí ó jẹ́ (ikú) ló máa parí gbogbo nǹkan.

مَآ اَغْنٰى عَنِّيْ مَالِيَهْۚ

mā agnā ‘annī māliyah.

Àwọn ohun ìní mi kò wúlò rárá fún mi.

هَلَكَ عَنِّيْ سُلْطٰنِيَهْۚ

halaka ‘annī sulṭāniyah.

Agbára mi ni a ti gbà lọ́wọ́ mi.”

خُذُوْهُ فَغُلُّوْهُۙ

khużūhu fagullūh(u).

(Allah sọ pé), “Ẹ mú un kí ẹ sì so ọwọ́ rẹ̀ mọ́ ọrùn rẹ̀.”

ثُمَّ الْجَحِيْمَ صَلُّوْهُۙ

Ṡummal-jaḥīma ṣallūh(u).

Lẹ́yìn náà, gbé e sínú iná ọ̀run àpáàdì tí ń jó.

ثُمَّ فِيْ سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُوْنَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوْهُۗ

Ṡumma fī silsilatin żar‘uhā sab‘ūna żirā‘an faslukūh(u).

Lẹ́yìn náà, fi ẹ̀wọ̀n kan dè é ní àádọ́rin ìgbọ̀nwọ́ gígùn.

اِنَّهٗ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ الْعَظِيْمِۙ

innahū kāna lā yu'minu billāhil-‘aẓīm(i).

Dájúdájú, òun ni ẹni tí kò gbàgbọ́ nínú Allāhu, Ẹni tí ó tóbi jùlọ.

وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ

wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).

Kò sì gbà (àwọn ẹlòmíràn) níyànjú láti fún àwọn aláìní ní oúnjẹ.

فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هٰهُنَا حَمِيْمٌۙ

fa laisa lahul-yauma hāhunā ḥamīm(un).

Nítorí náà lónìí, kò sí ọ̀rẹ́ kan ṣoṣo fún un níbí.

وَّلَا طَعَامٌ اِلَّا مِنْ غِسْلِيْنٍۙ

wa lā ṭa‘āmun illā min gislīn(in).

Kò sí oúnjẹ (fún un) bí kò ṣe ẹ̀jẹ̀ àti ìgbẹ́.

لَّا يَأْكُلُهٗٓ اِلَّا الْخٰطِـُٔوْنَ ࣖ

lā ya'kuluhū illal-khāṭi'ūn(a).

Kò sí ẹni tí ó jẹ ẹ́ àyàfi àwọn ẹlẹ́ṣẹ̀.

فَلَآ اُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُوْنَۙ

falā uqsimu bimā tubṣirūn(a).

Nítorí náà mo fi ohun tí o rí búra,

وَمَا لَا تُبْصِرُوْنَۙ

wa mā lā tubṣirūn(a).

àti fún ohun tí o kò rí.

اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍۙ

innahū laqaulu rasūlin karīm(in).

Dájúdájú, ìfihàn ni (Al-Qur'an) jẹ́ ní tòótọ́ (tí a fi hàn) Òjíṣẹ́ Àgbà,

وَّمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۗ قَلِيْلًا مَّا تُؤْمِنُوْنَۙ

wa mā huwa biqauli syā‘ir(in), qalīlam mā tu'minūn(a).

àti pé (Al-Qur'an) kì í ṣe ọ̀rọ̀ akéwì. Ìgbàgbọ́ díẹ̀ ni ẹ ní nínú rẹ̀.

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ

wa lā biqauli kāhin(in), qalīlam mā tażakkarūn(a).

Kì í sì í ṣe ọ̀rọ̀ àwọn oníṣẹ́ oṣó náà. O kò rí ẹ̀kọ́ púpọ̀ lára rẹ̀.

تَنْزِيْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

tanzīlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

Ìfihàn rẹ̀ (Al-Qur'an) ni a rán láti ọ̀dọ̀ Ọlọ́run gbogbo àgbáyé.

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْاَقَاوِيْلِۙ

wa lau taqawwala ‘alainā ba‘ḍal-aqāwīl(i).

Tí ó bá sì (Muhammad) bá sọ ọ̀rọ̀ díẹ̀ nípa (orúkọ) Wa,

لَاَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِيْنِۙ

la'akhażnā minhu bil-yamīn(i).

Dájúdájú àwa yóò di i mú ní ọwọ́ ọ̀tún rẹ̀.

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِيْنَۖ

Ṡumma laqaṭa‘nā minhul-watīn(a).

Lẹ́yìn náà, A gé àwọn ohun èlò ọkàn rẹ̀.

فَمَا مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ عَنْهُ حٰجِزِيْنَۙ

famā minkum min aḥadin ‘anhu ḥājizīn(a).

Nítorí náà, kò sí ẹnikẹ́ni nínú yín tó lè dènà (Àwa kò ní fìyà jẹ ẹ́).

وَاِنَّهٗ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ

wa innahū latażkiratul lil-muttaqīn(a).

Àti pé dájúdájú (Al-Qur’an) jẹ́ ẹ̀kọ́ fún àwọn olùfọkànsìn.

وَاِنَّا لَنَعْلَمُ اَنَّ مِنْكُمْ مُّكَذِّبِيْنَۗ

wa innā lana‘lamu anna minkum mukażżibīn(a).

Àti dájúdájú, A mọ̀ pé àwọn kan wà nínú yín tí wọ́n ń sẹ́.

وَاِنَّهٗ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۚ

wa innahū laḥasratun ‘alal-kāfirīn(a).

Àti pé dájúdájú (Al-Qur’an) yóò fa ìbànújẹ́ fún àwọn aláìgbàgbọ́ (nígbẹ̀yìn ayé).

وَاِنَّهٗ لَحَقُّ الْيَقِيْنِ

wa innahū laḥaqqul-yaqīn(i).

Àti pé dájúdájú (Al-Qur’an) ni òtítọ́ tí ó dájú.

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa sabbiḥ bismi rabbikal-‘aẓīm(i).

Nítorí náà, ṣe ara rẹ lógo nípa (mímú) orúkọ Ọlọ́run Olódùmarè rẹ.