Q.S Al-Qasas (اَلْقَصَص) - 88 Iye Àwọn Ẹsẹ

طٰسۤمّۤ

Ṭā sīm mīm.

Tha Sin Mim

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ

tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).

Àwọn wọ̀nyí ni àwọn ẹsẹ Ìwé (Al-Qur'an) tí ó ṣe kedere (láti ọ̀dọ̀ Allah).

نَتْلُوْا عَلَيْكَ مِنْ نَّبَاِ مُوْسٰى وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

natlū ‘alaika min naba'i mūsā wa fir‘auna bil-ḥaqqi liqaumiy yu'minūn(a).

A máa ka díẹ̀ lára ìtàn Mósà àti Fáráò fún ọ ní òótọ́ fún àwọn ènìyàn tí wọ́n gbàgbọ́.

اِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِى الْاَرْضِ وَجَعَلَ اَهْلَهَا شِيَعًا يَّسْتَضْعِفُ طَاۤىِٕفَةً مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَيَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْ ۗاِنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِيْنَ

inna fir‘auna ‘alā fil-arḍi wa ja‘ala ahlahā syiya‘ay yastaḍ‘ifu ṭā'ifatam minhum yużabbiḥu abnā'ahum wa yastaḥyī nisā'ahum, innahū kāna minal-mufsidīn(a).

Dájúdájú, Fáráò ti ṣe ohun tí kò tọ́ lórí ilẹ̀ ayé, ó sì pín àwọn ènìyàn rẹ̀ sí méjì, ó ń ni àwùjọ kan lára wọn (àwọn ọmọ Ísírẹ́lì) lára, ó pa àwọn ọmọkùnrin wọn, ó sì dá ẹ̀mí àwọn ọmọbìnrin wọn sí. Dájúdájú, òun (Fáráò) jẹ́ ọ̀kan lára àwọn tí ó ń ṣe ìpalára.

وَنُرِيْدُ اَنْ نَّمُنَّ عَلَى الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا فِى الْاَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ اَىِٕمَّةً وَّنَجْعَلَهُمُ الْوٰرِثِيْنَ ۙ

wa nurīdu an namunna ‘alal-lażīnastuḍ‘ifū fil-arḍi wa naj‘alahum a'immataw wa naj‘alahumul-wāriṡīn(a).

A ó sì fi oore-ọ̀fẹ́ fún àwọn tí a ń pọ́n lójú ní ilẹ̀ (Íjíbítì), a ó sì sọ wọ́n di olórí, a ó sì sọ wọ́n di ajogún (ayé).

وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَنُرِيَ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَحْذَرُوْنَ

wa numakkina lahum fil-arḍi wa nuriya fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā minhum mā kānū yaḥżarūn(a).

A sì fi ipò wọn múlẹ̀ lórí ilẹ̀ ayé, A sì fi ohun tí wọ́n ti ń bẹ̀rù láti ọ̀dọ̀ wọn hàn Farao àti Hamani àti àwọn ọmọ ogun rẹ̀.

وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّ مُوْسٰٓى اَنْ اَرْضِعِيْهِۚ فَاِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَاَلْقِيْهِ فِى الْيَمِّ وَلَا تَخَافِيْ وَلَا تَحْزَنِيْ ۚاِنَّا رَاۤدُّوْهُ اِلَيْكِ وَجَاعِلُوْهُ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

wa auḥainā ilā mūsā an arḍi‘īh(i), fa'iżā khifti ‘alaihi fa'alqīhi fil yammi wa lā takhāfī wa lā taḥzanī, innā rāddūhu ilaiki wa jā‘ilūhu minal-mursalīn(a).

A sì mí sí ìyá Mósà pé, “Fún un ní ọmú (Mósà), tí o bá sì ń ṣàníyàn nípa rẹ̀, sọ ọ́ sínú odò (Náìlì). Má sì bẹ̀rù, má sì ṣe banújẹ́, dájúdájú A ó dá a padà sí ọ, a ó sì sọ ọ́ di ọ̀kan lára àwọn ìránṣẹ́.”

فَالْتَقَطَهٗٓ اٰلُ فِرْعَوْنَ لِيَكُوْنَ لَهُمْ عَدُوًّا وَّحَزَنًاۗ اِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا كَانُوْا خٰطِـِٕيْنَ

faltaqaṭahū ālu fir‘auna liyakūna lahum ‘aduwwaw wa ḥazanā(n), inna fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā kānū khāṭi'īn(a).

Nítorí náà, ìdílé Fáráò gbé e lọ kí ó lè di ọ̀tá àti ìbànújẹ́ fún wọn (ní ọjọ́ iwájú). Lóòótọ́, Fáráò àti Hámánì àti àwọn ọmọ ogun wọn ló jẹ̀bi.

وَقَالَتِ امْرَاَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْنٍ لِّيْ وَلَكَۗ لَا تَقْتُلُوْهُ ۖعَسٰٓى اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa qālatimra'atu fir‘auna qurratu ‘ainil lī wa lak(a), lā taqtulūh(u), ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladaw wa hum lā yasy‘urūn(a).

Ìyàwó Fáráò sì wí pé, “(Ó) jẹ́ ìtùnú fún ọkàn mi àti fún yín. Ẹ má ṣe pa á, mo nírètí pé yóò wúlò fún wa tàbí kí a mú un gẹ́gẹ́ bí ọmọdé,” nígbà tí wọn kò mọ̀.

وَاَصْبَحَ فُؤَادُ اُمِّ مُوْسٰى فٰرِغًاۗ اِنْ كَادَتْ لَتُبْدِيْ بِهٖ لَوْلَآ اَنْ رَّبَطْنَا عَلٰى قَلْبِهَا لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa aṣbaḥa fu'ādu ummi mūsā fārigā(n), in kādat latubdī bihī lau lā ar rabaṭnā ‘alā qalbihā litakūna minal-mu'minīn(a).

Ọkàn ìyá Mọ́sà sì ṣófo. Dájúdájú, ó fẹ́rẹ̀ tú u jáde (àṣírí nípa Mọ́sà), tí A kò bá fún un ní agbára, kí ó lè wà lára àwọn tí ó gbàgbọ́ (nínú ìlérí Allāhu).

وَقَالَتْ لِاُخْتِهٖ قُصِّيْهِۗ فَبَصُرَتْ بِهٖ عَنْ جُنُبٍ وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ ۙ

wa qālat li'ukhtihī quṣṣīh(i), fabaṣurat bihī ‘an junubiw wa hum lā yasy‘urūn(a).

Ó sì (ìyá Mósè) sọ fún àwọn arábìnrin Mósè pé, “Ẹ tẹ̀lé e (Mósè).” Ó sì rí i láti òkèèrè, ṣùgbọ́n wọn kò mọ̀ nípa rẹ̀.

۞ وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ الْمَرَاضِعَ مِنْ قَبْلُ فَقَالَتْ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰٓى اَهْلِ بَيْتٍ يَّكْفُلُوْنَهٗ لَكُمْ وَهُمْ لَهٗ نٰصِحُوْنَ

wa ḥarramnā ‘alaihil-marāḍi‘a min qablu faqālat hal adullukum ‘alā ahli baitiy yakfulūnahū lakum wa hum lahū nāṣiḥūn(a).

A sì kọ̀ fún un (Mósè) láti fún àwọn obìnrin tí wọ́n fẹ́ fún ní ọmú ní ọmú ṣáájú èyí; lẹ́yìn náà (arákùnrin Mósè) wí pé, “Ṣé kí n fi ìdílé kan hàn yín tí yóò máa tọ́jú rẹ̀ fún yín, tí wọ́n sì lè máa tọ́jú rẹ̀ dáadáa?”

فَرَدَدْنٰهُ اِلٰٓى اُمِّهٖ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

faradadnāhu ilā ummihī kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzana wa lita‘lama anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Nítorí náà, A dá a (Mósà) padà sí ọ̀dọ̀ ìyá rẹ̀, kí ọkàn rẹ̀ lè yọ̀, kí ó má sì banújẹ́, kí ó sì mọ̀ pé ìlérí Allāhu jẹ́ òótọ́, ṣùgbọ́n ọ̀pọ̀lọ́pọ̀ wọn kò mọ̀.

وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَاسْتَوٰىٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

wa lammā balaga asyuddahū wastawā ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

Lẹ́yìn tí ó (Mósè) dàgbà tán, tí ó sì parí ọgbọ́n rẹ̀, A fún un ní ọgbọ́n (àsọtẹ́lẹ̀) àti ìmọ̀. Bẹ́ẹ̀ náà ni A sì ṣe san ẹ̀san fún àwọn tí wọ́n ṣe rere.

وَدَخَلَ الْمَدِيْنَةَ عَلٰى حِيْنِ غَفْلَةٍ مِّنْ اَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيْهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلٰنِۖ هٰذَا مِنْ شِيْعَتِهٖ وَهٰذَا مِنْ عَدُوِّهٖۚ فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِيْ مِنْ شِيْعَتِهٖ عَلَى الَّذِيْ مِنْ عَدُوِّهٖ ۙفَوَكَزَهٗ مُوْسٰى فَقَضٰى عَلَيْهِۖ قَالَ هٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ عَدُوٌّ مُّضِلٌّ مُّبِيْنٌ

wa dakhalal-madīnata ‘alā ḥīni gaflatim min ahlihā fawajada fīhā rajulaini yaqtatilān(i), hāżā min syī‘atihī wa hāżā min ‘aduwwih(ī), fastagāṡahul-lażī min syī‘atihī ‘alal-lażī min ‘aduwwih(ī), fawakazahū mūsā faqaḍā ‘alaih(i), qāla hāżā min ‘amalisy-syaiṭān(i), innahū ‘aduwwum muḍillum mubīn(un).

Ó sì wọ ìlú náà (Mẹ́mífísì) nígbà tí àwọn olùgbé ibẹ̀ kò kíyèsára, ó sì rí àwọn ọkùnrin méjì tí wọ́n ń jà ní ìlú náà; ọ̀kan láti inú ẹgbẹ́ wọn (àwọn ọmọ Ísírẹ́lì) àti èkejì láti ọ̀dọ̀ àwọn ọ̀tá wọn (àwọn Fáráò). Àwọn ènìyàn láti inú ẹgbẹ́ rẹ̀ bẹ̀ ẹ́ fún ìrànlọ́wọ́ láti ṣẹ́gun àwọn ènìyàn láti ẹ̀gbẹ́ ọ̀tá rẹ̀, lẹ́yìn náà ni Mósà gbá a lẹ́ṣẹ̀, ọ̀tá rẹ̀ sì kú. Ó (Mósè) wí pé, “Iṣẹ́ èṣù nìyí. Dájúdájú, òun (Èṣù) jẹ́ ọ̀tá tí ó ń ṣìnà ní kedere.”

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ فَاغْفِرْ لِيْ فَغَفَرَ لَهٗ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qāla rabbi innī ẓalamtu nafsī fagfir lī fagafara lah(ū), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

Ó (Mósè) gbàdúrà pé, “Olúwa mi, dájúdájú mo ti ṣe àìtọ́ sí ara mi, nítorí náà dáríjì mí.” Ó sì (Aláṣẹ) dáríjì í. Dájúdájú, Allāhu, Òun ni Aládáríjì, Aláàánú jùlọ.

قَالَ رَبِّ بِمَآ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ اَكُوْنَ ظَهِيْرًا لِّلْمُجْرِمِيْنَ

qāla rabbi bimā an‘amta ‘alayya falan akūna ẓahīral lil-mujrimīn(a).

Ó (Mósà) wí pé, “Olúwa mi! Nípa oore-ọ̀fẹ́ tí o fún mi, èmi kì yóò jẹ́ olùrànlọ́wọ́ fún àwọn ẹlẹ́ṣẹ̀.”

فَاَصْبَحَ فِى الْمَدِيْنَةِ خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ فَاِذَا الَّذِى اسْتَنْصَرَهٗ بِالْاَمْسِ يَسْتَصْرِخُهٗ ۗقَالَ لَهٗ مُوْسٰٓى اِنَّكَ لَغَوِيٌّ مُّبِيْنٌ

fa'aṣbaḥa fil-madīnati khā'ifay yataraqqabu fa'iżal-lażistanṣarahū bil-amsi yastaṣrikhuh(ū), qāla lahū mūsā innaka lagawiyyum mubīn(un).

Nítorí èyí, ẹ̀rù bà á (Mósè) nígbà tí ó wà ní ìlú náà tí ó ń dúró (fún àbájáde ìwà rẹ̀), nígbà tí ọkùnrin tí ó béèrè fún ìrànlọ́wọ́ ní àná ké pè é fún ìrànlọ́wọ́. Mósè wí fún un pé, “Dájúdájú ọkùnrin kan tí ó ti ṣìnà ni ọ́.”

فَلَمَّآ اَنْ اَرَادَ اَنْ يَّبْطِشَ بِالَّذِيْ هُوَ عَدُوٌّ لَّهُمَاۙ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اَتُرِيْدُ اَنْ تَقْتُلَنِيْ كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًاۢ بِالْاَمْسِۖ اِنْ تُرِيْدُ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ جَبَّارًا فِى الْاَرْضِ وَمَا تُرِيْدُ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْمُصْلِحِيْنَ

falammā an arāda ay yabṭisya bil-lażī huwa ‘aduwwul lahumā, qāla yā mūsā aturīdu an taqtulanī kamā qatalta nafsam bil-ams(i), in turīdu illā an takūna jabbāran fil-arḍi wa mā turīdu an takūna minal-muṣliḥīn(a).

Nígbà tí (Mósè) fẹ́ lu ẹni tí ó jẹ́ ọ̀tá wọn méjèèjì gidigidi, ó (ọ̀tá rẹ̀) wí pé, “Mósè! Ṣé o fẹ́ pa mí bí o ti pa ẹnìkan lánàá? O kàn fẹ́ jẹ́ ẹni tí ó ń ṣe ìkà ní ilẹ̀ (yìí), o kò sì fẹ́ jẹ́ ọ̀kan lára àwọn tí ń ṣe àlàáfíà.”

وَجَاۤءَ رَجُلٌ مِّنْ اَقْصَى الْمَدِيْنَةِ يَسْعٰىۖ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنَّ الْمَلَاَ يَأْتَمِرُوْنَ بِكَ لِيَقْتُلُوْكَ فَاخْرُجْ اِنِّيْ لَكَ مِنَ النّٰصِحِيْنَ

wa jā'a rajulum min aqṣal-madīnati yas‘ā, qāla yā mūsā innal-mala'a ya'tamirūna bika liyaqtulūka fakhruj innī laka minan-nāṣiḥīn(a).

Ọkùnrin kan sì sáré wá láti etí ìlú náà, ó sì wí pé, “Ìwọ́ Musa! Dájúdájú àwọn olórí ilẹ̀ náà ń sọ̀rọ̀ nípa rẹ láti pa ọ́, nítorí náà, jáde kúrò (nínú ìlú yìí), dájúdájú èmi jẹ́ ọ̀kan lára àwọn tí ń fún ọ ní ìmọ̀ràn.”

فَخَرَجَ مِنْهَا خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ ۖقَالَ رَبِّ نَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fakharaja minhā khā'ifay yataraqqab(u), qāla rabbi najjinī minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Nítorí náà, (Mósè) jáde kúrò ní ìlú náà pẹ̀lú ìbẹ̀rù, pẹ̀lú ìṣọ́ra (bí ẹnikẹ́ni bá gbá a tàbí tí ó bá mú un), ó gbàdúrà pé, “Olúwa mi, gbà mí lọ́wọ́ àwọn ènìyàn aláìṣòótọ́.”

وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاۤءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يَّهْدِيَنِيْ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

wa lammā tawajjaha tilqā'a madyana qāla ‘asā rabbī ay yahdiyanī sawā'as-sabīl(i).

Nígbà tí ó sì lọ sí ilẹ̀ Madyan, ó tún gbàdúrà pé, “Kí Ọlọ́run mi tọ́ mi sí ọ̀nà títọ́.”

وَلَمَّا وَرَدَ مَاۤءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ اُمَّةً مِّنَ النَّاسِ يَسْقُوْنَ ەۖ وَوَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمُ امْرَاَتَيْنِ تَذُوْدٰنِۚ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا ۗقَالَتَا لَا نَسْقِيْ حَتّٰى يُصْدِرَ الرِّعَاۤءُ وَاَبُوْنَا شَيْخٌ كَبِيْرٌ

wa lammā warada mā'a madyana wajada ‘alaihi ummatam minan-nāsi yasqūn(a), wa wajada min dūnihimumra'ataini tażūdān(i), qāla mā khaṭbukumā, qālatā lā nasqī ḥattā yuṣdirar-ri‘ā'u wa abūnā syaikhun kabīr(un).

Nígbà tí ó dé ibi ìsun omi ìlú Madyan, ó rí àwọn ènìyàn kan níbẹ̀ tí wọ́n ń fún àwọn ẹran wọn ní omi, ó sì rí àwọn obìnrin méjì lẹ́yìn wọn tí wọ́n ń dá àwọn ẹran wọn dúró. Ó (Mósè) wí pé, “Kí ni ìtumọ̀ rẹ?” Wọ́n wí pé, “A kò lè fún àwọn ẹran wa ní omi títí àwọn olùṣọ́ àgùntàn yóò fi padà wá (àwọn ẹran wọn), baba wa sì jẹ́ àgbàlagbà.”

فَسَقٰى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰىٓ اِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ اِنِّيْ لِمَآ اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيْرٌ

fasaqā lahumā ṡumma tawallā ilaẓ-ẓilli faqāla rabbi innī limā anzalta ilayya min khairin faqīr(un).

Ó (Mósè) fún àwọn obìnrin méjèèjì (málúù) ní omi, lẹ́yìn náà ó padà sí ibi tí ó ṣókùnkùn, ó sì gbàdúrà pé, “Olúwa mi, dájúdájú mo nílò oúnjẹ (oúnjẹ) rere tí ìwọ ti rán sí mi.”

فَجَاۤءَتْهُ اِحْدٰىهُمَا تَمْشِيْ عَلَى اسْتِحْيَاۤءٍ ۖقَالَتْ اِنَّ اَبِيْ يَدْعُوْكَ لِيَجْزِيَكَ اَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَاۗ فَلَمَّا جَاۤءَهٗ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَۙ قَالَ لَا تَخَفْۗ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fajā'athu iḥdāhumā tamsyī ‘alastiḥyā'(in), qālat inna abī yad‘ūka liyajziyaka ajra mā saqaita lanā, falammā jā'ahū wa qaṣṣa ‘alaihil-qaṣaṣ(a), qāla lā takhaf, najauta minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Lẹ́yìn náà, ọ̀kan lára àwọn obìnrin méjì tí wọ́n ń rìn pẹ̀lú ìtìjú dé ọ̀dọ̀ Musa, ó wí pé, “Dájúdájú, bàbá mi pè ọ́ láti fún ọ ní nǹkan kan ní pàṣípààrọ̀ (ìyọ́nú) rẹ ní fífún wa ní omi.” Nígbà tí (Mose) dé ọ̀dọ̀ baba rẹ̀, tí ó sì sọ ìtàn náà fún un (nípa ara rẹ̀), ó wí pé, “Má bẹ̀rù! A ti gbà ọ́ lọ́wọ́ àwọn ènìyàn aláìṣòótọ́.”

قَالَتْ اِحْدٰىهُمَا يٰٓاَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ ۖاِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْاَمِيْنُ

qālat iḥdāhumā yā abatista'jirh(u), inna khaira manista'jartal-qawiyyul-amīn(u).

Ọ̀kan lára àwọn obìnrin méjì náà sì wí pé, "Bàbá mi! Jẹ́ kí ó jẹ́ òṣìṣẹ́ (fún wa), dájúdájú ẹni tí ó dára jùlọ tí o lè mú gẹ́gẹ́ bí òṣìṣẹ́ (fún wa) ni ẹni tí ó lágbára tí ó sì ṣeé gbẹ́kẹ̀lé."

قَالَ اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ اُنْكِحَكَ اِحْدَى ابْنَتَيَّ هٰتَيْنِ عَلٰٓى اَنْ تَأْجُرَنِيْ ثَمٰنِيَ حِجَجٍۚ فَاِنْ اَتْمَمْتَ عَشْرًا فَمِنْ عِنْدِكَۚ وَمَآ اُرِيْدُ اَنْ اَشُقَّ عَلَيْكَۗ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

qāla innī urīdu an unkiḥaka iḥdabnatayya hātaini ‘alā an ta'juranī ṡamāniya ḥijaj(in), fa'in atmamta ‘asyran famin ‘indik(a), wa mā urīdu an asyuqqa ‘alaik(a), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Ó (Sheikh Madyan) sọ pé, “Lóòótọ́, mo fẹ́ fẹ́ ọ̀kan lára àwọn ọmọbìnrin mi méjì, pẹ̀lú àdéhùn pé kí o ṣiṣẹ́ fún mi fún ọdún mẹ́jọ, tí o bá sì parí ọdún mẹ́wàá, ìyẹn jẹ́ (ìwà rere) láti ọ̀dọ̀ rẹ, mi ò sì fẹ́ láti di ẹrù wúwo fún ọ. Ọlọ́run fẹ́, ìwọ yóò rí mi gẹ́gẹ́ bí ènìyàn rere.”

قَالَ ذٰلِكَ بَيْنِيْ وَبَيْنَكَۗ اَيَّمَا الْاَجَلَيْنِ قَضَيْتُ فَلَا عُدْوَانَ عَلَيَّ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى مَا نَقُوْلُ وَكِيْلٌ ࣖ

qāla żālika bainī wa bainak(a), ayyamal-ajalaini qaḍaitu falā ‘udwāna ‘alayy(a), wallāhu ‘alā mā naqūlu wakīl(un).

Ó (Mósè) sọ pé, “Àdéhùn náà wà láàrín èmi àti ìwọ. Èyíkéyìí nínú àwọn àkókò méjì tí mo ti yàn, nígbà náà kò sí ìbéèrè (afikún) lórí mi (mọ́). Àti pé Allāhu jẹ́ ẹlẹ́rìí sí ohun tí a ń sọ.”

۞ فَلَمَّا قَضٰى مُوْسَى الْاَجَلَ وَسَارَ بِاَهْلِهٖٓ اٰنَسَ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ نَارًاۗ قَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ جَذْوَةٍ مِّنَ النَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُوْنَ

falammā qaḍā mūsal-ajala wa sāra bi'ahlihī ānasa min jānibiṭ-ṭūri nārā(n), qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā bikhabarin au jażwatim minan-nāri la‘allakum taṣṭalūn(a).

Nígbà tí Mósè parí àkókò tí a yàn, tí ó sì jáde lọ pẹ̀lú ìdílé rẹ̀, ó rí iná kan ní orí òkè náà. Ó sọ fún ìdílé rẹ̀ pé, “Ẹ dúró níbí, nítorí mo rí iná kan. Bóyá mo lè mú ìròyìn kan wá fún yín láti inú rẹ̀, tàbí iná kan kí ẹ lè gbóná ara yín.”

فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ مِنْ شَاطِئِ الْوَادِ الْاَيْمَنِ فِى الْبُقْعَةِ الْمُبٰرَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ اَنْ يّٰمُوْسٰىٓ اِنِّيْٓ اَنَا اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

falammā atāhā nūdiya min syāṭi'il wādil aimani fil buq‘atil mubārakati minasy syajarati ay yā mūsā innī anallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

Nígbà tí ó dé ibi tí iná wà, wọ́n pè é láti apá ọ̀tún àfonífojì náà, láti orí igi kan, lórí ilẹ̀ ìbùkún kan, wọ́n ní, “Ìwọ Musa! Dájúdájú, Èmi ni Allah, Olúwa gbogbo ayé!

وَاَنْ اَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰىٓ اَقْبِلْ وَلَا تَخَفْۗ اِنَّكَ مِنَ الْاٰمِنِيْنَ

wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā aqbil wa lā takhaf, innaka minal-āminīn(a).

Kí o sì ju ọ̀pá rẹ sílẹ̀.” Nígbà tí ó (Mósè) rí i tí ó ń rìn bí ejò (tí ó ń yára), ó sáré padà láìwo ẹ̀yìn (Ọlọ́run sọ pé), “Mósè! Wá síbí kí o má bẹ̀rù. Dájúdájú, ìwọ jẹ́ ẹni tí ó ní ààbò.

اُسْلُكْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ ۖوَّاضْمُمْ اِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ الرَّهْبِ فَذٰنِكَ بُرْهَانٰنِ مِنْ رَّبِّكَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

usluk yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), waḍmum ilaika janāḥaka minar-rahbi fażānika burhānāni mir rabbika ilā fir‘auna wa mala'ih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

Fi ọwọ́ rẹ sí ọrùn ẹ̀wù rẹ, yóò jáde wá ní funfun (láìní àbùkù kankan), kí o sì di ọwọ́ rẹ mú mọ́ àyà rẹ tí o bá bẹ̀rù. Àwọn wọ̀nyí jẹ́ iṣẹ́ ìyanu méjì láti ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ (tí ìwọ yóò fi hàn) sí Farao àti àwọn ìránṣẹ́ rẹ̀. Dájúdájú, àwọn ènìyàn burúkú ni wọ́n.”

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ

qāla rabbi innī qataltu minhum nafsan fa'akhāfu ay yaqtulūn(i).

Ó (Mósè) sọ pé, “Olúwa mi, mo ti pa ẹnìkan nínú ẹgbẹ́ wọn, nítorí náà mo bẹ̀rù pé wọn yóò pa mí.”

وَاَخِيْ هٰرُوْنُ هُوَ اَفْصَحُ مِنِّيْ لِسَانًا فَاَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُّصَدِّقُنِيْٓ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ

wa akhī hārūnu huwa afṣaḥu minnī lisānan fa'arsilhu ma‘iya rid'ay yuṣaddiqunī, innī akhāfu ay yukażżibūn(i).

Àti arákùnrin mi Hárún, ó ní ọ̀rọ̀ sísọ ju èmi lọ, nítorí náà rán an pẹ̀lú mi gẹ́gẹ́ bí olùrànlọ́wọ́ mi láti jẹ́rìí sí ọ̀rọ̀ mi; dájúdájú, mo bẹ̀rù pé wọn yóò sẹ́ mi.

قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ

qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).

Ó (Allah) sọ pé, “A ó fún yín lágbára (ràn yín lọ́wọ́) pẹ̀lú arákùnrin yín, A ó sì fún yín méjèèjì ní agbára ńlá, nítorí náà wọn kò ní lè dé ọ̀dọ̀ yín; (ẹ̀yin méjèèjì kúrò) tí ẹ mú iṣẹ́ ìyanu wa wá, ẹ̀yin méjèèjì àti àwọn tí ó tẹ̀lé yín yóò ṣẹ́gun.”

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَا بَيِّنٰتٍ قَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّفْتَرًىۙ وَّمَا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ

falammā jā'ahum mūsā bi'āyātinā bayyinātin qālū mā hāżā illā siḥrum muftarā(n), wa mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).

Nígbà tí Mūsā dé ọ̀dọ̀ wọn pẹ̀lú (mú) iṣẹ́ ìyanu wa gidi, wọ́n wí pé, “Èyí jẹ́ iṣẹ́ ìyanu tí a ṣe, a kò sì gbọ́ nípa rẹ̀ rí láàrín àwọn baba ńlá wa.”

وَقَالَ مُوْسٰى رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى مِنْ عِنْدِهٖ وَمَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

wa qāla mūsā rabbī a‘lamu biman jā'a bil-hudā min ‘indihī wa man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

Ó sì (Mósè) dáhùn pé, “Olúwa mi mọ ẹni tí ó yẹ kí ó mú ìtọ́sọ́nà wá láti ọ̀dọ̀ Rẹ̀ àti ẹni tí yóò ní àbájáde rere ní ọjọ́ ìkẹyìn. Dájúdájú, àwọn aláìṣòótọ́ kì yóò ṣẹ́gun.”

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَاُ مَا عَلِمْتُ لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرِيْۚ فَاَوْقِدْ لِيْ يٰهَامٰنُ عَلَى الطِّيْنِ فَاجْعَلْ لِّيْ صَرْحًا لَّعَلِّيْٓ اَطَّلِعُ اِلٰٓى اِلٰهِ مُوْسٰىۙ وَاِنِّيْ لَاَظُنُّهٗ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

wa qāla fir‘aunu yā ayyuhal-mala'u mā ‘alimtu lakum min ilāhin gairī, fa'auqid lī yā hāmānu ‘alaṭ-ṭīni faj‘al lī ṣarḥal la‘allī aṭṭali‘u ilā ilāhi mūsā, wa innī la'aẓunnuhū minal-kāżibīn(a).

Farao sì wí pé, “Ẹ̀yin olórí àwọn ènìyàn mi! Èmi kò mọ̀ pé ọlọ́run kan wà fún yín yàtọ̀ sí èmi. Nítorí náà, sun amọ̀ fún mi, Hámánì (láti ṣe bíríkì), lẹ́yìn náà kọ́ ilé gíga kan fún mi kí n lè gun òkè láti rí Ọlọ́run Mósè, mo sì dá mi lójú pé òpùrọ́ ni.”

وَاسْتَكْبَرَ هُوَ وَجُنُوْدُهٗ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اِلَيْنَا لَا يُرْجَعُوْنَ

wastakbara huwa wa judūduhū fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa ẓannū annahum ilainā lā yurja‘ūn(a).

Òun (Fir'aon) àti àwọn ọmọ ogun rẹ̀ sì gbéraga lórí ilẹ̀ ayé láìsí ìdí tí ó tọ́, wọ́n sì rò pé wọn kò ní padà sí ọ̀dọ̀ Wa.

فَاَخَذْنٰهُ وَجُنُوْدَهٗ فَنَبَذْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ ۚفَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظّٰلِمِيْنَ

fa'akhażnāhu wa junūdahū fanabażnāhum fil-yamm(i), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatuẓ-ẓālimīn(a).

Nítorí náà, a fi ìyà jẹ ẹ́ (Fir'aon) àti àwọn ọmọ ogun rẹ̀, lẹ́yìn náà, a jù wọ́n sínú òkun. Nítorí náà, ẹ kíyèsí òpin àwọn ènìyàn aláìṣòótọ́.

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّدْعُوْنَ اِلَى النَّارِۚ وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ لَا يُنْصَرُوْنَ

wa ja‘alnāhum a'immatay yad‘ūna ilan-nār(i), wa yaumal-qiyāmati lā yunṣarūn(a).

A sì ṣe wọ́n ní àwọn olórí tí wọ́n ń pè (àwọn ènìyàn) sí iná àpáàdì, a kò sì ní ràn wọ́n lọ́wọ́ ní ọjọ́ Àjíǹde.

وَاَتْبَعْنٰهُمْ فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ هُمْ مِّنَ الْمَقْبُوْحِيْنَ ࣖ

wa atba‘nāhum fī hāżihid-dun-yā la‘nah(tan), wa yaumal-qiyāmati hum minal-maqbūḥīn(a).

A sì fi wọ́n bú ní ayé yìí; nígbà tí wọ́n sì wà lára àwọn tí a ó pa mọ́ kúrò (láti ọ̀dọ̀ Allāhu).

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَهْلَكْنَا الْقُرُوْنَ الْاُوْلٰى بَصَاۤىِٕرَ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba mim ba‘di mā ahlaknal-qurūnal ūlā baṣā'ira lin-nāsi wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum yatażakkarūn(a).

Àti dájúdájú, A fún Mósè ní Ìwé (Tórà) lẹ́yìn tí A ti pa àwọn ènìyàn ìṣáájú run, láti jẹ́ fìtílà fún àwọn ènìyàn àti ìtọ́sọ́nà àti àánú, kí wọ́n lè kọ́ ẹ̀kọ́ kan.

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الْغَرْبِيِّ اِذْ قَضَيْنَآ اِلٰى مُوْسَى الْاَمْرَ وَمَا كُنْتَ مِنَ الشّٰهِدِيْنَ ۙ

wa mā kunta bijānibil-garbiyyi iż qaḍainā ilā mūsal-amra wa mā kunta minasy-syāhidīn(a).

Ìwọ (Muhammad) kò sí ní ìwọ̀-oòrùn (àfonífojì mímọ́ ti Tuwa) nígbà tí A fi àṣẹ fún Mose, ìwọ kò sì sí (láti) àwọn ènìyàn tí wọ́n jẹ́rìí (ìṣẹ̀lẹ̀ náà).

وَلٰكِنَّآ اَنْشَأْنَا قُرُوْنًا فَتَطَاوَلَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۚ وَمَا كُنْتَ ثَاوِيًا فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ تَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۙ وَلٰكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِيْنَ

wa lākinnā ansya'nā qurūnan fataṭāwala ‘alaihimul-‘umur(u), wa mā kunta ṡāwiyan fī ahli madyana tatlū ‘alaihim āyātinā, wa lākinnā kunnā mursilīn(a).

Ṣùgbọ́n A ti dá àwọn ènìyàn kan, àkókò sì ti pẹ́ lórí wọn, ìwọ (Muhammad) kò sì dúró pẹ̀lú àwọn ará Madyan tí ń ka àwọn àyẹ̀wọ̀ Wa fún wọn, ṣùgbọ́n A ti rán àwọn ìránṣẹ́.

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّوْرِ اِذْ نَادَيْنَا وَلٰكِنْ رَّحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

wa mā kunta bijānibiṭ-ṭūri iż nādainā wa lākir raḥmatam mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yatażakkarūn(a).

Ìwọ (Muhammad) kò sì súnmọ́ òkè ńlá (Túrù) nígbà tí A pè (Mósè), ṣùgbọ́n (A rán ọ) gẹ́gẹ́ bí àánú láti ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ, kí o lè kìlọ̀ fún àwọn ènìyàn (Quraish) tí àwọn olùkìlọ̀ kò wá sí ọ̀dọ̀ rẹ kí wọ́n lè kọ́ ẹ̀kọ́ kan.

وَلَوْلَآ اَنْ تُصِيْبَهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ فَيَقُوْلُوْا رَبَّنَا لَوْلَآ اَرْسَلْتَ اِلَيْنَا رَسُوْلًا فَنَتَّبِعَ اٰيٰتِكَ وَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lau lā an tuṣībahum muṣībatum bimā qaddamat aidīhim fayaqūlū rabbanā lau lā arsalta ilainā rasūlan fanattabi‘a āyātika wa nakūna minal-mu'minīn(a).

Kí wọ́n má baà sọ nígbà tí ìyà bá dé bá wọn nítorí ohun tí wọ́n ṣe pé, “Olúwa wa, kí ló dé tí O kò fi rán ìránṣẹ́ kan sí wa, kí a lè tẹ̀lé àwọn àmì Rẹ kí a sì wà lára àwọn onígbàgbọ́.”

فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْا لَوْلَآ اُوْتِيَ مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ مُوْسٰىۗ اَوَلَمْ يَكْفُرُوْا بِمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى مِنْ قَبْلُۚ قَالُوْا سِحْرٰنِ تَظٰهَرَاۗ وَقَالُوْٓا اِنَّا بِكُلٍّ كٰفِرُوْنَ

falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū lau lā ūtiya miṡla mā ūtiya mūsā, awalam yakfurū bimā ūtiya mūsā min qabl(u), qālū siḥrāni taẓāharā, wa qālū innā bikullin kāfirūn(a).

Nígbà tí òtítọ́ (Al-Qur’an) dé bá wọn láti ọ̀dọ̀ Wa, wọ́n wí pé, “Kí ló dé tí wọn kò fi fún un (Muhammad) gẹ́gẹ́ bí wọ́n ti fún Mose ní ìṣáájú?” Ṣé wọn kò tí ì sẹ́ ohun tí wọ́n fún Mose ní ìṣáájú? Wọ́n máa ń wí pé, “(Mose àti Aaroni) jẹ́ onídán méjì tí wọ́n ń ran lọ́wọ́.” Wọ́n sì tún wí pé, “Dájúdájú, àwa kò gbàgbọ́ nínú ẹnikẹ́ni nínú wọn rárá.”

قُلْ فَأْتُوْا بِكِتٰبٍ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ هُوَ اَهْدٰى مِنْهُمَآ اَتَّبِعْهُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul fa'tū bikitābim min ‘indillāhi huwa ahdā minhumā attabi‘hu in kuntum ṣādiqīn(a).

Sọ (Muhammad), “Ẹ mú ìwé kan wá fún yín láti ọ̀dọ̀ Allah tí ó tọ́ni sọ́nà ju àwọn méjèèjì lọ (Tórà àti Kùránì), èmi yóò tẹ̀lé e, tí ẹ bá jẹ́ olóòótọ́ ènìyàn.”

فَاِنْ لَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكَ فَاعْلَمْ اَنَّمَا يَتَّبِعُوْنَ اَهْوَاۤءَهُمْۗ وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰىهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fa illam yastajībū laka fa‘lam annamā yattabi‘ūna ahwā'ahum, wa man aḍallu mimmanittaba‘a hawāhu bigairi hudam minallāh(i), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Nítorí náà, tí wọn kò bá dáhùn (ìpèníjà rẹ), mọ̀ pé ìfẹ́ ọkàn wọn nìkan ni wọ́n ń tẹ̀lé. Ta ló sì ṣìnà ju ẹni tí ó tẹ̀lé ìfẹ́ ọkàn rẹ̀ láì gba ìtọ́sọ́nà díẹ̀ láti ọ̀dọ̀ Allah lọ? Dájúdájú, Allah kò tọ́ àwọn aláìṣòótọ́ sọ́nà.

۞ وَلَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ ۗ

wa laqad waṣṣalnā lahumul-qaula la‘allahum yatażakkarūn(a).

Àti pé dájúdájú, A ti sọ àwọn ọ̀rọ̀ wọ̀nyí (Al-Qur’an) fún wọn kí wọ́n lè máa rántí wọn nígbà gbogbo.

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِهٖ هُمْ بِهٖ يُؤْمِنُوْنَ

allażīna ātaināhumul-kitāba min qablihī hum bihī yu'minūn(a).

Àwọn tí A fún wọn ní Ìwé kíkọ ṣáájú Al-Qur'an, wọ́n gbàgbọ́ nínú rẹ̀ (Al-Qur'an).

وَاِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِهٖٓ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّنَآ اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهٖ مُسْلِمِيْنَ

wa iżā yutlā ‘alaihim qālū āmannā bihī innahul-ḥaqqu mir rabbinā innā kunnā min qablihī muslimīn(a).

Nígbà tí wọ́n sì ka (Al-Qur’an) fún wọn, wọ́n wí pé, “A gbàgbọ́ nínú rẹ̀, dájúdájú (Al-Qur’an) ni òtítọ́ láti ọ̀dọ̀ Olúwa wa. Dájúdájú, a ti jẹ́ Musulumi ṣáájú.”

اُولٰۤىِٕكَ يُؤْتَوْنَ اَجْرَهُمْ مَّرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُوْا وَيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

ulā'ika yu'tauna ajrahum marrataini bimā ṣabarū wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

Wọ́n gba èrè méjì (fún gbígbàgbọ́ nínú Tárà àti Kùránì) nítorí sùúrù wọn, wọ́n sì fi rere kọ ibi sílẹ̀, wọ́n sì ná apá kan nínú oúnjẹ tí A fún wọn.

وَاِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ اَعْرَضُوْا عَنْهُ وَقَالُوْا لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۖسَلٰمٌ عَلَيْكُمْ ۖ لَا نَبْتَغِى الْجٰهِلِيْنَ

wa iżā sami‘ul-lagwa a‘raḍū ‘anhu wa qālū lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, salāmun ‘alaikum, lā nabtagil-jāhilīn(a).

Nígbà tí wọ́n bá sì gbọ́ ọ̀rọ̀ búburú, wọ́n á yípadà kúrò lọ́dọ̀ wọn, wọ́n á sì wí pé, “Àwa ni iṣẹ́ wa, àwa sì ni iṣẹ́ yín, kí ẹ wà ní ààbò, a kò fẹ́ (ẹgbẹ́) pẹ̀lú àwọn aláìmọ̀kan.”

اِنَّكَ لَا تَهْدِيْ مَنْ اَحْبَبْتَ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

innaka lā tahdī man aḥbabta wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

Dájúdájú ìwọ (Muhammad) kò le tọ́ àwọn tí o fẹ́ràn sọ́nà, ṣùgbọ́n Allāhu ń tọ́ àwọn tí Ó fẹ́ sọ́nà, Ó sì mọ àwọn tí ó fẹ́ gba ìtọ́sọ́nà ju.

وَقَالُوْٓا اِنْ نَّتَّبِعِ الْهُدٰى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ اَرْضِنَاۗ اَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَّهُمْ حَرَمًا اٰمِنًا يُّجْبٰٓى اِلَيْهِ ثَمَرٰتُ كُلِّ شَيْءٍ رِّزْقًا مِّنْ لَّدُنَّا وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālū in natabi‘il-hudā ma‘aka nutakhaṭṭaf min arḍinā, awalam numakkil lahum ḥaraman āminay yujbā ilaihi ṡamarātu kulli syai'ir rizqam mil ladunnā wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Wọ́n sì wí pé, “Tí a bá tẹ̀lé ìlànà rẹ, dájúdájú a ó lé wa kúrò ní ilẹ̀ wa.” (Allah sọ) Ṣé a kò ti fi ìdí ipò wọn múlẹ̀ ní ilẹ̀ Haram (ilẹ̀ mímọ́), níbi tí wọ́n ti ń mú èso láti oríṣiríṣi (ewéko) wá gẹ́gẹ́ bí oúnjẹ (fún yín) láti ọ̀dọ̀ Wa? Ṣùgbọ́n ọ̀pọ̀lọpọ̀ wọn kò mọ̀.

وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ ۢ بَطِرَتْ مَعِيْشَتَهَا ۚفَتِلْكَ مَسٰكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِّنْۢ بَعْدِهِمْ اِلَّا قَلِيْلًاۗ وَكُنَّا نَحْنُ الْوٰرِثِيْنَ

wa kam ahlaknā min qaryatim baṭirat ma‘īsyatahā, fatilka masākinuhum lam tuskam mim ba‘dihim illā qalīlā(n), wa kunnā naḥnul-wāriṡīn(a).

Àti iye àwọn (olùgbé) ilẹ̀ tí wọ́n ti gbádùn ara wọn ní ìgbésí ayé tí A parun, lẹ́yìn náà, ìyẹn ni ibùgbé wọn tí wọn kò gbé (mọ́) lẹ́yìn wọn, àyàfi díẹ̀. Àwa sì ni a ó jogún rẹ̀.”

وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرٰى حَتّٰى يَبْعَثَ فِيْٓ اُمِّهَا رَسُوْلًا يَّتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۚ وَمَا كُنَّا مُهْلِكِى الْقُرٰىٓ اِلَّا وَاَهْلُهَا ظٰلِمُوْنَ

wa mā kāna rabbuka muhlikal-qurā ḥattā yab‘aṡa fī ummihā rasūlay yatlū ‘alaihim āyātinā, wa mā kunnā muhlikil-qurā illā wa ahluhā ẓālimūn(a).

Olúwa rẹ kò ní pa àwọn ìlú run títí tí Ó fi rán ìránṣẹ́ kan sí àwọn ìlú ńlá wọn, tí yóò máa ka àwọn àmì Wa fún wọn; bẹ́ẹ̀ ni A kò ní pa ìlú kan run àyàfi tí àwọn ènìyàn rẹ̀ bá ṣe àìṣòdodo.

وَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَزِيْنَتُهَا ۚوَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَّاَبْقٰىۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa mā ūtītum min syai'in famatā‘ul-ḥayātid-dun-yā wa zīnatuhā, wa mā ‘indallāhi khairuw wa abqā, afalā ta‘qilūn(a).

Àti ohunkóhun tí a bá fún ọ (ọrọ̀, ipò, ọmọ) jẹ́ ìgbádùn ìgbésí ayé àti ohun ọ̀ṣọ́ rẹ̀; nígbà tí ohun tí ó wà lọ́dọ̀ Allāhu dára jù, ó sì wà títí láéláé. Ṣé o kò mọ̀?

اَفَمَنْ وَّعَدْنٰهُ وَعْدًا حَسَنًا فَهُوَ لَاقِيْهِ كَمَنْ مَّتَّعْنٰهُ مَتَاعَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ مِنَ الْمُحْضَرِيْنَ

afamaw wa‘adnāhu wa‘dan ḥasanan fahuwa lāqīhi kamam matta‘nāhu matā‘al-ḥayātid-dun-yā ṡumma huwa yaumal-qiyāmati minal-muḥḍarīn(a).

Ṣé ó jọ ẹni tí A ṣèlérí ìlérí rere fún (párádísè) tí ó sì rí i gbà, pẹ̀lú ẹni tí A fún ní ìgbádùn ìgbésí ayé ayé? Nígbà náà ní ọjọ́ Àjíǹde, yóò wà lára àwọn tí a ó fà (sínú iná àpáàdì)?

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

Àti (rántí) ọjọ́ tí Ó pè wọ́n, tí Ó sì wí pé, “Níbo ni àwọn ọ̀rẹ́ mi tí ẹ rò tẹ́lẹ̀ wà?”

قَالَ الَّذِيْنَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَغْوَيْنَاۚ اَغْوَيْنٰهُمْ كَمَا غَوَيْنَاۚ تَبَرَّأْنَآ اِلَيْكَ مَا كَانُوْٓا اِيَّانَا يَعْبُدُوْنَ

wa qālal-lażīna ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu rabbanā hā'ulā'il-lażīna agwainā, agwaināhum kamā gawainā, tabarra'nā ilaika mā kānū iyyānā ya‘budūn(a).

Àwọn tí a ó fìyà jẹ dájúdájú wí pé, “Olúwa wa, àwọn wọ̀nyí ni àwọn ènìyàn tí a tàn jẹ; a ti tàn wọ́n jẹ bí àwa fúnra wa ti ṣìnà, a ń kéde fún ọ pé a ti di òmìnira (kúrò lọ́wọ́ wọn), wọn kò ní jọ́sìn fún wa láéláé.”

وَقِيْلَ ادْعُوْا شُرَكَاۤءَكُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهُمْ ۗوَرَاَوُا الْعَذَابَۚ لَوْ اَنَّهُمْ كَانُوْا يَهْتَدُوْنَ

wa qīlad‘ū syurakā'akum fada‘auhum falam yastajībū lahum wa ra'awul-‘ażāb(a), lau annahum kānū yahtadūn(a).

Wọ́n sì sọ fún wọn pé, “Ẹ pe àwọn ọ̀rẹ́ yín,” wọ́n sì pè, ṣùgbọ́n àwọn tí wọ́n pè kò dáhùn, wọ́n sì rí ìyà náà. (Wọ́n fẹ́) ìbá ṣe pé wọ́n kọ́kọ́ rí ìtọ́sọ́nà.

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ مَاذَآ اَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِيْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu māżā ajabtumul-mursalīn(a).

Àti (rántí) ọjọ́ tí Ó pè wọ́n, tí Ó sì wí pé, “Kí ni ìdáhùn yín sí àwọn ìránṣẹ́?”

فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الْاَنْۢبَاۤءُ يَوْمَىِٕذٍ فَهُمْ لَا يَتَسَاۤءَلُوْنَ

fa ‘amiyat ‘alaihimul-ambā'u yauma'iżin fahum lā yatasā'alūn(a).

Nítorí náà, gbogbo ìdí ló di òkùnkùn fún wọn ní ọjọ́ náà, nítorí náà wọn kò béèrè ìbéèrè lọ́wọ́ ara wọn.

فَاَمَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَعَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ مِنَ الْمُفْلِحِيْنَ

fa ammā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa‘asā ay yakūna minal-mufliḥīn(a).

Nítorí náà, ní ti àwọn tí wọ́n ronú pìwàdà tí wọ́n sì gbàgbọ́, tí wọ́n sì ṣe iṣẹ́ rere, nígbà náà ni wọ́n nírètí pé wọn yóò wà lára àwọn aláàánú.

وَرَبُّكَ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ وَيَخْتَارُ ۗمَا كَانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ ۗسُبْحٰنَ اللّٰهِ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa rabbuka yakhluqu mā yasyā'u wa yakhtār(u), mā kāna lahumul-khiyarah(tu), subḥānallāhi wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

Olúwa rẹ sì ni ó ń ṣẹ̀dá, ó sì ń yan ohun tí Ó fẹ́. Kò sí àṣàyàn fún wọn (àwọn ènìyàn). Ògo ni fún Allāhu, Ọlọ́run sì ga ju ohun tí wọ́n ń fi ara wọn ṣe àjọṣepọ̀ lọ.

وَرَبُّكَ يَعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُوْرُهُمْ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

wa rabbuka ya‘lamu mā tukinnu ṣudūruhum wa mā yu‘linūn(a).

Olúwa rẹ sì mọ ohun tí ó wà nínú àyà wọn àti ohun tí wọ́n ń fi hàn.

وَهُوَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ لَهُ الْحَمْدُ فِى الْاُوْلٰى وَالْاٰخِرَةِ ۖوَلَهُ الْحُكْمُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa huwallāhu lā ilāha illā huw(a), lahul-ḥamdu fil-ūlā wal-ākhirah(ti), wa lahul-ḥukmu wa ilaihi turja‘ūn(a).

Òun sì ni Allāhu, kò sí ọlọ́run kan (ẹni tí ó ní ẹ̀tọ́ láti jọ́sìn) àyàfi Rẹ̀, gbogbo ìyìn ni ó yẹ fún Un ní ayé yìí àti ní ọjọ́ iwájú, àti pé ọ̀dọ̀ Rẹ̀ ni gbogbo ìpinnu wà, àti pé ọ̀dọ̀ Rẹ̀ ni a ó dá yín padà.

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ جَعَلَ اللّٰهُ عَلَيْكُمُ الَّيْلَ سَرْمَدًا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِضِيَاۤءٍ ۗ اَفَلَا تَسْمَعُوْنَ

qul ara'aitum in ja‘alallāhu ‘alaikumul-laila sarmadan ilā yaumil-qiyāmati man ilāhun gairullāhi ya'tīkum biḍiyā'(in), afalā tasma‘ūn(a).

Sọ (ìwọ Muhammad), “Kí ni ẹ rò tí Allāhu bá sọ òru di aláìlópin fún yín títí di ọjọ́ Àjíǹde? Ta ló wà lẹ́yìn Allāhu tí yóò mú ìmọ́lẹ̀ wá fún yín? Ṣé ẹ kò ní gbọ́?”

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ جَعَلَ اللّٰهُ عَلَيْكُمُ النَّهَارَ سَرْمَدًا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِلَيْلٍ تَسْكُنُوْنَ فِيْهِ ۗ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَ

qul ara'aitum in ja‘alallāhu ‘alaikumun-nahāra sarmadan ilā yaumil-qiyāmati man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bilailin taskunūna fīh(i), afalā tubṣirūn(a).

Sọ (ìwọ Muhammad), “Kí ni ẹ rò tí Allāhu bá sọ ọ́jọ́ di ìgbà gbogbo fún yín títí di ọjọ́ Àjíǹde? Ta ló wà lẹ́yìn Allāhu tí yóò mú òru wá fún yín gẹ́gẹ́ bí àkókò ìsinmi? Ṣé ẹ kò ní ríran?”

وَمِنْ رَّحْمَتِهٖ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa mir raḥmatihī ja‘ala lakumul-laila wan-nahāra litaskunū fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

Àti pé nípa àánú Rẹ̀ ni Ó fi dá òru àti ọ̀sán fún yín, kí ẹ lè sinmi nínú rẹ̀ kí ẹ sì máa wá oore-ọ̀fẹ́ Rẹ̀ (ní ọ̀sán) àti kí ẹ lè máa dúpẹ́ lọ́wọ́ Rẹ̀.

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

Àti (rántí) ọjọ́ tí Ó pè wọ́n, tí Ó sì wí pé, “Níbo ni àwọn ọ̀rẹ́ mi tí ẹ rò tẹ́lẹ̀ wà?”

وَنَزَعْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا فَقُلْنَا هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ فَعَلِمُوْٓا اَنَّ الْحَقَّ لِلّٰهِ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

wa naza‘nā min kulli ummatin syahīdan faqulnā hātū burhānakum fa‘alimū annal-ḥaqqa lillāhi wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

A sì mú ẹlẹ́rìí wá láti orílẹ̀-èdè kọ̀ọ̀kan, lẹ́yìn náà A wí pé, “Ẹ fi ẹ̀rí òtítọ́ yín hàn,” kí wọ́n lè mọ̀ pé ti Allāhu ni (òtítọ́) òdodo àti pé ohun tí wọ́n ti ṣe tẹ́lẹ̀ ti pòórá kúrò lọ́dọ̀ wọn.

۞ اِنَّ قَارُوْنَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوْسٰى فَبَغٰى عَلَيْهِمْ ۖوَاٰتَيْنٰهُ مِنَ الْكُنُوْزِ مَآ اِنَّ مَفَاتِحَهٗ لَتَنُوْۤاُ بِالْعُصْبَةِ اُولِى الْقُوَّةِ اِذْ قَالَ لَهٗ قَوْمُهٗ لَا تَفْرَحْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِيْنَ

inna qārūna kāna min qaumi mūsā fabagā ‘alaihim, wa ātaināhu minal-kunūzi mā inna mafātiḥahū latanū'u bil-‘uṣbati ulil-quwwah(ti), iż qāla lahū qaumuhū lā tafraḥ, innallāha lā yuḥibbul-fariḥīn(a).

Dájúdájú, Karun wà lára àwọn ènìyàn Mósè, ṣùgbọ́n ó ṣe àìtọ́ sí wọn, A sì ti fún un ní ìṣúra kan tí kọ́kọ́rọ́ rẹ̀ wúwo fún ọ̀pọ̀lọpọ̀ àwọn alágbára láti gbé. (Rántí) nígbà tí àwọn ènìyàn rẹ̀ sọ fún un pé, “Má ṣe gbéraga jù. Dájúdájú, Allāhu kò fẹ́ràn àwọn ènìyàn tí wọ́n ń ṣe ìgbéraga.”

وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ

wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).

Kí o sì wá (ẹ̀san) ilẹ̀ ìgbẹ̀yìn pẹ̀lú ohun tí Allāhu fún ọ, ṣùgbọ́n má ṣe gbàgbé ìpín rẹ ní ayé yìí, kí o sì ṣe rere (fún àwọn ẹlòmíràn) gẹ́gẹ́ bí Allāhu ti ṣe rere fún ọ, kí o má sì ṣe ìbàjẹ́ lórí ilẹ̀ ayé. Dájúdájú Allāhu kò fẹ́ràn àwọn ènìyàn tí wọ́n ń ṣe ìbàjẹ́.

قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ عِنْدِيْۗ اَوَلَمْ يَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ قَدْ اَهْلَكَ مِنْ قَبْلِهٖ مِنَ الْقُرُوْنِ مَنْ هُوَ اَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَّاَكْثَرُ جَمْعًا ۗوَلَا يُسْـَٔلُ عَنْ ذُنُوْبِهِمُ الْمُجْرِمُوْنَ

qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilmin ‘indī, awalam ya‘lam annallāha qad ahlaka min qablihī minal-qurūni man huwa asyaddu minhu quwwataw wa akṡaru jam‘ā(n), wa lā yus'alu ‘an żunūbihimul-mujrimūn(a).

Ó (Karun) sọ pé, “Dájúdájú, wọ́n fún mi (ìṣúra yẹn), nítorí ìmọ̀ tí mo ní nìkan.” Ṣé kò mọ̀ pé Allāhu ti pa àwọn ènìyàn ìṣáájú tí wọ́n lágbára ju òun lọ run, ó sì ti kó ọrọ̀ jọ? Àti pé àwọn ẹlẹ́ṣẹ̀ wọ̀nyẹn kò nílò láti béèrè nípa ẹ̀ṣẹ̀ wọn.

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ فِيْ زِيْنَتِهٖ ۗقَالَ الَّذِيْنَ يُرِيْدُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا يٰلَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ قَارُوْنُۙ اِنَّهٗ لَذُوْ حَظٍّ عَظِيْمٍ

fa kharaja ‘alā qaumihī fī zīnatih(ī), qālal-lażīna yurīdūnal-ḥayātad-dun-yā yā laita lanā miṡla mā ūtiya qārūn(u), innahū lażū ḥaẓẓin ‘aẓīm(in).

Nítorí náà, ó (Karun) jáde wá sí ọ̀dọ̀ àwọn ènìyàn rẹ̀ pẹ̀lú ògo rẹ̀. Àwọn ènìyàn tí wọ́n fẹ́ ayé wí pé, "Mo nírètí pé a ní ọrọ̀ bí èyí tí a fún Karun, ní tòótọ́ ó ní oríire ńlá."

وَقَالَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّمَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ۚوَلَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا الصّٰبِرُوْنَ

wa qālal-lażīna ūtul-‘ilma wailakum ṡawābullāhi khairul liman āmana wa ‘amila ṣāliḥā(n), wa lā yulaqqāhā illaṣ-ṣābirūn(a).

Ṣùgbọ́n àwọn tí a fún ní ìmọ̀ ní ẹ̀bùn wí pé, “Ègbé ni fún yín! Ẹ mọ̀ pé èrè Allāhu ló dára jù fún àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ tí wọ́n sì ṣe iṣẹ́ rere, àti pé (ẹ̀san ńlá) ni àwọn tí wọ́n ní sùúrù nìkan ni wọ́n ń rí gbà.”

فَخَسَفْنَا بِهٖ وَبِدَارِهِ الْاَرْضَ ۗفَمَا كَانَ لَهٗ مِنْ فِئَةٍ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖوَمَا كَانَ مِنَ الْمُنْتَصِرِيْنَ

fakhasafnā bihī wa bidārihil-arḍ(a), famā kāna lahū min fi'atiy yanṣurūnahū min dūnillāh(i), wa mā kāna minal-muntaṣirīn(a).

Nítorí náà, a jù ú (Karun) àti ilé rẹ̀ sínú ilẹ̀, kò sì sí ẹni tí yóò ràn án lọ́wọ́ àyàfi Allah, kò sì sí ọ̀kan lára àwọn tí ó lè gbèjà ara wọn.

وَاَصْبَحَ الَّذِيْنَ تَمَنَّوْا مَكَانَهٗ بِالْاَمْسِ يَقُوْلُوْنَ وَيْكَاَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُۚ لَوْلَآ اَنْ مَّنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا لَخَسَفَ بِنَا ۗوَيْكَاَنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ

wa aṣbaḥal-lażīna tamannau makānahū bil-amsi yaqūlūna waika'annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdir(u), lau lā am mannallāhu ‘alainā lakhasafa binā, waika'annahū lā yufliḥul-kāfirūn(a).

Àwọn ènìyàn tí wọ́n ń ronú nípa ipò wọn ní àná (Karun) sọ pé, "Ó ṣeni láàánú pé Allah ń fún ẹni tí Ó bá fẹ́ ní oúnjẹ láàrín àwọn ìránṣẹ́ Rẹ̀, ó sì ń fi ààlà sí (ẹni tí Ó bá fẹ́ láàrín àwọn ìránṣẹ́ Rẹ̀). Tí Allah kò bá fún wa ní oore-ọ̀fẹ́ Rẹ̀, dájúdájú Òun ìbá ti sin àwa náà. Ó ṣeni láàánú pé àwọn tí wọ́n sẹ́ (ìfẹ́ Ọlọ́run) kò ní ní oríire."

تِلْكَ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِيْنَ لَا يُرِيْدُوْنَ عُلُوًّا فِى الْاَرْضِ وَلَا فَسَادًا ۗوَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ

tilkad-dārul-ākhiratu naj‘aluhā lil-lażīna lā yurīdūna ‘uluwwan fil-arḍi wa lā fasādā(n), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).

A ti ṣe ilẹ̀ ikú fún àwọn tí kò ṣe ìgbéraga tí wọn kò sì ṣe ibi kankan lórí ilẹ̀ ayé. Àti pé (ìparẹ́) rere náà wà fún àwọn olùfọkànsìn.

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ خَيْرٌ مِّنْهَاۚ وَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَى الَّذِيْنَ عَمِلُوا السَّيِّاٰتِ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati falahū khairum minhā, wa man jā'a bis-sayyi'ati falā yujzal-lażīna ‘amilus-sayyi'āti illā mā kānū ya‘malūn(a).

Ẹnikẹ́ni tí ó bá wá pẹ̀lú (ìwà rere) yóò rí (ẹ̀san) tí ó dára ju ti rẹ̀ lọ; ẹnikẹ́ni tí ó bá sì wá pẹ̀lú (ìwà ibi) tí ó mú wá, àwọn ènìyàn tí wọ́n ti ṣe ibi náà ni a ó san án (ní ìbámu) gẹ́gẹ́ bí ohun tí wọ́n ti ṣe tẹ́lẹ̀.

اِنَّ الَّذِيْ فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لَرَاۤدُّكَ اِلٰى مَعَادٍ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ مَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى وَمَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

innal-lażī faraḍa ‘alaikal-qur'āna larādduka ilā ma‘ād(in), qur rabbī a‘lamu man jā'a bil-hudā wa man huwa fī ḍalālim mubīn(in).

Dájúdájú, (Allah) tí ó fẹ́ kí o (Muhammad) ṣe (àwọn òfin) Al-Qur’an, yóò dá ọ padà sí ibi ìpadàbọ̀ rẹ. Sọ pé, “Olúwa mi mọ àwọn tí ó mú ìtọ́sọ́nà wá àti àwọn tí ó wà nínú àṣìṣe tí ó hàn gbangba.”

وَمَا كُنْتَ تَرْجُوْٓا اَنْ يُّلْقٰٓى اِلَيْكَ الْكِتٰبُ اِلَّا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُوْنَنَّ ظَهِيْرًا لِّلْكٰفِرِيْنَ ۖ

wa mā kunta tarjū ay yulqā ilaikal-kitābu illā raḥmatam mir rabbika falā takūnanna ẓahīral lil-kāfirīn(a).

O kò sì retí pé kí wọ́n sọ Ìwé (Al-Qur'an) kalẹ̀ fún ọ, ṣùgbọ́n ó jẹ́ àánú láti ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ, nítorí náà o kò gbọdọ̀ jẹ́ olùrànlọ́wọ́ fún àwọn aláìgbàgbọ́.

وَلَا يَصُدُّنَّكَ عَنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ بَعْدَ اِذْ اُنْزِلَتْ اِلَيْكَ وَادْعُ اِلٰى رَبِّكَ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ ۚ

wa lā yaṣuddunnaka ‘an āyātillāhi ba‘da iż unzilat ilaika wad‘u ilā rabbika wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).

Má sì jẹ́ kí wọ́n dí ọ lọ́wọ́ (Muhammad) láti (gbé) àwọn āyah Allah lẹ́yìn tí a ti sọ àwọn āyah náà kalẹ̀ fún ọ, kí o sì pe (àwọn ènìyàn) láti (gbàgbọ́) nínú Olúwa rẹ, má sì ṣe wà lára àwọn abọ̀rìṣà.

وَلَا تَدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۘ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ اِلَّا وَجْهَهٗ ۗ لَهُ الْحُكْمُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

wa lā tad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), lā ilāha illā huw(a), kullu syai'in hālikun illā wajhah(ū), lahul-ḥukmu wa ilaihi turja‘ūn(a).

Ẹ má sì (bákan náà) sin àwọn ọlọ́run mìíràn lẹ́yìn Allah. Kò sí ọlọ́run kan (tí ó ní ẹ̀tọ́ láti jọ́sìn) àyàfi Rẹ̀. Ohun gbogbo gbọ́dọ̀ parẹ́, àyàfi Allah. Gbogbo ìpinnu jẹ́ àṣẹ Rẹ̀, àti pé ọ̀dọ̀ Rẹ̀ nìkan ni a ó dá yín padà.