Q.S Saba (سَبَأ) - 54 Iye Àwọn Ẹsẹ

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَلَهُ الْحَمْدُ فِى الْاٰخِرَةِۗ وَهُوَ الْحَكِيْمُ الْخَبِيْرُ

al-ḥamdu lillāhil-lażī lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa lahul-ḥamdu fil-ākhirah(ti), wa huwal-ḥakīmul-khabīr(u).

Ọpẹ́ ni fún Allāhu, Ẹni tí ó ni ohun tí ó wà ní ọ̀run àti ohun tí ó wà ní ilẹ̀ àti gbogbo ìyìn ní ọjọ́ ìkẹyìn fún Allāhu. Òun sì ni Ọlọ́gbọ́n jùlọ, Òtítọ́ jùlọ.

يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِى الْاَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاۤءِ وَمَا يَعْرُجُ فِيْهَاۗ وَهُوَ الرَّحِيْمُ الْغَفُوْرُ

ya‘lamu mā yaliju fil-arḍi wa mā yakhruju minhā wa mā yanzilu minas-samā'i wa mā ya‘ruju fīhā, wa huwar-raḥīmul-gafūr(u).

Ó mọ ohun tí ó ń wọ ilẹ̀, ohun tí ó ń jáde láti inú rẹ̀, ohun tí ó ń sọ̀kalẹ̀ láti ọ̀run àti ohun tí ó ń gòkè sí i. Òun sì ni Àánú jùlọ, Àforíjìn jùlọ.

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَأْتِيْنَا السَّاعَةُ ۗقُلْ بَلٰى وَرَبِّيْ لَتَأْتِيَنَّكُمْۙ عٰلِمِ الْغَيْبِۙ لَا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ فِى السَّمٰوٰتِ وَلَا فِى الْاَرْضِ وَلَآ اَصْغَرُ مِنْ ذٰلِكَ وَلَآ اَكْبَرُ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍۙ

wa qālal-lażīna kafarū lā ta'tīnas-sā‘ah(tu), qul balā wa rabbī lata'tiyannakum, ‘ālimul-gaib(i), lā ya‘zubu ‘anhu miṡqālu żarratin fis-samāwāti wa lā fil-arḍi wa lā aṣgaru min żālika wa lā akbaru illā fī kitābim mubīn(in).

Àwọn tí kò gbàgbọ́ sì wí pé, “Ọjọ́ ìdájọ́ kò ní dé bá wa.” Sọ pé, “Dájúdájú yóò dé, nípasẹ̀ Olúwa mi, Ẹni tí ó mọ ohun tí a kò rí, àkókò náà yóò dé bá yín dájúdájú. Kò sí ohun tí ó pamọ́ fún un bí ó tilẹ̀ wúwo bí zarra yálà ní ọ̀run tàbí lórí ilẹ̀, kékeré ju èyí lọ tàbí jù bẹ́ẹ̀ lọ, gbogbo nǹkan wà (ní àkọsílẹ̀) nínú Ìwé tí ó ṣe kedere (Lauh Mahfuzh).”

لِّيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ

liyajziyal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāt(i), ulā'ika lahum magfiratuw wa rizqun karīm(un).

kí Ó (Allah) lè san ẹ̀san fún àwọn tó gbàgbọ́ tí wọ́n sì ṣe iṣẹ́ rere. Wọ́n gba àforíjìn àti oúnjẹ ọlọ́lá (ọ̀run).

وَالَّذِيْنَ سَعَوْ فِيْٓ اٰيٰتِنَا مُعٰجِزِيْنَ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مِّنْ رِّجْزٍ اَلِيْمٌ

wal-lażīna sa‘au fī āyātinā mu‘ājizīna ulā'ika lahum ‘ażābum mir rijzin alīm(un).

Àti àwọn tí wọ́n ń gbìyànjú láti (tako) àwọn àmì Wa, tí wọ́n ń rò pé wọ́n lè dín ìyà Wa kù, wọn yóò gba ìyà náà, ìyà tó ń dunni gan-an.

وَيَرَى الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ هُوَ الْحَقَّۙ وَيَهْدِيْٓ اِلٰى صِرَاطِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِ

wa yaral-lażīna ūtul-‘ilmal-lażī unzila ilaika mir rabbika huwal-ḥaqq(a), wa yahdī ilā ṣirāṭil-‘azīzil-ḥamīd(i).

Àwọn tí a fún ní ìmọ̀ (àwọn ènìyàn inú ìwé) gbàgbọ́ pé (àwọn ìṣípayá) tí a sọ̀kalẹ̀ sí ọ (Muhammad) láti ọ̀dọ̀ Olúwa rẹ jẹ́ òótọ́, wọ́n sì ń tọ́ àwọn ènìyàn sọ́nà sí ọ̀nà (Allah) Alágbára jùlọ, Ẹni tí a yìn jùlọ.

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا هَلْ نَدُلُّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ يُّنَبِّئُكُمْ اِذَا مُزِّقْتُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍۙ اِنَّكُمْ لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍۚ

wa qālal-lażīna kafarū hal nadullukum ‘alā rajuliy yunabbi'ukum iżā muzziqtum kulla mumazzaq(in), innakum lafī khalqin jadīd(in).

Àwọn aláìgbàgbọ́ sì wí (fún àwọn ẹlẹgbẹ́ wọn pé), “Ṣé kí a fi ọkùnrin kan hàn yín tí yóò sọ fún yín pé nígbà tí ara yín bá ti parẹ́ pátápátá, dájúdájú a ó gbé yín dìde nínú ìṣẹ̀dá tuntun?”

اَفْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَمْ بِهٖ جِنَّةٌ ۗبَلِ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ فِى الْعَذَابِ وَالضَّلٰلِ الْبَعِيْدِ

aftarā ‘alallāhi każiban am bihī jinnah(tun), balil-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati fil-‘ażābi waḍ-ḍalālil-ba‘īd(i).

Ṣé ó ń parọ́ mọ́ Allāhu ni tàbí ó jẹ́ wèrè ni?” (Rárá o), ṣùgbọ́n àwọn tí kò gbàgbọ́ nínú ayé lẹ́yìn ikú wà nínú ìyà àti àṣìṣe tó pọ̀ jù.

اَفَلَمْ يَرَوْا اِلٰى مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ اِنْ نَّشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ الْاَرْضَ اَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفًا مِّنَ السَّمَاۤءِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّكُلِّ عَبْدٍ مُّنِيْبٍ ࣖ

afalam yarau ilā mā baina aidīhim wa mā khalfahum minas-samā'i wal-arḍ(i), in nasya' nakhsif bihimul-arḍa au nusqiṭ ‘alaihim kisafam minas-samā'(i), inna fī żālika la'āyatal likulli ‘abdim munīb(in).

Ṣé wọn kò kíyèsí àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ tí ó wà níwájú àti lẹ́yìn wọn? Tí A bá fẹ́, A ìbá ti fi wọ́n pamọ́ sínú ilẹ̀ tàbí A ìbá ti sọ àwọn ègé láti ọ̀run kalẹ̀ sórí wọn. Dájúdájú, nínú èyí, àmì kan wà (ti agbára Allāhu) fún gbogbo ẹrú tí ó bá padà (sí ọ̀dọ̀ Rẹ̀).

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ مِنَّا فَضْلًاۗ يٰجِبَالُ اَوِّبِيْ مَعَهٗ وَالطَّيْرَ ۚوَاَلَنَّا لَهُ الْحَدِيْدَۙ

wa laqad ātainā dāwūda minnā faḍlā(n), yā jibālu awwibī ma‘ahū waṭ-ṭair(a), wa alannā lahul-ḥadīd(a).

Àti pé dájúdájú, A ti fún Dáúdù ní ẹ̀bùn láti ọ̀dọ̀ Wa. (A wí pé), “Ẹ̀yin òkè ńlá àti ẹyẹ! Ẹ gbé Dáúdù ga nígbà gbogbo,” Àwa sì ti rọ irin náà fún un.

اَنِ اعْمَلْ سٰبِغٰتٍ وَّقَدِّرْ فِى السَّرْدِ وَاعْمَلُوْا صَالِحًاۗ اِنِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

ani‘mal sābigātiw wa qaddir fis-sardi wa‘malū ṣāliḥā(n), innī bimā ta‘malūna baṣīr(un).

èyí ni) ṣe àwọn aṣọ ìhámọ́ra ńlá, kí o sì wọn àwọn ìhun wọn; kí o sì ṣe iṣẹ́ rere. Dájúdájú, Èmi ni Olùrí ohun gbogbo tí o ń ṣe.

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَّرَوَاحُهَا شَهْرٌۚ وَاَسَلْنَا لَهٗ عَيْنَ الْقِطْرِۗ وَمِنَ الْجِنِّ مَنْ يَّعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِاِذْنِ رَبِّهٖۗ وَمَنْ يَّزِغْ مِنْهُمْ عَنْ اَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ السَّعِيْرِ

wa lisulaimānar-rīḥa guduwwuhā syahruw wa rawāḥuhā syahr(un), wa asalnā lahū ‘ainal-qiṭr(i), wa minal-jinni may ya‘malu baina yadaihi bi'iżni rabbih(ī), wa may yazig minhum ‘an amrinā nużiqhu min ‘ażābis-sa‘īr(i).

A sì fi afẹ́fẹ́ lé Sulaemọni lọ́wọ́, ìrìnàjò òwúrọ̀ rẹ̀ dàbí ìrìnàjò oṣù kan, ìrìnàjò alẹ́ rẹ̀ sì dàbí ìrìnàjò oṣù kan, a sì mú kí bàbà dídà ṣàn fún un. Àwọn kan lára àwọn jinni sì wà tí wọ́n ń ṣiṣẹ́ níwájú rẹ̀ pẹ̀lú àṣẹ Olúwa wọn. Ẹnikẹ́ni nínú wọn tí ó bá yípadà kúrò nínú àṣẹ Wa, A ó tọ́ ìyà iná tí ń jó wò.

يَعْمَلُوْنَ لَهٗ مَا يَشَاۤءُ مِنْ مَّحَارِيْبَ وَتَمَاثِيْلَ وَجِفَانٍ كَالْجَوَابِ وَقُدُوْرٍ رّٰسِيٰتٍۗ اِعْمَلُوْٓا اٰلَ دَاوٗدَ شُكْرًا ۗوَقَلِيْلٌ مِّنْ عِبَادِيَ الشَّكُوْرُ

ya‘malūna lahū mā yasyā'u mim maḥārība wa tamāṡīla wa jifānin kal-jawābi wa qudūrir-rāsiyāt(in), i‘malū āla dāwūda syukrā(n), wa qalīlum min ‘ibādiyasy-syakūr(u).

Àwọn (àwọn ẹ̀mí) ṣiṣẹ́ fún Sólómọ́nì gẹ́gẹ́ bí ó ṣe fẹ́, títí kan (ṣíṣe) àwọn ilé gíga, àwọn ère, àwọn àwo tí ó tóbi (tóbi) bí adágún omi àti ìkòkò tí ó ṣẹ́kù (lórí ààrò). Ẹ ṣiṣẹ́, ẹ̀yin ìdílé Dáúdúdì, láti dúpẹ́ lọ́wọ́ Ọlọ́run. Díẹ̀ nínú àwọn ìránṣẹ́ Mi ló máa ń dúpẹ́ lọ́wọ́ Ọlọ́run.

فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ الْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلٰى مَوْتِهٖٓ اِلَّا دَاۤبَّةُ الْاَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَاَتَهٗ ۚفَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ اَنْ لَّوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ الْغَيْبَ مَا لَبِثُوْا فِى الْعَذَابِ الْمُهِيْنِۗ

falammā qaḍainā ‘alaihil-mauta mā dallahum ‘alā mautihī illā dābbatul-arḍi ta'kulu minsa'atah(ū), falammā kharra tabayyanatil-jinnu allau kānū ya‘lamūnal-gaiba mā labiṡū fil-‘ażābil-muhīn(i).

Nígbà tí A ti pàṣẹ ikú fún un (Sulaiman), kò sí ohun tí ó fi ikú rẹ̀ hàn wọ́n àyàfi àwọn kòkòrò tí ó jẹ ọ̀pá rẹ̀. Nígbà tí ó ṣubú, àwọn àjènì mọ̀ pé tí wọ́n bá mọ ohun tí kò sí, wọn kò ní dúró nínú ìyà ìtìjú.

لَقَدْ كَانَ لِسَبَاٍ فِيْ مَسْكَنِهِمْ اٰيَةٌ ۚجَنَّتٰنِ عَنْ يَّمِيْنٍ وَّشِمَالٍ ەۗ كُلُوْا مِنْ رِّزْقِ رَبِّكُمْ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗبَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَّرَبٌّ غَفُوْرٌ

laqad kāna lisaba'in fī maskanihim āyah(tun), jannatāni ‘ay yamīniw wa syimāl(in), kulū mir rizqi rabbikum wasykurū lah(ū), baldatun ṭayyibatuw wa rabbun gafūr(un).

Dájúdájú, fún àwọn ará Saba, àmì kan wà (títóbi Ọlọ́run) ní ibùgbé wọn, èyí ni ọgbà méjì ní ọ̀tún àti ní òsì, (wọ́n sọ fún wọn pé), “Ẹ jẹ nínú oúnjẹ tí Olúwa yín fún yín kí ẹ sì dúpẹ́ lọ́wọ́ Rẹ̀. (Orílẹ̀-èdè yín) jẹ́ orílẹ̀-èdè rere (tí ó rọrùn) nígbà tí (Ọlọ́run yín) jẹ́ Ọlọ́run Àforíjìn jùlọ.”

فَاَعْرَضُوْا فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ وَبَدَّلْنٰهُمْ بِجَنَّتَيْهِمْ جَنَّتَيْنِ ذَوَاتَيْ اُكُلٍ خَمْطٍ وَّاَثْلٍ وَّشَيْءٍ مِّنْ سِدْرٍ قَلِيْلٍ

fa a‘raḍū fa arsalnā ‘alaihim sailal-‘arimi wa baddalnāhum bijannataihim jannataini żawātai ukulin khamṭiw wa aṡliw wa syai'im min sidrin qalīl(in).

Ṣùgbọ́n wọ́n yípadà, nítorí náà A rán ìkún omi ńlá sí wọn, A sì fi èso kíkorò méjì rọ́pò ọgbà wọn méjèèjì, àti igi Atl kan àti igi Sidr díẹ̀.

ذٰلِكَ جَزَيْنٰهُمْ بِمَا كَفَرُوْاۗ وَهَلْ نُجٰزِيْٓ اِلَّا الْكَفُوْرَ

Żālika jazaināhum bimā kafarū, wa hal nujāzī illal-kafūr(a).

Bẹ́ẹ̀ ni a ṣe san ẹ̀san wọn fún àìgbàgbọ́ wọn, àti pé a kò fi ìyà jẹ àwọn aláìgbàgbọ́ tí wọ́n ní ìtara jùlọ.

وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ الْقُرَى الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَا قُرًى ظَاهِرَةً وَّقَدَّرْنَا فِيْهَا السَّيْرَۗ سِيْرُوْا فِيْهَا لَيَالِيَ وَاَيَّامًا اٰمِنِيْنَ

wa ja‘alnā bainahum wa bainal-qural-latī bāraknā fīhā quran ẓāhirataw wa qaddarnā fihas-sair(a), sīrū fīhā layāliya wa ayyāman āminīn(a).

A sì ṣe láàrín wọn (àwọn ènìyàn Saba') àti àwọn orílẹ̀-èdè tí a bùkún fún (Syam), ọ̀pọ̀lọpọ̀ àwọn orílẹ̀-èdè tí ó wà ní àdúgbò, a sì pinnu láàrín àwọn orílẹ̀-èdè (ìjìnnà) ìrìn-àjò. Rìn ní àwọn ilẹ̀ wọ̀nyí láìléwu ní òru àti ní ọ̀sán.

فَقَالُوْا رَبَّنَا بٰعِدْ بَيْنَ اَسْفَارِنَا وَظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَجَعَلْنٰهُمْ اَحَادِيْثَ وَمَزَّقْنٰهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ

fa qālū rabbanā bā‘id baina asfārinā wa ẓalamū anfusahum fa ja‘alnāhum aḥādīṡa wa mazzaqnāhum kulla mumazzaq(in), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

Nítorí náà, wọ́n wí pé, “Olúwa wa, mú ìrìn àjò wa jìnnà sí i,” wọ́n sì (ìtumọ̀) ṣe àbùkù sí ara wọn; Nítorí náà, a sọ wọ́n di ọ̀rọ̀ ìjíròrò, a sì pa wọ́n run pátápátá. Dájúdájú, nínú èyí, àwọn àmì (agbára Allāhu) wà fún gbogbo ẹni tí ó ní sùúrù àti opẹ́.

وَلَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ اِبْلِيْسُ ظَنَّهٗ فَاتَّبَعُوْهُ اِلَّا فَرِيْقًا مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad ṣaddaqa ‘alaihim iblīsu ẓannahū fattaba‘ūhu illā farīqam minal-mu'minīn(a).

Lóòótọ́, Sátánì lè yí wọn lérò padà nípa òtítọ́ àwọn ẹ̀sùn rẹ̀, nítorí náà wọ́n tẹ̀lé e, àyàfi àwọn kan lára àwọn onígbàgbọ́.

وَمَا كَانَ لَهٗ عَلَيْهِمْ مِّنْ سُلْطَانٍ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يُّؤْمِنُ بِالْاٰخِرَةِ مِمَّنْ هُوَ مِنْهَا فِيْ شَكٍّ ۗوَرَبُّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيْظٌ ࣖ

wa mā kāna lahū ‘alaihim min sulṭānin illā lina‘lama may yu'minu bil-ākhirati mimman huwa minhā fī syakk(in), wa rabbuka ‘alā kulli syai'in ḥafīẓ(un).

Kò sì sí agbára (Èṣù) lórí wọn, bí kò ṣe kí A lè mọ àwọn tí ó gbàgbọ́ nínú wíwà ayé lẹ́yìn ikú àti àwọn tí ó ṣì ní iyèméjì nípa rẹ̀ (ìgbé ayé lẹ́yìn ikú). Olúwa rẹ sì ni Olùṣọ́ gbogbo nǹkan.

قُلِ ادْعُوا الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِۚ لَا يَمْلِكُوْنَ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ فِى السَّمٰوٰتِ وَلَا فِى الْاَرْضِ وَمَا لَهُمْ فِيْهِمَا مِنْ شِرْكٍ وَّمَا لَهٗ مِنْهُمْ مِّنْ ظَهِيْرٍ

qulid‘ul-lażīna za‘amtum min dūnillāh(i), lā yamlikūna miṡqāla żarratin fis-samāwāti wa lā fil-arḍi wa mā lahum fīhimā min syirkiw wa mā lahū minhum min ẓahīr(in).

Sọ (Muhammad), “Ẹ pe àwọn tí ẹ kà sí ọlọ́run mìíràn yàtọ̀ sí Allah! Wọn kò ní agbára tó bí zarrah ní ọ̀run àti ilẹ̀ ayé, wọn kò sì ní ipa kankan nínú (ìṣẹ̀dá) àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ ayé, kò sì sí ẹnikẹ́ni nínú wọn tí ó jẹ́ olùrànlọ́wọ́ fún Un.”

وَلَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا لِمَنْ اَذِنَ لَهٗ ۗحَتّٰىٓ اِذَا فُزِّعَ عَنْ قُلُوْبِهِمْ قَالُوْا مَاذَاۙ قَالَ رَبُّكُمْۗ قَالُوا الْحَقَّۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ

wa lā tanfa‘usy-syafā‘atu ‘indahū illā liman ażina lah(ū), ḥattā iżā fuzzi‘a ‘an qulūbihim qālū māżā, qāla rabbukum, qālul-ḥaqq(a), wa huwal-‘aliyyul-kabīr(u).

Àti pé ìbẹ̀bẹ̀ (ìrànlọ́wọ́) láti ọ̀dọ̀ Rẹ̀ kò wúlò fún àwọn tí Ó fún ní àṣẹ (láti gba ìbẹ̀bẹ̀ yẹn). Nígbà tí ẹ̀rù bá ti kúrò nínú ọkàn wọn, wọ́n á wí pé, “Kí ni Olúwa yín sọ?” Wọ́n dáhùn pé, “(Ọ̀rọ̀) jẹ́ òótọ́,” Òun sì ni Ẹni Gíga Jùlọ, Ẹni Gíga Jùlọ.”

۞ قُلْ مَنْ يَّرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلِ اللّٰهُ ۙوَاِنَّآ اَوْ اِيَّاكُمْ لَعَلٰى هُدًى اَوْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qul may yarzuqukum minas-samāwāti wal-arḍ(i), qulillāh(u), wa innā au iyyākum la‘alā hudan au fī ḍalālim mubīn(in).

Sọ (Muhammad), “Ta ni ó ń fún yín ní oúnjẹ láti ọ̀run àti ilẹ̀?” Sọ pé, “Allah,” dájúdájú àwa tàbí ẹ̀yin (àwọn abọ̀rìṣà), dájúdájú a ó wà nínú òtítọ́ tàbí nínú àṣìṣe tí ó hàn gbangba.

قُلْ لَّا تُسْـَٔلُوْنَ عَمَّآ اَجْرَمْنَا وَلَا نُسْـَٔلُ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

qul lā tus'alūna ‘ammā ajramnā wa lā nus'alu ‘ammā ta‘malūn(a).

Sọ pé, “Ẹ kò ní jẹ́ kí a jíhìn fún ohun tí a ṣe, a kò sì ní jíhìn fún ohun tí ẹ ṣe.”

قُلْ يَجْمَعُ بَيْنَنَا رَبُّنَا ثُمَّ يَفْتَحُ بَيْنَنَا بِالْحَقِّۗ وَهُوَ الْفَتَّاحُ الْعَلِيْمُ

qul yajma‘u bainanā rabbunā ṡumma yaftaḥu bainanā bil-ḥaqq(i), wa huwal-fattāḥul-‘alīm(u).

Sọ pé, “Olúwa wa yóò kó gbogbo wa jọ, lẹ́yìn náà yóò ṣe ìdájọ́ láàrín wa ní ọ̀nà tí ó tọ́. Òun sì ni Olùpinnu Gbogbo, Onímọ̀.”

قُلْ اَرُوْنِيَ الَّذِيْنَ اَلْحَقْتُمْ بِهٖ شُرَكَاۤءَ كَلَّا ۗبَلْ هُوَ اللّٰهُ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

qul arūniyal-lażīna alḥaqtum bihī syurakā'a kallā, bal huwallāhul-‘azīzul-ḥakīm(u).

Sọ pé, “Ẹ fi ìjọsìn tí ẹ fi fún Un hàn mí gẹ́gẹ́ bí alábàákẹ́gbẹ́ (Rẹ̀), kò ṣeé ṣe! Ní tòótọ́, Òun ni Allāhu, Alágbára gbogbo, Ọlọ́gbọ́n gbogbo.”

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا كَاۤفَّةً لِّلنَّاسِ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًا وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnāka illā kāffatal lin-nāsi basyīraw wa nażīraw wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

Àti pé A kò rán ọ (Muhammad) bí kò ṣe sí gbogbo ènìyàn gẹ́gẹ́ bí olùfúnni ní ìhìnrere àti olùkìlọ̀, ṣùgbọ́n ọ̀pọ̀lọ́pọ̀ ènìyàn kò mọ̀.

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

Wọ́n sì wí pé, “Ìgbà wo ni ìlérí yìí yóò dé, tí ìwọ bá jẹ́ olóòótọ́?”

قُلْ لَّكُمْ مِّيْعَادُ يَوْمٍ لَّا تَسْتَأْخِرُوْنَ عَنْهُ سَاعَةً وَّلَا تَسْتَقْدِمُوْنَ ࣖ

qul lakum mī‘ādu yaumil lā tasta'khirūna ‘anhu sā‘ataw wa lā tastaqdimūn(a).

Sọ pé, “Ẹ ní ọjọ́ tí a ṣèlérí (Ọjọ́ Àjíǹde), ẹ kò le béèrè fún ìdádúró rẹ̀ tàbí kí ẹ yára fún ìṣẹ́jú kan.”

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ بِهٰذَا الْقُرْاٰنِ وَلَا بِالَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِۗ وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الظّٰلِمُوْنَ مَوْقُوْفُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْۖ يَرْجِعُ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضِ ِۨالْقَوْلَۚ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا لَوْلَآ اَنْتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِيْنَ

wa qālal-lażīna kafarū lan nu'mina bihāżal-qur'āni wa lā bil-lażī baina yadaih(i), wa lau tarā iżiẓ-ẓālimūna mauqūfūna ‘inda rabbihim, yarji‘u ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍinil-qaul(a), yaqūlul-lażīnastuḍ‘ifū lil-lażīnastakbarū lau lā antum lakunnā mu'minīn(a).

Àwọn tí kò gbàgbọ́ sì wí pé, “Àwa kò ní gbàgbọ́ nínú Al-Qur’an yìí tàbí (tàbí) nínú Ìwé tí ó ti kọjá.” Àti (ẹ wo bí ó ti burú tó) tí o bá rí i pé nígbà tí a bá mú àwọn aláìṣòótọ́ wá sí iwájú Olúwa wọn, àwọn kan nínú wọn yóò dá ọ̀rọ̀ wọn padà sí àwọn mìíràn; Àwọn ènìyàn tí a kà sí aláìlera ń wí fún àwọn ènìyàn tí wọ́n ṣe ìgbéraga pé, “Bí kì í bá ṣe fún yín, àwa ìbá ti di onígbàgbọ́.”

قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْٓا اَنَحْنُ صَدَدْنٰكُمْ عَنِ الْهُدٰى بَعْدَ اِذْ جَاۤءَكُمْ بَلْ كُنْتُمْ مُّجْرِمِيْنَ

qālal-lażīnastakbarū lil-lażīnastuḍ‘ifū anaḥnu ṣadadnākum ‘anil-hudā ba‘da iż jā'akum bal kuntum mujrimīn(a).

Àwọn onígberaga máa ń sọ fún àwọn tí a kà sí aláìlera pé, “Àwa ni a dẹ́kun fún yín láti gba ìtọ́sọ́nà lẹ́yìn tí ìtọ́sọ́nà bá dé ọ̀dọ̀ yín? (Rárá o!) Lóòótọ́, ẹ̀yin fúnra yín ni ẹ ń dẹ́ṣẹ̀.”

وَقَالَ الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا بَلْ مَكْرُ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ اِذْ تَأْمُرُوْنَنَآ اَنْ نَّكْفُرَ بِاللّٰهِ وَنَجْعَلَ لَهٗٓ اَنْدَادًا ۗوَاَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَاَوُا الْعَذَابَۗ وَجَعَلْنَا الْاَغْلٰلَ فِيْٓ اَعْنَاقِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa qālal-lażīnastuḍ‘ifū lil-lażīnastakbarū bal makrul-laili wan-nahāri iż ta'murūnanā an nakfura billāhi wa naj‘ala lahū andādā(n), wa asarrun-nadāmata lammā ra'awul-‘ażāb(a), wa ja‘alnal-aglāla fī a‘nāqil-lażīna kafarū, hal yujzauna illā mā kānū ya‘malūn(a).

Àwọn tí a kà sí aláìlera sì ń sọ fún àwọn tí wọ́n ń gbéraga pé, “(Rárá!) Lóòótọ́ ni ẹ̀tàn yín ní òru àti ọ̀sán (ó ń dí wa lọ́wọ́), nígbà tí ẹ bá pè wá láti ṣàìgbàgbọ́ nínú Allāhu kí a sì di alábàápín pẹ̀lú Rẹ̀.” Wọ́n fi ìbànújẹ́ hàn nígbà tí wọ́n rí ìyà náà. A sì fi ẹ̀wọ̀n dè wọ́n ní ọrùn àwọn tí kò gbàgbọ́. Wọn kò san án lẹ́san bí kò ṣe gẹ́gẹ́ bí ohun tí wọ́n ṣe.

وَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّذِيْرٍ اِلَّا قَالَ مُتْرَفُوْهَآ ۙاِنَّا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

wa mā arsalnā min qaryatim min nażīrin illā qāla mutrafūhā, innā bimā ursiltum bihī kāfirūn(a).

Nígbàkúgbà tí A bá rán olùkìlọ̀ sí ìlú kan, àwọn ènìyàn tí wọ́n ń gbé ní ìgbádùn (ní ìlú náà) máa ń wí pé, “Àwa kò gbà ohun tí o sọ gẹ́gẹ́ bí ìránṣẹ́ rárá.”

وَقَالُوْا نَحْنُ اَكْثَرُ اَمْوَالًا وَّاَوْلَادًاۙ وَّمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِيْنَ

wa qālū naḥnu akṡaru amwālaw wa aulādā(n), wa mā naḥnu bimu‘ażżabīn(a).

Wọ́n sì wí pé, “A ní ọrọ̀ àti ọmọ púpọ̀ (ju ìwọ lọ) a kò ní fìyà jẹ wá.”

قُلْ اِنَّ رَبِّيْ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

qul inna rabbī yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdiru wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

Sọ pé, “Dájúdájú Olúwa mi ń fún ẹni tí Ó bá fẹ́ ní oúnjẹ, ó sì ń dín in kù (fún ẹni tí Ó bá fẹ́), ṣùgbọ́n ọ̀pọ̀ ènìyàn kò mọ̀.”

وَمَآ اَمْوَالُكُمْ وَلَآ اَوْلَادُكُمْ بِالَّتِيْ تُقَرِّبُكُمْ عِنْدَنَا زُلْفٰىٓ اِلَّا مَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًاۙ فَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ جَزَاۤءُ الضِّعْفِ بِمَا عَمِلُوْا وَهُمْ فِى الْغُرُفٰتِ اٰمِنُوْنَ

wa mā amwālukum wa lā aulādukum bil-latī tuqarribukum ‘indanā zulfā illā man āmana wa ‘amila ṣāliḥā(n), fa'ulā'ika lahum jazā'uḍ-ḍi‘fi bimā ‘amilū wa hum fil-gurufāti āminūn(a).

Kì í ṣe ọrọ̀ yín tàbí àwọn ọmọ yín ló mú yín súnmọ́ Wa; bí kò ṣe àwọn tó gbàgbọ́ tí wọ́n sì ṣe iṣẹ́ rere, àwọn ni wọ́n ń gba ẹ̀san ìlọ́po méjì fún ohun tí wọ́n ṣe; wọ́n sì wà ní àlàáfíà àti àlàáfíà ní àwọn ibi gíga (ní ọ̀run).

وَالَّذِيْنَ يَسْعَوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا مُعٰجِزِيْنَ اُولٰۤىِٕكَ فِى الْعَذَابِ مُحْضَرُوْنَ

wal-lażīna yas‘auna fī āyātinā mu‘ājizīna ulā'ika fil-‘ażābi muḥḍarūn(a).

Àti àwọn tí wọ́n gbìyànjú láti tako àwọn āyah Wa láti dín ìyà wa kù (láti dẹ́kun ìyà wa), wọ́n a máa fi ìyà jẹ wọ́n.

قُلْ اِنَّ رَبِّيْ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُ لَهٗ ۗوَمَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهٗ ۚوَهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

qul inna rabbī yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdiru lah(ū), wa mā anfaqtum min syai'in fahuwa yukhlifuh(ū), wa huwa khairur-rāziqīn(a).

Sọ pé, “Dájúdájú Olúwa mi ń fẹ̀ oúnjẹ sí i, ó sì ń dín in kù fún ẹni tí Ó bá fẹ́ láàrín àwọn ẹrú Rẹ̀.” Ohunkóhun tí ẹ bá ná, Allāhu yóò rọ́pò rẹ̀, Òun sì ni olùpèsè oúnjẹ tó dára jùlọ.

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًا ثُمَّ يَقُوْلُ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اَهٰٓؤُلَاۤءِ اِيَّاكُمْ كَانُوْا يَعْبُدُوْنَ

wa yauma yaḥsyuruhum jamī‘an ṡumma yaqūlu lil-malā'ikati ahā'ulā'i iyyākum kānū ya‘budūn(a).

Àti (rántí) ní ọjọ́ tí (nígbà tí) Allāhu kó gbogbo wọn jọ, lẹ́yìn náà Ó sọ fún àwọn áńgẹ́lì pé, “Ṣé wọ́n ti jọ́sìn fún yín tẹ́lẹ̀?”

قَالُوْا سُبْحٰنَكَ اَنْتَ وَلِيُّنَا مِنْ دُوْنِهِمْ ۚبَلْ كَانُوْا يَعْبُدُوْنَ الْجِنَّ اَكْثَرُهُمْ بِهِمْ مُّؤْمِنُوْنَ

qālū subḥānaka anta waliyyunā min dūnihim, bal kānū ya‘budūnal-jinna akṡaruhum bihim mu'minūn(a).

Àwọn áńgẹ́lì dáhùn pé, “Ògo ni fún ọ. Ìwọ ni olùdáàbòbò wa, kì í ṣe wọn; ní òótọ́ ni wọ́n ti ń jọ́sìn àwọn ẹ̀mí èṣù; ọ̀pọ̀lọpọ̀ wọn gbàgbọ́ nínú ẹ̀mí èṣù.”

فَالْيَوْمَ لَا يَمْلِكُ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ نَّفْعًا وَّلَا ضَرًّا ۗوَنَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ذُوْقُوْا عَذَابَ النَّارِ الَّتِيْ كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُوْنَ

fal-yauma lā yamliku ba‘ḍukum liba‘ḍin naf‘aw wa ḍarrā(n), wa naqūlu lil-lażīna ẓalamū żūqū ‘ażāban-nāril-latī kuntum bihā tukażżibūn(a).

Nítorí náà lónìí, àwọn kan nínú yín kò ní agbára (láti mú) àǹfààní tàbí láti (tako) ìpalára fún àwọn ẹlòmíràn. A sì wí fún àwọn aláìṣòótọ́ pé, “Ẹ tọ́ ìyà iná àná tí ẹ ti kọ̀ tẹ́lẹ̀ wò fún yín.”

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّا رَجُلٌ يُّرِيْدُ اَنْ يَّصُدَّكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُكُمْ ۚوَقَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّآ اِفْكٌ مُّفْتَرًىۗ وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālū mā hāżā illā rajuluy yurīdu ay yaṣuddakum ‘ammā kāna ya‘budu ābā'ukum, wa qālū mā hāżā illā ifkum muftarā(n), wa qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

Nígbà tí wọ́n ka àwọn àyẹ̀wọ̀ Wa tí ó ṣe kedere fún wọn, wọ́n wí pé, “Ẹni yìí kò fẹ́ ohunkóhun ju kí ó dí yín lọ́wọ́ ohun tí àwọn baba ńlá yín ń jọ́sìn fún yín lọ,” wọ́n sì wí pé, “Èyí (Al-Qur’an) kò jẹ́ nǹkan kan bí kò ṣe irọ́ tí a ṣẹ̀dá.” Àwọn aláìgbàgbọ́ sì wí nípa òtítọ́ nígbà tí òtítọ́ (Al-Qur’an) dé bá wọn pé, “Èyí kò jẹ́ nǹkan kan bí kò ṣe idán tí ó hàn gbangba.”

وَمَآ اٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ كُتُبٍ يَّدْرُسُوْنَهَا وَمَآ اَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِنْ نَّذِيْرٍۗ

wa mā ātaināhum min kutubiy yadrusūnahā wa mā arsalnā ilaihim qablaka min nażīr(in).

A kò sì fún wọn ní ìwé tí wọ́n ń kà rí, A kò sì rán olùkìlọ̀ kan sí wọn ṣáájú rẹ (Muhammad).

وَكَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۙ وَمَا بَلَغُوْا مِعْشَارَ مَآ اٰتَيْنٰهُمْ فَكَذَّبُوْا رُسُلِيْۗ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ ࣖ

wa każżabal-lażīna min qablihim, wa mā balagū mi‘syāra mā ātaināhum fakażżabū rusulī, fakaifa kāna nakīr(i).

Àwọn tí ó wà ṣáájú wọn sì ti purọ́ (àwọn aposteli) nígbà tí àwọn (àwọn aláìgbàgbọ́ ní Mekka) kò tí ì gba ìdámẹ́wàá ohun tí a ti fún àwọn tí ó wà ṣáájú wọn ṣùgbọ́n wọ́n purọ́ fún àwọn aposteli Mi. Nítorí náà (wo) bí àbájáde ìbínú Mi ti burú tó.

۞ قُلْ اِنَّمَآ اَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍۚ اَنْ تَقُوْمُوْا لِلّٰهِ مَثْنٰى وَفُرَادٰى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوْاۗ مَا بِصَاحِبِكُمْ مِّنْ جِنَّةٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا نَذِيْرٌ لَّكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيْدٍ

qul innamā a‘iẓukum biwāḥidah(tin), an taqūmū lillāhi maṡnā wa furādā ṡumma tatafakkarū, mā biṣāḥibikum min jinnah(tin), in huwa illā nażīrul lakum baina yadai ‘ażābin syadīd(in).

Sọ pé, “Ohun kan ṣoṣo ni mo fẹ́ kìlọ̀ fún yín, èyí ni pé kí ẹ dojúkọ Allah (ní òtítọ́) ní méjì-méjì tàbí lọ́tọ̀ọ̀tọ̀, lẹ́yìn náà kí ẹ ronú (nípa Muhammad). Ọ̀rẹ́ yín kò ya wèrè rárá. Kò jẹ́ ohunkóhun bí kò ṣe ìkìlọ̀ fún yín kí ó tó (rí) ìyà líle.”

قُلْ مَا سَاَلْتُكُمْ مِّنْ اَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ ۚوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

qul mā sa'altukum min ajrin fahuwa lakum, in ajriya illā ‘alallāh(i), wa huwa ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

Sọ (Muhammad), “Ẹ̀san tí mo bá béèrè lọ́wọ́ yín, ó jẹ́ tiyín. Ẹ̀san mi kò sí lọ́dọ̀ Allāhu nìkan, Òun sì ni Onímọ̀ nípa gbogbo nǹkan.”

قُلْ اِنَّ رَبِّيْ يَقْذِفُ بِالْحَقِّۚ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ

qul inna rabbī yaqżifu bil-ḥaqq(i), ‘allāmul-guyūb(i).

Sọ pé, “Dájúdájú Olúwa mi ń fi òtítọ́ hàn. Ó jẹ́ Onímọ̀ nípa gbogbo ohun tí a kò rí.”

قُلْ جَاۤءَ الْحَقُّ وَمَا يُبْدِئُ الْبَاطِلُ وَمَا يُعِيْدُ

qul jā'al-ḥaqqu wa mā yubdi'ul-bāṭilu wa mā yu‘īd(u).

Sọ pé, “Òtítọ́ ti dé, irọ́ kì yóò bẹ̀rẹ̀, kì yóò sì tún un ṣe.”

قُلْ اِنْ ضَلَلْتُ فَاِنَّمَآ اَضِلُّ عَلٰى نَفْسِيْۚ وَاِنِ اهْتَدَيْتُ فَبِمَا يُوْحِيْٓ اِلَيَّ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ سَمِيْعٌ قَرِيْبٌ

qul in ḍalaltu fa'innamā aḍillu ‘alā nafsī, wa inihtadaitu fabimā yūḥī ilayya rabbī, innahū samī‘un qarīb(un).

Sọ pé, “Tí mo bá ṣìnà, dájúdájú mo ṣìnà fún ara mi; tí mo bá sì gba ìtọ́sọ́nà, nítorí ohun tí Olúwa mi ti fi hàn mí ni. Dájúdájú Òun ni Olùgbọ́, Ẹni tí ó súnmọ́ gbogbo nǹkan.”

وَلَوْ تَرٰىٓ اِذْ فَزِعُوْا فَلَا فَوْتَ وَاُخِذُوْا مِنْ مَّكَانٍ قَرِيْبٍۙ

wa lau tarā iż fazi‘ū falā fauta wa ukhiżū mim makānin qarīb(in).

Àti (bí ó ti burú tó) tí o bá rí wọn (àwọn aláìgbàgbọ́) tí ẹ̀rù ń bà wọ́n (ní ọjọ́ Àjíǹde); nígbà náà wọn kò le sá àsálà, tí wọ́n sì mú wọn láti ibìkan tí ó súnmọ́ wọn (láti gbé wọn lọ sí iná ọ̀run àpáàdì).

وَّقَالُوْٓا اٰمَنَّا بِهٖۚ وَاَنّٰى لَهُمُ التَّنَاوُشُ مِنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍۚ

wa qālū āmannā bih(ī), wa annā lahumut-tanāwusyu mim makānim ba‘īd(in).

àti (nígbà tí) wọ́n wí pé, “A gbàgbọ́ nínú Rẹ̀.” Ṣùgbọ́n báwo ni wọ́n ṣe lè dé (ìgbàgbọ́) láti ọ̀nà jíjìn?

وَقَدْ كَفَرُوْا بِهٖ مِنْ قَبْلُۚ وَيَقْذِفُوْنَ بِالْغَيْبِ مِنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍۚ

wa qad kafarū bihī min qabl(u), wa yaqżifūna bil-gaibi mim makānim ba‘īd(in).

Dájúdájú wọ́n ti sẹ́ Allāhu tẹ́lẹ̀; wọ́n sì ti sẹ́ ohun tí a kò rí láti ọ̀nà jíjìn.

وَحِيْلَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَا يَشْتَهُوْنَۙ كَمَا فُعِلَ بِاَشْيَاعِهِمْ مِّنْ قَبْلُۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا فِيْ شَكٍّ مُّرِيْبٍ ࣖ

wa ḥīla bainahum wa baina mā yasytahūn(a), kamā fu‘ila bi'asy-yā‘ihim min qabl(u), innahum fī syakkim murīb(in).

A sì fi ìdènà kan sí àárín wọn àti ohun tí wọ́n fẹ́, gẹ́gẹ́ bí a ti ṣe sí àwọn tí wọ́n ní èrò kan náà gẹ́gẹ́ bí wọ́n ti ṣe ṣáájú wọn. Dájúdájú, wọ́n wà nínú iyèméjì gidigidi.