Q.S Al-’Ankabutu (اَلْعَنْكَبُوت) - 69 Iye Àwọn Ẹsẹ

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

Alif Lam Mim.

اَحَسِبَ النَّاسُ اَنْ يُّتْرَكُوْٓا اَنْ يَّقُوْلُوْٓا اٰمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُوْنَ

aḥasiban-nāsu ay yutrakū ay yaqūlū āmannā wa hum lā yuftanūn(a).

Ǹjẹ́ àwọn ènìyàn rò pé a ó fi wọ́n sílẹ̀ láti sọ pé, “A gbàgbọ́,” a kò sì ní dán wọn wò?

وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكٰذِبِيْنَ

wa laqad fatannal-lażīna min qablihim falaya‘lamannallāhul-lażīna ṣadaqū wa laya‘lamannal-kāżibīn(a).

Àti pé dájúdájú, A ti dán àwọn tí wọ́n ti ṣáájú wọn wò, nítorí náà dájúdájú Allāhu mọ àwọn tí wọ́n jẹ́ olóòótọ́, dájúdájú ó sì mọ àwọn tí wọ́n ń purọ́.

اَمْ حَسِبَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِ اَنْ يَّسْبِقُوْنَا ۗسَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

am ḥasibal-lażīna ya‘malūnas-sayyi'āti ay yasbiqūnā, sā'a mā yaḥkumūn(a).

Àbí àwọn tó ń ṣe ibi rò pé àwọn yóò sá àsálà kúrò nínú ìyà wa? Ohun búburú ni wọ́n ń pinnu!

مَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ اللّٰهِ فَاِنَّ اَجَلَ اللّٰهِ لَاٰتٍ ۗوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

man kāna yarjū liqā'allāhi fa'inna ajalallāhi la'āt(in), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Ẹnikẹ́ni tí ó bá ń retí ìpàdé pẹ̀lú Allāhu, dájúdájú àkókò (tí a ṣèlérí) Allāhu yóò dé. Òun sì ni Olùgbọ́ gbogbo nǹkan, Onímọ̀ gbogbo nǹkan.

وَمَنْ جَاهَدَ فَاِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهٖ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

wa man jāhada fa'innamā yujāhidu linafsih(ī), innallāha laganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).

Ẹnikẹ́ni tó bá sì ń gbìyànjú láti jagun, jíjà rẹ̀ jẹ́ fún ara rẹ̀ ní tòótọ́. Dájúdájú, Allāhu ni ọlọ́rọ̀ jùlọ (kò nílò ohunkóhun) láti gbogbo ayé.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَحْسَنَ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa lanajziyannahum aḥsanal-lażī kānū ya‘malūn(a).

Àti àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ tí wọ́n sì ṣe iṣẹ́ rere, dájúdájú A ó mú àwọn iṣẹ́ búburú wọn kúrò lórí wọn, dájúdájú A ó sì san wọ́n ní ẹ̀san gẹ́gẹ́ bí ohun tí ó dára jùlọ nínú ohun tí wọ́n ń ṣe.

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

A sì ti sọ ọ́ di dandan fún àwọn ènìyàn láti (ṣe) rere sí àwọn òbí wọn. Tí wọ́n bá sì fipá mú ọ láti so mí pọ̀ mọ́ ohun tí o kò mọ̀ nípa rẹ̀, má ṣe gbọ́ràn sí wọn. Ọ̀dọ̀ mi nìkan ni ìwọ yóò padà sí, èmi yóò sì sọ ohun tí o ti ṣe fún ọ.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِى الصّٰلِحِيْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanudkhilannahum fiṣ-ṣāliḥīn(a).

Àti àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ tí wọ́n sì ṣe iṣẹ́ rere wọn, dájúdájú A ó fi wọ́n sínú (ẹgbẹ́) àwọn olódodo.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ فَاِذَآ اُوْذِيَ فِى اللّٰهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللّٰهِ ۗوَلَىِٕنْ جَاۤءَ نَصْرٌ مِّنْ رَّبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّا كُنَّا مَعَكُمْۗ اَوَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَعْلَمَ بِمَا فِيْ صُدُوْرِ الْعٰلَمِيْنَ

wa minan-nāsi may yaqūlu āmannā billāhi fa'iżā ūżiya fillāhi ja‘ala fitnatan-nāsi ka‘ażābillāh(i), wa la'in jā'a naṣrum mir rabbika layaqūlunna innā kunnā ma‘akum, awa laisallāhu bi'a‘lama bimā fī ṣudūril-‘ālamīn(a).

Àti pé nínú àwọn ènìyàn kan wà tí wọ́n ń wí pé, “A gbàgbọ́ nínú Allāhu,” ṣùgbọ́n nígbà tí wọ́n bá rí ìpọ́njú (nítorí ìgbàgbọ́ wọn) nínú Allāhu, wọ́n ka ìdánwò àwọn ènìyàn sí ìyà láti ọ̀dọ̀ Allāhu. Tí ìrànlọ́wọ́ bá sì dé bá wọn láti ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ, wọn yóò wí pé, “Dájúdájú àwa wà pẹ̀lú yín.” Ṣé Allāhu kò mọ ohun tí ó wà nínú ọkàn gbogbo ènìyàn jùlọ?

وَلَيَعْلَمَنَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَيَعْلَمَنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ

wa laya‘lamannallāhul-lażīna āmanū wa laya‘lamannal-munāfiqīn(a).

Àti pé dájúdájú Allāhu mọ àwọn tí ó gbàgbọ́, Ó sì mọ àwọn alágàbàgebè.

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّبِعُوْا سَبِيْلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطٰيٰكُمْۗ وَمَا هُمْ بِحٰمِلِيْنَ مِنْ خَطٰيٰهُمْ مِّنْ شَيْءٍۗ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanuttabi‘ū sabīlanā walnaḥmil khaṭāyākum, wa mā hum biḥāmilīna min khaṭāyāhum min syai'(in), innahum lakāżibūn(a).

Àwọn tí kò gbàgbọ́ sì wí fún àwọn tí ó gbàgbọ́ pé, “Ẹ tẹ̀lé ọ̀nà wa, àwa yóò sì ru ẹ̀ṣẹ̀ yín,” bó tilẹ̀ jẹ́ pé wọn kò lè ru ẹ̀ṣẹ̀ wọn rárá. Ní òótọ́, wọ́n jẹ́ òpùrọ́ pátápátá.

وَلَيَحْمِلُنَّ اَثْقَالَهُمْ وَاَثْقَالًا مَّعَ اَثْقَالِهِمْ وَلَيُسْـَٔلُنَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَمَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

wa layaḥmilunna aṡqālahum wa aṡqālam ma‘a aṡqālihim wa layus'alunna yaumal-qiyāmati ‘ammā kānū yaftarūn(a).

Wọn yóò sì ru ẹ̀ṣẹ̀ tiwọn fúnra wọn, àti ẹ̀ṣẹ̀ àwọn ẹlòmíràn pẹ̀lú ẹ̀ṣẹ̀ wọn, àti ní ọjọ́ Àjíǹde, dájúdájú a ó bi wọ́n nípa àwọn irọ́ tí wọ́n ti dá sílẹ̀.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَلَبِثَ فِيْهِمْ اَلْفَ سَنَةٍ اِلَّا خَمْسِيْنَ عَامًا ۗفَاَخَذَهُمُ الطُّوْفَانُ وَهُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī falabiṡa fīhim alfa sanatin illā khamsīna ‘āmā(n), fa'akhażahumuṭ-ṭūfānu wa hum ẓālimūn(a).

Àti dájúdájú, A rán Nóà sí àwọn ènìyàn rẹ̀, nítorí náà ó gbé pẹ̀lú wọn fún ẹgbẹ̀rún ọdún tàbí kí ó dín sí àádọ́ta ọdún. Lẹ́yìn náà, ìkún omi ńlá kan kọlu wọ́n, nígbà tí wọ́n jẹ́ ènìyàn aláìṣòdodo.

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَصْحٰبَ السَّفِيْنَةِ وَجَعَلْنٰهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

fa'anjaināhu wa aṣḥābas-safīnati wa ja‘alnāhā āyatal lil-‘ālamīn(a).

Nítorí náà, A gba Nóà àti àwọn ènìyàn tí wọ́n wà nínú ọkọ̀ ojú omi là, A sì sọ ìṣẹ̀lẹ̀ náà di ẹ̀kọ́ fún gbogbo ènìyàn.

وَاِبْرٰهِيْمَ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاتَّقُوْهُ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa ibrāhīma iż qāla liqaumihi‘budullāha wattaqūh(u), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

Àti (ẹ rántí) Àbúráhámù, nígbà tí ó sọ fún àwọn ènìyàn rẹ̀ pé, “Ẹ jọ́sìn fún Allāh kí ẹ sì bẹ̀rù Rẹ̀. Èyí ló dára jù fún yín, tí ẹ bá mọ̀.”

اِنَّمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًا وَّتَخْلُقُوْنَ اِفْكًا ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَمْلِكُوْنَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوْا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوْهُ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

innamā ta‘budūna min dūnillāhi auṡānaw wa takhluqūna ifkā(n), innal-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi lā yamlikūna lakum rizqan fabtagū ‘indallāhir-rizqa wa‘budūhu wasykurū lah(ū), ilaihi turja‘ūn(a).

Dájúdájú ohun tí ẹ̀ ń jọ́sìn lẹ́yìn Allāhu jẹ́ òrìṣà lásán ni, ẹ̀yin sì ń pa irọ́. Dájúdájú ohun tí ẹ̀ ń jọ́sìn lẹ́yìn Allāhu kò lè fún yín ní oúnjẹ; Nítorí náà ẹ béèrè fún oúnjẹ lọ́wọ́ Allāhu, kí ẹ sì jọ́sìn fún Un, kí ẹ sì dúpẹ́ lọ́wọ́ Rẹ̀. Ọ̀dọ̀ Rẹ̀ nìkan ni a ó dá yín padà.

وَاِنْ تُكَذِّبُوْا فَقَدْ كَذَّبَ اُمَمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ۗوَمَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa in tukażżibū faqad każżaba umamum min qablikum, wa mā ‘alar-rasūli illal-balāgul-mubīn(u).

Tí ẹ̀yin (àwọn aláìgbàgbọ́) bá sì purọ́, nígbà náà, àwọn ènìyàn tí ó wà ṣáájú yín náà purọ́ (àwọn ìránṣẹ́). Àti pé ojúṣe aposteli náà ni láti sọ (ẹ̀sìn Ọlọ́run) ní kedere.”

اَوَلَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللّٰهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ ۗاِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

awalam yarau kaifa yubdi'ullāhul-khalqa ṡumma yu‘īduh(ū), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

Ṣé wọn kò rí bí Allāhu ṣe bẹ̀rẹ̀ ìṣẹ̀dá, lẹ́yìn náà ó tún un ṣe? Dájúdájú, èyí rọrùn fún Allāhu.

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ بَدَاَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللّٰهُ يُنْشِئُ النَّشْاَةَ الْاٰخِرَةَ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ۚ

qul sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa bada'al-khalqa ṡummallāhu yunsyi'un-nasy'atal-ākhirah(ta), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Sọ pé, “Ẹ rìn lórí ilẹ̀ ayé, lẹ́yìn náà ẹ wo bí (Allah) ṣe bẹ̀rẹ̀ ìṣẹ̀dá (ẹ̀dá), lẹ́yìn náà Allah yóò mú ìṣẹ̀lẹ̀ ìkẹyìn wá. Dájúdájú, Allah ni Alágbára lórí gbogbo nǹkan.”

يُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَرْحَمُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَاِلَيْهِ تُقْلَبُوْنَ

yu‘ażżibu may yasyā'u wa yarḥamu may yasyā'(u), wa ilaihi tuqlabūn(a).

Ó (Allah) ń fìyà jẹ ẹni tí Ó bá fẹ́, ó sì ń ṣàánú ẹni tí Ó bá fẹ́, àti pé ọ̀dọ̀ Rẹ̀ ni a ó dá yín padà.

وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ ۖوَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ ࣖ

wa mā antum bimu‘jizīna fil-arḍi wa lā fis-samā'(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

Ẹ kò sì le sá àsálà (láti ìyà Allāhu) yálà lórí ilẹ̀ ayé tàbí ní ọ̀run, ẹ kò sì ní olùrànlọ́wọ́ tàbí olùrànlọ́wọ́ mìíràn lẹ́yìn Allāhu.

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَلِقَاۤىِٕهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ يَىِٕسُوْا مِنْ رَّحْمَتِيْ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi wa liqā'ihī ulā'ika ya'isū mir raḥmatī wa ulā'ika lahum ‘ażābun alīm(un).

Àti àwọn tí wọ́n sẹ́ àwọn āyah Allāhu àti ìpàdé Rẹ̀, wọ́n ń sọ̀rètí kúrò nínú àánú Mi, wọ́n sì ń jìyà ìyà onírora.

فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا اقْتُلُوْهُ اَوْ حَرِّقُوْهُ فَاَنْجٰىهُ اللّٰهُ مِنَ النَّارِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

famā kāna jawāba qaumihī illā an qaluqtulūhu au ḥarriqūhu fa anjāhullāhu minan-nār(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

Nítorí náà, kò sí ìdáhùn kankan láti ọ̀dọ̀ àwọn ènìyàn rẹ̀ (Ibrahim), yàtọ̀ sí wí pé, “Ẹ pa á tàbí kí ẹ sun ún,” lẹ́yìn náà Allah gbà á là kúrò nínú iná. Dájúdájú, nínú èyí, àwọn àmì (títóbi Allāhu) wà fún àwọn tí ó gbàgbọ́.

وَقَالَ اِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًاۙ مَّوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚ ثُمَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَّيَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضًا ۖوَّمَأْوٰىكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَۖ

wa qāla innamattakhażtum min dūnillāhi auṡānam mawaddata bainikum fil-ḥayātid-dun-yā, ṡumma yaumal-qiyāmati yakfuru ba‘ḍukum biba‘ḍiw wa yal‘anu ba‘ḍukum ba‘ḍā(n), wa ma'wākumun nāru wa mā lakum min nāṣirīn(a).

Ó sì (Ibrahim) sọ pé, “Dájúdájú àwọn òrìṣà tí ẹ̀ ń jọ́sìn lẹ́yìn Allah, kò ju láti dá ìfẹ́ sílẹ̀ láàrín yín ní ayé lórí ilẹ̀ ayé, lẹ́yìn náà ní ọjọ́ Àjíǹde, àwọn kan nínú yín yóò sẹ́ ara wọn, wọn yóò sì bú ara wọn; àti pé ìpadàbọ̀ yín yóò jẹ́ iná àpáàdì, kò sì ní sí olùrànlọ́wọ́ kankan fún yín rárá.”

۞ فَاٰمَنَ لَهٗ لُوْطٌۘ وَقَالَ اِنِّيْ مُهَاجِرٌ اِلٰى رَبِّيْ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

fa āmana lahū lūṭ(un), wa qāla innī muhājirun ilā rabbī, innahū huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Lúùtù sì jẹ́rìí sí i (ìjẹ́ wòlíì Ábúráhámù). Ó sì (Íbráímù) wí pé, “Dájúdájú, mo gbọ́dọ̀ ṣí lọ sí (ibi tí Olúwa mi pàṣẹ fún mi); dájúdájú, Òun ni Alágbára Jùlọ, Ọlọ́gbọ́n Jùlọ.”

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ وَاٰتَيْنٰهُ اَجْرَهٗ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba wa ja‘alnā fī żurriyyatihin nubuwwata wal-kitāba wa ātaināhu ajrahū fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).

A sì fún Ibrahim, Is'aaq àti Yakub ní ẹ̀bùn, A sì ṣe wòlíì kan àti ìwé kan fún àwọn ọmọ rẹ̀, A sì fún un ní èrè rẹ̀ ní ayé; dájúdájú òun yóò wà lára àwọn olùfọkànsìn ní ọjọ́ ìkẹyìn.

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ ۖمَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī innakum lata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).

Àti (ẹ rántí) nígbà tí Lúùtù sọ fún àwọn ènìyàn rẹ̀ pé, “Dájúdájú ẹ̀yin ti ṣe ìwà burúkú (ìbálòpọ̀) tí ẹnikẹ́ni nínú àwọn ènìyàn tí ó ṣáájú yín kò tíì ṣe rí.

اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُوْنَ السَّبِيْلَ ەۙ وَتَأْتُوْنَ فِيْ نَادِيْكُمُ الْمُنْكَرَ ۗفَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

a'innakum lata'tūnar-rijāla wa taqṭa‘ūnas-sabīl(a), wa ta'tūna fī nādīkumul-munkar(a), famā kāna jawāba qaumihī illā an qālu'tinā bi‘ażābillāhi in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Ṣé ó yẹ kí o lọ sí ọ̀dọ̀ àwọn ọkùnrin, kí o ṣe àrékérekè, kí o sì ṣe ibi ní àwọn ibi ìpàdé rẹ?” Nítorí náà, ìdáhùn àwọn ènìyàn rẹ̀ kò ju pé kí wọ́n sọ pé, “Mú ìyà Allāhu wá fún wa, tí o bá jẹ́ ọ̀kan lára àwọn olódodo.”

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

qāla rabbinṣurnī ‘alal-qaumil-mufsidīn(a).

Ó (Lúùtù) gbàdúrà pé, “Olúwa mi, ràn mí lọ́wọ́ (nípa fífi ìyà jẹ mí) lórí ẹgbẹ́ tí ó ṣe ìpalára náà.”

وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰىۙ قَالُوْٓا اِنَّا مُهْلِكُوْٓا اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ ۚاِنَّ اَهْلَهَا كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ ۚ

wa lammā jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā, qālū innā muhlikū ahli hāżihil-qaryah(ti), inna ahlahā kānū ẓālimīn(a).

Nígbà tí àwọn ìránṣẹ́ wa (àwọn áńgẹ́lì) dé ọ̀dọ̀ Ábúráhámù pẹ̀lú ìròhìn ayọ̀, wọ́n wí pé, “Dájúdájú, àwa yóò pa àwọn olùgbé ìlú yìí (Sódómù) run nítorí pé àwọn olùgbé rẹ̀ jẹ́ ènìyàn aláìṣòdodo ní tòótọ́.”

قَالَ اِنَّ فِيْهَا لُوْطًا ۗقَالُوْا نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَنْ فِيْهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهٗ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

qāla inna fīhā lūṭā(n), qālū naḥnu a‘lamu biman fīhā, lanunajjiyannahū wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).

Ibrahim sọ pé, “Dájúdájú, Lútù wà ní ìlú náà.” Wọ́n (àwọn áńgẹ́lì) sọ pé, “Àwa mọ ẹni tí ó wà ní ìlú náà dáadáa. Dájúdájú àwa yóò gbà á àti àwọn ọmọlẹ́yìn rẹ̀ là àyàfi ìyàwó rẹ̀. Ó wà lára àwọn tí a fi sílẹ̀ (tí wọ́n parẹ́).”

وَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالُوْا لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۗاِنَّا مُنَجُّوْكَ وَاَهْلَكَ اِلَّا امْرَاَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

wa lammā an jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qālū lā takhaf wa lā taḥzan, innā munajjūka wa ahlaka illamra'ataka kānat minal-gābirīn(a).

Nígbà tí àwọn ìránṣẹ́ wa (àwọn áńgẹ́lì) dé ọ̀dọ̀ Lúùtù, ó banújẹ́ nítorí (dídé wọn), ó sì (ronú) pé kò ní agbára láti dáàbòbò wọ́n, wọ́n sì wí pé, “Má bẹ̀rù, má sì ṣe banújẹ́ pẹ̀lú. Dájúdájú, àwa yóò gbà ọ́ là àti àwọn ọmọlẹ́yìn rẹ, àyàfi ìyàwó rẹ, òun wà lára àwọn tí ó ṣẹ́kù (tí ó ti parẹ́).

اِنَّا مُنْزِلُوْنَ عَلٰٓى اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

innā munzilūna ‘alā ahli hāżihil-qaryati rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).

Dájúdájú, A ó sọ ìyà kalẹ̀ láti ọ̀run sórí àwọn ènìyàn ìlú yìí nítorí wọ́n ti ṣe ibi.

وَلَقَدْ تَّرَكْنَا مِنْهَآ اٰيَةً ۢ بَيِّنَةً لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa laqad taraknā minhā āyatam bayyinatal liqaumiy ya‘qilūn(a).

Àti nítòótọ́, A ti fi àmì kan sílẹ̀ nípa èyí fún àwọn ènìyàn tí wọ́n ní òye.

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۙ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۖ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), faqāla yā qaumi‘budullāha warjul-yaumal-ākhira wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

Àti sí àwọn ará Madyan, (A ti rán) arákùnrin wọn Shuaib, ó wí pé, “Ẹ̀yin ènìyàn mi! Ẹ sin Allah, kí ẹ sì retí (ẹ̀san) ọjọ́ ìkẹyìn, kí ẹ má sì rìn kiri lórí ilẹ̀ ayé ní ṣíṣe ìbàjẹ́.”

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ ۙ

fa każżabūhu fa'akhażathumur-rajfatu fa'aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

Wọ́n sẹ́ (Shuaib), nítorí náà, ìsẹ̀lẹ̀ ńlá kan kọlu wọ́n, lẹ́yìn náà ni òkú wà ní ibi tí wọ́n ń gbé.

وَعَادًا وَّثَمُوْدَا۟ وَقَدْ تَّبَيَّنَ لَكُمْ مِّنْ مَّسٰكِنِهِمْۗ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَكَانُوْا مُسْتَبْصِرِيْنَ ۙ

wa ‘ādaw wa ṡamūda wa qat tabayyana lakum mim masākinihim, wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum faṣaddahum ‘anis-sabīli wa kānū mustabṣirīn(a).

Bákan náà (ẹ rántí) àwọn ará Ad àti Samudu, ìparun wọn ti hàn gbangba fún yín láti inú (ìparun) àwọn ilé wọn. Èṣù ti ṣe (ìṣe búburú) wọn ní ẹwà fún wọn, ó sì ti dí wọn lọ́wọ́ kúrò ní ojú ọ̀nà (Allah), nígbà tí wọ́n jẹ́ ènìyàn tí ó ní ìríran tí ó dájú.

وَقَارُوْنَ وَفِرْعَوْنَ وَهَامٰنَۗ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ فَاسْتَكْبَرُوْا فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانُوْا سٰبِقِيْنَ ۚ

wa qārūna wa fir‘auna wa hāmān(a), wa laqad jā'ahum mūsā bil-bayyināti fastakbarū fil-arḍi wa mā kānū sābiqīn(a).

àti (pẹ̀lú) Karun, Farao àti Hamani. Dájúdájú, Musa wá bá wọn pẹ̀lú (mímú) ìròyìn tó ṣe kedere. Ṣùgbọ́n wọ́n ń gbéraga lórí ilẹ̀ ayé, àwọn sì ni àwọn tí kò sá àsálà (láti ìyà Allah).

فَكُلًّا اَخَذْنَا بِذَنْۢبِهٖۙ فَمِنْهُمْ مَّنْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًا ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ اَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ الْاَرْضَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اَغْرَقْنَاۚ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

fakullan akhażnā biżambih(ī), faminhum man arsalnā ‘alaihi ḥāṣibā(n), wa minhum man akhażathuṣ-ṣaiḥah(tu), wa minhum man khasafnā bihil-arḍ(a), wa minhum man agraqnā, wa mā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

Nítorí náà, a fi ìyà jẹ olúkúlùkù wọn fún ẹ̀ṣẹ̀ wọn, a da òjò òkúta lé wọn lórí, a gbọ́ ìró ààrá ńlá kan, a rì àwọn kan sínú ilẹ̀, a sì rì àwọn kan sínú omi. Allāhu kò fẹ́ ṣe àìtọ́ sí wọn rárá, ṣùgbọ́n àwọn ni wọ́n ṣe àìtọ́ sí ara wọn.

مَثَلُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْلِيَاۤءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوْتِۚ اِتَّخَذَتْ بَيْتًاۗ وَاِنَّ اَوْهَنَ الْبُيُوْتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوْتِۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

maṡalul-lażīnattakhażū min dūnillāhi auliyā'a kamaṡalil-‘ankabūt(i), ittakhażat baitā(n), wa inna auhanal-buyūti labaitul-‘ankabūt(i), lau kānū ya‘lamūn(a).

Àkàwé àwọn tí wọ́n gba àwọn olùgbèjà mìíràn yàtọ̀ sí Allah dà bí aláǹtakùn tí ó ń kọ́ ilé. Dájúdájú ilé tí ó rẹlẹ̀ jùlọ ni ilé aláǹtakùn, ìbá ṣe pé wọ́n mọ̀.

اِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

innallāha ya‘lamu mā yad‘ūna min dūnihī min syai'(in), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Dájúdájú Allāhu mọ ohun tí wọ́n ń jọ́sìn lẹ́yìn Rẹ̀. Ó sì jẹ́ alágbára gbogbo, ọlọ́gbọ́n gbogbo.

وَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِۚ وَمَا يَعْقِلُهَآ اِلَّا الْعٰلِمُوْنَ

wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nās(i), wa mā ya‘qiluhā illal-‘ālimūn(a).

Àti àwọn àkàwé wọ̀nyí ni a ṣe fún ènìyàn; kò sí ẹni tí yóò lóye rẹ̀ àyàfi àwọn tí ó ní ìmọ̀.

خَلَقَ اللّٰهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ ۔

khalaqallāhus-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), inna fī żālika la'āyatal lil-mu'minīn(a).

Allah dá àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ pẹ̀lú òdodo. Dájúdájú, nínú èyí ni àwọn àmì (títóbi Allāhu) wà fún àwọn tó gbàgbọ́.

اُتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَۗ اِنَّ الصَّلٰوةَ تَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ ۗوَلَذِكْرُ اللّٰهِ اَكْبَرُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُوْنَ

utlu mā ūḥiya ilaika minal-kitābi wa aqimiṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta tanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lażikrullāhi akbar(u), wallāhu ya‘lamu mā taṣna‘ūn(a).

Ka Ìwé (Al-Qur'an) tí a ti sọ̀kalẹ̀ fún ọ (Muhammad) kí o sì ṣe àdúrà. Dájúdájú, àdúrà ń dènà ìwà ibi àti ìwà ibi. Àti (mọ̀) rírántí Allāhu (àdúrà) ló tóbi jù (àkọ́kọ́ rẹ̀ ju àwọn ìjọsìn mìíràn lọ). Allāhu mọ ohun tí o ń ṣe.

۞ وَلَا تُجَادِلُوْٓا اَهْلَ الْكِتٰبِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۖ اِلَّا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ وَقُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَاُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَاِلٰهُنَا وَاِلٰهُكُمْ وَاحِدٌ وَّنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

wa lā tujādilū ahlal-kitābi illā bil-latī hiya aḥsan(u), illal-lażīna ẓalamū minhum wa qūlū āmannā bil-lażī unzila ilainā wa unzila ilaikum wa ilāhunā wa ilāhukum wāḥiduw wa naḥnu lahū muslimūn(a).

Ẹ má sì ṣe bá àwọn ènìyàn inú ìwé náà jiyàn, àyàfi ní ọ̀nà rere, àyàfi pẹ̀lú àwọn aláìṣòótọ́ nínú wọn, kí ẹ sì wí pé, “Àwa gbàgbọ́ nínú (àwọn ìwé) tí a sọ̀kalẹ̀ fún wa àti èyí tí a sọ̀kalẹ̀ fún yín; Ọlọ́run wa àti Ọlọ́run yín jẹ́ ọ̀kan ṣoṣo; àti pé fún Rẹ̀ nìkan ni àwa tẹríba.”

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَۗ فَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖۚ وَمِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ مَنْ يُّؤْمِنُ بِهٖۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الْكٰفِرُوْنَ

wa każālika anzalnā ilaikal-kitāb(a), fal-lażīna ātaināhumul-kitāba yu'minūna bih(ī), wa min hā'ulā'i may yu'minu bih(ī), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illal-kāfirūn(a).

Bẹ́ẹ̀ ni A sì ṣe sọ Ìwé (Al-Qur’an) kalẹ̀ fún ọ. Ní ti àwọn tí A fún ní Ìwé (Tórà àti Ìhìnrere), wọ́n gbàgbọ́ nínú rẹ̀ (Al-Qur’an), àti nínú wọn (àwọn aláìgbàgbọ́ ní Mẹ́kà) àwọn kan wà tí wọ́n gbàgbọ́ nínú rẹ̀. Àti pé àwọn aláìgbàgbọ́ nìkan ni wọ́n ń sẹ́ àwọn àmì Wa.

وَمَا كُنْتَ تَتْلُوْا مِنْ قَبْلِهٖ مِنْ كِتٰبٍ وَّلَا تَخُطُّهٗ بِيَمِيْنِكَ اِذًا لَّارْتَابَ الْمُبْطِلُوْنَ

wa mā kunta tatlū min qablihī min kitābiw wa lā takhuṭṭuhū biyamīnika iżal lartābal-mubṭilūn(a).

Ìwọ (Muhammad) kò tíì ka ìwé kan rí ṣáájú (Al-Qur'an) bẹ́ẹ̀ ni o kò (kọ́) ìwé kan pẹ̀lú ọwọ́ ọ̀tún rẹ; tí (o bá ti kà á, tí o sì ti kọ ọ́), àwọn ènìyàn ìbá ṣiyèméjì nípa rẹ̀.

بَلْ هُوَ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ فِيْ صُدُوْرِ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الظّٰلِمُوْنَ

bal huwa āyātum bayyinātun fī ṣudūril-lażīna ūtul-‘ilm(a), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illaẓ-ẓālimūn(a).

Ní tòótọ́, (Al-Qur’an) jẹ́ àwọn ẹsẹ tí ó ṣe kedere nínú àyà àwọn tí ó ní ìmọ̀. Àwọn aláìṣòótọ́ nìkan ni ó ń sẹ́ àwọn ẹsẹ Wa.

وَقَالُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيٰتٌ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗ قُلْ اِنَّمَا الْاٰيٰتُ عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاِنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

wa qālū lau lā unzila ‘alaihi āyātum mir rabbih(ī), qul innamal-āyātu ‘indallāh(i), wa innamā ana nażīrum mubīn(un).

Wọ́n sì (àwọn aláìgbàgbọ́ ní Mekka) wí pé, “Kí ló dé tí a kò fi sọ àwọn iṣẹ́ ìyanu kalẹ̀ láti ọ̀dọ̀ Olúwa wọn?” Sọ pé, “Ẹni tí ó bá ṣe iṣẹ́ ìyanu wà fún Allāhu. Èmi jẹ́ olùkìlọ̀ tí ó hàn gbangba.”

اَوَلَمْ يَكْفِهِمْ اَنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ يُتْلٰى عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَرَحْمَةً وَّذِكْرٰى لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam yakfihim annā anzalnā ‘alaikal-kitāba yutlā ‘alaihim, inna fī żālika laraḥmataw wa żikrā liqaumiy yu'minūn(a).

Ṣé kò tó fún wọn pé A ti sọ Ìwé (Al-Qur’an) kalẹ̀ fún ọ, èyí tí a kà fún wọn? Dájúdájú, nínú (Al-Qur’an) àwọn ìbùkún àti ẹ̀kọ́ ńlá wà fún àwọn tó gbàgbọ́.

قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ شَهِيْدًاۚ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِالْبَاطِلِ وَكَفَرُوْا بِاللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

qul kafā billāhi bainī wa bainakum syahīdā(n), ya‘lamu mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna āmanū bil-bāṭili wa kafarū billāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

Sọ (Muhammad), "Allah to gẹ́gẹ́ bí ẹlẹ́rìí láàrín èmi àti ẹ̀yin. Ó mọ ohun tí ó wà ní ọ̀run àti ilẹ̀. Àti àwọn tí ó gbàgbọ́ nínú irọ́ tí wọ́n sì gbàgbọ́ nínú Allah, àwọn wọ̀nyẹn ni wọ́n ń pàdánù."

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِۗ وَلَوْلَآ اَجَلٌ مُّسَمًّى لَّجَاۤءَهُمُ الْعَذَابُۗ وَلَيَأْتِيَنَّهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa yasta‘jilūnaka bil-‘ażāb(i), wa lau lā ajalum musammal lajā'ahumul-‘ażāb(u), wa laya'tiyannahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

Wọ́n sì ń bẹ̀ ọ́ pé kí o yára ìyà náà. Tí kì í bá ṣe fún àkókò kan tí a yàn, ìyà náà yóò dé bá wọn dájúdájú, yóò sì dé bá wọn lójijì, nígbà tí wọn kò mọ̀ ọ́n.

يَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِۗ وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيْطَةٌ ۢبِالْكٰفِرِيْنَۙ

yasta‘jilūnaka bil-‘ażāb(i), wa inna jahannama lamuḥīṭatum bil-kāfirīn(a).

Wọ́n ń bẹ̀ ọ́ pé kí o mú ìyà náà wá sílẹ̀ lẹ́sẹ̀kẹsẹ̀. Dájúdájú iná ọ̀run yóò bo àwọn aláìgbàgbọ́.

يَوْمَ يَغْشٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْ وَيَقُوْلُ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

yauma yagsyāhumul-‘ażābu min fauqihim wa min taḥti arjulihim wa yaqūlu żūqū mā kuntum ta‘malūn(a).

ní ọjọ́ tí ìyà náà yóò bo wọ́n láti òkè àti lábẹ́ ẹsẹ̀ wọn, (Allah) yóò sì sọ fún wọn pé, “Ẹ tọ́ (ẹ̀san) ohun tí ẹ ṣe wò!”

يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ اَرْضِيْ وَاسِعَةٌ فَاِيَّايَ فَاعْبُدُوْنِ

yā ‘ibādiyal-lażīna āmanū inna arḍī wāsi‘atun fa iyyāya fa‘budūn(i).

Ẹyin ìránṣẹ́ mi olóòótọ́! Dájúdájú, ilẹ̀ ayé mi gbòòrò, nítorí náà ẹ máa sin Mi (níkan ṣoṣo).

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ ثُمَّ اِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), ṡumma ilainā turja‘ūn(a).

Gbogbo ẹ̀mí alààyè ni yóò tọ́ ikú wò. Nígbà náà, ọ̀dọ̀ Wa nìkan ni a ó dá yín padà.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ غُرَفًا تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ نِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَۖ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanubawwi'annahum minal-jannati gurafan tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, ni‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

Àti àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ tí wọ́n sì ṣe iṣẹ́ rere, dájúdájú A ó gbé wọn sí àwọn ibi gíga (ní ọ̀run), èyí tí àwọn odò ń ṣàn lábẹ́ rẹ̀, wọn yóò máa gbé níbẹ̀ títí láéláé. Ìyẹn ni èrè tí ó dára jùlọ fún àwọn tí ó ṣe iṣẹ́ rere.

الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ

al-lażīna ṣabarū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

(èyí ni) àwọn tí wọ́n ní sùúrù tí wọ́n sì gbẹ́kẹ̀lé Olúwa wọn.

وَكَاَيِّنْ مِّنْ دَاۤبَّةٍ لَّا تَحْمِلُ رِزْقَهَاۖ اللّٰهُ يَرْزُقُهَا وَاِيَّاكُمْ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa ka'ayyim min dābbatil lā taḥmilu rizqahā, allāhu yarzuquhā wa iyyākum, wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Àti iye àwọn ẹ̀dá alààyè tí kò lè (tọ́jú) oúnjẹ wọn. Allāhu ni ó ń fún un àti ìwọ ní oúnjẹ. Òun ni Olùgbọ́ gbogbo nǹkan, Onímọ̀ gbogbo nǹkan.

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗفَاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa sakhkharasy-syamsa wal-qamara layaqūlunnallāh(u), fa'annā yu'fakūn(a).

Tí o bá sì bi wọ́n pé, “Ta ló dá ọ̀run àti ilẹ̀ ayé, tó sì borí oòrùn àti òṣùpá?” Dájúdájú wọn yóò dáhùn pé, “Allāhu.” Nítorí náà, kí ló dé tí wọ́n fi lè yí wọn padà (kúrò nínú òtítọ́).

اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُ لَهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdiru lah(ū), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

Allah n pese ounjẹ fun awọn ti O fẹ ninu awọn iranṣẹ Rẹ ati pe O (bakanna) n ṣe opin rẹ fun u. Dajudaju Allah ni Onimọ gbogbo ohun gbogbo.

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ نَّزَّلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ مَوْتِهَا لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۙقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa la'in sa'altahum man nazzala minas-samā'i mā'an fa'aḥyā bihil-arḍa mim ba‘di mautihā layaqūlunnallāh(u), qulil-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).

Tí o bá sì bi wọ́n pé, “Ta ni ó sọ omi kalẹ̀ láti ọ̀run, tí ó sì fi omi náà sọ ilẹ̀ òkú di alààyè?” Dájúdájú wọn yóò dáhùn pé, “Allāhu.” Sọ pé, “Ọpẹ́ ni fún Allāhu,” ṣùgbọ́n ọ̀pọ̀lọ́pọ̀ wọn kò mọ̀.

وَمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَهْوٌ وَّلَعِبٌۗ وَاِنَّ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

wa mā hāżihil-ḥayātud-dun-yā illā lahwuw wa la‘ib(un), wa innad-dāral-ākhirata lahiyal-ḥayawān(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

Àti pé ìgbésí ayé ayé yìí jẹ́ àwàdà àti eré lásán. Lóòótọ́, ilẹ̀ ayé lẹ́yìn ikú ni ìyè tòótọ́, bí wọ́n bá mọ̀.

فَاِذَا رَكِبُوْا فِى الْفُلْكِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ اِذَا هُمْ يُشْرِكُوْنَۙ

fa'iżā rakibū fil-fulki da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri iżā hum yusyrikūn(a).

Nígbà tí wọ́n wọ inú ọkọ̀ ojú omi náà, wọ́n gbàdúrà sí Allah pẹ̀lú ìfọkànsìn (òtítọ́) sí I, ṣùgbọ́n nígbà tí Allah gbà wọ́n là kúrò nínú wíwọlé ilẹ̀, dípò bẹ́ẹ̀ wọ́n padà sí ṣíṣe alábàáṣiṣẹpọ̀ pẹ̀lú (Allah).

لِيَكْفُرُوْا بِمَآ اٰتَيْنٰهُمْۙ وَلِيَتَمَتَّعُوْاۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

liyakfurū bimā ātaināhum, fasaufa ya‘lamūn(a).

Jẹ́ kí wọ́n sẹ́ àwọn ìbùkún tí A fún wọn, kí wọ́n sì jẹ́ kí wọ́n máa gbádùn ara wọn (nínú àìgbàgbọ́). Lẹ́yìn náà, wọn yóò mọ̀ (àbájáde ìṣe wọn).

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا اٰمِنًا وَّيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَكْفُرُوْنَ

awalam yarau annā ja‘alnā ḥaraman āminaw wa yutakhaṭṭafun-nāsu min ḥaulihim, afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).

Ṣé wọn kò rí i pé A ti ṣe (ilẹ̀ wọn) ní ibi ààbò, nígbà tí gbogbo ènìyàn yí i ká ń ja ara wọn ní olè? Kí ló dé tí (lẹ́yìn tí òtítọ́ bá ti hàn gbangba) tí wọ́n ṣì ń gbàgbọ́ nínú irọ́ tí wọ́n sì ń sẹ́ oore-ọ̀fẹ́ Allāhu?

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهٗ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bil-ḥaqqi lammā jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

Ta ló sì ṣe àìṣòdodo ju ẹni tó dá irọ́ mọ́ Allah tàbí ẹni tó sẹ́ òtítọ́ nígbà tí ó (òtítọ́) dé bá a? Ṣé kò sí ààyè fún àwọn aláìgbàgbọ́ nínú iná ọ̀run àpáàdì?

وَالَّذِيْنَ جَاهَدُوْا فِيْنَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

wal-lażīna jāhadū fīnā lanahdiyannahum subulanā, wa innallāha lama‘al-muḥsinīn(a).

Àti àwọn tí wọ́n ń gbìyànjú láti (wá ìtẹ́wọ́gbà) Wa, Àwa yóò fi ọ̀nà wa hàn wọ́n. Àti pé dájúdájú Allāhu wà pẹ̀lú àwọn tí wọ́n ń ṣe rere.